This study focused on the competency profile of managers and the performance of MFIs in Goma. The objective of this study is to establish a link between the competency of managers and the performance of MFIs in Goma. The data used in this study were collected in the city of Goma on the basis of qualitative surveys (individual surveys, questionnaires). The data was processed using SPSS and Smart PLS 4 statistical analysis software with a structural equation econometric model.Based on a sample of 148 agents within the MFIs surveyed in July 2024, we selected a total of nine variables, including three independent variables serving as indicators of managerial skill profiles (generic, technical and conceptual skills), three dependent variables serving as performance indicators (financial performance, market performance and operational performance) and three socio-demographic variables: the seniority of managers, their level of education and the number of training courses they have completed. The results of our research confirm that all the competency indicators and variables analysed have a positive and significant effect on the performance of the MFIs surveyed in Goma. These results encourage MFIs to develop the managerial skills of their managers with a view to improving their institutional performance.
Background: Emergency nurses in earthquake prone regions require psychological resources to maintain resilience, manage occupational stress, and deliver effective care during disasters. Self confidence may contribute to their ability to adapt to challenging clinical situations. Objectives: This study examined the association between self confidence and resilience among emergency department nurses at Sayang Regional General Hospital, Cianjur Regency, Indonesia. Methods: A quantitative cross sectional study involved 50 emergency department nurses recruited through total sampling. Self confidence and resilience were assessed using structured questionnaires. Associations were examined using the Chi square test, with odds ratios (OR) and 95% confidence intervals (CI) calculated to estimate association strength. Results: High self confidence was reported by 34 nurses (68.0%), while 35 nurses (70.0%) demonstrated high resilience. Statistical analysis revealed a significant association between self confidence and resilience (p = 0.005; OR = 6.00; 95% CI: 1.60–22.55), indicating greater odds of high resilience among nurses with high self confidence. Conclusion: Self confidence was significantly associated with resilience among emergency nurses. Integrating psychological capacity building into hospital disaster preparedness programs may strengthen nurses' adaptive capabilities and support emergency care readiness.
زمینه: پرستاران اورژانس در مناطق زلزله‌خیز به منابع روان‌شناختی برای حفظ تاب‌آوری، مدیریت استرس شغلی و ارائه مراقبت مؤثر در هنگام بلایا نیاز دارند. اعتماد به نفس ممکن است به توانایی آن‌ها در سازگاری با موقعیت‌های بالینی چالش‌برانگیز کمک کند. اهداف: این مطالعه ارتباط بین اعتماد به نفس و تاب‌آوری را در میان پرستاران بخش اورژانس بیمارستان عمومی منطقه‌ای Sayang، شهرستان Cianjur، اندونزی مورد بررسی قرار داد. روش‌ها: یک مطالعه مقطعی کمی با مشارکت ۵۰ پرستار بخش اورژانس که از طریق نمونه‌گیری کل انتخاب شدند، انجام شد. اعتماد به نفس و تاب‌آوری با استفاده از پرسشنامه‌های ساختاریافته ارزیابی شد. ارتباطات با استفاده از آزمون کای دو بررسی شد و نسبت شانس (OR) و فاصله اطمینان ۹۵٪ (CI) برای برآورد قدرت ارتباط محاسبه گردید. نتایج: ۳۴ پرستار (۶۸٫۰٪) اعتماد به نفس بالا و ۳۵ پرستار (۷۰٫۰٪) تاب‌آوری بالا را گزارش کردند. تحلیل آماری ارتباط معناداری بین اعتماد به نفس و تاب‌آوری نشان داد (p = 0.005؛ OR = 6.00؛ 95% CI: 1.60–22.55)، که نشان‌دهنده شانس بیشتر تاب‌آوری بالا در میان پرستارانی با اعتماد به نفس بالا است. نتیجه‌گیری: اعتماد به نفس با تاب‌آوری در میان پرستاران اورژانس ارتباط معناداری داشت. ادغام برنامه‌های توانمندسازی روان‌شناختی در برنامه‌های آمادگی بیمارستان برای بلایا می‌تواند قابلیت‌های سازگاری پرستاران را تقویت کرده و آمادگی مراقبت اورژانس را حمایت کند.
This research study was conducted to provide a comparative analysis of the writing skills of intellectually disabled boys and girls studying at the secondary level. The primary objective of the study was to test the hypothesis that "intellectually disabled boys at the secondary level will exhibit higher writing skills compared to intellectually disabled girls." A total of 60 intellectually disabled students (30 boys and 30 girls, aged 12–18 years) were selected from special and inclusive schools in the Raipur district (Chhattisgarh) using purposive random sampling. Data were collected using a standardized 'Writing Skill Assessment Scale' (WSAS), which evaluated fine motor skills, shape imitation, clarity of letters/words, and copying speed. Statistical analysis of the data was performed using the mean, standard deviation (SD), and t-test. The results indicated no statistically significant difference between the scores of boys (M=54.20, SD=8.15) and girls (M=52.80, SD=8.40) (t=0.65, p=.518). Consequently, the formulated hypothesis is rejected. The study concludes that, in the context of intellectual disability, the development of writing skills is not gender-dependent but rather relies on individual motor coordination and regular practice.
This study is a survey research that aims to determine students’ critical thinking skills in science learning at Madrasah Tsanawiyah (MTs) in Somba Opu District during the 2024/2025 academic year. The population of this study consisted of eighth-grade students totaling 229 students. The sample included 146 students from three schools: MTs Aisyiyah Sungguminasa 47 students, MTs Madani Pao-pao 87 students, and MTs Guppi Samata with 12 students. The indicators of critical thinking skills analyzed consisted of five aspects: providing simple explanations, building basic skills, drawing conclusions, providing further explanations, and organizing strategies and tactics. The data collection technique used was a critical thinking ability test in the form of multiple-choice questions, and the data were analyzed using descriptive statistical analysis. The results show that students’ critical thinking skills in science learning at MTs in Somba Opu District are categorized as low, with an average score of 7.40. The percentage of achievement shows that providing simple explanations reached 42.61% (fair), building basic skills reached 39.72% (low), drawing conclusions reached 31.41% (low), providing further explanations reached 41.93% (fair), and organizing strategies and tactics reached 27.33% (low). These results indicate that students’ critical thinking skills need improvement.
The validity of assessment instruments is a crucial aspect in ensuring the quality of learning evaluations in Islamic Religious Education (PAI). However, there are still evaluation instruments that are developed without considering the alignment of indicators, constructs, and measurement objectives, which may result in inaccurate data. This study aims to examine the concepts, types, testing procedures, and methods for determining the validity of assessment instruments through a literature review. The method used is library research with a descriptive qualitative approach. Data were obtained from various books, scientific journals, and relevant documents, and then analyzed descriptively. The results of the study indicate that the validity of an instrument encompasses logical validity and empirical validity, which complement each other in ensuring the accuracy of measurements. Validity testing was conducted systematically through construct definition, development of a test blueprint, expert validation, instrument pilot testing, and statistical analysis. A valid instrument is capable of producing data that is accurate, credible, and supports sound educational decision-making.
The advancement of digital technology has led to increased use of the internet and social media, particularly among adolescents. However, this development has also contributed to various challenges, one of which is cyberbullying. A low level of digital literacy knowledge may influence how students communicate and behave in digital environments. This study aimed to analyze the relationship between the level of digital literacy knowledge and cyberbullying behavior among high school students. This study employed a quantitative approach with a cross-sectional design. A total of 99 students were selected as research participants using a total sampling technique. Data were collected using a questionnaire, while the relationship between the variables was analyzed using the Chi-Square test. The results showed that the majority of respondents had a high level of digital literacy knowledge (59.6%), while the majority demonstrated a low level of cyberbullying behavior (57.6%). Statistical analysis revealed a significant relationship between the level of digital literacy knowledge and cyberbullying behavior (p-value = 0.001). Thus, the better the students' level of digital literacy knowledge, the lower their tendency to engage in cyberbullying behavior. Therefore, strengthening education and understanding of digital literacy should be enhanced as a preventive strategy to reduce the occurrence of cyberbullying in school environments.
Aim and background: Sleep is a biological necessity essential for physical and mental well-being, yet many young adults, particularly college students, experience sleep disruptions due to major life changes and poor sleep hygiene.This study aimed to identify the determinants of insomnia among undergraduate female students in a rural area of Haryana.Materials and methods: A mixed-method study was conducted between May 2024 and May 2025 involving 340 undergraduate female students.Quantitative data were collected using a semi-structured socio-demographic questionnaire and the insomnia severity index (ISI).Qualitative insights were gathered through in-depth interviews (IDI) with 15 students identified with clinically significant insomnia.Statistical analysis was performed using SPSS software version 26, with significance set at p < 0.05.Results: The prevalence of clinically significant insomnia in the cohort was 5.6% (n = 19).Quantitative analysis revealed that the participant's state of origin was the only statistically significant socio-demographic determinant (p = 0.031).Students from states other than Haryana reported a significantly higher insomnia prevalence (12.5%) compared to those from Haryana (4.2%).Factors such as age, socio-economic status, and type of occupancy showed no significant correlation.Qualitative themes highlighted academic performance, overuse of electronic devices, social environment, and psycho-social stress as primary triggers.Conclusion: While the prevalence of insomnia is relatively low, it is significantly driven by academic transitions, excessive screen time, and communal living challenges.A notable awareness-action gap exists, as students recognize the importance of sleep but prefer self-management or mindfulness over professional clinical help.
This study assessed the timeliness and delays in the payment of tuition fees among college students at Mallig Plains Colleges, Inc. (MPCI) during the academic year 2026 as the foundational basis for crafting a responsive financial monitoring plan. Employing a quantitative descriptive-correlational research design, the study gathered data from 60 randomly selected college students across six academic programs. Statistical analysis including frequencies, means, t-tests, Pearson correlation, and Analysis of Variance (ANOVA) revealed that gender, course, year level, primary sponsor, and parental occupation exhibited no significant relationship with payment timeliness. Instead, punctuality was strongly tied to situational and behavioral dynamics. The findings demonstrated that timely tuition fee payments exert a very high positive impact on students’ academic and administrative fluidity and psychosocial stability, effectively removing administrative barriers and mitigating social stigmas. Conversely, delayed payments generated severe ramifications, acting as a direct catalyst for significant institutional bottlenecks and profound socio-economic and emotional barriers, including heightened exam-week anxiety and dropout tendencies. Income volatility due to seasonal agricultural livelihoods and emergency health expenses were identified as the primary economic triggers of payment friction. Alongside, clear institutional communication, accessible payment infrastructure, and strict policy enforcement acted as crucial external determinants of student compliance. While payment timeliness remained uniform across demographics, a significant difference emerged between genders regarding their financial responsibility styles and administrative engagement methods. Based on these insights, a comprehensive Monitoring Plan is proposed to transition the institution from a reactive to a proactive financial framework, optimizing collections while safeguarding student well-being.
This study evaluates the effectiveness of a participatory greening program in implementing a Green Campus and achieving SDG 12 among Biology students. A quantitative pre-experimental, one-group pre-test post-test design was employed with 80 undergraduate student selected by purposive sampling. Instruments included expert-validated knowledge tests, environmental questionnaires, and observation checklist (instrumental validity score of 100%). The four-month program involved activities such as planting, watering, weeding, fertilizing, and monitoring, specially designed to promote sustainable consumption and production practice-including organic fertilization efficient water usage, composting, and responsible resources management. Student participation averaged 84.15%. Statistical analysis using the Wilcoxon signed-rank test indicated a significant increase in environmental knowledge (Z = -7.786, p < 0.001) with a high N-gain score of 0.83. Additionally, students’ environmental care attitude improved significantly, with the mean score rising from 51.37 to 91.81, categorized as “very positive”. These findings demonstrate that the greening program is empirically effective in improving ecological literacy and foresting proenvironmental attitude while reinforcing sustainable production principles. Therefore, this program can be adopted as a scalable and sustainable model for Green Campus initiative in higher education.
This study aims to analyze the integration between the cognitive process dimensions of Revised Bloom's Taxonomy and the structural complexity of the SOLO Taxonomy in questions constructed by pre-service biology teachers, as well as its correlation with students' cognitive learning outcomes. A descriptive-quantitative approach with co-relational analysis was employed, evaluating a total sample of 420 question sentences generated by students during their field teaching program (PPL). Data collection was conducted using double-coding observation rubrics and statistically processed via Spearman’s rho non-parametric correlation test. The results indicated a stark gradation phenomenon, with question distribution heavily accumulating within lower-order thinking skills (LOTS), predominantly spanning the Remembering (C1) and Understanding (C2) levels with Unistructural and Multistructural reasoning profiles. Conversely, higher-order thinking skills (HOTS) were strictly concentrated at the Analyzing (C4) and Evaluating (C5) levels, aligning with Relational and Extended Abstract structures. Statistical analysis revealed a positive and significant correlation coefficient (p = 0.707, p < 0.001), indicating a very strong linear relationship where higher cognitive demands inherently correspond to greater structural reasoning maturity. In conclusion, while pre-service teachers possess a solid foundation in factual knowledge, their capacity to formulate higher-order questions remains limited. Therefore, transforming classroom communication through constructivist learning strategies and gradual conceptual scaffolding is highly recommended to foster integrative thinking and bridge the cognitive transition toward deep conceptual understanding.
The competence of teachers plays a significant role in determining the quality of education. The SEAMEO INNOTECH Regional Education Program (SIREP) sets the teaching competence standards in Southeast Asia. Likewise, in the Philippines, the Philippine Professional Standards for Teachers (PPST) are commonly used throughout the country to evaluate the competency levels of teachers. In this context, this study examined the performance of science teachers concerning these two sets of standards. The Descriptive Research Design was employed. The researcher utilized total enumeration as a sampling method, which comprised 30 junior high school science teachers for the academic year 2022-2023. The research instruments used were adopted from the SIREP standards and a survey questionnaire. Findings revealed that the respondents demonstrated outstanding performance in the PPST-RPMS and were rated "very much competent" in the SIREP standards. However, statistical analysis revealed no significant relationship between the Key Result Areas (KRAs) of the RPMS and the SIREP standards. These two sets of standards operate independently, and improvements in one may not necessarily lead to improvements in the other. The researcher proposed a program that will sustain the competence levels of science teachers. This program aims to address both sets of standards individually, promote continuous learning, and ensure that the teachers will continue to meet the benchmark set for education.
شایستگی معلمان نقش مهمی در تعیین کیفیت آموزش ایفا می‌کند. برنامه آموزش منطقه‌ای SEAMEO INNOTECH (SIREP) استانداردهای شایستگی تدریس را در جنوب شرق آسیا تعیین می‌کند. به همین ترتیب، در فیلیپین، استانداردهای حرفه‌ای معلمان فیلیپین (PPST) به طور گسترده‌ای در سراسر کشور برای ارزیابی سطوح شایستگی معلمان مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این زمینه، این پژوهش عملکرد معلمان علوم را با توجه به این دو مجموعه استاندارد مورد بررسی قرار داد. طرح پژوهش توصیفی به کار گرفته شد. پژوهشگر از روش سرشماری کامل به عنوان روش نمونه‌گیری استفاده کرد که شامل ۳۰ معلم علوم دوره متوسطه اول در سال تحصیلی ۲۰۲۲-۲۰۲۳ بود. ابزارهای پژوهش برگرفته از استانداردهای SIREP و یک پرسشنامه پیمایشی بودند. یافته‌ها نشان داد که پاسخ‌دهندگان در PPST-RPMS عملکرد برجسته‌ای از خود نشان دادند و در استانداردهای SIREP نیز به عنوان «بسیار شایسته» ارزیابی شدند. با این حال، تحلیل آماری نشان داد که بین حوزه‌های کلیدی نتایج (KRAs) در RPMS و استانداردهای SIREP رابطه معناداری وجود ندارد. این دو مجموعه استاندارد به طور مستقل عمل می‌کنند و بهبود در یکی لزوماً منجر به بهبود در دیگری نمی‌شود. پژوهشگر برنامه‌ای را پیشنهاد کرد که سطح شایستگی معلمان علوم را حفظ کند. هدف این برنامه، پرداختن به هر دو مجموعه استاندارد به طور جداگانه، ترویج یادگیری مستمر و اطمینان از تداوم تحقق معیارهای تعیین‌شده برای آموزش است.
This study aims to examine the relationship between critical thinking dispositions and barriers to critical thinking of engineering students. The study is a correlational research. The population of the study includes all the students at the faculties of engineering in universities in Turkey and the sampling consists of 628 students from five different universities; Bartın, Karabük, Bozok, Bayburt and Süleyman Demirel. Convenience sampling was used to select the respondents. Two data collection tools were used in the study. The first one is the Critical Thinking Disposition Scale (CTD) and the second one is the Critical Thinking Barriers (CTB) scale. The collected data were analysed using SPSS 24 statistical analysis programme. The mean values were compared in terms of gender, grade, university and department. The critical thinking disposition scores of the students are high, whereas the scores of barriers to critical thinking are low. The mean scores in the Critical Thinking Barriers scale significantly differ in terms of gender and grade but not university and department. Also, critical thinking dispositions of students differ significantly with respect to universities but not gender, grade and department. Finally, a moderate, negative correlation (-0.54) is observed between CTB and CTD scores
این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین گرایش‌های تفکر انتقادی و موانع تفکر انتقادی دانشجویان مهندسی انجام شده است. این مطالعه از نوع پژوهش همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشکده‌های مهندسی دانشگاه‌های ترکیه است و نمونه پژوهش متشکل از ۶۲۸ دانشجو از پنج دانشگاه مختلف؛ Bartın، Karabük، Bozok، Bayburt و Süleyman Demirel می‌باشد. برای انتخاب پاسخ‌دهندگان از روش نمونه‌گیری در دسترس استفاده شد. در این پژوهش از دو ابزار گردآوری داده استفاده گردید. ابزار اول، مقیاس گرایش به تفکر انتقادی (CTD) و ابزار دوم، مقیاس موانع تفکر انتقادی (CTB) است. داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS 24 تحلیل شدند. میانگین نمرات بر اساس جنسیت، پایه تحصیلی، دانشگاه و رشته مقایسه گردید. نمرات گرایش به تفکر انتقادی دانشجویان بالا و نمرات موانع تفکر انتقادی پایین است. میانگین نمرات در مقیاس موانع تفکر انتقادی از نظر جنسیت و پایه تحصیلی تفاوت معناداری دارد اما از نظر دانشگاه و رشته تفاوت معناداری مشاهده نشد. همچنین، گرایش به تفکر انتقادی دانشجویان از نظر دانشگاه تفاوت معناداری دارد اما از نظر جنسیت، پایه تحصیلی و رشته تفاوت معناداری ندارد. در نهایت، همبستگی منفی متوسطی به میزان -۰.۵۴ بین نمرات CTB و CTD مشاهده شد.
This study investigated the impact of TPACK-aligned digital materials on student engagement and learning performance among Grade 5 pupils in Lutayan District II. Specifically, it determined the level of teachers’ utilization of digital tools, assessed students’ engagement in terms of behavioral, emotional, and cognitive dimensions, and examined the significant relationship between these variables. The study focused on the use of Microsoft PowerPoint/Google Slides, Canva for Education, and online games as instructional materials. A quantitative descriptive research design was employed, utilizing survey questionnaires administered to 114 Grade 5 pupils and their teachers. The instruments included a Teacher TPACK Integration Checklist and a Student Engagement Survey. Findings revealed that teachers demonstrated a high level of utilization of TPACK-aligned digital materials, particularly presentation and design tools, while the use of online games was observed at a moderate level, indicating an area for improvement. Moreover, students exhibited a high level of engagement across behavioral, emotional, and cognitive domains, suggesting that digital integration enhances participation, motivation, and critical thinking. Statistical analysis showed a significant positive relationship (r = 0.72, p = < .001) between teachers’ use of TPACK-aligned digital materials and student engagement. The study concludes that effective integration of technology aligned with pedagogy and content knowledge significantly improves student engagement and supports better learning outcomes. It is recommended that teachers further develop their digital competencies and incorporate diverse interactive tools to enrich classroom instruction.
این پژوهش تأثیر مواد دیجیتال همسو با TPACK را بر میزان درگیری و عملکرد یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم در ناحیه دوم لوتایان مورد بررسی قرار داد. به طور خاص، سطح استفاده معلمان از ابزارهای دیجیتال تعیین شد، میزان درگیری دانش‌آموزان از لحاظ ابعاد رفتاری، هیجانی و شناختی ارزیابی گردید و رابطه معنادار میان این متغیرها بررسی شد. تمرکز پژوهش بر استفاده از Microsoft PowerPoint/Google Slides، Canva for Education و بازی‌های آنلاین به عنوان مواد آموزشی بود. طرح پژوهش توصیفی کمی به کار گرفته شد و پرسشنامه‌های نظرسنجی در میان ۱۱۴ دانش‌آموز پایه پنجم و معلمان آن‌ها توزیع گردید. ابزارهای مورد استفاده شامل فهرست بررسی ادغام TPACK معلمان و پرسشنامه درگیری دانش‌آموزان بود. یافته‌ها نشان داد که معلمان سطح بالایی از استفاده از مواد دیجیتال همسو با TPACK، به ویژه ابزارهای ارائه و طراحی، را از خود نشان دادند، در حالی که استفاده از بازی‌های آنلاین در سطح متوسط مشاهده شد که نشان‌دهنده زمینه‌ای برای بهبود است. همچنین، دانش‌آموزان در سطوح رفتاری، هیجانی و شناختی، میزان بالایی از درگیری را نشان دادند که حاکی از آن است که ادغام دیجیتال موجب افزایش مشارکت، انگیزش و تفکر انتقادی می‌شود. تحلیل آماری رابطه مثبت معناداری (r = 0.72, p = < .001) میان استفاده معلمان از مواد دیجیتال همسو با TPACK و درگیری دانش‌آموزان نشان داد. پژوهش نتیجه می‌گیرد که ادغام مؤثر فناوری همسو با دانش محتوا و آموزش به طور معناداری موجب بهبود درگیری دانش‌آموزان و حمایت از نتایج بهتر یادگیری می‌شود. توصیه می‌شود معلمان شایستگی‌های دیجیتال خود را بیشتر توسعه دهند و ابزارهای تعاملی متنوعی را برای غنی‌سازی آموزش در کلاس درس به کار گیرند.
AbstractEmotional intelligence plays a vital role in accomplishing the determined objectives ofmankind and promoting learning outcomes. The primary purpose of the dissertation entitled“Emotional Intelligence andAcademicAchievement: A Study of Secondary schoolstudents in District Srinager”is to compare male and female secondary school students onemotional intelligence and academic achievement. The study also aims to find out thecorrelation between emotional intelligence and academic achievement of secondary schoolstudents.Here descriptive survey method is used. The population of this study consists of allthe students studying in secondary schools of District Srinager. A sample of 200 secondaryschool students, equally distributed between males and females, was selected using stratifiedrandom sampling. Data collection involved the administration of the Emotional IntelligenceScale (EIS), developed by Dr. Arun Kumar Singh and Dr. ShrutiNarain. Academicachievement data was extracted from the previous year's performance records of the samplesubjects. The collected data underwent statistical analysis, which included calculating Mean,Standard Deviation, conducting a t-test, and determining Pearson's correlation. The study'sresults indicate a significant difference in emotional intelligence based on gender amongsecondary school students. However, no significant gender-based difference was observedin academic achievement among these students. Importantly, the research identified asignificant correlation between emotional intelligence and academic achievement insecondary school students from District Srinager .
چکیده: هوش هیجانی نقش حیاتی در تحقق اهداف تعیین‌شده انسان و ارتقای پیامدهای یادگیری ایفا می‌کند. هدف اصلی پایان‌نامه با عنوان «هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی: مطالعه‌ای بر دانش‌آموزان دبیرستانی منطقه سرینگر» مقایسه دانش‌آموزان پسر و دختر دبیرستانی از نظر هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی است. همچنین این پژوهش در پی یافتن رابطه بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دبیرستانی می‌باشد. در اینجا از روش پیمایش توصیفی استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان دبیرستانی منطقه سرینگر است. نمونه‌ای متشکل از ۲۰۰ دانش‌آموز دبیرستانی، به طور مساوی بین پسران و دختران، با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شد. جمع‌آوری داده‌ها از طریق اجرای مقیاس هوش هیجانی (EIS) که توسط Dr. Arun Kumar Singh و Dr. Shruti Narain تدوین شده است، انجام گرفت. داده‌های پیشرفت تحصیلی از سوابق عملکرد سال گذشته آزمودنی‌ها استخراج شد. داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از روش‌های آماری شامل محاسبه میانگین، انحراف معیار، آزمون t و تعیین همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که تفاوت معناداری در هوش هیجانی بر اساس جنسیت در میان دانش‌آموزان دبیرستانی وجود دارد. با این حال، تفاوت معناداری بر اساس جنسیت در پیشرفت تحصیلی این دانش‌آموزان مشاهده نشد. به طور مهم، پژوهش حاضر همبستگی معناداری بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی در میان دانش‌آموزان دبیرستانی منطقه سرینگر شناسایی کرد.
This study examined the impact of work-life balance on teacher performance and student outcomes among private school teachers in Surat City. The main aim was to understand how teachers manage their professional and personal life and how this balance affects their teaching effectiveness. A descriptive research design was used and primary data was collected from 300 teachers through a structured questionnaire. The study included demographic analysis, multiple choice questions and Likert scale statements. The findings showed that most teachers experienced moderate levels of work-life balance due to workload and time pressure. Many teachers reported taking work home, which affected their personal life. Statistical analysis revealed that work-life balance had a strong positive relationship with teacher performance (r = 0.62) and student outcomes (r = 0.58). The regression results further confirmed that better balance improved teaching effectiveness. Normality and reliability tests confirmed that the data was suitable and consistent for analysis. The study concluded that work-life balance plays an important role in improving teacher productivity and student learning. Teachers who maintained a healthy balance were more focused, motivated and effective in the classroom. The study also highlighted the need for supportive school policies and stress management practices. Overall, improving work-life balance can lead to better educational outcomes and a more positive teaching environment.
این پژوهش به بررسی تأثیر تعادل کار و زندگی بر عملکرد معلمان و نتایج دانش‌آموزان در میان معلمان مدارس غیرانتفاعی شهر سورت پرداخته است. هدف اصلی، درک نحوه مدیریت زندگی حرفه‌ای و شخصی توسط معلمان و تأثیر این تعادل بر اثربخشی تدریس آن‌ها بود. طرح پژوهش توصیفی به کار گرفته شد و داده‌های اولیه از ۳۰۰ معلم از طریق پرسشنامه ساختاریافته جمع‌آوری گردید. پژوهش شامل تحلیل‌های جمعیت‌شناختی، سؤالات چندگزینه‌ای و عبارات مقیاس لیکرت بود. یافته‌ها نشان داد که اکثر معلمان به دلیل حجم کار و فشار زمانی، سطوح متوسطی از تعادل کار و زندگی را تجربه می‌کنند. بسیاری از معلمان گزارش کردند که کار را به خانه می‌برند که این امر بر زندگی شخصی آن‌ها تأثیر گذاشته است. تحلیل آماری نشان داد که تعادل کار و زندگی با عملکرد معلمان (r = 0.62) و نتایج دانش‌آموزان (r = 0.58) رابطه مثبت قوی دارد. نتایج رگرسیون نیز تأیید کرد که تعادل بهتر، اثربخشی تدریس را افزایش می‌دهد. آزمون‌های نرمالیتی و پایایی نشان داد که داده‌ها برای تحلیل مناسب و سازگار هستند. پژوهش نتیجه‌گیری کرد که تعادل کار و زندگی نقش مهمی در بهبود بهره‌وری معلمان و یادگیری دانش‌آموزان ایفا می‌کند. معلمانی که تعادل سالمی را حفظ می‌کنند، در کلاس درس متمرکزتر، باانگیزه‌تر و اثربخش‌تر هستند. این پژوهش همچنین بر ضرورت سیاست‌های حمایتی مدرسه و شیوه‌های مدیریت استرس تأکید کرد. به طور کلی، بهبود تعادل کار و زندگی می‌تواند به نتایج آموزشی بهتر و محیط تدریس مثبت‌تر منجر شود.
AbstractEmotional intelligence plays a vital role in accomplishing the determined objectives ofmankind and promoting learning outcomes. The primary purpose of the dissertation entitled“Emotional Intelligence andAcademicAchievement: A Study of Secondary schoolstudents in District Srinager”is to compare male and female secondary school students onemotional intelligence and academic achievement. The study also aims to find out thecorrelation between emotional intelligence and academic achievement of secondary schoolstudents.Here descriptive survey method is used. The population of this study consists of allthe students studying in secondary schools of District Srinager. A sample of 200 secondaryschool students, equally distributed between males and females, was selected using stratifiedrandom sampling. Data collection involved the administration of the Emotional IntelligenceScale (EIS), developed by Dr. Arun Kumar Singh and Dr. ShrutiNarain. Academicachievement data was extracted from the previous year's performance records of the samplesubjects. The collected data underwent statistical analysis, which included calculating Mean,Standard Deviation, conducting a t-test, and determining Pearson's correlation. The study'sresults indicate a significant difference in emotional intelligence based on gender amongsecondary school students. However, no significant gender-based difference was observedin academic achievement among these students. Importantly, the research identified asignificant correlation between emotional intelligence and academic achievement insecondary school students from District Srinager .
چکیده: هوش هیجانی نقش حیاتی در تحقق اهداف تعیین‌شده انسان و ارتقای پیامدهای یادگیری ایفا می‌کند. هدف اصلی پایان‌نامه با عنوان «هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی: مطالعه‌ای بر دانش‌آموزان دبیرستانی منطقه سرینگر» مقایسه دانش‌آموزان پسر و دختر دبیرستانی از نظر هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی است. همچنین این پژوهش در پی یافتن رابطه بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دبیرستانی می‌باشد. در اینجا از روش پیمایش توصیفی استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان دبیرستانی منطقه سرینگر است. نمونه‌ای متشکل از ۲۰۰ دانش‌آموز دبیرستانی، به طور مساوی بین پسران و دختران، با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شد. جمع‌آوری داده‌ها از طریق اجرای مقیاس هوش هیجانی (EIS) که توسط Dr. Arun Kumar Singh و Dr. Shruti Narain تدوین شده است، انجام گرفت. داده‌های پیشرفت تحصیلی از سوابق عملکرد سال گذشته آزمودنی‌ها استخراج شد. داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از روش‌های آماری شامل محاسبه میانگین، انحراف معیار، آزمون t و تعیین همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که تفاوت معناداری در هوش هیجانی بر اساس جنسیت در میان دانش‌آموزان دبیرستانی وجود دارد. با این حال، تفاوت معناداری بر اساس جنسیت در پیشرفت تحصیلی این دانش‌آموزان مشاهده نشد. به طور مهم، پژوهش حاضر همبستگی معناداری بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی در میان دانش‌آموزان دبیرستانی منطقه سرینگر شناسایی کرد.
This study aimed to analyze the effect of the Problem Based Learning (PBL) model on students’ learning activities and learning outcomes in the topic of environmental change and environmental conservation among tenth-grade students at SMAN 14 Medan. The research employed a quasi-experimental method using a Pretest-Posttest Non-equivalent Control Group Design. The sample was selected through purposive sampling and consisted of two classes: Class X-7 as the experimental group, which received instruction using the Problem Based Learning model, and Class X-8 served as the control class, utilizing conventional instruction based on the direct instruction model. Data were collected through both non-test and test techniques. The non-test instrument consisted of an observation sheet used to assess students’ learning activities, while the test instrument consisted of 20 multiple-choice questions used to measure students’ learning outcomes. The research results indicate that the implementation of the Problem-Based Learning (PBL) model has a positive impact on students' learning activities and learning outcomes. Students taught using the PBL model demonstrated higher levels of engagement during the learning process and achieved better learning outcomes compared to students taught via the conventional Direct Instruction model. These findings suggest that the PBL model is more effective in enhancing student engagement and understanding of the learning material. Statistical analysis revealed significance values of 0.023 (p < 0.05) for learning activities and 0.000 (p < 0.05) for learning outcomes. Based on these results, it can be concluded that the Problem-Based Learning (PBL) model significantly influences the learning activities and learning outcomes of Grade X students at SMAN 14 Medan regarding the topic of environmental change and conservation.
هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning یا PBL) بر فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان در موضوع تغییرات محیط زیست و حفاظت محیط زیست در میان دانش‌آموزان پایه دهم دبیرستان SMAN 14 Medan بود. این پژوهش با استفاده از روش شبه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل غیرمعادل انجام شد. نمونه‌گیری به صورت هدفمند انجام گرفت و شامل دو کلاس بود: کلاس X-7 به عنوان گروه آزمایش که آموزش با استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر مسئله دریافت کرد و کلاس X-8 به عنوان گروه کنترل که آموزش متعارف مبتنی بر مدل آموزش مستقیم را دریافت نمود. داده‌ها از طریق تکنیک‌های آزمون و غیرآزمون گردآوری شد. ابزار غیرآزمون شامل برگه مشاهده برای ارزیابی فعالیت‌های یادگیری دانش‌آموزان بود و ابزار آزمون شامل ۲۰ سؤال چندگزینه‌ای برای سنجش نتایج یادگیری دانش‌آموزان بود. نتایج پژوهش نشان داد که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) تأثیر مثبتی بر فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان دارد. دانش‌آموزانی که با مدل PBL آموزش دیدند، سطح بالاتری از مشارکت در فرایند یادگیری نشان دادند و نتایج یادگیری بهتری نسبت به دانش‌آموزانی که با مدل آموزش مستقیم آموزش دیدند، کسب کردند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل PBL در افزایش مشارکت دانش‌آموزان و درک بهتر مطالب آموزشی مؤثرتر است. تحلیل آماری مقادیر معناداری ۰٫۰۲۳ (p < 0.05) برای فعالیت‌های یادگیری و ۰٫۰۰۰ (p < 0.05) برای نتایج یادگیری را نشان داد. بر اساس این نتایج می‌توان نتیجه گرفت که مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) به طور معناداری بر فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه دهم دبیرستان SMAN 14 Medan در موضوع تغییر و حفاظت محیط زیست تأثیرگذار است.
This study explores the influence of Quranic memorization on the academic achievement of twelfth-grade students at Madrasah Aliyah Swasta Hidayatul Qur’an, Puding Besar. Using an associative quantitative approach with simple linear regression analysis, data were collected through questionnaires, observations, and documentation of semester grades. The findings indicate a significant positive relationship between the intensity of Quranic memorization and students’ academic performance, with a contribution rate of 40%. Statistical analysis shows that the calculated t-value (4.758) exceeds the critical value (2.034), supporting the acceptance of the alternative hypothesis. These results suggest that Quranic memorization is a key factor in enhancing academic achievement. The study offers practical recommendations for Islamic educational institutions to strengthen tahfidz programs as an integral part of the formal curriculum.
این پژوهش به بررسی تأثیر حفظ قرآن بر پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان پایه دوازدهم مدرسه متوسطه اسلامی خصوصی هدایت‌القرآن پودینگ بسار می‌پردازد. با استفاده از رویکرد کمی ارتباطی و تحلیل رگرسیون خطی ساده، داده‌ها از طریق پرسشنامه، مشاهده و مستندسازی نمرات نیم‌سال جمع‌آوری شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که بین شدت حفظ قرآن و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان رابطه مثبت معناداری وجود دارد و نرخ مشارکت آن ۴۰٪ است. تحلیل آماری نشان می‌دهد که مقدار t محاسبه‌شده (۴.۷۵۸) از مقدار بحرانی (۲.۰۳۴) بیشتر است که پذیرش فرضیه جایگزین را تأیید می‌کند. این نتایج حاکی از آن است که حفظ قرآن یکی از عوامل کلیدی در ارتقای پیشرفت تحصیلی است. پژوهش حاضر توصیه‌های عملی برای مؤسسات آموزشی اسلامی جهت تقویت برنامه‌های حفظ (تَحفِیظ) به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از برنامه درسی رسمی ارائه می‌دهد.
The current research aims to identify (The Effectiveness of Two Active Learning Strategies on the Achievement of Second Intermediate Grade Students in the Holy Quran and Islamic Education Subject and the Development of Their Citizenship Values.). The researcher adopted the quasi-experimental method, and used two scales to measure the variables of his research. The first scale was the achievement scale in mathematics and consisted of (40) paragraphs of the type of multiple choice, and verified its reliability, stability and discrimination, as well as conducting statistical analysis of its paragraphs, and the researcher prepared a citizenship values scale, and the scale in its final form consisted of (38) paragraphs and verified its reliability, stability and discrimination, and the results showed that the experimental group outperformed the control group in the mathematics achievement scale and the citizenship values scale. The researcher suggested conducting studies on the effectiveness of two active learning strategies in acquiring numerical concepts among first intermediate students and developing their logical thinking. The researcher also recommended emphasizing the necessity of teaching the use of active learning strategies in general at the intermediate stage. And the adoption of national values in the teaching of mathematics in the intermediate stages because of its importance in promoting and developing patriotism among students The researcher also recommended emphasizing the need to teach the use of active learning strategies in general at the intermediate stage. And the adoption of national values in the teaching of mathematics in the intermediate stages because of its importance in promoting and developing patriotism among students.
پژوهش حاضر با هدف شناسایی «اثربخشی دو راهبرد یادگیری فعال بر پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان پایه دوم متوسطه در درس قرآن کریم و آموزش اسلامی و توسعه ارزش‌های شهروندی آنان» انجام شده است. پژوهشگر از روش شبه‌آزمایشی استفاده کرده و برای سنجش متغیرهای پژوهش خود از دو مقیاس بهره برده است. مقیاس اول، مقیاس پیشرفت تحصیلی در ریاضیات بود که شامل ۴۰ پرسش چهارگزینه‌ای بوده و پایایی، ثبات و قدرت تمایز آن مورد تأیید قرار گرفته و تحلیل آماری سؤالات آن نیز انجام شده است. همچنین پژوهشگر مقیاس ارزش‌های شهروندی را تهیه کرده که در نهایت شامل ۳۸ پرسش بوده و پایایی، ثبات و قدرت تمایز آن نیز مورد تأیید قرار گرفته است. نتایج نشان داد که گروه آزمایشی در مقیاس پیشرفت تحصیلی ریاضیات و مقیاس ارزش‌های شهروندی نسبت به گروه کنترل عملکرد بهتری داشته است. پژوهشگر پیشنهاد کرد مطالعاتی درباره اثربخشی دو راهبرد یادگیری فعال در کسب مفاهیم عددی در میان دانش‌آموزان پایه اول متوسطه و توسعه تفکر منطقی آنان انجام شود. همچنین پژوهشگر توصیه کرد بر ضرورت آموزش استفاده از راهبردهای یادگیری فعال به طور کلی در دوره متوسطه تأکید شود و پذیرش ارزش‌های ملی در آموزش ریاضیات در دوره متوسطه به دلیل اهمیت آن در تقویت و توسعه روحیه میهن‌دوستی در میان دانش‌آموزان مورد توجه قرار گیرد.
This study examined the impact of work-life balance on teacher performance and student outcomes among private school teachers in Surat City. The main aim was to understand how teachers manage their professional and personal life and how this balance affects their teaching effectiveness. A descriptive research design was used and primary data was collected from 300 teachers through a structured questionnaire. The study included demographic analysis, multiple choice questions and Likert scale statements. The findings showed that most teachers experienced moderate levels of work-life balance due to workload and time pressure. Many teachers reported taking work home, which affected their personal life. Statistical analysis revealed that work-life balance had a strong positive relationship with teacher performance (r = 0.62) and student outcomes (r = 0.58). The regression results further confirmed that better balance improved teaching effectiveness. Normality and reliability tests confirmed that the data was suitable and consistent for analysis. The study concluded that work-life balance plays an important role in improving teacher productivity and student learning. Teachers who maintained a healthy balance were more focused, motivated and effective in the classroom. The study also highlighted the need for supportive school policies and stress management practices. Overall, improving work-life balance can lead to better educational outcomes and a more positive teaching environment.
این پژوهش به بررسی تأثیر تعادل کار و زندگی بر عملکرد معلمان و نتایج دانش‌آموزان در میان معلمان مدارس غیرانتفاعی شهر سورت پرداخته است. هدف اصلی، درک نحوه مدیریت زندگی حرفه‌ای و شخصی توسط معلمان و تأثیر این تعادل بر اثربخشی تدریس آن‌ها بود. طرح پژوهش توصیفی به کار گرفته شد و داده‌های اولیه از ۳۰۰ معلم از طریق پرسشنامه ساختاریافته جمع‌آوری گردید. پژوهش شامل تحلیل‌های جمعیت‌شناختی، سؤالات چندگزینه‌ای و عبارات مقیاس لیکرت بود. یافته‌ها نشان داد که اکثر معلمان به دلیل حجم کار و فشار زمانی، سطوح متوسطی از تعادل کار و زندگی را تجربه می‌کنند. بسیاری از معلمان گزارش کردند که کار را به خانه می‌برند که این امر بر زندگی شخصی آن‌ها تأثیر گذاشته است. تحلیل آماری نشان داد که تعادل کار و زندگی با عملکرد معلمان (r = 0.62) و نتایج دانش‌آموزان (r = 0.58) رابطه مثبت قوی دارد. نتایج رگرسیون نیز تأیید کرد که تعادل بهتر، اثربخشی تدریس را افزایش می‌دهد. آزمون‌های نرمالیتی و پایایی نشان داد که داده‌ها برای تحلیل مناسب و سازگار هستند. پژوهش نتیجه‌گیری کرد که تعادل کار و زندگی نقش مهمی در بهبود بهره‌وری معلمان و یادگیری دانش‌آموزان ایفا می‌کند. معلمانی که تعادل سالمی را حفظ می‌کنند، در کلاس درس متمرکزتر، باانگیزه‌تر و اثربخش‌تر هستند. این پژوهش همچنین بر ضرورت سیاست‌های حمایتی مدرسه و شیوه‌های مدیریت استرس تأکید کرد. به طور کلی، بهبود تعادل کار و زندگی می‌تواند به نتایج آموزشی بهتر و محیط تدریس مثبت‌تر منجر شود.
Introduction Smartphone addiction, body image concerns, eating disorders, and physical activity are interconnected issues affecting many young people, regardless of gender. This study examines differences in smartphone addiction, body image, eating disorders, and physical activity between male and female participants. Methods A cross-sectional study was conducted with 318 university students (168 males, 150 females) in Saudi Arabia. There average age was of 20.86 ± 3.47 years, a height of 168.24 ± 11.36 cm, and a weight of 65.26 ± 18.32 kg. Data were collected via an online survey using the Smartphone Addiction Scale-Short Version (SAS-SV), Body Image Questionnaire (BIQ-19), Eating Disorder Examination Questionnaire (EDE-Q 6.0) and International Physical Activity Questionnaire-Short Form (IPAQ-SF). All instruments demonstrated acceptable reliability (Cronbach’s α > 0.70) in previous validation studies. Statistical analysis employed Mann-Whitney U test and Kruskal-Wallis tests with a significance level of p < 0.05. Results No significant differences were found in smartphones addiction ( z = −0.64, p = 0.52), body image ( z = −0.32, p = 0.75), physical activity ( z = −0.61, p = 54). Whereas a significant difference was found in eating disorder ( z = 2.91, p = 0.004), with female showing higher prevalence (88%) compare to male (76%). Sub-scales revealed significant within-group differences for all variables. Conclusion This study revealed insignificant gender differences for smartphone addiction, body image, and physical activity levels except eating disorders. Future research should employ longitudinal designs and objective measures to clarify causal pathways and gender-specific mechanisms for all related variables.
مقدمه: اعتیاد به تلفن هوشمند، نگرانی‌های مربوط به تصویر بدنی، اختلالات خوردن و فعالیت بدنی مسائلی به‌هم‌پیوسته هستند که بسیاری از جوانان را فارغ از جنسیت تحت تأثیر قرار می‌دهند. این مطالعه به بررسی تفاوت‌های اعتیاد به تلفن هوشمند، تصویر بدنی، اختلالات خوردن و فعالیت بدنی بین شرکت‌کنندگان مرد و زن می‌پردازد. روش‌ها: یک مطالعه مقطعی با مشارکت ۳۱۸ دانشجوی دانشگاه (۱۶۸ مرد، ۱۵۰ زن) در عربستان سعودی انجام شد. میانگین سنی شرکت‌کنندگان ۲۰٫۸۶ ± ۳٫۴۷ سال، میانگین قد ۱۶۸٫۲۴ ± ۱۱٫۳۶ سانتی‌متر و میانگین وزن ۶۵٫۲۶ ± ۱۸٫۳۲ کیلوگرم بود. داده‌ها از طریق یک پرسشنامه آنلاین با استفاده از مقیاس اعتیاد به تلفن هوشمند-نسخه کوتاه (SAS-SV)، پرسشنامه تصویر بدنی (BIQ-19)، پرسشنامه ارزیابی اختلال خوردن (EDE-Q 6.0) و پرسشنامه بین‌المللی فعالیت بدنی-فرم کوتاه (IPAQ-SF) جمع‌آوری شد. تمامی ابزارها در مطالعات اعتبارسنجی پیشین پایایی قابل قبولی (آلفای کرونباخ > ۰٫۷۰) نشان دادند. تحلیل آماری با استفاده از آزمون من‌ویتنی U و آزمون کروسکال-والیس با سطح معناداری p < 0.05 انجام شد. نتایج: تفاوت معناداری در اعتیاد به تلفن هوشمند (z = −0.64, p = 0.52)، تصویر بدنی (z = −0.32, p = 0.75) و فعالیت بدنی (z = −0.61, p = 54) مشاهده نشد. در حالی که تفاوت معناداری در اختلال خوردن (z = 2.91, p = 0.004) مشاهده شد، به‌طوری که شیوع آن در زنان (۸۸٪) بیشتر از مردان (۷۶٪) بود. زیرمقیاس‌ها تفاوت‌های معنادار درون‌گروهی را برای تمامی متغیرها نشان دادند. نتیجه‌گیری: این مطالعه تفاوت‌های جنسیتی معناداری را در اعتیاد به تلفن هوشمند، تصویر بدنی و سطوح فعالیت بدنی به جز اختلالات خوردن نشان نداد. پژوهش‌های آینده باید از طرح‌های طولی و سنجه‌های عینی برای روشن‌سازی مسیرهای علّی و سازوکارهای ویژه جنسیت برای تمامی متغیرهای مرتبط استفاده کنند.
This study developed and tested a Deep Learning-Based Character-Strengthening Education Model for Pancasila Education at the junior high school level in Bandar Lampung City, Indonesia. Using a mixed-methods design integrated with Research and Development (R&D), the study proceeded through six stages, from preliminary participatory observation and prototype development to expert and teacher validation, quasi-experimental testing, multilevel statistical analysis, and final model refinement. Participants comprised teachers and students from junior high schools across Bandar Lampung City, selected through random sampling. The results showed that understanding of Pancasila concepts increased by 25% in the experimental group, compared with 10% in the control group, with character-strengthening indicators – tolerance, integrity, responsibility and cooperation – also registering significantly greater gains (p < 0.05). Teacher implementation quality, school environmental support and student engagement emerged as key mediators of the model’s effectiveness. The findings indicate that embedding mindful, meaningful and joyful learning principles within Pancasila Education strengthens both conceptual understanding and student character more effectively than conventional, teacher-centred approaches. The model offers a practical, empirically validated framework for character-based citizenship education in Indonesian schools and contributes to broader debates on deep-learning pedagogies in civic and moral education.
این پژوهش، یک الگوی آموزش تقویت‌کننده شخصیت مبتنی بر یادگیری عمیق را برای آموزش پانچاسیلا در سطح مدارس متوسطه اول در شهر باندار لامپونگ اندونزی توسعه داده و مورد آزمون قرار داده است. این مطالعه با بهره‌گیری از طرح آمیخته و ادغام آن با روش تحقیق و توسعه (R&D)، در شش مرحله از مشاهده مشارکتی مقدماتی و توسعه نمونه اولیه تا اعتبارسنجی توسط خبرگان و معلمان، آزمون شبه‌آزمایشی، تحلیل آماری چندسطحی و اصلاح نهایی مدل پیش رفته است. شرکت‌کنندگان شامل معلمان و دانش‌آموزان مدارس متوسطه اول سراسر شهر باندار لامپونگ بودند که به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شدند. نتایج نشان داد که میزان درک مفاهیم پانچاسیلا در گروه آزمایش ۲۵٪ افزایش یافت، در حالی که این میزان در گروه کنترل ۱۰٪ بود و شاخص‌های تقویت شخصیت شامل مدارا، صداقت، مسئولیت‌پذیری و همکاری نیز افزایش معنادار بیشتری را نشان دادند (p < 0.05). کیفیت اجرای معلمان، حمایت محیط مدرسه و مشارکت دانش‌آموزان به عنوان میانجی‌های کلیدی اثربخشی مدل شناسایی شدند. یافته‌ها حاکی از آن است که ادغام اصول یادگیری آگاهانه، معنادار و لذت‌بخش در آموزش پانچاسیلا، هم درک مفهومی و هم شخصیت دانش‌آموزان را مؤثرتر از رویکردهای سنتی مبتنی بر معلم تقویت می‌کند. این مدل، چارچوبی عملی و مبتنی بر شواهد تجربی برای آموزش شهروندی مبتنی بر شخصیت در مدارس اندونزی ارائه می‌دهد و به مباحث گسترده‌تر درباره رویکردهای یادگیری عمیق در آموزش مدنی و اخلاقی کمک می‌کند.
This study aims to develop Assemblr EDU learning media assisted by Canva that is valid, practical, and effective in improving students’ learning motivation on the Human Digestive System topic for Grade V at UPT SDN 060817 Medan. The background of this research is based on the low learning motivation of students, evidenced by an initial diagnostic test average of 35.46 (below the minimum completeness criteria), and conventional teaching methods. The research method used was Research and Development (R&D) with the ADDIE development model. The research subjects were 26 Grade V students. Data collection instruments included motivation questionnaires (pre-post), concept comprehension tests, expert validation sheets, and SPSS statistical analysis. Instrument validity testing showed 12 out of 20 items were valid with Cronbach’s Alpha reliability = 0.843 (highly reliable). The Kolmogorov-Smirnov normality test showed normally distributed motivation data (Sig. pretest = 0.094; posttest = 0.200 > 0.05), and homogeneity was confirmed by Levene’s test (Sig. = 0.406 > 0.05). Concept comprehension test results showed a significant increase from pretest mean 79.38 (highest 100, lowest 40) to posttest mean 86.65 (highest 100, lowest 58). Student response (81.41%) and teacher response (86.67%). Assemblr EDU media assisted by Canva was proven feasible and effective for science learning in elementary school.
هدف این پژوهش، توسعه رسانه آموزشی Assemblr EDU با کمک Canva است که از نظر روایی، کاربردپذیری و اثربخشی در بهبود انگیزه یادگیری دانش‌آموزان در مبحث دستگاه گوارش انسان برای پایه پنجم در UPT SDN 060817 مدان مورد ارزیابی قرار گیرد. زمینه این پژوهش بر اساس پایین بودن انگیزه یادگیری دانش‌آموزان است که با میانگین آزمون تشخیصی اولیه ۳۵٫۴۶ (کمتر از معیار حداقل کفایت) و استفاده از روش‌های تدریس سنتی مشخص شد. روش پژوهش، تحقیق و توسعه (R&D) با مدل توسعه ADDIE بود. جامعه پژوهش شامل ۲۶ دانش‌آموز پایه پنجم بود. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه انگیزش (پیش‌آزمون و پس‌آزمون)، آزمون درک مفاهیم، برگه‌های اعتبارسنجی خبرگان و تحلیل آماری SPSS بود. آزمون روایی ابزار نشان داد که ۱۲ مورد از ۲۰ گویه معتبر بودند و پایایی آلفای کرونباخ = ۰٫۸۴۳ (بسیار قابل اعتماد) به دست آمد. آزمون نرمالیتی کولموگروف-اسمیرنوف نشان داد داده‌های انگیزشی به طور نرمال توزیع شده‌اند (Sig. پیش‌آزمون = ۰٫۰۹۴؛ پس‌آزمون = ۰٫۲۰۰ > ۰٫۰۵) و همگنی با آزمون لوین تأیید شد (Sig. = ۰٫۴۰۶ > ۰٫۰۵). نتایج آزمون درک مفاهیم افزایش معناداری را از میانگین پیش‌آزمون ۷۹٫۳۸ (بیشترین ۱۰۰، کمترین ۴۰) به میانگین پس‌آزمون ۸۶٫۶۵ (بیشترین ۱۰۰، کمترین ۵۸) نشان داد. پاسخ دانش‌آموزان (۸۱٫۴۱٪) و پاسخ معلمان (۸۶٫۶۷٪) بود. رسانه Assemblr EDU با کمک Canva برای آموزش علوم در دبستان قابل قبول و اثربخش شناخته شد.
Kota Preschool. The method used in this study was a pre-experimental design with a one-group pretest-posttest design. The population consisted of all students (ages 4–5) at GKPI Tarutung City Kindergarten, totaling 22 children, and a sample of 22 children was selected. Data were collected using an observation sheet comprising 14 items. The data analysis techniques applied included descriptive statistical analysis and inferential statistical tests using the t-test to analyze the effect of the treatment administered. The results of the data analysis show that the Montessori Sandpaper Letters medium has a statistically significant effect on the letter recognition skills of 4–5-year-old children at GKPI Tarutung City Kindergarten, as evidenced by: 1) the mean score on the posttest was 52.55 > the score on the pretest was 26.86, and this value indicates that the difference between the mean pretest and posttest scores was 25.69. This indicates that, from a descriptive perspective, a statistically significant difference was found between the mean pretest and posttest scores. 2) The statistical significance test yielded a t-calculated value > t-table (α=0.05; df=24), specifically 36.181 > 2.074; therefore, a statistically significant relationship was found between variable X and variable Y. Therefore, H0 is rejected, and Ha—that the Montessori Sandpaper Letters medium has a statistically significant effect on the letter recognition skills of 4- to 5-year-old children at GKPI Tarutung City Kindergarten—is accepted. It is hoped that the findings of this study will serve as a reference for teachers in selecting effective learning materials to improve letter recognition skills in young children.
روش مورد استفاده در این پژوهش، طرح پیش‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون تک‌گروهی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان (۴ تا ۵ سال) مهدکودک GKPI Tarutung شهر به تعداد ۲۲ کودک بود و نمونه‌ای متشکل از ۲۲ کودک انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از برگه مشاهده شامل ۱۴ گویه جمع‌آوری گردید. تکنیک‌های تحلیل داده‌ها شامل تحلیل آماری توصیفی و آزمون‌های آماری استنباطی با استفاده از آزمون t برای بررسی تأثیر مداخله بود. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که رسانه حروف سمباده‌ای مونته‌سوری تأثیر معنادار آماری بر مهارت‌های شناخت حروف کودکان ۴ تا ۵ سال در مهدکودک GKPI Tarutung شهر دارد، به‌طوری‌که: ۱) میانگین نمره پس‌آزمون ۵۲٫۵۵ > میانگین نمره پیش‌آزمون ۲۶٫۸۶ بود و این مقدار نشان می‌دهد که تفاوت میانگین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون ۲۵٫۶۹ است. این امر از منظر توصیفی نشان‌دهنده تفاوت معنادار آماری بین میانگین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون است. ۲) آزمون معناداری آماری مقدار t محاسبه‌شده > t جدول (α=۰٫۰۵؛ df=۲۴)، به‌طور مشخص ۳۶٫۱۸۱ > ۲٫۰۷۴ را نشان داد؛ بنابراین، رابطه معنادار آماری بین متغیر X و متغیر Y یافت شد. بنابراین، فرض صفر رد و فرض مقابل مبنی بر اینکه رسانه حروف سمباده‌ای مونته‌سوری تأثیر معنادار آماری بر مهارت‌های شناخت حروف کودکان ۴ تا ۵ سال در مهدکودک GKPI Tarutung شهر دارد، پذیرفته می‌شود. امید است یافته‌های این پژوهش به‌عنوان مرجعی برای معلمان در انتخاب مواد آموزشی مؤثر جهت ارتقای مهارت‌های شناخت حروف در کودکان خردسال مورد استفاده قرار گیرد.
Penelitian ini bertujuan mengetahui efektivitas platform pembelajaran BioDigital Human terhadap peningkatan pemahaman siswa pada materi sistem pencernaan dan mengkaji peran keterlaksanaan aktivitas pembelajaran dan tingkat literasi digital siswa dalam mendukung peningkatan pemahaman tersebut. Penelitian menggunakan desain pre-experimental one-group pretest-posttest, yang melibatkan 36 siswa kelas XI MIPA di SMA Negeri 6 Madiun. Pengumpulan data dilakukan dengan menggunakan instrumen tes, angket respon siswa, dan observasi keterlaksanaan pembelajaran. Analisis data dilakukan menggunakan uji Wilcoxon. Hasil uji Wilcoxon menunjukkan adanya perbedaan yang signifikan antara nilai pretest dan posttest dengan hasil Asymp.Sig.(2-tailed)<0,001 yang mengindikasikan adanya pengaruh platform pembelajaran BioDigital Human terhadap peningkatan pemahaman siswa pada materi sistem pencernaan. Hasil tes pemahaman siswa menunjukkan 81% siswa telah tuntas dan tujuan pembelajaran sebagian besar telah tercapai. Peningkatan pemahaman siswa dipengaruhi faktor keterlaksanaan aktivitas pembelajaran siswa yang mendapatkan kategori baik sampai sangat baik, serta kemampuan literasi digital siswa yang berada pada level L3 yang menunjukkan bahwa siswa telah mampu memanfaatkan keterampilan literasi digital secara mandiri dan terintegrasi dalam menggunakan platform untuk membantu pemahaman konsep. Kata Kunci: BioDigital Human, media pembelajaran tiga dimensi, pemahaman materi, sistem pencernaan This study aims to investigate the effectiveness of the BioDigital Human platform in improving students’ understanding of the digestive system and examine the contribution of learning implementation and students’ digital literacy levels to this improvement. A pre-experimental one-group pretest–posttest design was employed, involving 36 eleventh-grade science students (Grade XI MIPA) from SMA Negeri 6 Madiun. Data were collected through achievement tests, student response questionnaires, and observations of learning implementation. Statistical analysis was conducted using the Wilcoxon signed-rank test. The Wilcoxon test results confirmed a significant difference between pretest and posttest scores with a Asymp.Sig.(2-tailed)<0.001, showing that the effect of BioDigital Human platform for enhancing students’ understanding of the human digestive system. The students’ understanding test showed that 81% of students achieved learning mastery, and most of learning goals were accomplished. The improvement of students’ understanding was influenced by learning implementation activities which were categorized as good to very good, as well as students’ digital literacy skills which were mostly at level L3, indicating that they were able to utilize digital literacy skills independently and in an integrated manner when using the platform to support conceptual understanding. Keywords: BioDigital Human, 3D learning media, student comprehension, digestive system.
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی پلتفرم آموزشی BioDigital Human در ارتقای درک دانش‌آموزان از مبحث دستگاه گوارش و بررسی نقش اجرای فعالیت‌های یادگیری و سطح سواد دیجیتال دانش‌آموزان در حمایت از این ارتقا انجام شده‌است. پژوهش حاضر با استفاده از طرح پیش‌آزمایشی یک‌گروهی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون انجام شد و ۳۶ دانش‌آموز پایه یازدهم رشته علوم تجربی (XI MIPA) از دبیرستان دولتی شماره ۶ مادیون را دربر گرفت. داده‌ها با استفاده از آزمون پیشرفت تحصیلی، پرسشنامه پاسخ دانش‌آموزان و مشاهده اجرای یادگیری گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون رتبه‌ای ویلکاکسون انجام گرفت. نتایج آزمون ویلکاکسون تفاوت معناداری را بین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون با مقدار Asymp.Sig.(2-tailed)<0.001 نشان داد که بیانگر تأثیر پلتفرم آموزشی BioDigital Human بر ارتقای درک دانش‌آموزان از مبحث دستگاه گوارش است. نتایج آزمون درک دانش‌آموزان نشان داد که ۸۱٪ دانش‌آموزان به حدنصاب یادگیری دست یافته‌اند و بیشتر اهداف آموزشی محقق شده‌اند. ارتقای درک دانش‌آموزان تحت تأثیر اجرای فعالیت‌های یادگیری که در دسته خوب تا بسیار خوب قرار گرفتند و همچنین مهارت‌های سواد دیجیتال دانش‌آموزان که عمدتاً در سطح L3 بودند، قرار داشت؛ به‌گونه‌ای که دانش‌آموزان قادر بودند مهارت‌های سواد دیجیتال را به‌صورت مستقل و یکپارچه در استفاده از پلتفرم جهت کمک به درک مفهومی به‌کار گیرند.
Family caregivers often experience anxiety and depression. Technology-based Acceptance and Commitment Therapy (technology-based ACT) provides new treatment options, but its effectiveness for family caregivers needs further research. To explore the effectiveness of technology-based ACT in relieving family caregivers’ anxiety and depression symptoms. Search databases of PubMed, Web of Science, Cochrane Library, CINAHL, and Embase from inception to January 6, 2026. Then, use the Cochrane Risk of Bias Assessment Tool, Version 2 to evaluate study quality. Finally, conduct statistical analysis with Stata 17.0 and Review Manager 5.4. A total of 1067 papers were initially retrieved, among which 7 met the inclusion criteria. The meta-analysis showed a statistically significant improvement in anxiety symptoms (SMD = -0.42; 95% CI -0.64 to -0.19; p < 0.001). For depressive symptoms, the fixed-effect analysis indicated a small statistically significant improvement (SMD = -0.28; 95% CI -0.51 to -0.06; p = 0.014); however, this effect was not statistically significant under the random-effects sensitivity analysis, indicating limited robustness to model choice. Exploratory subgroup analyses suggested greater improvements in anxiety among caregivers of care recipients with relatively mild conditions, while studies”’ using the GAD-7 showed a larger estimated effect than those using other anxiety measures. Greater improvements in depressive symptoms were observed among caregivers of care recipients with relatively mild conditions and in interventions lasting ≥ 8 weeks. Given the small number of studies, these subgroup findings should be interpreted cautiously. Technology-based ACT may improve anxiety symptoms among family caregivers, while the evidence for depressive symptoms is less robust and should be interpreted cautiously. Given the limited number of included RCTs and participants, these findings should be considered preliminary and require confirmation in larger, adequately powered trials.
مراقبان خانوادگی اغلب دچار اضطراب و افسردگی می‌شوند. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد مبتنی بر فناوری (technology-based ACT) گزینه‌های درمانی جدیدی ارائه می‌دهد، اما اثربخشی آن برای مراقبان خانوادگی نیازمند پژوهش‌های بیشتری است. هدف این مطالعه بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد مبتنی بر فناوری در کاهش علائم اضطراب و افسردگی مراقبان خانوادگی است. پایگاه‌های داده PubMed، Web of Science، Cochrane Library، CINAHL و Embase از ابتدا تا ۶ ژانویه ۲۰۲۶ جست‌وجو شدند. سپس، برای ارزیابی کیفیت مطالعات از ابزار Cochrane Risk of Bias Assessment Tool، نسخه ۲ استفاده شد. در نهایت، تحلیل آماری با نرم‌افزار Stata 17.0 و Review Manager 5.4 انجام شد. در مجموع، ۱۰۶۷ مقاله به طور اولیه بازیابی شد که از میان آن‌ها ۷ مطالعه معیارهای ورود را داشتند. فراتحلیل نشان داد که بهبود معناداری از نظر آماری در علائم اضطراب وجود دارد (SMD = -0.42؛ ۹۵٪ CI: -0.64 تا -0.19؛ p < 0.001). برای علائم افسردگی، تحلیل اثرات ثابت بهبود معنادار آماری کوچکی را نشان داد (SMD = -0.28؛ ۹۵٪ CI: -0.51 تا -0.06؛ p = 0.014)؛ با این حال، این اثر در تحلیل حساسیت اثرات تصادفی از نظر آماری معنادار نبود که نشان‌دهنده محدودیت پایداری نسبت به انتخاب مدل است. تحلیل‌های اکتشافی زیرگروه‌ها نشان داد که بهبود بیشتری در علائم اضطراب در میان مراقبان گیرندگان مراقبت با شرایط نسبتاً خفیف مشاهده شد، در حالی که مطالعاتی که از GAD-7 استفاده کردند، اثر تخمینی بیشتری نسبت به سایر ابزارهای سنجش اضطراب داشتند. بهبود بیشتری در علائم افسردگی در میان مراقبان گیرندگان مراقبت با شرایط نسبتاً خفیف و در مداخلاتی با مدت زمان ≥ ۸ هفته مشاهده شد. با توجه به تعداد کم مطالعات، این یافته‌های زیرگروهی باید با احتیاط تفسیر شوند. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد مبتنی بر فناوری ممکن است علائم اضطراب را در مراقبان خانوادگی بهبود بخشد، در حالی که شواهد مربوط به علائم افسردگی کمتر قوی است و باید با احتیاط تفسیر شود. با توجه به تعداد محدود کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده و شرکت‌کنندگان وارد شده، این یافته‌ها مقدماتی بوده و نیازمند تأیید در مطالعات بزرگ‌تر و با توان آماری کافی هستند.
Lectures as a primary method for knowledge transmission often fail to foster deep conceptual understanding among students. To investigate whether enabling peer discussion enhances learning outcomes, 88 undergraduate students from a Saudi medical school were randomly assigned to four experimental conditions: a lecture-only group, a peer-learning-only group, a peer-learning-followed-by-lecture group, and a lecture-followed-by-peer-learning group. A comprehensive concept retrieval test was administered before and after the intervention to isolate and evaluate the specific instructional effects of each approach separately. Pre-test scores showed no significant differences among the four groups, confirming successful randomization and equivalent baseline knowledge. Post-intervention test results revealed substantial variations in performance across the groups. Mean test scores (with standard deviations) were: lecture-only = 23.09 (2.84), peer-learning-only = 31.05 (3.94), lecture-then-peer-learning = 47.30 (5.75), and peer-learning-then-lecture = 49.55 (7.06). Statistical analysis demonstrated that combining lectures with peer learning significantly outperformed single-method instructional approaches ( p < 0.001 for both comparative evaluations), regardless of the order in which the two methods were implemented. Furthermore, peer learning in isolation produced significantly higher test scores compared to the traditional lecture-only strategy ( p = 0.05). These findings demonstrate that integrating peer learning with traditional lectures yields superior academic achievement compared to relying on lectures alone. Furthermore, the strong performance observed in the peer-learning-only condition highlights its promise as a highly effective standalone pedagogical strategy for medical education.
سخنرانی‌ها به عنوان روش اصلی انتقال دانش، اغلب در پرورش درک عمیق مفهومی در میان دانشجویان ناکام می‌مانند. به منظور بررسی اینکه آیا امکان‌پذیر ساختن بحث همتایان می‌تواند پیامدهای یادگیری را بهبود بخشد، ۸۸ دانشجوی کارشناسی از یک دانشکده پزشکی در عربستان سعودی به طور تصادفی به چهار وضعیت آزمایشی تقسیم شدند: گروه فقط سخنرانی، گروه فقط یادگیری همتایان، گروه یادگیری همتایان به دنبال سخنرانی، و گروه سخنرانی به دنبال یادگیری همتایان. یک آزمون جامع بازیابی مفاهیم پیش از مداخله و پس از آن اجرا شد تا اثرات آموزشی خاص هر رویکرد به طور جداگانه ایزوله و ارزیابی شود. نمرات پیش‌آزمون تفاوت معناداری میان چهار گروه نشان نداد و این امر تصادفی‌سازی موفق و برابری دانش پایه را تأیید کرد. نتایج آزمون پس از مداخله تفاوت‌های قابل توجهی در عملکرد گروه‌ها نشان داد. میانگین نمرات آزمون (با انحراف معیار) به شرح زیر بود: فقط سخنرانی = ۲۳٫۰۹ (۲٫۸۴)، فقط یادگیری همتایان = ۳۱٫۰۵ (۳٫۹۴)، سخنرانی سپس یادگیری همتایان = ۴۷٫۳۰ (۵٫۷۵)، و یادگیری همتایان سپس سخنرانی = ۴۹٫۵۵ (۷٫۰۶). تحلیل آماری نشان داد که ترکیب سخنرانی با یادگیری همتایان به طور معناداری از رویکردهای آموزشی تک‌روشی بهتر عمل می‌کند (p < ۰٫۰۰۱ برای هر دو مقایسه)، صرف‌نظر از ترتیب اجرای این دو روش. افزون بر این، یادگیری همتایان به تنهایی نمرات آزمون به طور معناداری بالاتری نسبت به راهبرد سنتی فقط سخنرانی ایجاد کرد (p = ۰٫۰۵). این یافته‌ها نشان می‌دهد که ادغام یادگیری همتایان با سخنرانی‌های سنتی، موفقیت تحصیلی برتری نسبت به اتکای صرف بر سخنرانی‌ها به همراه دارد. همچنین، عملکرد قوی مشاهده‌شده در وضعیت فقط یادگیری همتایان، نویدبخش بودن آن را به عنوان یک راهبرد آموزشی مستقل و بسیار مؤثر برای آموزش پزشکی برجسته می‌کند.
INTRODUCTION: This study investigated the perceptions and preferences of medical students at Abubakar Tafawa Balewa University (ATBU) regarding various teaching methods, including lectures, problem-based learning (PBL), team-based learning (TBL), practical demonstrations, and digital learning tools. METHODS: A cross-sectional survey of 171 medical students was conducted, using a semi-structured questionnaire. Students were selected using stratified random sampling techniques. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics (frequencies, percentages) and inferential statistics (Chi-square test) and qualitative data were analysed using thematic content analysis. The thematic content analysis was based on 171 responses. RESULTS: Practical demonstrations (32.2%) and small group activities (24.0%) were the preferred teaching methods. Key challenges identified include difficulty retaining information (48.0%) and inadequate preparation for clinical practice (15.8%). The students demanded practical, clinically relevant learning, and lecturers who are well-grounded in their subjects and had good teaching skills. Specifically, they preferred lecturers who are medical consultants and could also mentor them. CONCLUSION: The teaching curriculum in the school should incorporate more clinically relevant, practical demonstrations with adequate clinical exposure, more group-based learning, and improved digital infrastructure. Retention techniques should be routinely taught to improve learning retention. Finally, more doctors should be employed for training and mentoring the students. Lecturers should be trained in positive teaching and mentoring skills and to avoid student intimidation.
مقدمه: این مطالعه به بررسی ادراکات و ترجیحات دانشجویان پزشکی دانشگاه Abubakar Tafawa Balewa (ATBU) در خصوص روش‌های مختلف تدریس از جمله سخنرانی، یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL)، یادگیری مبتنی بر تیم (TBL)، نمایش‌های عملی و ابزارهای یادگیری دیجیتال پرداخت. روش‌ها: یک پیمایش مقطعی بر روی ۱۷۱ دانشجوی پزشکی با استفاده از پرسشنامه نیمه‌ساختاریافته انجام شد. دانشجویان با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌بندی‌شده انتخاب شدند. داده‌های کمی با استفاده از آمار توصیفی (فراوانی‌ها، درصدها) و آمار استنباطی (آزمون کای دو) تحلیل شد و داده‌های کیفی با استفاده از تحلیل محتوای تماتیک مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل محتوای تماتیک بر اساس ۱۷۱ پاسخ انجام شد. یافته‌ها: نمایش‌های عملی (۳۲٫۲٪) و فعالیت‌های گروهی کوچک (۲۴٫۰٪) به عنوان روش‌های تدریس ترجیحی شناخته شدند. چالش‌های کلیدی شناسایی‌شده شامل دشواری در حفظ اطلاعات (۴۸٫۰٪) و آمادگی ناکافی برای عمل بالینی (۱۵٫۸٪) بود. دانشجویان خواستار یادگیری عملی و مرتبط با بالین و اساتیدی بودند که در حوزه خود تسلط کافی داشته و مهارت‌های تدریس خوبی داشته باشند. به طور خاص، آن‌ها اساتیدی را ترجیح می‌دادند که پزشک متخصص بوده و بتوانند نقش راهنما را نیز ایفا کنند. نتیجه‌گیری: برنامه درسی تدریس در این دانشکده باید شامل نمایش‌های عملی بیشتر با ارتباط بالینی کافی، یادگیری مبتنی بر گروه بیشتر و بهبود زیرساخت دیجیتال باشد. تکنیک‌های حفظ مطالب باید به طور منظم آموزش داده شود تا یادگیری پایدار بهبود یابد. در نهایت، پزشکان بیشتری باید برای آموزش و راهنمایی دانشجویان استخدام شوند. اساتید باید در مهارت‌های تدریس مثبت و راهنمایی آموزش ببینند و از ایجاد ترس در دانشجویان خودداری کنند.
This multicohort randomized controlled trial examined the efficacy of Sound Partners, a structured early reading intervention, when delivered by cross-age tutors or adult tutors within YMCA afterschool programs. Across 69 schools (N = 770 students in grades K–5), schools were randomized to cross-age tutoring, adult tutoring, or business-as-usual. Intent-to-treat analyses revealed modest, educationally meaningful effects for adult-delivered tutoring on sight word efficiency, with smaller, nonsignificant effects for cross-age tutoring. Complier Average Causal Effect models demonstrated that receiving a full instructional dose (50+ lessons) yielded substantial gains for tutors in passage comprehension and for tutees in word reading and fluency, regardless of tutor type. No significant differences emerged between adult and cross-age tutoring conditions, suggesting that structured lessons may reduce variability in tutor effectiveness. Findings highlight cross-age tutoring as a feasible, cost-effective model that can strengthen early literacy outcomes in community-based afterschool settings.
این کارآزمایی تصادفی‌شده‌ی کنترل‌شده‌ی چندگروهی به بررسی اثربخشی برنامه‌ی Sound Partners، یک مداخله‌ی ساختاریافته‌ی خواندن اولیه، هنگامی که توسط آموزگاران با تفاوت سنی یا آموزگاران بزرگسال در برنامه‌های فوق‌برنامه‌ی YMCA ارائه می‌شود، پرداخت. در ۶۹ مدرسه (N = ۷۷۰ دانش‌آموز پایه‌های K تا ۵)، مدارس به آموزش همسالان با تفاوت سنی، آموزش بزرگسالان یا وضعیت معمول تقسیم شدند. تحلیل‌های مبتنی بر قصد درمان نشان داد که آموزش ارائه‌شده توسط بزرگسالان تأثیرات متوسط و از لحاظ آموزشی معناداری بر کارایی واژه‌های دیداری دارد، در حالی که تأثیرات آموزش همسالان با تفاوت سنی کمتر و غیرمعنادار بود. مدل‌های اثر علّی متوسط برای پیروان نشان داد که دریافت دوز کامل آموزشی (۵۰ درس یا بیشتر) منجر به پیشرفت قابل توجهی برای آموزگاران در درک مطلب و برای فراگیران در خواندن واژه و روان‌خوانی می‌شود، صرف‌نظر از نوع آموزگار. هیچ تفاوت معناداری بین شرایط آموزش بزرگسالان و آموزش همسالان با تفاوت سنی مشاهده نشد که نشان می‌دهد درس‌های ساختاریافته می‌تواند تغییرپذیری در اثربخشی آموزگاران را کاهش دهد. یافته‌ها آموزش همسالان با تفاوت سنی را به عنوان مدلی عملی و مقرون‌به‌صرفه که می‌تواند پیامدهای سوادآموزی اولیه را در محیط‌های فوق‌برنامه‌ی مبتنی بر جامعه تقویت کند، برجسته می‌کند.
