discrimination

Abstract The COVID-19 pandemic created social disruptions, leading to high levels of mental health problems for adolescents. Interpersonal stressors, such as lack of familial support, peer victimization, and discrimination, may have further exacerbated teen mental health issues. Yet, the psychological impact of interpersonal stressors and their interactive effects with high levels of loneliness remains unknown. In this pre-registered study , conducted in November and December 2020 (approximately eight months into the COVID-19 pandemic), we used a diverse sample of adolescents from across 43 U.S. states with elevated depressive symptoms (n = 2,452, ages 13–16) to examine how familial support, peer victimization, and discrimination are concurrently associated with mental health outcomes. Results indicated that perceived discrimination was the strongest standardized correlate across continuous internalizing outcomes (depressive symptoms, anxiety symptoms, and hopelessness), whereas lack of familial support was the primary correlate of suicidal ideation; if youth reported a lack of familial support, they were over three times as likely to report suicidal ideation. Loneliness significantly moderated the cross-sectional links between lack of familial support and depressive symptoms, as well as perceived discrimination and hopelessness. Simple slope probing demonstrated a distress ceiling effect: interpersonal stressors were most strongly associated with elevated distress among youth reporting low baseline loneliness, whereas youth experiencing high loneliness exhibited consistently elevated distress regardless of stressor exposure. These findings underscore interpersonal stressors and loneliness as high-priority targets for youth prevention and intervention programs, particularly during periods of widespread social disruption.

Although knowledge and stigma about suicide are important factors in suicide prevention, there are no validated instruments available in Hungary. Our goal was to validate the Literacy of Suicide Scale—Short Form (LOSS-SF) and the Stigma of Suicide Scale—Short Form (SOSS-SF) in Hungarian. An anonymous online survey was administered to a self-selected online convenience sample of 954 participants of 38.0 years (SD: 14.8) of age. Our study used a descriptive, correlational, cross-sectional design. Confirmatory factor analysis results indicate a good model fit for a three-factor structure of the SOSS-SF scale. Invariance testing revealed that the scale is valid across gender, age and former suicide ideation. LOSS-SF had an acceptable unidimensional model fit as a two-parameter logistic (2PL) IRT (Item Response Theory) based survey, and results showed good infit–outfit with appropriate item discrimination and difficulty measures. The results show that the two instruments show sound psychometric properties and construct validity within this sample. While the Hungarian versions of the SOSS-SF and the LOSS-SF provide useful tools for assessing suicide stigma and suicide literacy in research settings, further validation on nationally representative samples may be required in case population-level norms are needed to inform national policy-makers.

The discussion on third gender rights today highlights a significant socio-legal transformation, tracing a path from historical respect through colonial criminalisation to current constitutional acknowledgement. This evolution signifies a growing recognition and validation of third gender identities within legal frameworks, demonstrating a societal shift towards inclusivity and acceptance, as well as addressing long-standing discrimination and marginalisation faced by these individuals. Despite constitutional promises, systemic discrimination, social exclusion and inadequate legal protections continue to deprive transgender persons of civil rights such as voting, marriage, property ownership and access to justice. The article concludes that genuine recognition of gender identity, beyond token legislation, is essential to secure equality and dignity for transgender communities in the contemporary era.

Abstract Suicidal thoughts and behaviours (STB) span ideation (SI), attempt (SA), and death (SD), yet the factors distinguishing ideation from attempt remain poorly understood. Genome-wide studies suggest shared yet partially distinct genetic liabilities. However, few analyses have tested the differential contributions of SI-, SA-, and SD-related genetic liability across STB phenotypes, particularly in high-risk mood-disorder populations. We analysed up to 17,622 participants from the Australian Genetics of Depression Study and the Australian Genetics of Bipolar Disorder study, jointly modelling polygenic scores (PGS) for SI, SA, and SD across mutually exclusive STB phenotypes using multinomial regression, alongside dimensional outcomes, age of onset, and the ideation-to-attempt transition. SI-PGS and SA-PGS showed independent and distinct associations: SI-PGS showed reduced odds of SI-only but increased odds of SI + SA, and SA-PGS robustly predicted attempt-related outcomes. Transition models captured the clearest clinical signal: SA-PGS predicted a 23% higher odds of attempt among ideators, with absolute risk differences of 9–12% between the top and bottom deciles—larger than those of the onset models (5–7%). Predictive discrimination improved incrementally (ΔAUC ≈ 0.02–0.03; ΔC ≈ 0.01). SD-PGS showed no robust effects. Sex-stratified analyses yielded broadly consistent findings across sexes. These findings support ideation-to-action models at the genetic level, demonstrating partially distinct polygenic liabilities for ideation and attempt. Although absolute predictive utility remains modest, these results indicate that PGS sharpen the stratification of ideators at risk of attempt, providing incremental value for future integrative risk models that combine genetics with mood disorders and environmental predictors.

Perceptual expertise is widely assumed to refine multisensory perception, yet the empirical literature appears inconsistent. Trained musicians show narrower audiovisual temporal integration windows and quicker segregation, whereas experienced wine tasters seem more influenced by a wine's color in their aroma and flavor judgments than novices are. We argue that the inconsistency arises from a conflation of two formally distinct quantities: the prior probability that concurrent signals arise from a common source, and the coupling between the values of signals that share one. We present a generative model in which both are free parameters, along with channel precision and a decision criterion, that contains causal-inference and coupling-prior models as special cases. The model shows that the correlation between the values of two signals across an environment reflects only the product of the two priors, so that a correlation-tracking learner acquires the coupling when the signals always share a source, whereas separating the two priors requires representing causal structure; that binary common-source reports confound the common-cause prior with the decision criterion; that the coupling trades off against the measurement noise of the influencing channel unless its precision is measured independently; and that the two priors leave distinct signatures in how cross-modal influence varies with disparity. When the source is fixed, as for the color and odor of a wine, tighter coupling alone produces the conjunction of greater displacement by color and better discrimination between wines reported for experienced tasters, which no change in odor precision can produce. Simulations of a test battery combining continuous estimates, common-source reports and discrimination thresholds show that the parameters can be recovered, that a within-subject dissociation can be detected with conventional sample sizes under illustrative effect sizes, and that recovery fails in certain cases. The account yields a rule classifying environments by their base rate of common causation and their coupling strength, and the same ambiguity attends claims about altered multisensory processing in autism and aging. We also show that the most cited demonstration of expert susceptibility to color contains no expertise manipulation, and suggest that apparent expert biases may reflectwind calibration to real-world statistics.

Ageism is a widespread but often overlooked form of discrimination that can manifest both positively and negatively in healthcare. In clinical practice, discriminatory attitudes towards older adult can impact the quality and equality of medical care. Empathy plays a crucial role in mitigating such biases among physicians. This study aimed to evaluate the attitudes of family physicians toward age discrimination and to assess the relationship between these attitudes and physicians’ empathy levels, along with the influence of various sociodemographic factors. A descriptive, cross-sectional survey was conducted between May and August 2021 among family physicians, residents, and specialists working in Samsun, Turkey. Data were collected via online, phone, or face-to-face surveys using the Attitude Scale of Age Discrimination (ASAD) and the Jefferson Scale of Physician Empathy – Health Professional version (JSPE-HP). A total of 299 physicians participated. Participants exhibited high levels of empathy (mean JSPE: 81.6±9.49) and generally positive attitudes toward older adults (mean ASAD: 88.19±8.65). Age, gender, and professional experience significantly influenced both empathy and ageism scores. Older, female, and more experienced physicians showed more empathetic and less ageist attitudes. A statistically significant, low-level positive correlation was found between empathy and positive attitudes toward older adults.

Objective This study aimed to estimate the prevalence of musculoskeletal symptoms and work-related musculoskeletal disorders (WMSDs) among orthopedic nurses, identify demographic, occupational, and lifestyle characteristics associated with WMSDs, and explore whether routinely collected characteristics could discriminate nurses with WMSDs from those without. Method A single-center cross-sectional study was conducted among nurses at a tertiary orthopedic specialty hospital in China between March and November 2023. Conventional analyses included multivariable logistic regression, modified Poisson regression with robust standard errors, and negative binomial regression. Logistic regression as a benchmark, elastic-net logistic regression, random forest, XGBoost, and support vector machine were compared using repeated 5-fold cross-validation with fold-specific preprocessing. Prediction performance was assessed using AUC with bootstrap 95% CIs, PR-AUC, Brier score, calibration intercept and slope, and descriptive threshold metrics; TreeSHAP was used for model interpretation. Result Among 948 nurses with valid questionnaires, 654 reported musculoskeletal symptoms in the previous 12 months, irrespective of work attribution (68.99%). After excluding 44 participants with uncertain work-related attribution, 604/904 participants were classified as having work-related WMSDs (66.81%). Each 1-point increase in the strict ergonomic risk score was associated with WMSDs in logistic regression (adjusted OR = 2.631, 95% CI 2.039–3.432; p < 0.001) and modified Poisson regression (adjusted PR = 1.283, 95% CI 1.203–1.369; p < 0.001). The highest observed AUC was 0.752 (95% CI 0.721–0.791) for the domain random forest model; the domain XGBoost model had the highest PR-AUC (0.841). Conclusion Musculoskeletal symptoms and WMSDs were common among orthopedic nurses in this single-center sample. Occupational exposure and postural load were associated with WMSDs. The exploratory prediction models showed limited-to-moderate discrimination and warrant prospective multicenter external validation before practical application.

Objective Non-suicidal self-injury (NSSI) is an urgent and substantial public health concern among adolescents. This study is aimed at identifying the independent psychological predictors of NSSI and developing and validating a logistic regression-based risk discrimination model focused on coping styles. Methods A cross-sectional study involving 206 adolescents (104 with NSSI and 102 healthy controls) was conducted. All the participants provided general demographic data, and completed the Experiences in Close Relationships Inventory (ECR), the Childhood Trauma Questionnaire-Short Form Version (CTQ-SF), and the Coping Styles Questionnaire (CSQ). Univariate and multivariate logistic regression analyses were performed to identify the independent predictors of NSSI. A nomogram was constructed in accordance with the final multivariate model. Model performance was evaluated using receiver operating characteristic (ROC) curves, calibration plots, the Hosmer-Lemeshow (HL) test, and a decision curve analysis (DCA). Results Multivariate logistic regression revealed that a higher level of self-blame (OR = 1.062; 95% CI: 1.023–1.102; P = 0.002) was an independent risk factor, whereas a better problem-solving capacity (OR = 0.911; 95% CI: 0.867–0.957; P < 0.001) was an independent protective factor for adolescents with NSSI. Attachment dimensions and childhood trauma did not retain independent significance after adjustment. The nomogram showed excellent discrimination (AUC = 0.951, 95% CI: 0.922–0.980), good calibration (HL test P > 0.05), and superior clinical net benefit across a wide threshold (0.01–0.99). Conclusion Targeting self-blame and enhancing problem-solving skills may be effective styles for the prevention of adolescent NSSI. As a preliminary finding, the nomogram developed in our study is a useful tool for exploratory differentiation.

The purpose of this study is to determine pre-service early childhood teachers’ views and perceived competency levels regarding neurolinguistic-based science, technology, engineering, arts, and mathematics (STEAM) applications in phonemic skills instruction, and to examine whether these perceptions differ significantly according to demographic (gender, age, and grade level) and professional/experiential (having received phonemic awareness training, STEAM experience, and familiarity with the concept of neurolinguistic programming [NLP]) variables. Adopting a descriptive survey design, one of the quantitative research methods, the study group consisted of 179 pre-service teachers enrolled in an early childhood education undergraduate program at one university in Kazakhstan. The research data were collected through a demographic information form, a structured views questionnaire, and a data collection tool measuring pre-service teachers’ perceived competency. The findings show that participants’ overall perceived competency was high. However, 36.9% of participants regarded phonemic awareness as a naturally developing process and 31.3% viewed STEAM as unrelated to language skills, which may indicate conceptual gaps; and although 41.9% stated that the art component made phoneme discrimination more concrete, 53.6% considered art either unrelated to phonemic awareness or merely entertaining. Perceived competency did not differ significantly by gender or age, whereas third-year pre-service teachers reported lower perceived competency than first- and second-year students; a “reality shock” after practicum is a possible but untested explanation, as practicum was not measured. In addition, pre-service teachers who had previously received phonemic awareness training, who had STEAM experience, and who were familiar with the concept of NLP reported significantly higher perceived competency. The findings suggest that teacher educators may consider adding applied, STEAM-integrated phonemic awareness modules supported by microteaching, including a critical examination of the evidence on NLP and learning-styles claims. The findings are limited by self-report data and a single-university convenience sample.

Transphobia can be understood as a set of practices that produce discrimination, exclusion, and violence against transgender people and transvestites, selecting their behavioral repertoires under aversive control. In the field of Behavior Analysis, Brazilian production on the subject remains limited and poorly systematized. This study aimed to integrate behavioral analysis research on the contingencies to which transgender people are subjected in Brazil. A systematic review of the literature was conducted according to PRISMA 2020, with searches in journals in the field and on Google Scholar. After applying the eligibility criteria, six studies were included. The findings indicate convergence in the understanding of transphobia as a process sustained by coercive contingencies that produce functional effects such as escape, avoidance, and psychological distress. It is concluded that Behavior Analysis offers relevant contributions to the functional understanding of transphobia and points to the need to expand socially committed research and interventions.Keywords: transphobia; behavioral-analysis; gender; LGBTQIA+; review

Automotive electrical-system education requires an understanding of circuit principles and component functions, yet evaluations based on class averages can obscure individual differences and assessment limitations. This study examined changes in test performance before and after instruction recorded as problem-based learning in a headlamp and starter-system unit for Grade XI vocational automotive students. A one-group design was used to analyse 34 matched pre-test and post-test scores on a 0-to-100 scale. Descriptive statistics, paired t tests, Wilcoxon signed-rank tests, an exact sign test, standardized mean change, normalized gains, bootstrap confidence intervals, and exploratory analyses of baseline scores and gains were conducted. Mean scores increased from 71.91 to 95.88, representing a gain of 23.97 points. Thirty-two students improved, while two recorded lower post-test scores. All paired-change tests indicated statistically significant differences, with p values below 0.001, and the standardized within-student effect size was 1.09. An inverse association between baseline performance and arithmetic gain requires caution because the measures are mathematically linked. Seventeen students attained the maximum post-test score, indicating substantial ceiling concentration that may limit the assessment's discrimination at higher achievement levels. The results document a large, widespread improvement in recorded scores following the instructional unit. However, the absence of a comparison group prevents causal attribution of the improvement to problem-based learning. Student-level analysis and scrutiny of assessment properties offer a more informative basis for evaluating learning gains in vocational education.

Background Depression and anxiety symptoms are common among college students. Behavioral and psychosocial indicators may support preventive campus mental health work, but risk-stratification frameworks require external validation. Methods We developed a construct-level model-explanation framework using questionnaire data from a development sample. The cleaned dataset included 1,267 students; internal-validation analyses included 1,096 students for depression risk and 1,095 for anxiety risk. Risk was defined as a Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9) or Generalized Anxiety Disorder-7 (GAD-7) score of 10 or higher. The primary Feature set C random-forest (RF) pipelines integrated demographic, traditional, and emerging behavioral and psychosocial indicators. Fold-specific preprocessing and percentile cutoffs were used for internal validation. Locked pipelines were applied without retraining, predictor reselection, optimization, recalibration, or threshold adjustment to an independent university sample of 1,468 students. Results External area under the receiver operating characteristic curve (AUROC), area under the precision–recall curve (PR-AUC), and Brier scores were 0.813 (95% CI, 0.776–0.848), 0.402 (0.325–0.491), and 0.090 (0.083–0.098), respectively, for depression and 0.809 (0.765–0.851), 0.205 (0.144–0.300), and 0.063 (0.056–0.070), respectively, for anxiety. Ordinary participant-level bootstrap was the primary approach, with stratified bootstrap as a sensitivity analysis. Depression calibration was close to the prevalence baseline (Brier 0.091; intercept −0.668; slope 1.401), whereas anxiety showed miscalibration (Brier 0.063 vs. baseline 0.051; intercept −1.227; slope 1.102). The models supported external discrimination and risk ranking but did not validate individual absolute-risk probabilities or clinical thresholds. Conclusion Behavioral and psychosocial indicators supported externally validated risk stratification in an independent university sample. Anxiety-risk findings should be interpreted as preliminary because the number of positive cases was limited. Further evaluation is needed before wider implementation.

The exclusion and bullying targeting minority groups--including sexual minorities, individuals with disabilities, and orphans--have become observable social phenomena in Chinese campus settings. This review examines, from a social psychological perspective, how the herd effect operates within physical campus environments to trigger, amplify, and consolidate prejudice and discrimination held by majority groups toward minority students. Adopting a literature review methodology, this paper synthesizes Asch's conformity experiments, behaviorist theory, Freudian individual unconscious, Jungian collective unconscious, and empirical studies on school bullying and peer conformity published over the past two decades. The central argument proposes a "three-tiered ladder" through which the herd effect function: first, linguistic stigmatization transforms neutral identity labels such as "gay" and" Tang"(a colloquial abbreviation for Down Syndrome in Chinese, used similarly to offensive slurs like "mong" in English) into tools of humiliation; second, social isolation dismantles the victim's support network; and third, peer pressure escalates into physical violence and property damage. This mechanism is significantly amplified within the Chinese collectivist educational context, where the physical inseparability of fixed-class systems extends conformity pressure from temporary behavior into chronic survival anxiety.

Introduction Research on associations between pornography viewing and sexual violence has been limited by the absence of validated instruments that differentiate exposure along a violence continuum within pornographic practices, with existing measures focused on consumption frequency or problematic patterns rather than on the specific content consumed. The Pornography Violence Exposure Scale (PVES) was developed to assess exposure to pornographic content graded across three violence levels: non-violent material and domination-without-pain (Level 1), coercive content (Level 2), and explicit physical aggression (Level 3). Methods A cross-sectional study with 2,181 Spanish young adults aged 18–35 years who reported viewing pornography examined factor structure, measurement invariance across sex and age, convergent, nomological, and incremental validity, and discriminative capacity for sexual violence outcomes via Receiver Operating Characteristic (ROC) analysis. Results A bifactor model demonstrated good fit (CFI = 0.978, TLI = 0.957, RMSEA = 0.076), with a dominant general factor (ωH = 0.84, ECV = 0.81) capturing graded exposure to violent content. Strict measurement invariance was supported across sex and age groups. Convergent correlations with sexual violence outcomes (mean | r | = 0.24) substantially exceeded near-zero nomological associations with sexual function and partner-evaluation indicators (mean |r| = 0.03), and the general factor produced significant incremental validity for both victimization (Δ R 2 = 0.088) and perpetration (Δ R 2 = 0.200), with acceptable discrimination for perpetration (AUC = 0.753). Discussion The PVES is the first psychometrically validated instrument for measuring differentiated exposure to violent pornographic content, enabling more precise investigation of content-specific associations with sexual violence outcomes.

This study aims to describe the implementation of scale and interval exercises using a drill method during the choir extracurricular activities at SMP Negeri 16 Padang. Studying employs a qualitative approach with a descriptive method. Research informants consisted of the choir extracurricular instructor (as the primary informant) and five students (as supporting informants) selected through purposive sampling. Data was collected via observation, interviews, and documentation. The results indicate that the scale and interval exercises were conducted systematically, comprising planning, implementation, and evaluation stages. The exercises were carried out in a gradual and repetitive manner before being applied to the song "Indonesia Pusaka." The implementation of these exercises yielded positive results regarding the students' ability to distinguish between high and low pitches and execute pitch transitions more accurately, as well as boosting their confidence in participating in choir activities.

هدف این پژوهش توصیف اجرای تمرینات گام و فاصله با استفاده از روش دریل در فعالیت فوق‌برنامه گروه کر در دبیرستان دولتی شماره ۱۶ پادانگ است. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش توصیفی انجام شده است. مطلعان پژوهش شامل مربی فوق‌برنامه گروه کر (به عنوان مطلع اصلی) و پنج دانش‌آموز (به عنوان مطلعان پشتیبان) بودند که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی گردآوری شد. نتایج نشان داد که تمرینات گام و فاصله به صورت نظام‌مند و شامل مراحل برنامه‌ریزی، اجرا و ارزیابی انجام شده است. این تمرینات به صورت تدریجی و تکراری پیش از اجرای قطعه «Indonesia Pusaka» صورت گرفت. اجرای این تمرینات نتایج مثبتی در توانایی دانش‌آموزان برای تمایز بین زیر و بمی صدا و اجرای دقیق‌تر انتقال بین نت‌ها به همراه داشت و همچنین اعتماد به نفس آن‌ها را در شرکت در فعالیت‌های گروه کر افزایش داد.

This study aimed to investigate the longitudinal relationship between everyday discrimination experienced among 707 lesbian, gay, and bisexual individuals and their substance use over two years, considering age group as a moderator. The findings revealed that higher levels of everyday discrimination and younger age group were linked to increased substance use after two years. The interaction term between everyday discrimination and age group was also significant, demonstrating that the relationship between everyday discrimination and substance use after two years was more pronounced among younger individuals compared to those of the average age group. Implications for counseling professionals are discussed.

هدف این مطالعه بررسی رابطهٔ طولی بین تبعیض روزمره تجربه‌شده در میان ۷۰۷ فرد همجنس‌گرا، دوجنس‌گرا و مصرف مواد آن‌ها طی دو سال، با در نظر گرفتن گروه سنی به عنوان تعدیل‌گر بود. یافته‌ها نشان داد که سطوح بالاتر تبعیض روزمره و گروه سنی جوان‌تر با افزایش مصرف مواد پس از دو سال مرتبط بودند. همچنین، عبارت تعاملی بین تبعیض روزمره و گروه سنی معنادار بود و نشان داد که رابطهٔ بین تبعیض روزمره و مصرف مواد پس از دو سال در میان افراد جوان‌تر نسبت به افراد با میانگین سنی، برجسته‌تر است. پیامدهای این یافته‌ها برای متخصصان مشاوره مورد بحث قرار گرفته است.

Despite the growing literature on first-generation students, limited research has examined how intersecting socioeconomic, cultural, linguistic, and institutional barriers shape the higher education experiences of first-generation Sama Indigenous students in Tawi-Tawi, Philippines. Thus, this study investigated the socioeconomic challenges encountered by first-generation Indigenous Sama students pursuing higher education in Tawi-Tawi and examined how these challenges affect their academic performance and overall well-being. A qualitative case study design was employed. Seven fourth-year first-generation Sama undergraduate students enrolled in higher education institution in Tawi-Tawi were selected through purposive sampling based on ethnicity, first-generation status, final-year enrollment, and residency. Data were gathered through semi-structured interviews lasting 45–58 minutes, audio-recorded with consent, transcribed, cleaned, and analyzed using a four-stage thematic coding process: initial coding, frequency count, categorization, and theme development. Addressing this gap, the study found four major challenges : financial and economic struggles, including poverty, job anxiety, and lack of scholarship support; academic and institutional challenges, such as heavy workloads, teacher-centered instruction, and literacy gaps; social and cultural factors, including language barriers, discrimination, and social comparison; and family and socioeconomic conditions, such as parental loss, limited income, and unstable housing. Impacts included spiritual and emotional strength as the primary coping mechanism, time-management struggles, career aspirations, health decline, and mental health strain. The findings underscore the need for targeted financial assistance, culturally responsive academic support, inclusive teacher training, and stronger collaboration among educational institutions, government agencies, and community leaders to improve retention, academic success, and well-being among first-generation Indigenous students in marginalized island communities.

با وجود افزایش پژوهش‌ها درباره دانشجویان نسل اول، تحقیقات محدودی به بررسی چگونگی تأثیر تلاقی موانع اقتصادی، فرهنگی، زبانی و نهادی بر تجارب آموزش عالی دانشجویان بومی ساما نسل اول در تاوی-تاوی، فیلیپین پرداخته‌اند. بنابراین، این مطالعه به بررسی چالش‌های اقتصادی-اجتماعی پیش‌روی دانشجویان بومی ساما نسل اول که در تاوی-تاوی به تحصیلات عالی می‌پردازند، و تأثیر این چالش‌ها بر عملکرد تحصیلی و بهزیستی کلی آنان پرداخت. این پژوهش با رویکرد کیفی و طرح مطالعه موردی انجام شد. هفت دانشجوی کارشناسی سال چهارم نسل اول ساما که در یک مؤسسه آموزش عالی در تاوی-تاوی ثبت‌نام کرده بودند، با نمونه‌گیری هدفمند بر اساس قومیت، وضعیت نسل اول، ثبت‌نام در سال پایانی و محل سکونت انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته به مدت ۴۵ تا ۵۸ دقیقه جمع‌آوری شد که با رضایت شرکت‌کنندگان ضبط صوتی، رونویسی، پاک‌سازی و با استفاده از فرایند کدگذاری چهار مرحله‌ای شامل کدگذاری اولیه، شمارش فراوانی، دسته‌بندی و توسعه تم‌ها تحلیل گردید. این مطالعه با پرداختن به این خلأ، چهار چالش عمده را شناسایی کرد: مشکلات مالی و اقتصادی از جمله فقر، اضطراب شغلی و فقدان حمایت بورسیه؛ چالش‌های تحصیلی و نهادی مانند حجم بالای کار، آموزش معلم‌محور و شکاف‌های سواد؛ عوامل اجتماعی و فرهنگی شامل موانع زبانی، تبعیض و مقایسه اجتماعی؛ و شرایط خانوادگی و اقتصادی-اجتماعی مانند فقدان والدین، درآمد محدود و مسکن ناپایدار. پیامدها شامل قدرت معنوی و عاطفی به عنوان راهبرد اصلی مقابله، مشکلات مدیریت زمان، آرزوهای شغلی، افت سلامت و فشار روانی بود. یافته‌ها بر ضرورت حمایت مالی هدفمند، پشتیبانی تحصیلی متناسب با فرهنگ، آموزش فراگیر معلمان و همکاری قوی‌تر میان مؤسسات آموزشی، نهادهای دولتی و رهبران جامعه برای بهبود ماندگاری، موفقیت تحصیلی و بهزیستی دانشجویان بومی نسل اول در جوامع جزیره‌ای محروم تأکید دارد.

This special issue brings together six papers exploring how speech prosody intersects with other linguistic, cognitive and social domains, with particular attention to methodological diversity and understudied languages. The collection addresses a range of complementary topics: the role of intonation in resolving lexical ambiguity in Korean; the perceived personality traits of synthetic versus natural voices; prosodic modifications children make in demanding communicative contexts; perceptual cues to lexical pitch accent discrimination in South Kyungsang Korean; rhythmic differences between Hadari and Bedouin Arabic dialects; and durational marking of lexical stress beyond the stressed syllable in Soikkola Ingrian and Ayutla Tlapanec. Collectively, these studies make valuable contributions to the empirical and theoretical foundations of prosody research. By combining diverse methods with a broad linguistic scope, the collection provides a basis for future research on how prosody interacts with other dimensions of language and communication.

این شماره ویژه شامل شش مقاله است که به بررسی چگونگی تلاقی آهنگ گفتار با حوزه‌های زبانی، شناختی و اجتماعی دیگر می‌پردازد و توجه ویژه‌ای به تنوع روش‌شناختی و زبان‌های کمتر مطالعه‌شده دارد. این مجموعه به موضوعات مکمل متعددی می‌پردازد: نقش زیر و بمی صدا در رفع ابهام واژگانی در زبان کره‌ای؛ ویژگی‌های شخصیتی ادراک‌شده در صداهای مصنوعی در مقایسه با صداهای طبیعی؛ تغییرات آهنگی که کودکان در زمینه‌های ارتباطی دشوار ایجاد می‌کنند؛ نشانه‌های ادراکی برای تمایز لهجه زیر و بمی واژگانی در کره‌ای جنوب کیونگ‌سانگ؛ تفاوت‌های ریتمیک میان گویش‌های عربی حضری و بدوی؛ و نشانه‌گذاری زمانی تأکید واژگانی فراتر از هجاهای تأکیدشده در زبان‌های Soikkola Ingrian و Ayutla Tlapanec. این پژوهش‌ها به طور جمعی، سهم ارزشمندی در بنیان‌های تجربی و نظری پژوهش‌های آهنگ گفتار دارند. با ترکیب روش‌های متنوع و دامنه وسیع زبانی، این مجموعه مبنایی برای پژوهش‌های آینده درباره چگونگی تعامل آهنگ گفتار با سایر ابعاد زبان و ارتباط فراهم می‌کند.

1. Title Role of Indian Languages, Literature and Folk Traditions in Value Education 2. Author, Affiliation and Designation Author: Mr. Ganesh Shrirang Satarkar Designation: First-Year Master's Student Department: Department of Tourism and Hotel Management (DTHM), Hotel Management and Catering Technology Institution: Central University of Haryana Location: Haryana, India Email: ganeshnale0@gmail.com 3. Description / Abstract This research article examines the role of Indian languages, literature, and folk traditions in promoting and strengthening value education in contemporary Indian society. The author, Mr. Ganesh Shrirang Satarkar, a First-Year Master's Student in Hotel Management and Catering Technology, Department of Tourism and Hotel Management (DTHM), Central University of Haryana, Haryana, India, explores how linguistic diversity, literary traditions, oral narratives, folk songs, proverbs, traditional theatre, festivals, and indigenous cultural knowledge contribute to ethical awareness, personality development, cultural identity, and social responsibility. The study adopts a qualitative, descriptive, and analytical methodology based on secondary sources, including books, scholarly articles, educational policies, reports, and academic literature. It discusses the contributions of Indian languages and regional literature to empathy, critical thinking, equality, tolerance, cooperation, environmental responsibility, and social harmony. The article also considers the importance of integrating cultural heritage with contemporary educational practices and constitutional values. It emphasizes that educational institutions should preserve positive cultural traditions while critically addressing practices associated with discrimination, inequality, exclusion, and violations of human dignity. The study concludes that the meaningful integration of Indian languages, literature, and folk traditions into education can contribute to holistic development and the formation of ethical, responsible, culturally aware, and socially committed citizens. Articles..pdf 4. Keywords — Paragraph Value education, Indian languages, Indian literature, folk traditions, cultural heritage, indigenous knowledge, moral education, multilingualism, social values, holistic education, ethical awareness, cultural identity, oral traditions, regional literature, constitutional values, social harmony, environmental responsibility, inclusive education, traditional knowledge, personality development. 5. Subjects — Paragraph Education; Value Education; Indian Languages and Linguistics; Indian Literature; Folklore and Folk Traditions; Cultural Studies; Indigenous Knowledge Systems; Sociology of Education; Educational Philosophy; Moral and Ethical Education; Multilingual Education; Indian Cultural Heritage; Social and Cultural Anthropology; Constitutional Values and Citizenship Education; Environmental Education; Holistic Education; Social Harmony and Inclusion. 6. Publishing Information Details Field Details Journal title IIP: International Multidisciplinary Research Journal (IIPIMRJ) Publication type Online peer-reviewed / refereed research journal ISSN 3049-2734 (Online) Volume 03 Issue III Publication period July–September 2026 Publication date 15 September 2026 Manuscript received 1 September 2026 Manuscript accepted 10 September 2026 Page range 198–205 Article length 8 pages Impact factor stated in article GSRD-IF: 5.001 Copyright © 2026 The Author(s) Access type Open access Licence Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0) Journal website https://iipublications.com/iipimrj/ Articles..pdf 7. Recommended Citation (APA Style) Satarkar, G. S. (2026). Role of Indian languages, literature and folk traditions in value education. IIP: International Multidisciplinary Research Journal (IIPIMRJ), 3(III), 198–205. 8. Additional Publication Metadata Language of publication: English Document type: Research article Research approach: Qualitative, descriptive, and analytical Research design: Conceptual study based on secondary sources Primary data collection: Not conducted Plagiarism report: The article reports a similarity index of 6 using Plagiarism Checker X, dated 9 September 2026. Copyright and reuse: The article states that it is distributed under the Creative Commons Attribution 4.0 International licence, subject to proper attribution. Articles..pdf

این مقاله پژوهشی به بررسی نقش زبان‌ها، ادبیات و سنت‌های عامیانه هندی در ترویج و تقویت آموزش ارزش‌ها در جامعه معاصر هند می‌پردازد. نویسنده، Mr. Ganesh Shrirang Satarkar، دانشجوی سال اول کارشناسی ارشد مدیریت هتلداری و فناوری پذیرایی، گروه مدیریت گردشگری و هتلداری (DTHM)، دانشگاه مرکزی Haryana، هند، به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه تنوع زبانی، سنت‌های ادبی، روایت‌های شفاهی، ترانه‌های عامیانه، ضرب‌المثل‌ها، تئاتر سنتی، جشنواره‌ها و دانش فرهنگی بومی به آگاهی اخلاقی، رشد شخصیت، هویت فرهنگی و مسئولیت اجتماعی کمک می‌کنند. این مطالعه با رویکرد کیفی، توصیفی و تحلیلی و مبتنی بر منابع ثانویه از جمله کتاب‌ها، مقالات علمی، سیاست‌های آموزشی، گزارش‌ها و متون دانشگاهی انجام شده است. در این مقاله به نقش زبان‌ها و ادبیات منطقه‌ای هند در تقویت همدلی، تفکر انتقادی، برابری، مدارا، همکاری، مسئولیت‌پذیری زیست‌محیطی و همبستگی اجتماعی پرداخته می‌شود. همچنین اهمیت ادغام میراث فرهنگی با شیوه‌های آموزشی معاصر و ارزش‌های قانون اساسی مورد توجه قرار گرفته است. مقاله تأکید می‌کند که نهادهای آموزشی باید سنت‌های مثبت فرهنگی را حفظ کرده و همزمان به صورت انتقادی با رویه‌های مرتبط با تبعیض، نابرابری، طرد و نقض کرامت انسانی برخورد کنند. نتیجه‌گیری پژوهش بیان می‌کند که ادغام معنادار زبان‌ها، ادبیات و سنت‌های عامیانه هندی در آموزش می‌تواند به توسعه همه‌جانبه و شکل‌گیری شهروندانی اخلاق‌مدار، مسئول، آگاه به فرهنگ و متعهد به اجتماع کمک کند.

Evaluation and assessment are integral components of modern biology education, serving not only to measure final learning outcomes but also to support continuous learning processes. This study aims to provide a comprehensive overview of the relationship among assessment instrument development, assessment result analysis, and biology teacher competence. A literature review method with a qualitative descriptive approach was employed. Data collection involved analyzing scientific articles published between 2020 and 2025 from various databases, including Google Scholar, ScienceDirect, and ERIC. The findings indicate that: (1) biology assessment instrument development currently focuses on measuring complex competencies, such as scientific literacy, higher-order thinking skills (HOTS), and genetic literacy; (2) the analysis of assessment results through validity, reliability, item difficulty, discrimination power, and distractor effectiveness is crucial to ensuring item quality; and (3) biology teachers play a strategic role encompassing conceptual, practical, and socio-emotional assessment literacy to design, implement, interpret, and utilize assessment results as a basis for feedback and instructional improvement. In conclusion, the integration of valid instruments, systematic item analysis, and adequate teacher assessment literacy is key to achieving quality biology education oriented toward holistic student competency development.

ارزیابی و سنجش از اجزای جدایی‌ناپذیر آموزش زیست‌شناسی مدرن به‌شمار می‌روند که نه‌تنها برای سنجش نتایج نهایی یادگیری بلکه برای حمایت از فرآیندهای یادگیری مستمر نیز به‌کار می‌روند. هدف این پژوهش ارائه مروری جامع بر ارتباط میان توسعه ابزارهای سنجش، تحلیل نتایج ارزشیابی و شایستگی معلمان زیست‌شناسی است. روش پژوهش مرور متون با رویکرد توصیفی-کیفی بوده است. گردآوری داده‌ها از طریق تحلیل مقالات علمی منتشرشده بین سال‌های 2020 تا 2025 از پایگاه‌های مختلف از جمله Google Scholar، ScienceDirect و ERIC انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد: (1) توسعه ابزارهای سنجش زیست‌شناسی در حال حاضر بر سنجش شایستگی‌های پیچیده‌ای مانند سواد علمی، مهارت‌های تفکر سطح‌بالا (HOTS) و سواد ژنتیکی متمرکز است؛ (2) تحلیل نتایج ارزشیابی از طریق روایی، پایایی، دشواری سؤال، قدرت تمایز و اثربخشی گزینه‌های انحرافی برای تضمین کیفیت سؤال‌ها حیاتی است؛ و (3) معلمان زیست‌شناسی نقش راهبردی دربرگیرنده سواد ارزشیابی مفهومی، عملی و اجتماعی-هیجانی دارند تا بتوانند نتایج ارزشیابی را طراحی، اجرا، تفسیر و به‌عنوان مبنایی برای بازخورد و بهبود آموزشی به‌کار گیرند. در نتیجه، ادغام ابزارهای معتبر، تحلیل نظام‌مند سؤال‌ها و سواد ارزشیابی کافی معلمان، کلید دستیابی به آموزش زیست‌شناسی باکیفیت و مبتنی بر توسعه شایستگی جامع دانش‌آموزان است.

This study was motivated by the low Social Studies learning outcomes of sixth-grade students at SDN 49 Kuranji, Padang City, and the limited involvement of students in the learning process. This study aimed to determine the effect of the Project Based Learning (PjBL) model assisted by rewards on the Social Studies learning outcomes of sixth-grade students at SDN 49 Kuranji, Padang City. The study employed a quantitative approach using a quasi-experimental method with a Posttest Only Control Group Design. The population and sample consisted of 42 students, with 21 students in class VI B as the experimental group and 21 students in class VI A as the control group. Data were collected through a final test consisting of 20 multiple-choice items that had undergone validity, reliability, difficulty, and discrimination analyses. The data were analyzed using normality, homogeneity, and independent-samples t-test analyses. The results showed that the experimental group obtained a mean posttest score of 84.52, while the control group obtained 72.61. The hypothesis test produced a t-count of 4.645, which was greater than the t-table value of 1.684 at a 0.05 significance level. Therefore, the null hypothesis was rejected and the alternative hypothesis was accepted. The findings indicate that the implementation of Project Based Learning assisted by rewards had a significant positive effect on students' Social Studies learning outcomes.

این پژوهش با انگیزه نتایج پایین یادگیری مطالعات اجتماعی دانش‌آموزان پایه ششم دبستان SDN 49 کورانجی شهر پادانگ و مشارکت محدود دانش‌آموزان در فرایند یادگیری انجام شد. هدف این پژوهش تعیین تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) با کمک پاداش بر نتایج یادگیری مطالعات اجتماعی دانش‌آموزان پایه ششم دبستان SDN 49 کورانجی شهر پادانگ بود. این پژوهش با رویکرد کمی و با استفاده از روش شبه‌آزمایشی و طرح گروه کنترل فقط پس‌آزمون انجام شد. جامعه و نمونه پژوهش شامل ۴۲ دانش‌آموز بود که ۲۱ نفر از کلاس VI B به عنوان گروه آزمایش و ۲۱ نفر از کلاس VI A به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. داده‌ها از طریق آزمون نهایی شامل ۲۰ سؤال چندگزینه‌ای که مورد تحلیل روایی، پایایی، دشواری و تمایز قرار گرفته بودند، جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل نرمالیتی، همگنی و آزمون t مستقل تحلیل شدند. نتایج نشان داد که گروه آزمایش میانگین نمره پس‌آزمون ۸۴٫۵۲ و گروه کنترل ۷۲٫۶۱ را کسب کردند. آزمون فرضیه مقدار t محاسبه‌شده ۴٫۶۴۵ را نشان داد که بزرگ‌تر از مقدار t جدول ۱٫۶۸۴ در سطح معناداری ۰٫۰۵ بود. بنابراین فرض صفر رد و فرض جایگزین پذیرفته شد. یافته‌ها نشان می‌دهد اجرای یادگیری مبتنی بر پروژه با کمک پاداش تأثیر مثبت معناداری بر نتایج یادگیری مطالعات اجتماعی دانش‌آموزان داشته است.

Abstract: This study aims to determine the effect of the Project Based Learning (PjBL) model combined with a scientific approach on students’ learning outcomes and skills in the reaction rate topic. The study was conducted at SMA Negeri 1 Pangkatan, North Sumatra, involving two classes, namely XI IPA 1 as the experimental class and XI IPA 2 as the control class. The experimental class was taught using the Project Based Learning model with a scientific approach, while the control class was taught using conventional learning. Data were collected through objective tests and observation sheets. The test instrument initially consisted of 40 multiple-choice questions and was analyzed through validity, reliability, difficulty level, and discrimination power tests. The data were analyzed using a right-tailed t-test after conducting normality and homogeneity tests. The results showed that the average posttest score of the experimental class was 82.85, while the control class obtained an average score of 69.14. Hypothesis testing produced a t-count of 7.07, which was greater than the t-table value of 1.99 at a significance level of 0.05, indicating a significant difference in learning outcomes between the two classes. The effect size analysis resulted in a Cohen’s d value of 1.19, categorized as a large effect. In addition, the average student skill score in the experimental class was 80.57, compared with 71.24 in the control class. These findings indicate that the implementation of Project Based Learning with a scientific approach contributes to improved learning outcomes and student skills in learning the reaction rate topic. Keywords: Project Based Learning, Scientific Approach, Learning Outcomes, Student Skills, Reaction Rate. Abstrak: Penelitian ini bertujuan untuk mengetahui pengaruh model Project Based Learning (PjBL) yang dipadukan dengan pendekatan saintifik terhadap hasil belajar dan keterampilan siswa pada materi laju reaksi. Penelitian dilaksanakan di SMA Negeri 1 Pangkatan, Sumatera Utara, dengan melibatkan dua kelas, yaitu kelas XI IPA 1 sebagai kelas eksperimen dan XI IPA 2 sebagai kelas kontrol. Kelas eksperimen diberikan pembelajaran menggunakan model Project Based Learning dengan pendekatan saintifik, sedangkan kelas kontrol menggunakan pembelajaran konvensional. Pengumpulan data dilakukan melalui instrumen tes dan lembar observasi. Instrumen tes terdiri dari 40 soal pilihan ganda yang terlebih dahulu dianalisis melalui uji validitas, reliabilitas, tingkat kesukaran, dan daya pembeda. Data penelitian dianalisis menggunakan uji-t pihak kanan setelah dilakukan uji normalitas dan homogenitas. Hasil penelitian menunjukkan bahwa rata-rata nilai posttest kelas eksperimen sebesar 82,85, sedangkan kelas kontrol sebesar 69,14. Hasil uji hipotesis memperoleh nilai t-hitung sebesar 7,07 yang lebih besar daripada t-tabel sebesar 1,99 pada taraf signifikansi 0,05, sehingga menunjukkan adanya perbedaan hasil belajar yang signifikan antara kedua kelas. Analisis effect size menghasilkan nilai Cohen’s d sebesar 1,19 yang termasuk dalam kategori besar. Selain itu, rata-rata nilai keterampilan siswa pada kelas eksperimen sebesar 80,57, sedangkan kelas kontrol sebesar 71,24. Hasil tersebut menunjukkan bahwa penerapan model Project Based Learning dengan pendekatan saintifik memberikan pengaruh terhadap peningkatan hasil belajar dan keterampilan siswa pada materi laju reaksi. Kata kunci: Project Based Learning, Pendekatan Saintifik, Hasil Belajar, Keterampilan Siswa, Laju Reaksi.

چکیده: این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) همراه با رویکرد علمی بر نتایج یادگیری و مهارت‌های دانش‌آموزان در مبحث سرعت واکنش انجام شده است. این مطالعه در دبیرستان دولتی شماره ۱ پانگاتان، سوماترای شمالی، با مشارکت دو کلاس، یعنی XI IPA 1 به عنوان کلاس آزمایش و XI IPA 2 به عنوان کلاس کنترل، اجرا گردید. کلاس آزمایش با استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر پروژه همراه با رویکرد علمی آموزش دید، در حالی که کلاس کنترل با روش آموزش متداول تدریس شد. داده‌ها از طریق آزمون‌های عینی و برگه‌های مشاهده جمع‌آوری شد. ابزار آزمون در ابتدا شامل ۴۰ سؤال چندگزینه‌ای بود و از نظر روایی، پایایی، سطح دشواری و قدرت تمایز مورد تحلیل قرار گرفت. داده‌ها پس از انجام آزمون نرمال بودن و همگنی، با استفاده از آزمون t یک‌طرفه (سمت راست) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میانگین نمره پس‌آزمون کلاس آزمایش ۸۲٫۸۵ و کلاس کنترل ۶۹٫۱۴ بود. آزمون فرضیه مقدار t محاسبه‌شده را ۷٫۰۷ نشان داد که از مقدار t جدول (۱٫۹۹) در سطح معناداری ۰٫۰۵ بیشتر بود و این امر نشان‌دهنده تفاوت معنادار در نتایج یادگیری بین دو کلاس است. تحلیل اندازه‌ی اثر، مقدار d کوهن را ۱٫۱۹ به دست داد که در دسته‌ی بزرگ قرار می‌گیرد. علاوه بر این، میانگین نمره مهارت دانش‌آموزان در کلاس آزمایش ۸۰٫۵۷ و در کلاس کنترل ۷۱٫۲۴ بود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر پروژه با رویکرد علمی به بهبود نتایج یادگیری و مهارت‌های دانش‌آموزان در مبحث سرعت واکنش کمک می‌کند.

The DSM-5 Alternative Model for Personality Disorders introduced a dimensional approach to personality pathology, with maladaptive traits assessed by the Personality Inventory for DSM-5 Brief Form (PID-5-BF). Despite extensive validation, evidence on its diagnostic accuracy and empirically derived cutoff scores remains limited. This study aims to compare PID-5-BF trait levels and profiles across individuals with personality disorders (PDs), clinical participants without PDs, and nonclinical participants and to evaluate its diagnostic accuracy and screening cutoffs. This cross-sectional study included 1168 Hungarian participants: 867 nonclinical, 237 clinical without PD, and 64 with PD. Group differences were examined using one-way ANOVAs, whereas domain profiles were evaluated with mixed-design repeated-measures ANOVA. Diagnostic accuracy was assessed using ROC analyses adjusted for age, sex, and education, and optimal cutoffs were determined using Youden's index. Participants with PD showed the highest pathological trait scores, followed by clinical participants without PD and nonclinical participants. The largest group effects emerged for disinhibition, total score, and detachment. For distinguishing PD from nonclinical participants, the adjusted AUC for the PID-5-BF total score was 0.849, with an optimal cutoff of ≥ 1.32. Domain-specific cutoffs ranged from 0.60 to 1.60 (median = 1.20). Negative predictive values were high (mean NPV = 0.934), whereas positive predictive values were modest (mean PPV = 0.327). The PID-5-BF may be useful as a brief screening measure for identifying individuals requiring further personality assessment. However, its limited positive predictive value and weaker discrimination between PD and other clinical conditions preclude its use as a stand-alone diagnostic instrument.

مدل جایگزین DSM-5 برای اختلالات شخصیت، رویکردی ابعادی به آسیب‌شناسی شخصیت ارائه می‌دهد که در آن صفات ناسازگارانه توسط فرم کوتاه پرسشنامه شخصیت برای DSM-5 (PID-5-BF) ارزیابی می‌شوند. علی‌رغم اعتبارسنجی گسترده، شواهد مربوط به دقت تشخیصی و نمرات برش تجربی این ابزار همچنان محدود است. هدف این مطالعه مقایسه سطوح و پروفایل‌های صفات PID-5-BF در میان افراد مبتلا به اختلالات شخصیت (PDs)، شرکت‌کنندگان بالینی بدون PD و شرکت‌کنندگان غیربالینی و همچنین ارزیابی دقت تشخیصی و نمرات برش غربالگری آن است. این مطالعه مقطعی شامل ۱۱۶۸ شرکت‌کننده مجارستانی بود: ۸۶۷ نفر غیربالینی، ۲۳۷ نفر بالینی بدون PD و ۶۴ نفر مبتلا به PD. تفاوت‌های گروهی با استفاده از تحلیل واریانس یک‌طرفه (ANOVA) بررسی شد و پروفایل‌های حوزه‌ها با ANOVA اندازه‌گیری‌های مکرر با طرح مختلط ارزیابی گردید. دقت تشخیصی با استفاده از تحلیل‌های ROC تعدیل‌شده بر اساس سن، جنس و تحصیلات سنجیده شد و نمرات برش بهینه با شاخص Youden تعیین گردید. شرکت‌کنندگان مبتلا به PD بالاترین نمرات صفات آسیب‌شناختی را نشان دادند و پس از آن شرکت‌کنندگان بالینی بدون PD و شرکت‌کنندگان غیربالینی قرار داشتند. بیشترین اثرات گروهی مربوط به بی‌بازداری، نمره کل و کناره‌گیری بود. برای تمایز PD از شرکت‌کنندگان غیربالینی، سطح زیر منحنی (AUC) تعدیل‌شده برای نمره کل PID-5-BF برابر با ۰.۸۴۹ و نمره برش بهینه برابر با ≥ ۱.۳۲ بود. نمرات برش حوزه‌ای بین ۰.۶۰ تا ۱.۶۰ (میانگین = ۱.۲۰) متغیر بود. مقادیر پیش‌بینی منفی بالا بودند (میانگین NPV = ۰.۹۳۴) در حالی که مقادیر پیش‌بینی مثبت متوسط بودند (میانگین PPV = ۰.۳۲۷). پرسشنامه PID-5-BF می‌تواند به عنوان ابزاری کوتاه برای غربالگری افراد نیازمند ارزیابی بیشتر شخصیت مفید باشد، اما به دلیل محدودیت در مقدار پیش‌بینی مثبت و قدرت تمایز کمتر بین PD و سایر شرایط بالینی، نمی‌تواند به عنوان ابزار تشخیصی مستقل مورد استفاده قرار گیرد.

Statelessness affects an estimated 4.3 to 10 million people worldwide, denying them access to fundamental rights including education, employment, healthcare, and freedom from arbitrary detention. While stateless individuals are recognised as a marginalised group at elevated risk of human rights violations, discrimination, and trauma, the psychological impact of statelessness remains under-researched. This study aimed to explore how adults with lived experience of statelessness in the UK make sense of its impact on their mental health, and how they access support for any psychological difficulties. A qualitative design using Interpretative Phenomenological Analysis was used. Seven adults affected by statelessness were recruited through non-governmental organisations using purposive sampling. Participants varied in the reasons why they had been affected by statelessness, country of origin, and current immigration status in the UK. Four group experiential themes were generated. Trapped in a Kafkaesque System captured participants’ experience of draconian, discriminatory, and self-perpetuating bureaucratic structures that stripped autonomy, security, and time. Erosion of Self and Belonging described feeling administratively reduced to a non-person, dual legal and relational abandonment, and severed connections. Psychological and Embodied Harm located anxiety, depression, suicidality, post-traumatic stress disorder (PTSD), and somatic symptoms unambiguously within structural conditions, with two participants reporting that UK procedures damaged their mental health more than prior experiences of incarceration; intergenerational effects of the impacts of statelessness were also identified. Survival Strategies and Systemic Limits captured the protective role of community, faith, activism, and equipped services, while emphasising that resilience was bounded and could not substitute for rights. The findings articulate a pathway in which Kafkaesque systems produce entrapment, erode the person’s sense of identity, belonging and connection to others, and generate psychological and embodied harm only partially mediated by coping. Implications include the need for policy reform (reduced waits, restored and adequate Legal Aid funding, the right to work and healthcare access during protracted legal processes), clinician training, and services that recognise statelessness-related distress as legitimate clinical territory rather than deflecting responsibility to immigration authorities.

بدون تابعیت بودن حدوداً بین ۴٫۳ تا ۱۰ میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می‌دهد و آن‌ها را از دسترسی به حقوق اساسی از جمله آموزش، اشتغال، مراقبت‌های بهداشتی و آزادی از بازداشت خودسرانه محروم می‌کند. اگرچه افراد بدون تابعیت به عنوان گروهی به حاشیه رانده‌شده با خطر بالاتر نقض حقوق بشر، تبعیض و تروما شناخته می‌شوند، اما تأثیر روان‌شناختی بدون تابعیت بودن همچنان کمتر مورد پژوهش قرار گرفته است. هدف این مطالعه بررسی نحوه درک بزرگسالان دارای تجربه زیسته بدون تابعیت بودن در بریتانیا از تأثیر آن بر سلامت روان و نحوه دسترسی آن‌ها به حمایت برای مشکلات روان‌شناختی بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از تحلیل پدیدارشناختی تفسیری انجام شد. هفت بزرگسال تحت تأثیر بدون تابعیت بودن از طریق سازمان‌های غیردولتی و با نمونه‌گیری هدفمند جذب شدند. شرکت‌کنندگان از نظر دلایل بدون تابعیت بودن، کشور مبدأ و وضعیت مهاجرتی فعلی در بریتانیا متفاوت بودند. چهار مضمون تجربی گروهی استخراج شد. «گیر افتادن در یک سیستم کافکایی» تجربه شرکت‌کنندگان از ساختارهای بوروکراتیک سختگیرانه، تبعیض‌آمیز و خودتداوم‌بخش را که خودمختاری، امنیت و زمان را از آن‌ها سلب می‌کرد، توصیف می‌کند. «فرسایش خود و تعلق» به احساس تقلیل اداری به یک غیرشخص، رهاشدگی دوگانه حقوقی و ارتباطی، و قطع پیوندها اشاره دارد. «آسیب روان‌شناختی و جسمانی» اضطراب، افسردگی، تمایلات خودکشی، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و علائم جسمانی را به طور آشکار در شرایط ساختاری جای می‌دهد؛ دو شرکت‌کننده گزارش دادند که رویه‌های بریتانیا سلامت روان آن‌ها را بیش از تجربیات قبلی زندان آسیب زده است؛ همچنین آثار بین‌نسلی بدون تابعیت بودن شناسایی شد. «راهبردهای بقا و محدودیت‌های نظام‌مند» نقش حمایتی جامعه، ایمان، کنشگری و خدمات مجهز را نشان داد، در حالی که تأکید شد تاب‌آوری محدود بوده و جایگزین حقوق نمی‌شود. یافته‌ها مسیر تولید گرفتاری توسط سیستم‌های کافکایی، فرسایش هویت، تعلق و ارتباط با دیگران، و ایجاد آسیب روان‌شناختی و جسمانی را که تنها تا حدی با مقابله تعدیل می‌شود، تبیین می‌کند. پیامدها شامل نیاز به اصلاح سیاست (کاهش زمان انتظار، بازگرداندن و تأمین کافی بودجه کمک حقوقی، حق کار و دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی در طول فرایندهای حقوقی طولانی)، آموزش بالینی و خدماتی است که پریشانی مرتبط با بدون تابعیت بودن را به عنوان حوزه بالینی مشروع به رسمیت بشناسند و مسئولیت را به مقامات مهاجرتی واگذار نکنند.

High machine-learning accuracy in classifying ADHD-related writing does not necessarily establish an ADHD-specific linguistic phenotype, as predictions may reflect diagnostic vocabulary, medication references, or community-specific topics rather than cognitive organization. This study evaluated an interpretable cognitive-congestion language profile (LCCI) and a negative-signature framework for detecting disorder-specific linguistic distinctiveness. A dataset of 25,000 Reddit-derived posts from ADHD, OCD, depression, PTSD, and Asperger/autism-related communities was analyzed using condition-name masking and author-grouped cross-validation. Twenty-five features measuring discourse structure, uncertainty, urgency, lexical diversity, and coherence were compared with TF-IDF classification. The equal-weight LCCI composite performed near chance (ROC-AUC 0.506), while the multivariable profile achieved ROC-AUC 0.654, increasing to 0.681 with learned weights. Individual feature differences were small. TF-IDF substantially outperformed LCCI (ROC-AUC 0.940), with negligible improvement from combining them. An audit classified 59 of 60 high-weight TF-IDF coefficients (98.3%) as topic-related, without quantifying their contribution to predictive performance. To test specificity independently of supervised classification, the negative-signature framework excluded each psychiatric community in turn, constructed a reference language manifold from the remaining communities, and measured residual distinctiveness using PCA reconstruction, shrinkage Mahalanobis distance, and isolation forest. ADHD exhibited no positive residual signal (ROC-AUC 0.451, 0.419, and 0.429, respectively), while OCD showed the greatest residual separability. These findings distinguish predictive discrimination, interpretable linguistic association, and disorder specificity. The principal contribution is a reproducible, generalizable falsification framework demonstrating that strong supervised classification does not establish an ADHD-specific linguistic phenotype and providing a means to evaluate candidate linguistic biomarkers before clinical translation.

دقت بالای یادگیری ماشین در طبقه‌بندی نوشتارهای مرتبط با ADHD لزوماً وجود یک فنوتیپ زبانی خاص برای ADHD را اثبات نمی‌کند، چرا که پیش‌بینی‌ها ممکن است بازتاب واژگان تشخیصی، اشاره به داروها یا موضوعات خاص جامعه باشند و نه سازمان‌دهی شناختی. این مطالعه به ارزیابی یک نمایه زبانی قابل تفسیر ازدحام‌شناختی (LCCI) و چارچوب امضای منفی برای شناسایی تمایز زبانی خاص اختلال پرداخت. یک مجموعه‌داده شامل ۲۵٬۰۰۰ پست استخراج‌شده از Reddit از جوامع مرتبط با ADHD، OCD، افسردگی، PTSD و Asperger/autism با استفاده از ماسک‌کردن نام اختلال و اعتبارسنجی متقاطع گروه‌بندی‌شده بر اساس نویسنده تحلیل شد. بیست‌وپنج ویژگی ساختار گفتمان، عدم قطعیت، فوریت، تنوع واژگانی و انسجام با طبقه‌بندی TF-IDF مقایسه شدند. ترکیب LCCI با وزن برابر عملکردی نزدیک به تصادف داشت (ROC-AUC 0.506)، در حالی که نمایه چندمتغیره به ROC-AUC 0.654 رسید که با وزن‌های یادگرفته‌شده تا 0.681 افزایش یافت. تفاوت ویژگی‌های منفرد اندک بود. TF-IDF به طور قابل توجهی عملکرد بهتری نسبت به LCCI داشت (ROC-AUC 0.940) و ترکیب آن‌ها بهبود ناچیزی ایجاد کرد. در یک ممیزی، ۵۹ مورد از ۶۰ ضریب با وزن بالای TF-IDF (۹۸.۳٪) به عنوان مرتبط با موضوع طبقه‌بندی شدند، بدون آنکه سهم آن‌ها در عملکرد پیش‌بینی کمی‌سازی شود. برای آزمون ویژگی به طور مستقل از طبقه‌بندی نظارت‌شده، چارچوب امضای منفی هر جامعه روان‌پزشکی را به نوبت حذف کرد، یک منیفولد زبانی مرجع از جوامع باقی‌مانده ساخت و تمایز باقیمانده را با استفاده از بازسازی PCA، فاصله Mahalanobis با انقباض و isolation forest اندازه‌گیری کرد. ADHD هیچ سیگنال باقیمانده مثبتی نشان نداد (ROC-AUC به ترتیب 0.451، 0.419 و 0.429)، در حالی که OCD بیشترین قابلیت جداسازی باقیمانده را داشت. این یافته‌ها تمایز میان تبعیض پیش‌بینانه، ارتباط زبانی قابل تفسیر و ویژگی اختلال را نشان می‌دهد. مهم‌ترین دستاورد، ارائه یک چارچوب ابطال‌پذیر و قابل تعمیم است که نشان می‌دهد طبقه‌بندی نظارت‌شده قوی، وجود فنوتیپ زبانی خاص ADHD را اثبات نمی‌کند و روشی برای ارزیابی زیست‌نشانگرهای زبانی پیشنهادی پیش از ترجمه بالینی ارائه می‌دهد.

Narrative competence is vital for children’s language and cognitive development. Nevertheless, few studies have focused on Chinese-English bilingual children, and even fewer have examined how phonological awareness (PA) is associated with their narrative skills. Using a battery of parallel phonological and narrative tasks in both Chinese and English, this quantitative study examined age-related patterns in narrative skills and their relationship with phonological awareness (PA) in a cross-sectional sample of 106 Chinese-English bilingual children aged three to six. The results indicate age-related increases in children’s narrative skills in both Chinese and English, although the patterns differed across the two languages. Additionally, PA demonstrated significant associations with narrative skills in both languages, including cross-linguistic associations across Chinese and English measures. Specifically, English syllable segmentation and Chinese narrative skills significantly predicted English narrative performance. Meanwhile, Chinese non-word repetition, phoneme segmentation, rhyming discrimination, and English narrative skills predicted Chinese narrative performance. These findings suggest that phonological awareness (PA) is closely associated with bilingual children’s narrative skills, with significant cross-linguistic associations between Chinese and English measures. The study has valuable implications for language teaching and bilingual education, underscoring the importance of fostering PA in early childhood to support narrative development across languages.

شایستگی روایت‌گری برای رشد زبانی و شناختی کودکان اهمیت اساسی دارد. با این حال، پژوهش‌های اندکی بر کودکان دوزبانه چینی-انگلیسی متمرکز شده‌اند و تعداد کمتری نیز به بررسی چگونگی ارتباط آگاهی واجی (PA) با مهارت‌های روایت‌گری آن‌ها پرداخته‌اند. این مطالعه کمی با استفاده از مجموعه‌ای از آزمون‌های موازی واجی و روایت‌گری در هر دو زبان چینی و انگلیسی، الگوهای مرتبط با سن در مهارت‌های روایت‌گری و رابطه آن‌ها با آگاهی واجی (PA) را در یک نمونه مقطعی متشکل از ۱۰۶ کودک دوزبانه چینی-انگلیسی در بازه سنی سه تا شش سال بررسی کرد. نتایج نشان می‌دهد که مهارت‌های روایت‌گری کودکان در هر دو زبان چینی و انگلیسی با افزایش سن بهبود می‌یابد، اگرچه این الگوها در دو زبان متفاوت است. افزون بر این، آگاهی واجی ارتباط معناداری با مهارت‌های روایت‌گری در هر دو زبان نشان داد، از جمله ارتباطات میان‌زبانی میان سنجه‌های چینی و انگلیسی. به طور مشخص، قطعه‌بندی هجا در زبان انگلیسی و مهارت‌های روایت‌گری چینی، عملکرد روایت‌گری انگلیسی را به طور معناداری پیش‌بینی کردند. در همین حال، تکرار واژه‌های بی‌معنی چینی، قطعه‌بندی واجی، تمایز قافیه و مهارت‌های روایت‌گری انگلیسی، عملکرد روایت‌گری چینی را پیش‌بینی کردند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که آگاهی واجی (PA) ارتباط نزدیکی با مهارت‌های روایت‌گری کودکان دوزبانه دارد و ارتباطات میان‌زبانی معناداری میان سنجه‌های چینی و انگلیسی وجود دارد. این مطالعه پیامدهای ارزشمندی برای آموزش زبان و آموزش دوزبانه دارد و بر اهمیت تقویت آگاهی واجی در اوایل کودکی به منظور حمایت از رشد روایت‌گری در زبان‌های مختلف تأکید می‌کند.

Stigmatisation can undermine participation, belonging and well-being in higher education. This study examined how students represent stigmatisation and connect it to diversity, inclusion and perceived institutional responsibility. Grounded in social representations theory, it used a cross-sectional qualitative textual design. A non-probabilistic snowball sample of 519 students from one Spanish university completed an online free-association task based on the Grid Elaboration Method, providing four words and brief explanations in response to “stigmatisation”. Spanish-language responses were analysed in IRaMuTeQ using similarity analysis and descending hierarchical cluster analysis (Reinert method). Seven classes formed two broader branches. The first constructed stigmatisation as categorisation and discrimination affecting LGBTQ+ people, migrants, and people with mental health conditions or functional diversity, with perceived consequences including emotional suffering and academic harm. The second connected stigmatisation to unmet support needs, rigid assessment practices and insufficient institutional responsiveness. By mapping spontaneous associations across multiple forms of difference, the study shows how social marking, psychosocial and educational consequences, and perceived institutional responsibility are organised within a shared representational field. The findings suggest that responses to stigmatisation may benefit from combining awareness-raising with attention to support provision, pedagogical and assessment practices, staff preparation, and communication about inclusion initiatives.

انگ‌زنی می‌تواند مشارکت، تعلق و بهزیستی را در آموزش عالی تضعیف کند. این مطالعه بررسی کرد که دانشجویان چگونه انگ‌زنی را بازنمایی می‌کنند و آن را به تنوع، شمول و مسئولیت نهادی ادراک‌شده مرتبط می‌سازند. این پژوهش مبتنی بر نظریه بازنمایی‌های اجتماعی و با طراحی کیفی متنی مقطعی انجام شد. نمونه‌گیری غیرتصادفی گلوله‌برفی شامل ۵۱۹ دانشجو از یک دانشگاه اسپانیایی بود که یک تکلیف تداعی آزاد آنلاین مبتنی بر روش Grid Elaboration را تکمیل کردند و در پاسخ به «انگ‌زنی» چهار واژه و توضیحات کوتاهی ارائه دادند. پاسخ‌های به زبان اسپانیایی با استفاده از نرم‌افزار IRaMuTeQ و از طریق تحلیل شباهت و تحلیل خوشه‌ای سلسله‌مراتبی نزولی (روش Reinert) تحلیل شد. هفت طبقه دو شاخه کلی را شکل دادند. شاخه اول، انگ‌زنی را به‌عنوان دسته‌بندی و تبعیض علیه افراد LGBTQ+، مهاجران و افراد دارای شرایط سلامت روان یا تنوع عملکردی بازنمایی کرد که پیامدهای ادراک‌شده آن شامل رنج عاطفی و آسیب تحصیلی بود. شاخه دوم، انگ‌زنی را به نیازهای حمایتی برآورده‌نشده، شیوه‌های ارزیابی سخت‌گیرانه و پاسخ‌گویی ناکافی نهادی مرتبط دانست. با ترسیم تداعی‌های خودجوش در زمینه اشکال مختلف تفاوت، این مطالعه نشان می‌دهد که نشانه‌گذاری اجتماعی، پیامدهای روانی‌اجتماعی و آموزشی و مسئولیت نهادی ادراک‌شده چگونه در یک میدان بازنمایی مشترک سازمان می‌یابند. یافته‌ها حاکی از آن است که پاسخ به انگ‌زنی ممکن است از ترکیب آگاهی‌بخشی با توجه به ارائه حمایت، شیوه‌های آموزشی و ارزیابی، آمادگی کارکنان و اطلاع‌رسانی درباره ابتکارات شمول سود ببرد.

The current research aims to identify (The Effectiveness of Two Active Learning Strategies on the Achievement of Second Intermediate Grade Students in the Holy Quran and Islamic Education Subject and the Development of Their Citizenship Values.). The researcher adopted the quasi-experimental method, and used two scales to measure the variables of his research. The first scale was the achievement scale in mathematics and consisted of (40) paragraphs of the type of multiple choice, and verified its reliability, stability and discrimination, as well as conducting statistical analysis of its paragraphs, and the researcher prepared a citizenship values scale, and the scale in its final form consisted of (38) paragraphs and verified its reliability, stability and discrimination, and the results showed that the experimental group outperformed the control group in the mathematics achievement scale and the citizenship values scale. The researcher suggested conducting studies on the effectiveness of two active learning strategies in acquiring numerical concepts among first intermediate students and developing their logical thinking. The researcher also recommended emphasizing the necessity of teaching the use of active learning strategies in general at the intermediate stage. And the adoption of national values in the teaching of mathematics in the intermediate stages because of its importance in promoting and developing patriotism among students The researcher also recommended emphasizing the need to teach the use of active learning strategies in general at the intermediate stage. And the adoption of national values in the teaching of mathematics in the intermediate stages because of its importance in promoting and developing patriotism among students.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی «اثربخشی دو راهبرد یادگیری فعال بر پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان پایه دوم متوسطه در درس قرآن کریم و آموزش اسلامی و توسعه ارزش‌های شهروندی آنان» انجام شده است. پژوهشگر از روش شبه‌آزمایشی استفاده کرده و برای سنجش متغیرهای پژوهش خود از دو مقیاس بهره برده است. مقیاس اول، مقیاس پیشرفت تحصیلی در ریاضیات بود که شامل ۴۰ پرسش چهارگزینه‌ای بوده و پایایی، ثبات و قدرت تمایز آن مورد تأیید قرار گرفته و تحلیل آماری سؤالات آن نیز انجام شده است. همچنین پژوهشگر مقیاس ارزش‌های شهروندی را تهیه کرده که در نهایت شامل ۳۸ پرسش بوده و پایایی، ثبات و قدرت تمایز آن نیز مورد تأیید قرار گرفته است. نتایج نشان داد که گروه آزمایشی در مقیاس پیشرفت تحصیلی ریاضیات و مقیاس ارزش‌های شهروندی نسبت به گروه کنترل عملکرد بهتری داشته است. پژوهشگر پیشنهاد کرد مطالعاتی درباره اثربخشی دو راهبرد یادگیری فعال در کسب مفاهیم عددی در میان دانش‌آموزان پایه اول متوسطه و توسعه تفکر منطقی آنان انجام شود. همچنین پژوهشگر توصیه کرد بر ضرورت آموزش استفاده از راهبردهای یادگیری فعال به طور کلی در دوره متوسطه تأکید شود و پذیرش ارزش‌های ملی در آموزش ریاضیات در دوره متوسطه به دلیل اهمیت آن در تقویت و توسعه روحیه میهن‌دوستی در میان دانش‌آموزان مورد توجه قرار گیرد.

Background Adolescent suicide attempts remain difficult to predict, in part because research has concentrated on a narrow set of risk factors. We examined whether self-reported plain-water consumption is associated with past-year suicide attempt among U.S. adolescents, whether that association is graded across levels of intake, and whether a zero-intake response adds information beyond established risk factors. Methods We analyzed the 2017, 2019 and 2021 cycles of the U.S. national Youth Risk Behavior Survey (n = 36,779). Missing data, including the plain-water item, were multiply imputed (40 datasets) and pooled by Rubin’s rules, accounting for the survey design. The association was estimated unadjusted, then adjusted for demographics, each of six risk domains, and all domains together. Least absolute shrinkage and selection operator (LASSO) models, tuned under two metrics and two penalty rules, provided variable selection and held-out performance; odds ratios come from unpenalized models. Results Reporting no plain water was uncommon (3.6%) and associated with past-year suicide attempt (survey-weighted odds ratio 2.14, 95% CI 1.70–2.71), in each cycle. The association was confined to the zero category: the adjusted odds ratio for none was 2.55 (1.91–3.39) against 3 times/day, whereas among those reporting any plain water there was no gradient (1.01, 0.97–1.06). It remained associated after adjustment for each domain separately (1.45–2.01) but attenuated to 1.34 (0.97–1.85) under simultaneous adjustment. LASSO retained it in every model at the discrimination optimum and, under the one-standard-error rule, in five of six domains but not the full model. Adding it changed held-out discrimination by at most 0.0011. Conclusions Reporting no plain-water consumption in the past seven days was consistently associated with higher odds of a past-year suicide attempt among U.S. adolescents. However, the association was confined to the zero-water category, attenuated after simultaneous adjustment for all risk domains, and did not improve prediction. These findings suggest that the zero-water response may function as a behavioral marker of broader risk rather than as an independent risk factor.

زمینه: پیش‌بینی اقدام به خودکشی در نوجوانان همچنان دشوار است، بخشی از این دشواری به دلیل تمرکز پژوهش‌ها بر مجموعه محدودی از عوامل خطر است. ما بررسی کردیم که آیا مصرف خودگزارش‌شده آب ساده با اقدام به خودکشی در سال گذشته در میان نوجوانان ایالات متحده مرتبط است، آیا این ارتباط در سطوح مختلف مصرف وجود دارد، و آیا پاسخ بدون مصرف (مصرف صفر) اطلاعاتی فراتر از عوامل خطر شناخته‌شده ارائه می‌دهد یا خیر. روش‌ها: ما چرخه‌های ۲۰۱۷، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۱ پیمایش ملی رفتارهای پرخطر نوجوانان ایالات متحده (n = 36,779) را تحلیل کردیم. داده‌های مفقود، از جمله آیتم آب ساده، به‌طور چندگانه برآورد شدند (۴۰ مجموعه داده) و طبق قواعد روبین و با در نظر گرفتن طرح پیمایش تجمیع شدند. ارتباط ابتدا بدون تعدیل و سپس با تعدیل برای ویژگی‌های جمعیت‌شناختی، هر یک از شش حوزه خطر و همه حوزه‌ها به طور همزمان برآورد شد. مدل‌های LASSO با تنظیم بر اساس دو معیار و دو قاعده جریمه، انتخاب متغیر و عملکرد روی داده‌های نگه‌داشته‌شده را فراهم کردند؛ نسبت شانس‌ها از مدل‌های بدون جریمه گزارش شده‌اند. نتایج: گزارش عدم مصرف آب ساده غیرمعمول بود (۳.۶٪) و با اقدام به خودکشی در سال گذشته مرتبط بود (نسبت شانس وزنی پیمایش 2.14، فاصله اطمینان ۹۵٪: 1.70–2.71) در هر چرخه. این ارتباط به دسته صفر محدود بود: نسبت شانس تعدیل‌شده برای عدم مصرف 2.55 (1.91–3.39) در مقایسه با ۳ بار در روز بود، در حالی که در میان افرادی که هر میزان آب ساده مصرف می‌کردند، هیچ گرادیانی مشاهده نشد (1.01، 0.97–1.06). این ارتباط پس از تعدیل برای هر حوزه به طور جداگانه باقی ماند (1.45–2.01) اما با تعدیل همزمان برای همه حوزه‌ها به 1.34 (0.97–1.85) کاهش یافت. LASSO این متغیر را در هر مدل در نقطه بهینه تمایز حفظ کرد و طبق قاعده یک خطای استاندارد، در پنج حوزه از شش حوزه اما نه در مدل کامل حفظ شد. افزودن این متغیر حداکثر 0.0011 تغییر در تمایز داده‌های نگه‌داشته‌شده ایجاد کرد. نتیجه‌گیری: گزارش عدم مصرف آب ساده در هفت روز گذشته به طور مداوم با افزایش احتمال اقدام به خودکشی در سال گذشته در میان نوجوانان ایالات متحده مرتبط بود. با این حال، این ارتباط به دسته بدون آب محدود بود، پس از تعدیل همزمان برای همه حوزه‌های خطر کاهش یافت و پیش‌بینی را بهبود نبخشید. این یافته‌ها نشان می‌دهند که پاسخ بدون آب ممکن است به عنوان یک نشانگر رفتاری برای خطر گسترده‌تر عمل کند تا یک عامل خطر مستقل.

This cross-sectional study aimed to develop and preliminarily validate a machine learning model for preliminary forward head posture (FHP) screening and deploy the final model as an online tool. Among 825 university students, 625 comprised the development dataset (training set, n = 437; test set, n = 188), and 200 the exploratory external validation dataset. FHP was defined as a craniovertebral angle < 50°. Six machine learning models were compared through nested cross-validation. Restricted cubic splines and Shapley additive explanations analysis were used for exploratory association analysis and model interpretation, respectively. Random forest (RF) achieved the highest sensitivity in nested cross-validation (0.748, 95% CI 0.661–0.825) and was therefore selected as the final model based on the prespecified priority of reducing missed cases. In the external validation, RF achieved an AUC of 0.827 (0.751–0.896), sensitivity of 0.745 (0.615–0.865), specificity of 0.784 (0.715–0.845), and Brier score of 0.125 (0.097–0.154). Body mass index contributed most to model output and showed a significant nonlinear association with FHP (adjusted p = 0.017). The model showed moderate-to-good discrimination for FHP among university students and may offer a relatively accessible approach to preliminary FHP screening.

این مطالعه مقطعی با هدف توسعه و اعتبارسنجی اولیه یک مدل یادگیری ماشین برای غربالگری اولیه وضعیت سر به جلو (FHP) و پیاده‌سازی مدل نهایی به عنوان یک ابزار آنلاین انجام شد. از میان ۸۲۵ دانشجوی دانشگاه، ۶۲۵ نفر مجموعه داده توسعه (مجموعه آموزش، n = ۴۳۷؛ مجموعه آزمون، n = ۱۸۸) و ۲۰۰ نفر مجموعه داده اعتبارسنجی اکتشافی خارجی را تشکیل دادند. FHP به عنوان زاویه کرانیوورتبرال کمتر از ۵۰ درجه تعریف شد. شش مدل یادگیری ماشین از طریق اعتبارسنجی متقاطع تو در تو مقایسه شدند. برای تحلیل اکتشافی ارتباط و تفسیر مدل به ترتیب از اسپلاین‌های مکعبی محدود و تحلیل توضیحات افزایشی Shapley استفاده شد. مدل جنگل تصادفی (RF) بالاترین حساسیت را در اعتبارسنجی متقاطع تو در تو (۰.۷۴۸، ۹۵٪ CI: ۰.۶۶۱–۰.۸۲۵) به دست آورد و بر اساس اولویت از پیش تعیین‌شده برای کاهش موارد از دست رفته به عنوان مدل نهایی انتخاب شد. در اعتبارسنجی خارجی، RF به AUC برابر با ۰.۸۲۷ (۰.۷۵۱–۰.۸۹۶)، حساسیت ۰.۷۴۵ (۰.۶۱۵–۰.۸۶۵)، ویژگی ۰.۷۸۴ (۰.۷۱۵–۰.۸۴۵) و امتیاز Brier معادل ۰.۱۲۵ (۰.۰۹۷–۰.۱۵۴) دست یافت. شاخص توده بدنی بیشترین سهم را در خروجی مدل داشت و ارتباط غیرخطی معناداری با FHP نشان داد (p تعدیل‌شده = ۰.۰۱۷). مدل مذکور تمایز متوسط تا خوبی را برای FHP در میان دانشجویان دانشگاه نشان داد و ممکن است رویکردی نسبتاً در دسترس برای غربالگری اولیه FHP ارائه دهد.

Background-This study addresses the persistently low pass rate on the Teacher Professional Education Competency Exam (UKP-PPG) among prospective science teachers in Indonesia. This low pass rate has been largely attributed to inadequate preparation and limited mastery of the subject matter. Objective-The study aims to develop a valid, reliable, and feasible pilot test (TO) as an evaluation tool to assess the readiness of prospective science teachers prior to taking the UKP-PPG. Method-Using a research and development approach based on the ADDIE framework, this study involved 857 participants with diverse demographic and occupational backgrounds, including gender and province as demographic data, and teaching level as occupational data. The researchers developed 35 items underwent psychometric analysis covering validity, reliability, difficulty level, discrimination power, and distractor effectiveness (DE). Results-Results indicated 20 valid items (α = 0.793, high reliability), with difficulty levels dominated by the easy category and varied DE across items. Furthermore, 61.6% of participants achieved high scores. Conclusion-These findings confirm that the developed TO instrument possesses high psychometric quality and is suitable for use as a diagnostic tool to accurately and reliably measure the readiness of prospective science teachers.

زمینه: این پژوهش به نرخ پایین قبولی مداوم در آزمون شایستگی آموزش حرفه‌ای معلمان (UKP-PPG) در میان داوطلبان معلمی علوم در اندونزی می‌پردازد. این نرخ پایین قبولی عمدتاً به آمادگی ناکافی و تسلط محدود بر محتوای درسی نسبت داده می‌شود. هدف: هدف این پژوهش توسعه یک آزمون آزمایشی (TO) معتبر، پایا و امکان‌پذیر به عنوان ابزاری برای ارزیابی آمادگی داوطلبان معلمی علوم پیش از شرکت در UKP-PPG است. روش: با استفاده از رویکرد پژوهش و توسعه مبتنی بر چارچوب ADDIE، این مطالعه با مشارکت ۸۵۷ نفر با پیشینه‌های جمعیت‌شناختی و شغلی متنوع، از جمله جنسیت و استان به عنوان داده‌های جمعیت‌شناختی و سطح تدریس به عنوان داده‌های شغلی انجام شد. پژوهشگران ۳۵ گویه طراحی کردند که مورد تحلیل روان‌سنجی از جمله روایی، پایایی، سطح دشواری، قدرت تمییز و اثربخشی گزینه‌های انحرافی (DE) قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که ۲۰ گویه معتبر (α = 0.793، پایایی بالا) هستند، سطوح دشواری عمدتاً در دسته آسان قرار داشتند و اثربخشی گزینه‌های انحرافی در گویه‌ها متفاوت بود. همچنین، ۶۱.۶٪ از شرکت‌کنندگان نمرات بالایی کسب کردند. نتیجه‌گیری: این یافته‌ها تأیید می‌کند که ابزار TO توسعه‌یافته از کیفیت روان‌سنجی بالایی برخوردار است و به عنوان ابزاری تشخیصی برای سنجش دقیق و پایای آمادگی داوطلبان معلمی علوم مناسب است.

Keterampilan pemecahan masalah merupakan kompetensi esensial dalam pembelajaran abad ke-21 yang selaras dengan Sustainable Development Goal 4 tentang pendidikan berkualitas dan dapat dilatihkan melalui soal Higher Order Thinking Skills (HOTS). Namun, hingga saat ini belum terdapat instrumen soal HOTS terstandar yang secara spesifik untuk mengukur keterampilan pemecahan masalah pada submateri transport membran. Penelitian ini bertujuan menghasilkan instrumen soal HOTS untuk mengukur keterampilan pemecahan masalah pada submateri transport membran. Penelitian ini merupakan Research & Development dengan model 4D dan dilaksanakan di SMA Negeri 2 Lamongan dengan subjek siswa kelas XI IPA. Teknik pengumpulan data meliputi studi kepustakaan, validasi ahli dan uji coba terbatas. Analisis data meliputi uji validitas, reliabilitas, tingkat kesukaran, daya beda serta analisis ketercapaian indikator pemecahan masalah berdasarkan IDEAL. Penelitian ini menghasilkan dua set instrumen soal HOTS untuk mengukur keterampilan pemecahan masalah siswa pada submateri transport membran. Kedua set instrumen yang dikembangkan dinyatakan valid secara teoritis dan mayoritas butir soal valid secara empiris, serta reliabilitas yang tinggi. Tingkat kesukaran didominasi kategori sedang dan daya beda baik hingga sangat baik. Analisis ketercapaian indikator keterampilan pemecahan masalah menunjukkan bahwa kemampuan siswa berada pada kategori cukup, dengan indikator identify problem sebagai capaian tertinggi dan anticipate outcomes & act sebagai capaian terendah. Berdasarkan hasil tersebut, instrumen soal HOTS yang dikembangkan dinyatakan layak digunakan untuk mengukur keterampilan pemecahan masalah siswa pada submateri transport membran sebagai upaya mendukung pencapaian pendidikan berkualitas. Kata Kunci: instrumen soal, HOTS, keterampilan pemecahan masalah, transport membran, pendidikan berkualitas. Abstract Problem-solving skills are an essential competency in 21st-century learning that aligns with Sustainable Development Goal 4 on quality education and can be developed through Higher Order Thinking Skills (HOTS) questions. However, to date, there has been no standardized HOTS question instrument specifically designed to measure problem-solving skills in the subtopic of membrane transport. This study aims to develop a HOTS question instrument to measure problem-solving skills in the sub-topic of membrane transport. This study is a Research & Development project using the 4D model and was conducted at SMA Negeri 2 Lamongan with 11th-grade science students as the subjects. Data collection techniques included a literature review, expert validation, and a pilot test. Data analysis included validity and reliability tests, difficulty level assessment, discriminative power, and an analysis of problem-solving indicator achievement based on the IDEAL framework. This study produced two sets of HOTS test instruments to measure students’ problem-solving skills in the membrane transport subtopic. Both sets of instruments developed were found to be theoretically valid, with the majority of test items empirically valid, and demonstrated high reliability. The difficulty level was predominantly in the moderate category, and the discriminative power ranged from good to very good. Analysis of the achievement of problem-solving skill indicators showed that students’ abilities fell into the adequate category, with the “identify problem” indicator as the highest achievement and “anticipate outcomes & act” as the lowest. Based on these results, the developed HOTS test instruments were deemed suitable for measuring students’ problem-solving skills in the membrane transport subtopic as an effort to support the achievement of quality education. Keywords: test instruments, HOTS, problem-solving skills, membrane transport, quality education.

مهارت‌های حل مسئله یکی از شایستگی‌های اساسی در یادگیری قرن بیست و یکم است که با هدف چهارم توسعه پایدار درباره آموزش با کیفیت همسو بوده و می‌تواند از طریق سؤالات مهارت‌های تفکر سطوح بالاتر (HOTS) آموزش داده شود. با این حال، تاکنون ابزار سنجش سؤالات HOTS استاندارد شده‌ای که به طور خاص برای اندازه‌گیری مهارت‌های حل مسئله در زیرمبحث انتقال غشاء طراحی شده باشد، وجود نداشته است. هدف این پژوهش، تولید ابزار سنجش سؤالات HOTS برای اندازه‌گیری مهارت‌های حل مسئله در زیرمبحث انتقال غشاء است. این پژوهش از نوع تحقیق و توسعه (Research & Development) با استفاده از مدل 4D بوده و در دبیرستان دولتی شماره ۲ لامونگان با شرکت دانش‌آموزان پایه یازدهم رشته علوم تجربی انجام شده است. روش‌های گردآوری داده‌ها شامل مطالعه کتابخانه‌ای، اعتبارسنجی توسط خبرگان و آزمون آزمایشی محدود بوده است. تحلیل داده‌ها شامل آزمون روایی و پایایی، سنجش سطح دشواری، قدرت تمایز و تحلیل میزان تحقق شاخص‌های حل مسئله بر اساس چارچوب IDEAL بوده است. این پژوهش دو مجموعه ابزار سنجش سؤالات HOTS برای اندازه‌گیری مهارت‌های حل مسئله دانش‌آموزان در زیرمبحث انتقال غشاء تولید کرده است. هر دو مجموعه ابزار توسعه‌یافته از نظر نظری معتبر و اکثریت سؤالات از نظر تجربی دارای روایی بوده و پایایی بالایی نشان دادند. سطح دشواری عمدتاً در دسته متوسط قرار داشت و قدرت تمایز از خوب تا بسیار خوب متغیر بود. تحلیل تحقق شاخص‌های مهارت حل مسئله نشان داد که توانایی دانش‌آموزان در دسته کافی قرار دارد، به طوری که شاخص «شناسایی مسئله» بالاترین و شاخص «پیش‌بینی پیامدها و اقدام» پایین‌ترین میزان تحقق را داشتند. بر اساس این نتایج، ابزار سنجش سؤالات HOTS توسعه‌یافته برای اندازه‌گیری مهارت‌های حل مسئله دانش‌آموزان در زیرمبحث انتقال غشاء مناسب تشخیص داده شد و می‌تواند به عنوان تلاشی برای حمایت از تحقق آموزش با کیفیت مورد استفاده قرار گیرد.

Students’ understanding of atomistic concepts remains a central challenge in chemistry education, specifically because it requires the articulation between macroscopic, submicroscopic, and symbolic representations. This study assessed Moroccan upper secondary students’ understanding of atomistic concepts, combined with the investigation of learning practices associated with their scores. The instrument (32 items) showed satisfactory internal consistency, strong item discrimination, and appropriate range of item difficulty. Students’ scores were moderate, with significant differences by grade level and academic track, digital tool, tutoring type, and selfassessment. Exploratory factor analysis suggested a three-dimensional construct involving structural representations and quantitative chemistry, ionic classification and nomenclature, and fundamental atomic concepts. The study findings support the use of diagnostic assessment to identify students’ misconceptions about atomistic concepts.

درک دانش‌آموزان از مفاهیم اتمیستیک همچنان یکی از چالش‌های اساسی در آموزش شیمی است، به‌ویژه به این دلیل که مستلزم پیوند میان بازنمایی‌های ماکروسکوپی، زیرمیکروسکوپی و نمادین می‌باشد. این پژوهش به ارزیابی درک دانش‌آموزان دبیرستانی مراکشی از مفاهیم اتمیستیک، همراه با بررسی شیوه‌های یادگیری مرتبط با نمرات آن‌ها پرداخت. ابزار مورد استفاده (۳۲ گویه) از نظر پایایی درونی رضایت‌بخش، قدرت تمایز گویه‌ها بالا و دامنه مناسبی از دشواری گویه‌ها برخوردار بود. نمرات دانش‌آموزان در حد متوسط بود و تفاوت معناداری بر اساس پایه تحصیلی و رشته تحصیلی، ابزار دیجیتال، نوع آموزش تکمیلی و خودارزیابی مشاهده شد. تحلیل عاملی اکتشافی، ساختاری سه‌بعدی را پیشنهاد داد که شامل بازنمایی‌های ساختاری و شیمی کمی، طبقه‌بندی و نام‌گذاری یونی و مفاهیم بنیادی اتمی می‌شود. یافته‌های پژوهش از کاربرد ارزیابی تشخیصی برای شناسایی تصورات نادرست دانش‌آموزان درباره مفاهیم اتمیستیک حمایت می‌کند.

Background and Objective The Sleep Need Questionnaire (SNQ) is a widely used self-report measure used to detect self-perceived sleep need but has not yet been validated. Validation and reliability analyses were conducted on the SNQ in a sample of college students across multiple universities.Methods Total score and item-level convergent and discriminant validity were assessed utilizing various sleep and psychological measures. Construct validity and the structure of the SNQ were assessed using exploratory factor analysis (EFA) and item response theory via graded response modeling (GRM).Results The SNQ demonstrated moderate internal consistency (Cronbach’s α=0.74). Convergent analyses showed significant moderate to strong convergent correlations with other sleep-related constructs (r=0.46–0.74) and discriminant analyses showed mixed weak correlations with dissimilar constructs (r=0.04–0.10). The accuracy of the SNQ was examined through a receiver operating characteristic analysis with the Epworth Sleepiness Scale (ESS) as the criterion and indicated acceptable discrimination (area under the curve=0.73). EFA revealed a one-factor solution (λ=2.36) with a mixed range of significant inter-item correlations (r=0.165–0.833) and variable factor loadings (0.419–0.985). GRM revealed considerable imbalances in item functioning and potential redundancy.Conclusions Overall, the SNQ demonstrates moderate internal consistency and moderate to strong convergent and discriminant validity. Further analysis is needed to confirm and examine the unidimensional structure of the SNQ, as weak inter-item correlations, mixed factor loadings, and mixed item level behavior indicate structural and construct validity problems with the SNQ.

زمینه و هدف: پرسشنامه نیاز به خواب (SNQ) یک ابزار خودگزارشی پرکاربرد برای سنجش نیاز ادراک‌شده به خواب است، اما تاکنون اعتبارسنجی نشده است. تحلیل‌های روایی و پایایی بر روی SNQ در نمونه‌ای از دانشجویان دانشگاه‌های مختلف انجام شد. روش‌ها: روایی همگرا و واگرا در سطح نمره کل و آیتم با استفاده از ابزارهای مختلف خواب و روان‌شناختی ارزیابی شد. روایی سازه و ساختار SNQ با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) و نظریه پاسخ به سؤال از طریق مدل پاسخ درجه‌بندی‌شده (GRM) بررسی شد. یافته‌ها: SNQ پایایی درونی متوسطی را نشان داد (آلفای کرونباخ=0.74). تحلیل‌های همگرایی، همبستگی‌های متوسط تا قوی معناداری را با سایر سازه‌های مرتبط با خواب نشان داد (r=0.46–0.74) و تحلیل‌های واگرایی، همبستگی‌های ضعیف و متغیری را با سازه‌های نامشابه نشان داد (r=0.04–0.10). دقت SNQ از طریق تحلیل منحنی مشخصه عملکرد گیرنده با استفاده از مقیاس خواب‌آلودگی اپورث (ESS) به عنوان ملاک بررسی شد و تمایزپذیری قابل قبولی را نشان داد (مساحت زیر منحنی=0.73). تحلیل عاملی اکتشافی، راه‌حل تک‌عاملی را آشکار کرد (λ=2.36) با دامنه‌ای متغیر از همبستگی‌های معنادار بین آیتمی (r=0.165–0.833) و بارهای عاملی متغیر (0.419–0.985). مدل پاسخ درجه‌بندی‌شده، عدم تعادل قابل توجهی در عملکرد آیتم‌ها و احتمال همپوشانی را نشان داد. نتیجه‌گیری: به طور کلی، SNQ پایایی درونی متوسط و روایی همگرا و واگرای متوسط تا قوی را نشان می‌دهد. تحلیل‌های بیشتر برای تأیید و بررسی ساختار تک‌بعدی SNQ مورد نیاز است، چرا که همبستگی‌های ضعیف بین آیتمی، بارهای عاملی متغیر و رفتار متغیر آیتم‌ها، مشکلاتی را در روایی ساختاری و سازه‌ای SNQ نشان می‌دهد.

Sexual and gender diverse (SGD) populations have historically faced restricted rights and systematic discrimination for deviating from the established hetero-cis-normative norms. This long-standing marginalization has a profound negative impact on health outcomes, including a heightened risk of developing mental health issues, such as depression. Understanding the health-disease process among SGD populations requires recognizing that discriminatory experiences, such as homophobia and transphobia, are not unidimensional, but operate synergistically with layered forms of discrimination, such as racism. We assessed depressive symptoms using the Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9) among SGD persons in Brazil using race as a stratification variable. We also evaluated the role of discrimination and internalized homonegativity on depressive symptoms, while adjusting for covariates. This was a cross-sectional online survey recruiting SGD persons aged 18 years or older, living in Brazil, through dating apps and social media. Overall, 6220 participants were included, 3749 (60.3%) White, 1685 (27.1%) Pardo and 786 (12.6%) Black. Mean scores of depressive symptoms was 8.8 (SD7.1), higher among Black (9.6; SD 7.5) and Pardo (9.3; SD 7.2) than White (8.4; SD7.0) (p < 0.0001). Considering a PHQ-9 cut-off of ≥10 points, more Black and Pardo participants reported depressive symptoms than White participants (38.5%, 38.1%; 32.3%, respectively). In multivariable linear regression models, higher discrimination score and younger age were associated with higher scores of depressive symptoms for all races. Additionally, internalized homonegativity and lower income were associated with higher depressive symptoms scores for Pardo and White, but not for Black participants. To effectively address vulnerability to depression among SGD populations, it is essential to establish approaches that consider the intersections between different forms of oppression. This includes policies that tackle racism, homophobia, and transphobia, as well as investment in accessible mental health services.

جمعیت‌های دارای تنوع جنسی و جنسیتی (SGD) به طور تاریخی با محدودیت حقوق و تبعیض نظام‌مند به دلیل انحراف از هنجارهای هترو-سیس-نرمال مواجه بوده‌اند. این به‌حاشیه‌راندگی دیرینه تأثیر منفی عمیقی بر پیامدهای سلامت، از جمله افزایش خطر ابتلا به مشکلات سلامت روان مانند افسردگی دارد. درک فرایند سلامت-بیماری در میان جمعیت‌های SGD مستلزم آن است که تجربه‌های تبعیض‌آمیز، مانند هوموفوبیا و ترنسفوبیا، یک‌بعدی نبوده و به صورت هم‌افزا با اشکال لایه‌لایه تبعیض، مانند نژادپرستی، عمل می‌کنند. ما نشانه‌های افسردگی را با استفاده از پرسشنامه سلامت بیمار-۹ (PHQ-9) در میان افراد SGD در برزیل و با استفاده از نژاد به عنوان متغیر طبقه‌بندی ارزیابی کردیم. همچنین نقش تبعیض و هومونگاتیویته درونی‌شده را بر نشانه‌های افسردگی، با کنترل متغیرهای هم‌سو، مورد بررسی قرار دادیم. این پژوهش یک مطالعه مقطعی به صورت نظرسنجی آنلاین بود که افراد SGD بالای ۱۸ سال ساکن برزیل را از طریق اپلیکیشن‌های دوست‌یابی و شبکه‌های اجتماعی جذب کرد. در مجموع، ۶۲۲۰ شرکت‌کننده وارد مطالعه شدند که ۳۷۴۹ نفر (۶۰/۳٪) سفیدپوست، ۱۶۸۵ نفر (۲۷/۱٪) پاردو و ۷۸۶ نفر (۱۲/۶٪) سیاه‌پوست بودند. میانگین نمره نشانه‌های افسردگی ۸/۸ (انحراف معیار ۷/۱) بود که در میان سیاه‌پوستان (۹/۶؛ انحراف معیار ۷/۵) و پاردوها (۹/۳؛ انحراف معیار ۷/۲) بالاتر از سفیدپوستان (۸/۴؛ انحراف معیار ۷/۰) بود (p < 0.0001). با در نظر گرفتن نقطه برش PHQ-9 برابر یا بیشتر از ۱۰، تعداد بیشتری از شرکت‌کنندگان سیاه‌پوست و پاردو نسبت به سفیدپوستان نشانه‌های افسردگی را گزارش کردند (۳۸/۵٪، ۳۸/۱٪؛ ۳۲/۳٪ به ترتیب). در مدل‌های رگرسیون خطی چندمتغیره، نمره بالاتر تبعیض و سن پایین‌تر با نمره بالاتر نشانه‌های افسردگی در همه نژادها ارتباط داشت. علاوه بر این، هومونگاتیویته درونی‌شده و درآمد پایین‌تر با نمره بالاتر نشانه‌های افسردگی در پاردوها و سفیدپوستان، اما نه در سیاه‌پوستان، ارتباط داشت. برای مقابله مؤثر با آسیب‌پذیری نسبت به افسردگی در میان جمعیت‌های SGD، ضروری است رویکردهایی اتخاذ شود که به تقاطع اشکال مختلف ستم توجه کنند. این امر شامل سیاست‌هایی برای مقابله با نژادپرستی، هوموفوبیا و ترنسفوبیا و همچنین سرمایه‌گذاری در خدمات سلامت روان قابل دسترس است.

Objectives: Transgender individuals, as social minorities, often face healthcare disparities and discrimination that negatively affect their health.This consensual qualitative study aimed to identify and categorize transgender people's gender identity-related experiences in medical and dental care, including perceived changes in staff attitudes, healthcare encounters, coping strategies, and perceived consequences for healthcare seeking, to advance the understanding of transgender healthcare utilization.Methods: Ten transgender adults in South Korea (six women and four men) were recruited using snowball sampling and participated in semi-structured in-depth interviews.The research team analyzed the data using a consensual qualitative research (CQR) methodology to enhance analytic credibility and reduce individual researcher bias.Results: The interview data were organized into six domains and 12 categories, with negative interactions emerging as a universal phenomenon.All participants reported negative experiences, including misgendering, derogatory remarks, and administrative systems centered on legal sex designations.These transphobic experiences were perceived to adversely affect oral and general health by prompting avoidance of healthcare visits.Consequently, such encounters were a key factor in decisions to delay future treatment or seek care exclusively from LGBT-friendly providers.Conclusions: The participants' accounts suggest that transphobic experiences in South Korean healthcare settings may arise from structural, interpersonal, and individual factors.This study provides exploratory evidence that well-intentioned behaviors may be perceived as microaggressions.Non-response to discrimination may function as an adaptive response to perceived systemic barriers.These findings suggest that negative healthcare experiences may contribute to healthcare avoidance and perceived adverse health and well-being consequences, highlighting the need for multidimensional interventions.

اهداف: افراد ترنسجندر به عنوان اقلیت‌های اجتماعی، اغلب با نابرابری‌ها و تبعیض‌های مراقبت سلامت مواجه می‌شوند که سلامت آن‌ها را به طور منفی تحت تأثیر قرار می‌دهد. این مطالعه کیفی توافقی با هدف شناسایی و دسته‌بندی تجربه‌های مرتبط با هویت جنسیتی افراد ترنسجندر در مراقبت پزشکی و دندانپزشکی، از جمله تغییرات ادراک‌شده در نگرش کارکنان، مواجهه‌های مراقبتی، راهبردهای مقابله‌ای و پیامدهای ادراک‌شده برای جستجوی مراقبت سلامت، به منظور ارتقای درک استفاده از خدمات سلامت توسط افراد ترنسجندر انجام شد. روش‌ها: ده بزرگسال ترنسجندر در کره جنوبی (شش زن و چهار مرد) با استفاده از نمونه‌گیری گلوله‌برفی جذب و در مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق شرکت کردند. تیم پژوهش داده‌ها را با استفاده از روش‌شناسی پژوهش کیفی توافقی (CQR) به منظور افزایش اعتبار تحلیلی و کاهش سوگیری پژوهشگر فردی تحلیل کرد. نتایج: داده‌های مصاحبه در شش حوزه و ۱۲ مقوله سازماندهی شد و تعاملات منفی به عنوان پدیده‌ای فراگیر ظاهر شد. همه شرکت‌کنندگان تجربه‌های منفی از جمله اشتباه‌جنسیتی، اظهارنظرهای تحقیرآمیز و نظام‌های اداری مبتنی بر تعیین جنسیت قانونی را گزارش کردند. این تجربه‌های ترنس‌فوبیک به گونه‌ای ادراک شد که سلامت دهان و سلامت عمومی را از طریق اجتناب از مراجعه به مراکز درمانی به طور منفی تحت تأثیر قرار می‌دهد. در نتیجه، چنین مواجهه‌هایی عامل کلیدی در تصمیم‌گیری برای به تعویق انداختن درمان آینده یا جستجوی مراقبت صرفاً از ارائه‌دهندگان دوستدار LGBT بود. نتیجه‌گیری: روایت‌های شرکت‌کنندگان نشان می‌دهد که تجربه‌های ترنس‌فوبیک در محیط‌های مراقبت سلامت کره جنوبی ممکن است ناشی از عوامل ساختاری، بین‌فردی و فردی باشد. این مطالعه شواهد اکتشافی ارائه می‌دهد که رفتارهای خیرخواهانه ممکن است به عنوان ریزپرخاشگری ادراک شوند. عدم پاسخ به تبعیض می‌تواند به عنوان واکنشی سازگارانه نسبت به موانع نظام‌مند ادراک شود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که تجربه‌های منفی مراقبت سلامت ممکن است به اجتناب از مراقبت سلامت و پیامدهای منفی ادراک‌شده برای سلامت و بهزیستی منجر شود و بر ضرورت مداخلات چندبعدی تأکید می‌کند.

In recent years, serious games have gained increasing attention as effective tools for supporting learning and assessing emerging cognitive skills in early educational settings. Within this perspective, the present study introduces Starlex, a serious game designed to screen pre-literacy skills in children aged 5–7 years, a critical stage for the development of foundational reading and writing abilities. Developed within a PNRR-funded project, the game comprises four mini-games aimed at assessing key predictors of reading acquisition, including visual discrimination and working memory. Following an initial phase of playability and usability testing, Starlex was administered to a pilot sample of 84 children in early education contexts. Game-based performance was compared with standardized assessments targeting the same cognitive domains. Findings indicate that Starlex provides a promising and engaging approach to the early identification of learning-related difficulties, showing good alignment with traditional measures, as well as satisfactory levels of usability and acceptance among young learners. While further refinements are needed to enhance the robustness of the tool, its replicability emerges as a key feature, supporting sustained engagement and enabling continuous observation of children’s performance over time. Overall, this study highlights the potential of serious games as complementary tools for formative assessment and early screening within educational environments, contributing to more accessible and child-friendly evaluation practices.

در سال‌های اخیر، بازی‌های جدی به عنوان ابزارهایی مؤثر برای حمایت از یادگیری و ارزیابی مهارت‌های شناختی نوظهور در محیط‌های آموزشی ابتدایی، توجه فزاینده‌ای را به خود جلب کرده‌اند. در این راستا، مطالعه حاضر بازی جدی Starlex را معرفی می‌کند که با هدف غربالگری مهارت‌های پیش‌سوادآموزی در کودکان ۵ تا ۷ ساله، یعنی مرحله‌ای حیاتی برای رشد توانایی‌های پایه خواندن و نوشتن، طراحی شده است. این بازی که در قالب پروژه‌ای با حمایت مالی PNRR توسعه یافته است، شامل چهار بازی کوچک است که به ارزیابی پیش‌بینی‌کننده‌های کلیدی اکتساب خواندن، از جمله تمایز دیداری و حافظه کاری می‌پردازد. پس از مرحله اولیه آزمون قابلیت بازی و قابلیت استفاده، Starlex بر روی نمونه مقدماتی ۸۴ کودک در محیط‌های آموزشی ابتدایی اجرا شد. عملکرد مبتنی بر بازی با ارزیابی‌های استانداردشده که حوزه‌های شناختی مشابهی را هدف قرار می‌دهند، مقایسه شد. یافته‌ها نشان می‌دهند که Starlex رویکردی نویدبخش و جذاب برای شناسایی زودهنگام دشواری‌های مرتبط با یادگیری فراهم می‌کند و هم‌راستایی خوبی با سنجه‌های سنتی و همچنین سطوح رضایت‌بخش قابلیت استفاده و پذیرش در میان یادگیرندگان خردسال نشان می‌دهد. اگرچه بهبودهای بیشتری برای افزایش استحکام ابزار مورد نیاز است، اما قابلیت تکرارپذیری آن به عنوان ویژگی کلیدی مطرح می‌شود که از مشارکت پایدار حمایت کرده و امکان مشاهده مستمر عملکرد کودکان در طول زمان را فراهم می‌کند. در مجموع، این مطالعه بر پتانسیل بازی‌های جدی به عنوان ابزارهای مکمل برای ارزیابی تکوینی و غربالگری زودهنگام در محیط‌های آموزشی تأکید می‌کند و به ارتقای شیوه‌های ارزیابی در دسترس‌تر و دوستدار کودک کمک می‌کند.

Background The Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ) is a commonly used screening instrument for assessing emotional and behavioral strengths and difficulties among children and adolescents. However, although the SDQ’s psychometric properties have been tested extensively in the literature, its current form is under debate as to whether it is suitable as a tool to assess adolescent mental health, especially among refugees. Therefore, this study aims to validate the SDQ scale among Adolescent Palestinian refugees in the West Bank, Palestine, and Jordan. Methods The psychometric properties of the original SDQ and other suggested alternatives were tested. First, construct validity for the original SDQ was tested through confirmatory factor analysis (CFA). Then, exploratory factor analysis (EFA) was used to evaluate the latent factorial structure for suggested alternatives, followed by CFA to provide additional evaluation of each alternative. Then, convergent, discriminant, and criterion validity were assessed. Finally, the internal consistency and reliability were assessed using multiple tests. Results This study included 2,828 adolescent girls living in Palestine refugee camps in the West Bank and Jordan. Of these, 2,725 participants were included in the final analysis based on completion of the SDQ. CFA indicated that the original five-factor SDQ demonstrated poor fit in this sample (CFI/TLI < 0.40; RMSEA = 0.081; SRMR = 0.110), with several items showing low standardized loadings. EFA and CFA analyses supported alternative factorial structures. A four-factor model showed acceptable fit (CFI = 0.896; RMSEA = 0.040; SRMR = 0.039) after removing poorly performing items, but a three-factor solution provided the best overall fit (CFI = 0.942; TLI = 0.930; RMSEA = 0.034; SRMR = 0.033). The final three-factor model retained 15 items representing Emotional Symptoms, Prosocial behavior, and Conduct Problems. The weak correlation between the difficulties did not support convergent validity score and WHO-5 well-being (r = −0.245). Criterion validity analyses showed acceptable discrimination for overall difficulties (AUC = 0.776). Reliability analyses indicated adequate internal consistency for the composite difficulties scale (α = 0.71). Conclusion The original SDQ structure validity and reliability were not supported for use among Palestinian refugees in the West Bank and Jordan. Instead, the 3-factor and 15-item alternative might be a better alternative, given its superior model fit indices and construct validity. However, it still had limitations in reliability and convergent validity, making it far from being an adequate substitute for the original SDQ. Contexts, culture, and the surrounding environment might influence how adolescents in refugee settings understand, interpret, and respond to SDQ items.

زمینه: پرسشنامه نقاط قوت و ضعف (SDQ) ابزاری رایج برای غربالگری نقاط قوت و ضعف هیجانی و رفتاری در کودکان و نوجوانان است. با این حال، اگرچه ویژگی‌های روان‌سنجی SDQ به طور گسترده‌ای در متون علمی آزمون شده است، اما درباره مناسب بودن فرم فعلی آن به عنوان ابزاری برای ارزیابی سلامت روان نوجوانان، به ویژه در میان پناهندگان، بحث‌هایی وجود دارد. بنابراین، هدف این مطالعه اعتبارسنجی مقیاس SDQ در میان نوجوانان پناهنده فلسطینی در کرانه باختری، فلسطین و اردن است. روش‌ها: ویژگی‌های روان‌سنجی فرم اصلی SDQ و سایر فرم‌های پیشنهادی مورد آزمون قرار گرفت. ابتدا روایی سازه فرم اصلی SDQ از طریق تحلیل عاملی تأییدی (CFA) بررسی شد. سپس، تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) برای ارزیابی ساختار عاملی نهفته فرم‌های جایگزین پیشنهادی به کار رفت و پس از آن CFA برای ارزیابی بیشتر هر جایگزین انجام شد. سپس، روایی همگرا، واگرا و روایی ملاکی بررسی شد. در نهایت، انسجام درونی و پایایی با استفاده از آزمون‌های متعدد ارزیابی شد. یافته‌ها: این مطالعه شامل ۲٬۸۲۸ دختر نوجوان ساکن اردوگاه‌های پناهندگان فلسطین در کرانه باختری و اردن بود. از این تعداد، ۲٬۷۲۵ نفر بر اساس تکمیل SDQ در تحلیل نهایی وارد شدند. تحلیل CFA نشان داد که فرم اصلی پنج‌عاملی SDQ برازش ضعیفی در این نمونه دارد (CFI/TLI < 0.40؛ RMSEA = 0.081؛ SRMR = 0.110) و چندین گویه بار عاملی استاندارد پایینی داشتند. تحلیل‌های EFA و CFA ساختارهای عاملی جایگزین را تأیید کردند. مدل چهارعاملی پس از حذف گویه‌های ضعیف، برازش قابل قبولی نشان داد (CFI = 0.896؛ RMSEA = 0.040؛ SRMR = 0.039)، اما راه‌حل سه‌عاملی بهترین برازش کلی را داشت (CFI = 0.942؛ TLI = 0.930؛ RMSEA = 0.034؛ SRMR = 0.033). مدل نهایی سه‌عاملی شامل ۱۵ گویه بود که نمایانگر نشانه‌های هیجانی، رفتار موافق اجتماعی و مشکلات رفتاری بودند. همبستگی ضعیف میان مشکلات با نمره روایی همگرای SDQ و بهزیستی WHO-5 (r = −0.245) مشاهده شد. تحلیل‌های روایی ملاکی تمایزپذیری قابل قبولی برای مشکلات کلی نشان دادند (AUC = 0.776). تحلیل‌های پایایی انسجام درونی مناسب برای مقیاس ترکیبی مشکلات را نشان داد (α = 0.71). نتیجه‌گیری: روایی ساختاری و پایایی فرم اصلی SDQ برای استفاده در میان پناهندگان فلسطینی در کرانه باختری و اردن تأیید نشد. در عوض، فرم جایگزین سه‌عاملی و ۱۵ گویه‌ای ممکن است گزینه بهتری باشد، زیرا شاخص‌های برازش مدل و روایی سازه بهتری دارد. با این حال، همچنان محدودیت‌هایی در پایایی و روایی همگرا وجود دارد که آن را از جایگزینی مناسب برای فرم اصلی SDQ دور می‌کند. زمینه، فرهنگ و محیط پیرامون ممکن است بر نحوه درک، تفسیر و پاسخ‌دهی نوجوانان در شرایط پناهندگی به گویه‌های SDQ تأثیرگذار باشد.

Researchers often want to measure a variety of constructs such as anxiety, discrimination, or loneliness in text data from surveys, interviews, social media, and electronic health records. Using large language models (LLMs)-although optimal for text classification-remain infeasible for some researchers due to concerns around computational expertise, cost, privacy, and compute requirements. Therefore, some researchers prefer to use lightweight models for large data sets or interpretable models to avoid mistakes in high-stakes scenarios. Lexicons offer simple baselines to LLMs by searching for relevant phrases and can be used together with LLMs to guarantee capturing specific keywords. However, building new lexicons is resource intensive. In this study, we found that GPT-4 Turbo was able to automatically create a lexicon for 49 known risk factors for suicidal thoughts and behaviors, which we release as the Suicide Risk Lexicon. Generating a lexicon with LLMs quickly measures most constructs relevant for suicide risk detection, resulting in high content validity. This lexicon was able to accurately predict risk in crisis counseling conversations. After validating the lexicon with clinician ratings, the lexicon modestly outperformed the linguistic inquiry and word count lexicon, which has low content validity for mental illness, and performed similarly to some black-box deep learning models. We discovered that active suicidal ideation and direct self-injury were stronger indicators of imminent risk than passive suicidal ideation and depressed mood in this ecological setting of crisis counseling conversations. To simplify creating new lexicons for other research domains, we introduce a Python package, construct-tracker. (PsycInfo Database Record (c) 2026 APA, all rights reserved).

پژوهشگران اغلب تمایل دارند انواع سازه‌هایی مانند اضطراب، تبعیض یا احساس تنهایی را در داده‌های متنی حاصل از پیمایش‌ها، مصاحبه‌ها، شبکه‌های اجتماعی و پرونده‌های سلامت الکترونیک اندازه‌گیری کنند. اگرچه استفاده از مدل‌های زبانی بزرگ (LLMs) برای طبقه‌بندی متن بهینه است، اما به دلیل نگرانی‌هایی درباره تخصص محاسباتی، هزینه، حریم خصوصی و نیازهای محاسباتی، برای برخی پژوهشگران عملی نمی‌باشد. بنابراین، برخی پژوهشگران ترجیح می‌دهند برای داده‌های بزرگ از مدل‌های سبک یا برای سناریوهای حساس از مدل‌های قابل تفسیر استفاده کنند تا از بروز خطا جلوگیری شود. واژگان‌ها با جستجوی عبارات مرتبط، مبنایی ساده در مقابل LLMها فراهم می‌کنند و می‌توانند همراه با LLMها برای تضمین شناسایی واژگان خاص به کار روند. با این حال، ساخت واژگان‌های جدید نیازمند منابع زیادی است. در این مطالعه، دریافتیم که GPT-4 Turbo قادر است به طور خودکار واژگانی برای ۴۹ عامل خطر شناخته‌شده برای افکار و رفتارهای خودکشی ایجاد کند که آن را به عنوان واژگان خطر خودکشی منتشر می‌کنیم. تولید واژگان با استفاده از LLMها امکان اندازه‌گیری سریع اغلب سازه‌های مرتبط با شناسایی خطر خودکشی را فراهم می‌کند و منجر به روایی محتوایی بالا می‌شود. این واژگان توانست خطر را در مکالمات مشاوره بحران به طور دقیق پیش‌بینی کند. پس از اعتبارسنجی واژگان با ارزیابی‌های بالینی، این واژگان نسبت به واژگان تحلیل واژگانی و شمارش واژه‌ها که روایی محتوایی پایینی برای بیماری روانی دارد، عملکرد بهتری داشت و عملکردی مشابه برخی مدل‌های یادگیری عمیق جعبه‌سیاه نشان داد. دریافتیم که افکار خودکشی فعال و خودآسیبی مستقیم، شاخص‌های قوی‌تری برای خطر قریب‌الوقوع نسبت به افکار خودکشی منفعل و خلق افسرده در این زمینه بوم‌شناختی مکالمات مشاوره بحران هستند. برای ساده‌سازی ایجاد واژگان جدید در حوزه‌های پژوهشی دیگر، یک بسته پایتون به نام construct-tracker معرفی می‌کنیم. (رکورد پایگاه داده PsycInfo (c) 2026 APA، کلیه حقوق محفوظ است).