Communication skills

In the rapidly changing global environment, universities must equip graduates with both disciplinary knowledge and essential 21st-century skills. This study explores recent graduates’ perceptions of curriculum skills alignment in the departments of Sociology, Psychology, and Education at public sector universities in Pakistan. Using a quantitative survey design, data were collected from 150 graduates through simple random sampling using the Curriculum–Skills Alignment Perception Scale (CSAPS), comprising 20 items across five competencies: critical thinking, communication, digital literacy, teamwork, and problem-solving. The findings reveal a moderate level of alignment between undergraduate curricula and workplace skill requirements. Communication skills were rated highest, indicating stronger curriculum support, whereas digital literacy and problem-solving showed comparatively weaker alignment. The study highlights the need for curriculum reforms that incorporate practical learning, digital competencies, critical thinking, and problem-solving activities. These findings offer valuable insights for curriculum developers, university administrators, policymakers, and the Higher Education Commission of Pakistan to enhance graduate employability and modernize higher education. Keywords: curriculum alignment, 21st-century skills, graduate perceptions, higher education, public universities, social sciences, digital literacy, critical thinking, communication skills, Pakistan.

در محیط جهانی به سرعت در حال تغییر، دانشگاه‌ها باید فارغ‌التحصیلان را هم به دانش تخصصی رشته‌ای و هم به مهارت‌های ضروری قرن بیست‌ویکم مجهز کنند. این پژوهش به بررسی ادراک فارغ‌التحصیلان اخیر از هم‌راستایی مهارت‌های برنامهٔ درسی در گروه‌های جامعه‌شناسی، روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه‌های دولتی پاکستان می‌پردازد. با استفاده از طرح پژوهش کمی و روش پیمایش، داده‌ها از ۱۵۰ فارغ‌التحصیل به شیوهٔ نمونه‌گیری تصادفی ساده و با بهره‌گیری از مقیاس ادراک هم‌راستایی برنامهٔ درسی و مهارت‌ها (CSAPS) که شامل ۲۰ گویه در پنج شایستگی تفکر انتقادی، ارتباط، سواد دیجیتال، کار تیمی و حل مسئله است، گردآوری شد. یافته‌ها نشان‌دهندهٔ سطح متوسطی از هم‌راستایی میان برنامه‌های درسی کارشناسی و الزامات مهارتی بازار کار هستند. مهارت‌های ارتباطی بالاترین امتیاز را کسب کردند که نشان‌دهندهٔ حمایت قوی‌تر برنامهٔ درسی از این مهارت است، در حالی که سواد دیجیتال و حل مسئله هم‌راستایی ضعیف‌تری را نشان دادند. این پژوهش بر ضرورت اصلاحات برنامهٔ درسی با تأکید بر یادگیری عملی، شایستگی‌های دیجیتال، تفکر انتقادی و فعالیت‌های حل مسئله تأکید دارد. یافته‌های حاضر بینش‌های ارزشمندی برای تدوین‌کنندگان برنامهٔ درسی، مدیران دانشگاهی، سیاست‌گذاران و کمیسیون آموزش عالی پاکستان به منظور ارتقای اشتغال‌پذیری فارغ‌التحصیلان و نوسازی آموزش عالی ارائه می‌دهد.

In the rapidly changing global environment, universities must equip graduates with both disciplinary knowledge and essential 21st-century skills. This study explores recent graduates’ perceptions of curriculum skills alignment in the departments of Sociology, Psychology, and Education at public sector universities in Pakistan. Using a quantitative survey design, data were collected from 150 graduates through simple random sampling using the Curriculum–Skills Alignment Perception Scale (CSAPS), comprising 20 items across five competencies: critical thinking, communication, digital literacy, teamwork, and problem-solving. The findings reveal a moderate level of alignment between undergraduate curricula and workplace skill requirements. Communication skills were rated highest, indicating stronger curriculum support, whereas digital literacy and problem-solving showed comparatively weaker alignment. The study highlights the need for curriculum reforms that incorporate practical learning, digital competencies, critical thinking, and problem-solving activities. These findings offer valuable insights for curriculum developers, university administrators, policymakers, and the Higher Education Commission of Pakistan to enhance graduate employability and modernize higher education. Keywords: curriculum alignment, 21st-century skills, graduate perceptions, higher education, public universities, social sciences, digital literacy, critical thinking, communication skills, Pakistan.

در محیط جهانی به سرعت در حال تغییر، دانشگاه‌ها باید فارغ‌التحصیلان را هم به دانش تخصصی رشته‌ای و هم به مهارت‌های ضروری قرن بیست‌ویکم مجهز کنند. این پژوهش به بررسی ادراک فارغ‌التحصیلان اخیر از هم‌راستایی مهارت‌های برنامهٔ درسی در گروه‌های جامعه‌شناسی، روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه‌های دولتی پاکستان می‌پردازد. با استفاده از طرح پژوهش کمی و روش پیمایش، داده‌ها از ۱۵۰ فارغ‌التحصیل به شیوهٔ نمونه‌گیری تصادفی ساده و با بهره‌گیری از مقیاس ادراک هم‌راستایی برنامهٔ درسی و مهارت‌ها (CSAPS) که شامل ۲۰ گویه در پنج شایستگی تفکر انتقادی، ارتباط، سواد دیجیتال، کار تیمی و حل مسئله است، گردآوری شد. یافته‌ها نشان‌دهندهٔ سطح متوسطی از هم‌راستایی میان برنامه‌های درسی کارشناسی و الزامات مهارتی بازار کار هستند. مهارت‌های ارتباطی بالاترین امتیاز را کسب کردند که نشان‌دهندهٔ حمایت قوی‌تر برنامهٔ درسی از این مهارت است، در حالی که سواد دیجیتال و حل مسئله هم‌راستایی ضعیف‌تری را نشان دادند. این پژوهش بر ضرورت اصلاحات برنامهٔ درسی با تأکید بر یادگیری عملی، شایستگی‌های دیجیتال، تفکر انتقادی و فعالیت‌های حل مسئله تأکید دارد. یافته‌های حاضر بینش‌های ارزشمندی برای تدوین‌کنندگان برنامهٔ درسی، مدیران دانشگاهی، سیاست‌گذاران و کمیسیون آموزش عالی پاکستان به منظور ارتقای اشتغال‌پذیری فارغ‌التحصیلان و نوسازی آموزش عالی ارائه می‌دهد.

The article analyses the cognitive and pragmatic functions of anthropomorphic metaphor in contemporary English-language discourse relating to project management and innovative information technologies. Particular attention is devoted to the conceptual mechanisms through which human characteristics, physiological states, cognitive processes and social relationships are projected onto abstract technological phenomena and corporate management practices. The study investigates the role of anthropomorphic metaphor in the formation of specialised terminology, the conceptualisation of complex digital processes and the facilitation of professional communication within multicultural corporate environments. Drawing upon the cognitive theory of metaphor, the research employs corpus-based analysis using Corpus Query Language (CQL) to identify, extract and classify metaphorical expressions occurring in technical documentation and professional project management communications. The analysis examines representative terminological units, including parent/child process, orphan file, zombie process, dead code, AI hallucinations, handshake, project health check and post-mortem, with particular emphasis on their underlying source domains and communicative implications. The findings reveal systematic patterns of metaphorical conceptualisation across two principal areas: innovative IT technologies and corporate project management. Technological processes are frequently represented through metaphors associated with human mortality, vitality and cognitive activity, whereas managerial practices draw extensively upon models of physical health, social interaction and interpersonal relationships. Three principal pragmatic functions of anthropomorphic metaphors are identified: cognitive-heuristic, communicativemanagerial and emotional-psychological. These functions contribute to the interpretation of complex technical phenomena, the establishment of shared professional terminology and the conceptual framing of organisational processes. The research further identifies the relevance of anthropomorphic terminology to intercultural professional communication, particularly in environments where English functions as a lingua franca. It is established that understanding the conceptual foundations of such expressions represents an important component of specialised linguistic competence among future engineers and IT professionals. The findings provide a theoretical and methodological basis for incorporating anthropomorphic terminology into English for Specific Purposes (ESP) instruction at technical universities, thereby supporting the development of professional communicative competence and intercultural adaptability in international technological and corporate contexts. Keywords: anthropomorphic metaphor, cognitive linguistics, IT discourse, project management, English for Specific Purposes.

The article examines the potential of mindfulness exercises for promoting students’ well-being and improving the effectiveness of English language teaching in higher education institutions of Ukraine. The relevance of the study is due to the increasing levels of stress, anxiety, emotional exhaustion, and reduced motivation among students, particularly in the context of the ongoing war in Ukraine, which highlights the need for educational approaches that support both academic achievement and psychological well-being. The paper reviews contemporary theoretical and empirical research on mindfulness, outlines its core principles, and analyses their application to the foreign language classroom. Particular attention is paid to the contribution of mindfulness to reducing foreign language anxiety, strengthening emotional regulation, increasing resilience, motivation, self-efficacy, concentration, memory, communication skills, and speaking performance. The article also discusses the pedagogical principles underlying effective mindfulness instruction, including intention, attention, attitude, inquiry-based learning, and the creation of a supportive and non-judgemental learning environment. Furthermore, the principles of non-judgement, acceptance, beginner’s mind, patience, non-striving, trust, letting go, and compassion are interpreted in relation to English language learning. Based on the analysed literature, the paper proposes a set of practical mindfulness activities that can be integrated into English language lessons, including mindful breathing, listening, writing, conversations, body scanning, movement, grounding, visualisation, art practices, and savouring. These activities may be used as lesson warm-ups, fillers, transitions, or independent learning tasks to foster students’ emotional well-being while simultaneously developing their communicative competence. It is concluded that mindfulness represents a valuable pedagogical approach capable of creating psychologically safe and engaging learning environments that support both language acquisition and personal development.

Peer feedback is a process where employees provide constructive input, based on their observations and interactions, with their colleagues. This feedback can encompass various aspects of an individual's performance, such as behavior, communication skills, and contributions to team dynamics. Peer feedback typically aims to offer valuable insights, promote personal growth, and enhance teamwork within an organization. It often involves both positive and constructive criticism, fostering a culture of continuous improvement. This approach helps employees gain a better understanding of their strengths and areas needing development, ultimately contributing to their professional development and the overall success of the organization. Peer feedback is an essential component of a 360-degree feedback system, offering a holistic view of an individual's performance.

The study determined the level of work immersion readiness and career plan preparedness among Senior High School learners and examined their relationship as a basis for developing a Career Readiness Enhancement Program (CREP). A descriptive-correlational research design was used, with 509 Senior High School learners in the Technical-Vocational-Livelihood (TVL) track as respondents; most were 17 years old or below (77%), in Grade 12 (95%), and from the Home Economics strand (92%). Data were gathered through a structured questionnaire measuring work immersion readiness in terms of communication skills, technical and vocational skills, work attitude and discipline, and adaptability and problem-solving skills, and career plan preparedness in terms of self-awareness and interest alignment, career exploration and knowledge, decision-making and goal-setting, and understanding of career pathways. The findings showed high levels of work immersion readiness (general assessment means of 3.52 to 3.61) and career plan preparedness (general assessment means of 3.48 to 3.52), all interpreted as Strongly Agree. Significant positive relationships were found between all dimensions of work immersion readiness and all dimensions of career plan preparedness (r = 0.345 to 0.858, p < .001), including communication skills and self-awareness and interest alignment (r = 0.697), technical and vocational skills and career exploration and knowledge (r = 0.817), work attitude and discipline and self-awareness and interest alignment (r = 0.777), and adaptability and problem-solving skills and self-awareness and interest alignment (r = 0.858). The strongest relationship was between adaptability and problem-solving skills and self-awareness and interest alignment, while the weakest was between communication skills and decision-making and goal-setting (r = 0.345). Decision-making and goal-setting showed the weakest correlations with all four dimensions of work immersion readiness. The findings indicate that workplace-related competencies are significantly associated with career planning preparedness, while decision-making and goal-setting and awareness of certification and training requirements require further strengthening. Based on the findings, a proposed Career Readiness Enhancement Program (CREP) was developed focusing on workplace competencies, career exploration, decision-making, pathway awareness, work immersion preparation, and career portfolio development and monitoring.

Oral communication skills are an important aspect of Akidah Akhlak instruction. However, teacher-centered instruction may limit students’ opportunities to ask questions, answer, and express opinions. This study aimed to analyze the effect of the Learning Cell cooperative learning model on students’ oral communication skills in Akidah Akhlak at MTI Tarusan Kamang. The study employed a quantitative approach with a quasi-experimental nonequivalent control group design. The sample comprised 40 ninth-grade students divided into experimental and control groups, with 20 students in each group. Data were collected through an oral communication skills questionnaire and documentation and analyzed using the Shapiro–Wilk normality test, Levene’s test for homogeneity of variance, and an independent-samples t test with SPSS version 26. The results showed that the experimental group’s mean questionnaire score increased from 36.85 on the pretest to 41.85 on the posttest, while the control group’s mean score increased from 37.50 to 38.45. Hypothesis testing revealed a significant difference between the two groups (t = 2.948; p = .005). These findings support the potential of the Learning Cell model to improve students’ oral communication skills as measured by the questionnaire. In practical terms, the findings may inform teachers’ development of interactive Akidah Akhlak instruction that encourages student participation. Future research should involve broader samples and supplement questionnaire-based measurement with direct observation to provide a more comprehensive understanding of students’ oral communication skills.

The article presents the content of a psychological program aimed at developing emotional intelligence, interpersonal relationships, and value orientations in older adults, as well as an analysis of its results. The program was developed based on the findings of a preliminary study of the psychological characteristics of older adults. The developmental activities included group discussions, situational tasks, role-playing exercises, narrative materials, and the analysis of personal experiences. The development of emotional intelligence focused primarily on enhancing emotional awareness, emotion regulation, self-motivation, and empathy. To improve interpersonal relationships, S. Karpman's Drama Triangle model was applied to help participants recognize the roles of the “Victim,” “Persecutor,” and “Rescuer” and develop constructive communication skills. The activities aimed at developing value orientations focused on raising awareness of the importance of health, honesty, mutual assistance, independence, responsibility, and tolerance. A comparative analysis of the data from the experimental and control groups made it possible to assess the effectiveness of the program. Research Object: The process of developing emotional intelligence, interpersonal relationships, and value orientations among older adults residing in care and support institutions. Research Aim: To develop and experimentally evaluate a psychological program aimed at developing emotional intelligence, interpersonal relationships, and value orientations in older adults.

The increasing demand for digital competencies in the current labor market has intensified concerns regarding the employability of unemployed graduates, particularly in developing economies. This study examined the impact of a short online digital skills training program on the employability readiness of unemployed graduates in Cebu City, Philippines. A quasi-experimental one-group pre-test and post-test design was employed to assess changes in participants' employability readiness following a structured, self-paced online training intervention. The program focused on productivity software, digital communication platforms, and online job-search strategies. Employability readiness was measured using a validated, researcher-developed questionnaire assessing digital literacy, job-application preparedness, digital communication skills, and job-search confidence. The instrument demonstrated satisfactory internal consistency, with an overall Cronbach's alpha coefficient of 0.88. Results indicated a statistically significant improvement in participants' employability readiness after completing the intervention (t = 9.87, p < 0.001). Improvements were observed across all measured dimensions, with the greatest increase found in job-search confidence. While the findings suggest that participation in the online training program was associated with improved employability readiness, the absence of a control group limits causal interpretation. Nevertheless, the study highlights the potential of short-duration online digital skills training as a practical and scalable strategy for supporting workforce preparedness among unemployed graduates in developing-country contexts. Future studies employing more rigorous experimental designs are recommended to validate these findings further.

Background The emergence of Generative Artificial Intelligence (GenAI), particularly ChatGPT, offers new possibilities for mathematics learning in higher education. Although ChatGPT can provide explanations, examples, guiding questions, and feedback, its use in Abstract Algebra courses has largely been limited to answering questions and verifying mathematical answers or proofs. This study analyses pre-service mathematics teachers’ mathematical communication when interacting with ChatGPT through seven indicators, including: interpreting formal definitions; using mathematical terms, symbols, variables, and notation appropriately; constructing examples, non-examples, and counter-examples; explaining relationships between algebraic objects and their properties; justifying arguments or proofs; evaluating the validity of mathematical responses; and formulating coherent conclusions. Method A qualitative case study involved 18 pre-service mathematics teachers enrolled in an Abstract Algebra course in the department of mathematics education at a public university in Bandung City, West Java, Indonesia. Data comprised written dialogues between the pre-service mathematics teachers and ChatGPT while solving Abstract Algebra problems and were analysed using the seven indicators. Results The findings indicate that the pre-service mathematics teachers’ mathematical communication generally ranged from developing to adequate. They performed relatively well in using terminology and notation, constructing examples or counter-examples, and explaining relationships among algebraic objects and properties. However, justification, critical evaluation of ChatGPT responses, and independent conclusion-making remained weak. While some pre-service mathematics teachers accepted inaccurate AI responses, others identified and connected them. Conclusion The findings suggest that GenAI should serve as a dialogue partner and scaffolding, rather than an authority on mathematical truth. Mathematics course should emphasise verification, justification, critical evaluation, and argument reconstruction to foster independent mathematical communication skills.

زمینه و هدف: ظهور هوش مصنوعی مولد (GenAI)، به‌ویژه ChatGPT، امکانات جدیدی را برای یادگیری ریاضیات در آموزش عالی فراهم کرده است. اگرچه ChatGPT می‌تواند توضیحات، مثال‌ها، پرسش‌های راهنما و بازخورد ارائه دهد، اما استفاده از آن در درس جبر مجرد عمدتاً به پاسخ‌گویی به سؤالات و تأیید پاسخ‌ها یا اثبات‌های ریاضی محدود شده است. این پژوهش به تحلیل ارتباط ریاضی معلمان ریاضی پیش‌خدمت هنگام تعامل با ChatGPT بر اساس هفت شاخص می‌پردازد که عبارت‌اند از: تفسیر تعاریف رسمی؛ استفاده مناسب از اصطلاحات، نمادها، متغیرها و نشانه‌گذاری ریاضی؛ ساخت مثال، غیرمثال و مثال نقض؛ توضیح روابط بین اشیاء جبری و ویژگی‌های آن‌ها؛ توجیه استدلال‌ها یا اثبات‌ها؛ ارزیابی روایی پاسخ‌های ریاضی؛ و صورت‌بندی نتیجه‌گیری منسجم. روش: این مطالعه کیفی موردی با مشارکت ۱۸ معلم ریاضی پیش‌خدمت که در درس جبر مجرد در گروه آموزش ریاضی یکی از دانشگاه‌های دولتی شهر باندونگ، جاوه غربی، اندونزی ثبت‌نام کرده بودند، انجام شد. داده‌ها شامل مکالمات مکتوب بین معلمان ریاضی پیش‌خدمت و ChatGPT هنگام حل مسائل جبر مجرد بود که با استفاده از هفت شاخص تحلیل گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که ارتباط ریاضی معلمان ریاضی پیش‌خدمت عموماً در بازه در حال توسعه تا قابل قبول قرار داشت. آن‌ها در استفاده از اصطلاحات و نشانه‌گذاری، ساخت مثال یا مثال نقض، و توضیح روابط بین اشیاء جبری و ویژگی‌ها عملکرد نسبتاً خوبی داشتند. با این حال، توجیه، ارزیابی انتقادی پاسخ‌های ChatGPT و نتیجه‌گیری مستقل همچنان ضعیف باقی ماند. در حالی که برخی معلمان ریاضی پیش‌خدمت پاسخ‌های نادرست هوش مصنوعی را پذیرفتند، برخی دیگر آن‌ها را شناسایی و به هم مرتبط کردند. نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد که GenAI باید به عنوان شریک گفت‌وگو و پشتیبان مورد استفاده قرار گیرد، نه مرجع حقیقت ریاضی. دروس ریاضی باید بر تأکید بر صحت‌سنجی، توجیه، ارزیابی انتقادی و بازسازی استدلال‌ها جهت پرورش مهارت‌های ارتباط ریاضی مستقل تمرکز کنند.

Arabic language communication skills have become an important competence for madrasah students, not only as an academic ability but also as a means of understanding Islamic knowledge and developing cultural identity. However, Arabic language learning at the elementary level still faces challenges in transforming vocabulary and grammatical knowledge into real communication practices. This study aims to analyze the implementation of an Arabic Language Program in improving students’ communicative competence at MIN Wonosobo. This research employed a qualitative approach with a case study design. Data were collected through in-depth interviews, observations, and document analysis involving 13 participants consisting of the head of the madrasah, curriculum coordinator, Arabic language teacher, program mentors, and students. The data were analyzed using thematic analysis. The findings revealed four main themes: Arabic as a madrasah identity, the transition from vocabulary mastery to communication practice, students’ emotional experiences in speaking Arabic, and challenges in developing a language environment. The study demonstrates that communicative competence is shaped through the interaction between school programs, pedagogical practices, and students’ social experiences. These findings contribute to the development of more contextual and communicative Arabic language programs in Islamic elementary education.

مهارت‌های ارتباطی زبان عربی به عنوان یکی از شایستگی‌های مهم برای دانش‌آموزان مدارس، نه تنها به عنوان یک توانایی علمی بلکه به عنوان ابزاری برای فهم دانش اسلامی و توسعه هویت فرهنگی اهمیت یافته است. با این حال، آموزش زبان عربی در سطح ابتدایی همچنان با چالش‌هایی در تبدیل دانش واژگان و دستور زبان به کاربرد واقعی در ارتباطات مواجه است. هدف این پژوهش، تحلیل اجرای برنامه زبان عربی در بهبود شایستگی ارتباطی دانش‌آموزان در MIN Wonosobo است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با طرح مطالعه موردی انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق، مشاهده و تحلیل اسناد با مشارکت ۱۳ نفر شامل رئیس مدرسه، هماهنگ‌کننده برنامه درسی، معلم زبان عربی، مربیان برنامه و دانش‌آموزان گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل تماتیک مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها چهار مضمون اصلی را نشان داد: زبان عربی به عنوان هویت مدرسه، گذار از تسلط واژگانی به تمرین ارتباطی، تجارب هیجانی دانش‌آموزان در صحبت کردن به زبان عربی و چالش‌های توسعه محیط زبانی. این مطالعه نشان می‌دهد که شایستگی ارتباطی از طریق تعامل میان برنامه‌های مدرسه، شیوه‌های آموزشی و تجارب اجتماعی دانش‌آموزان شکل می‌گیرد. این یافته‌ها به توسعه برنامه‌های زبان عربی زمینه‌مندتر و ارتباطی‌تر در آموزش ابتدایی اسلامی کمک می‌کند.

This study aims to analyze the effect of emotional maturity on interpersonal communication skills among eighth-grade students at SMP Negeri 14 Kota Jambi. Adolescence is a developmental phase characterized by significant physical, psychological, social, and emotional changes. During this phase, interpersonal communication skills are important for supporting social relationships, academic achievement, and self-adjustment. However, adolescents differ in their communication abilities, which may be influenced by their level of emotional maturity. This study employed a quantitative method with an ex post-facto approach. The sample consisted of 170 eighth-grade students at SMP Negeri 14 Kota Jambi selected using simple random sampling. Data were collected through questionnaires and analyzed using normality, linearity, and simple regression tests. The results showed that students’ emotional maturity was classified as high, with a percentage of 80.64%, while their interpersonal communication skills were also classified as high, with a percentage of 80.91%. The analysis revealed a positive and significant effect of emotional maturity on interpersonal communication skills. The coefficient of determination was 0.734, indicating that emotional maturity contributed 73.4% to interpersonal communication skills, while the remaining 26.6% was influenced by other factors. Thus, the higher the students’ emotional maturity, the higher their interpersonal communication skills.

هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر بلوغ هیجانی بر مهارت‌های ارتباط بین‌فردی در میان دانش‌آموزان پایه هشتم دبیرستان دولتی شماره ۱۴ شهر جامبی است. نوجوانی مرحله‌ای از رشد است که با تغییرات قابل توجه جسمی، روان‌شناختی، اجتماعی و هیجانی همراه می‌باشد. در این مرحله، مهارت‌های ارتباط بین‌فردی برای حمایت از روابط اجتماعی، موفقیت تحصیلی و سازگاری فردی اهمیت دارند. با این حال، نوجوانان در توانایی‌های ارتباطی خود تفاوت دارند که ممکن است تحت تأثیر سطح بلوغ هیجانی آن‌ها باشد. این پژوهش با روش کمی و رویکرد پس‌رویدادی انجام شده است. نمونه شامل ۱۷۰ دانش‌آموز پایه هشتم دبیرستان دولتی شماره ۱۴ شهر جامبی بود که با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه جمع‌آوری و با استفاده از آزمون‌های نرمالیتی، خطی بودن و رگرسیون ساده تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بلوغ هیجانی دانش‌آموزان در سطح بالا با درصد ۸۰٫۶۴٪ و مهارت‌های ارتباط بین‌فردی آن‌ها نیز در سطح بالا با درصد ۸۰٫۹۱٪ قرار دارد. تحلیل‌ها تأثیر مثبت و معنادار بلوغ هیجانی بر مهارت‌های ارتباط بین‌فردی را نشان داد. ضریب تعیین ۰٫۷۳۴ بود که نشان می‌دهد بلوغ هیجانی ۷۳٫۴٪ از مهارت‌های ارتباط بین‌فردی را تبیین می‌کند و ۲۶٫۶٪ باقیمانده تحت تأثیر عوامل دیگر است. بنابراین، هرچه بلوغ هیجانی دانش‌آموزان بالاتر باشد، مهارت‌های ارتباط بین‌فردی آن‌ها نیز بالاتر خواهد بود.

This study investigates the interaction between communication skills, teacher immediacy, and mathematical cognitive abilities of elementary school teachers in Indonesia and Malaysia using a multivariate analysis approach. The research involved 235 teachers, utilizing online questionnaires to measure these variables. Confirmatory Factor Analysis (CFA) validated the constructs, showing strong construct validity (Teacher Communication Skills: CFI = 0.924, TLI = 0.912, RMSEA = 0.060, SRMR = 0.049; Teacher Immediacy: CFI = 0.935, TLI = 0.924, RMSEA = 0.058, SRMR = 0.052; Teacher Cognitive in Math: CFI = 1.000, TLI = 0.951, RMSEA = 0.000, SRMR = 0.045). Linear regression analysis indicated that communication skills significantly influence mathematical cognitive abilities (F = 1698.101, p< .001). Mediation analysis revealed that teacher immediacy partially mediates this relationship (communication skills to teacher immediacy: coeff = 0.5548, p< .001; teacher immediacy to cognitive skills: coeff = 0.0602, p = .0073). Moderation analysis showed that teacher immediacy significantly moderates the influence of communication skills on cognitive abilities, with a small negative interaction effect (coeff = − 0.0020, p< .001), indicating that the positive effect of communication skills on cognitive abilities weakens slightly as teacher immediacy increases. Among the covariates, educational level (p = .03) and institutional origin (p = .04) significantly moderated this relationship, whereas gender did not (p = .12). Notably, teachers with a Bachelor’s degree showed slightly higher mean cognitive scores than those with a Master’s degree, highlighting the need for careful interpretation of educational background effects. The findings underscore the importance of developing communication skills and considering institutional context in enhancing teaching practices. This study provides practical insights for teachers and policymakers to optimize teaching strategies through effective communication and supportive learning environments.

این پژوهش به بررسی تعامل میان مهارت‌های ارتباطی، فوریت معلم و توانایی‌های شناختی ریاضی معلمان مدارس ابتدایی در اندونزی و مالزی با استفاده از رویکرد تحلیل چندمتغیره می‌پردازد. در این پژوهش ۲۳۵ معلم شرکت داشتند و برای سنجش متغیرها از پرسشنامه‌های آنلاین استفاده شد. تحلیل عاملی تأییدی (CFA) سازه‌ها را تأیید کرد و روایی سازه‌ای قوی را نشان داد (مهارت‌های ارتباطی معلم: CFI = 0.924، TLI = 0.912، RMSEA = 0.060، SRMR = 0.049؛ فوریت معلم: CFI = 0.935، TLI = 0.924، RMSEA = 0.058، SRMR = 0.052؛ شناخت معلم در ریاضی: CFI = 1.000، TLI = 0.951، RMSEA = 0.000، SRMR = 0.045). تحلیل رگرسیون خطی نشان داد که مهارت‌های ارتباطی تأثیر معناداری بر توانایی‌های شناختی ریاضی دارند (F = 1698.101، p< .001). تحلیل میانجی‌گری نشان داد که فوریت معلم به طور جزئی این رابطه را میانجی‌گری می‌کند (مهارت‌های ارتباطی تا فوریت معلم: ضریب = 0.5548، p< .001؛ فوریت معلم تا مهارت‌های شناختی: ضریب = 0.0602، p = .0073). تحلیل تعدیل‌گری نشان داد که فوریت معلم به طور معناداری تأثیر مهارت‌های ارتباطی بر توانایی‌های شناختی را تعدیل‌گری می‌کند و یک اثر تعاملی منفی کوچک دارد (ضریب = − 0.0020، p< .001)، که نشان می‌دهد اثر مثبت مهارت‌های ارتباطی بر توانایی‌های شناختی با افزایش فوریت معلم اندکی تضعیف می‌شود. در میان متغیرهای همبسته، سطح تحصیلات (p = .03) و منشأ مؤسسه (p = .04) این رابطه را به طور معناداری تعدیل‌گری کردند، در حالی که جنسیت چنین اثری نداشت (p = .12). شایان ذکر است که معلمانی با مدرک کارشناسی میانگین نمرات شناختی بالاتری نسبت به دارندگان مدرک کارشناسی ارشد داشتند که ضرورت تفسیر دقیق اثرات پیشینه تحصیلی را نشان می‌دهد. یافته‌ها بر اهمیت توسعه مهارت‌های ارتباطی و توجه به زمینه نهادی در ارتقای شیوه‌های تدریس تأکید دارند. این پژوهش بینش‌های عملی برای معلمان و سیاست‌گذاران جهت بهینه‌سازی راهبردهای تدریس از طریق ارتباط مؤثر و محیط‌های یادگیری حمایتی فراهم می‌کند.

This investigation evaluated the employability, professional competencies, and internship experiences of the Bachelor of Elementary Education (BEED) graduates of the Polytechnic University of the Philippines – Cabiao Campus for the academic years 2024–2025. The study objectives were to obtain the demographic characteristics of the graduates and the employment profile, how the graduates have matched their jobs with their degrees, their practical abilities and skills learned from the institution, and their practicum and internship experience’s effect. A descriptive quantitative research design was used in the study. Respondents were 170 BEED graduates of 2024 and 2025 who were identified through total enumeration and purposive sampling strategies. A researcher-made questionnaire was used as the main data instrument and was shared online using Google Forms, email, Messenger, and other social media platforms. Frequency, percentage, and weighted mean were used to analyze the observations made in the data. The findings showed that a high proportion of graduates were employed in the local area; however, many were working in fields not directly related to their degree. The findings also showed that the respondents strongly agreed that the BEED program effectively strengthened their communication skills, critical thinking, teaching competencies, leadership skills, and ICT skills that pertain to professional practice. Moreover, the graduates self-reported very high ratings regarding practicum and internship experiences, which showed that they ready them for managing a classroom, teaching in-person, and carrying out teaching duties in real life. This research can guide curricula improvement, support programs, and a continuous improvement process of the BEED program to strengthen graduate employability and professional readiness.

این پژوهش به ارزیابی قابلیت اشتغال، شایستگی‌های حرفه‌ای و تجارب کارآموزی فارغ‌التحصیلان رشته کارشناسی آموزش ابتدایی (BEED) دانشگاه پلی‌تکنیک فیلیپین – پردیس کابیاو در سال‌های تحصیلی ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵ پرداخت. اهداف پژوهش شامل به‌دست‌آوردن ویژگی‌های جمعیت‌شناختی فارغ‌التحصیلان و نمایه اشتغال آنان، میزان تطابق شغل فارغ‌التحصیلان با رشته تحصیلی، توانایی‌ها و مهارت‌های عملی کسب‌شده از مؤسسه، و تأثیر تجربه کارورزی و کارآموزی بود. در این مطالعه از طرح پژوهش توصیفی-کمی استفاده شد. پاسخ‌دهندگان شامل ۱۷۰ نفر از فارغ‌التحصیلان BEED سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ بودند که از طریق سرشماری کامل و نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار اصلی گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته بود که به صورت آنلاین از طریق Google Forms، ایمیل، Messenger و سایر شبکه‌های اجتماعی توزیع شد. برای تحلیل داده‌ها از فراوانی، درصد و میانگین وزنی استفاده گردید. یافته‌ها نشان داد که نسبت بالایی از فارغ‌التحصیلان در منطقه محلی مشغول به کار هستند؛ با این حال، بسیاری از آنان در حوزه‌هایی مشغول به کارند که ارتباط مستقیمی با رشته تحصیلی‌شان ندارد. همچنین نتایج نشان داد که پاسخ‌دهندگان به شدت موافق بودند که برنامه BEED به طور مؤثری مهارت‌های ارتباطی، تفکر انتقادی، شایستگی‌های تدریس، مهارت‌های رهبری و مهارت‌های ICT مرتبط با عمل حرفه‌ای را در آنان تقویت کرده است. افزون بر این، فارغ‌التحصیلان به صورت خودگزارش‌دهی، نمرات بسیار بالایی به تجارب کارورزی و کارآموزی خود دادند که نشان می‌دهد این تجارب آنان را برای مدیریت کلاس، تدریس حضوری و انجام وظایف آموزشی در دنیای واقعی آماده کرده است. این پژوهش می‌تواند راهنمایی برای بهبود برنامه درسی، برنامه‌های حمایتی و فرایند بهبود مستمر برنامه BEED به منظور تقویت قابلیت اشتغال و آمادگی حرفه‌ای فارغ‌التحصیلان باشد.

This study aims to analyze the implementation of the Project Based Learning (PjBL) model and the collaboration skills of fourth-grade students at SDN 40 Kota Bima. This study employed a qualitative approach with a descriptive case study design. The research subjects consisted of the fourth-grade teacher and 27 students, with five students selected as interview informants. Data were collected through observation, interviews, and documentation, and analyzed through data reduction, data display, and conclusion drawing. Data validity was established through source and technique triangulation. The results showed that the implementation of PjBL consisted of six stages: determining the fundamental question, planning the project, preparing the schedule, monitoring project implementation, assessing the project results, and evaluating the learning experience. During the project of creating a dream garden plan based on square and rectangular materials, students' collaboration skills were demonstrated through cooperation, active and effective communication, division of tasks and responsibilities, mutual respect, and problem solving. However, student participation in these five aspects was not yet fully even, as some students still required guidance and assistance. The implementation of PjBL was supported by student enthusiasm, peer cooperation, teacher guidance, the availability of learning media and facilities, and school support. Meanwhile, the obstacles included limited time, differences in students' abilities, inactive students, limited tools and materials, and reading difficulties experienced by some students.

هدف این پژوهش، تحلیل اجرای الگوی یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) و مهارت‌های همکاری دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان SDN 40 شهر بیما است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با طرح مطالعه موردی توصیفی انجام شده است. شرکت‌کنندگان پژوهش شامل معلم پایه چهارم و ۲۷ دانش‌آموز بودند که پنج نفر از دانش‌آموزان به عنوان مطلعان مصاحبه انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی گردآوری و با استفاده از کاهش داده‌ها، نمایش داده‌ها و نتیجه‌گیری تحلیل شدند. روایی داده‌ها از طریق مثلث‌سازی منبع و روش تأمین شد. نتایج نشان داد که اجرای PjBL شامل شش مرحله است: تعیین پرسش اساسی، برنامه‌ریزی پروژه، تهیه جدول زمان‌بندی، نظارت بر اجرای پروژه، ارزیابی نتایج پروژه و ارزیابی تجربه یادگیری. در جریان پروژه طراحی باغ رؤیایی بر اساس مفاهیم مربع و مستطیل، مهارت‌های همکاری دانش‌آموزان از طریق همکاری، ارتباط فعال و مؤثر، تقسیم وظایف و مسئولیت‌ها، احترام متقابل و حل مسئله نشان داده شد. با این حال، مشارکت دانش‌آموزان در این پنج جنبه هنوز به طور کامل یکنواخت نبود و برخی دانش‌آموزان همچنان به راهنمایی و کمک نیاز داشتند. اجرای PjBL با اشتیاق دانش‌آموزان، همکاری همسالان، راهنمایی معلم، در دسترس بودن رسانه‌ها و امکانات آموزشی و حمایت مدرسه همراه بود. در مقابل، موانع شامل محدودیت زمان، تفاوت در توانایی‌های دانش‌آموزان، غیرفعال بودن برخی دانش‌آموزان، محدودیت ابزار و مواد و مشکلات خواندن برخی دانش‌آموزان بود.

Public speaking is a skill that develops individuals, impacts the surrounding world, and promotes one's career. Now, public speaking is practiced in various societies, regardless of the individual's position. For the millennial generation, whose lives are highly intertwined with technology in every aspect, such as learning, shopping, communication, and booking transportation, face-to-face interaction with the general public is limited. However, through mastering public speaking skills, millennials can enhance their social communication and boost their self-confidence. This training activity was conducted for millennials using the lecture, discussion, practical (role-playing), and mentoring methods. Lectures and discussions helped expand knowledge, while practical exercises (role-playing) trained and motivated the participants, enabling them to gain the courage and familiarity to address an audience. The training results showed that most of the presented material was understood by the participants. Most of the participants' questions served to reinforce or clarify the concepts discussed. Practical sessions ran smoothly; although the participants initially felt fearful or lacked confidence to stand before the group, this nervousness dissipated after subsequent opportunities to practice. Moreover, participants successfully explored their own potential, demonstrating organized and focused speech, clearer vocal delivery, and even the use of humor and engaging body language. All participants appeared more at ease but serious in demeanor. They expressed a hope for continued public speaking training, realizing that it was significantly beneficial for millennials, especially the university students, who are expected not only to excel in academics but also to possess excellent public speaking skills.

سخنرانی عمومی مهارتی است که فرد را توسعه می‌دهد، بر جهان پیرامون تأثیر می‌گذارد و مسیر شغلی او را ارتقا می‌بخشد. امروزه سخنرانی عمومی در جوامع مختلف، بدون توجه به جایگاه فرد، تمرین می‌شود. برای نسل هزاره که زندگی آن‌ها در هر جنبه‌ای، مانند یادگیری، خرید، ارتباط و رزرو حمل‌ونقل، به شدت با فناوری درهم‌تنیده است، تعامل رو‌در‌رو با عموم مردم محدود است. با این حال، از طریق تسلط بر مهارت‌های سخنرانی عمومی، نسل هزاره می‌تواند ارتباطات اجتماعی خود را بهبود بخشد و اعتماد به نفس خود را افزایش دهد. این فعالیت آموزشی برای نسل هزاره با استفاده از روش‌های سخنرانی، بحث، تمرین عملی (نقش‌آفرینی) و مشاوره برگزار شد. سخنرانی‌ها و بحث‌ها به گسترش دانش کمک کردند، در حالی که تمرین‌های عملی (نقش‌آفرینی) شرکت‌کنندگان را آموزش داده و انگیزه بخشید و به آن‌ها جسارت و آشنایی لازم برای سخن گفتن در برابر جمع را بخشید. نتایج آموزش نشان داد که بیشتر مطالب ارائه‌شده توسط شرکت‌کنندگان درک شد. اکثر پرسش‌های شرکت‌کنندگان به منظور تقویت یا روشن‌سازی مفاهیم مطرح‌شده بود. جلسات عملی به خوبی پیش رفت؛ اگرچه شرکت‌کنندگان در ابتدا احساس ترس یا کمبود اعتماد به نفس برای ایستادن در برابر گروه داشتند، اما این اضطراب پس از فرصت‌های بعدی برای تمرین از بین رفت. علاوه بر این، شرکت‌کنندگان توانستند به طور موفقیت‌آمیز پتانسیل‌های خود را کشف کنند و سخنرانی‌هایی منظم و متمرکز، بیان صوتی واضح‌تر و حتی استفاده از طنز و زبان بدن جذاب را به نمایش بگذارند. همه شرکت‌کنندگان آرام‌تر اما جدی‌تر به نظر می‌رسیدند. آن‌ها امید خود را برای تداوم آموزش سخنرانی عمومی ابراز کردند و دریافتند که این آموزش برای نسل هزاره، به ویژه دانشجویان دانشگاه، که انتظار می‌رود نه تنها در زمینه علمی بلکه در مهارت‌های سخنرانی عمومی نیز ممتاز باشند، بسیار سودمند است.

This study aims to analyze the effect of integrating traditional games adapted with regional folk songs on improving the social skills of elementary school students. It employed a quasi-experimental method with a nonequivalent control group design involving 56 sixth-grade students from SDN 01 Pandean, Madiun City, divided into an experimental group (n = 28) and a control group (n = 28). The intervention was carried out over six weeks in a total of 12 sessions, with two meetings per week, through the application of traditional games such as Cublak-Cublak Suweng and Jamuran combined with local folk songs. Data were collected using a Likert-scale social skills questionnaire and a structured observation sheet, with observation reliability tested through inter-rater reliability using Cohen's Kappa of 0.84. The equivalence of the groups' initial conditions was confirmed through pretest score comparisons and a baseline homogeneity test. Data analysis included the Kolmogorov-Smirnov normality test, Levene's homogeneity test, and the independent samples t-test. The results showed a significant difference between the two groups (p < 0.05), with the experimental group's gain score of 20.22 being higher than the control group's 8.43. These findings indicate that integrating traditional games based on regional folk songs is effective in improving the social skills of elementary school students, particularly in the aspects of communication, empathy, and collaboration

هدف این پژوهش تحلیل تأثیر ادغام بازی‌های سنتی سازگار شده با ترانه‌های محلی منطقه‌ای بر بهبود مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان دبستان است. این پژوهش با روش شبه‌آزمایشی و طرح گروه کنترل نابرابر انجام شد و ۵۶ دانش‌آموز پایه ششم از دبستان SDN 01 Pandean شهر Madiun را دربر گرفت که به دو گروه آزمایش (n = ۲۸) و کنترل (n = ۲۸) تقسیم شدند. مداخله طی شش هفته در مجموع ۱۲ جلسه، با دو جلسه در هفته، از طریق اجرای بازی‌های سنتی مانند Cublak-Cublak Suweng و Jamuran همراه با ترانه‌های محلی صورت گرفت. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه مهارت‌های اجتماعی مبتنی بر مقیاس لیکرت و برگه مشاهده ساختاریافته جمع‌آوری شد و پایایی مشاهده با روش پایایی بین ارزیابان و ضریب کاپای Cohen برابر با ۰.۸۴ ارزیابی گردید. همسانی شرایط اولیه گروه‌ها از طریق مقایسه نمرات پیش‌آزمون و آزمون همگنی خط پایه تأیید شد. تحلیل داده‌ها شامل آزمون نرمالیتی Kolmogorov-Smirnov، آزمون همگنی Levene و آزمون t مستقل بود. نتایج نشان داد که بین دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد (p < ۰.۰۵)، به‌طوری که نمره افزایش یافته گروه آزمایش ۲۰.۲۲ و گروه کنترل ۸.۴۳ بود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ادغام بازی‌های سنتی مبتنی بر ترانه‌های محلی منطقه‌ای در بهبود مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان دبستان، به‌ویژه در ابعاد ارتباط، همدلی و همکاری مؤثر است.

The study investigates the influence of teacher verbal and non-verbal communication competence on the academic performance of Upper Basic II Social Studies students in Karu local government area, Nasarawa state, Nigeria. The study adopted a descriptive survey research design. The target population comprised 2,130 Upper Basic II students across public junior secondary schools in Karu Local Government Area. A sample of 333 students was selected using simple random sampling techniques. Data were collected using a structured questionnaire developed by the researcher, which was validated by experts in Social Studies Education and Educational Measurement and Evaluation. Reliability analysis yielded a Cronbach’s Alpha of 0.87, indicating high reliability of the instrument. Data collected were analyzed using descriptive statistics, Mean and Standard Deviation were used to answer research questions and one-sample t-test were used to test hypotheses at a 0.05 level of significance. Findings revealed that: teachers’ verbal communication skills have a significant positive influence on students’ academic performance in Social Studies (t = 17.883, p < 0.05) and teachers’ non-verbal communication skills significantly influence students’ academic performance (t = 15.215, p < 0.05). Based on these findings, it was recommended that teachers should continuously improve both verbal and non-verbal communication strategies to foster better learning outcomes. Furthermore, school administrators and policymakers should incorporate teacher communication skill training in professional development programs to improve the quality of Social Studies education in Upper Basic II classrooms.

این پژوهش به بررسی تأثیر شایستگی ارتباط کلامی و غیرکلامی معلمان بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان مطالعات اجتماعی پایه دوم متوسطه اول در منطقه کارو، ایالت نصاراوا، نیجریه می‌پردازد. روش پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه هدف شامل ۲۱۳۰ دانش‌آموز پایه دوم متوسطه اول در مدارس متوسطه دولتی منطقه کارو بود. نمونه‌ای متشکل از ۳۳۳ دانش‌آموز با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شد. داده‌ها از طریق پرسشنامه ساختارمند توسط پژوهشگر گردآوری شد که اعتبار آن توسط متخصصان آموزش مطالعات اجتماعی و سنجش و ارزشیابی آموزشی تأیید گردید. تحلیل پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ برابر با ۰.۸۷ به دست آمد که نشان‌دهنده پایایی بالای ابزار است. داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از آمار توصیفی، میانگین و انحراف معیار برای پاسخ به پرسش‌های پژوهش و آزمون t تک‌نمونه‌ای برای آزمون فرضیه‌ها در سطح معناداری ۰.۰۵ تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که مهارت‌های ارتباط کلامی معلمان تأثیر مثبت معناداری بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان در مطالعات اجتماعی دارد (t = 17.883, p < 0.05) و مهارت‌های ارتباط غیرکلامی معلمان نیز به طور معناداری بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان تأثیرگذار است (t = 15.215, p < 0.05). بر اساس این یافته‌ها، توصیه می‌شود معلمان به طور مستمر راهبردهای ارتباطی کلامی و غیرکلامی خود را برای ارتقای نتایج یادگیری بهبود بخشند. همچنین، مدیران مدارس و سیاست‌گذاران باید آموزش مهارت‌های ارتباطی معلمان را در برنامه‌های توسعه حرفه‌ای بگنجانند تا کیفیت آموزش مطالعات اجتماعی در کلاس‌های پایه دوم متوسطه اول ارتقا یابد.

Communication disorders in children with genetic abnormalities significantly affect their social interaction, language development, and academic performance. These impairments, often stemming from neurodevelopmental disruptions, necessitate targeted interventions such as Speech and Language Therapy (SLT) to support their communication skills. This systematic review evaluates the effectiveness of speech therapy on verbal communication abilities in children with genetic disorders. A systematic search was conducted across seven databases—PubMed, ProQuest, Garuda, JSTOR, ScienceDirect, CNKI, and Wiley—covering studies published from 2020 to 2025. Eligible studies involved children with genetic disorders receiving speech-language therapy interventions. The PROMPT (Prompts for Restructuring Oral Muscular Phonetic Targets) method was among the approaches assessed. Verbal communication outcomes were measured using tools such as the Peabody Picture Vocabulary Test. Study selection followed PRISMA guidelines, and quality was appraised using the Critical Appraisal Skills Programme (CASP) checklist. The protocol was registered with PROSPERO (CRD420250645279). Seven studies met the inclusion criteria, encompassing 218 participants. Most interventions reported improvements in verbal communication. The PROMPT method, delivered in 30–60-minute sessions over 10 weeks, demonstrated significant effectiveness, especially in randomized controlled trials. Speech-language therapy, particularly using the PROMPT method, is effective in enhancing verbal communication in children with genetic disorders. These findings support the integration of structured, evidence-based speech interventions into early rehabilitation programs to improve communication outcomes.

اختلالات ارتباطی در کودکان دارای ناهنجاری‌های ژنتیکی تأثیر قابل توجهی بر تعاملات اجتماعی، رشد زبانی و عملکرد تحصیلی آن‌ها دارد. این ناتوانی‌ها که اغلب ناشی از اختلالات عصب‌رشدی هستند، نیازمند مداخلات هدفمند مانند گفتاردرمانی و زبان‌درمانی (SLT) به منظور حمایت از مهارت‌های ارتباطی این کودکان است. این مرور نظام‌مند اثربخشی گفتاردرمانی بر توانایی‌های ارتباط کلامی در کودکان مبتلا به اختلالات ژنتیکی را ارزیابی می‌کند. جستجوی نظام‌مند در هفت پایگاه داده—PubMed، ProQuest، Garuda، JSTOR، ScienceDirect، CNKI و Wiley—برای مطالعات منتشرشده از سال 2020 تا 2025 انجام شد. مطالعات واجد شرایط شامل کودکانی با اختلالات ژنتیکی بودند که مداخلات گفتاردرمانی و زبان‌درمانی دریافت کرده‌اند. روش PROMPT (Prompts for Restructuring Oral Muscular Phonetic Targets) از جمله رویکردهای ارزیابی‌شده بود. پیامدهای ارتباط کلامی با استفاده از ابزارهایی مانند آزمون واژگان تصویری Peabody سنجیده شد. انتخاب مطالعات بر اساس دستورالعمل‌های PRISMA صورت گرفت و کیفیت مطالعات با استفاده از چک‌لیست Critical Appraisal Skills Programme (CASP) ارزیابی شد. پروتکل این مطالعه در PROSPERO (CRD420250645279) ثبت گردید. هفت مطالعه معیارهای ورود را داشتند و در مجموع 218 شرکت‌کننده را شامل می‌شدند. اکثر مداخلات بهبودهایی در ارتباط کلامی گزارش کردند. روش PROMPT که در جلسات 30 تا 60 دقیقه‌ای طی 10 هفته ارائه شد، اثربخشی قابل توجهی به‌ویژه در کارآزمایی‌های تصادفی کنترل‌شده نشان داد. گفتاردرمانی و زبان‌درمانی، به‌ویژه با استفاده از روش PROMPT، در بهبود ارتباط کلامی کودکان مبتلا به اختلالات ژنتیکی مؤثر است. این یافته‌ها از ادغام مداخلات ساختاریافته و مبتنی بر شواهد گفتاری در برنامه‌های توانبخشی اولیه برای بهبود پیامدهای ارتباطی حمایت می‌کند.

Children with autism spectrum disorder may experience developmental difficulties in the areas of social communication and interaction. This study aims to investigate the effect of child-centered play therapy on the development of social communication skills in children with autism spectrum disorder. The study group consists of children aged 3-6 years with autism spectrum disorder. A quasi-experimental design was employed for the study. In the experimental group, child-centered play therapy was applied to 5 children with autism spectrum disorder for 15 weeks, 3 sessions per week, for a total of 45 sessions. ‘Social Communication Checklist-Revised for Children with Autism Spectrum Disorder’ and the “Denver-II Developmental Screening Test” were used as instruments for data collection. According to the findings of the study, the Mann–Whitney U test conducted on the post-test scores of the experimental and control groups revealed statistically significant differences in all sub-dimensions of the Social Communication Checklist. Significant differences were found between the groups in social participation (Z = −2.627, p < .05, r = .83), expressive language (Z = −2.617, p ≤ .05, r = .83), receptive language (Z = −2.739, p < .05, r = .87), and imitative play (Z = −2.643, p < .05, r = .84). Regarding the Denver II Developmental Screening Test, a statistically significant difference was also found between the groups in the personal-social subscale (Z = −2.730, p < .05, r = .86). However, no statistically significant difference was observed in the language development subscale (Z = −1.586, p > .05). The results revealed that child-centered play therapy has a significant effect on the development of social communication skills in children with autism spectrum disorder. Research findings show that child-centred play therapy brings about significant improvements in the social communication skills of children with autism spectrum disorder. The progress observed in the experimental group supports the idea that play-based approaches can be an effective tool in early intervention programmes.

کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم ممکن است در زمینه‌های ارتباط و تعامل اجتماعی با مشکلات رشدی مواجه شوند. هدف این پژوهش بررسی تأثیر درمان بازی‌محور کودک‌محور بر رشد مهارت‌های ارتباط اجتماعی در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم است. گروه مورد مطالعه شامل کودکان ۳ تا ۶ ساله مبتلا به اختلال طیف اوتیسم بود. این پژوهش با طرح شبه‌آزمایشی انجام شد. در گروه آزمایش، درمان بازی‌محور کودک‌محور به مدت ۱۵ هفته، هر هفته ۳ جلسه و در مجموع ۴۵ جلسه برای ۵ کودک مبتلا به اختلال طیف اوتیسم اجرا شد. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل «چک‌لیست ارتباط اجتماعی-ویرایش بازنگری‌شده برای کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم» و «آزمون غربالگری رشدی Denver-II» بود. بر اساس یافته‌های پژوهش، آزمون Mann–Whitney U که بر نمرات پس‌آزمون گروه‌های آزمایش و کنترل انجام شد، تفاوت معناداری را در تمامی زیرمقیاس‌های چک‌لیست ارتباط اجتماعی نشان داد. بین گروه‌ها در مشارکت اجتماعی (Z = −2.627, p < .05, r = .83)، زبان بیانی (Z = −2.617, p ≤ .05, r = .83)، زبان دریافتی (Z = −2.739, p < .05, r = .87) و بازی تقلیدی (Z = −2.643, p < .05, r = .84) تفاوت معناداری مشاهده شد. همچنین در آزمون غربالگری رشدی Denver-II، در زیرمقیاس فردی-اجتماعی تفاوت معنادار آماری بین گروه‌ها وجود داشت (Z = −2.730, p < .05, r = .86)، اما در زیرمقیاس رشد زبانی تفاوت معناداری مشاهده نشد (Z = −1.586, p > .05). نتایج نشان داد که درمان بازی‌محور کودک‌محور تأثیر معناداری بر رشد مهارت‌های ارتباط اجتماعی در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم دارد. یافته‌های پژوهش بیانگر آن است که درمان بازی‌محور کودک‌محور موجب بهبود معنادار مهارت‌های ارتباط اجتماعی در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم می‌شود. پیشرفت مشاهده‌شده در گروه آزمایش از این ایده حمایت می‌کند که رویکردهای مبتنی بر بازی می‌توانند ابزار مؤثری در برنامه‌های مداخله زودهنگام باشند.

BACKGROUND: Central Sterile Supply Department (CSSD) staff members' mastery of professional knowledge and skills is associated with the quality of their work. OBJECTIVES: This study aimed to investigate the effect of problem-based learning in the training of CSSD nurses. METHODS: This study was conducted from April to October 2024. Forty CSSD nurses at our hospital were randomly assigned to the observation group (n = 20) or the control group (n = 20) using a random number table. The observation group received problem-based learning, while the control group received traditional training methods. After six months of training, the two groups were compared in terms of theoretical knowledge, practical skills, self-directed learning competence, teamwork skills and satisfaction with training. RESULTS: Scores for theoretical knowledge, practical skills, self-directed learning competence, teamwork skills and satisfaction with training were higher in the observation group than in the control group (P < 0.05). CONCLUSION: Problem-based learning could improve CSSD nurses' professional knowledge, practical skills and satisfaction with training.

زمینه: تسلط کارکنان بخش مرکزی استریل و تأمین ملزومات (CSSD) بر دانش و مهارت‌های حرفه‌ای با کیفیت کار آن‌ها مرتبط است. اهداف: این مطالعه با هدف بررسی تأثیر یادگیری مبتنی بر مسئله در آموزش پرستاران CSSD انجام شد. روش‌ها: این پژوهش از آوریل تا اکتبر ۲۰۲۴ انجام شد. چهل پرستار CSSD در بیمارستان ما با استفاده از جدول اعداد تصادفی به طور تصادفی به گروه مشاهده (n = 20) یا گروه کنترل (n = 20) تقسیم شدند. گروه مشاهده آموزش مبتنی بر مسئله دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل از روش‌های سنتی آموزش بهره‌مند شد. پس از شش ماه آموزش، دو گروه از نظر دانش نظری، مهارت‌های عملی، شایستگی یادگیری خودراهبر، مهارت‌های کار تیمی و رضایت از آموزش مقایسه شدند. نتایج: امتیازات دانش نظری، مهارت‌های عملی، شایستگی یادگیری خودراهبر، مهارت‌های کار تیمی و رضایت از آموزش در گروه مشاهده بالاتر از گروه کنترل بود (P < 0.05). نتیجه‌گیری: یادگیری مبتنی بر مسئله می‌تواند دانش حرفه‌ای، مهارت‌های عملی و رضایت از آموزش پرستاران CSSD را بهبود بخشد.