choice

Purpose: The present study aimed to compare the effectiveness of positive parenting training and Choice Theory–based parenting training on the parent–child relationship. Methods and Materials: This study employed a quasi-experimental design with a pretest–posttest control group and a follow-up assessment. The statistical population consisted of all mothers of boys aged 6 to 9 years enrolled in schools within Educational District 6 of the Mashhad Department of Education during the 2025–2026 academic year. Participants were selected using purposive non-probability sampling based on the inclusion and exclusion criteria (Group 1: positive parenting training, n = 15; Group 2: Choice Theory–based parenting training, n = 15; Group 3: control, n = 15). Following selection, participants were randomly assigned by lottery to the positive parenting training and Choice Theory–based parenting training intervention groups. Data were collected using the short form of the Mother–Child Relationship Scale developed by Pianta (1994). Data were analyzed using descriptive statistics (mean and standard deviation) and inferential statistics (repeated-measures analysis of variance). Findings: The findings indicated that both interventions had a positive and statistically significant effect on improving the parent–child relationship. However, Choice Theory–based parenting training was more effective in strengthening the parent–child relationship. These effects remained stable at the follow-up assessment. Conclusion: Both educational approaches demonstrated practical effectiveness in improving the parent–child relationship. However, the Choice Theory approach, with its emphasis on empathic communication and understanding children's psychological needs, was more effective in fostering a deeper emotional bond between mothers and their children. It is recommended that future parent education programs integrate both approaches to maximize intervention effectiveness.

هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت و آموزش فرزندپروری مبتنی بر نظریه انتخاب بر رابطه والد–کودک انجام شد. روش‌ها و مواد: این پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل و ارزیابی پیگیری بود. جامعه آماری شامل کلیه مادران پسران ۶ تا ۹ ساله مشغول به تحصیل در مدارس ناحیه ۶ آموزش و پرورش مشهد در سال تحصیلی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ بود. نمونه‌ها با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند غیرتصادفی و بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند (گروه ۱: آموزش فرزندپروری مثبت، n = ۱۵؛ گروه ۲: آموزش فرزندپروری مبتنی بر نظریه انتخاب، n = ۱۵؛ گروه ۳: کنترل، n = ۱۵). پس از انتخاب، شرکت‌کنندگان به صورت تصادفی با قرعه‌کشی به گروه‌های مداخله آموزش فرزندپروری مثبت و آموزش فرزندپروری مبتنی بر نظریه انتخاب تخصیص یافتند. داده‌ها با استفاده از فرم کوتاه مقیاس رابطه مادر–کودک Pianta (۱۹۹۴) جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر) تحلیل گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد هر دو مداخله تأثیر مثبت و معناداری بر بهبود رابطه والد–کودک داشتند. با این حال، آموزش فرزندپروری مبتنی بر نظریه انتخاب در تقویت رابطه والد–کودک اثربخش‌تر بود. این اثرات در ارزیابی پیگیری نیز پایدار ماند. نتیجه‌گیری: هر دو رویکرد آموزشی اثربخشی عملی در بهبود رابطه والد–کودک نشان دادند. با این حال، رویکرد نظریه انتخاب با تأکید بر ارتباط همدلانه و درک نیازهای روان‌شناختی کودکان، در ایجاد پیوند عاطفی عمیق‌تر میان مادران و فرزندانشان مؤثرتر بود. پیشنهاد می‌شود برنامه‌های آتی آموزش والدین، هر دو رویکرد را برای حداکثرسازی اثربخشی مداخلات ادغام نمایند.

Students’ learning outcomes in Informatics remain a challenge when conventional instructional media offer limited interaction, contributing to passive engagement and difficulties understanding learning materials. This study examined changes in Grade X students’ learning outcomes after the implementation of Wordwall-assisted interactive learning media for the Computer Systems topic at SMAN 1 Sawahlunto, Indonesia. A quantitative approach was employed using a pre-experimental one-group pretest–posttest design involving 30 students from class X E4. Students completed a multiple-choice achievement test before instruction, participated in Computer Systems learning activities supported by Wordwall, and completed a posttest afterward. The intervention incorporated game-based activities to support practice and engagement; however, the research records did not specify its duration. Data were analyzed using descriptive statistics and a paired-samples t-test, with normalized gain (N-Gain) used to assess the level of improvement. The mean score increased from 53.67 on the pretest to 77.67 on the posttest, a difference of 24.00 points. The paired-samples t-test identified a statistically significant difference between scores (t = 8.664, df = 29, p < 0.001). The mean N-Gain was 0.538, indicating moderate improvement. These results show that students’ scores were higher after the Wordwall-assisted learning intervention. Nevertheless, the study did not include a control group, the observed change cannot be attributed to Wordwall alone; instructional or testing-related factors may also have contributed. Wordwall therefore be considered a useful supplementary medium for Informatics instruction, while further studies using control groups, larger samples, and documented intervention durations are needed to strengthen conclusions about its effectiveness.

Large language models (LLMs) are increasingly used in dental education, but research has focused mainly on answer accuracy. Whether LLMs can identify the cognitive demand of examination items remains unclear. This study evaluated LLM classification fidelity for endodontic multiple-choice questions (MCQs) across three educational taxonomies and compared four publicly accessible models. Two hundred endodontic MCQs from the Turkish Dentistry Specialty Examination (DUS, 2012–2025) were classified by ChatGPT, Gemini, Kimi, and DeepSeek according to Revised Bloom’s Taxonomy, the SOLO Taxonomy, and Miller’s Pyramid. A three-layer expert consensus procedure comprising calibration training, procedural audit, and structured joint deliberation established the expert consensus reference standard. Agreement was assessed using weighted Cohen’s kappa (κw) with bootstrap 95% confidence intervals; classification performance was evaluated using accuracy and macro-averaged F1. Inter-model differences in item-level accuracy were tested using Cochran’s Q with Kendall’s W, followed by Holm–Bonferroni-corrected pairwise McNemar tests. For Revised Bloom’s Taxonomy, Gemini (κw=0.676) and DeepSeek (κw=0.667) achieved substantial agreement, while Kimi (κw=0.428) and ChatGPT (κw=0.365) performed lower. For SOLO, Gemini achieved substantial agreement (κw=0.622), while the remaining models showed moderate agreement. For Miller’s Pyramid, agreement did not exceed fair, with ChatGPT highest (κw=0.372). Inter-model differences were significant for all three taxonomies (all p<0.001). ChatGPT ranked lowest for Revised Bloom and SOLO but highest for Miller. Revised Bloom levels of expert consensus reference standard increased significantly across examination years (Spearman ρ=0.301, p<0.001). LLMs showed meaningful classification fidelity for Revised Bloom and SOLO taxonomies, particularly Gemini and DeepSeek, but performance for Miller’s Pyramid remained weak. Bloom, SOLO, and Miller should not be treated as interchangeable frameworks, and LLM selection should be tailored to the taxonomy and assessment purpose. Answer accuracy and taxonomy classification fidelity represent distinct capabilities that warrant independent evaluation.

This study is a survey research that aims to determine students’ critical thinking skills in science learning at Madrasah Tsanawiyah (MTs) in Somba Opu District during the 2024/2025 academic year. The population of this study consisted of eighth-grade students totaling 229 students. The sample included 146 students from three schools: MTs Aisyiyah Sungguminasa 47 students, MTs Madani Pao-pao 87 students, and MTs Guppi Samata with 12 students. The indicators of critical thinking skills analyzed consisted of five aspects: providing simple explanations, building basic skills, drawing conclusions, providing further explanations, and organizing strategies and tactics. The data collection technique used was a critical thinking ability test in the form of multiple-choice questions, and the data were analyzed using descriptive statistical analysis. The results show that students’ critical thinking skills in science learning at MTs in Somba Opu District are categorized as low, with an average score of 7.40. The percentage of achievement shows that providing simple explanations reached 42.61% (fair), building basic skills reached 39.72% (low), drawing conclusions reached 31.41% (low), providing further explanations reached 41.93% (fair), and organizing strategies and tactics reached 27.33% (low). These results indicate that students’ critical thinking skills need improvement.

Sports betting has expanded across sub-Saharan Africa, increasingly intersecting with young people’s aspirations, technological accessibility, and economic insecurity. Although awareness of gambling-related risks may influence young people’s decisions, recognising such risks does not necessarily lead to cessation of betting. This study explored how young bettors understood betting risks in Shibai Street, Buhongwa Ward, Mwanza, Tanzania. A qualitative cross-sectional study employing ethnographic methods was conducted between July and August 2025. Data were collected from 18 purposively selected active bettors aged 18-29 years through in-depth semi-structured interviews, non-participant observation, and informal conversations. Interviews were conducted in Kiswahili, audio-recorded, transcribed into English, and analysed thematically following Braun and Clarke’s approach. The findings were interpreted using Verstehen, strain, and rational choice perspectives. Participants identified financial loss, difficulty stopping, stress and mental distress, relationship conflict, theft, reduced attention to work or learning, reduced work-seeking, dishonesty, deepening poverty, and loss of personal possessions as important betting-related risks. However, awareness of these risks did not consistently result in withdrawal from betting. Some participants continued because betting provided hope, expectations of quick financial gains, peer influence, and a perceived opportunity to escape poverty. The study concludes that understanding betting risks among youth requires attention to the meanings attached to betting and the economic and social circumstances within which participation occurs. Risk education should therefore be complemented by livelihood opportunities, community support, counselling, and appropriate harm-prevention measures.

The central issue that is being addressed in this particular research endeavor pertains to the notably inadequate science learning outcomes that have been observed among the fourth-grade students enrolled at SD Negeri 1 Labuah Ratu Dua. The primary objective of this research is to systematically investigate and elucidate the effects that the Team Games Tournament (TGT) learning model has on improving these educational outcomes. The methodological framework employed in this study is characterized by a quasi-experimental design, which allows for the exploration of causal relationships while maintaining a level of control over extraneous variables. The total population under consideration in this research comprises 60 students, and it is noteworthy that the sample size is also exactly 60 students, thereby ensuring comprehensive representation. In determining the research sample, a non-probability sampling technique was utilized, which is particularly relevant in contexts where random sampling is not feasible or practical. The data collection methods employed in this study encompass a variety of non-test techniques, including but not limited to observation and documentation, alongside test techniques, which are specifically structured in the format of multiple-choice questions. The subsequent data processing was conducted using statistical methods such as the chi-square formula, F-test, and simple linear regression analyses, all of which collectively provide robust evidence supporting the hypothesis. The results indicate a statistically significant effect of the TGT learning model on the academic performance of students in the fourth grade of elementary school, as substantiated by the finding that Fhitung exceeds Ftabel, specifically with values of 19.77 and 4.20, respectively. This compelling evidence serves to underscore the efficacy of the TGT learning model as an innovative pedagogical approach aimed at enhancing science learning outcomes within this educational context. Overall, the implications of these findings are far-reaching, suggesting that the implementation of such collaborative learning strategies could potentially transform educational practices in similar settings.

Vocabulary acquisition constitutes a fundamental component in learning English as a foreign language; however, traditional teaching methods do not always promote motivation or long-term lexical retention. In this context, the present study aimed to analyze the effectiveness of storytelling with urban legends in teaching vocabulary to young English learners. The re-search was developed under a quantitative approach and a quasi-experimental pretest and posttest design with a single group. The sample consisted of 48 students from the National and Foreign Languages Pedagogy major at the Technical University of Cotopaxi, and for data collection, a 30-item multiple-choice vocabulary test was used, which was applied before and after a pedagogical intervention based on four storytelling sessions using urban legends, de-signed for this research and validated through the judgment of three expert professors from the National and Foreign Languages Pedagogy major. The data were analyzed using descrip-tive statistics in Microsoft Excel, and the results showed an increase in the mean scores, which went from 20.27 in the pretest to 24.94 in the posttest; likewise, the minimum score increased from 5 to 11 points and the standard deviation decreased from 5.79 to 5.03, evi-dencing a more homogeneous performance after the intervention. In conclusion, the findings suggest that storytelling with urban legends constitutes a pertinent pedagogical strategy to strengthen English vocabulary learning by providing meaningful narrative contexts that favor the comprehension, retention, and use of new words.

Introduction Anticipating an opponent's actions is central to performance in team sports such as soccer, where a player must select the correct response within a fraction of a second. Perceptual-cognitive expertise in anticipation is well documented, but standard measures (response time, accuracy, or option choice) capture only the discrete response produced at a single moment and leave the preparatory processing that precedes it unobserved. Building on evidence that hand and cursor movements reveal cognition as it unfolds, the present study examined, as a proof of concept, whether continuous cursor tracking can read out the pre-response preparatory state in a sports anticipation task. Methods Twelve skilled soccer players and twelve novices watched soccer pass-course clips and anticipated which teammate would receive the ball by moving a cursor; the video was stopped at the final frame (the moment a response was required), and the same clips were repeated across three blocks. Two continuous measures were defined: the cursor's Euclidean distance to the correct receiver at response onset (a spatial index of where the participant was poised) and the increase in cursor velocity in the window immediately before response onset (a temporal index of the movement toward the response). Results Compared with novices, skilled players anticipated more accurately, were poised closer to the correct receiver, and showed a larger velocity increase; control analyses argued against the velocity difference being a by-product of the total amount of movement. In an exploratory analysis, the positional difference emerged across repeated presentations of the same clips and was largest in the final block. In addition, the velocity difference was already present in the first presentation, and no significant change across repeated presentations was detected. Discussion The pre-response preparatory state is observed in both a spatial aspect (where one is poised) and a temporal aspect (how one moves toward the response). Because in basic reaching research the position and the velocity of movement index different aspects of decision-making, capturing both under a single continuous measure (which discrete responses cannot) provides a basis for measuring the decision-making processes that underlie anticipation in sport.

This research explores how learning science through Project-Based Learning (PBL) can increase student engagement by influencing student interest and academic performance in the 7th-grade classroom. While elementary students often enjoy science because it is very hands-on, middle school introduces a more structured instruction, which can reduce student motivation and lead to a decrease in engagement. This study sought to understand whether Project-Based Learning (PBL) could help bridge the gap between engagement and rigor. PBL provides students with opportunities to explore authentic, real-world problems, collaborate with peers, and apply scientific concepts in meaningful contexts. Students actively construct knowledge through inquiry, experimentation, and reflection. These elements align closely with the goals of middle school science education—to foster critical thinking, creativity, and problem-solving skills while maintaining student interest and joy in learning. The study was conducted in two 7th-grade science classrooms, one of which included a dual-language Spanish program. Students participated in science units designed around PBL principles that emphasized inquiry-based projects, collaboration, and student choice. Data were collected using pre- and post-interest surveys and pre- and post-unit assessments to measure shifts in student attitudes, engagement, and academic performance.

This study examines the implementation of Problem-Based Learning (PBL) assisted by flashcard media to improve third-grade elementary students’ critical thinking skills in Landscape (Bentang Alam) material. Methods: This study used a quantitative approach with a quasi-experimental, nonequivalent control-group design. The sample consisted of 44 third-grade students from SD Negeri in Semarang, divided into an experimental class (22 students) taught using PBL assisted by flashcards and a control class (22 students) taught using conventional learning. Data were collected using pretest and posttest instruments with 120 multiple-choice items (30 per skill) and analyzed using normality and homogeneity tests, paired-sample t-tests, independent-sample t-tests, Normalized Gain (N-Gain) analysis, and analysis of Covariance (ANCOVA) with the pretest as the covariate. Because of third-grade students' cognitive capacity, the test was administered in four separate sessions on four different days, with each session lasting approximately 45 minutes. Effect size was reported using Partial Eta Squared to measure the magnitude of the intervention’s impact. Both groups showed increased critical thinking ability after treatment, but the experimental group's increase was significantly higher than the control group's. After controlling for pretest scores, the ANCOVA results showed a significant difference between groups (F = 16989.679; p < .001; η²p = .998), indicating a large effect size. The experimental group's average N-Gain score was 0.7336, categorized as high and fairly effective, while the control group's average was 0.3784, categorized as medium and less effective. The greatest improvement occurred in the analysis and evaluation indicators. Implementing PBL assisted by flashcards effectively improves students’ critical thinking skills on Landscape material, as flashcards function not merely as visual media but as contextual problem triggers integrated into each stage of the PBL syntax. Keywords: problem-based learning, flashcard, critical thinking, landscape, elementary school.

Differences in translation strategies can be seen in the rendering of āyāt al-ifk in the 2019 Qur’anic translation published by the Indonesian Ministry of Religious Affairs (Kemenag RI) and the 2020 translation published by the Islamic University of Indonesia (UII). Although both translations convey the main messages of Q.S. An-Nūr [24]: 11–20, they differ in word choice, sentence structure, and contextual explanations. This study aims to analyze the similarities and differences between the two translations and identify their respective strengths and limitations. It employs a qualitative descriptive-comparative method with a library-based approach. The data are drawn from both Indonesian translations and analyzed using the concepts of tarjamah ḥarfiyyah and tarjamah tafsīriyyah, supported by linguistic, semantic, and Qur’anic interpretive analysis. The analysis focuses on key expressions related to false accusations and how each translation conveys the social and ethical messages of the verses. The findings show that the Kementerian Agama RI 2019 translation tends to provide more contextual explanations, making implied meanings and the social implications of the verses clearer. However, some added explanations may limit the meanings of certain Arabic expressions. In contrast, the UII 2020 translation generally uses shorter and more direct expressions that remain close to the Arabic text, although its limited contextual explanations may leave some aspects of meaning less clear. These findings indicate that the two translations adopt different strategies to balance fidelity to the source text, contextual accuracy, and readability. Neither is translation superior in every respect; rather, each has its own strengths and limitations in conveying the meanings of āyāt al-ifk.

Introduction This study evaluates interactive digital practice modules for grammar acquisition in German as a foreign language, focusing on verb-complement patterns involving verb meaning, complement selection, case marking, and prepositional choice. Drawing on construction-based pedagogy, it examines digitally supported retrieval practice, self-paced learning, response checking, and structured comparison. Methods The study analyzed an archived dataset of 61 Arabic-speaking university learners who participated in a six-week quasi-experimental pretest-posttest design. The experimental group used interactive digital modules, while the control group received conventional instruction. Because the recovered test forms differed in length, scores were converted into percentages, although this adjustment could not ensure measurement equivalence. Results Both groups demonstrated statistically significant improvements in percentage scores from pretest to posttest. However, the difference in learning gains between the experimental and control groups was not statistically significant. Discussion The findings suggest that grammar learning improved under both instructional conditions without establishing a significant advantage for the digital modules. Because digital delivery and pedagogical organization varied simultaneously, their independent contributions could not be determined. Furthermore, percentage-based score conversion did not address potential differences in test difficulty, content coverage, or measurement precision. The study highlights the importance of comparable assessment instruments, transparent outcome measures, and designs capable of distinguishing technological effects from pedagogical effects in digitally mediated second language grammar instruction.

Abstract Summer melt describes the phenomenon of graduates who appear ready for college opting not to enroll after high school, often because of challenges arising during the summer. Using the Education Longitudinal Study of 2002, this study situates summer melt within the broader college-choice process by comparing summer melters with students who follow through on their intentions, those who never intend to enroll, and those who enroll without prior intent. Socioeconomic differences in summer melt are closely tied to earlier disparities in progressing toward college intent. Summer melters also share some academic and behavioral characteristics with students who do not intend to enroll and are less likely than college-intending enrollees to maintain consistently high educational expectations during high school. They also exhibit differences in their model-predicted probabilities of enrollment between the 10th and 12th grades, with larger differences more common among lower-SES students. These results highlight the value of viewing summer melt as one point among several at which students reconsider their postsecondary plans, as well as the need for conceptual models that incorporate ongoing, rather than discrete, decision-making in the transition to college.

Low Social Studies (IPS) learning outcomes among Grade VIII.1 students at SMP Negeri 1 Bulango Utara motivated this study. In the initial observation, only 8 of 25 students (32%) reached the learning objective attainment criterion (KKTP) of 75, because instruction was dominated by lectures and individual assignments. This study aimed to improve student learning outcomes by implementing the Numbered Head Together (NHT) learning method in IPS. This classroom action research was conducted in two cycles, each consisting of two meetings and comprising the stages of planning, action, observation, and reflection. The subjects were 25 students of Grade VIII.1. Data were collected through teacher and student activity observation sheets, a multiple-choice test, and documentation, and were analyzed using descriptive quantitative analysis with a classical mastery indicator of 80%. The results showed that learning mastery increased from 32% in the pre-cycle to 60% in Cycle I and 88% in Cycle II, with class mean scores of 75.6 in Cycle I and 86.8 in Cycle II. Teacher and student activities also improved, particularly in group collaboration, willingness to express opinions, and individual responsibility. It can be concluded that the NHT method is effective in improving IPS learning outcomes and can serve as an alternative student-centered cooperative learning strategy.

Purpose: to explore the use of nature-based loose parts in supporting young children’s creativity through material exploration, independent choice, experimentation, and open-ended play at PAUD Kiddy Kid Center, Banda Aceh. Method: this study employed a qualitative descriptive approach at PAUD Kiddy Kid Center, Banda Aceh. Participants included four young children and their teacher, selected purposively. Data were collected through observation, semi-structured interviews, and documentation, then analyzed using the interactive model of Miles, comprising data reduction, data display, and conclusion drawing. Findings: nature-based loose parts provided opportunities for children to express creativity through material exploration, independent selection, experimentation, material combination, imagination, and the development of diverse creations. All four observed children demonstrated the identified creative behaviors, although their participation pace varied. Teachers facilitated these processes through careful material preparation, safety supervision, and open-ended guidance. Despite challenges in material storage and hygiene, nature-based loose parts offered an accessible and flexible learning resource that supported creative engagement beyond the final product. Implications: PAUD educators can use accessible natural materials to create open-ended learning activities that encourage children’s creativity, independence, and exploration. Originality: lies in its process-oriented examination of how children explore, select, combine, and transform nature-based loose parts, emphasizing creative processes rather than finished products.

Cost estimation (Rencana Anggaran Biaya, RAB) is a course that demands careful calculation and an understanding of how costs arise in real projects. An initial observation at SMK Negeri 1 Baureno found that roughly 63% of students grasped and could apply RAB concepts. This research examines whether industrial internship (Prakerin) experience and learning motivation, individually and jointly, influence the RAB learning outcomes of Building Modeling and Information Design (DPIB) students. It adopts an associative quantitative approach with an ex post facto design. Purposive sampling selected 68 twelfth-grade students who had finished their internship. Four-point Likert questionnaires measured Prakerin experience and learning motivation, while a multiple-choice test and grade records supplied the outcome data. Classical assumption tests and multiple linear regression were run in SPSS. Prakerin experience had a significant positive effect on outcomes (B = 1.137, t = 2.717, p = 0.008); the effect of motivation was positive but not significant (B = 0.782, t = 1.754, p = 0.084). Together, the two variables had a significant effect (F = 44.231, p < 0.001), explaining 57.6% of the variance. Schools should improve internship quality and link students' industry experience to RAB teaching

Fundamental frequency (F0) is a salient acoustic cue in voice perception, but how F0-related attractiveness judgments vary across listeners with different sexual orientations remains insufficiently understood. This study examined attractiveness ratings under controlled F0 manipulation in Mandarin voice stimuli produced by one male and one female announcer. Eighty adults were recruited: 20 heterosexual male, 20 heterosexual female, 20 homosexual male, and 20 homosexual female participants. An adaptive three-alternative forced-choice pretest with 12 listeners established a group-level F0 just-noticeable difference (JND) of 0.215 ERB. Seven F0 levels, from −3 to +3 JNDs around each speaker’s own baseline, were then presented three times in the main experiment. Because each listener group rated only the target-voice sex that matched its presumed attraction pattern, the study compares two observed listener–target configurations rather than fully crossing listener sex, sexual orientation, and target-voice sex. Linear mixed-effects models showed that attractiveness ratings for the male voice decreased as F0 increased in both heterosexual female and homosexual male listeners, with no reliable difference in slopes. For the female voice, ratings increased with F0 in both heterosexual male and homosexual female listeners, while the homosexual-female group additionally showed a significant nonlinear component, with a fitted maximum near +2.4 JND. These findings indicate that, within these two listener–target configurations and these two controlled source voices, F0-related attractiveness judgments generally followed target-sex-related directions, whereas between-group variation was more evident in response strength and curve shape. The study contributes to experimental research on social voice perception and provides a controlled Mandarin-language baseline for future cross-linguistic comparisons of vocal social evaluation; it does not itself test intercultural variation.

This article proposes a deconstruction of fatalistic readings of the concept of Orí in the thought of Òrúnmìlà, engaging critically with the interpretations of Bọlájí Idowu and Ségun Gbadegesin, for whom the three modes through which destiny is granted in Ifá (Àkúnlẹ̀yàn, Àkúnlẹ̀gbà, and Ayànmọ) would amount to an unalterable subjection of the agent to a preordained plan. Through a hermeneutic-allegorical and philological analysis of these concepts, and drawing on the etymology of ènìyàn (the person who chooses), the article argues that these three instances do not constitute fatalism, but rather expressions of free will (Ìfẹ́-àtinúwá) and of the agent's moral responsibility. It is argued that the fatalistic reading stems from an excessively literal interpretation of Ifá's myths and proverbs, one that overlooks their allegorical dimension and the centrality of choice (yàn) to the ontological constitution of the human being. The article further distinguishes the content of the chosen destiny, irrevocable, from the manner in which that destiny unfolds in earthly existence, which depends on the agent's character (ìwà) and effort (ẹsẹ̀). It concludes that Ifá constitutes a philosophical system in which the human being is the protagonist of his or her own destiny, so that the fatalistic interpretation stands as an antithesis to the philosophy of Òrúnmìlà.

این مقاله به بازخوانی انتقادی قرائت‌های جبرگرایانه از مفهوم اوری (Orí) در اندیشه Òrúnmìlà می‌پردازد و به طور انتقادی با تفسیرهای Bọlájí Idowu و Ségun Gbadegesin مواجه می‌شود؛ کسانی که سه شیوه‌ای را که سرنوشت در آیین Ifá اعطا می‌شود (Àkúnlẹ̀yàn، Àkúnlẹ̀gbà و Ayànmọ) به معنای تسلیم غیرقابل تغییر عامل به طرحی از پیش تعیین‌شده دانسته‌اند. با بهره‌گیری از تحلیل هرمنوتیکی-تمثیلی و زبان‌شناختی این مفاهیم و با استناد به ریشه‌شناسی واژه ènìyàn (شخصی که انتخاب می‌کند)، مقاله استدلال می‌کند که این سه حالت، جبرگرایی را تشکیل نمی‌دهند، بلکه بیانگر اراده آزاد (Ìfẹ́-àtinúwá) و مسئولیت اخلاقی عامل هستند. همچنین استدلال می‌شود که قرائت جبرگرایانه ناشی از تفسیر بیش از حد لفظی اسطوره‌ها و ضرب‌المثل‌های Ifá است؛ تفسیری که بعد تمثیلی آن‌ها و محوریت انتخاب (yàn) در ساختار وجودی انسان را نادیده می‌گیرد. مقاله همچنین میان محتوای سرنوشت انتخاب‌شده که غیرقابل بازگشت است و نحوه تحقق آن سرنوشت در زندگی زمینی که وابسته به منش (ìwà) و تلاش (ẹsẹ̀) عامل است، تمایز قائل می‌شود. در پایان نتیجه گرفته می‌شود که Ifá نظام فلسفی‌ای است که در آن انسان نقش‌آفرین سرنوشت خویش است و بنابراین، تفسیر جبرگرایانه در تقابل با فلسفه Òrúnmìlà قرار می‌گیرد.

Elementary school students' limited conceptual grasp of norms, rights, and obligations within Pancasila Education has prompted the search for more contextual, culturally grounded instructional strategies. This study examines the extent to which the Value Clarification Technique (VCT), enriched with values drawn from the Malay Tunjuk Ajar tradition, influences conceptual understanding among 33 sixth-grade students of Class VI B, Tahfidz Umar bin Khattab Islamic School, Pekanbaru. A pre-experimental one-group design with pre- and post-treatment measurement was applied, using a 20-item multiple-choice instrument. Data processing involved a Shapiro-Wilk normality test on the difference scores, N-Gain calculation to capture the magnitude of change, and a Paired Sample t-Test to examine mean differences. Findings revealed a mean score increase from 88.79 to 93.64, with t=2.889 at df=32 and a significance level of 0.007 (<0.05), leading to rejection of the null hypothesis. The extent of improvement is reflected in an average N-Gain of 0.443 (moderate category) and an effect size (Cohen's d) of 0.503. These results affirm that embedding Malay Tunjuk Ajar values within the VCT model meaningfully contributes to strengthening elementary students' conceptual understanding of norms, rights, and obligations.

درک مفهومی محدود دانش‌آموزان دبستانی از هنجارها، حقوق و وظایف در چارچوب آموزش پانچاسیلا، جست‌وجوی راهبردهای آموزشی زمینه‌مند و مبتنی بر فرهنگ را ضروری ساخته است. این پژوهش به بررسی میزان تأثیر تکنیک تبیین ارزش‌ها (Value Clarification Technique یا VCT) که با ارزش‌های برگرفته از سنت مالایی Tunjuk Ajar غنی شده است، بر درک مفهومی ۳۳ دانش‌آموز پایه ششم کلاس VI B مدرسه اسلامی Tahfidz Umar bin Khattab در Pekanbaru می‌پردازد. طرح پژوهش از نوع پیش‌آزمایشی تک‌گروهی با اندازه‌گیری پیش و پس از مداخله بود و از یک ابزار چندگزینه‌ای ۲۰ سؤالی استفاده شد. پردازش داده‌ها شامل آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk بر تفاوت نمرات، محاسبه N-Gain برای سنجش میزان تغییر و آزمون t زوجی برای بررسی تفاوت میانگین‌ها بود. یافته‌ها نشان داد میانگین نمرات از ۸۸.۷۹ به ۹۳.۶۴ افزایش یافته است و مقدار t=2.889 با df=32 و سطح معناداری ۰.۰۰۷ (<۰.۰۵) به دست آمد که منجر به رد فرض صفر شد. میزان بهبود در N-Gain متوسط برابر با ۰.۴۴۳ و اندازه‌ی اثر (Cohen's d) برابر با ۰.۵۰۳ منعکس شده است. این نتایج تأیید می‌کند که ادغام ارزش‌های Tunjuk Ajar مالایی در مدل VCT به طور معناداری به تقویت درک مفهومی دانش‌آموزان دبستانی از هنجارها، حقوق و وظایف کمک می‌کند.

This study aimed to determine the effectiveness of the Learning Starts With A Question (LSQ) learning method assisted by audio-visual media on the cognitive learning outcomes of fourth-grade students in IPAS at SDN 1 Lendang Belo. The study used a quantitative approach with a pre-experimental one-group pretest-posttest design. The research was conducted from 3 to 24 August 2026 with 23 fourth-grade students selected through saturated sampling. Data were collected through observation, tests, and documentation. The instrument consisted of a 13-item multiple-choice test and an observation sheet. Data were analyzed using descriptive statistics, the Shapiro-Wilk normality test, homogeneity test, and paired-samples t-test with SPSS 21. The mean score increased from 63.20 on the pretest to 64.88 on the posttest, an increase of 1.68 points. However, the paired-samples t-test produced a significance value of 0.661 (p > 0.05), with t = -0.445 and df = 22. Thus, the increase was not statistically significant. The findings indicate that the implementation of LSQ assisted by audio-visual media produced a small descriptive increase, but did not provide sufficient statistical evidence of a significant effect on students’ cognitive learning outcomes. The method needs to be implemented gradually and consistently, with appropriate guidance and audio-visual materials suited to students’ characteristics.

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی روش یادگیری «یادگیری با پرسش آغاز می‌شود» (Learning Starts With A Question؛ LSQ) با کمک رسانه‌های صوتی‌تصویری بر پیامدهای یادگیری شناختی دانش‌آموزان پایه چهارم در درس علوم تجربی (IPAS) در دبستان SDN 1 Lendang Belo انجام شد. این مطالعه با رویکرد کمی و با طرح پیش‌آزمایشی یک‌گروهی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون صورت گرفت. پژوهش در بازه زمانی ۳ تا ۲۴ اوت ۲۰۲۶ با حضور ۲۳ دانش‌آموز پایه چهارم که به روش نمونه‌گیری اشباع انتخاب شدند، انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده، آزمون و مستندسازی گردآوری گردید. ابزار پژوهش شامل یک آزمون چندگزینه‌ای ۱۳ سؤالی و یک برگه مشاهده بود. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk، آزمون همگنی و آزمون t زوجی با نرم‌افزار SPSS 21 تحلیل شدند. میانگین نمره از 63.20 در پیش‌آزمون به 64.88 در پس‌آزمون افزایش یافت که معادل 1.68 امتیاز بود. با این حال، آزمون t زوجی مقدار معناداری 0.661 (p > 0.05) با t = -0.445 و df = 22 را نشان داد. بنابراین، این افزایش از نظر آماری معنادار نبود. یافته‌ها نشان می‌دهد اجرای روش LSQ با کمک رسانه‌های صوتی‌تصویری افزایش توصیفی اندکی ایجاد کرد، اما شواهد آماری کافی برای اثربخشی معنادار بر پیامدهای یادگیری شناختی دانش‌آموزان فراهم نکرد. اجرای تدریجی و مستمر این روش، همراه با راهنمایی مناسب و استفاده از مواد صوتی‌تصویری متناسب با ویژگی‌های دانش‌آموزان توصیه می‌شود.

This study aims to describe the implementation of the Service Learning model and analyze the improvement in student learning outcomes in Islamic Religious Education at MTs An-Nahdlah Makassar. The research employs Classroom Action Research (CAR) based on the Kemmis and McTaggart model, conducted through pre-cycle, Cycle I, and Cycle II stages. Each cycle consists of four phases: planning, action, observation, and reflection. The research subjects were 33 seventh-grade students at MTs An-Nahdlah Makassar. Data collection techniques included observation, interviews, multiple-choice tests, and documentation. Research data were analyzed quantitatively to determine the improvement in student learning outcomes following the implementation of the Service Learning model. The results indicate that the Service Learning model successfully improved student learning outcomes. In the pre-cycle stage, the average score was 66.66, with a mastery rate of 30.30%. In Cycle I, the average score rose to 75.15 with a mastery rate of 54.54%, and in Cycle II, it increased to 89.09 with a mastery rate of 90.90%. Quantitatively, there was an increase in mastery of 24.24% and an average score increase of 8.49 from the pre-cycle to Cycle I, followed by an increase in mastery of 36.36% and an average score increase of 13.94 from Cycle I to Cycle II. Thus, the implementation of the Service Learning model improved student learning outcomes in Islamic Religious Education and met the established success indicators.

هدف این پژوهش توصیف اجرای مدل یادگیری خدمت‌محور و تحلیل بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان در آموزش دینی اسلامی در مدرسه MTs An-Nahdlah Makassar است. این پژوهش با بهره‌گیری از روش پژوهش اقدام کلاسی (CAR) مبتنی بر مدل Kemmis و McTaggart، در سه مرحله پیش‌چرخه، چرخه اول و چرخه دوم انجام شده است. هر چرخه شامل چهار مرحله برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و بازتاب است. جامعه پژوهش شامل ۳۳ دانش‌آموز پایه هفتم مدرسه MTs An-Nahdlah Makassar بود. روش‌های گردآوری داده شامل مشاهده، مصاحبه، آزمون چندگزینه‌ای و مستندسازی بوده است. داده‌های پژوهش به صورت کمی برای تعیین بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان پس از اجرای مدل یادگیری خدمت‌محور تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مدل یادگیری خدمت‌محور به طور موفقیت‌آمیزی نتایج یادگیری دانش‌آموزان را بهبود بخشیده است. در مرحله پیش‌چرخه، میانگین نمره ۶۶٫۶۶ با نرخ تسلط ۳۰٫۳۰٪ بود. در چرخه اول، میانگین نمره به ۷۵٫۱۵ با نرخ تسلط ۵۴٫۵۴٪ افزایش یافت و در چرخه دوم، به ۸۹٫۰۹ با نرخ تسلط ۹۰٫۹۰٪ رسید. به طور کمی، افزایش تسلط ۲۴٫۲۴٪ و افزایش میانگین نمره ۸٫۴۹ از مرحله پیش‌چرخه تا چرخه اول مشاهده شد و پس از آن، افزایش تسلط ۳۶٫۳۶٪ و افزایش میانگین نمره ۱۳٫۹۴ از چرخه اول تا چرخه دوم به دست آمد. بنابراین، اجرای مدل یادگیری خدمت‌محور نتایج یادگیری دانش‌آموزان در آموزش دینی اسلامی را بهبود بخشیده و شاخص‌های موفقیت تعیین‌شده را محقق ساخته است.

This research was motivated by the low science learning outcomes of fifth-grade students at SDN 20 Indarung, as indicated by the number of students who had not yet achieved the KKTP. Learning that predominantly used lectures and question-and-answer methods resulted in students being less active and less motivated. This research aimed to determine the effect of the Children Learning in Science (CLIS) learning model on the science learning outcomes of fifth-grade students on the topic of energy conservation efforts. This research used a quantitative approach with a Quasi Experimental Design and a Posttest Only Control Group Design. The population consisted of 51 fifth-grade students, with a saturated sampling technique, comprising 26 students in class VA as the experimental class and 25 students in class VB as the control class. The research instrument was a 25-item multiple-choice test that had undergone tryout and instrument analysis. Data were obtained through a posttest and analyzed using normality, homogeneity, and hypothesis tests with an Independent Samples t-test using SPSS 27. The results showed that the average learning outcome of the experimental class was 86.31, while that of the control class was 64.16. The hypothesis test showed a tcount of 8.025 > a ttable of 1.677 at a significance level of 0.05 with 49 degrees of freedom, indicating that H₀ was rejected and H₁ was accepted. Therefore, the Children Learning in Science (CLIS) learning model had a significant effect on the science learning outcomes of fifth-grade students at SDN 20 Indarung.

این پژوهش با انگیزه نتایج پایین یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه پنجم در دبستان دولتی شماره ۲۰ ایندارونگ انجام شد، چنان‌که تعداد زیادی از دانش‌آموزان هنوز به KKTP دست نیافته‌اند. آموزش غالباً مبتنی بر روش سخنرانی و پرسش‌وپاسخ بود که منجر به کاهش فعالیت و انگیزه دانش‌آموزان می‌شد. هدف این پژوهش تعیین تأثیر مدل یادگیری Children Learning in Science (CLIS) بر نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه پنجم در موضوع تلاش‌های صرفه‌جویی در مصرف انرژی بود. این پژوهش با رویکرد کمی و طرح شبه‌آزمایشی (Quasi Experimental Design) و طرح گروه کنترل فقط پس‌آزمون (Posttest Only Control Group Design) انجام شد. جامعه آماری شامل ۵۱ دانش‌آموز پایه پنجم بود که با روش نمونه‌گیری اشباع انتخاب شدند و شامل ۲۶ دانش‌آموز کلاس VA به عنوان گروه آزمایش و ۲۵ دانش‌آموز کلاس VB به عنوان گروه کنترل بودند. ابزار پژوهش یک آزمون چندگزینه‌ای ۲۵ سؤالی بود که مورد آزمون اولیه و تحلیل ابزار قرار گرفته بود. داده‌ها از طریق پس‌آزمون جمع‌آوری و با استفاده از آزمون‌های نرمالیتی، همگنی و آزمون فرضیه با آزمون t مستقل (Independent Samples t-test) در نرم‌افزار SPSS 27 تحلیل شدند. نتایج نشان داد میانگین نتایج یادگیری گروه آزمایش ۸۶٫۳۱ و گروه کنترل ۶۴٫۱۶ بود. آزمون فرضیه نشان داد مقدار t محاسبه‌شده ۸٫۰۲۵ بزرگ‌تر از t جدول ۱٫۶۷۷ در سطح معناداری ۰٫۰۵ با ۴۹ درجه آزادی است که نشان‌دهنده رد H₀ و پذیرش H₁ می‌باشد. بنابراین، مدل یادگیری Children Learning in Science (CLIS) تأثیر معناداری بر نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان دولتی شماره ۲۰ ایندارونگ داشت.

This classroom action research presents a plan to implement the role-playing method to improve learning outcomes in the Natural and Social Sciences (IPAS) subject specifically regarding food chains and food webs for 27 fifth-grade students at SDN Pakis V/372 Surabaya. The design comprises a pre-cycle phase and two cycles, each involving planning, action, observation, and reflection. The activities utilized Ecosystem Hats and connecting ropes to demonstrate predator-prey relationships and population changes. Data derived from five multiple-choice questions, three fill-in-the-blank items, and two essay questions were analyzed descriptively. With a passing grade of 75 and a target class mastery rate of 85%, the mastery level rose from 29.63% in the pre-cycle to 66.67% in Cycle I and 88.89% in Cycle II. The mean scores were 61.42, 73.77, and 81.79, respectively. Three students still required remedial instruction. Improvements in Cycle II included role rotation, marking the direction of energy flow, and providing individual explanations.

این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی، طرحی را برای به‌کارگیری روش ایفای نقش به منظور بهبود نتایج یادگیری در درس علوم تجربی و اجتماعی (IPAS) به‌ویژه در زمینه زنجیره غذایی و شبکه غذایی برای ۲۷ دانش‌آموز پایه پنجم دبستان SDN Pakis V/372 سورابایا ارائه می‌دهد. طرح پژوهش شامل مرحله پیش‌چرخه و دو چرخه است که هر یک شامل برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل می‌باشد. در فعالیت‌ها از کلاه‌های اکوسیستم و طناب‌های اتصال برای نمایش روابط شکارچی-شکار و تغییرات جمعیتی استفاده شد. داده‌ها از طریق پنج سؤال چندگزینه‌ای، سه سؤال جای‌خالی و دو سؤال تشریحی گردآوری و به صورت توصیفی تحلیل شدند. با نمره قبولی ۷۵ و هدف تسلط کلاسی ۸۵٪، سطح تسلط از ۲۹٫۶۳٪ در پیش‌چرخه به ۶۶٫۶۷٪ در چرخه اول و ۸۸٫۸۹٪ در چرخه دوم افزایش یافت. میانگین نمرات به ترتیب ۶۱٫۴۲، ۷۳٫۷۷ و ۸۱٫۷۹ بود. سه دانش‌آموز همچنان نیازمند آموزش جبرانی بودند. بهبودهای چرخه دوم شامل چرخش نقش‌ها، علامت‌گذاری جهت جریان انرژی و ارائه توضیحات فردی بود.

This classroom action research article presents the use of Problem Based Learning (PBL) to improve Grade V pupils' Pancasila Education learning outcomes on the application of Pancasila values in everyday life. The context comprises 28 pupils at SDN Pakis V/372 Surabaya and includes a pre-cycle followed by two cycles of planning, action, observation, and reflection. Learning activities center on contextual case analysis, group investigation, presentation of solutions, and individual evaluation. Learning outcomes are measured using five multiple-choice items, three short-answer items, and two constructed-response items. Descriptive analysis yields mean scores of 63.72, 79.51, and 87.97, while mastery increases from 28.57% to 71.43% and 96.43%. The 85% class mastery target is reached in Cycle II, although one pupil still requires targeted remediation. Cycle II improvements emphasize individual initial responses, rotating group roles, comparison of alternative actions, and evidence-based reasoning.

این مقاله پژوهش اقدام کلاسی به کارگیری یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning - PBL) را برای بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم در درس آموزش پاندچاسیلا با محوریت کاربرد ارزش‌های پاندچاسیلا در زندگی روزمره ارائه می‌دهد. جامعه پژوهش شامل ۲۸ دانش‌آموز دبستان SDN Pakis V/372 سورابایا است و شامل یک مرحله پیش‌چرخه و دو چرخه برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و بازتاب می‌باشد. فعالیت‌های یادگیری بر تحلیل موردی زمینه‌ای، پژوهش گروهی، ارائه راه‌حل‌ها و ارزیابی فردی متمرکز است. نتایج یادگیری با استفاده از پنج سؤال چندگزینه‌ای، سه سؤال کوتاه‌پاسخ و دو سؤال پاسخ‌ساز اندازه‌گیری می‌شود. تحلیل توصیفی میانگین نمرات ۶۳٫۷۲، ۷۹٫۵۱ و ۸۷٫۹۷ را نشان می‌دهد و میزان تسلط از ۲۸٫۵۷٪ به ۷۱٫۴۳٪ و ۹۶٫۴۳٪ افزایش می‌یابد. هدف تسلط کلاسی ۸۵٪ در چرخه دوم محقق می‌شود، هرچند یک دانش‌آموز همچنان به جبرانسازی هدفمند نیاز دارد. بهبودهای چرخه دوم بر پاسخ‌های اولیه فردی، چرخش نقش‌های گروهی، مقایسه اقدامات جایگزین و استدلال مبتنی بر شواهد تأکید دارد.

This study was motivated by the low Social Studies learning outcomes of sixth-grade students at SDN 49 Kuranji, Padang City, and the limited involvement of students in the learning process. This study aimed to determine the effect of the Project Based Learning (PjBL) model assisted by rewards on the Social Studies learning outcomes of sixth-grade students at SDN 49 Kuranji, Padang City. The study employed a quantitative approach using a quasi-experimental method with a Posttest Only Control Group Design. The population and sample consisted of 42 students, with 21 students in class VI B as the experimental group and 21 students in class VI A as the control group. Data were collected through a final test consisting of 20 multiple-choice items that had undergone validity, reliability, difficulty, and discrimination analyses. The data were analyzed using normality, homogeneity, and independent-samples t-test analyses. The results showed that the experimental group obtained a mean posttest score of 84.52, while the control group obtained 72.61. The hypothesis test produced a t-count of 4.645, which was greater than the t-table value of 1.684 at a 0.05 significance level. Therefore, the null hypothesis was rejected and the alternative hypothesis was accepted. The findings indicate that the implementation of Project Based Learning assisted by rewards had a significant positive effect on students' Social Studies learning outcomes.

این پژوهش با انگیزه نتایج پایین یادگیری مطالعات اجتماعی دانش‌آموزان پایه ششم دبستان SDN 49 کورانجی شهر پادانگ و مشارکت محدود دانش‌آموزان در فرایند یادگیری انجام شد. هدف این پژوهش تعیین تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) با کمک پاداش بر نتایج یادگیری مطالعات اجتماعی دانش‌آموزان پایه ششم دبستان SDN 49 کورانجی شهر پادانگ بود. این پژوهش با رویکرد کمی و با استفاده از روش شبه‌آزمایشی و طرح گروه کنترل فقط پس‌آزمون انجام شد. جامعه و نمونه پژوهش شامل ۴۲ دانش‌آموز بود که ۲۱ نفر از کلاس VI B به عنوان گروه آزمایش و ۲۱ نفر از کلاس VI A به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. داده‌ها از طریق آزمون نهایی شامل ۲۰ سؤال چندگزینه‌ای که مورد تحلیل روایی، پایایی، دشواری و تمایز قرار گرفته بودند، جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل نرمالیتی، همگنی و آزمون t مستقل تحلیل شدند. نتایج نشان داد که گروه آزمایش میانگین نمره پس‌آزمون ۸۴٫۵۲ و گروه کنترل ۷۲٫۶۱ را کسب کردند. آزمون فرضیه مقدار t محاسبه‌شده ۴٫۶۴۵ را نشان داد که بزرگ‌تر از مقدار t جدول ۱٫۶۸۴ در سطح معناداری ۰٫۰۵ بود. بنابراین فرض صفر رد و فرض جایگزین پذیرفته شد. یافته‌ها نشان می‌دهد اجرای یادگیری مبتنی بر پروژه با کمک پاداش تأثیر مثبت معناداری بر نتایج یادگیری مطالعات اجتماعی دانش‌آموزان داشته است.

This study aimed to determine the effect of the Make A Match cooperative learning model on the Science learning outcomes of sixth-grade students at SDN 21 Lubuk Lintah. The study was motivated by low Science learning outcomes and teacher-centered instruction, which left students less active. A quantitative approach was used with a quasi-experimental, posttest-only nonequivalent control group design. The population consisted of 80 sixth-grade students in three classes. Two classes of 27 students each were selected through purposive sampling: class VI.1 as the experimental class and class VI.2 as the control class. The experimental class was taught using the Make A Match model, whereas the control class received conventional instruction (lecture and question-and-answer) on the topic of skeleton, joints, and muscles. Data were collected using a 20-item multiple-choice posttest that had been validated and tried out. The data were analyzed using normality (Kolmogorov-Smirnov), homogeneity (Levene), and independent-samples t-tests. The mean posttest score of the experimental class (80.74) was higher than that of the control class (69.26). The t-test yielded a t-count of 4.382, which was greater than the t-table value of 1.675 (α = 0.05, df = 52), so the null hypothesis was rejected. It is concluded that the Make A Match cooperative learning model has a significant effect on the Science learning outcomes of sixth-grade students at SDN 21 Lubuk Lintah.

این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مدل یادگیری تعاونی Make A Match بر نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه ششم دبستان SDN 21 Lubuk Lintah انجام شده است. انگیزه انجام این پژوهش، پایین بودن نتایج یادگیری علوم و آموزش معلم‌محور بود که موجب کاهش فعالیت دانش‌آموزان می‌شد. رویکرد کمی با طرح شبه‌آزمایشی و گروه کنترل نابرابر فقط پس‌آزمون به کار گرفته شد. جامعه آماری شامل ۸۰ دانش‌آموز پایه ششم در سه کلاس بود. دو کلاس با ۲۷ دانش‌آموز به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند: کلاس VI.1 به عنوان گروه آزمایش و کلاس VI.2 به عنوان گروه کنترل. گروه آزمایش با مدل Make A Match آموزش دید و گروه کنترل به شیوه سنتی (سخنرانی و پرسش و پاسخ) در موضوع اسکلت، مفاصل و عضلات آموزش داده شد. داده‌ها با استفاده از پس‌آزمون چندگزینه‌ای ۲۰ سؤالی که اعتبارسنجی و آزمون مقدماتی شده بود، جمع‌آوری گردید. داده‌ها با آزمون نرمالیتی (Kolmogorov-Smirnov)، همگنی (Levene) و آزمون t مستقل تحلیل شدند. میانگین نمره پس‌آزمون گروه آزمایش (۸۰.۷۴) بالاتر از گروه کنترل (۶۹.۲۶) بود. آزمون t مقدار t محاسبه‌شده ۴.۳۸۲ را نشان داد که بزرگ‌تر از مقدار t جدول ۱.۶۷۵ (α = ۰.۰۵، df = ۵۲) بود، بنابراین فرض صفر رد شد. نتیجه‌گیری می‌شود که مدل یادگیری تعاونی Make A Match تأثیر معناداری بر نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه ششم دبستان SDN 21 Lubuk Lintah دارد.

Abstract: This study aims to determine the effect of the Project Based Learning (PjBL) model combined with a scientific approach on students’ learning outcomes and skills in the reaction rate topic. The study was conducted at SMA Negeri 1 Pangkatan, North Sumatra, involving two classes, namely XI IPA 1 as the experimental class and XI IPA 2 as the control class. The experimental class was taught using the Project Based Learning model with a scientific approach, while the control class was taught using conventional learning. Data were collected through objective tests and observation sheets. The test instrument initially consisted of 40 multiple-choice questions and was analyzed through validity, reliability, difficulty level, and discrimination power tests. The data were analyzed using a right-tailed t-test after conducting normality and homogeneity tests. The results showed that the average posttest score of the experimental class was 82.85, while the control class obtained an average score of 69.14. Hypothesis testing produced a t-count of 7.07, which was greater than the t-table value of 1.99 at a significance level of 0.05, indicating a significant difference in learning outcomes between the two classes. The effect size analysis resulted in a Cohen’s d value of 1.19, categorized as a large effect. In addition, the average student skill score in the experimental class was 80.57, compared with 71.24 in the control class. These findings indicate that the implementation of Project Based Learning with a scientific approach contributes to improved learning outcomes and student skills in learning the reaction rate topic. Keywords: Project Based Learning, Scientific Approach, Learning Outcomes, Student Skills, Reaction Rate. Abstrak: Penelitian ini bertujuan untuk mengetahui pengaruh model Project Based Learning (PjBL) yang dipadukan dengan pendekatan saintifik terhadap hasil belajar dan keterampilan siswa pada materi laju reaksi. Penelitian dilaksanakan di SMA Negeri 1 Pangkatan, Sumatera Utara, dengan melibatkan dua kelas, yaitu kelas XI IPA 1 sebagai kelas eksperimen dan XI IPA 2 sebagai kelas kontrol. Kelas eksperimen diberikan pembelajaran menggunakan model Project Based Learning dengan pendekatan saintifik, sedangkan kelas kontrol menggunakan pembelajaran konvensional. Pengumpulan data dilakukan melalui instrumen tes dan lembar observasi. Instrumen tes terdiri dari 40 soal pilihan ganda yang terlebih dahulu dianalisis melalui uji validitas, reliabilitas, tingkat kesukaran, dan daya pembeda. Data penelitian dianalisis menggunakan uji-t pihak kanan setelah dilakukan uji normalitas dan homogenitas. Hasil penelitian menunjukkan bahwa rata-rata nilai posttest kelas eksperimen sebesar 82,85, sedangkan kelas kontrol sebesar 69,14. Hasil uji hipotesis memperoleh nilai t-hitung sebesar 7,07 yang lebih besar daripada t-tabel sebesar 1,99 pada taraf signifikansi 0,05, sehingga menunjukkan adanya perbedaan hasil belajar yang signifikan antara kedua kelas. Analisis effect size menghasilkan nilai Cohen’s d sebesar 1,19 yang termasuk dalam kategori besar. Selain itu, rata-rata nilai keterampilan siswa pada kelas eksperimen sebesar 80,57, sedangkan kelas kontrol sebesar 71,24. Hasil tersebut menunjukkan bahwa penerapan model Project Based Learning dengan pendekatan saintifik memberikan pengaruh terhadap peningkatan hasil belajar dan keterampilan siswa pada materi laju reaksi. Kata kunci: Project Based Learning, Pendekatan Saintifik, Hasil Belajar, Keterampilan Siswa, Laju Reaksi.

چکیده: این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) همراه با رویکرد علمی بر نتایج یادگیری و مهارت‌های دانش‌آموزان در مبحث سرعت واکنش انجام شده است. این مطالعه در دبیرستان دولتی شماره ۱ پانگاتان، سوماترای شمالی، با مشارکت دو کلاس، یعنی XI IPA 1 به عنوان کلاس آزمایش و XI IPA 2 به عنوان کلاس کنترل، اجرا گردید. کلاس آزمایش با استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر پروژه همراه با رویکرد علمی آموزش دید، در حالی که کلاس کنترل با روش آموزش متداول تدریس شد. داده‌ها از طریق آزمون‌های عینی و برگه‌های مشاهده جمع‌آوری شد. ابزار آزمون در ابتدا شامل ۴۰ سؤال چندگزینه‌ای بود و از نظر روایی، پایایی، سطح دشواری و قدرت تمایز مورد تحلیل قرار گرفت. داده‌ها پس از انجام آزمون نرمال بودن و همگنی، با استفاده از آزمون t یک‌طرفه (سمت راست) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میانگین نمره پس‌آزمون کلاس آزمایش ۸۲٫۸۵ و کلاس کنترل ۶۹٫۱۴ بود. آزمون فرضیه مقدار t محاسبه‌شده را ۷٫۰۷ نشان داد که از مقدار t جدول (۱٫۹۹) در سطح معناداری ۰٫۰۵ بیشتر بود و این امر نشان‌دهنده تفاوت معنادار در نتایج یادگیری بین دو کلاس است. تحلیل اندازه‌ی اثر، مقدار d کوهن را ۱٫۱۹ به دست داد که در دسته‌ی بزرگ قرار می‌گیرد. علاوه بر این، میانگین نمره مهارت دانش‌آموزان در کلاس آزمایش ۸۰٫۵۷ و در کلاس کنترل ۷۱٫۲۴ بود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر پروژه با رویکرد علمی به بهبود نتایج یادگیری و مهارت‌های دانش‌آموزان در مبحث سرعت واکنش کمک می‌کند.

Background Chronic physical health conditions (CPHCs) increase the risk of mental health problems. The present meta-analysis integrates research of studies that compared DSM-oriented scores from the Achenbach System of Empirically Based Assessment (ASEBA) in young people with CPHCs and a control condition. Methods A systematic search in electronic databases (PsycInfo, Medline, Google Scholar, and PSYNDEX) identified 115 studies involving 12,958 children and adolescents with CPHCs and 24,638 control group members which were included in a hierarchical meta-analysis. Results Elevated scores were found on all DSM-oriented scales, with the highest effect sizes observed for Somatic Problems ( g = 0.66 standard deviation units, confidence interval [CI] 0.56 to 0.75) and Affective Problems ( g = 0.61, CI 0.53 to 0.69). Between 8.6% (Attention Deficit/Hyperactivity Problems) and 14.3% (Affective Problems) of the young people with CPHCs scored in the clinical range. Effect sizes were larger if parent ratings rather than adolescent or teacher ratings were used, in the case of direct neurological involvement and of shorter duration of the CPHCs, in older samples, and when test norms rather than healthy comparison groups were used. Conclusion We conclude that the ASEBA is a recommended screening tool for children with CPHCs but more direct comparisons of results from the DSM-based scales and the empirically derived ASEBA scales are needed to inform the choice of the scales. Systematic review registration https://osf.io/nfvdj .

زمینه: بیماری‌های مزمن جسمی (CPHCs) خطر ابتلا به مشکلات سلامت روان را افزایش می‌دهند. فراتحلیل حاضر پژوهش‌هایی را که نمرات مبتنی بر DSM از نظام ارزیابی مبتنی بر شواهد آشنباخ (ASEBA) را در کودکان و نوجوانان دارای CPHCs با یک گروه کنترل مقایسه کرده‌اند، ادغام می‌کند. روش‌ها: جستجوی نظام‌مند در پایگاه‌های داده الکترونیکی (PsycInfo، Medline، Google Scholar و PSYNDEX) تعداد ۱۱۵ مطالعه شامل ۱۲٬۹۵۸ کودک و نوجوان دارای CPHCs و ۲۴٬۶۳۸ عضو گروه کنترل را شناسایی کرد که در یک فراتحلیل سلسله‌مراتبی وارد شدند. یافته‌ها: نمرات بالاتری در تمام مقیاس‌های مبتنی بر DSM مشاهده شد، به‌طوری که بیشترین اندازه اثر برای مشکلات جسمانی (g = 0.66 واحد انحراف معیار، فاصله اطمینان [CI] 0.56 تا 0.75) و مشکلات عاطفی (g = 0.61، CI 0.53 تا 0.69) به دست آمد. بین ۸.۶٪ (مشکلات نقص توجه/بیش‌فعالی) تا ۱۴.۳٪ (مشکلات عاطفی) از کودکان و نوجوانان دارای CPHCs در دامنه بالینی قرار گرفتند. اندازه اثرها زمانی که ارزیابی والدین به جای ارزیابی نوجوان یا معلم استفاده شد، در موارد درگیری مستقیم عصبی و مدت زمان کوتاه‌تر CPHCs، در نمونه‌های مسن‌تر و زمانی که هنجارهای آزمون به جای گروه‌های مقایسه سالم استفاده شد، بزرگ‌تر بود. نتیجه‌گیری: نتیجه می‌گیریم که ASEBA ابزار غربالگری توصیه‌شده‌ای برای کودکان دارای CPHCs است، اما مقایسه‌های مستقیم بیشتری میان نتایج مقیاس‌های مبتنی بر DSM و مقیاس‌های مبتنی بر شواهد ASEBA برای اطلاع‌رسانی در انتخاب مقیاس‌ها مورد نیاز است. ثبت مرور نظام‌مند: https://osf.io/nfvdj .

Words and colors are intimately associated in humans, a sign of the close relationship between verbal, linguistic expression and cognition. Word-color association therefore plays an important role in areas of communication such as marketing and literature. Traditional efforts to build a general, scalable, and quantitative mapping of word-color association have often relied on surveys, experiencing difficulties in curating large-scale data sets, enrolling sufficient participants, and excising potential inherent researcher biases in the choice of the words and the colors to be mapped. Even the most recent computational efforts based on Large Language Models (LLMs) do not overcome these problems due to their near-complete lack of transparency in data and methodology that results in low confidence, consistency, and reliability. Here we propose a framework that overcomes these limitations via the use of freely accessible large-scale web image data, and fully transparent and reproducible methods that allow one to build color associations for almost any given word. We also showcase the methodology in action through analyses of color usage in corporate branding and 20th-century Anglo-American poetry. These show that our framework can help form new answers to and perspectives on long-standing questions in communication. Additionally, our framework by design can be readily adopted for use in any language supported by a web image search engine, and its code is freely available in open source; we therefore expect it to contribute towards achieving a universal, multilingual understanding of word-color association.

واژه‌ها و رنگ‌ها در انسان‌ها به طور نزدیکی با یکدیگر مرتبط‌اند که این امر نشانه‌ای از رابطه نزدیک میان بیان کلامی، زبانی و شناختی است. بنابراین، همبستگی واژه و رنگ نقش مهمی در حوزه‌هایی از ارتباطات مانند بازاریابی و ادبیات ایفا می‌کند. تلاش‌های سنتی برای ایجاد نگاشتی کلی، مقیاس‌پذیر و کمی از همبستگی واژه و رنگ اغلب متکی بر پیمایش‌ها بوده‌اند و در گردآوری مجموعه‌داده‌های وسیع، جذب مشارکت‌کنندگان کافی و حذف سوگیری‌های ذاتی پژوهشگر در انتخاب واژه‌ها و رنگ‌های مورد نگاشت با دشواری‌هایی مواجه بوده‌اند. حتی جدیدترین تلاش‌های محاسباتی مبتنی بر مدل‌های زبانی بزرگ (LLMs) نیز به دلیل فقدان تقریباً کامل شفافیت در داده‌ها و روش‌شناسی، که منجر به اعتماد، انسجام و پایایی پایین می‌شود، این مشکلات را برطرف نمی‌کنند. در این پژوهش، چارچوبی ارائه می‌شود که این محدودیت‌ها را از طریق استفاده از داده‌های تصویری وب در مقیاس وسیع و آزاد و روش‌های کاملاً شفاف و قابل بازتولید که امکان ساخت همبستگی رنگ برای تقریباً هر واژه‌ای را فراهم می‌کند، برطرف می‌سازد. همچنین، روش‌شناسی ارائه‌شده از طریق تحلیل کاربرد رنگ در برندینگ شرکتی و شعر انگلیسی-آمریکایی قرن بیستم به نمایش گذاشته می‌شود. این تحلیل‌ها نشان می‌دهند که چارچوب ما می‌تواند به ارائه پاسخ‌ها و دیدگاه‌های جدید نسبت به پرسش‌های دیرینه در حوزه ارتباطات کمک کند. افزون بر این، چارچوب ما به گونه‌ای طراحی شده است که به آسانی برای هر زبانی که توسط موتور جستجوی تصویر وب پشتیبانی می‌شود، قابل استفاده است و کد آن به صورت متن‌باز در دسترس قرار دارد؛ از این رو انتظار می‌رود که به دستیابی به درکی جهانی و چندزبانه از همبستگی واژه و رنگ کمک کند.

Introduction The capacity for cumulative culture depends on the interplay between social learning and innovation, yet the social-ecological factors that shape individual variation in these processes remain poorly understood. Children’s position within peer networks has been theorised to influence learning strategies by shaping exposure to social models and normative conformity pressures, but this prediction remains untested in experimental contexts. Methods We tested whether children’s sociometric position predicted social learning and innovation across three complementary experimental tasks. 256 children aged 7–11 completed sociometric friendship nominations within their school classrooms and three tasks: the Multi-Method Box, a puzzlebox measuring learning strategy choice and innovation-by-modification; a tool innovation task, the hook task; and the Alternate Uses divergent thinking task. We derived three peer-nomination indices — out-degree, reciprocated friendships, and in-degree — and tested their associations with task performance using multilevel models controlling for age and classroom clustering. Results Across all tasks and outcome measures, none of the sociometric indices predicted children’s learning strategy choice, imitation fidelity, innovation-by-modification, tool innovation success, solution method, or divergent thinking performance. In contrast, age consistently predicted innovation-related outcomes: older children produced more reward-exit and tool-entrance innovations on the Multi-Method Box, were more likely to solve the hook task and to use a hook rather than a dragging strategy, and generated more divergent thinking responses. These age effects replicated well-established developmental findings and held independently of children’s network position. Discussion These findings suggest that individual-level dispositions and developmental cognitive gains may carry greater explanatory weight than relational embeddedness for micro-level learning decisions in middle childhood. Network structure may regulate the flow of cultural information across populations without determining the immediate learning strategy choices of individual children in individually administered experimental contexts.

مقدمه: ظرفیت فرهنگ تجمعی به تعامل بین یادگیری اجتماعی و نوآوری وابسته است، اما عوامل اجتماعی-بوم‌شناختی که تغییرپذیری فردی در این فرایندها را شکل می‌دهند، همچنان به‌خوبی درک نشده‌اند. فرض شده است که موقعیت کودکان در شبکه‌های همسالان می‌تواند راهبردهای یادگیری را از طریق شکل‌دهی به میزان مواجهه با الگوهای اجتماعی و فشارهای همنوایی هنجاری تحت تأثیر قرار دهد، اما این پیش‌بینی در زمینه‌های آزمایشی مورد آزمون قرار نگرفته است. روش‌ها: ما بررسی کردیم که آیا موقعیت سوسیومتریک کودکان می‌تواند یادگیری اجتماعی و نوآوری را در سه تکلیف آزمایشی مکمل پیش‌بینی کند یا خیر. ۲۵۶ کودک ۷ تا ۱۱ ساله در کلاس‌های درس خود نام‌گذاری دوستی سوسیومتریک را تکمیل کردند و سه تکلیف را انجام دادند: جعبه چندروشی (Multi-Method Box)، یک جعبه معما برای سنجش انتخاب راهبرد یادگیری و نوآوری از طریق اصلاح؛ تکلیف نوآوری ابزاری (hook task)؛ و تکلیف تفکر واگرا (Alternate Uses). سه شاخص نام‌گذاری همسالان — درجه خروجی (out-degree)، دوستی‌های متقابل و درجه ورودی (in-degree) — استخراج شد و ارتباط آن‌ها با عملکرد در تکالیف با استفاده از مدل‌های چندسطحی و کنترل سن و خوشه‌بندی کلاسی آزمون شد. نتایج: در تمام تکالیف و شاخص‌های پیامدی، هیچ‌یک از شاخص‌های سوسیومتریک انتخاب راهبرد یادگیری، دقت تقلید، نوآوری از طریق اصلاح، موفقیت در نوآوری ابزاری، روش حل مسئله یا عملکرد تفکر واگرا را در کودکان پیش‌بینی نکرد. در مقابل، سن به طور مداوم پیامدهای مرتبط با نوآوری را پیش‌بینی کرد: کودکان بزرگ‌تر نوآوری‌های بیشتری در خروج پاداش و ورود ابزار در جعبه چندروشی داشتند، احتمال بیشتری داشت که تکلیف قلاب را حل کنند و از راهبرد قلاب به جای کشیدن استفاده نمایند و پاسخ‌های تفکر واگرای بیشتری تولید کردند. این اثرات سنی یافته‌های رشدشناختی شناخته‌شده را تکرار کرد و مستقل از موقعیت شبکه‌ای کودکان باقی ماند. بحث: این یافته‌ها نشان می‌دهد که ویژگی‌های فردی و دستاوردهای شناختی رشدی ممکن است نسبت به جایگاه رابطه‌ای، وزن تبیینی بیشتری برای تصمیمات یادگیری در سطح خرد در دوره میانه کودکی داشته باشند. ساختار شبکه ممکن است جریان اطلاعات فرهنگی را در جمعیت‌ها تنظیم کند، بدون آنکه انتخاب‌های فوری راهبرد یادگیری کودکان را در زمینه‌های آزمایشی فردی تعیین کند.

One essential aspect of mindfulness practice is to help people focus on the present moment. Although this present-focused attention has been linked to several positive outcomes, it also raises the possibility that mindfulness could increase present bias, with potentially negative consequences for decision-making. Across three laboratory studies and one longitudinal field study, we examined whether mindfulness meditation affects intertemporal choice. In the laboratory studies, participants completed brief guided mindfulness exercises before making economic decisions involving trade-offs between smaller immediate rewards and larger delayed rewards. In our field study, participants completed an eight-week mindfulness course offered by an established mindfulness institute, and they made intertemporal choices before and after their training. Across all four studies, mindfulness did not increase present bias or meaningfully alter intertemporal decisions.

یکی از جنبه‌های اساسی تمرین ذهن‌آگاهی، کمک به افراد برای تمرکز بر لحظه حال است. اگرچه این توجه متمرکز بر حال با پیامدهای مثبت متعددی مرتبط دانسته شده است، اما این امکان را نیز مطرح می‌کند که ذهن‌آگاهی می‌تواند سوگیری حال‌گرایانه را افزایش دهد و پیامدهای منفی بالقوه‌ای برای تصمیم‌گیری به همراه داشته باشد. در سه مطالعه آزمایشگاهی و یک مطالعه میدانی طولی، بررسی کردیم که آیا مدیتیشن ذهن‌آگاهی بر انتخاب‌های بین‌زمانی تأثیر می‌گذارد یا خیر. در مطالعات آزمایشگاهی، شرکت‌کنندگان پیش از اتخاذ تصمیمات اقتصادی شامل ترجیح بین پاداش‌های کوچک‌تر فوری و پاداش‌های بزرگ‌تر با تأخیر، تمرینات هدایت‌شده کوتاه ذهن‌آگاهی را انجام دادند. در مطالعه میدانی ما، شرکت‌کنندگان یک دوره هشت‌هفته‌ای ذهن‌آگاهی را که توسط یک مؤسسه معتبر ذهن‌آگاهی ارائه می‌شد، گذراندند و پیش و پس از آموزش خود انتخاب‌های بین‌زمانی انجام دادند. در هر چهار مطالعه، ذهن‌آگاهی موجب افزایش سوگیری حال‌گرایانه یا تغییر معنادار در تصمیمات بین‌زمانی نشد.

This study examined the impact of work-life balance on teacher performance and student outcomes among private school teachers in Surat City. The main aim was to understand how teachers manage their professional and personal life and how this balance affects their teaching effectiveness. A descriptive research design was used and primary data was collected from 300 teachers through a structured questionnaire. The study included demographic analysis, multiple choice questions and Likert scale statements. The findings showed that most teachers experienced moderate levels of work-life balance due to workload and time pressure. Many teachers reported taking work home, which affected their personal life. Statistical analysis revealed that work-life balance had a strong positive relationship with teacher performance (r = 0.62) and student outcomes (r = 0.58). The regression results further confirmed that better balance improved teaching effectiveness. Normality and reliability tests confirmed that the data was suitable and consistent for analysis. The study concluded that work-life balance plays an important role in improving teacher productivity and student learning. Teachers who maintained a healthy balance were more focused, motivated and effective in the classroom. The study also highlighted the need for supportive school policies and stress management practices. Overall, improving work-life balance can lead to better educational outcomes and a more positive teaching environment.

این پژوهش به بررسی تأثیر تعادل کار و زندگی بر عملکرد معلمان و نتایج دانش‌آموزان در میان معلمان مدارس غیرانتفاعی شهر سورت پرداخته است. هدف اصلی، درک نحوه مدیریت زندگی حرفه‌ای و شخصی توسط معلمان و تأثیر این تعادل بر اثربخشی تدریس آن‌ها بود. طرح پژوهش توصیفی به کار گرفته شد و داده‌های اولیه از ۳۰۰ معلم از طریق پرسشنامه ساختاریافته جمع‌آوری گردید. پژوهش شامل تحلیل‌های جمعیت‌شناختی، سؤالات چندگزینه‌ای و عبارات مقیاس لیکرت بود. یافته‌ها نشان داد که اکثر معلمان به دلیل حجم کار و فشار زمانی، سطوح متوسطی از تعادل کار و زندگی را تجربه می‌کنند. بسیاری از معلمان گزارش کردند که کار را به خانه می‌برند که این امر بر زندگی شخصی آن‌ها تأثیر گذاشته است. تحلیل آماری نشان داد که تعادل کار و زندگی با عملکرد معلمان (r = 0.62) و نتایج دانش‌آموزان (r = 0.58) رابطه مثبت قوی دارد. نتایج رگرسیون نیز تأیید کرد که تعادل بهتر، اثربخشی تدریس را افزایش می‌دهد. آزمون‌های نرمالیتی و پایایی نشان داد که داده‌ها برای تحلیل مناسب و سازگار هستند. پژوهش نتیجه‌گیری کرد که تعادل کار و زندگی نقش مهمی در بهبود بهره‌وری معلمان و یادگیری دانش‌آموزان ایفا می‌کند. معلمانی که تعادل سالمی را حفظ می‌کنند، در کلاس درس متمرکزتر، باانگیزه‌تر و اثربخش‌تر هستند. این پژوهش همچنین بر ضرورت سیاست‌های حمایتی مدرسه و شیوه‌های مدیریت استرس تأکید کرد. به طور کلی، بهبود تعادل کار و زندگی می‌تواند به نتایج آموزشی بهتر و محیط تدریس مثبت‌تر منجر شود.

This study aimed to analyze the effect of the Problem Based Learning (PBL) model on students’ learning activities and learning outcomes in the topic of environmental change and environmental conservation among tenth-grade students at SMAN 14 Medan. The research employed a quasi-experimental method using a Pretest-Posttest Non-equivalent Control Group Design. The sample was selected through purposive sampling and consisted of two classes: Class X-7 as the experimental group, which received instruction using the Problem Based Learning model, and Class X-8 served as the control class, utilizing conventional instruction based on the direct instruction model. Data were collected through both non-test and test techniques. The non-test instrument consisted of an observation sheet used to assess students’ learning activities, while the test instrument consisted of 20 multiple-choice questions used to measure students’ learning outcomes. The research results indicate that the implementation of the Problem-Based Learning (PBL) model has a positive impact on students' learning activities and learning outcomes. Students taught using the PBL model demonstrated higher levels of engagement during the learning process and achieved better learning outcomes compared to students taught via the conventional Direct Instruction model. These findings suggest that the PBL model is more effective in enhancing student engagement and understanding of the learning material. Statistical analysis revealed significance values ​​of 0.023 (p < 0.05) for learning activities and 0.000 (p < 0.05) for learning outcomes. Based on these results, it can be concluded that the Problem-Based Learning (PBL) model significantly influences the learning activities and learning outcomes of Grade X students at SMAN 14 Medan regarding the topic of environmental change and conservation.

هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning یا PBL) بر فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان در موضوع تغییرات محیط زیست و حفاظت محیط زیست در میان دانش‌آموزان پایه دهم دبیرستان SMAN 14 Medan بود. این پژوهش با استفاده از روش شبه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل غیرمعادل انجام شد. نمونه‌گیری به صورت هدفمند انجام گرفت و شامل دو کلاس بود: کلاس X-7 به عنوان گروه آزمایش که آموزش با استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر مسئله دریافت کرد و کلاس X-8 به عنوان گروه کنترل که آموزش متعارف مبتنی بر مدل آموزش مستقیم را دریافت نمود. داده‌ها از طریق تکنیک‌های آزمون و غیرآزمون گردآوری شد. ابزار غیرآزمون شامل برگه مشاهده برای ارزیابی فعالیت‌های یادگیری دانش‌آموزان بود و ابزار آزمون شامل ۲۰ سؤال چندگزینه‌ای برای سنجش نتایج یادگیری دانش‌آموزان بود. نتایج پژوهش نشان داد که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) تأثیر مثبتی بر فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان دارد. دانش‌آموزانی که با مدل PBL آموزش دیدند، سطح بالاتری از مشارکت در فرایند یادگیری نشان دادند و نتایج یادگیری بهتری نسبت به دانش‌آموزانی که با مدل آموزش مستقیم آموزش دیدند، کسب کردند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل PBL در افزایش مشارکت دانش‌آموزان و درک بهتر مطالب آموزشی مؤثرتر است. تحلیل آماری مقادیر معناداری ۰٫۰۲۳ (p < 0.05) برای فعالیت‌های یادگیری و ۰٫۰۰۰ (p < 0.05) برای نتایج یادگیری را نشان داد. بر اساس این نتایج می‌توان نتیجه گرفت که مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) به طور معناداری بر فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه دهم دبیرستان SMAN 14 Medan در موضوع تغییر و حفاظت محیط زیست تأثیرگذار است.

This quantitative correlational study investigates the relationship between online gaming, gender, and English vocabulary mastery among 65 tenth-grade students at a private high school in North Minahasa, Indonesia. Data were collected using a self-report online gaming questionnaire and a 50-item researcher-developed multiple-choice vocabulary test reviewed by three experiences EFL teacher for content validity. The students reported a high mean level of online gaming (M = 3.94) while moderate mean level of vocabulary mastery (M = 65.69). Pearson correlation revealed a weak, positive but non-significant relationship between gaming frequency and vocabulary test scores (r = .141, p = .262). An independent samples t-test indicated no statistically significant difference in vocabulary performance between male (M = 64.22) and female students (M = 67.09), and t(62,75) = -0.53, p = .598. The findings indicate that the online gaming does not necessarily correspond to higher vocabulary mastery. However, the findings should be interpreted cautiously because the study used a small co sample from one school and did not examine game genre or the amount of English used during gameplay. Further research should examine these factors and use more direct measures of English exposure during gaming.

این پژوهش همبستگی کمی به بررسی رابطه بین بازی‌های آنلاین، جنسیت و تسلط بر واژگان زبان انگلیسی در میان ۶۵ دانش‌آموز پایه دهم یک دبیرستان غیرانتفاعی در شمال میناهاسا، اندونزی می‌پردازد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه خودگزارش‌دهی بازی‌های آنلاین و یک آزمون چندگزینه‌ای ۵۰ سؤالی واژگان که توسط سه معلم با تجربه EFL از نظر روایی محتوایی بررسی شد، جمع‌آوری گردید. دانش‌آموزان میانگین بالایی از سطح بازی آنلاین را گزارش کردند (M = 3.94) در حالی که میانگین سطح تسلط بر واژگان در حد متوسط بود (M = 65.69). همبستگی پیرسون رابطه‌ای ضعیف، مثبت اما غیرمعنادار بین فراوانی بازی و نمرات آزمون واژگان نشان داد (r = .141, p = .262). آزمون t مستقل تفاوت معناداری از نظر آماری در عملکرد واژگان بین دانش‌آموزان پسر (M = 64.22) و دختر (M = 67.09) نشان نداد، t(62,75) = -0.53, p = .598. یافته‌ها نشان می‌دهند که بازی آنلاین لزوماً با تسلط بیشتر بر واژگان همراه نیست. با این حال، یافته‌ها باید با احتیاط تفسیر شوند زیرا این پژوهش از نمونه‌ای کوچک و تنها از یک مدرسه استفاده کرده و به بررسی نوع بازی یا میزان استفاده از زبان انگلیسی در حین بازی نپرداخته است. پژوهش‌های بیشتری باید این عوامل را بررسی کرده و از سنجه‌های مستقیم‌تر برای سنجش میزان مواجهه با زبان انگلیسی در حین بازی استفاده کنند.

The current research aims to identify (The Effectiveness of Two Active Learning Strategies on the Achievement of Second Intermediate Grade Students in the Holy Quran and Islamic Education Subject and the Development of Their Citizenship Values.). The researcher adopted the quasi-experimental method, and used two scales to measure the variables of his research. The first scale was the achievement scale in mathematics and consisted of (40) paragraphs of the type of multiple choice, and verified its reliability, stability and discrimination, as well as conducting statistical analysis of its paragraphs, and the researcher prepared a citizenship values scale, and the scale in its final form consisted of (38) paragraphs and verified its reliability, stability and discrimination, and the results showed that the experimental group outperformed the control group in the mathematics achievement scale and the citizenship values scale. The researcher suggested conducting studies on the effectiveness of two active learning strategies in acquiring numerical concepts among first intermediate students and developing their logical thinking. The researcher also recommended emphasizing the necessity of teaching the use of active learning strategies in general at the intermediate stage. And the adoption of national values in the teaching of mathematics in the intermediate stages because of its importance in promoting and developing patriotism among students The researcher also recommended emphasizing the need to teach the use of active learning strategies in general at the intermediate stage. And the adoption of national values in the teaching of mathematics in the intermediate stages because of its importance in promoting and developing patriotism among students.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی «اثربخشی دو راهبرد یادگیری فعال بر پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان پایه دوم متوسطه در درس قرآن کریم و آموزش اسلامی و توسعه ارزش‌های شهروندی آنان» انجام شده است. پژوهشگر از روش شبه‌آزمایشی استفاده کرده و برای سنجش متغیرهای پژوهش خود از دو مقیاس بهره برده است. مقیاس اول، مقیاس پیشرفت تحصیلی در ریاضیات بود که شامل ۴۰ پرسش چهارگزینه‌ای بوده و پایایی، ثبات و قدرت تمایز آن مورد تأیید قرار گرفته و تحلیل آماری سؤالات آن نیز انجام شده است. همچنین پژوهشگر مقیاس ارزش‌های شهروندی را تهیه کرده که در نهایت شامل ۳۸ پرسش بوده و پایایی، ثبات و قدرت تمایز آن نیز مورد تأیید قرار گرفته است. نتایج نشان داد که گروه آزمایشی در مقیاس پیشرفت تحصیلی ریاضیات و مقیاس ارزش‌های شهروندی نسبت به گروه کنترل عملکرد بهتری داشته است. پژوهشگر پیشنهاد کرد مطالعاتی درباره اثربخشی دو راهبرد یادگیری فعال در کسب مفاهیم عددی در میان دانش‌آموزان پایه اول متوسطه و توسعه تفکر منطقی آنان انجام شود. همچنین پژوهشگر توصیه کرد بر ضرورت آموزش استفاده از راهبردهای یادگیری فعال به طور کلی در دوره متوسطه تأکید شود و پذیرش ارزش‌های ملی در آموزش ریاضیات در دوره متوسطه به دلیل اهمیت آن در تقویت و توسعه روحیه میهن‌دوستی در میان دانش‌آموزان مورد توجه قرار گیرد.

This study investigates the factors contributing to employability mismatch among Technical and Vocational Education and Training (TVET) graduates in Malaysia, focusing on horizontal mismatch between graduates’ fields of study and employment. Although graduate mismatch has been widely discussed, limited research explains how its determinants interact within the TVET system. This study applied Total Interpretive Structural Modelling (TISM) to identify and interpret hierarchical relationships among these factors. The factors were identified through a structured literature review and stakeholder consultation, and their relationships were examined using the Structural Self-Interaction Matrix, Initial Reachability Matrix, Final Reachability Matrix, level partitioning, and MICMAC analysis. The study included 21 factors: 17 literature-derived factors and 4 context-specific factors (the role of educational institutions in supporting career choice, employment status or position, institutional reputation, and industrial training programmes). The factors represented internal, external, interpersonal, institutional, and sociodemographic dimensions. The findings indicate that employability mismatch is shaped by a complex, interconnected system. TISM positioned labour market conditions, gender, and socioeconomic background at Level 4, reflecting their location at the base of the interpretive hierarchy. However, MICMAC analysis using the mean-based threshold of 19 classified labour market conditions and socioeconomic background as independent or driving factors, whereas gender was classified as autonomous. Personal interests of graduates were also classified as an independent or driving factor despite their Level 3 position. These results show that TISM and MICMAC provide complementary interpretations: TISM explains hierarchical position and directional relationships, while MICMAC indicates relative driving and dependence powers. This distinction improves conceptual clarity and prevents hierarchical placement from being incorrectly interpreted as direct evidence of high driving power across the entire system. The resulting framework supports targeted institutional and policy interventions to improve alignment between TVET graduate preparation and labour market needs and provides a basis for future quantitative validation and predictive modelling.

این مطالعه به بررسی عوامل مؤثر بر عدم تطابق اشتغال‌پذیری در میان فارغ‌التحصیلان آموزش فنی و حرفه‌ای (TVET) در مالزی می‌پردازد و بر عدم تطابق افقی میان رشته تحصیلی فارغ‌التحصیلان و شغل آن‌ها تمرکز دارد. اگرچه موضوع عدم تطابق فارغ‌التحصیلان به طور گسترده مورد بحث قرار گرفته است، اما پژوهش‌های محدودی به تبیین نحوه تعامل عوامل تعیین‌کننده آن در نظام TVET پرداخته‌اند. این مطالعه از مدل‌سازی ساختاری تفسیری کل‌نگر (TISM) برای شناسایی و تفسیر روابط سلسله‌مراتبی میان این عوامل بهره گرفته است. عوامل مذکور از طریق مرور ساختاریافته ادبیات و مشاوره با ذینفعان شناسایی شده و روابط آن‌ها با استفاده از ماتریس خودتعاملی ساختاری، ماتریس دسترسی اولیه، ماتریس دسترسی نهایی، تقسیم‌بندی سطوح و تحلیل MICMAC مورد بررسی قرار گرفته‌اند. در این پژوهش ۲۱ عامل شامل ۱۷ عامل استخراج‌شده از ادبیات و ۴ عامل خاص زمینه‌ای (نقش مؤسسات آموزشی در حمایت از انتخاب شغلی، وضعیت یا موقعیت شغلی، اعتبار مؤسسه و برنامه‌های آموزش صنعتی) لحاظ شده‌اند. این عوامل ابعاد درونی، بیرونی، بین‌فردی، نهادی و جامعه‌شناختی را نمایندگی می‌کنند. یافته‌ها نشان می‌دهد که عدم تطابق اشتغال‌پذیری توسط سیستمی پیچیده و به‌هم‌پیوسته شکل می‌گیرد. مدل TISM شرایط بازار کار، جنسیت و پیشینه اقتصادی-اجتماعی را در سطح ۴ قرار داد که بیانگر جایگاه آن‌ها در پایه سلسله‌مراتب تفسیری است. با این حال، تحلیل MICMAC با استفاده از آستانه مبتنی بر میانگین ۱۹، شرایط بازار کار و پیشینه اقتصادی-اجتماعی را به عنوان عوامل مستقل یا محرک طبقه‌بندی کرد، در حالی که جنسیت به عنوان عامل مستقل طبقه‌بندی شد. علایق شخصی فارغ‌التحصیلان نیز با وجود قرارگیری در سطح ۳، به عنوان عامل مستقل یا محرک طبقه‌بندی شد. این نتایج نشان می‌دهد که TISM و MICMAC تفسیرهای مکملی ارائه می‌دهند: TISM جایگاه سلسله‌مراتبی و روابط جهت‌دار را توضیح می‌دهد، در حالی که MICMAC قدرت نسبی محرک بودن و وابستگی را نشان می‌دهد. این تمایز، شفافیت مفهومی را ارتقا داده و از تفسیر نادرست جایگاه سلسله‌مراتبی به عنوان شواهد مستقیم قدرت محرک بالا در کل سیستم جلوگیری می‌کند. چارچوب حاصل از این پژوهش از مداخلات نهادی و سیاستی هدفمند برای بهبود همسویی میان آمادگی فارغ‌التحصیلان TVET و نیازهای بازار کار حمایت می‌کند و مبنایی برای اعتبارسنجی کمی و مدل‌سازی پیش‌بینانه آینده فراهم می‌آورد.

Introduction Psychological well-being and intrinsic motivation play an important role in academic engagement, professional identity development, and commitment to the teaching profession. However, limited evidence is available on how employment status, reasons for enrolment, and early vocational orientation are jointly associated with these constructs among students in initial teacher education. This study examined psychological well-being and intrinsic motivation among postgraduate students enrolled in Master's Degree programmes in Secondary Teacher Education. Methods A total of 239 postgraduate students enrolled at the University of Castilla-La Mancha and Villanueva University (Spain) participated in the study. Participants completed Ryff's Psychological Well-Being Scale and the Intrinsic Motivation Inventory (IMI). Independent-samples t-tests were conducted to examine differences in psychological well-being and intrinsic motivation according to employment status, reasons for enrolment, and early teaching vocation. Results No statistically significant differences in psychological well-being were observed according to employment status or reason for enrolment. Students who were not actively seeking employment reported significantly higher scores on Interest/Enjoyment and Perceived Choice, as well as a higher overall IMI score, than those actively seeking employment, whereas no significant differences were found for Value/Usefulness. Reason for enrolment was also associated with specific aspects of intrinsic motivation: participants who enrolled for reasons other than employment-related motives reported significantly higher Perceived Choice and overall IMI scores, while no significant differences emerged for Interest/Enjoyment or Value/Usefulness. The most consistent differences were associated with early teaching vocation. Students who had identified teaching as a professional goal from the beginning of their university studies reported significantly higher scores across all IMI dimensions ( p < .001) and a significantly higher score for Purpose in Life ( p < .001). Discussion These findings highlight early vocational orientation as a particularly relevant factor in understanding motivational engagement and professional purpose during initial teacher education. They also underscore the importance of considering both vocational and contextual factors when designing teacher education experiences that support professional identity development and sustained engagement with the teaching profession.

مقدمه: بهزیستی روان‌شناختی و انگیزش درونی نقش مهمی در درگیری تحصیلی، توسعه هویت حرفه‌ای و تعهد به حرفه معلمی ایفا می‌کنند. با این حال، شواهد محدودی درباره چگونگی ارتباط وضعیت اشتغال، دلایل ثبت‌نام و گرایش شغلی اولیه با این سازه‌ها در میان دانشجویان آموزش ابتدایی معلمان وجود دارد. این پژوهش به بررسی بهزیستی روان‌شناختی و انگیزش درونی در میان دانشجویان کارشناسی ارشد ثبت‌نام‌شده در برنامه‌های آموزش معلمان متوسطه پرداخت. روش‌ها: در مجموع ۲۳۹ دانشجوی کارشناسی ارشد از دانشگاه Castilla-La Mancha و دانشگاه Villanueva (اسپانیا) در این پژوهش شرکت کردند. شرکت‌کنندگان مقیاس بهزیستی روان‌شناختی Ryff و پرسشنامه انگیزش درونی (IMI) را تکمیل کردند. برای بررسی تفاوت‌های بهزیستی روان‌شناختی و انگیزش درونی بر اساس وضعیت اشتغال، دلایل ثبت‌نام و گرایش شغلی اولیه، آزمون t مستقل اجرا شد. نتایج: تفاوت معنادار آماری در بهزیستی روان‌شناختی بر اساس وضعیت اشتغال یا دلیل ثبت‌نام مشاهده نشد. دانشجویانی که به طور فعال به دنبال اشتغال نبودند، نمرات بالاتری را در ابعاد علاقه/لذت و انتخاب ادراک‌شده و همچنین نمره کلی IMI نسبت به افرادی که به طور فعال به دنبال اشتغال بودند، گزارش کردند، در حالی که برای ارزش/مفید بودن تفاوت معناداری یافت نشد. دلیل ثبت‌نام نیز با جنبه‌های خاصی از انگیزش درونی مرتبط بود: شرکت‌کنندگانی که به دلایلی غیر از انگیزه‌های مرتبط با اشتغال ثبت‌نام کرده بودند، نمرات بالاتری در انتخاب ادراک‌شده و نمره کلی IMI گزارش کردند، در حالی که برای علاقه/لذت یا ارزش/مفید بودن تفاوت معناداری مشاهده نشد. پایدارترین تفاوت‌ها با گرایش شغلی اولیه مرتبط بود. دانشجویانی که از ابتدای تحصیل دانشگاهی خود، معلمی را به عنوان هدف حرفه‌ای شناسایی کرده بودند، در تمامی ابعاد IMI (p < .001) و همچنین در بعد هدفمندی در زندگی (p < .001) نمرات معنادار بالاتری کسب کردند. بحث: این یافته‌ها گرایش شغلی اولیه را به عنوان عاملی به‌ویژه مهم در فهم درگیری انگیزشی و هدف حرفه‌ای در طول آموزش ابتدایی معلمان برجسته می‌کند. همچنین اهمیت توجه به عوامل شغلی و زمینه‌ای را در طراحی تجارب آموزش معلمان که از توسعه هویت حرفه‌ای و درگیری پایدار با حرفه معلمی حمایت می‌کند، مورد تأکید قرار می‌دهد.

This study examined the impact of work-life balance on teacher performance and student outcomes among private school teachers in Surat City. The main aim was to understand how teachers manage their professional and personal life and how this balance affects their teaching effectiveness. A descriptive research design was used and primary data was collected from 300 teachers through a structured questionnaire. The study included demographic analysis, multiple choice questions and Likert scale statements. The findings showed that most teachers experienced moderate levels of work-life balance due to workload and time pressure. Many teachers reported taking work home, which affected their personal life. Statistical analysis revealed that work-life balance had a strong positive relationship with teacher performance (r = 0.62) and student outcomes (r = 0.58). The regression results further confirmed that better balance improved teaching effectiveness. Normality and reliability tests confirmed that the data was suitable and consistent for analysis. The study concluded that work-life balance plays an important role in improving teacher productivity and student learning. Teachers who maintained a healthy balance were more focused, motivated and effective in the classroom. The study also highlighted the need for supportive school policies and stress management practices. Overall, improving work-life balance can lead to better educational outcomes and a more positive teaching environment.

این پژوهش به بررسی تأثیر تعادل کار و زندگی بر عملکرد معلمان و نتایج دانش‌آموزان در میان معلمان مدارس غیرانتفاعی شهر سورت پرداخته است. هدف اصلی، درک نحوه مدیریت زندگی حرفه‌ای و شخصی توسط معلمان و تأثیر این تعادل بر اثربخشی تدریس آن‌ها بود. طرح پژوهش توصیفی به کار گرفته شد و داده‌های اولیه از ۳۰۰ معلم از طریق پرسشنامه ساختاریافته جمع‌آوری گردید. پژوهش شامل تحلیل‌های جمعیت‌شناختی، سؤالات چندگزینه‌ای و عبارات مقیاس لیکرت بود. یافته‌ها نشان داد که اکثر معلمان به دلیل حجم کار و فشار زمانی، سطوح متوسطی از تعادل کار و زندگی را تجربه می‌کنند. بسیاری از معلمان گزارش کردند که کار را به خانه می‌برند که این امر بر زندگی شخصی آن‌ها تأثیر گذاشته است. تحلیل آماری نشان داد که تعادل کار و زندگی با عملکرد معلمان (r = 0.62) و نتایج دانش‌آموزان (r = 0.58) رابطه مثبت قوی دارد. نتایج رگرسیون نیز تأیید کرد که تعادل بهتر، اثربخشی تدریس را افزایش می‌دهد. آزمون‌های نرمالیتی و پایایی نشان داد که داده‌ها برای تحلیل مناسب و سازگار هستند. پژوهش نتیجه‌گیری کرد که تعادل کار و زندگی نقش مهمی در بهبود بهره‌وری معلمان و یادگیری دانش‌آموزان ایفا می‌کند. معلمانی که تعادل سالمی را حفظ می‌کنند، در کلاس درس متمرکزتر، باانگیزه‌تر و اثربخش‌تر هستند. این پژوهش همچنین بر ضرورت سیاست‌های حمایتی مدرسه و شیوه‌های مدیریت استرس تأکید کرد. به طور کلی، بهبود تعادل کار و زندگی می‌تواند به نتایج آموزشی بهتر و محیط تدریس مثبت‌تر منجر شود.

This study was conducted to examine the validity of Guided Inquiry-based learning devices on the human respiratory system topic in supporting students’ critical thinking skills and conceptual understanding. The study employed a Research and Development (R&D) approach using the ADDIE model and was limited to the development stage, focusing on product validation. The developed learning devices consisted of a learning module, student worksheets (LKPD), and an assessment instrument containing 18 multiple-choice questions. Product validation was conducted by two expert validators and two practitioner validators using structured validation sheets. Validation data were analyzed descriptively by calculating the average scores obtained from the validators. The results showed that the learning module achieved validation scores ranging from 94 –100, the student worksheets 94 –100, and the assessment instrument 96 –100, indicating that all developed learning devices were categorized as very valid. Therefore, the Guided Inquiry-based learning devices are considered suitable for biology learning on the human respiratory system. However, this study was limited to product validation and did not evaluate the practicality or effectiveness of the learning devices in improving students’ critical thinking skills and conceptual understanding.

این پژوهش با هدف بررسی روایی ابزار یادگیری مبتنی بر کاوش هدایت‌شده در موضوع دستگاه تنفس انسان به منظور حمایت از مهارت‌های تفکر انتقادی و درک مفهومی دانش‌آموزان انجام شد. این مطالعه با رویکرد پژوهش و توسعه (R&D) و با استفاده از مدل ADDIE صورت گرفت و به مرحله توسعه محدود شد و تمرکز آن بر اعتبارسنجی محصول بود. ابزار یادگیری توسعه‌یافته شامل یک ماژول یادگیری، برگه‌های کار دانش‌آموز (LKPD) و یک ابزار ارزشیابی متشکل از ۱۸ سؤال چندگزینه‌ای بود. اعتبارسنجی محصول توسط دو ارزیاب خبره و دو ارزیاب عملی با استفاده از برگه‌های اعتبارسنجی ساختاریافته انجام شد. داده‌های روایی به صورت توصیفی و با محاسبه میانگین امتیازات دریافتی از ارزیابان تحلیل شد. نتایج نشان داد که ماژول یادگیری امتیاز روایی بین ۹۴ تا ۱۰۰، برگه‌های کار دانش‌آموز بین ۹۴ تا ۱۰۰ و ابزار ارزشیابی بین ۹۶ تا ۱۰۰ را کسب کردند که نشان‌دهنده آن است که تمامی ابزار یادگیری توسعه‌یافته در دسته بسیار معتبر قرار می‌گیرند. بنابراین، ابزار یادگیری مبتنی بر کاوش هدایت‌شده برای آموزش زیست‌شناسی در مبحث دستگاه تنفس انسان مناسب تلقی می‌شود. با این حال، این پژوهش به اعتبارسنجی محصول محدود بود و به بررسی عملی بودن یا اثربخشی ابزار یادگیری در بهبود مهارت‌های تفکر انتقادی و درک مفهومی دانش‌آموزان نپرداخت.

Habits are automatic actions shaped by prior experience, enabling efficient and fast responses in stable environments. While habitual gaze rapidly directs the eyes toward valuable objects, the mechanisms underlying habitual manual choice for reaching and grasping remain unclear. Here we show that macaque monkeys develop habitual manual choices toward previously rewarded objects through multi-day object–value learning, driven by learned value and spatial preferences. This habitual reaching behavior persisted without object-contingent reward and showed shorter latencies than in value-deliberative tasks, consistent with automatic control. Regression analyses further revealed that manual choice was guided by learned object values, whereas visual salience had no effect, unlike gaze habits. Instead, intrinsic spatial preferences continued to bias reaching behavior even after long-term value learning. These findings demonstrate that habitual manual choice is influenced by both long-term value memory and innate spatial preference, suggesting that the behavioral expression of habitual choice differs between manual selection and habitual gaze.

عادت‌ها کنش‌های خودکاری هستند که توسط تجربه‌های پیشین شکل می‌گیرند و امکان پاسخ‌دهی کارآمد و سریع را در محیط‌های پایدار فراهم می‌کنند. در حالی که نگاه عادت‌گونه به سرعت چشم‌ها را به سوی اشیای ارزشمند هدایت می‌کند، سازوکارهای زیربنایی انتخاب دستی عادت‌گونه برای رسیدن و گرفتن اشیا همچنان نامشخص است. در این پژوهش نشان می‌دهیم که میمون‌های ماکاک از طریق یادگیری چندروزه ارزش شیء، انتخاب‌های دستی عادت‌گونه‌ای نسبت به اشیای پاداش‌دیده پیشین توسعه می‌دهند که این امر تحت تأثیر ارزش آموخته‌شده و ترجیحات فضایی قرار دارد. این رفتار دستی عادت‌گونه حتی بدون پاداش وابسته به شیء نیز تداوم یافت و زمان واکنش کوتاه‌تری نسبت به تکالیف مبتنی بر تأمل ارزشی نشان داد که با کنترل خودکار سازگار است. تحلیل‌های رگرسیونی همچنین نشان داد که انتخاب دستی تحت تأثیر ارزش‌های آموخته‌شده اشیا قرار دارد، در حالی که برجستگی بصری، برخلاف عادت‌های نگاه، تأثیری نداشت. در عوض، ترجیحات فضایی ذاتی حتی پس از یادگیری بلندمدت ارزش، همچنان رفتار دستی را سوگیری می‌کرد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که انتخاب دستی عادت‌گونه تحت تأثیر هر دو حافظه ارزشی بلندمدت و ترجیح فضایی ذاتی قرار دارد و بیان رفتاری انتخاب عادت‌گونه میان انتخاب دستی و نگاه عادت‌گونه متفاوت است.

This study aims to examine the effect of the Project Based Learning (PjBL) model integrated with Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK) on social care character and learning outcomes of Pancasila Education for fifth-grade elementary school students. The study employed a quantitative approach with a quasi-experimental posttest-only control group design. The sample consisted of 36 students equally divided into an experimental group (n=18) and a control group (n=18). The experimental group received TPACK-based PjBL instruction, while the control group followed conventional instruction. Research instruments included a multiple-choice test to measure learning outcomes (20 items, K-R 20=0.704) and a Likert-scale questionnaire to measure social care character (14 items, Cronbach's Alpha=0.738). The results showed that the TPACK-based PjBL model significantly affected social care character (t=3.243; p=0.003; eta²=0.236), learning outcomes (t=4.123; p<0.001; eta²=0.333), and simultaneously affected both (Wilks' Lambda=0.623; F=10.001; p<0.001; eta²=0.377) with large effect categories. In the experimental group, the average learning outcomes increased from 48.89 to 75.83 (N-Gain=0.556, medium category) and social care character increased from 37.39 to 45.89 (N-Gain=0.498, medium category). The mastery learning proportion in the experimental group reached 61.1%, much higher than the control group which only reached 11.1%. These findings strengthen the TPACK framework in the context of Pancasila Education in elementary schools as an approach that can support the integrated development of character and academic abilities.

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) تلفیق‌شده با دانش محتوایی-تربیتی-فناورانه (TPACK) بر منش مراقبت اجتماعی و پیامدهای یادگیری آموزش پاندسیلا در دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کمی و طرح شبه‌آزمایشی با گروه کنترل و فقط پس‌آزمون اجرا شد. نمونه شامل ۳۶ دانش‌آموز بود که به طور مساوی به دو گروه آزمایش (n=18) و کنترل (n=18) تقسیم شدند. گروه آزمایش آموزش مبتنی بر PjBL با رویکرد TPACK را دریافت کرد و گروه کنترل آموزش متعارف را دنبال نمود. ابزارهای پژوهش شامل آزمون چندگزینه‌ای برای سنجش پیامدهای یادگیری (۲۰ سؤال، K-R 20=0.704) و پرسشنامه لیکرت برای سنجش منش مراقبت اجتماعی (۱۴ سؤال، آلفای کرونباخ=0.738) بود. نتایج نشان داد مدل PjBL مبتنی بر TPACK تأثیر معناداری بر منش مراقبت اجتماعی (t=3.243؛ p=0.003؛ eta²=0.236)، پیامدهای یادگیری (t=4.123؛ p<0.001؛ eta²=0.333) و به طور همزمان بر هر دو (Wilks' Lambda=0.623؛ F=10.001؛ p<0.001؛ eta²=0.377) با دسته‌بندی اثر بزرگ دارد. در گروه آزمایش، میانگین پیامدهای یادگیری از 48.89 به 75.83 افزایش یافت (N-Gain=0.556، دسته متوسط) و منش مراقبت اجتماعی از 37.39 به 45.89 افزایش یافت (N-Gain=0.498، دسته متوسط). نسبت یادگیری تسلط‌یافته در گروه آزمایش به 61.1٪ رسید که بسیار بالاتر از گروه کنترل بود که تنها به 11.1٪ رسید. این یافته‌ها چارچوب TPACK را در زمینه آموزش پاندسیلا در مدارس ابتدایی به عنوان رویکردی که می‌تواند از توسعه یکپارچه منش و توانایی‌های تحصیلی حمایت کند، تقویت می‌کند.

The study analysed the quality and cognitive complexity of Financial Accounting questions in the WASSCE from 2014 to 2024 using a descriptive quantitative approach. A total of 837 questions (550 multiple-choice and 287 essay items) were assessed based on Etsey’s [ 1 ] item-writing standards and Revised Bloom’s Taxonomy. Descriptive statistics were employed to summarise the prevalence of item-writing flaws and cognitive levels. Findings revealed that 57% of multiple-choice items violated item-writing principles, with common flaws including ambiguous stems, inconsistent option sequences, and unequal option lengths. Analysis of cognitive demand showed that lower-order skills dominated the examination, while higher-order skills were severely underrepresented. This imbalance suggests that students’ abilities to analyse, evaluate, and create accounting information are insufficiently assessed. The study recommends that WAEC prioritise examiner training, implement rigorous moderation, and ensure future examination papers reflect a more balanced distribution of cognitive skills to enhance assessment validity and better prepare students for professional accounting challenges.

این پژوهش با رویکرد توصیفی-کمی به تحلیل کیفیت و پیچیدگی شناختی سؤالات حسابداری مالی در آزمون WASSCE از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴ پرداخت. مجموعاً ۸۳۷ سؤال (۵۵۰ سؤال چندگزینه‌ای و ۲۸۷ سؤال تشریحی) بر اساس استانداردهای نگارش سؤال Etsey و طبقه‌بندی بازنگری‌شده بلوم مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای خلاصه‌سازی شیوع خطاهای نگارش سؤال و سطوح شناختی از آمار توصیفی استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که ۵۷٪ از سؤالات چندگزینه‌ای اصول نگارش سؤال را نقض کرده‌اند و رایج‌ترین خطاها شامل ابهام در صورت سؤال، ترتیب نامنسجم گزینه‌ها و طول نابرابر گزینه‌ها بوده است. تحلیل تقاضای شناختی نشان داد که مهارت‌های سطوح پایین‌تر بر آزمون غالب بوده و مهارت‌های سطوح بالاتر به‌شدت کمتر نمایان شده‌اند. این عدم توازن حاکی از آن است که توانایی دانش‌آموزان در تحلیل، ارزیابی و خلق اطلاعات حسابداری به‌طور کافی مورد سنجش قرار نمی‌گیرد. پژوهش توصیه می‌کند که WAEC آموزش ممتحنان را در اولویت قرار دهد، تعدیل‌گری دقیق را اجرا کند و اطمینان حاصل کند که آزمون‌های آتی توزیع متوازن‌تری از مهارت‌های شناختی را منعکس می‌کنند تا روایی ارزیابی ارتقا یافته و دانش‌آموزان برای چالش‌های حرفه‌ای حسابداری بهتر آماده شوند.

This study was motivated by concerns regarding low student participation and learning outcomes in Indonesian Language subjects. Based on a preliminary study conducted at SD Riyadlul Muta'allimin, only 80% of students in class VA and 50% in class VB achieved scores above the Minimum Completeness Criteria (KKM). To address this issue, the Read, Answer, Discuss, Explain, and Create (RADEC) cooperative learning model was implemented. This research aimed to analyze the effect of the RADEC learning model on students' active engagement and learning outcomes in Indonesian Language classes among fifth-grade students. A quantitative method with a true experimental pretest-posttest control group design was employed. The sample was selected through random sampling, consisting of class VA (32 students) as the experimental group using the RADEC model and class VB (26 students) as the control group receiving conventional instruction. Data collection instruments included multiple-choice tests to measure learning outcomes and Likert-scale questionnaires to assess student engagement. Data were analyzed using the Shapiro-Wilk normality test, Levene's homogeneity test, independent sample t-test, and N-Gain test. The results showed that for learning engagement, the Sig. (2-tailed) value was 0.390 (p > 0.05) with a calculated t-value of 0.864, indicating H0 was accepted; thus, the RADEC model had no significant effect on student engagement. Conversely, for learning outcomes, the Sig. (2-tailed) value was 0.000 (p < 0.05) with a calculated t-value of 3.880, leading to the acceptance of H1, which confirms that the RADEC model significantly impacts students' learning outcomes.

این پژوهش با انگیزه نگرانی نسبت به مشارکت پایین دانش‌آموزان و نتایج ضعیف یادگیری در درس زبان اندونزیایی انجام شده است. بر اساس مطالعه مقدماتی که در مدرسه SD Riyadlul Muta'allimin صورت گرفت، تنها ۸۰٪ از دانش‌آموزان کلاس VA و ۵۰٪ از دانش‌آموزان کلاس VB نمراتی بالاتر از حداقل معیار کفایت (KKM) کسب کردند. به منظور رفع این مشکل، مدل یادگیری تعاونی خواندن، پاسخ دادن، بحث کردن، توضیح دادن و خلق کردن (RADEC) به کار گرفته شد. هدف این پژوهش تحلیل تأثیر مدل یادگیری RADEC بر میزان مشارکت فعال و نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم در درس زبان اندونزیایی بود. روش پژوهش کمی و با طرح آزمایشی واقعی پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. نمونه‌گیری به صورت تصادفی انجام گرفت و شامل کلاس VA (۳۲ نفر) به عنوان گروه آزمایش با استفاده از مدل RADEC و کلاس VB (۲۶ نفر) به عنوان گروه کنترل با آموزش متعارف بود. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل آزمون‌های چندگزینه‌ای برای سنجش نتایج یادگیری و پرسشنامه‌های لیکرت برای ارزیابی مشارکت دانش‌آموزان بود. داده‌ها با استفاده از آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk، آزمون همگنی Levene، آزمون t مستقل و آزمون N-Gain تحلیل شدند. نتایج نشان داد که برای مشارکت یادگیری، مقدار Sig. (2-tailed) برابر با ۰٫۳۹۰ (p > 0.05) و مقدار t محاسبه‌شده ۰٫۸۶۴ بود که منجر به پذیرش H0 شد؛ بنابراین مدل RADEC تأثیر معناداری بر مشارکت دانش‌آموزان نداشت. در مقابل، برای نتایج یادگیری، مقدار Sig. (2-tailed) برابر با ۰٫۰۰۰ (p < 0.05) و مقدار t محاسبه‌شده ۳٫۸۸۰ بود که منجر به پذیرش H1 شد و این امر تأثیر معنادار مدل RADEC بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان را تأیید می‌کند.

This special issue introduction argues that qualitative inquiry is essential for understanding student loan debt beyond the scale and distributional patterns documented in quantitative research. Drawing on eight contributing papers, the authors demonstrate that borrowing is a lived, emotional, and evolving experience shaped by identity, mental health, and shifting life circumstances. The collection examines borrower decision-making that resists rational economic models, the embedded perspectives of higher education practitioners who advise students while managing their own debt, structural inequalities that constrain choice, and the confusion produced by a complex loan system. Together, these studies call for a methodological shift toward centering lived experience in debt research and policy.

این مقدمه شماره ویژه استدلال می‌کند که پژوهش کیفی برای فهم بدهی وام دانشجویی فراتر از مقیاس و الگوهای توزیعی که در پژوهش‌های کمی مستند شده‌اند، ضروری است. نویسندگان با استناد به هشت مقاله مشارکتی نشان می‌دهند که وام‌گیری تجربه‌ای زیسته، عاطفی و پویا است که توسط هویت، سلامت روان و شرایط متغیر زندگی شکل می‌گیرد. این مجموعه به بررسی تصمیم‌گیری وام‌گیرندگان که در برابر مدل‌های اقتصادی عقلانی مقاومت می‌کند، دیدگاه‌های درونی کنشگران آموزش عالی که ضمن مشاوره به دانشجویان، بدهی خود را نیز مدیریت می‌کنند، نابرابری‌های ساختاری که انتخاب را محدود می‌سازد و سردرگمی ناشی از نظام پیچیده وام می‌پردازد. این مطالعات در مجموع خواستار تغییر رویکرد روش‌شناختی به سوی تمرکز بر تجربه زیسته در پژوهش و سیاست‌گذاری بدهی هستند.

This study aimed to investigate the effectiveness of a professional development training program in enhancing teachers’ skills in designing virtual learning environments in the Ramtha District Education Directorate, Jordan. To achieve the objectives of the study, a test measuring virtual learning environment design skills was developed. The test consisted of 30 multiple-choice items, each with four alternatives, and its validity and reliability were verified using appropriate procedures. The study was applied to teachers at Al-Khansa Mixed Basic School, affiliated with the Ramtha District Education Directorate in Irbid Governorate, Jordan. The school was selected purposively because the researcher works as an assistant principal there. The participants were selected from teachers who agreed to participate in the training program after providing written consent and committing to its requirements. The study employed a quasi-experimental one-group pretest-posttest design, with an experimental group consisting of 15 female teachers. The findings revealed a statistically significant difference between the pretest and posttest scores on the virtual learning environment design skills test in favor of the posttest. This indicates the effectiveness of the professional development training program in enhancing teachers’ skills in designing virtual learning environments. The study recommended adopting similar school-based professional development programs to equip teachers with the necessary skills for designing and implementing virtual educational environments.

این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی یک برنامه آموزش توسعه حرفه‌ای در ارتقای مهارت‌های معلمان در طراحی محیط‌های یادگیری مجازی در اداره آموزش و پرورش منطقه رمثا، اردن انجام شد. به منظور دستیابی به اهداف پژوهش، آزمونی برای سنجش مهارت‌های طراحی محیط یادگیری مجازی تدوین گردید. این آزمون شامل ۳۰ سؤال چهارگزینه‌ای بود و روایی و پایایی آن با استفاده از روش‌های مناسب تأیید شد. این پژوهش بر روی معلمان مدرسه مختلط ابتدایی خنساء، وابسته به اداره آموزش و پرورش منطقه رمثا در استان اربد، اردن اجرا شد. این مدرسه به صورت هدفمند انتخاب شد زیرا پژوهشگر به عنوان معاون آموزشی در آنجا فعالیت می‌کند. شرکت‌کنندگان از میان معلمانی انتخاب شدند که پس از ارائه رضایت‌نامه کتبی و تعهد به الزامات برنامه، موافقت خود را برای شرکت در برنامه آموزشی اعلام کردند. این پژوهش از طرح شبه‌آزمایشی یک‌گروهی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده کرد و گروه آزمایشی شامل ۱۵ معلم زن بود. یافته‌ها تفاوت معنادار آماری بین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون آزمون مهارت‌های طراحی محیط یادگیری مجازی را به نفع پس‌آزمون نشان داد. این امر بیانگر اثربخشی برنامه آموزش توسعه حرفه‌ای در ارتقای مهارت‌های معلمان در طراحی محیط‌های یادگیری مجازی است. پژوهش توصیه کرد که برنامه‌های توسعه حرفه‌ای مدرسه‌محور مشابه برای تجهیز معلمان به مهارت‌های لازم جهت طراحی و اجرای محیط‌های آموزشی مجازی مورد استفاده قرار گیرد.

Objective: to analyse the effect of Flipped classroom with the use of 3D atlas as a positive impact on the active learning of anatomy in undergraduate dental students. Study Design: Quasi-Experimental study. Place and Duration of Study: Margalla Institute of Health Sciences, Rawalpindi, Pakistan from Aug to Sep 2023. Methodology: There were 75 first-year BDS students who were randomly assigned to one of two Groups (4 were excluded): one Group got the standard classroom instruction (n=35), and the other Group got the flipped classroom with 3D atlas (n=36). Prior to the classes, there was a pre-quiz, and afterwards, there was a post-quiz. Final evaluation was based on 25 multiple-choice questions. We compared the scores from each Group. In order to assess views and experiences, a questionnaire with a 5-point Likert scale was utilised. Results; Out of seventy-five students, four students were absent, therefore, they were excluded from the study. Forty-one (57.7%) students had less or equal to 12 marks or fail in pretest while in after test ten (27.0%) students failed. Moreover, 25 (35.2%) students had 13 to 16 marks in pretest and 5(13.5%) had 13 to 16 marks in posttest. Furthermore, only 5(7.0%) Students had >16 marks in pretest whereas after flipped class, 22(59.5%) Students scored >16 which is significantly increased as p-value <0.001. Conclusion: This study demonstrates that flipped classrooms are successful for teaching anatomy, since they led to a small but statistically significant increase in the number of students passing.

هدف: تحلیل تأثیر کلاس معکوس با استفاده از اطلس سه‌بعدی به عنوان تأثیر مثبت بر یادگیری فعال آناتومی در دانشجویان کارشناسی دندان‌پزشکی. طرح مطالعه: مطالعه شبه‌آزمایشی. محل و مدت زمان مطالعه: مؤسسه علوم سلامت مارگالا، راولپندی، پاکستان از اوت تا سپتامبر ۲۰۲۳. روش‌شناسی: ۷۵ دانشجوی سال اول دندان‌پزشکی به صورت تصادفی به یکی از دو گروه تقسیم شدند (۴ نفر حذف شدند): یک گروه آموزش کلاسیک (n=35) و گروه دیگر کلاس معکوس با اطلس سه‌بعدی (n=36) را دریافت کردند. پیش از کلاس‌ها آزمون پیش‌آزمون و پس از آن آزمون پس‌آزمون برگزار شد. ارزیابی نهایی بر اساس ۲۵ سؤال چندگزینه‌ای انجام شد. نمرات هر گروه مقایسه گردید. برای ارزیابی دیدگاه‌ها و تجربیات، پرسشنامه‌ای با مقیاس لیکرت ۵ درجه‌ای استفاده شد. نتایج: از هفتاد و پنج دانشجو، چهار نفر غایب بودند و بنابراین از مطالعه حذف شدند. چهل و یک نفر (۵۷/۷٪) در پیش‌آزمون نمره کمتر یا مساوی ۱۲ یا مردود شدند، در حالی که پس از آزمون ده نفر (۲۷/۰٪) مردود شدند. همچنین، ۲۵ نفر (۳۵/۲٪) در پیش‌آزمون نمره ۱۳ تا ۱۶ و ۵ نفر (۱۳/۵٪) در پس‌آزمون نمره ۱۳ تا ۱۶ کسب کردند. علاوه بر این، تنها ۵ نفر (۷/۰٪) در پیش‌آزمون نمره بیش از ۱۶ داشتند، در حالی که پس از کلاس معکوس، ۲۲ نفر (۵۹/۵٪) نمره بیش از ۱۶ کسب کردند که به طور معناداری افزایش یافته است (p-value<0.001). نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان می‌دهد که کلاس‌های معکوس برای آموزش آناتومی موفقیت‌آمیز هستند، زیرا منجر به افزایش اندک اما معنادار آماری در تعداد دانشجویان قبول‌شده شده‌اند.

Family caregivers often experience anxiety and depression. Technology-based Acceptance and Commitment Therapy (technology-based ACT) provides new treatment options, but its effectiveness for family caregivers needs further research. To explore the effectiveness of technology-based ACT in relieving family caregivers’ anxiety and depression symptoms. Search databases of PubMed, Web of Science, Cochrane Library, CINAHL, and Embase from inception to January 6, 2026. Then, use the Cochrane Risk of Bias Assessment Tool, Version 2 to evaluate study quality. Finally, conduct statistical analysis with Stata 17.0 and Review Manager 5.4. A total of 1067 papers were initially retrieved, among which 7 met the inclusion criteria. The meta-analysis showed a statistically significant improvement in anxiety symptoms (SMD = -0.42; 95% CI -0.64 to -0.19; p < 0.001). For depressive symptoms, the fixed-effect analysis indicated a small statistically significant improvement (SMD = -0.28; 95% CI -0.51 to -0.06; p = 0.014); however, this effect was not statistically significant under the random-effects sensitivity analysis, indicating limited robustness to model choice. Exploratory subgroup analyses suggested greater improvements in anxiety among caregivers of care recipients with relatively mild conditions, while studies”’ using the GAD-7 showed a larger estimated effect than those using other anxiety measures. Greater improvements in depressive symptoms were observed among caregivers of care recipients with relatively mild conditions and in interventions lasting ≥ 8 weeks. Given the small number of studies, these subgroup findings should be interpreted cautiously. Technology-based ACT may improve anxiety symptoms among family caregivers, while the evidence for depressive symptoms is less robust and should be interpreted cautiously. Given the limited number of included RCTs and participants, these findings should be considered preliminary and require confirmation in larger, adequately powered trials.

مراقبان خانوادگی اغلب دچار اضطراب و افسردگی می‌شوند. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد مبتنی بر فناوری (technology-based ACT) گزینه‌های درمانی جدیدی ارائه می‌دهد، اما اثربخشی آن برای مراقبان خانوادگی نیازمند پژوهش‌های بیشتری است. هدف این مطالعه بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد مبتنی بر فناوری در کاهش علائم اضطراب و افسردگی مراقبان خانوادگی است. پایگاه‌های داده PubMed، Web of Science، Cochrane Library، CINAHL و Embase از ابتدا تا ۶ ژانویه ۲۰۲۶ جست‌وجو شدند. سپس، برای ارزیابی کیفیت مطالعات از ابزار Cochrane Risk of Bias Assessment Tool، نسخه ۲ استفاده شد. در نهایت، تحلیل آماری با نرم‌افزار Stata 17.0 و Review Manager 5.4 انجام شد. در مجموع، ۱۰۶۷ مقاله به طور اولیه بازیابی شد که از میان آن‌ها ۷ مطالعه معیارهای ورود را داشتند. فراتحلیل نشان داد که بهبود معناداری از نظر آماری در علائم اضطراب وجود دارد (SMD = -0.42؛ ۹۵٪ CI: ‎-0.64 تا ‎-0.19؛ p < 0.001). برای علائم افسردگی، تحلیل اثرات ثابت بهبود معنادار آماری کوچکی را نشان داد (SMD = -0.28؛ ۹۵٪ CI: ‎-0.51 تا ‎-0.06؛ p = 0.014)؛ با این حال، این اثر در تحلیل حساسیت اثرات تصادفی از نظر آماری معنادار نبود که نشان‌دهنده محدودیت پایداری نسبت به انتخاب مدل است. تحلیل‌های اکتشافی زیرگروه‌ها نشان داد که بهبود بیشتری در علائم اضطراب در میان مراقبان گیرندگان مراقبت با شرایط نسبتاً خفیف مشاهده شد، در حالی که مطالعاتی که از GAD-7 استفاده کردند، اثر تخمینی بیشتری نسبت به سایر ابزارهای سنجش اضطراب داشتند. بهبود بیشتری در علائم افسردگی در میان مراقبان گیرندگان مراقبت با شرایط نسبتاً خفیف و در مداخلاتی با مدت زمان ≥ ۸ هفته مشاهده شد. با توجه به تعداد کم مطالعات، این یافته‌های زیرگروهی باید با احتیاط تفسیر شوند. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد مبتنی بر فناوری ممکن است علائم اضطراب را در مراقبان خانوادگی بهبود بخشد، در حالی که شواهد مربوط به علائم افسردگی کمتر قوی است و باید با احتیاط تفسیر شود. با توجه به تعداد محدود کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده و شرکت‌کنندگان وارد شده، این یافته‌ها مقدماتی بوده و نیازمند تأیید در مطالعات بزرگ‌تر و با توان آماری کافی هستند.

Abstract L2 processing accounts differ in how predictability (i.e., the likelihood of the next mention) affects referential form choice. This study examined whether L2 learners use predictability when selecting referential forms. A story continuation experiment, manipulating grammatical role and verbs’ implicit causality (IC), tested Japanese learners of English and L1-English speakers. Learners produced fewer pronouns than L1 speakers, consistent with cross-linguistic influence from L1 Japanese. Across groups, grammatical role strongly influenced referential form choice, whereas IC-based predictability affected object references only, specifically increasing the use of names for unexpected objects. Overall, L1 and L2 speakers showed similar effects of predictability, but the effects were more limited and form-specific than grammatical role effects. Under the present task conditions, the findings are compatible with a graded, memory-interference account: Predictability is used when cues are accessible and retrieval demands are modest, yielding similar patterns in L1 and L2 referential production.

چکیده: نظریه‌های پردازش زبان دوم (L2) در مورد اینکه پیش‌بینی‌پذیری (یعنی احتمال اشاره بعدی) چگونه بر انتخاب صورت ارجاعی تأثیر می‌گذارد، تفاوت دارند. این پژوهش بررسی کرد که آیا زبان‌آموزان زبان دوم در انتخاب صورت‌های ارجاعی از پیش‌بینی‌پذیری استفاده می‌کنند یا خیر. یک آزمایش ادامه داستان که نقش دستوری و علیت ضمنی افعال (IC) را دستکاری می‌کرد، بر روی زبان‌آموزان ژاپنی زبان انگلیسی و گویشوران بومی انگلیسی اجرا شد. زبان‌آموزان نسبت به گویشوران بومی، ضمیر کمتری تولید کردند که با تأثیرات بین‌زبانی از زبان مادری ژاپنی سازگار است. در میان گروه‌ها، نقش دستوری تأثیر قوی بر انتخاب صورت ارجاعی داشت، در حالی که پیش‌بینی‌پذیری مبتنی بر IC فقط بر ارجاع به مفعول تأثیر گذاشت و به طور خاص استفاده از نام را برای اشیای غیرمنتظره افزایش داد. به طور کلی، گویشوران زبان اول و دوم اثرات مشابهی از پیش‌بینی‌پذیری نشان دادند، اما این اثرات محدودتر و وابسته به نوع صورت ارجاعی نسبت به نقش دستوری بودند. تحت شرایط وظیفه حاضر، یافته‌ها با تبیین تدریجی و مبتنی بر تداخل حافظه سازگار است: پیش‌بینی‌پذیری زمانی به کار می‌رود که نشانه‌ها در دسترس باشند و نیازهای بازیابی اندک باشد، که الگوهای مشابهی را در تولید ارجاعی زبان اول و دوم به همراه دارد.

Mate choice copying, the use of social information from others' mating decisions, is a taxonomically widespread form of social learning that can shape sexual selection. Two meta-analyses concluded that social information has a moderate positive effect on mate choice, but both rest on literature searches now at least seven years old. We asked whether the overall average effect they reported remains supported. Using a multilingual, grey-literature-inclusive search across seven languages, we added 69 effect sizes from 29 studies and harmonised the two source metrics, giving 227 Hedges' g effect sizes from 87 studies and 172 log odds ratios from 69 studies across 33 species. Re-analysed with phylogenetically informed multilevel models, the overall effect remained positive and significant but was appreciably smaller (Hedges' g=0.45, 95% CI: 0.25 to 0.66, vs. 0.58; odds ratio=1.81, 95% CI: 1.34 to 2.45, vs. 2.71). Heterogeneity was high, located within studies and among species rather than across the phylogeny. Small-study effects were strong on both scales, and correcting for them drew the mean towards zero. In some species, individuals do copy conspecifics' mate choices, but the effect is smaller, more variable, and more sensitive to publication bias than previously estimated.

تقلید انتخاب جفت، یعنی استفاده از اطلاعات اجتماعی حاصل از تصمیمات جفت‌یابی دیگران، شکلی گسترده از یادگیری اجتماعی در طبقه‌بندی‌های زیستی است که می‌تواند بر انتخاب جنسی تأثیرگذار باشد. دو فراتحلیل نتیجه‌گیری کردند که اطلاعات اجتماعی اثر مثبت متوسطی بر انتخاب جفت دارد، اما هر دو مبتنی بر جست‌وجوهای ادبیاتی هستند که اکنون دست‌کم هفت سال از آن‌ها گذشته است. ما بررسی کردیم که آیا میانگین کلی اثری که آن‌ها گزارش کرده‌اند همچنان مورد حمایت است یا خیر. با استفاده از جست‌وجویی چندزبانه و شامل ادبیات خاکستری در هفت زبان، ۶۹ اندازه اثر از ۲۹ مطالعه را افزودیم و دو معیار منبع را همسان‌سازی کردیم، که در مجموع ۲۲۷ اندازه اثر Hedges' g از ۸۷ مطالعه و ۱۷۲ نسبت شانس لگاریتمی از ۶۹ مطالعه در ۳۳ گونه به دست آمد. با تحلیل مجدد با مدل‌های چندسطحی مبتنی بر اطلاعات فیلوژنتیکی، اثر کلی همچنان مثبت و معنادار باقی ماند اما به طور قابل توجهی کمتر بود (Hedges' g=0.45، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰.۲۵ تا ۰.۶۶، در مقابل ۰.۵۸؛ نسبت شانس=۱.۸۱، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱.۳۴ تا ۲.۴۵، در مقابل ۲.۷۱). ناهمگنی بالا بود و عمدتاً درون مطالعات و میان گونه‌ها مشاهده شد تا در سراسر فیلوژنی. اثرات مطالعات کوچک در هر دو مقیاس قوی بود و اصلاح آن‌ها میانگین را به سمت صفر سوق داد. در برخی گونه‌ها، افراد واقعاً انتخاب جفت همنوعان خود را تقلید می‌کنند، اما این اثر کوچک‌تر، متغیرتر و نسبت به سوگیری انتشار حساس‌تر از برآوردهای پیشین است.

Orthorexia has recently gained attention as a two-dimensional construct centered on a shared health orientation. Recent conceptual developments distinguish healthy orthorexia (HeOr), defined as a non-pathological interest in healthy eating, from orthorexia nervosa (OrNe), characterized by rigid and compulsive food control accompanied by psychological and social impairment. This cross-sectional study investigated the associations of HeOr and OrNe with sociodemographic variables, dietary behaviors, and obesogenic environmental factors, and aimed to identify shared and distinct determinants of these tendencies with 1,015 adults aged 18–65 years. Orthorexia tendencies were assessed using the Teruel Orthorexia Scale. Additional measures included the Sustainable and Healthy Eating Behaviors Scale, Short Screening Questionnaire of Highly Processed Food Consumption, Adult Food Security Survey Module, Food Label Reading Attitude Scale, Food Choice Questionnaire, and the Obesogenic Environment Assessment Scale. In the adjusted regression models, HeOr was positively associated with sustainable and healthy eating behaviors ( β = 0.26), AFSS food-insecurity severity score ( β = 0.11), food label reading attitudes ( β = 0.07), health-related food choice motives ( β = 0.09), natural-ingredient preference ( β = 0.14), weight-control motives ( β = 0.15), ethical food choice motives ( β = 0.10), and obesogenic social determinants and effects ( β = 0.09). Conversely, affordability-related motives ( β = −0.08), emotional appeal ( β = −0.15), familiarity ( β = −0.10), and obesogenic cultural determinants/access to experts ( β = −0.12) were negatively associated with HeOr. For OrNe, positive associations were observed with sustainable and healthy eating behaviors ( β = 0.13), AFSS food-insecurity severity score ( β = 0.17), mood-related food choice motives ( β = 0.13), weight-control motives ( β = 0.26), familiarity ( β = 0.09), ethical food choice motives ( β = 0.18), and obesogenic social determinants and effects ( β = 0.30), whereas health-related food choice motives ( β = −0.12), affordability-related motives ( β = −0.08), and emotional appeal ( β = −0.24) showed negative associations. These findings suggest that orthorectic tendencies are associated with individual health motivations as well as broader behavioral and environmental contexts; however, because of the cross-sectional design, these associations should be interpreted as correlational and hypothesis-generating rather than causal.

اورتورکسیا اخیراً به عنوان یک سازه دو‌بعدی که بر محور جهت‌گیری سلامت مشترک است، مورد توجه قرار گرفته است. پیشرفت‌های مفهومی اخیر، اورتورکسیا سالم (HeOr) را به عنوان علاقه غیرآسیب‌شناختی به تغذیه سالم از اورتورکسیا نروزا (OrNe) که با کنترل سخت‌گیرانه و اجباری غذا همراه با اختلالات روانی و اجتماعی مشخص می‌شود، متمایز می‌کند. این مطالعه مقطعی به بررسی ارتباط اورتورکسیا سالم و اورتورکسیا نروزا با متغیرهای جمعیت‌شناختی، رفتارهای تغذیه‌ای و عوامل محیطی چاقی‌زا پرداخت و هدف آن شناسایی عوامل مشترک و متمایزکننده این گرایش‌ها در میان ۱۰۱۵ بزرگسال ۱۸ تا ۶۵ سال بود. گرایش‌های اورتورکسیا با استفاده از مقیاس اورتورکسیا تروئل ارزیابی شد. سایر ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس رفتارهای تغذیه‌ای سالم و پایدار، پرسشنامه کوتاه غربالگری مصرف غذای فراوری‌شده، ماژول پیمایش امنیت غذایی بزرگسالان (AFSS)، مقیاس نگرش به خواندن برچسب مواد غذایی، پرسشنامه انتخاب غذا و مقیاس ارزیابی محیط چاقی‌زا بودند. در مدل‌های رگرسیون تعدیل‌شده، اورتورکسیا سالم با رفتارهای تغذیه‌ای سالم و پایدار (β = ۰٫۲۶)، نمره شدت ناامنی غذایی AFSS (β = ۰٫۱۱)، نگرش به خواندن برچسب مواد غذایی (β = ۰٫۰۷)، انگیزه‌های انتخاب غذای مرتبط با سلامت (β = ۰٫۰۹)، ترجیح مواد اولیه طبیعی (β = ۰٫۱۴)، انگیزه‌های کنترل وزن (β = ۰٫۱۵)، انگیزه‌های انتخاب غذای اخلاقی (β = ۰٫۱۰) و تعیین‌کننده‌ها و پیامدهای اجتماعی محیط چاقی‌زا (β = ۰٫۰۹) ارتباط مثبت داشت. در مقابل، انگیزه‌های مرتبط با مقرون‌به‌صرفه بودن (β = −۰٫۰۸)، جذابیت هیجانی (β = −۰٫۱۵)، آشنایی (β = −۰٫۱۰) و تعیین‌کننده‌های فرهنگی محیط چاقی‌زا/دسترسی به متخصصان (β = −۰٫۱۲) با اورتورکسیا سالم ارتباط منفی داشتند. برای اورتورکسیا نروزا، ارتباط مثبت با رفتارهای تغذیه‌ای سالم و پایدار (β = ۰٫۱۳)، نمره شدت ناامنی غذایی AFSS (β = ۰٫۱۷)، انگیزه‌های انتخاب غذای مرتبط با خلق‌وخو (β = ۰٫۱۳)، انگیزه‌های کنترل وزن (β = ۰٫۲۶)، آشنایی (β = ۰٫۰۹)، انگیزه‌های انتخاب غذای اخلاقی (β = ۰٫۱۸) و تعیین‌کننده‌ها و پیامدهای اجتماعی محیط چاقی‌زا (β = ۰٫۳۰) مشاهده شد، در حالی که انگیزه‌های انتخاب غذای مرتبط با سلامت (β = −۰٫۱۲)، انگیزه‌های مرتبط با مقرون‌به‌صرفه بودن (β = −۰٫۰۸) و جذابیت هیجانی (β = −۰٫۲۴) ارتباط منفی نشان دادند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که گرایش‌های اورتورتیک با انگیزه‌های فردی سلامت و همچنین زمینه‌های رفتاری و محیطی گسترده‌تر مرتبط است؛ با این حال، به دلیل طراحی مقطعی، این ارتباطات باید به صورت همبستگی و فرضیه‌ساز تفسیر شود و نه علّی.

Studying a long-running nationwide system of school inspections, we show how school choices and enrollment respond to new information about school quality. We use exogenous variation in the timing of school inspections around the school choice deadline to isolate the effect of information over and above underlying changes in school quality. We find that low- and higher-income parents respond similarly to new information. Conditional on household location, non-targeted information provision therefore does not increase school segregation by household income.

با مطالعه یک نظام بازرسی مدارس سراسری و بلندمدت، نشان می‌دهیم که انتخاب و ثبت‌نام در مدارس چگونه به اطلاعات جدید درباره کیفیت مدرسه واکنش نشان می‌دهد. با استفاده از تغییرات برون‌زا در زمان‌بندی بازرسی مدارس در حوالی مهلت انتخاب مدرسه، اثر اطلاعات را جدا از تغییرات اساسی در کیفیت مدرسه شناسایی می‌کنیم. یافته‌ها نشان می‌دهد که والدین با درآمد پایین و بالا به طور مشابه به اطلاعات جدید واکنش نشان می‌دهند. بنابراین، با فرض ثبات محل سکونت خانوار، ارائه اطلاعات غیرهدفمند منجر به افزایش جداسازی مدارس بر اساس درآمد خانوار نمی‌شود.

In the context of increasing decentralisation of educational management, principals are expected to navigate complex governance structures that often limit their decision-making power; however, the extent of their autonomy varies significantly across different governance systems.This qualitative conceptual discourse analyses the policy implications of granting school principals' autonomy in school leadership and governance.The findings highlight the need for balanced policies that empower principals while maintaining rigorous accountability measures to ensure equitable and high-quality education.Policy recommendations are provided to enhance governance frameworks, support leadership training for principals to foster effective school leadership, and foster environments conducive to educational excellence.This paper contributes to the ongoing discourse on optimising school governance structures to support principal autonomy and improve educational outcomes.Through addressing these issues, this paper aims to offer practical insights for policymakers seeking to design governance systems that both empower school leaders and uphold the standards necessary for consistent and fair educational practices.

در زمینه افزایش تمرکززدایی مدیریت آموزشی، انتظار می‌رود مدیران مدارس در ساختارهای حکمرانی پیچیده‌ای که اغلب قدرت تصمیم‌گیری آن‌ها را محدود می‌کند، به ایفای نقش بپردازند؛ با این حال، میزان خودمختاری آن‌ها در نظام‌های حکمرانی مختلف به طور قابل توجهی متفاوت است. این discourse مفهومی کیفی به تحلیل پیامدهای سیاستی اعطای خودمختاری به مدیران مدارس در رهبری و حکمرانی مدرسه می‌پردازد. یافته‌ها بر ضرورت سیاست‌های متوازنی که ضمن توانمندسازی مدیران، تدابیر پاسخگویی دقیق را برای تضمین آموزش عادلانه و باکیفیت حفظ می‌کنند، تأکید دارند. توصیه‌های سیاستی برای بهبود چارچوب‌های حکمرانی، حمایت از آموزش رهبری برای مدیران به منظور تقویت رهبری مؤثر مدرسه و ایجاد محیط‌هایی مناسب برای تعالی آموزشی ارائه شده است. این مقاله به گفتمان جاری درباره بهینه‌سازی ساختارهای حکمرانی مدرسه برای حمایت از خودمختاری مدیران و بهبود پیامدهای آموزشی کمک می‌کند. از طریق پرداختن به این مسائل، این مقاله در پی ارائه بینش‌های عملی برای سیاست‌گذاران است که به دنبال طراحی نظام‌های حکمرانی هستند که همزمان مدیران مدارس را توانمند سازند و استانداردهای لازم برای رویه‌های آموزشی منسجم و عادلانه را حفظ کنند.