Comprehension

Yayasan Cahaya Ilmu is a social and religious institution in Lawang Kuta Hamlet, Lembar Village, West Lombok Regency, that fosters 11 adolescent and young adult beneficiaries aged 13–18 years with orphan, double-orphan, and underprivileged family backgrounds. Prior to this program, the beneficiaries had not received structured mentoring in Al-Islam and Kemuhammadiyahan (AIK), consistent with national data indicating high school dropout rates in West Nusa Tenggara. This community service program aimed to improve participants' understanding of Islamic values, cultivate knowledge of Muhammadiyah's ideology, and build noble character and independence. The method adapted a Participatory Action Research approach, implemented over one month through eight scheduled visits (twice weekly), combined with independent daily worship habituation supervised by the foundation's mentor. Results showed improvement across all indicators: the average AIK comprehension score increased from 50.5 to 80.6 (scale of 100); 91% of participants were able to perform prayer according to fiqh standards; 91% showed improvement in Qur'anic recitation quality using the tahsin method and 100% of participants successfully memorized five short surahs. Outputs produced include a two-volume AIK module, Qur'anic storyboards, daily worship monitoring tables, and the establishment of an independent study circle (halaqah mandiri) as a form of program sustainability.

Tamil translations may facilitate Arabic language acquisition among Tamil-speaking learners in Sri Lanka; however, their effectiveness as a learning resource requires further examination. This research aims to analyse the contribution of Tamil translations to Arabic language learning, assess their role in improving vocabulary comprehension, and identify the strategies and challenges associated with their use. A descriptive-analytical approach was adopted, with a questionnaire comprising 20 questions across nine thematic areas administered to students learning Arabic at government universities in Sri Lanka. The findings indicate that translated books serve as valuable supplementary resources, particularly in clarifying unfamiliar vocabulary and facilitating the comprehension of Arabic texts. Learners demonstrate considerable confidence in translated materials and compare them with original Arabic texts only to a limited extent. Furthermore, the findings report a 97% correspondence rate between translated lexical equivalents and source-language words. Translators reportedly employ a combination of literal, interpretive, abridged, and adaptive translation strategies to address linguistic and semantic challenges. These findings highlight the pedagogical potential of Tamil translations in supporting Arabic language acquisition. The research recommends improving translation quality, developing bilingual educational resources, and integrating translated materials with original Arabic texts to enhance learners’ linguistic competence and promote effective Arabic language learning in Sri Lanka.

Fiqh, defined as the human comprehension of Islamic jurisprudence derived from the Qur’an and Sunnah, is a fundamental component of Islamic Studies education and provides a framework for directing practical areas of Muslim life. The fundamental importance of jurisprudential categorisation is essential in fiqh education, however it poses persistent obstacles for students. This study aims to assess the comprehension level of fiqh jurisprudence classification among Islamic Studies students at UiTM Shah Alam as an initial investigation. This study adopted a survey design involving Diploma in Islamic Studies and Education students (n=59) from the Academy of Contemporary Islamic Studies, UiTM Shah Alam, selected through simple random sampling in line with Johanson and Brooks’ (2010) recommendation for preliminary research. The findings indicate that the understanding of Fiqh classification among UiTM Shah Alam students predominantly falls under the “Good” (39–52.5%) and “Very Good” (30–39%) categories, although the “Excellent” level is rather low (1.7–15.3%). In conclusion, this preliminary study indicates that Islamic Studies students at UiTM Shah Alam possess a robust understanding of fiqh categorisation, primarily within the “Good” and “Very Good” ranges, but face challenges in attaining “Excellent” mastery, implying a necessity for pedagogical improvements to address this deficiency.

implement the Problem-Based Learning (PBL) model in an IPAS (Natural and Social Sciences) lesson on ecosystem harmony, aiming to enhance students' critical thinking skills. The study employed a Classroom Action Research (CAR) approach consisting of two cycles, with each cycle comprising the stages of "look," "think," and "act." Twenty-six fifth-grade students from SDN Tingkir Lor 02 Salatiga participated in the study. Students' critical thinking skills were assessed using a rubric based on the FRISCO indicators: Focus, Reason, Inference, Situation, Clarity, and Overview. The results indicate that students' critical thinking skills improved through the implementation of the PBL approach supported by the Science Escape Room medium. From an initial baseline score of 52.65%, the average critical thinking score rose to 70.94% in Cycle I and subsequently to 84.42% in Cycle II. This improvement reflects student progress in areas such as problem comprehension, reasoning, drawing conclusions, considering context, effectively communicating ideas, and reviewing their own thought processes. Thus, fifth-grade students at SDN Tingkir Lor 02 Salatiga were able to enhance their critical thinking skills while studying the IPAS topic of Ecosystem Harmony through the use of the Science Escape Room medium combined with the Problem-Based Learning model. Keywords: Problem Based Learning, Escape Room Sains, critical thinking skills, IPAS, FRISCO.

The landscape of foreign language education, particularly Arabic language instruction, is currently undergoing a fundamental transformation driven by the emergence of Generative Artificial Intelligence (GenAI) and Large Language Models (LLMs). This Systematic Literature Review evaluates recent developments in the integration of GenAI into the Arabic language learning ecosystem, encompassing trends in the evolution of language models, pedagogical effectiveness, the utilization of automated assessment systems, as well as the linguistic and cultural challenges involved. Through a thematic synthesis of empirical and theoretical literature published between 2019 and 2026, this review confirms that GenAI significantly enhances learner engagement, instructional personalization, and language skill acquisition, particularly in vocabulary mastery and reading comprehension. These improvements are driven by the adoption of general-purpose models such as ChatGPT, as well as leading Arabic-centric models such as JAIS and ALLaM. Nevertheless, this innovative integration encounters the inherent structural complexity of the Arabic language. Generative models frequently experience technical limitations in handling syntactic rules (nahwu), morphology (shorof), diacritic disambiguation, and regional dialect variations, as evidenced by performance gaps in linguistic benchmarks such as AraLingBench and AlGhafa. Furthermore, this review discusses rapid advances in trait-based Automated Essay Scoring (AES) supported by precise prompt engineering. Based on these findings, the study concludes that although GenAI has significant potential to bring positive disruption, its successful implementation depends heavily on pedagogical readiness, digital literacy, the application of Human-in-the-Loop (HITL) collaboration, and the development of ethical frameworks aligned with the epistemology of Islamic higher education.

The ability to understand concepts is one of the important aspects in social studies learning because students are not only required to remember information, but also to be able to explain and apply concepts in various situations. However, the learning process that is still teacher-centered causes student involvement and motivation to learn is not optimal. This study aims to analyze the influence of the Teams Games Tournament (TGT) learning model assisted by Quizizz Paper Mode (Q-Card) on learning motivation and students' ability to understand concepts in food chain materials. This study uses a quantitative approach with a pre-experimental design method through a one-group pretest-posttest design. The research sample consisted of 30 students in class V of SDN Cisiram who were selected using saturated sampling techniques. Data were collected through concept comprehension tests, learning motivation questionnaires, and documentation, then analyzed using Wilcoxon, N-Gain, and effect size tests. The results showed an increase in concept comprehension ability with an average score increasing from 39.73 to 87.70, an N-Gain value of 0.78 with a high category, and an effect size of 0.617 which showed a strong influence. The application of TGT assisted by Q-Card was also able to increase students' involvement and learning motivation. Thus, the Quizizz Paper Mode (Q-Card)-assisted TGT model is effectively used as an alternative to IPAS learning to improve students' understanding of concepts and learning motivation.

Many children who experience reading challenges develop co-occurring mental health difficulties, such as reading anxiety. The current study tested the relationships between specific reading skills (decoding, fluency, and comprehension) and reading anxiety symptoms. Participants were 230 twins between 8 and 13 years old. Multi-level linear regression models were used to account for family relationships and covaried for age and sex. Age was positively associated and sex was not associated with reading anxiety. Lower decoding (β = -0.19, p < .001), reading fluency (β = -0.22, p < .001), and reading comprehension skills (β = -0.22, p < .001) were significantly associated with higher reading anxiety symptoms. When testing whether each reading skill contributed to reading anxiety after controlling for others, reading comprehension (β = -0.15, p = .010) remained significantly associated with reading anxiety symptoms, whereas decoding (β = 0.01, p = .90) and reading fluency (β = -0.13, p = .08) were no longer significant. Model comparisons followed a similar pattern indicating that reading comprehension (and to a lesser extent fluency) accounted for significant variance in reading anxiety over and above other reading skills, while decoding did not. Secondary analyses covarying for clinical anxiety and ADHD symptoms showed that the association between reading skills and reading anxiety could not be accounted for by these co-occurring symptoms. This study is among the first to examine relationships between specific reading skills and reading anxiety symptoms and highlights the need for improved identification and treatment of reading anxiety symptoms in struggling readers.

Online learning can improve access to educational materials, but it may also create additional demands for school-aged learners who experience learning disabilities. This study examined perceived academic, emotional, behavioural, and adaptation-related outcomes of online classes among students in Grades 1-10 with learning difficulties, drawing on student, parent, and teacher reports. The dissertation describes a quantitative, cross-sectional survey involving 95 participants and the use of the Learning Disabilities Checklist (LDC), Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ), Online Learning Readiness Scale (OLRS), and a researcher-developed questionnaire. Reported findings indicate difficulties with attention, comprehension, task completion, and motivation in online settings, alongside lower perceived academic performance than in traditional classrooms. Parent and teacher reports were associated with students? reported learning difficulties. A significant association was reported between student and teacher reports, χ2(1, N = 95) = 20.5, p < .001, φ = .465; a similar association was reported for student and parent reports, χ2(1, N = 95) = 21.0, p < .001, φ = .471. Student and parent reports of emotional wellbeing were also positively correlated, ρ = .674, p < .001. The findings suggest that online learning requires structured routines, accessible teaching materials, trained educators, and coordinated family-school support to better accommodate learners with learning disabilities. Results should be interpreted cautiously because detailed descriptive scores and an effect estimate for the academic comparison were not reported consistently in the dissertation.

Reading comprehension is an essential skill that enables learners to understand texts, interpret information, and determine the meanings of unfamiliar words. However, some Grade 8 learners experience difficulties in comprehending reading materials because of limited vocabulary knowledge and difficulty identifying context clues. This study, titled Improving Grade 8 Reading Comprehension Through Targeted Context Clue Strategies, aimed to improve learners’ reading comprehension by implementing targeted, structured context clue strategies. The study involved 33 Grade 8 learners and focused on five categories: definition and explanation clues, synonym and restatement clues, antonym and contrast clues, example and illustration clues, and inference and general context clues. A pretest and posttest were administered to determine changes in learners’ performance following the intervention. The pretest results revealed an overall mean score of 2.48, interpreted as Low, while the posttest results showed an overall mean score of 3.60, interpreted as High. A paired-samples t-test revealed a statistically significant difference between the pretest and posttest scores, t(32) = −10.615, p < .001. The null hypothesis was rejected, indicating that the difference between the learners’ pretest and posttest performance was statistically significant. The findings suggest that targeted, structured context clue strategies may help improve learners’ ability to identify contextual information, infer unfamiliar word meanings, and understand reading passages. The study recommends the continued use of context clue strategies, with additional instructional support for example and illustration clues and definition and explanation clues, to further strengthen learners’ reading comprehension skills.

The rapid proliferation of generative artificial intelligence in educational contexts has transformed how students encounter academic content, yet a fundamental question remains underexamined: Do English as a Foreign Language (EFL) learners possess the critical literacy competencies needed to evaluate AI-generated texts? This study investigated whether students in Morocco’s Classes Préparatoires aux Grandes Écoles (CPGE)—one of the nation’s most academically selective post-secondary programs—demonstrate readiness for AI-era literacy demands. We developed a diagnostic assessment instrument, the Critical Reading Diagnostic Assessment (CRDA), designed to mirror common characteristics of AI-generated academic content: a confident, authoritative tone, a logical structure with subtle gaps, claims requiring verification, and culturally embedded assumptions. Thirty first-year CPGE students (M age = 18.6 years) evaluated argumentative passages across five critical dimensions: argument identification, evidence evaluation, assumption recognition, multi-source synthesis, and source criticism. Metacognitive self-assessment data were also collected. Results revealed systematic evaluation failures across all dimensions, with mean accuracy rates of only 18–39% and large effect sizes confirming substantial deficits (d = 1.11–2.25). Metacognitive analysis showed that students overestimated their abilities by 11–38 percentage points across all dimensions, indicating profound self-assessment inaccuracies.

This community service activity is motivated by the gap in practical competence among students at SMKS Binong Permai in facing the 2026 Vocational Competency Examination compared to industry standards. The primary objective of this program is to enhance the technical readiness and professionalism of students in Office Automation and Governance (OTKP) as well as Accounting and Institutional Finance (AKL) through the synchronization of academic expertise and practical needs. The activity was conducted on April 25 and 30, 2026, involving all 95 final-year students, consisting of 65 OTKP students and 30 AKL students. The method applied was Vocational Intensive Mentoring, consisting of intensive technical guidance (technical coaching) and independent competency test simulations with service excellence role-play involving lecturers and peer student tutors. Evaluation results demonstrated a significant increase in material comprehension, with average post-test scores exceeding 80. Furthermore, a 100% passing rate was achieved (95 out of 95 students were declared competent), successfully producing systematic executive work agenda drafts and accurate financial reports following junior accounting technician standards. In conclusion, this simulation mentorship not only achieved the 100% passing rate target but also fostered a strategic mindset and digital proficiency relevant to modern workforce requirements.

Vocabulary acquisition constitutes a fundamental component in learning English as a foreign language; however, traditional teaching methods do not always promote motivation or long-term lexical retention. In this context, the present study aimed to analyze the effectiveness of storytelling with urban legends in teaching vocabulary to young English learners. The re-search was developed under a quantitative approach and a quasi-experimental pretest and posttest design with a single group. The sample consisted of 48 students from the National and Foreign Languages Pedagogy major at the Technical University of Cotopaxi, and for data collection, a 30-item multiple-choice vocabulary test was used, which was applied before and after a pedagogical intervention based on four storytelling sessions using urban legends, de-signed for this research and validated through the judgment of three expert professors from the National and Foreign Languages Pedagogy major. The data were analyzed using descrip-tive statistics in Microsoft Excel, and the results showed an increase in the mean scores, which went from 20.27 in the pretest to 24.94 in the posttest; likewise, the minimum score increased from 5 to 11 points and the standard deviation decreased from 5.79 to 5.03, evi-dencing a more homogeneous performance after the intervention. In conclusion, the findings suggest that storytelling with urban legends constitutes a pertinent pedagogical strategy to strengthen English vocabulary learning by providing meaningful narrative contexts that favor the comprehension, retention, and use of new words.

This study examined the reported levels of reading skills, writing skills, academic success, and challenges in literacy development among Grade 5 and Grade 6 learners. The study was conducted in selected public elementary schools in Lutayan, Sultan Kudarat during the School Year 2025–2026. A quantitative descriptive-correlational research design was employed. The respondents were 56 learners selected through proportionate sampling. Data were collected using a researcher-developed 40-item questionnaire covering reading skills (comprehension, vocabulary, and fluency); writing skills (syntax, grammar, and morphology); academic success; and challenges in reading and writing. The instrument obtained a mean validity score of 4.36 and a Cronbach’s alpha of 0.762, indicating acceptable internal consistency. Mean, standard deviation, and Pearson Product-Moment Correlation Coefficient were used to analyze the data. The findings showed that learners reported a very high level of reading skills (M = 4.40) and writing skills (M = 4.51). Academic success was reported as Very Satisfactory (M = 4.50), while challenges in developing literacy skills were reported as Challenged (M = 3.71). The correlation analysis showed a negligible positive relationship between reading skills and academic success (r = 0.119) and a negligible negative relationship between writing skills and academic success (r = -0.097). Neither relationship was statistically significant at the 0.05 level. The findings suggest that although learners reported high levels of reading and writing skills, these skills alone were not significantly related to their reported academic success. Other factors may also contribute to learners’ academic development.

This study examined the relationship between teachers’ pedagogical approaches and the Kindergarten learners’ reading performance in selected schools in the Division of Cagayan de Oro. It assessed five approaches: context support, ICT integration, language experience, phonemic awareness, and the whole-word approach. It also evaluated learners’ performance in comprehension, phonics, and vocabulary. Using a descriptive-correlational research design, the study involved 115 Kindergarten teachers and 230 learners. Data were gathered through a modified questionnaire and standardized test, then analyzed using descriptive statistics and Pearson’s Correlation Coefficient. The findings revealed that teachers demonstrated a very high level of pedagogical approaches, with the whole-word approach rated highest and language experience lowest. Meanwhile, learners achieved satisfactory reading performance, with comprehension as their strongest area and vocabulary as their weakest. However, no significant relationship was found between teachers’ pedagogical approaches and learners’ reading performance. The study concluded that teachers were well-equipped to facilitate reading instruction through various strategies. It recommended providing more opportunities for learners to connect reading and writing activities with their personal experiences, interests, and real-life situations. Teachers were also encouraged to explore alternative instructional practices that address learners’ specific reading needs and improve their overall reading performance.

Introduction Event nominalizations are a central feature of academic language: they compress complex events into nominal structures, increasing informational density while reducing the transparency of thematic-role assignment. The present eye-tracking study examined whether nominalizations impose greater processing demands than corresponding active and passive constructions in developing readers, and whether these effects vary across readers with different linguistic and literacy profiles. Methods Seventy-nine fifth- and sixth-grade children participated in the study: 28 typically developing monolingual Italian children, 21 monolingual Italian children with developmental dyslexia, and 30 typically developing bilingual children with migrant background and Italian as the societal language. Participants silently read short passages in which the same target event was expressed either as a nominalization, a passive construction, or an active construction, and then answered comprehension questions while their eye movements were recorded. Accuracy, standard eye-movement measures, and scanpaths were analyzed to capture comprehension outcomes and online reading strategies. Results Nominalizations did not significantly reduce comprehension accuracy, but they affected online processing during both initial reading and the question-answering phase. Scanpath dissimilarity was higher for nominalizations than for both verbal constructions during initial reading, and than for passives during question-answering in correctly answered trials. In these trials, nominalizations were also associated with a higher probability of partial rescanning and a lower probability of minimal rescanning relative to active texts, indicating greater reliance on rereading when answering questions correctly. Moreover, children with dyslexia showed a generalized increase in processing effort, whereas bilingual children displayed an intermediate profile, with increased reliance on rereading during question-answering. Discussion These findings indicate that nominalizations significantly influence online reading processes even when questions are answered correctly, suggesting additional demands in retrieving information about event participants. Overall processing patterns differed across reader groups, and children with dyslexia showed the greatest effort in both online reading and question-answering.

This study evaluated the effectiveness of the ARAL-Reading Tool in improving reading fluency and comprehension among Grade Six learners in the Third District of Bohol during School Year 2025–2026. Anchored on Automaticity Theory, Schema Theory, and Sociocultural Theory, the study employed a quasi-experimental pretest-posttest control-group design involving 15 purposively selected learners. Seven learners received the eight-week ARAL-Reading Plus intervention, while eight received regular reading instruction. Data were gathered using the Philippine Informal Reading Inventory (Phil-IRI) and the Division of Bohol District Reading Assessment Template. Descriptive statistics and paired-samples and independent-samples t-tests were employed. Before the intervention, both groups demonstrated Frustration-level performance in reading fluency and comprehension. Following the intervention, the experimental group achieved 98.48% in fluency and 85.71% in comprehension, while the control group obtained 96.21% and 57.14%, respectively. Both groups demonstrated significant pretest-posttest improvements. However, between-group comparisons revealed a significant difference in comprehension (p = .019), but not in fluency (p = .185). The findings indicate that the ARAL-Reading Tool supported reading development, particularly comprehension. Strengthening structured reading interventions, instructional resources, teacher support, parental involvement, and continuous assessment was recommended. The study aligns with Sustainable Development Goal 4 (Quality Education) by addressing foundational literacy gaps and promoting equitable learning opportunities. Its contribution to educational and institutional sustainability emphasizes evidence-based reading interventions, stakeholder collaboration, and continued support for improving elementary learners' literacy outcomes and strengthening school-based educational recovery initiatives. The findings also provide a basis for school heads and education officials to refine implementation, allocate resources, and monitor reading progress.

This study assessed the reading comprehension skills and academic performance in English of Grade 3 learners in selected public elementary schools in the Albuera District, Department of Education (DepEd), Schools Division of Leyte, Region VIII, during School Year 2025–2026, as a basis for developing interactive reading activities. A descriptive-quantitative research design was employed, involving six teachers and 90 learners from six public elementary schools. The learners were selected through simple random sampling. Data were gathered using a structured paper-and-pencil questionnaire covering respondents’ profiles, learners’ performance in five reading comprehension strategies, academic performance in reading comprehension, vocabulary, and storytelling, and the issues and concerns encountered in implementing reading comprehension activities. Frequency counts, percentages, and weighted means were used to analyze the data, together with a test of association to examine the relationships between instructional strategies and learners’ academic performance. The findings revealed that the strategies used in reading comprehension obtained an overall average weighted mean of 3.26, interpreted as Highly Effective. Story mapping and the use of photographs received the highest ratings, with weighted means of 3.30 each, followed by activating prior knowledge at 3.23 and monitoring and clarifying at 3.20. In terms of academic performance, learners demonstrated a lack of mastery in noting details (M = 2.20), decoding (M = 2.23), phonics (M = 2.40), vocabulary (M = 2.30), and storytelling (M = 2.40). The findings further revealed that monitoring and clarifying and the use of photographs had statistically significant associations with selected academic competencies, whereas activating prior knowledge and story mapping did not demonstrate significant associations with the measured competencies. The specific association coefficients and p-values were not available in the supplied results. These findings highlight the need to strengthen learners’ foundational reading skills, particularly identifying details, decoding words, applying phonics, developing vocabulary, and organizing narratives. Based on the findings, interactive reading activities are proposed for consideration and implementation by the concerned school officials, in collaboration with teachers, parents, and the DepEd Schools Division of Leyte, to address learners’ literacy needs and improve their reading comprehension and academic performance.

Background: Strategic vocabulary acquisition is a significant factor in the development of reading comprehension during secondary education, as it facilitates meaning construction, access to academic vocabulary, and the effective interpretation of increasingly complex texts. Objective: To determine the relationship between vocabulary acquisition strategies and reading comprehension among first-year secondary school students at an educational institution in Lima, Peru. Methodology: A quantitative approach was employed using a non-experimental, correlational, and cross-sectional design to analyze the relationship between vocabulary acquisition strategies and reading comprehension in secondary school students. The sample consisted of 50 students. Results: Vocabulary acquisition strategies were the dimension most closely associated with reading comprehension (ρ = .693; p < .001), surpassing the relationship observed for overall vocabulary development (ρ = .630; p < .001). Furthermore, vocabulary mastery and functional vocabulary use showed moderate positive correlations (ρ = .401; p = .004), demonstrating the contribution of various lexical dimensions to reading comprehension performance. Conclusion: Vocabulary acquisition strategies play a significant role in reading comprehension; therefore, strengthening these strategies in secondary education represents a relevant pedagogical approach to fostering meaning construction and the development of reading competencies.

This study examined the reading skills of Grade 3 learners and their relationship with academic performance in English in selected public elementary schools in the Bantayan District, Schools Division of Cebu Province, during School Year 2026–2027. Specifically, it assessed learners’ proficiency in phonemic awareness, phonics, text recognition, vocabulary, and comprehension; described the profiles of the teacher and learner respondents; and determined whether a significant relationship existed between reading skills and academic performance in English. The study employed a descriptive-correlational research design involving 100 respondents, comprising 96 Grade 3 learners, with 24 learners from each of four schools, and four teachers from Pooc, Sta. Fe Central, Vito, and Baigad Elementary Schools. Data were gathered through a modified survey questionnaire and informal interviews. Frequency counts, percentages, weighted means, standard deviations, and Pearson’s product-moment correlation coefficient were used to analyze the collected data. The findings revealed that 70 of the 96 Grade 3 learners (72.92%) demonstrated effective foundational reading skills, while the remaining 26 learners (27.08%) were identified as potentially requiring additional reading support, depending on the established assessment criteria. These results underscore the importance of sustaining effective reading instruction while addressing the needs of learners experiencing difficulties in foundational literacy. The study proposes augmented reading skills learning activities designed to strengthen learners’ reading proficiency, improve comprehension, and support the development of essential literacy competencies. The proposed activities may serve as a basis for differentiated instruction, targeted reading interventions, and continuous monitoring of learner progress. Furthermore, the study emphasizes collaboration among teachers, school administrators, and parents in creating supportive learning environments that promote reading development and improved academic performance in English.

This study aims to analyze the alignment of the attained curriculum in Japanese elementary school arithmetic and junior high school mathematics, based on the results of the National Assessment of Academic Ability. To achieve this, data from the assessment were used to compare mean correct response rates across groups defined by the degree of implementation of each instructional practice, using one-way analysis of variance (ANOVA). These rates were considered both overall and by specific domains and evaluative perspectives. The analysis of alignment revealed several instructional practices that showed tendencies of alignment with attained learning outcomes. In elementary school arithmetic, alignment was observed in practices that encouraged students to write notes in ways that made the processes of problem solving and reasoning visible. In junior high school mathematics, alignment was evident in lessons that emphasized connections between mathematical concepts and real-life phenomena, as well as in instructional approaches that ensured students understood the rationale behind formulas and rules. These findings suggest that instructional practices explicitly fostering students’ comprehension of problem-solving processes, contextual relevance, and conceptual justification tend to show greater alignment with attained learning outcomes. However, as this study did not control for confounding variables, the observed associations should be interpreted as exploratory rather than causal. The study contributes to curriculum research by identifying associations between specific pedagogical practices and attained learning outcomes, thereby offering insights into effective instructional design in mathematics education.

Abstract : This systematic review examined evaluative studies on reading interventions affecting schoolchildren’s comprehension outcomes, published from 2020 to 2026. Per PRISMA 2020 guidelines, 265 records were reviewed overall, out of which 166 unique records were screened, 52 full-text articles were reviewed, and 18 satisfactory records matched the inclusion criteria. The records included studies from 11 countries and comprised more than 2900 learners across 17 studies, with sample sizes ranging from preschool to high school. Due to heterogeneity among interventions, designs, and measures taken, a synthesis without meta-analysis was conducted, classifying 5 different intervention types and summarizing the overall findings. The results showed that 12 of 18 studies were positive, 2 had mixed results, 2 showed no effect on the outcome, and 2 were ambiguous in their reporting. The four studies that used explicit comprehension strategies yielded the most reliable results; among them, a tier one intervention had an effect size of +0.79, and a two-stage instructional approach had an effect size of +0.26. Code-based instruction was effective in three of four studies that used this method. Technology was effective in four of six studies, but the largest evaluated experiment did not show convincing results. Out of seven total experiments made by random sampling, five had positive outcomes, and it should be mentioned that no research was conducted in the Philippines. The studies’ outcomes emphasize the importance of supporting word recognition alongside explicit comprehension instruction.

This study investigated the effectiveness of using the Frontload vocabulary strategy in improving reading comprehension among EFL learners. Since vocabulary knowledge plays a central role in reading comprehension, the study examined whether pre-teaching key vocabulary items before reading tasks could enhance students’ understanding of texts. A quantitative quasi-experimental design employing pre-test and post-test measures was used with a sample of 27 preparatory-year EFL students at Taibah University. Participants received structured vocabulary instruction prior to reading activities over a three-week intervention period. The findings revealed a significant improvement in students’ reading comprehension performance after the implementation of the Frontload vocabulary strategy. The results suggest that pre-teaching vocabulary facilitated students’ understanding of reading passages and enhanced their engagement with texts. The study supports the effectiveness of vocabulary-focused instructional strategies in developing reading comprehension among EFL learners and highlights the importance of integrating explicit vocabulary instruction into reading classrooms.

The article discusses the synergetic approach to teaching chess—specifically, methods aimed at system comprehension, information processing, and child development—which can lead to the self-organization of the child's cognitive activity within the context of the cognitive schema proposed by Jean Piaget. The aim of the article is to substantiate the synergetic effects involved in the process of a preschooler's development. Research methodology and selected methods. Methodologically, we drew upon general systems theory, structural and functional approaches to chess instruction, and the theoretical and applied developments regarding the "activity concept"—as well as theories of argumentation and personality development—formulated by L. Vygotsky, A. Leontiev, A. Luria, and their followers. The methods employed included the analysis of professional literature, observation (of both moves and emotional states), interviews, experimentation, and the analysis of results. The study’s ultimate finding is that, through trial and error, imitation, or precise instruction by an adult, the processes of assimilation and accommodation become accessible to the child; their combination yields synergistic effects, manifesting as the purposeful organization and management of educational-cognitive activity. Therefore, theoretical-applied approaches that generate synergistic effects during chess instruction are applicable to the developmental process of preschoolers. Main conclusion: The feasibility of employing approaches that yield synergistic effects in the development of preschoolers and the self-organization of their activities is demonstrated.

Justification: Reading comprehension difficulties among basic education students have driven the search for pedagogical strategies such as gamification; however, their effectiveness depends on the specific characteristics of the context in which they are implemented. Objective: Therefore, the aim of this study was to conduct a systematic review of the literature published between 2020 and 2025 on gamification strategies used to strengthen reading comprehension among basic education students in Ecuador and to analyze the reported results regarding their effectiveness. Methodology: The study was conducted following the PRISMA 2020 guidelines. The search was carried out in the Scopus, SciELO, Redalyc, DOAJ, and Latindex databases. A total of 34 records were retrieved, of which 12 studies were selected for analysis. Results: Findings indicate that gamification strategies were mainly developed through digital resources and structured instructional sequences integrating challenges, feedback, rewards, points, levels, badges, narratives, progression systems, and collaborative activities. Regarding effectiveness, the studies reported improvements in literal, inferential, and critical reading comprehension, with greater progress in inferential and critical processes. In addition, increases were found in motivation, participation, engagement, and interest in reading. Conclusion: The findings support the favorable effects of gamification in strengthening reading comprehension among basic education students in Ecuador.

Legal acts containing the graphic designs of traffic signs also include accompanying texts that officially name these signs and provide explanations, for instance, by specifying the behavior they communicate to road users. However, the question of whether mutual adequacy or correspondence has been upheld among the triad of traffic signs’ graphic designs, their legal names, and explanations has heretofore been practically omitted. The study presented here fulfills this noticeable gap in the research on traffic signs. It comments on selected results coming from a thorough, current review of 183 Polish warning, prohibitory, obligatory, and informative traffic signs. This focused comparison of graphic designs with names and explanations yields many insights and further implications, some of which are practical. Cases of adequacy maintained between the design, name, and explanation are ultimately infrequent. More common are cases of different types of inadequacy. The study carefully and critically discusses found instances of complete inadequacy (when a given traffic sign’s design, name, and explanation are all misaligned in terms of their content) and examples of middle categories (when two elements out of the triad of design, name, and explanation, correspond while the remaining one stands out). Moreover, the study considers the practical (traffic sign comprehension-related and legal) relevance of inadequacy, its potential sources, how cases of inadequacy can be approached from the regulator’s perspective, how the discussed issue can be related to other relevant empirical research on traffic signs, and what other research avenues it opens.

متون حقوقی که شامل طراحی‌های گرافیکی علائم راهنمایی و رانندگی هستند، همچنین متون همراهی را در بر می‌گیرند که به طور رسمی این علائم را نام‌گذاری کرده و توضیحاتی ارائه می‌دهند؛ برای مثال، رفتار مورد انتظار از کاربران جاده را مشخص می‌کنند. با این حال، پرسش از این که آیا کفایت یا تطابق متقابل میان سه‌گانه‌ی طراحی گرافیکی علائم راهنمایی و رانندگی، نام‌های قانونی آن‌ها و توضیحات ارائه‌شده رعایت شده است یا خیر، تاکنون عملاً نادیده گرفته شده است. پژوهش حاضر این خلأ قابل توجه را در تحقیقات مربوط به علائم راهنمایی و رانندگی پوشش می‌دهد. این پژوهش به نتایج منتخب حاصل از بازبینی جامع و به‌روز ۱۸۳ علامت راهنمایی و رانندگی هشداردهنده، بازدارنده، الزامی و اطلاعاتی در لهستان می‌پردازد. این مقایسه متمرکز میان طراحی‌های گرافیکی با نام‌ها و توضیحات، بینش‌ها و پیامدهای متعددی را به دست می‌دهد که برخی از آن‌ها جنبه عملی دارند. مواردی که در آن‌ها تطابق میان طراحی، نام و توضیح حفظ شده باشد، در نهایت نادر هستند. موارد شایع‌تر، انواع مختلفی از عدم کفایت را نشان می‌دهند. این مطالعه با دقت و به صورت انتقادی به بررسی نمونه‌های عدم کفایت کامل (زمانی که طراحی، نام و توضیح یک علامت راهنمایی و رانندگی همگی از نظر محتوایی ناسازگار هستند) و نمونه‌هایی از دسته‌های میانی (زمانی که دو عنصر از سه‌گانه طراحی، نام و توضیح با یکدیگر مطابقت دارند اما عنصر سوم متفاوت است) می‌پردازد. افزون بر این، پژوهش حاضر به اهمیت عملی (مرتبط با درک علائم راهنمایی و رانندگی و جنبه‌های حقوقی) عدم کفایت، منابع بالقوه آن، نحوه برخورد قانون‌گذار با موارد عدم کفایت، ارتباط موضوع مورد بحث با سایر پژوهش‌های تجربی مرتبط با علائم راهنمایی و رانندگی و مسیرهای پژوهشی جدیدی که این موضوع می‌گشاید، می‌پردازد.

Background The International Trauma Questionnaire (ITQ) is a widely used self-report measure of PTSD and Complex PTSD (CPTSD). ‘Clinical checks’ – brief follow up questions verifying respondent comprehension of the symptom item – have recently been developed for the ITQ to reduce false-positive diagnostic cases. This study tested whether the ITQ with clinical checks generates psychometrically sound scores and adds clinically relevant information to standard symptom assessment. Methods Data ( N = 5,070) were collected using quota-based sampling procedures from adults living in five European countries (Czech Republic, Poland, Hungary, Romania, and Slovakia). Results Overall, 82.2% of respondents were trauma-exposed, and 19.2% met diagnostic requirements for PTSD (7.2%) or CPTSD (12.0%) on the standard ITQ. With clinical checks, these fell to 9.8% overall, 3.9% for PTSD, and 5.9% for CPTSD. The ITQ with clinical checks produced scores with excellent factorial validity, internal reliability, and latent classes corresponding to PTSD and CPTSD. Associations with clinically relevant variables including suicidality and anxiety-depression symptoms were stronger with than without the clinical checks. Females, those with more extensive trauma histories, and higher concurrent anxiety-depression symptoms were more likely to retain than lose their diagnostic status when the clinical checks were used. Conclusions The ITQ with clinical checks generated scores with excellent psychometric properties, captured additional clinically relevant information, and yielded more plausible prevalence estimates compared to the standard ITQ scores. The potential value and limitations of using clinical checks in self-report questionnaires are discussed.

زمینه: پرسشنامه بین‌المللی تروما (ITQ) یک ابزار خودگزارشی پرکاربرد برای سنجش PTSD و CPTSD است. «بررسی‌های بالینی» – سؤالات پیگیری کوتاهی که درک پاسخ‌دهنده از ماده علامتی را تأیید می‌کنند – اخیراً برای ITQ توسعه یافته‌اند تا موارد مثبت کاذب تشخیصی را کاهش دهند. این مطالعه بررسی کرد که آیا ITQ همراه با بررسی‌های بالینی، نمرات روان‌سنجی معتبر تولید می‌کند و اطلاعات بالینی مرتبط بیشتری نسبت به ارزیابی استاندارد علائم ارائه می‌دهد یا خیر. روش‌ها: داده‌ها (N = 5,070) با استفاده از روش نمونه‌گیری سهمیه‌ای از بزرگسالان ساکن پنج کشور اروپایی (جمهوری چک، لهستان، مجارستان، رومانی و اسلواکی) جمع‌آوری شد. یافته‌ها: به طور کلی، ۸۲.۲٪ از پاسخ‌دهندگان در معرض تروما قرار گرفته بودند و ۱۹.۲٪ معیارهای تشخیصی PTSD (۷.۲٪) یا CPTSD (۱۲.۰٪) را بر اساس ITQ استاندارد داشتند. با استفاده از بررسی‌های بالینی، این ارقام به ۹.۸٪ در کل، ۳.۹٪ برای PTSD و ۵.۹٪ برای CPTSD کاهش یافت. ITQ همراه با بررسی‌های بالینی، نمراتی با روایی عاملی عالی، پایایی درونی مطلوب و طبقات نهفته منطبق با PTSD و CPTSD تولید کرد. ارتباط با متغیرهای بالینی مرتبط از جمله افکار خودکشی و علائم اضطراب-افسردگی در صورت استفاده از بررسی‌های بالینی قوی‌تر بود. زنان، افرادی با سابقه تروما گسترده‌تر و علائم اضطراب-افسردگی همزمان بالاتر، احتمال بیشتری داشت که با استفاده از بررسی‌های بالینی وضعیت تشخیصی خود را حفظ کنند تا آن را از دست بدهند. نتیجه‌گیری: ITQ همراه با بررسی‌های بالینی، نمراتی با ویژگی‌های روان‌سنجی عالی تولید کرد، اطلاعات بالینی مرتبط بیشتری را ثبت نمود و برآوردهای شیوع معقول‌تری نسبت به نمرات استاندارد ITQ ارائه داد. ارزش بالقوه و محدودیت‌های استفاده از بررسی‌های بالینی در پرسشنامه‌های خودگزارشی مورد بحث قرار گرفته است.

The ability to comprehend classical Islamic texts (kitab turats) is one of the essential competencies in Arabic language learning within Islamic boarding schools. However, many students encounter difficulties in identifying grammatical functions, analyzing Arabic syntactic and morphological structures, and understanding unvocalized Arabic texts. This study aimed to develop the Al-Barqy instructional material based on Visual-Spatial Intelligence, evaluate its validity, and examine its effectiveness in improving students' comprehension of kitab turats in the sorogan learning program at Markaz Al-'Arabiyah Pare Kediri. This research employed the Research and Development (R&D) approach consisting of needs analysis, product design, development, expert validation, revision, field testing, and evaluation. Data were collected through observations, interviews, documentation, validation questionnaires, pretests, and posttests. The data were analyzed using descriptive and inferential statistics. The findings revealed that the developed instructional material successfully integrated colors, grammatical symbols, concept maps, and visual representations as applications of Visual-Spatial Intelligence. Expert validation indicated a feasibility score of 97%, categorized as highly valid. The effectiveness test using a paired-samples t-test yielded a t-value of 20.13 with df = 14 and p < 0.001, indicating a significant difference between the pretest and posttest scores.Therefore, the Al-Barqy instructional material is considered valid, effective, and applicable as an innovative instructional resource for enhancing students' comprehension of kitab turats through the sorogan learning model.

توانایی درک متون کلاسیک اسلامی (کتاب تراث) یکی از شایستگی‌های اساسی در یادگیری زبان عربی در مدارس علوم دینی اسلامی به‌شمار می‌رود. با این حال، بسیاری از دانش‌آموزان در شناسایی نقش‌های دستوری، تحلیل ساختارهای نحوی و صرفی زبان عربی، و فهم متون عربی بدون اعراب‌گذاری با دشواری مواجه هستند. هدف این پژوهش، تدوین محتوای آموزشی البرقی مبتنی بر هوش دیداری-فضایی، ارزیابی روایی آن و بررسی اثربخشی آن در بهبود درک دانش‌آموزان از کتاب تراث در برنامه آموزشی سورگان در مرکز العربیه پاره کدیری بود. این پژوهش با رویکرد تحقیق و توسعه (R&D) شامل تحلیل نیازها، طراحی محصول، توسعه، اعتبارسنجی توسط خبرگان، بازنگری، آزمون میدانی و ارزیابی انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه، اسناد، پرسشنامه‌های اعتبارسنجی، پیش‌آزمون و پس‌آزمون گردآوری شدند. تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی صورت گرفت. یافته‌ها نشان داد که محتوای آموزشی تدوین‌شده با موفقیت رنگ‌ها، نمادهای دستوری، نقشه‌های مفهومی و بازنمایی‌های دیداری را به‌عنوان کاربردهای هوش دیداری-فضایی ادغام کرده است. اعتبارسنجی خبرگان، امتیاز قابلیت استفاده ۹۷٪ را نشان داد که در دسته بسیار معتبر قرار می‌گیرد. آزمون اثربخشی با استفاده از آزمون t زوجی مقدار t برابر با 20.13 با درجه آزادی 14 و p < 0.001 را نشان داد که بیانگر تفاوت معنادار بین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون است. بنابراین، محتوای آموزشی البرقی معتبر، اثربخش و قابل استفاده به‌عنوان منبع آموزشی نوآورانه برای ارتقای درک دانش‌آموزان از کتاب تراث از طریق مدل یادگیری سورگان تلقی می‌شود.

Digital transformation has increased children's access to information and learning while exposing them to misinformation, privacy violations, inappropriate content, and cyberbullying. These challenges underscore the need for digital literacy education integrating technological competencies with Islamic ethical values. This community engagement program aims to strengthen students' digital literacy and online safety awareness through the Gerakan Anak Cerdas Digital (Smart Digital Children Movement) at SDN 02 Padangjaya. Employing a participatory educational approach, the program delivers a 60-minute training session integrating digital safety principles with Islamic values, including tabayyun (information verification), amanah (trustworthiness), adab (ethical communication), and ukhuwah (solidarity). Learning activities comprise interactive instruction, contextual discussions, question-and-answer sessions, and educational quizzes. Evaluation involves comprehension assessments and observations of student participation. The program is expected to enhance students' understanding of digital risks, responsible internet use, personal data protection, and ethical online interactions. Conceptually, this initiative introduces an integrative framework connecting digital literacy with Islamic character education in primary schools. Practically, it offers a contextual model for promoting safe and responsible digital behavior through collaborative engagement among schools, families, and communities, contributing to the development of ethically grounded digital citizenship among young learners.

تحول دیجیتال، دسترسی کودکان به اطلاعات و یادگیری را افزایش داده است، در حالی که آن‌ها را در معرض اطلاعات نادرست، نقض حریم خصوصی، محتوای نامناسب و زورگویی سایبری قرار می‌دهد. این چالش‌ها، ضرورت آموزش سواد دیجیتال را که شایستگی‌های فناورانه را با ارزش‌های اخلاقی اسلامی تلفیق می‌کند، برجسته می‌سازد. این برنامه مشارکتی با هدف تقویت سواد دیجیتال و آگاهی از ایمنی آنلاین دانش‌آموزان از طریق جنبش «کودکان هوشمند دیجیتال» (Gerakan Anak Cerdas Digital) در دبستان SDN 02 Padangjaya اجرا می‌شود. با بهره‌گیری از رویکرد آموزشی مشارکتی، این برنامه یک جلسه آموزشی ۶۰ دقیقه‌ای را ارائه می‌دهد که اصول ایمنی دیجیتال را با ارزش‌های اسلامی از جمله «تبیین» (راستی‌آزمایی اطلاعات)، «امانت‌داری»، «ادب» (ارتباط اخلاقی) و «اخوت» (همبستگی) ادغام می‌کند. فعالیت‌های یادگیری شامل آموزش تعاملی، بحث‌های زمینه‌ای، جلسات پرسش و پاسخ و آزمون‌های آموزشی است. ارزیابی از طریق سنجش میزان درک و مشاهده مشارکت دانش‌آموزان انجام می‌شود. انتظار می‌رود این برنامه موجب ارتقای درک دانش‌آموزان از خطرات دیجیتال، استفاده مسئولانه از اینترنت، حفاظت از داده‌های شخصی و تعاملات اخلاقی آنلاین شود. از منظر مفهومی، این ابتکار یک چارچوب تلفیقی را معرفی می‌کند که سواد دیجیتال را با تربیت شخصیتی اسلامی در مدارس ابتدایی پیوند می‌دهد. از منظر عملی، این برنامه یک الگوی زمینه‌محور برای ترویج رفتار دیجیتال ایمن و مسئولانه از طریق مشارکت مدارس، خانواده‌ها و جوامع ارائه می‌دهد و به توسعه شهروندی دیجیتال مبتنی بر اخلاق در میان یادگیرندگان جوان کمک می‌کند.

This study examines how poetry listening instruction using YouTube-based audio media provides opportunities for empathetic engagement among 40 Indonesian Language Education students. Using a descriptive qualitative design, data were collected through classroom observation, written reflections, and interviews with eight students. The data were qualitatively analyzed by identifying and comparing students’ responses across four analytical dimensions: comprehension, cognitive empathy, affective empathy, and reflective empathy. The findings indicated a response pattern moving from understanding the emotional situations represented in the poem toward perspective-taking, emotional engagement, and, for some students, personal reflection. Affective-empathy-related responses were evident when students oriented their emotional reactions toward the experiences of the figures in the poem, whereas reflective empathy varied in depth across students. Intonation, pauses, tempo, and vocal expression supported students’ recognition of emotional nuances; however, emotional engagement alone was not treated as evidence of empathy. Rather than demonstrating that audio media directly internalized empathy, the findings suggest that expressive poetry listening, when combined with interpretation and reflection, can provide opportunities for perspective-taking and empathy-related reflection. The study highlights a pedagogical pathway linking literary comprehension, auditory experience, emotional engagement, perspective-taking, and reflection.

این پژوهش به بررسی چگونگی فراهم شدن فرصت‌های درگیر شدن همدلانه از طریق آموزش شنیدن شعر با استفاده از رسانه صوتی مبتنی بر YouTube در میان ۴۰ دانشجوی آموزش زبان اندونزیایی می‌پردازد. با استفاده از طرح کیفی توصیفی، داده‌ها از طریق مشاهده کلاسی، تأملات مکتوب و مصاحبه با هشت دانشجو گردآوری شد. داده‌ها به صورت کیفی و با شناسایی و مقایسه پاسخ‌های دانشجویان در چهار بُعد تحلیلی شامل درک، همدلی شناختی، همدلی عاطفی و همدلی تأملی تحلیل شدند. یافته‌ها نشان دادند که الگوی پاسخ‌دهی دانشجویان از فهم موقعیت‌های عاطفی بازنمایی‌شده در شعر به سوی اتخاذ دیدگاه، درگیری عاطفی و برای برخی دانشجویان، تأمل شخصی حرکت می‌کند. پاسخ‌های مرتبط با همدلی عاطفی زمانی آشکار شد که دانشجویان واکنش‌های عاطفی خود را به سوی تجربه‌های شخصیت‌های شعر جهت دادند، در حالی که عمق همدلی تأملی در میان دانشجویان متفاوت بود. لحن، مکث‌ها، سرعت و بیان صوتی به شناسایی ظرافت‌های عاطفی توسط دانشجویان کمک کرد؛ با این حال، صرفاً درگیری عاطفی به عنوان شواهدی از همدلی تلقی نشد. یافته‌ها به جای آنکه نشان دهند رسانه صوتی به طور مستقیم همدلی را درونی می‌کند، حاکی از آن است که شنیدن شعر به شیوه‌ای بیانی، زمانی که با تفسیر و تأمل همراه شود، می‌تواند فرصت‌هایی برای اتخاذ دیدگاه و تأمل مرتبط با همدلی فراهم آورد. این مطالعه مسیر آموزشی‌ای را برجسته می‌کند که فهم ادبی، تجربه شنیداری، درگیری عاطفی، اتخاذ دیدگاه و تأمل را به یکدیگر پیوند می‌دهد.

Kit-Build Concept Mapping (KBCM) supports formative assessment by externalizing learning goals as a teacher reference map and diagnosing proposition-level gaps through automated comparison. However, typical KBCM use provides mainly verification feedback (what is missing/incorrect) and offers limited support for how students should act to close those gaps. Leveraging KBCM’s diagnostic outputs as an enabling infrastructure, this study proposes and implements a three-layer formative feedback framework that operationalizes structured gap-closing actions: (Layer 1) Evidence Access links each frequently missing proposition to specific source-text evidence; (Layer 2) Comprehension Verification prompts learners to articulate the reasoning behind the proposition through guided questioning; and (Layer 3) Integration Practice requires coordinated application of multiple propositions in authentic problem-solving tasks. We report three classroom trials with undergraduate informatics students (N = 11, N = 10, N = 10). Across all trials, large overall learning gains were observed from post-reading (T1) to post-intervention (T3) (Wilcoxon r =.895,.878,.889; all $$p <0.05$$ ). The magnitude of additional improvement beyond KBCM diagnostics differed by content complexity. These findings suggest that KBCM-based diagnosis can be systematically transformed into progressive, pedagogically grounded feedback that supports students’ gap-closing actions in classroom practice.

نگاشت مفهومی Kit-Build (KBCM) با برون‌سازی اهداف یادگیری به‌صورت نقشه مرجع معلم و تشخیص شکاف‌های سطح گزاره‌ای از طریق مقایسه خودکار، از ارزشیابی تکوینی پشتیبانی می‌کند. با این حال، استفاده معمول از KBCM عمدتاً بازخورد تأییدی (آنچه که ناقص یا نادرست است) ارائه می‌دهد و حمایت محدودی از نحوه اقدام دانش‌آموزان برای رفع این شکاف‌ها فراهم می‌سازد. این پژوهش با بهره‌گیری از خروجی‌های تشخیصی KBCM به‌عنوان زیرساخت توانمندساز، چارچوب بازخورد سازنده سه‌لایه‌ای را پیشنهاد و اجرا می‌کند که اقدامات ساختاریافته برای رفع شکاف‌ها را عملیاتی می‌سازد: (لایه ۱) دسترسی به شواهد، هر گزاره‌ای که به‌طور مکرر حذف شده را به شواهد خاصی در متن منبع پیوند می‌دهد؛ (لایه ۲) راستی‌آزمایی درک، یادگیرندگان را از طریق پرسش‌های هدایت‌شده به بیان استدلال پشت گزاره ترغیب می‌کند؛ و (لایه ۳) تمرین ادغام، نیازمند به‌کارگیری هماهنگ چند گزاره در وظایف حل مسئله اصیل است. سه آزمون کلاسی با دانشجویان کارشناسی رشته انفورماتیک (N = 11، N = 10، N = 10) گزارش می‌شود. در تمامی آزمون‌ها، افزایش چشمگیر یادگیری کلی از پس‌مطالعه (T1) تا پس‌مداخله (T3) مشاهده شد (Wilcoxon r = .895، .878، .889؛ همه $$p <0.05$$). میزان بهبود اضافی فراتر از تشخیص‌های KBCM بسته به پیچیدگی محتوا متفاوت بود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که تشخیص مبتنی بر KBCM را می‌توان به‌صورت نظام‌مند به بازخورد تدریجی و مبتنی بر اصول آموزشی تبدیل کرد که از اقدامات رفع شکاف دانش‌آموزان در عمل کلاسی حمایت می‌کند.

This study aims to analyze the cognitive levels of reading exercises presented in the English textbook “Work in Progress” published by the Ministry of Education using the framework of Revised Bloom’s Taxonomy. This research employs a qualitative content analysis method to examine the distribution of cognitive processes reflected in the reading tasks. The data were collected from selected reading exercises in the textbook and categorized into six cognitive levels: remembering, understanding, applying, analyzing, evaluating, and creating. The findings indicate that the majority of reading exercises are dominated by lower-order thinking skills (LOTS), particularly at the levels of remembering and understanding. In contrast, higher-order thinking skills (HOTS), such as analyzing, evaluating, and creating, are less frequently represented. This imbalance suggests that the textbook has not fully supported the development of students’ critical thinking and analytical skills. Furthermore, this study emphasizes the importance of a more balanced distribution of cognitive levels in reading exercises to enhance students’ comprehension and higher-level thinking abilities. The results are expected to provide valuable insights for textbook developers, teachers, and curriculum designers in improving the quality of instructional materials. In conclusion, integrating a broader range of cognitive processes in reading exercises is essential to foster students’ active engagement and critical literacy development.

هدف این پژوهش تحلیل سطوح شناختی تمرین‌های خواندن ارائه‌شده در کتاب درسی زبان انگلیسی «Work in Progress» منتشر شده توسط وزارت آموزش و پرورش با استفاده از چارچوب طبقه‌بندی بازنگری‌شده بلوم است. این پژوهش با بهره‌گیری از روش تحلیل محتوای کیفی، به بررسی توزیع فرایندهای شناختی منعکس‌شده در فعالیت‌های خواندن می‌پردازد. داده‌ها از تمرین‌های منتخب خواندن در کتاب جمع‌آوری و در شش سطح شناختی شامل: به‌خاطر سپردن، درک کردن، به‌کار بردن، تحلیل کردن، ارزیابی کردن و خلق کردن طبقه‌بندی شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که اکثریت تمرین‌های خواندن تحت سلطه مهارت‌های تفکر سطوح پایین‌تر (LOTS) به‌ویژه در سطوح به‌خاطر سپردن و درک کردن هستند. در مقابل، مهارت‌های تفکر سطوح بالاتر (HOTS) مانند تحلیل کردن، ارزیابی کردن و خلق کردن کمتر نمایان شده‌اند. این عدم توازن حاکی از آن است که کتاب درسی به طور کامل از توسعه مهارت‌های تفکر انتقادی و تحلیلی دانش‌آموزان حمایت نکرده است. افزون بر این، این پژوهش بر اهمیت توزیع متوازن‌تر سطوح شناختی در تمرین‌های خواندن به منظور ارتقای درک مطلب و توانایی‌های تفکر سطح بالای دانش‌آموزان تأکید می‌کند. انتظار می‌رود نتایج این پژوهش بینش‌های ارزشمندی برای تدوین‌کنندگان کتاب‌های درسی، معلمان و طراحان برنامه درسی در جهت بهبود کیفیت مواد آموزشی فراهم آورد. در نهایت، ادغام دامنه وسیع‌تری از فرایندهای شناختی در تمرین‌های خواندن برای تقویت مشارکت فعال و توسعه سواد انتقادی دانش‌آموزان ضروری است.

Children with special needs (ABK) require proper identification and handling from an early age, so that inclusion elementary school teachers have an important role in recognizing the characteristics and needs of students. However, the limited understanding of teachers about the ABK screening process can be an obstacle in providing appropriate educational services. This study aims to determine the change in the understanding of inclusion elementary school teachers regarding ABK screening after being given psychoeducation using the ABK screening pocket book. The research uses a quasi-experiment method with a one-group pretest-posttest design. The research was carried out at SD Negeri 03 Simpang Rumbio, Solok City, by involving classroom teachers and special education teachers as research participants. Data collection was carried out using teacher understanding instruments provided before and after the implementation of psychoeducation. Intervention was carried out through the provision of psychoeducation regarding ABK screening supported by the use of pocket books as a practical learning medium for teachers. The pocket book first went through content validation by three educational psychologists to ensure the suitability of the material and its suitability. Data analysis was carried out by comparing teachers' comprehension scores before and after the intervention using statistical tests adjusted to the results of the data normality test. The results showed that there was a change in teachers' understanding after obtaining psychoeducation using the ABK screening pocket book. The pocket book also received positive ratings from users in terms of ease of understanding, ease of use, and benefits in supporting teachers to screen and determine the initial handling for ABK. Thus, the ABK screening pocket book can be used as a practical psychoeducational medium to support the improvement of understanding of inclusive elementary school teachers in identifying the initial needs of students.

کودکان با نیازهای ویژه (ABK) نیازمند شناسایی و رسیدگی مناسب از سنین پایین هستند؛ بنابراین، معلمان مدارس ابتدایی فراگیر نقش مهمی در شناخت ویژگی‌ها و نیازهای دانش‌آموزان دارند. با این حال، درک محدود معلمان از فرایند غربالگری ABK می‌تواند مانعی در ارائهٔ خدمات آموزشی مناسب باشد. هدف این پژوهش، تعیین تغییر درک معلمان مدارس ابتدایی فراگیر نسبت به غربالگری ABK پس از ارائهٔ روان‌آموزی با استفاده از کتابچهٔ جیبی غربالگری ABK است. این پژوهش با روش شبه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون تک‌گروهی انجام شد. پژوهش در دبستان دولتی ۰۳ سیمپانگ رومبیو، شهر سولوک، با مشارکت معلمان کلاس و معلمان آموزش ویژه به‌عنوان شرکت‌کنندگان پژوهش انجام شد. گردآوری داده‌ها با استفاده از ابزار سنجش درک معلمان پیش و پس از اجرای روان‌آموزی صورت گرفت. مداخله از طریق ارائهٔ روان‌آموزی دربارهٔ غربالگری ABK و با پشتیبانی از کتابچهٔ جیبی به‌عنوان رسانهٔ یادگیری عملی برای معلمان انجام شد. کتابچهٔ جیبی پیش از استفاده، توسط سه روان‌شناس آموزشی از نظر محتوایی اعتبارسنجی شد تا تناسب مطالب و شایستگی آن تأیید گردد. تحلیل داده‌ها با مقایسهٔ نمرات درک معلمان پیش و پس از مداخله و با استفاده از آزمون‌های آماری متناسب با نتایج آزمون نرمالیتی داده‌ها انجام شد. نتایج نشان داد که پس از دریافت روان‌آموزی با استفاده از کتابچهٔ جیبی غربالگری ABK، تغییر معناداری در درک معلمان مشاهده شد. همچنین، کتابچهٔ جیبی از نظر سهولت فهم، سهولت استفاده و سودمندی در حمایت از معلمان برای غربالگری و تعیین اقدامات اولیه برای ABK، ارزیابی مثبتی از سوی کاربران دریافت کرد. بنابراین، کتابچهٔ جیبی غربالگری ABK می‌تواند به‌عنوان رسانه‌ای عملی برای روان‌آموزی و حمایت از ارتقای درک معلمان مدارس ابتدایی فراگیر در شناسایی نیازهای اولیهٔ دانش‌آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

Generative AI tools that condense texts into summaries have become a routine part of student reading routines, and educators increasingly worry that convenient summaries displace the effortful processing on which deep comprehension depends. This study drew on cognitive offloading theory and the levels-of-processing framework to test a moderated mediation model in which elaborative processing statistically links generative AI summarization tool use to deep reading comprehension, and reading motivation moderates the negative association between tool use and processing. Undergraduate students ( N = 608; 53.6% female; mean age 19.9 years) from three universities in Changchun, China, completed a six-item scale of generative AI summarization tool use, an eight-item elaborative processing scale adapted from the deep-processing subscale of the R-SPQ-2F, a seven-item reading motivation measure adapted from the Motivation for Reading Questionnaire, and a researcher-developed deep reading comprehension test. Scale reliabilities were satisfactory (Cronbach alpha = 0.88, 0.87, and 0.86). Tool use correlated negatively with elaborative processing ( r = −0.41) and comprehension ( r = −0.24); elaborative processing correlated positively with comprehension ( r = 0.59). PROCESS analyses (Model 7) with 5,000 bootstrap resamples showed that tool use negatively predicted elaborative processing ( b = −0.310, p < 0.001) and that this association weakened as reading motivation rose (interaction b = 0.433, p < 0.001). Elaborative processing, in turn, predicted comprehension ( b = 10.097, p < 0.001), whereas the residual direct path of tool use did not reach significance. The indirect effect of tool use on comprehension through elaborative processing was significant and negative at low (−6.142, 95% BC CI [−7.353, −5.091]) and average (−3.130, [−3.851, −2.497]) reading motivation but nonsignificant at high reading motivation (−0.117, [−0.876, 0.629]); the index of moderated mediation was 4.374 [3.428, 5.402]. These results are consistent with an account in which elaborative processing statistically links summary reliance to lower deep reading, with reading motivation associated with a weaker negative indirect association; given the cross-sectional design, the modeled paths represent associations rather than established causal effects. They suggest that motivation-oriented reading instruction should accompany, rather than follow, the integration of AI tools into academic reading.

ابزارهای هوش مصنوعی مولد که متون را به خلاصه‌هایی تبدیل می‌کنند، به بخشی عادی از روال‌های مطالعه دانشجویان تبدیل شده‌اند و نگرانی فزاینده‌ای در میان آموزشگران وجود دارد که این خلاصه‌های آسان، جایگزین پردازش پرزحمت و عمیقی می‌شوند که لازمه درک عمیق است. این پژوهش با تکیه بر نظریه برون‌سپاری شناختی و چارچوب سطوح پردازش، یک مدل میانجی‌گری تعدیل‌شده را آزمون کرد که در آن پردازش بسط‌یافته به طور آماری استفاده از ابزار خلاصه‌سازی هوش مصنوعی مولد را به درک عمیق خواندن پیوند می‌دهد و انگیزش خواندن، ارتباط منفی بین استفاده از ابزار و پردازش را تعدیل می‌کند. دانشجویان کارشناسی (N = 608؛ ۵۳/۶٪ زن؛ میانگین سن ۱۹/۹ سال) از سه دانشگاه در شهر چانگ‌چون چین، یک مقیاس شش‌سؤالی استفاده از ابزار خلاصه‌سازی هوش مصنوعی مولد، یک مقیاس هشت‌سؤالی پردازش بسط‌یافته اقتباس‌شده از زیرمقیاس پردازش عمیق R-SPQ-2F، یک ابزار هفت‌سؤالی انگیزش خواندن اقتباس‌شده از پرسشنامه Motivation for Reading Questionnaire و یک آزمون درک عمیق خواندن توسعه‌یافته توسط پژوهشگر را تکمیل کردند. پایایی مقیاس‌ها رضایت‌بخش بود (آلفای کرونباخ = ۰/۸۸، ۰/۸۷ و ۰/۸۶). استفاده از ابزار با پردازش بسط‌یافته (r = −۰/۴۱) و درک (r = −۰/۲۴) همبستگی منفی داشت؛ پردازش بسط‌یافته با درک همبستگی مثبت داشت (r = ۰/۵۹). تحلیل‌های PROCESS (مدل ۷) با ۵۰۰۰ نمونه‌گیری بوت‌استرپ نشان داد که استفاده از ابزار به طور منفی پردازش بسط‌یافته را پیش‌بینی می‌کند (b = −۰/۳۱۰, p < ۰/۰۰۱) و این ارتباط با افزایش انگیزش خواندن تضعیف می‌شود (برهم‌کنش b = ۰/۴۳۳, p < ۰/۰۰۱). پردازش بسط‌یافته به نوبه خود درک را پیش‌بینی می‌کند (b = ۱۰/۰۹۷, p < ۰/۰۰۱)، در حالی که مسیر مستقیم باقیمانده استفاده از ابزار معنادار نبود. اثر غیرمستقیم استفاده از ابزار بر درک از طریق پردازش بسط‌یافته در سطوح پایین (−۶/۱۴۲, ۹۵٪ BC CI [−۷/۳۵۳, −۵/۰۹۱]) و متوسط (−۳/۱۳۰, [−۳/۸۵۱, −۲/۴۹۷]) انگیزش خواندن معنادار و منفی بود اما در سطح بالای انگیزش خواندن (−۰/۱۱۷, [−۰/۸۷۶, ۰/۶۲۹]) معنادار نبود؛ شاخص میانجی‌گری تعدیل‌شده ۴/۳۷۴ [۳/۴۲۸, ۵/۴۰۲] بود. این نتایج با تبیینی سازگار است که در آن پردازش بسط‌یافته به طور آماری اتکای به خلاصه را به کاهش درک عمیق خواندن پیوند می‌دهد و انگیزش خواندن با تضعیف ارتباط غیرمستقیم منفی همراه است؛ با توجه به طرح مقطعی، مسیرهای مدل‌شده نشان‌دهنده ارتباط هستند نه اثرات علّی اثبات‌شده. این یافته‌ها نشان می‌دهند که آموزش خواندن مبتنی بر انگیزش باید همزمان با ادغام ابزارهای هوش مصنوعی در خواندن دانشگاهی انجام شود، نه پس از آن.

This study aimed to analyze the factors hindering learning among students in the Higher Education Technology Program in Logistics during classes, addressing three guiding questions: which factors impede learning, how these factors interfere with the process, and why they produce such effects. This qualitative, exploratory, descriptive study involved students in a class in the Logistics Technology Program at the Federal Institute of Education, Science and Technology of Amazonas (IFAM), Manaus Industrial District Campus. Data were collected through an online semi-structured instrument and analyzed using a similarity technique, followed by grouping responses into analytical categories. The results revealed five dimensions of factors interfering with learning: pedagogical, technological, individual, behavioral/social, and structural-organizational. Pedagogical factors stood out, mainly related to a lack of practical application, an excess of theoretical classes, poor teaching methods, a lack of focus/conciseness, and issues with teaching approaches and instructor performance. The analysis showed that these factors primarily interfere with attention, concentration, focus, comprehension, interest, content retention, and the integration of theory and practice. Students cited attention deficits, comprehension difficulties, monotony, excessive complexity, lack of focus, absence of practical contextualization, insufficient resources, and low engagement. The study concludes that learning difficulties are a multidimensional, process-oriented phenomenon in which various factors can combine to compromise the conditions necessary for learning. The results suggest, therefore, that understanding learning in Logistics requires an integrated approach covering pedagogical, individual, technological, behavioral, social, and structural dimensions.

هدف این پژوهش تحلیل عوامل بازدارنده یادگیری در میان دانشجویان برنامه آموزش عالی فناوری در لجستیک در طول کلاس‌ها بود و سه پرسش راهنما را مورد بررسی قرار داد: کدام عوامل مانع یادگیری می‌شوند، این عوامل چگونه در فرایند یادگیری اختلال ایجاد می‌کنند و چرا چنین آثاری را به وجود می‌آورند. این مطالعه کیفی، اکتشافی و توصیفی با مشارکت دانشجویان یکی از کلاس‌های برنامه فناوری لجستیک در مؤسسه فدرال آموزش، علوم و فناوری آمازوناس (IFAM)، پردیس منطقه صنعتی مانائوس انجام شد. داده‌ها از طریق ابزار نیمه‌ساختاریافته آنلاین گردآوری و با استفاده از تکنیک شباهت تحلیل شدند و سپس پاسخ‌ها در قالب دسته‌بندی‌های تحلیلی گروه‌بندی گردیدند. نتایج، پنج بُعد از عوامل مداخله‌گر در یادگیری را آشکار ساخت: عوامل آموزشی، فناوری، فردی، رفتاری/اجتماعی و ساختاری-سازمانی. عوامل آموزشی برجسته‌تر بودند و عمدتاً به کمبود کاربرد عملی، فراوانی کلاس‌های نظری، روش‌های تدریس ضعیف، فقدان تمرکز/اختصار و مشکلات رویکردهای تدریس و عملکرد مدرس مربوط می‌شدند. تحلیل نشان داد که این عوامل عمدتاً بر توجه، تمرکز، دقت، درک، علاقه، حفظ محتوا و ادغام نظریه و عمل تأثیر می‌گذارند. دانشجویان به کمبود توجه، دشواری درک، یکنواختی، پیچیدگی بیش از حد، فقدان تمرکز، نبود زمینه‌سازی عملی، منابع ناکافی و مشارکت پایین اشاره کردند. پژوهش نتیجه می‌گیرد که دشواری‌های یادگیری پدیده‌ای چندبُعدی و فرایندمحور است که در آن عوامل مختلف می‌توانند با یکدیگر ترکیب شده و شرایط لازم برای یادگیری را به مخاطره اندازند. بنابراین نتایج نشان می‌دهد که فهم یادگیری در حوزه لجستیک مستلزم رویکردی یکپارچه است که ابعاد آموزشی، فردی، فناوری، رفتاری، اجتماعی و ساختاری را دربرگیرد.

Dialogic reading structures teacher–child interaction around shared texts to support oral language development, yet its effects when integrated with familiar language curriculum materials in Ugandan Primary 1 classrooms remain underexamined. This parallel cluster-randomized trial evaluated a 10-week dialogic reading adaptation integrated into government-aligned Luganda Primary 1 pupil books and teacher guides. Twenty schools in central Uganda, each contributing one classroom, were randomized after baseline assessment to dialogic reading (10 clusters; 232 children) or usual instruction (10 clusters; 231 children). An independent statistician generated and implemented the concealed allocation sequence; outcome assessors were masked. Teachers in the intervention arm used PEER/CROWD-informed prompts within the curriculum’s “I do, We do, You do” sequence. Primary outcomes were Luganda vocabulary (0–20) and listening comprehension (0–12). Intention-to-treat multilevel models adjusted for baseline score, age, recorded sex, and classroom clustering, with Kenward–Roger small-sample inference and multiple imputation for missing post-test data. At post-test, adjusted vocabulary means were 12.6 (SE 0.36) and 9.4 (SE 0.35), respectively (difference 3.2, 95% CI 2.3–4.1; p < .001; Hedges’ g = 0.46). Adjusted listening-comprehension means were 7.8 (SE 0.21) and 6.3 (SE 0.20) (difference 1.5, 95% CI 0.4–2.6; p = .009; g = 0.31). These short-term effects support further evaluation of curriculum-embedded dialogic reading in Luganda-medium classrooms, including longer follow-up and implementation-cost studies.

خواندن دیالوگی تعامل معلم و کودک را حول متون مشترک سازمان‌دهی می‌کند تا رشد زبان شفاهی را حمایت کند، اما تأثیرات آن هنگام ادغام با مواد درسی زبان آشنا در کلاس‌های پایه اول اوگاندا کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. این کارآزمایی تصادفی خوشه‌ای موازی، یک نسخه ۱۰ هفته‌ای از خواندن دیالوگی را که در کتاب‌های دانش‌آموز و راهنمای معلم پایه اول لوگاندا مطابق با برنامه دولتی ادغام شده بود، ارزیابی کرد. بیست مدرسه در مرکز اوگاندا، هر یک با یک کلاس، پس از ارزیابی پایه به خواندن دیالوگی (۱۰ خوشه؛ ۲۳۲ کودک) یا آموزش معمول (۱۰ خوشه؛ ۲۳۱ کودک) به صورت تصادفی تخصیص یافتند. یک آمارگر مستقل توالی تخصیص مخفی را تولید و اجرا کرد؛ ارزیابان پیامدها کور بودند. معلمان در گروه مداخله از راهبردهای مبتنی بر PEER/CROWD در چارچوب توالی «من انجام می‌دهم، ما انجام می‌دهیم، شما انجام می‌دهید» برنامه درسی استفاده کردند. پیامدهای اصلی شامل واژگان لوگاندا (۰ تا ۲۰) و درک شنیداری (۰ تا ۱۲) بود. مدل‌های چندسطحی مبتنی بر قصد درمان برای امتیاز پایه، سن، جنسیت ثبت‌شده و خوشه‌بندی کلاسی تعدیل شدند و از استنباط نمونه کوچک Kenward–Roger و برآورد چندگانه برای داده‌های پس‌آزمون گمشده استفاده شد. در پس‌آزمون، میانگین‌های تعدیل‌شده واژگان به ترتیب ۱۲٫۶ (خطای معیار ۰٫۳۶) و ۹٫۴ (خطای معیار ۰٫۳۵) بود (تفاوت ۳٫۲، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۲٫۳ تا ۴٫۱؛ p < ۰٫۰۰۱؛ اندازه اثر Hedges’ g = ۰٫۴۶). میانگین‌های تعدیل‌شده درک شنیداری به ترتیب ۷٫۸ (خطای معیار ۰٫۲۱) و ۶٫۳ (خطای معیار ۰٫۲۰) بود (تفاوت ۱٫۵، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴ تا ۲٫۶؛ p = ۰٫۰۰۹؛ g = ۰٫۳۱). این اثرات کوتاه‌مدت از ارزیابی بیشتر خواندن دیالوگی درون‌برنامه‌ای در کلاس‌های با زبان لوگاندا، از جمله پیگیری بلندمدت و مطالعات هزینه اجرا، حمایت می‌کند.

This study aims to determine the informative text writing skills and reading comprehension achievement of third-year pre-service primary school teachers. For this purpose, a one-group pre-test-post-test design, a quasi-experimental model based on the quantitative method, was implemented. The study involved 58 third-year students in the Department of Primary Education who took the Life Sciences Teaching course during the 2025-2026 academic year. A convenience sampling method was used to select the participants of the study. Data were collected using the “Reading Comprehension Achievement Test” developed by Karabay (2012) and the “Informative Text Writing Performance Rating Scale” developed by Dölek and Hamzadayı (2022). The results of the analyses indicated that the teacher candidates exhibited “moderate” levels of informative text writing skills in the Life Sciences Teaching course. In addition, it was concluded that the informative text writing skills differed by gender, with female teacher candidates showing greater improvement than their male counterparts. Furthermore, the teacher candidates demonstrated “moderate” levels of reading comprehension skills. The results obtained regarding whether there was a difference between the pre-test and post-test scores of the reading comprehension achievement of the teacher candidates suggest that their reading comprehension skills improved following the instructional and practice-based process.

هدف این پژوهش تعیین مهارت‌های نگارش متون اطلاعاتی و موفقیت درک مطلب دانشجویان سال سوم رشته آموزش ابتدایی است. بدین منظور، از طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون تک‌گروهی، به‌عنوان یک مدل شبه‌آزمایشی مبتنی بر روش کمی، استفاده شد. جامعه پژوهش شامل ۵۸ دانشجوی سال سوم گروه آموزش ابتدایی بود که در سال تحصیلی ۲۰۲۵-۲۰۲۶ درس آموزش علوم تجربی را اخذ کرده بودند. روش نمونه‌گیری در دسترس برای انتخاب شرکت‌کنندگان به‌کار رفت. داده‌ها با استفاده از «آزمون موفقیت درک مطلب» که توسط Karabay (2012) تدوین شده و «مقیاس ارزیابی عملکرد نگارش متون اطلاعاتی» که توسط Dölek و Hamzadayı (2022) توسعه یافته است، جمع‌آوری شد. نتایج تحلیل‌ها نشان داد که داوطلبان معلم در درس آموزش علوم تجربی از سطح «متوسط» مهارت‌های نگارش متون اطلاعاتی برخوردار بودند. همچنین، مشخص شد که مهارت‌های نگارش متون اطلاعاتی بر حسب جنسیت متفاوت است و داوطلبان معلم زن نسبت به مردان پیشرفت بیشتری داشتند. افزون بر این، داوطلبان معلم از سطح «متوسط» مهارت‌های درک مطلب برخوردار بودند. نتایج به‌دست‌آمده در خصوص تفاوت بین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون موفقیت درک مطلب داوطلبان معلم حاکی از آن است که مهارت‌های درک مطلب آنان پس از فرایند آموزشی و مبتنی بر تمرین بهبود یافته است.

The 6 February 2023 Kahramanmaraş earthquakes caused widespread devastation across 11 provinces in southeastern Türkiye, resulting in profound psychosocial consequences for children, including increased emotional avoidance and difficulties in self-expression. This study aimed to examine changes in psychological flexibility and language-related outcomes (listening, speaking, reading comprehension, and writing) associated with participation in a bibliotherapy-based intervention among children affected by the earthquakes. The study employed a quasi-experimental pretest–posttest control group design. Participants were middle school students residing in the earthquake-affected region. The experimental group participated in a 12-week multicomponent ACT-based bibliotherapy program, whereas the control group continued with the regular educational curriculum. The intervention was structured around Russ Harris’s The Reality Slap and incorporated guided reading, metaphor-based activities, mindfulness practices, reflective writing, and group discussions. Each session involved structured reading of designated chapters and page ranges aligned with the thematic focus and targeted ACT processes. Psychological flexibility and four language-related outcomes-listening, speaking, reading comprehension, and writing-were assessed at pretest and posttest. Significant differential changes were observed for psychological flexibility and reading comprehension. For listening, the primary Time × Group interaction reached the conventional 0.05 significance level but did not remain statistically significant after Bonferroni correction, whereas the baseline-adjusted ANCOVA showed a statistically significant between-group difference ( p = 0.008). Thus, the findings for listening were not consistent across analytical approaches and were interpreted cautiously. The Time × Group interactions for speaking and writing were not statistically significant. The findings suggest that participation in the multicomponent ACT-based bibliotherapy program was associated with improvements in psychological flexibility and reading comprehension among earthquake-affected adolescents. Evidence for listening skills was less consistent across analytical approaches and should therefore be interpreted cautiously. Given the quasi-experimental design, nonrandom allocation, and absence of an attention-matched active control condition, these findings should not be interpreted as definitive causal effects attributable exclusively to bibliotherapy.

زلزله‌های ۶ فوریه ۲۰۲۳ قهرمان‌مرعش موجب ویرانی گسترده در ۱۱ استان جنوب‌شرقی ترکیه شد و پیامدهای روانی-اجتماعی عمیقی برای کودکان به همراه داشت، از جمله افزایش اجتناب هیجانی و دشواری در ابراز خود. هدف این پژوهش بررسی تغییرات در انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و پیامدهای مرتبط با زبان (شنیدن، صحبت کردن، درک مطلب و نوشتن) در پی شرکت در یک مداخله مبتنی بر کتاب‌درمانی در میان کودکان آسیب‌دیده از زلزله بود. این مطالعه با طرح شبه‌آزمایشی پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. شرکت‌کنندگان دانش‌آموزان مقطع متوسطه ساکن منطقه آسیب‌دیده از زلزله بودند. گروه آزمایش در یک برنامه کتاب‌درمانی چندمولفه‌ای مبتنی بر ACT به مدت ۱۲ هفته شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل به برنامه آموزشی عادی خود ادامه دادند. مداخله بر اساس کتاب The Reality Slap اثر Russ Harris ساختاربندی شد و شامل مطالعه هدایت‌شده، فعالیت‌های مبتنی بر استعاره، تمرین‌های ذهن‌آگاهی، نوشتن تأملی و بحث‌های گروهی بود. هر جلسه شامل مطالعه ساختاریافته فصل‌ها و صفحات تعیین‌شده متناسب با محور موضوعی و فرایندهای هدف ACT بود. انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و چهار پیامد مرتبط با زبان—شنیدن، صحبت کردن، درک مطلب و نوشتن—در پیش‌آزمون و پس‌آزمون ارزیابی شدند. تغییرات افتراقی معناداری برای انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و درک مطلب مشاهده شد. برای شنیدن، تعامل اصلی زمان × گروه به سطح معناداری متعارف ۰٫۰۵ رسید اما پس از اصلاح بونفرونی از نظر آماری معنادار باقی نماند، در حالی که ANCOVA با تعدیل خط پایه تفاوت معنادار بین‌گروهی را نشان داد (p = 0.008). بنابراین، یافته‌های مربوط به شنیدن در رویکردهای تحلیلی مختلف یکسان نبود و با احتیاط تفسیر شد. تعاملات زمان × گروه برای صحبت کردن و نوشتن از نظر آماری معنادار نبودند. یافته‌ها نشان می‌دهد که شرکت در برنامه کتاب‌درمانی چندمولفه‌ای مبتنی بر ACT با بهبود انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و درک مطلب در نوجوانان آسیب‌دیده از زلزله همراه بود. شواهد مربوط به مهارت شنیدن در رویکردهای تحلیلی مختلف کمتر سازگار بود و بنابراین باید با احتیاط تفسیر شود. با توجه به طرح شبه‌آزمایشی، تخصیص غیرتصادفی و فقدان گروه کنترل فعال همسان از نظر توجه، این یافته‌ها نباید به عنوان اثرات علّی قطعی منحصراً منتسب به کتاب‌درمانی تفسیر شوند.

Abstract Prior literature using twin pairs in the same or different classes found classroom effects accounted for between 8% and 2−3% of the variability in literacy achievement depending on the method, grade, or measure used. The current study examines whether this effect could be greater (or less) than this depending on a child’s levels of inattention and hyperactivity. The sample comprised 758 identical and same-sex fraternal twin pairs from an international longitudinal twin study of early literacy development. The study used scores on word reading, spelling and reading comprehension, and parent ratings on the Disruptive Behaviour Rating Scale (DBRS) for children in kindergarten (aged x overbar x ¯ $\bar x$ = 6.2, s = 0.3), Grade 1 and Grade 2. Contrary to predictions, the results failed to support the prediction, indicating that classroom-level effects are independent of the behavior issues measured in this study.

چکیده: پژوهش‌های پیشین که از جفت‌های دوقلو در کلاس‌های یکسان یا متفاوت استفاده کرده‌اند، نشان داده‌اند که اثرات کلاس بین ۸٪ و ۲ تا ۳٪ از واریانس در پیشرفت سوادآموزی را بسته به روش، پایه یا ابزار مورد استفاده، تبیین می‌کنند. مطالعه حاضر بررسی می‌کند که آیا این اثر می‌تواند بسته به سطوح بی‌توجهی و بیش‌فعالی کودک، بیشتر (یا کمتر) از این مقدار باشد یا خیر. نمونه شامل ۷۵۸ جفت دوقلوی یکسان و دوقلوی هم‌جنس ناهمسان از یک مطالعه طولی بین‌المللی درباره رشد سوادآموزی اولیه بود. این مطالعه از نمرات خواندن واژه، املا و درک مطلب و همچنین ارزیابی والدین بر اساس مقیاس ارزیابی رفتارهای مخرب (DBRS) برای کودکان در مهدکودک (میانگین سنی $\bar x$ = ۶٫۲، انحراف معیار s = ۰٫۳)، پایه اول و پایه دوم استفاده کرد. برخلاف پیش‌بینی‌ها، نتایج از فرضیه مورد انتظار حمایت نکرد و نشان داد که اثرات سطح کلاس مستقل از مشکلات رفتاری اندازه‌گیری‌شده در این مطالعه هستند.

Abstract This study investigates how L1–L2 typological distance moderates the predictive validity of large language model (LLM)-based metrics in L2 reading, alongside the compensatory role of cognitive resources. Eye-tracking data from Chinese learners with L1 Lao, Burmese, Thai and Vietnamese revealed that surprisal predicted processing difficulty across all groups, whereas contextual entropy effects were group-specific and qualified by cognitive differences. Cognitive abilities explained unique variance only in Vietnamese learners, with verbal short‑term storage (VSTS) showing an independent effect. Additionally, VSTS and reading comprehension accuracy showed significant interactions with typological distance, such that higher learner-level memory and comprehension-performance indices were associated with reduced processing burden under greater L1–L2 divergence. These findings demonstrate that LLM metrics’ validity is constrained by typology and modulated by cognitive resources, supporting adaptive L2 processing models and the Cognitive Resource Coordination Model (Robinson [2001, Second Language Research 17(4), pp. 368–392]).

این مطالعه بررسی می‌کند که چگونه فاصلهٔ نوع‌شناختی میان زبان اول و دوم، روایی پیش‌بینی‌کنندگی سنجه‌های مبتنی بر مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) را در خواندن زبان دوم تعدیل می‌کند و همچنین نقش جبرانی منابع شناختی را مورد توجه قرار می‌دهد. داده‌های ردیابی چشم از زبان‌آموزان چینی با زبان اول لائو، برمه‌ای، تایلندی و ویتنامی نشان داد که سورپرایزال پیش‌بین دشواری پردازش در همه گروه‌ها بود، در حالی که اثرات آنتروپی متنی خاص هر گروه بوده و با تفاوت‌های شناختی تبیین می‌شود. توانایی‌های شناختی تنها در زبان‌آموزان ویتنامی واریانس منحصربه‌فردی را تبیین کردند و ذخیره‌سازی کوتاه‌مدت کلامی (VSTS) اثر مستقلی نشان داد. همچنین، VSTS و دقت درک مطلب در تعامل معنادار با فاصلهٔ نوع‌شناختی قرار داشتند، به‌گونه‌ای که شاخص‌های بالاتر حافظه و عملکرد درک مطلب در سطح زبان‌آموز با کاهش بار پردازشی در شرایط واگرایی بیشتر میان زبان اول و دوم همراه بود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که روایی سنجه‌های LLM توسط نوع‌شناسی محدود شده و توسط منابع شناختی تعدیل می‌شود و از مدل‌های پردازش تطبیقی زبان دوم و مدل هماهنگی منابع شناختی (Robinson [2001, Second Language Research 17(4), pp. 368–392]) حمایت می‌کند.

This qualitative study employed Interpretative Phenomenological Analysis (IPA) as its research design and centered on eight mathematics educators from the Negros Island Region in the Philippines. These educators were officially enrolled in master's or doctoral programs at Higher Education Institutions (HEIs) during the academic year 2024-2025. The researcher employed purposive-convenience sampling, selecting readily accessible mathematics educators who also met specific criteria: they had conducted at least one research study, had presented a study, and had taught in a public high school for at least two years. The study sought to understand their lived experiences related to research engagement, using in-depth interviews to capture their motivations, challenges, coping mechanisms, perceived benefits, and insights. The mathematics educators' primary motivator stemmed from a genuine desire to improve their learners' lives, focusing on strategies to enhance comprehension, reduce anxiety, and promote equity. However, these educators faced considerable challenges, including time constraints due to heavy workloads and limited resources, particularly in public schools and part-time positions. To overcome these obstacles, they demonstrated resourcefulness and relied on collaboration, sharing ideas and leveraging networks for support. Despite the hardships, research engagement brought significant rewards, most notably witnessing learners' "lightbulb moments" and experiencing professional growth. Ultimately, the study highlighted the dedication and resilience of these educators, emphasizing the urgent need for institutional support to foster a research culture that empowers them to advance mathematics education in the Philippines.

این مطالعه کیفی با به‌کارگیری طرح پژوهشی تحلیل پدیدارشناختی تفسیری (IPA) انجام شده و بر هشت آموزگار ریاضی از منطقه جزیره نِگروس در فیلیپین متمرکز است. این آموزگاران به طور رسمی در برنامه‌های کارشناسی ارشد یا دکتری در مؤسسات آموزش عالی (HEIs) در سال تحصیلی ۲۰۲۴-۲۰۲۵ ثبت‌نام کرده بودند. پژوهشگر از نمونه‌گیری هدفمند-سهولت‌محور استفاده کرد و آموزگاران ریاضی را که به آسانی در دسترس بودند و همچنین معیارهای خاصی را دارا بودند انتخاب نمود: انجام حداقل یک مطالعه پژوهشی، ارائه یک پژوهش و داشتن سابقه تدریس در دبیرستان دولتی به مدت حداقل دو سال. هدف این مطالعه، فهم تجارب زیسته آنان در ارتباط با مشارکت پژوهشی بود و برای ثبت انگیزه‌ها، چالش‌ها، سازوکارهای مقابله‌ای، فواید ادراک‌شده و بینش‌های آنان از مصاحبه‌های عمیق بهره گرفته شد. انگیزه اصلی آموزگاران ریاضی، تمایل واقعی برای بهبود زندگی یادگیرندگان‌شان بود که بر راهبردهایی برای ارتقای درک، کاهش اضطراب و ترویج عدالت تمرکز داشت. با این حال، این آموزگاران با چالش‌های قابل توجهی از جمله محدودیت زمانی ناشی از حجم بالای کار و کمبود منابع، به ویژه در مدارس دولتی و موقعیت‌های پاره‌وقت، مواجه بودند. برای غلبه بر این موانع، آنان با ابتکار عمل و تکیه بر همکاری، به اشتراک‌گذاری ایده‌ها و بهره‌گیری از شبکه‌های حمایتی پرداختند. علی‌رغم دشواری‌ها، مشارکت پژوهشی پاداش‌های قابل توجهی به همراه داشت که مهم‌ترین آن مشاهده «لحظات روشن‌شدن ذهن» یادگیرندگان و تجربه رشد حرفه‌ای بود. در نهایت، این مطالعه بر تعهد و تاب‌آوری این آموزگاران تأکید کرده و نیاز فوری به حمایت نهادی برای تقویت فرهنگ پژوهش به منظور توانمندسازی آنان در پیشبرد آموزش ریاضی در فیلیپین را برجسته می‌کند.

This study aims to examine the implementation of the Think Pair Share type of Cooperative Learning model and its impact on improving students' understanding in Islamic Religious Education at SMP Negeri 1 Airgegas. The background of this research is the low level of students’ comprehension of Islamic Religious Education material, which is attributed to the use of monotonous and passive teaching methods. The research employs a quantitative approach, involving two sample classes: an experimental class applying the Think Pair Share model and a control class using conventional teaching methods. The implementation of the TPS model in the experimental class was carried out through three stages: think (individual reflection), pair (discussion in pairs), and share (sharing discussion results with the class). The research instruments used were pre-tests and post-tests to measure students' understanding before and after the treatment. The Wilcoxon test results for the experimental group showed a significant improvement between pre-test and post-test scores, indicating that the TPS model effectively enhanced students’ comprehension. Furthermore, the Mann-Whitney test showed a significant difference between the post-test scores of the experimental and control groups, suggesting that students taught using the TPS model achieved a higher level of understanding compared to those taught with conventional methods

هدف این پژوهش بررسی اجرای الگوی یادگیری تعاونی از نوع Think Pair Share و تأثیر آن بر بهبود درک دانش‌آموزان در آموزش دینی اسلامی در دبیرستان دولتی شماره ۱ Airgegas است. زمینه این پژوهش، پایین بودن سطح درک دانش‌آموزان از محتوای آموزش دینی اسلامی است که به استفاده از روش‌های تدریس یکنواخت و غیرفعال نسبت داده می‌شود. این پژوهش با رویکرد کمی انجام شده و شامل دو کلاس نمونه است: یک کلاس آزمایشی که الگوی Think Pair Share را به کار می‌گیرد و یک کلاس کنترل که از روش‌های تدریس متداول استفاده می‌کند. اجرای الگوی TPS در کلاس آزمایشی از طریق سه مرحله انجام شد: تفکر (تأمل فردی)، جفت (بحث دو نفره) و اشتراک‌گذاری (ارائه نتایج بحث به کلاس). ابزارهای پژوهش شامل پیش‌آزمون و پس‌آزمون برای سنجش میزان درک دانش‌آموزان پیش و پس از مداخله بود. نتایج آزمون ویلکاکسون برای گروه آزمایشی نشان داد که بین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون بهبود معناداری وجود دارد که بیانگر اثربخشی الگوی TPS در ارتقای درک دانش‌آموزان است. افزون بر این، آزمون من‌ویتنی تفاوت معناداری را میان نمرات پس‌آزمون گروه‌های آزمایشی و کنترل نشان داد که حاکی از آن است دانش‌آموزانی که با الگوی TPS آموزش دیده‌اند، سطح بالاتری از درک را نسبت به دانش‌آموزان آموزش‌دیده با روش‌های متداول کسب کرده‌اند.

Persistent educational inequalities related to gender, socioeconomic status (SES), and linguistic background remain significant challenges in Luxembourg's education system. Utilizing a repeated cross-sectional design, this study applies multilevel modeling to six annual cohorts (2014–2019) of Grade 3 students to examine whether classroom composition, teacher-student ratios, and a commune-level social index moderate achievement gaps in mathematics and German reading comprehension. Overall, main and interaction effects varied substantially across survey years, demonstrating marked temporal instability. While providing extra resources to disadvantaged communes showed consistent descriptive trends, contextual moderating effects, such as high teacher-to-student ratios or classroom SES homogeneity, were observed only sporadically in isolated years rather than as stable patterns over time. Furthermore, classroom language composition showed no reliable moderating effect across cohorts. These findings highlight the importance of evaluating contextual policy mechanisms across multiple years and caution against drawing sweeping conclusions from single-year snapshot data.

نابرابری‌های پایدار آموزشی مرتبط با جنسیت، وضعیت اجتماعی-اقتصادی (SES) و پیشینه زبانی همچنان چالش‌های مهمی در نظام آموزشی لوکزامبورگ به شمار می‌روند. این مطالعه با بهره‌گیری از طرح مقطعی مکرر و مدل‌سازی چندسطحی بر روی شش گروه سالانه (۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹) از دانش‌آموزان پایه سوم، بررسی می‌کند که آیا ترکیب کلاس، نسبت معلم به دانش‌آموز و شاخص اجتماعی در سطح کمون، شکاف‌های پیشرفت در ریاضیات و درک مطلب زبان آلمانی را تعدیل می‌کنند یا خیر. به طور کلی، اثرات اصلی و تعاملی به طور قابل توجهی در سال‌های مختلف پیمایش متفاوت بودند و بی‌ثباتی زمانی چشمگیری را نشان دادند. در حالی که تخصیص منابع اضافی به کمون‌های محروم روندهای توصیفی ثابتی را نشان داد، اثرات تعدیل‌گری زمینه‌ای مانند نسبت بالای معلم به دانش‌آموز یا همگنی SES در کلاس تنها به طور پراکنده و در سال‌های منفرد مشاهده شد و به عنوان الگوهای پایدار در طول زمان ظاهر نشدند. علاوه بر این، ترکیب زبانی کلاس در میان گروه‌های مختلف، اثر تعدیل‌گری قابل اعتمادی نشان نداد. این یافته‌ها بر اهمیت ارزیابی سازوکارهای سیاستی زمینه‌ای در طول چندین سال تأکید می‌کنند و نسبت به نتیجه‌گیری‌های کلی بر اساس داده‌های مقطعی یک‌ساله هشدار می‌دهند.

Artificial intelligence (AI) is increasingly embedded in second language (L2) learning, yet the cognitive demands of AI-mediated environments, particularly for logographic languages such as Chinese, remain underexplored. This study investigated the interrelationships among executive function (EF), reading-related linguistic skills, AI literacy, and Chinese L2 reading comprehension in 155 Form 4 Southeast Asian ethnic minority students in Hong Kong. Using a quantitative design, we validated a three-factor EF model (working memory, cognitive flexibility, inhibitory control) and examined how these components, together with orthographic and morphological skills, relate to L2 reading outcomes. Structural equation modeling showed that all three EF components significantly predicted reading comprehension, underscoring the importance of executive control for processing a complex logographic script. AI literacy significantly supported both foundational reading skills and overall reading comprehension. A key finding of the integrated model is that cognitive flexibility significantly predicted AI literacy, which in turn significantly predicted reading comprehension, indicating an indirect pathway from EF to reading via AI literacy. This pattern highlights the cognitive underpinnings of digital engagement in L2 learning. The study extends the Reading Systems Framework by positioning AI literacy as an external scaffold that interacts with learners’ cognitive resources, and offers practical implications for designing cognitively supportive, AI-enhanced Chinese L2 instruction for ethnic minority learners.

هوش مصنوعی (AI) به طور فزاینده‌ای در یادگیری زبان دوم (L2) ادغام می‌شود، اما الزامات شناختی محیط‌های مبتنی بر هوش مصنوعی، به ویژه برای زبان‌های لوگوگرافی مانند چینی، همچنان کمتر مورد بررسی قرار گرفته‌اند. این پژوهش به بررسی روابط متقابل میان کارکرد اجرایی (EF)، مهارت‌های زبانی مرتبط با خواندن، سواد هوش مصنوعی و درک مطلب خواندن زبان چینی به عنوان زبان دوم در ۱۵۵ دانش‌آموز اقلیت قومی جنوب شرق آسیا در پایه چهارم متوسطه در هنگ‌کنگ پرداخت. با استفاده از طرح کمی، یک مدل سه‌عاملی کارکرد اجرایی (حافظه کاری، انعطاف‌پذیری شناختی، کنترل بازداری) اعتبارسنجی شد و بررسی گردید که این مؤلفه‌ها، همراه با مهارت‌های املایی و واژگانی، چگونه با پیامدهای خواندن زبان دوم مرتبط هستند. مدل‌یابی معادلات ساختاری نشان داد که هر سه مؤلفه کارکرد اجرایی به طور معناداری درک مطلب خواندن را پیش‌بینی می‌کنند و اهمیت کنترل اجرایی برای پردازش خط لوگوگرافی پیچیده را برجسته می‌سازند. سواد هوش مصنوعی به طور معناداری از هر دو مهارت پایه‌ای خواندن و درک مطلب کلی حمایت کرد. یافته کلیدی مدل یکپارچه این است که انعطاف‌پذیری شناختی به طور معناداری سواد هوش مصنوعی را پیش‌بینی می‌کند و سواد هوش مصنوعی نیز به طور معناداری درک مطلب خواندن را پیش‌بینی می‌کند، که به یک مسیر غیرمستقیم از کارکرد اجرایی به خواندن از طریق سواد هوش مصنوعی اشاره دارد. این الگو بر بنیان‌های شناختی مشارکت دیجیتال در یادگیری زبان دوم تأکید می‌کند. این پژوهش چارچوب سیستم‌های خواندن را با قرار دادن سواد هوش مصنوعی به عنوان یک تکیه‌گاه بیرونی که با منابع شناختی یادگیرندگان تعامل دارد، گسترش می‌دهد و پیامدهای عملی برای طراحی آموزش زبان چینی به عنوان زبان دوم مبتنی بر هوش مصنوعی و حمایت‌کننده شناختی برای یادگیرندگان اقلیت قومی ارائه می‌دهد.

Islamic Religious Education, especially Al-Qur'an Hadis, plays a crucial role in developing students' character and spiritual ethics. Nonetheless, traditional teaching approaches frequently result in student passiveness and a deficiency in critical thinking. This research seeks to investigate the philosophical basis of the Jigsaw cooperative learning model in relation to Al-Qur'an Hadis teaching. Employing a literature review method, the study combines multiple scholarly sources to explore the efficacy and educational merits of this model. The findings show that the Jigsaw model successfully shifts classroom interactions from passive learning to active, student-focused teamwork. Through embracing the principles of ta'awun (collaboration) and tadaqquq (profound reflection), this model promotes comprehensive comprehension and ingrains spiritual values. As a result, Jigsaw functions as a strategic educational resource to bolster critical thinking, character growth, and academic success, providing a relevant, context-sensitive, and captivating method for modern Islamic education.

آموزش دینی اسلامی، به‌ویژه قرآن و حدیث، نقش اساسی در پرورش شخصیت و اخلاق معنوی دانش‌آموزان ایفا می‌کند. با این حال، رویکردهای سنتی تدریس اغلب منجر به انفعال دانش‌آموزان و کمبود تفکر انتقادی می‌شود. این پژوهش با هدف بررسی مبانی فلسفی مدل یادگیری مشارکتی جیکساو در ارتباط با آموزش قرآن و حدیث انجام شده است. با بهره‌گیری از روش مرور ادبیات، این مطالعه منابع علمی متعددی را ترکیب می‌کند تا اثربخشی و مزایای آموزشی این مدل را مورد بررسی قرار دهد. یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل جیکساو به‌طور موفقیت‌آمیزی تعاملات کلاسی را از یادگیری منفعل به کار گروهی فعال و دانش‌آموزمحور تغییر می‌دهد. با پذیرش اصول تعاون (همکاری) و تدقق (تأمل عمیق)، این مدل به درک جامع و نهادینه‌سازی ارزش‌های معنوی کمک می‌کند. در نتیجه، جیکساو به‌عنوان یک منبع راهبردی آموزشی برای تقویت تفکر انتقادی، رشد شخصیتی و موفقیت تحصیلی عمل می‌کند و روشی مرتبط، زمینه‌محور و جذاب برای آموزش اسلامی معاصر فراهم می‌آورد.

Background: Reading habits are important to literacy development, yet Grade 5 learners may not consistently engage in reading inside and outside school.Objective: This study examined learners’ reading habits and engagement, identified factors associated with poor reading habits, examined the relationship between reading habits and reading comprehension skills, and proposed a Reading Habits Improvement Program.Methods: The thesis reports Grade 5 learners in Nampicuan District as respondents. Data were gathered through validated questionnaires and reading comprehension assessments and analyzed using weighted mean, standard deviation, ranking, and Pearson Product-Moment Correlation.Results: Reading habits had a composite mean of 3.38 (SD = 0.94), interpreted as Sometimes. Engagement in reading activities had a composite mean of 3.95 (SD = 0.78), interpreted as Agree. The most prominent reported barriers were excessive gadget use (M = 4.22, SD = 0.71), preference for games or television (M = 4.01, SD = 0.76), and limited access to books (M = 3.64, SD = 0.88). Reading habits and comprehension skills showed a strong positive relationship (r = 0.732, p = 0.000).Conclusion: The findings support structured literacy interventions emphasizing daily reading routines, access to materials, parental involvement, reading motivation, comprehension enhancement, and monitoring and evaluation.t and resilience against manipulative digital strategies to safeguard democratic processes.

زمینه: عادات مطالعه برای توسعه سواد اهمیت دارند، اما دانش‌آموزان پایه پنجم ممکن است به طور مستمر در داخل و خارج از مدرسه به مطالعه نپردازند. هدف: این پژوهش به بررسی عادات و میزان مشارکت دانش‌آموزان در مطالعه، شناسایی عوامل مرتبط با عادات ضعیف مطالعه، بررسی رابطه بین عادات مطالعه و مهارت‌های درک مطلب، و ارائه برنامه‌ای برای بهبود عادات مطالعه پرداخته است. روش‌ها: در این پایان‌نامه، دانش‌آموزان پایه پنجم منطقه نامپیکوان به عنوان پاسخ‌دهندگان انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های اعتبارسنجی‌شده و آزمون‌های درک مطلب گردآوری و با استفاده از میانگین وزنی، انحراف معیار، رتبه‌بندی و همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج: عادات مطالعه دارای میانگین ترکیبی 3.38 (SD = 0.94) و به صورت «گاهی» تفسیر شد. مشارکت در فعالیت‌های مطالعه دارای میانگین ترکیبی 3.95 (SD = 0.78) و به صورت «موافقم» تفسیر شد. برجسته‌ترین موانع گزارش‌شده شامل استفاده بیش از حد از ابزارهای دیجیتال (M = 4.22, SD = 0.71)، ترجیح بازی یا تلویزیون (M = 4.01, SD = 0.76) و دسترسی محدود به کتاب‌ها (M = 3.64, SD = 0.88) بود. بین عادات مطالعه و مهارت‌های درک مطلب رابطه مثبت قوی مشاهده شد (r = 0.732, p = 0.000). نتیجه‌گیری: یافته‌ها از مداخلات ساختاریافته سوادآموزی با تأکید بر روال‌های روزانه مطالعه، دسترسی به منابع، مشارکت والدین، انگیزش مطالعه، ارتقای درک مطلب و پایش و ارزیابی حمایت می‌کنند.

Background Students new to flipped classrooms frequently encounter challenges with motivation and comprehension when engaging with pre-class materials independently, particularly outside scheduled class hours. Aims This study examined a scaffolded flipped-learning approach that helped students move step by step from a Faux Flipped Classroom (FFC) to a Regular Flipped Classroom (RFC), and then to a Gamified Flipped Classroom (GFC) over one semester. The goal was to support students in adapting to flipped learning, managing their mental workload, and improving their learning performance. Method Mixed methods were employed in the data collection. For quantitative data, learning achievement was assessed with tests and self-rating scales measured cognitive load, while qualitative interviews provided more detailed feedback. Results The results revealed that students in the experimental group who learned through the scaffolding strategy performed better than their counterparts in the control group. Meanwhile, both groups demonstrated a small drop in intrinsic cognitive load, likely because they became more familiar with the tasks rather than because the material got easier. However, the scaffolded group showed a larger drop in unnecessary cognitive load and a larger increase in germane cognitive effort, suggesting the intervention helped students focus more on learning and less on confusion or figuring out what to do. Intrinsic and germane cognitive load should be interpreted cautiously because they are closely related. Conclusion This study contributes to Cognitive Load Theory and scaffolding research by showing that flipped classroom success depends not only on design but also on how students are gradually prepared to use it.

زمینه و هدف: دانشجویانی که برای نخستین بار با کلاس‌های وارونه مواجه می‌شوند، اغلب هنگام مطالعه مستقل منابع پیش از کلاس، به‌ویژه خارج از ساعات برنامه‌ریزی‌شده، با چالش‌هایی در انگیزش و درک مطالب روبه‌رو می‌شوند. هدف: این پژوهش رویکردی پله‌ای در یادگیری وارونه را بررسی کرد که به دانشجویان کمک می‌کرد تا گام‌به‌گام از کلاس شبه‌وارونه (FFC) به کلاس وارونه معمولی (RFC) و سپس به کلاس وارونه بازی‌محور (GFC) طی یک نیم‌سال تحصیلی حرکت کنند. هدف این بود که دانشجویان در سازگاری با یادگیری وارونه، مدیریت بار ذهنی و بهبود عملکرد یادگیری خود حمایت شوند. روش: روش‌های ترکیبی برای گردآوری داده‌ها به‌کار رفت. برای داده‌های کمی، پیشرفت یادگیری با آزمون‌ها سنجیده شد و مقیاس‌های خودسنجی بار شناختی را اندازه‌گیری کردند؛ همچنین مصاحبه‌های کیفی بازخوردهای دقیق‌تری ارائه دادند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که دانشجویان گروه آزمایش که از راهبرد پشتیبانی تدریجی بهره‌مند شدند، عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشتند. در عین حال، هر دو گروه کاهش اندکی در بار شناختی ذاتی نشان دادند که احتمالاً به دلیل آشنایی بیشتر با وظایف بود، نه آسان‌تر شدن مطالب. با این حال، گروه پشتیبانی‌شده کاهش بیشتری در بار شناختی زائد و افزایش بیشتری در تلاش شناختی سودمند نشان دادند که بیانگر آن است که مداخله به دانشجویان کمک کرد تا بیشتر بر یادگیری و کمتر بر سردرگمی یا نحوه انجام کارها تمرکز کنند. تفسیر بار شناختی ذاتی و سودمند باید با احتیاط انجام شود، زیرا این دو به‌طور نزدیکی به هم مرتبط‌اند. نتیجه‌گیری: این پژوهش به نظریه بار شناختی و مطالعات پشتیبانی تدریجی می‌افزاید و نشان می‌دهد که موفقیت کلاس وارونه نه‌تنها به طراحی بلکه به چگونگی آماده‌سازی تدریجی دانشجویان برای استفاده از آن بستگی دارد.

Academic stress is a major risk factor for mental health problems among college students. Existing online counseling systems often face three limitations: limited user trust in virtual interactions, insufficient adaptation to academic-stress scenarios, and inconsistent professional quality in single-agent counseling. To address these issues, we developed DHCBT, a digital human counseling system based on a hierarchical CBT multi-agent framework. Coordinated by a meta-agent and specialized expert agents, the framework structures counseling into two stages: establishment of an initial intervention framework and execution of the CBT core process. We evaluated the framework through benchmark testing on CBT-BENCH Level II, response-quality assessment on academic-stress counseling cases, and a controlled user study comparing DHCBT with a text-based chatbot. In benchmark testing, the framework showed strong performance on cognitive distortion and core-belief understanding tasks. In counseling-response evaluation, it outperformed baseline models in safety, adherence to CBT process, problem comprehension, and empathy. In the user study, DHCBT was associated with lower cognitive load and higher social presence, usability, and intention to continue use than the text-based control. These findings provide preliminary evidence that combining a digital human counseling interface with a CBT multi-agent framework is feasible for supporting college students with mild-to-moderate academic stress.

فشار تحصیلی یکی از عوامل خطر اصلی برای مشکلات سلامت روان در میان دانشجویان دانشگاه است. سامانه‌های مشاوره آنلاین موجود اغلب با سه محدودیت مواجه هستند: اعتماد محدود کاربران به تعاملات مجازی، سازگاری ناکافی با سناریوهای فشار تحصیلی، و کیفیت حرفه‌ای ناسازگار در مشاوره تک‌عاملی. برای رفع این مسائل، ما سامانه DHCBT را توسعه دادیم که مبتنی بر چارچوب چندعاملی سلسله‌مراتبی درمان شناختی-رفتاری (CBT) است. این چارچوب با هماهنگی یک فراعامل (meta-agent) و عوامل متخصص (expert agents)، فرایند مشاوره را به دو مرحله تقسیم می‌کند: ایجاد چارچوب اولیه مداخله و اجرای فرایند اصلی CBT. ما این چارچوب را از طریق آزمون معیار در سطح دوم CBT-BENCH، ارزیابی کیفیت پاسخ در موارد مشاوره فشار تحصیلی، و یک مطالعه کنترل‌شده کاربری که DHCBT را با یک چت‌بات متنی مقایسه می‌کند، ارزیابی کردیم. در آزمون معیار، این چارچوب عملکرد قوی‌ای در وظایف درک تحریف‌های شناختی و باورهای هسته‌ای نشان داد. در ارزیابی پاسخ‌های مشاوره‌ای، نسبت به مدل‌های پایه در ایمنی، پایبندی به فرایند CBT، درک مسئله و همدلی برتری داشت. در مطالعه کاربری، DHCBT با بار شناختی کمتر و حضور اجتماعی، قابلیت استفاده و قصد ادامه استفاده بالاتر نسبت به کنترل متنی همراه بود. این یافته‌ها شواهد اولیه‌ای فراهم می‌کند که ترکیب رابط مشاوره انسان دیجیتال با چارچوب چندعاملی CBT برای حمایت از دانشجویان با فشار تحصیلی خفیف تا متوسط امکان‌پذیر است.

The purpose of this research is to discuss the use of various learning strategies to enhance students reading literacy skills in Islamic Religious Education (PAI) at SDN 12 Talang Kelapa. A case study design and a qualitative methodology were employed. Data were collected through interviews, observations, and document reviews with the principal, PAI teacher, and fourth grade students. The findings show that in the preparation phase, teachers determine their students’ learning needs, develop individual lesson plans and create a supportive learning environment. In implementation teachers employ process differentiation through a variety of teaching approaches and environmental changes. In the evaluation stage, formative and summative tests are adjusted according to the level of student proficiency. The reading literacy of the students is still in an acceptable level with an average score of 2.7 from 5 although the teachers excellent in the implementation of differentiated learning (100% of indicators met). Half the pupils have reading comprehension difficulties, the other half reading delays. Besides the quality of instruction, internal student factors such as motivation, reading habits at home and parental engagement are found to have a major impact on the success of differentiated learning in this study. Abstrak Penelitian ini bertujuan untuk membahas penggunaan berbagai strategi pembelajaran berdiferensiasi guna meningkatkan keterampilan literasi membaca siswa dalam mata pelajaran Pendidikan Agama Islam (PAI) di SDN 12 Talang Kelapa. Menggunakan metodologi kualitatif dengan desain studi kasus. Data dikumpulkan melalui wawancara, observasi, dan tinjauan dokumen dengan kepala sekolah, guru PAI, dan siswa kelas empat. Temuan menunjukkan bahwa pada fase persiapan, guru menentukan kebutuhan belajar siswa, mengembangkan rencana pelajaran individu, dan menciptakan lingkungan belajar yang mendukung. Dalam tahap implementasi, guru menerapkan diferensiasi proses melalui berbagai pendekatan pengajaran dan perubahan lingkungan. Pada tahap evaluasi, tes formatif dan sumatif disesuaikan dengan tingkat kemahiran siswa. Literasi membaca siswa masih dalm tingkat rata-rata yakni dengan skor 2.7 dari 5 meski guru sudah sangat baik melaksanakan pembelajaran yang berbeda (100% indikator terpenuhi). Setengah dari siswa mengalami kesulitan dalam pemahaman bahan bacaan, setengah lainnya mengalami keterlambatan membaca. Selain kualitas pengajar, faktor internal siswa seperti motivasi, kebiasaan membaca dirumah, dan keterlibatan orang tua memiliki dampak besar terhadap keberhasilan pembelajaran berdiferensiasi.

هدف این پژوهش، بررسی به‌کارگیری راهبردهای متنوع یادگیری به‌منظور ارتقای مهارت‌های سواد خواندن دانش‌آموزان در درس آموزش دینی اسلامی (PAI) در دبستان SDN 12 Talang Kelapa است. این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از طرح مطالعه موردی انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه، مشاهده و بررسی اسناد با مدیر مدرسه، معلم PAI و دانش‌آموزان پایه چهارم گردآوری شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که در مرحله آمادگی، معلمان نیازهای یادگیری دانش‌آموزان را تعیین کرده، طرح درس‌های فردی تدوین می‌کنند و محیط یادگیری حمایتی ایجاد می‌نمایند. در مرحله اجرا، معلمان از طریق رویکردهای متنوع تدریس و تغییرات محیطی، فرایند یادگیری را به صورت تفکیکی پیاده‌سازی می‌کنند. در مرحله ارزیابی، آزمون‌های تکوینی و پایانی متناسب با سطح مهارت دانش‌آموزان تنظیم می‌شود. سواد خواندن دانش‌آموزان همچنان در سطح قابل قبول قرار دارد و میانگین نمره ۲.۷ از ۵ را کسب کرده‌اند، هرچند معلمان در اجرای یادگیری تفکیکی عملکرد بسیار مطلوبی داشته‌اند (۱۰۰٪ شاخص‌ها رعایت شده است). نیمی از دانش‌آموزان با دشواری درک مطلب مواجه‌اند و نیمی دیگر تأخیر در خواندن دارند. افزون بر کیفیت تدریس، عوامل درونی دانش‌آموزان مانند انگیزه، عادات مطالعه در منزل و مشارکت والدین، تأثیر عمده‌ای بر موفقیت یادگیری تفکیکی در این پژوهش داشته‌اند.

This study was motivated by the difficulties experienced by sixth-grade students at SDN Pakis V/372 Surabaya in identifying character traits based on evidence in stories. Students tended to identify characters’ traits in a simple manner without relating them to the characters’ expressions, feelings, utterances, actions, and situations. This study aimed to improve students’ ability to identify character traits based on evidence in stories through the implementation of the Problem Based Learning model. This study employed a Classroom Action Research method conducted in two cycles involving 36 sixth-grade students at SDN Pakis V/372 Surabaya. Each cycle consisted of planning, action, observation, and reflection stages. Data were collected through assessments, observation sheets, and Student Worksheets (LKM), and were analyzed quantitatively and descriptively. The results showed that the students’ mean score increased from 56.48 in the pre-cycle to 77.31 in Cycle I and 88.52 in Cycle II. The mean score increased by 20.83 points from the pre-cycle to Cycle I and by 32.04 points from the pre-cycle to Cycle II. The N-Gain results showed an increase of 0.414 in the moderate category from the pre-cycle to Cycle I and 0.705 in the high category from the pre-cycle to Cycle II. Therefore, the implementation of Problem Based Learning can improve students’ ability to identify character traits based on evidence in stories.

این پژوهش با انگیزه‌ی مشکلاتی که دانش‌آموزان پایه ششم دبستان SDN Pakis V/372 سورابایا در شناسایی ویژگی‌های شخصیت بر اساس شواهد موجود در داستان تجربه می‌کردند، انجام شد. دانش‌آموزان تمایل داشتند ویژگی‌های شخصیت را به صورت ساده و بدون ارتباط دادن آن‌ها به حالات، احساسات، گفته‌ها، اعمال و موقعیت‌های شخصیت‌ها شناسایی کنند. هدف این پژوهش ارتقای توانایی دانش‌آموزان در شناسایی ویژگی‌های شخصیت بر اساس شواهد موجود در داستان از طریق اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله بود. این پژوهش با روش پژوهش اقدام در کلاس در دو چرخه و با مشارکت ۳۶ دانش‌آموز پایه ششم دبستان SDN Pakis V/372 سورابایا انجام شد. هر چرخه شامل مراحل برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل بود. داده‌ها از طریق ارزیابی‌ها، برگه‌های مشاهده و کاربرگ‌های دانش‌آموز (LKM) جمع‌آوری و به صورت کمی و توصیفی تحلیل شدند. نتایج نشان داد میانگین نمره دانش‌آموزان از ۵۶٫۴۸ در پیش‌آزمون به ۷۷٫۳۱ در چرخه اول و ۸۸٫۵۲ در چرخه دوم افزایش یافت. میانگین نمره از پیش‌آزمون تا چرخه اول ۲۰٫۸۳ و از پیش‌آزمون تا چرخه دوم ۳۲٫۰۴ واحد افزایش داشت. نتایج N-Gain افزایش ۰٫۴۱۴ در دسته متوسط از پیش‌آزمون تا چرخه اول و ۰٫۷۰۵ در دسته بالا از پیش‌آزمون تا چرخه دوم را نشان داد. بنابراین، اجرای یادگیری مبتنی بر مسئله می‌تواند توانایی دانش‌آموزان در شناسایی ویژگی‌های شخصیت بر اساس شواهد موجود در داستان را بهبود بخشد.

The reading-to-pedagogy gap in universities and universities of education reveals the necessity for integrated approaches in the understanding instruction in higher education. In this study, the Four-Method Pedagogical Framework (4MPF) incorporating metacognitive strategy training, morphological awareness training, collaborative dialogic reading, and technology-instructive adaptive feedback was researched. An explanatory sequential mixed-methods design was used, with a 12-week randomized controlled intervention with 147 undergraduate students, and further qualitative inquiry to clarify and clarify the quantitative results. The 4MPF yielded significantly higher reading comprehension gains than traditional instruction ( p < .001; Cohen's d = 0.82). Partial statistical mediation was confirmed as there were significant indirect effects via metacognitive regulation and morphological awareness, and a significant direct effect was perceived. A qualitative analysis resulted in four explanatory themes: cognitive empowerment, lexical confidence, dialogic friction, and feedback dependency. The results indicate that the 4MPF is an effective integrated instructional package, and that metacognitive and morphological processes are potential mechanisms that underline reading acquisitions. More studies are needed to differentiate the role and interplay of the individual framework components.

شکاف میان آموزش خواندن و آموزش‌شناسی در دانشگاه‌ها و مراکز تربیت معلم، ضرورت رویکردهای تلفیقی را در فهم آموزش در آموزش عالی آشکار می‌سازد. در این پژوهش، چارچوب آموزشی چهار روشی (4MPF) که شامل آموزش راهبردهای فراشناختی، آموزش آگاهی واژگانی-صرفی، خواندن گفت‌وگومحور مشارکتی و بازخورد تطبیقی مبتنی بر فناوری است، مورد بررسی قرار گرفت. طرح پژوهش آمیخته تبیینی-توالی به کار گرفته شد و مداخله‌ای تصادفی کنترل‌شده به مدت ۱۲ هفته با ۱۴۷ دانشجوی کارشناسی اجرا گردید و سپس پژوهش کیفی برای تبیین و روشن‌سازی نتایج کمی انجام شد. چارچوب 4MPF منجر به افزایش معنادار درک مطلب خواندن نسبت به آموزش سنتی شد (p < .001؛ d کوهن = 0.82). میانجی‌گری آماری نسبی تأیید شد، زیرا اثرات غیرمستقیم معناداری از طریق تنظیم فراشناختی و آگاهی واژگانی-صرفی مشاهده گردید و همچنین اثر مستقیم معناداری نیز درک شد. تحلیل کیفی به چهار مضمون تبیینی منجر شد: توانمندسازی شناختی، اعتماد واژگانی، اصطکاک گفت‌وگویی و وابستگی به بازخورد. نتایج نشان می‌دهد که چارچوب 4MPF یک بسته آموزشی تلفیقی مؤثر است و فرایندهای فراشناختی و صرفی-واژگانی سازوکارهای بالقوه‌ای هستند که در اکتساب مهارت خواندن نقش دارند. مطالعات بیشتری برای تمایز نقش و تعامل اجزای منفرد چارچوب مورد نیاز است.

This study aims to develop Assemblr EDU learning media assisted by Canva that is valid, practical, and effective in improving students’ learning motivation on the Human Digestive System topic for Grade V at UPT SDN 060817 Medan. The background of this research is based on the low learning motivation of students, evidenced by an initial diagnostic test average of 35.46 (below the minimum completeness criteria), and conventional teaching methods. The research method used was Research and Development (R&D) with the ADDIE development model. The research subjects were 26 Grade V students. Data collection instruments included motivation questionnaires (pre-post), concept comprehension tests, expert validation sheets, and SPSS statistical analysis. Instrument validity testing showed 12 out of 20 items were valid with Cronbach’s Alpha reliability = 0.843 (highly reliable). The Kolmogorov-Smirnov normality test showed normally distributed motivation data (Sig. pretest = 0.094; posttest = 0.200 > 0.05), and homogeneity was confirmed by Levene’s test (Sig. = 0.406 > 0.05). Concept comprehension test results showed a significant increase from pretest mean 79.38 (highest 100, lowest 40) to posttest mean 86.65 (highest 100, lowest 58). Student response (81.41%) and teacher response (86.67%). Assemblr EDU media assisted by Canva was proven feasible and effective for science learning in elementary school.

هدف این پژوهش، توسعه رسانه آموزشی Assemblr EDU با کمک Canva است که از نظر روایی، کاربردپذیری و اثربخشی در بهبود انگیزه یادگیری دانش‌آموزان در مبحث دستگاه گوارش انسان برای پایه پنجم در UPT SDN 060817 مدان مورد ارزیابی قرار گیرد. زمینه این پژوهش بر اساس پایین بودن انگیزه یادگیری دانش‌آموزان است که با میانگین آزمون تشخیصی اولیه ۳۵٫۴۶ (کمتر از معیار حداقل کفایت) و استفاده از روش‌های تدریس سنتی مشخص شد. روش پژوهش، تحقیق و توسعه (R&D) با مدل توسعه ADDIE بود. جامعه پژوهش شامل ۲۶ دانش‌آموز پایه پنجم بود. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه انگیزش (پیش‌آزمون و پس‌آزمون)، آزمون درک مفاهیم، برگه‌های اعتبارسنجی خبرگان و تحلیل آماری SPSS بود. آزمون روایی ابزار نشان داد که ۱۲ مورد از ۲۰ گویه معتبر بودند و پایایی آلفای کرونباخ = ۰٫۸۴۳ (بسیار قابل اعتماد) به دست آمد. آزمون نرمالیتی کولموگروف-اسمیرنوف نشان داد داده‌های انگیزشی به طور نرمال توزیع شده‌اند (Sig. پیش‌آزمون = ۰٫۰۹۴؛ پس‌آزمون = ۰٫۲۰۰ > ۰٫۰۵) و همگنی با آزمون لوین تأیید شد (Sig. = ۰٫۴۰۶ > ۰٫۰۵). نتایج آزمون درک مفاهیم افزایش معناداری را از میانگین پیش‌آزمون ۷۹٫۳۸ (بیشترین ۱۰۰، کمترین ۴۰) به میانگین پس‌آزمون ۸۶٫۶۵ (بیشترین ۱۰۰، کمترین ۵۸) نشان داد. پاسخ دانش‌آموزان (۸۱٫۴۱٪) و پاسخ معلمان (۸۶٫۶۷٪) بود. رسانه Assemblr EDU با کمک Canva برای آموزش علوم در دبستان قابل قبول و اثربخش شناخته شد.

Penelitian ini bertujuan mengetahui efektivitas platform pembelajaran BioDigital Human terhadap peningkatan pemahaman siswa pada materi sistem pencernaan dan mengkaji peran keterlaksanaan aktivitas pembelajaran dan tingkat literasi digital siswa dalam mendukung peningkatan pemahaman tersebut. Penelitian menggunakan desain pre-experimental one-group pretest-posttest, yang melibatkan 36 siswa kelas XI MIPA di SMA Negeri 6 Madiun. Pengumpulan data dilakukan dengan menggunakan instrumen tes, angket respon siswa, dan observasi keterlaksanaan pembelajaran. Analisis data dilakukan menggunakan uji Wilcoxon. Hasil uji Wilcoxon menunjukkan adanya perbedaan yang signifikan antara nilai pretest dan posttest dengan hasil Asymp.Sig.(2-tailed)<0,001 yang mengindikasikan adanya pengaruh platform pembelajaran BioDigital Human terhadap peningkatan pemahaman siswa pada materi sistem pencernaan. Hasil tes pemahaman siswa menunjukkan 81% siswa telah tuntas dan tujuan pembelajaran sebagian besar telah tercapai. Peningkatan pemahaman siswa dipengaruhi faktor keterlaksanaan aktivitas pembelajaran siswa yang mendapatkan kategori baik sampai sangat baik, serta kemampuan literasi digital siswa yang berada pada level L3 yang menunjukkan bahwa siswa telah mampu memanfaatkan keterampilan literasi digital secara mandiri dan terintegrasi dalam menggunakan platform untuk membantu pemahaman konsep. Kata Kunci: BioDigital Human, media pembelajaran tiga dimensi, pemahaman materi, sistem pencernaan This study aims to investigate the effectiveness of the BioDigital Human platform in improving students’ understanding of the digestive system and examine the contribution of learning implementation and students’ digital literacy levels to this improvement. A pre-experimental one-group pretest–posttest design was employed, involving 36 eleventh-grade science students (Grade XI MIPA) from SMA Negeri 6 Madiun. Data were collected through achievement tests, student response questionnaires, and observations of learning implementation. Statistical analysis was conducted using the Wilcoxon signed-rank test. The Wilcoxon test results confirmed a significant difference between pretest and posttest scores with a Asymp.Sig.(2-tailed)<0.001, showing that the effect of BioDigital Human platform for enhancing students’ understanding of the human digestive system. The students’ understanding test showed that 81% of students achieved learning mastery, and most of learning goals were accomplished. The improvement of students’ understanding was influenced by learning implementation activities which were categorized as good to very good, as well as students’ digital literacy skills which were mostly at level L3, indicating that they were able to utilize digital literacy skills independently and in an integrated manner when using the platform to support conceptual understanding. Keywords: BioDigital Human, 3D learning media, student comprehension, digestive system.

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی پلتفرم آموزشی BioDigital Human در ارتقای درک دانش‌آموزان از مبحث دستگاه گوارش و بررسی نقش اجرای فعالیت‌های یادگیری و سطح سواد دیجیتال دانش‌آموزان در حمایت از این ارتقا انجام شده‌است. پژوهش حاضر با استفاده از طرح پیش‌آزمایشی یک‌گروهی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون انجام شد و ۳۶ دانش‌آموز پایه یازدهم رشته علوم تجربی (XI MIPA) از دبیرستان دولتی شماره ۶ مادیون را دربر گرفت. داده‌ها با استفاده از آزمون پیشرفت تحصیلی، پرسشنامه پاسخ دانش‌آموزان و مشاهده اجرای یادگیری گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون رتبه‌ای ویلکاکسون انجام گرفت. نتایج آزمون ویلکاکسون تفاوت معناداری را بین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون با مقدار Asymp.Sig.(2-tailed)<0.001 نشان داد که بیانگر تأثیر پلتفرم آموزشی BioDigital Human بر ارتقای درک دانش‌آموزان از مبحث دستگاه گوارش است. نتایج آزمون درک دانش‌آموزان نشان داد که ۸۱٪ دانش‌آموزان به حدنصاب یادگیری دست یافته‌اند و بیشتر اهداف آموزشی محقق شده‌اند. ارتقای درک دانش‌آموزان تحت تأثیر اجرای فعالیت‌های یادگیری که در دسته خوب تا بسیار خوب قرار گرفتند و همچنین مهارت‌های سواد دیجیتال دانش‌آموزان که عمدتاً در سطح L3 بودند، قرار داشت؛ به‌گونه‌ای که دانش‌آموزان قادر بودند مهارت‌های سواد دیجیتال را به‌صورت مستقل و یکپارچه در استفاده از پلتفرم جهت کمک به درک مفهومی به‌کار گیرند.

This descriptive qualitative study, supplemented by quantitative data, evaluated advanced mathematics instruction and assessment on conic sections for Grade XII (Phase F) students. The participants included one teacher and 12 students. Data were collected through semi-structured interviews, direct observations, and document analysis. Findings revealed uneven conceptual mastery (mean: 74.17), with hyperbolas identified as the most challenging topic. Students struggled to transform algebraic equations into graphical models, where only 50.00% accurately identified essential characteristic points. Furthermore, performance on contextual problem-solving (mean: 65.83) was significantly lower than on procedural tasks (mean: 80.00). The integration of dynamic digital visualization enhanced visual comprehension, achieving a higher mean score (82.08) compared to written assessments (73.75). Continuous and differentiated assessment demonstrated a positive learning progression, increasing mean scores from diagnostic (64.58) to final tests (79.17) with 83.33% mastery. Consequently, evaluating conic sections requires continuous, differentiated approaches combining technology-assisted visualization and contextual tasks to foster higher-order mathematical reasoning.

این پژوهش کیفی توصیفی که با داده‌های کمی تکمیل شده است، به ارزیابی آموزش و ارزشیابی ریاضیات پیشرفته در موضوع مقاطع مخروطی برای دانش‌آموزان پایه دوازدهم (مرحله F) پرداخت. شرکت‌کنندگان شامل یک معلم و ۱۲ دانش‌آموز بودند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته، مشاهده مستقیم و تحلیل اسناد گردآوری شد. یافته‌ها نشان داد تسلط مفهومی دانش‌آموزان یکنواخت نبوده است (میانگین: ۷۴٫۱۷) و مبحث هذلولی‌ها به عنوان چالش‌برانگیزترین موضوع شناسایی شد. دانش‌آموزان در تبدیل معادلات جبری به مدل‌های گرافیکی دچار مشکل بودند، به‌طوری‌که تنها ۵۰٫۰۰٪ نقاط مشخصه اساسی را به‌درستی شناسایی کردند. همچنین عملکرد در حل مسائل زمینه‌محور (میانگین: ۶۵٫۸۳) به طور معناداری پایین‌تر از وظایف رویه‌ای (میانگین: ۸۰٫۰۰) بود. ادغام تجسم دیجیتال پویا موجب ارتقای درک بصری شد و میانگین نمره بالاتری (۸۲٫۰۸) نسبت به ارزشیابی‌های کتبی (۷۳٫۷۵) به دست آمد. ارزشیابی مستمر و تفکیکی، پیشرفت مثبت یادگیری را نشان داد و میانگین نمرات از آزمون تشخیصی (۶۴٫۵۸) تا آزمون نهایی (۷۹٫۱۷) با ۸۳٫۳۳٪ تسلط افزایش یافت. بنابراین، ارزشیابی مقاطع مخروطی نیازمند رویکردهای مستمر و تفکیکی است که ترکیبی از تجسم مبتنی بر فناوری و وظایف زمینه‌محور را برای پرورش استدلال ریاضی مرتبه بالاتر به کار می‌گیرد.

Background-The circulatory system is among the most abstract and conceptually demanding topics in junior high school science education, often requiring instructional tools that extend beyond conventional lecture-based approaches to support meaningful student comprehension. Objective-This study aimed to develop and validate interactive multimedia using Google Sites for the circulatory system topic, targeting eighth-grade students within the framework of Indonesia's Merdeka Curriculum, employing the Analysis, Design, and Development (ADD) stages of the ADDIE model. Method-The research subjects consisted of five expert validators. Data were collected using a structured validation questionnaire and a semi-structured interview guide. Results-The interactive multimedia encompassed instructional videos, interactive animations, anatomical illustrations, and Quizizz-based evaluations. Validity was assessed using Aiken's V, yielding an average coefficient of 0.94 (valid category), across four aspects: content feasibility (0.93), presentation feasibility (0.95), language feasibility (0.98), and visual and display aspects (0.89). Reliability was assessed using the Intraclass Correlation Coefficient (ICC), yielding a value of 0.788, categorized as good reliability. Conclusion-The findings confirm that the developed Google Sites-based interactive multimedia is valid and reliable for use as a learning medium for the abstract topic of the circulatory system, offering a cost-free, accessible, and curriculum-aligned digital learning solution for junior high school science teachers and students.

زمینه و هدف: دستگاه گردش خون یکی از انتزاعی‌ترین و از نظر مفهومی دشوارترین مباحث در آموزش علوم دوره متوسطه اول است که اغلب نیازمند ابزارهای آموزشی فراتر از رویکردهای سنتی مبتنی بر سخنرانی برای حمایت از درک معنادار دانش‌آموزان می‌باشد. هدف: این پژوهش با هدف توسعه و روایی‌یابی چندرسانه‌ای تعاملی با استفاده از Google Sites برای مبحث دستگاه گردش خون، ویژه دانش‌آموزان پایه هشتم در چارچوب برنامه درسی Merdeka اندونزی و با به‌کارگیری مراحل تحلیل، طراحی و توسعه (ADD) از مدل ADDIE انجام شد. روش: شرکت‌کنندگان پژوهش شامل پنج نفر از ارزیابان خبره بودند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه ساختاریافته روایی و راهنمای مصاحبه نیمه‌ساختاریافته گردآوری شد. یافته‌ها: چندرسانه‌ای تعاملی شامل ویدئوهای آموزشی، انیمیشن‌های تعاملی، تصاویر تشریحی و ارزیابی مبتنی بر Quizizz بود. روایی با استفاده از ضریب Aiken's V ارزیابی شد که میانگین ضریب ۰٫۹۴ (در دسته روایی) را در چهار بُعد به‌دست داد: کفایت محتوا (۰٫۹۳)، کفایت ارائه (۰٫۹۵)، کفایت زبانی (۰٫۹۸) و جنبه‌های بصری و نمایش (۰٫۸۹). پایایی با استفاده از ضریب همبستگی درون‌کلاسی (ICC) سنجیده شد که مقدار ۰٫۷۸۸ را نشان داد و در دسته پایایی خوب قرار گرفت. نتیجه‌گیری: یافته‌ها تأیید می‌کند که چندرسانه‌ای تعاملی مبتنی بر Google Sites توسعه‌یافته، از روایی و پایایی لازم برای استفاده به‌عنوان رسانه آموزشی در مبحث انتزاعی دستگاه گردش خون برخوردار است و راه‌حلی دیجیتال، رایگان، در دسترس و منطبق با برنامه درسی برای معلمان و دانش‌آموزان علوم دوره متوسطه اول ارائه می‌دهد.

Abstract Understanding verbal humor in a second language (L2) is a hallmark of advanced communicative competence, yet its time course remains unclear. This study investigates the role of L2 exposure intensity in humor comprehension. Forty-two English as a Foreign Language (EFL) learners (Intense vs. Limited Exposure) read jokes in which identical punchlines followed humorous or coherent setups and judged funniness. Behavioral results showed that responses were slower to humorous than to coherent endings, and accuracy was higher in the Intense Exposure group than in the Limited Exposure group. ERPs showed a larger N400 to humorous endings compared to coherent endings. A P600 effect to humorous endings was observed in the Intense Exposure group but not in the Limited Exposure group, suggesting greater engagement of reinterpretation under Intense Exposure. These findings support a conditioned two-stage model of L2 humor in which early detection is broadly preserved, whereas later reinterpretation depends on L2 exposure intensity.

درک شوخ‌طبعی کلامی در زبان دوم (L2) نشانه‌ای از شایستگی ارتباطی پیشرفته است، اما روند زمانی آن همچنان نامشخص باقی مانده است. این پژوهش نقش شدت مواجهه با زبان دوم را در درک شوخ‌طبعی بررسی می‌کند. چهل‌و‌دو زبان‌آموز انگلیسی به عنوان زبان خارجی (EFL) (گروه مواجهه شدید در برابر مواجهه محدود) لطیفه‌هایی را خواندند که در آن‌ها پایان‌بندی‌های یکسان پس از مقدمه‌های شوخ‌طبعانه یا منسجم ارائه می‌شد و میزان خنده‌دار بودن را ارزیابی کردند. نتایج رفتاری نشان داد که واکنش‌ها به پایان‌بندی‌های شوخ‌طبعانه کندتر از پایان‌بندی‌های منسجم بود و دقت در گروه مواجهه شدید بالاتر از گروه مواجهه محدود بود. ERPها نشان دادند که مولفه N400 به پایان‌بندی‌های شوخ‌طبعانه نسبت به پایان‌بندی‌های منسجم بزرگ‌تر بود. اثر P600 نسبت به پایان‌بندی‌های شوخ‌طبعانه فقط در گروه مواجهه شدید مشاهده شد و در گروه مواجهه محدود دیده نشد که بیانگر درگیری بیشتر در تفسیر مجدد تحت مواجهه شدید است. این یافته‌ها از مدل دوسویه شرطی‌شده شوخ‌طبعی در زبان دوم حمایت می‌کند که در آن شناسایی اولیه تا حد زیادی حفظ می‌شود، در حالی که تفسیر مجدد متأخر وابسته به شدت مواجهه با زبان دوم است.

Background: The Philippines faces a persistent literacy crisis that extends beyond the primary grades. National and international indicators show that many learners enter secondary education without secure reading foundations, while senior high school courses demand increasingly complex disciplinary reading and writing. Objective: This narrative review synthesized contemporary evidence on reading remediation for adolescents and translated that evidence into a context-responsive framework for Grades 11 and 12 in the Philippines. Methods: A structured narrative review prioritized peer-reviewed meta-analyses, systematic reviews, randomized and quasi-experimental studies, evidence-based practice guidance, and Philippine policy and curriculum documents. Literature published mainly from 2019 to 2025 was examined across decoding and morphology, fluency, vocabulary and background knowledge, comprehension, motivation, intervention intensity, and disciplinary literacy. Results: Meta-analytic evidence showed positive effects for adolescent reading comprehension interventions (g = 0.63), broader comprehension interventions for struggling readers (g = 0.59), and targeted fluency intervention (effect size = 0.46). Motivation-focused interventions also produced gains in reading comprehension (d = 0.27). Across sources, effective remediation was explicit, diagnostically matched, multicomponent, sufficiently intensive, progress-monitored, and connected to meaningful text. Evidence also showed that gains can diminish after intervention and that fluency practice alone rarely transfers reliably to comprehension. Conclusion: Senior high school literacy recovery should combine protected foundational remediation for learners with persistent word-level or fluency deficits with subject-embedded instruction in vocabulary, comprehension, and disciplinary reading. This two-layer model preserves curricular rigor while addressing unfinished foundational learning.

زمینه: فیلیپین با بحران مداوم سوادآموزی مواجه است که فراتر از پایه‌های ابتدایی ادامه دارد. شاخص‌های ملی و بین‌المللی نشان می‌دهند که بسیاری از دانش‌آموزان بدون پایه‌های خواندن مستحکم وارد آموزش متوسطه می‌شوند، در حالی که دروس دبیرستانی نیازمند مهارت‌های پیچیده‌تر خواندن و نوشتن تخصصی هستند. هدف: این مرور روایتی، شواهد معاصر درباره‌ی بازتوانی خواندن برای نوجوانان را تلفیق کرده و آن را به چارچوبی متناسب با زمینه برای پایه‌های یازدهم و دوازدهم در فیلیپین ترجمه کرده است. روش‌ها: یک مرور ساختاریافته‌ی روایتی، فراتحلیل‌های داوری‌شده، مرورهای نظام‌مند، پژوهش‌های تصادفی و شبه‌آزمایشی، راهنمایی‌های مبتنی بر شواهد و اسناد سیاستی و برنامه‌ی درسی فیلیپین را در اولویت قرار داد. ادبیات منتشرشده عمدتاً از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ در حوزه‌های رمزگشایی و ساختواژه، روان‌خوانی، واژگان و دانش پیش‌زمینه، درک مطلب، انگیزش، شدت مداخله و سواد تخصصی بررسی شد. یافته‌ها: شواهد فراتحلیلی نشان داد که مداخلات درک مطلب برای نوجوانان (g = 0.63)، مداخلات گسترده‌تر درک مطلب برای خوانندگان دارای مشکل (g = 0.59) و مداخله‌ی هدفمند روان‌خوانی (اندازه‌ی اثر = 0.46) تأثیرات مثبتی داشته‌اند. مداخلات مبتنی بر انگیزش نیز موجب بهبود درک مطلب شدند (d = 0.27). در تمامی منابع، بازتوانی مؤثر به صورت صریح، متناسب با تشخیص، چندمولفه‌ای، با شدت کافی، پایش‌شده و مرتبط با متون معنادار بود. همچنین شواهد نشان داد که دستاوردها پس از مداخله ممکن است کاهش یابد و تمرین صرف روان‌خوانی به ندرت به طور قابل اطمینان به درک مطلب منتقل می‌شود. نتیجه‌گیری: بازیابی سوادآموزی در دبیرستان باید بازتوانی پایه‌ای محافظت‌شده برای دانش‌آموزان با مشکلات ماندگار در سطح واژه یا روان‌خوانی را با آموزش درون‌موضوعی در واژگان، درک مطلب و خواندن تخصصی ترکیب کند. این مدل دو‌لایه، سخت‌گیری برنامه‌ی درسی را حفظ می‌کند و در عین حال به یادگیری پایه‌ای ناتمام می‌پردازد.

This study examined pre-tertiary students’ geometric problem-solving performance, the distribution of their errors across Van Hiele levels of geometric reasoning, and the nature of these errors using Newman's Error Hierarchical Model. A descriptive quantitative research design, complemented by qualitative content analysis of students’ written responses, was adopted. The sample comprised 300 final-year students selected through stratified random sampling. Data were collected using a researcher-designed Geometry Problem-Solving Test consisting of twelve open-ended items aligned with the senior high school geometry curriculum. Students’ responses were analysed using frequency and percentage distributions, while error patterns were classified using Newman's framework and mapped onto Van Hiele levels. The findings showed generally low performance in geometry problem solving, with most students scoring within the lower performance range. Error analysis indicated that students at lower Van Hiele levels, particularly visualisation and analysis, exhibited higher frequencies of comprehension and transformation errors. In contrast, students at higher reasoning levels showed fewer conceptual and representational difficulties but continued to experience process skills and encoding errors. The findings indicate different patterns of problem-solving errors observed among students demonstrating different levels of geometric reasoning. The results demonstrate the value of interpreting students’ geometric problem-solving through both the Van Hiele and Newman frameworks, providing complementary perspectives on students’ reasoning and the errors evident in their solution processes.

این مطالعه به بررسی عملکرد حل مسئله هندسی دانش‌آموزان پیش‌دانشگاهی، توزیع خطاهای آنان در سطوح استدلال هندسی ون هیله و ماهیت این خطاها با استفاده از مدل سلسله‌مراتبی خطای نیومن پرداخت. طرح پژوهش کمی توصیفی، همراه با تحلیل محتوای کیفی پاسخ‌های کتبی دانش‌آموزان، اتخاذ شد. نمونه شامل ۳۰۰ دانش‌آموز سال آخر بود که به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از آزمون حل مسئله هندسه طراحی‌شده توسط پژوهشگر، متشکل از دوازده سؤال بازپاسخ منطبق با برنامه درسی هندسه دبیرستان، گردآوری شد. پاسخ‌های دانش‌آموزان با استفاده از توزیع فراوانی و درصد تحلیل گردید و الگوهای خطا با چارچوب نیومن طبقه‌بندی و بر سطوح ون هیله نگاشته شد. یافته‌ها نشان داد که به طور کلی عملکرد حل مسئله هندسی پایین بوده و اکثر دانش‌آموزان در دامنه عملکرد پایین قرار گرفتند. تحلیل خطاها نشان داد که دانش‌آموزان در سطوح پایین‌تر ون هیله، به ویژه تجسم و تحلیل، فراوانی بیشتری از خطاهای درک مطلب و تبدیل را نشان دادند. در مقابل، دانش‌آموزان در سطوح بالاتر استدلال، دشواری‌های مفهومی و بازنمایی کمتری داشتند اما همچنان با خطاهای مهارت فرایندی و رمزگذاری مواجه بودند. یافته‌ها نشان‌دهنده الگوهای متفاوت خطاهای حل مسئله در میان دانش‌آموزانی است که سطوح مختلفی از استدلال هندسی را نشان می‌دهند. نتایج ارزش تفسیر حل مسئله هندسی دانش‌آموزان از طریق چارچوب‌های ون هیله و نیومن را نشان می‌دهد که دیدگاه‌های مکملی درباره استدلال دانش‌آموزان و خطاهای آشکار در فرایند حل آنان فراهم می‌کند.

Background Against the backdrop of digital empowerment, generative artificial intelligence has been widely applied in school-age children’s reading education, and digital reading has become one of the primary types of environmental exposure for school-age children. However, school-age children face challenges such as insufficient age-appropriate content and uncontrollable physical and mental strain. There is an urgent demand for a public health intervention model that balances reading-related health benefits, prevents and controls digital exposure risks, avoids physical and mental health impairments, and adapts to school-age children from diverse socioeconomic backgrounds. Methods A retrospective control study design was used in this study. A total of 100 cases of school-age children aged 6–12 were collected from the standardized intervention archive of our institution from September 2025 to December 2025. According to the intervention plan actually accepted in the archive records, they were divided into the collaborative intervention group and the AI-only reading group with 50 cases in each group. In the AI-only reading group, the recorded intervention is purely generative AI independent reading intervention (college students are only responsible for equipment operation and maintenance, and do not participate in reading guidance and emotional intervention), while in the collaborative intervention group, the recorded intervention is the structured auxiliary collaborative intervention of the whole process of generative AI voice multi-round interactive reading combined with standardized training for college students. The intervention period is 12 weeks, three times a week, and each time is 20–25 min. Retrospective analysis of longitudinal data at baseline, 6 weeks of intervention, 12 weeks of follow-up and 4 weeks of follow-up, with the comprehensive score of early reading as the only preset main outcome index, repeated measurement analysis of variance, independent sample t -test and chi-square test were used to analyze the inter-group and time effects, Cohen’s d was used to evaluate the effect, and the test level was α = 0.05. Results Retrospective archive data shows that, after intervention, the collaborative intervention group achieved significantly higher composite early reading scores, phonological awareness, vocabulary comprehension accuracy, reading attention duration and reading interest scores than the AI-only reading group ( p < 0.05). The main effects of group, time and the group-time interaction were all highly statistically significant ( p < 0.01), with an effect size of Cohen’s d = 0.50 representing a moderate intervention effect. The collaborative intervention group also showed significantly higher intervention adherence rate, AI interaction completion rate, reading task completion rate and frequency of active participation than the AI-only reading group ( p < 0.05). In terms of digital health-related outcomes, the collaborative intervention group had significantly lower incidence of adverse psychological states, incidence of prodromal signs of visual fatigue and digital eye strain symptoms, and study dropout rate ( p < 0.05). Among the digital health-related safety indicators, the incidence of negative emotions, visual fatigue and research dropout rate were significantly lower than those of the AI-only reading group ( p < 0.05). The archived records showed that the whole screen duration was strictly in compliance, and there was no privacy leakage and serious adverse events. The 10% lost visit rate was controllable, and the complete rate of informed consent and the qualified rate of implementation were all 100%, and there was no privacy leakage and serious adverse events. Conclusion The generative AI interaction mode paired with college student auxiliary support is associated with sustained improvement school-age children’s core early reading ability via cumulative short-term follow-up effects. Meanwhile, this collaborative model enables effective management of digital environmental exposure risks and may reduce risks related to visual and psychological health among school-age children. The intergroup differences remained stable with reliable effect sizes. This intervention model can be may provide a reference for future implementation as a digital public health intervention targeting school-age children’s early reading, and provides preliminary empirical evidence for the standardized application of AI-supported education for school-age children. This retrospective study only reflects the differences between groups of compound intervention programs in archived cases, and cannot establish strong causal inference.

زمینه: در بستر توانمندسازی دیجیتال، هوش مصنوعی مولد به طور گسترده‌ای در آموزش خواندن کودکان سن مدرسه به کار گرفته شده است و خواندن دیجیتال به یکی از انواع اصلی مواجهه‌ی محیطی برای کودکان سن مدرسه تبدیل شده است. با این حال، کودکان سن مدرسه با چالش‌هایی مانند کمبود محتوای متناسب با سن و فشارهای جسمی و روانی غیرقابل کنترل مواجه هستند. نیاز فوری به یک الگوی مداخله‌ی سلامت عمومی وجود دارد که منافع سلامت مرتبط با خواندن را متعادل کند، خطرات مواجهه‌ی دیجیتال را پیشگیری و کنترل نماید، از آسیب‌های سلامت جسمی و روانی جلوگیری کند و با کودکان سن مدرسه از زمینه‌های اجتماعی-اقتصادی متنوع سازگار باشد. روش‌ها: در این مطالعه از طرح کنترل گذشته‌نگر استفاده شد. در مجموع ۱۰۰ مورد از کودکان سن مدرسه ۶ تا ۱۲ ساله از آرشیو مداخله‌ی استانداردشده‌ی مؤسسه‌ی ما از سپتامبر ۲۰۲۵ تا دسامبر ۲۰۲۵ جمع‌آوری شد. بر اساس برنامه‌ی مداخله‌ای که واقعاً در سوابق آرشیو پذیرفته شده بود، آن‌ها به دو گروه مداخله‌ی مشارکتی و گروه خواندن صرفاً با هوش مصنوعی تقسیم شدند که هر گروه شامل ۵۰ نفر بود. در گروه خواندن صرفاً با هوش مصنوعی، مداخله‌ی ثبت‌شده صرفاً مداخله‌ی خواندن مستقل با هوش مصنوعی مولد بود (دانشجویان دانشگاه فقط مسئول راه‌اندازی و نگهداری تجهیزات بودند و در راهنمایی خواندن و مداخله‌ی عاطفی شرکت نداشتند)، در حالی که در گروه مداخله‌ی مشارکتی، مداخله‌ی ثبت‌شده، مداخله‌ی ساختاریافته‌ی کمکی مشارکتی در کل فرایند خواندن تعاملی چندمرحله‌ای صوتی با هوش مصنوعی مولد همراه با آموزش استانداردشده برای دانشجویان دانشگاه بود. دوره‌ی مداخله ۱۲ هفته، سه بار در هفته و هر بار ۲۰ تا ۲۵ دقیقه بود. تحلیل گذشته‌نگر داده‌های طولی در خط پایه، ۶ هفته مداخله، ۱۲ هفته پیگیری و ۴ هفته پیگیری انجام شد و امتیاز جامع خواندن اولیه به عنوان تنها شاخص اصلی از پیش تعیین‌شده در نظر گرفته شد. برای تحلیل اثرات بین‌گروهی و زمانی از تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر، آزمون t مستقل و آزمون کای-دو استفاده شد، اندازه‌ی اثر با Cohen’s d ارزیابی شد و سطح آزمون α = ۰٫۰۵ بود. نتایج: داده‌های آرشیوی گذشته‌نگر نشان داد که پس از مداخله، گروه مداخله‌ی مشارکتی در امتیاز ترکیبی خواندن اولیه، آگاهی واجی، دقت درک واژگان، مدت زمان توجه به خواندن و امتیاز علاقه به خواندن به طور معناداری بالاتر از گروه خواندن صرفاً با هوش مصنوعی بود (p < 0.05). اثرات اصلی گروه، زمان و تعامل گروه-زمان همگی از نظر آماری بسیار معنادار بودند (p < 0.01) و اندازه‌ی اثر Cohen’s d = 0.50 نشان‌دهنده‌ی اثر مداخله‌ای متوسط بود. گروه مداخله‌ی مشارکتی همچنین نرخ پایبندی به مداخله، نرخ تکمیل تعامل با هوش مصنوعی، نرخ تکمیل وظیفه‌ی خواندن و فراوانی مشارکت فعال به طور معناداری بالاتری نسبت به گروه خواندن صرفاً با هوش مصنوعی نشان داد (p < 0.05). از نظر پیامدهای مرتبط با سلامت دیجیتال، گروه مداخله‌ی مشارکتی شیوع معناداری کمتری از وضعیت‌های روانی نامطلوب، نشانه‌های پیش‌درآمد خستگی بینایی و علائم خستگی چشمی دیجیتال و نرخ ترک تحصیل داشت (p < 0.05). در میان شاخص‌های ایمنی مرتبط با سلامت دیجیتال، شیوع هیجانات منفی، خستگی بینایی و نرخ ترک پژوهش به طور معناداری کمتر از گروه خواندن صرفاً با هوش مصنوعی بود (p < 0.05). سوابق آرشیوی نشان داد که مدت زمان کل استفاده از صفحه نمایش کاملاً مطابق با مقررات بوده و هیچ نشتی حریم خصوصی و رویداد نامطلوب جدی وجود نداشته است. نرخ مراجعه‌ی از دست رفته ۱۰٪ قابل کنترل بود و نرخ کامل بودن رضایت آگاهانه و نرخ اجرای واجد شرایط هر دو ۱۰۰٪ بود و هیچ نشتی حریم خصوصی و رویداد نامطلوب جدی وجود نداشت. نتیجه‌گیری: شیوه‌ی تعاملی هوش مصنوعی مولد همراه با حمایت کمکی دانشجویان دانشگاه با بهبود پایدار توانایی خواندن اولیه‌ی هسته‌ای کودکان سن مدرسه از طریق اثرات تجمعی پیگیری کوتاه‌مدت مرتبط است. در عین حال، این مدل مشارکتی امکان مدیریت مؤثر خطرات مواجهه با محیط دیجیتال را فراهم می‌کند و ممکن است خطرات مرتبط با سلامت بینایی و روانی کودکان سن مدرسه را کاهش دهد. تفاوت‌های بین‌گروهی با اندازه‌های اثر قابل اعتماد پایدار باقی ماندند. این مدل مداخله می‌تواند به عنوان مرجعی برای اجرای آینده به عنوان یک مداخله‌ی سلامت عمومی دیجیتال با هدف خواندن اولیه‌ی کودکان سن مدرسه مورد استفاده قرار گیرد و شواهد تجربی مقدماتی برای کاربرد استاندارد آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی برای کودکان سن مدرسه فراهم می‌کند. این مطالعه‌ی گذشته‌نگر فقط تفاوت‌های بین گروه‌های برنامه‌های مداخله‌ی ترکیبی در موارد آرشیوی را منعکس می‌کند و نمی‌تواند استنباط علّی قوی ایجاد کند.

Introduction AI-supported writing assessment can provide rapid scores and issue-level comments, yet its formative value depends on how students and teachers interpret and act on that information. This study examined this process in a university English writing course. Methods Two pre-existing intact classes comprising 96 students (48 per class) completed three writing-feedback-revision cycles. The Control class received AI scores/standard feedback, routine teacher checking, and revision. The Diagnostic Review class received DeepSeek-R1 issue-level diagnoses, completed an interpretation sheet, revised independently, underwent structured teacher review and reassessment, and recorded a reflection. Measures included diagnostic accuracy, feedback actionability, feedback comprehension, self-assessment accuracy, revision quality, reflection quality, misunderstanding codes, and teacher review activity. Mixed-effects models with student random intercepts were used for analysis. Results The Diagnostic Review class showed higher scores for diagnostic accuracy, actionability, comprehension, revision quality, and self-assessment accuracy. Group-by-cycle interactions were significant for diagnostic accuracy, comprehension, revision quality, and self-assessment accuracy, whereas the actionability interaction was not. Feedback comprehension showed the strongest bivariate association with revision quality. Exploratory indirect associations through actionability and comprehension remained positive after adjustment for condition and cycle using student-cluster bootstrap confidence intervals. Teacher records documented confirmation, correction, supplementation, and re-explanation, with greater review time in the Diagnostic Review class. Discussion The findings indicate that the formative value of AI-supported writing assessment extends beyond automated diagnosis to the subsequent processes of student interpretation, revision, and teacher review. Repeated classroom assessment may therefore benefit from integrating AI-generated diagnostic feedback with structured learner reflection and context-sensitive teacher judgment.

مقدمه: ارزیابی نوشتار با پشتیبانی هوش مصنوعی می‌تواند نمرات سریع و بازخوردهای سطح مسئله ارائه دهد، اما ارزش تکوینی آن وابسته به نحوه تفسیر و واکنش دانشجویان و معلمان به این اطلاعات است. این پژوهش این فرایند را در یک درس دانشگاهی نوشتار انگلیسی مورد بررسی قرار داد. روش‌ها: دو کلاس موجود متشکل از ۹۶ دانشجو (۴۸ نفر در هر کلاس) سه چرخه نوشتار-بازخورد-بازنگری را تکمیل کردند. کلاس کنترل نمرات هوش مصنوعی/بازخورد استاندارد، بررسی معمول معلم و بازنگری را دریافت کرد. کلاس بازبینی تشخیصی، تشخیص‌های سطح مسئله DeepSeek-R1، تکمیل برگه تفسیر، بازنگری مستقل، بازبینی ساختاریافته معلم و ارزیابی مجدد و ثبت تأمل را انجام داد. سنجه‌ها شامل دقت تشخیصی، قابلیت اقدام بازخورد، درک بازخورد، دقت خودارزیابی، کیفیت بازنگری، کیفیت تأمل، کدهای سوءتفاهم و فعالیت بازبینی معلم بود. برای تحلیل از مدل‌های اثرات مختلط با انقطاع تصادفی دانشجو استفاده شد. نتایج: کلاس بازبینی تشخیصی نمرات بالاتری در دقت تشخیصی، قابلیت اقدام، درک، کیفیت بازنگری و دقت خودارزیابی نشان داد. تعامل گروه-چرخه برای دقت تشخیصی، درک، کیفیت بازنگری و دقت خودارزیابی معنادار بود، در حالی که تعامل قابلیت اقدام معنادار نبود. درک بازخورد قوی‌ترین ارتباط دومتغیره را با کیفیت بازنگری نشان داد. ارتباطات غیرمستقیم اکتشافی از طریق قابلیت اقدام و درک، پس از تعدیل بر اساس وضعیت و چرخه با استفاده از فاصله اطمینان بوت‌استرپ خوشه‌ای دانشجو، مثبت باقی ماند. سوابق معلم تأیید، تصحیح، تکمیل و توضیح مجدد را مستند کرد و زمان بازبینی بیشتری در کلاس بازبینی تشخیصی صرف شد. بحث: یافته‌ها نشان می‌دهد که ارزش تکوینی ارزیابی نوشتار با پشتیبانی هوش مصنوعی فراتر از تشخیص خودکار بوده و به فرایندهای بعدی تفسیر دانشجو، بازنگری و بازبینی معلم نیز گسترش می‌یابد. بنابراین، ارزیابی مکرر کلاسی می‌تواند از ادغام بازخورد تشخیصی تولیدشده توسط هوش مصنوعی با تأمل ساختاریافته یادگیرنده و قضاوت حساس به زمینه معلم سود ببرد.

This multicohort randomized controlled trial examined the efficacy of Sound Partners, a structured early reading intervention, when delivered by cross-age tutors or adult tutors within YMCA afterschool programs. Across 69 schools (N = 770 students in grades K–5), schools were randomized to cross-age tutoring, adult tutoring, or business-as-usual. Intent-to-treat analyses revealed modest, educationally meaningful effects for adult-delivered tutoring on sight word efficiency, with smaller, nonsignificant effects for cross-age tutoring. Complier Average Causal Effect models demonstrated that receiving a full instructional dose (50+ lessons) yielded substantial gains for tutors in passage comprehension and for tutees in word reading and fluency, regardless of tutor type. No significant differences emerged between adult and cross-age tutoring conditions, suggesting that structured lessons may reduce variability in tutor effectiveness. Findings highlight cross-age tutoring as a feasible, cost-effective model that can strengthen early literacy outcomes in community-based afterschool settings.

این کارآزمایی تصادفی‌شده‌ی کنترل‌شده‌ی چندگروهی به بررسی اثربخشی برنامه‌ی Sound Partners، یک مداخله‌ی ساختاریافته‌ی خواندن اولیه، هنگامی که توسط آموزگاران با تفاوت سنی یا آموزگاران بزرگسال در برنامه‌های فوق‌برنامه‌ی YMCA ارائه می‌شود، پرداخت. در ۶۹ مدرسه (N = ۷۷۰ دانش‌آموز پایه‌های K تا ۵)، مدارس به آموزش همسالان با تفاوت سنی، آموزش بزرگسالان یا وضعیت معمول تقسیم شدند. تحلیل‌های مبتنی بر قصد درمان نشان داد که آموزش ارائه‌شده توسط بزرگسالان تأثیرات متوسط و از لحاظ آموزشی معناداری بر کارایی واژه‌های دیداری دارد، در حالی که تأثیرات آموزش همسالان با تفاوت سنی کمتر و غیرمعنادار بود. مدل‌های اثر علّی متوسط برای پیروان نشان داد که دریافت دوز کامل آموزشی (۵۰ درس یا بیشتر) منجر به پیشرفت قابل توجهی برای آموزگاران در درک مطلب و برای فراگیران در خواندن واژه و روان‌خوانی می‌شود، صرف‌نظر از نوع آموزگار. هیچ تفاوت معناداری بین شرایط آموزش بزرگسالان و آموزش همسالان با تفاوت سنی مشاهده نشد که نشان می‌دهد درس‌های ساختاریافته می‌تواند تغییرپذیری در اثربخشی آموزگاران را کاهش دهد. یافته‌ها آموزش همسالان با تفاوت سنی را به عنوان مدلی عملی و مقرون‌به‌صرفه که می‌تواند پیامدهای سوادآموزی اولیه را در محیط‌های فوق‌برنامه‌ی مبتنی بر جامعه تقویت کند، برجسته می‌کند.

Poetry is persistently perceived as more difficult than narrative prose among ESL/EFL learners, yet whether this difficulty is intrinsic to the genre or structurally mediated remains undertheorised. This study examined whether Grade 8 ESL/EFL learners’ poetry difficulty may be associated with institutional–cognitive misalignment rather than inherent genre complexity. Employing a convergent mixed-methods case study design, eleven Grade 8 students from a private school in Kathmandu, Nepal, completed controlled genre comparison tasks using thematically identical poetic and prose texts, alongside a 50-item Universal Design Learning (UDL)-aligned cognitive engagement instrument mapped onto Cattell–Horn–Carroll (CHC) domains. Within this bounded classroom context, descriptive patterns revealed a performance asymmetry: 54.54% of participants demonstrated at least partial success in prose comprehension, whereas 72.72% of participants failed the poetry task entirely. Cognitive profiling indicated a within-subject pattern of relatively higher engagement in Crystallised Knowledge and relatively lower engagement in Fluid Reasoning and Long-Term Storage and Retrieval, a domain theoretically implicated in poetic interpretation. Because the profiling instrument was purpose-built and was not designed to support between-domain psychometric comparison, this pattern is reported as a relative within-sample profile rather than as evidence of differential cognitive strength. A further metacognitive misalignment was found, suggesting a possible “brevity-as-ease heuristic”, wherein learners conflated the poetry shorter length relative to its prose with reduced cognitive demand. These patterns are consistent with a possible role for differential rehearsal of cognitive processes within a prose-dominant, examination-oriented curriculum rather than from inherent textual opacity. The study advances a provisional institutional–cognitive alignment framework to guide future large-scale investigation across examination-driven ESL/EFL contexts.

شعر همواره در میان زبان‌آموزان انگلیسی به عنوان زبان دوم یا خارجی (ESL/EFL) دشوارتر از نثر روایی تلقی می‌شود، اما این‌که آیا این دشواری ذاتی این ژانر است یا به واسطه ساختارها میانجی‌گری می‌شود، همچنان کمتر نظریه‌پردازی شده است. این پژوهش بررسی کرد که آیا دشواری شعر برای زبان‌آموزان پایه هشتم ESL/EFL ممکن است ناشی از ناهماهنگی شناختی-نهادی باشد تا پیچیدگی ذاتی ژانر. با به‌کارگیری طرح مطالعه موردی آمیخته همگرا، یازده دانش‌آموز پایه هشتم از یک مدرسه خصوصی در کاتماندو، نپال، وظایف مقایسه‌ای کنترل‌شده ژانر را با استفاده از متون شعری و نثری با موضوع یکسان انجام دادند و همزمان یک ابزار سنجش درگیری شناختی ۵۰ ماده‌ای منطبق با Universal Design Learning (UDL) که بر حوزه‌های Cattell–Horn–Carroll (CHC) نگاشت شده بود را تکمیل کردند. در این زمینه محدود کلاسی، الگوهای توصیفی عدم تقارن عملکرد را نشان داد: ۵۴.۵۴٪ از شرکت‌کنندگان حداقل موفقیت نسبی در درک نثر داشتند، در حالی که ۷۲.۷۲٪ از شرکت‌کنندگان در تکلیف شعر کاملاً ناکام ماندند. نمایه‌سازی شناختی نشان داد که الگوی درون‌فردی با درگیری نسبتاً بالاتر در دانش تبلور یافته (Crystallised Knowledge) و درگیری نسبتاً پایین‌تر در استدلال سیال (Fluid Reasoning) و ذخیره‌سازی و بازیابی بلندمدت (Long-Term Storage and Retrieval) وجود دارد؛ حوزه‌هایی که از لحاظ نظری در تفسیر شعر نقش دارند. از آن‌جا که ابزار نمایه‌سازی به طور اختصاصی ساخته شده و برای مقایسه روان‌سنجی بین حوزه‌ای طراحی نشده بود، این الگو به عنوان نمایه نسبی درون نمونه گزارش می‌شود و نه به عنوان شواهدی از قوت شناختی متفاوت. همچنین ناهماهنگی فراشناختی دیگری مشاهده شد که به وجود یک «کشف میانبر اختصار به عنوان سهولت» (brevity-as-ease heuristic) اشاره دارد؛ جایی که زبان‌آموزان کوتاهی شعر نسبت به نثر را با کاهش تقاضای شناختی اشتباه گرفته‌اند. این الگوها با نقش احتمالی تمرین متفاوت فرایندهای شناختی در یک برنامه درسی غالباً مبتنی بر نثر و آزمون‌محور سازگار است تا با ابهام ذاتی متن. این پژوهش چارچوبی مقدماتی برای هم‌ترازی شناختی-نهادی ارائه می‌دهد تا راهنمای تحقیقات آتی در مقیاس وسیع‌تر در زمینه‌های ESL/EFL آزمون‌محور باشد.