Problem-based learning

ABSTRACT This study examined differences in sixth-grade students’ conceptual understanding and critical thinking between Problem-Based Learning (PBL) supported by an Augmented Reality (AR)-Based Book and conventional instruction in Solar System learning. A quantitative quasi-experimental study employing a nonequivalent pretest–posttest control group design involved 35 students from two elementary schools in Blora, Indonesia, comprising 17 experimental and 18 control participants. The intervention was implemented across three instructional sessions. Data were collected using validated essay-based assessments and analyzed through analysis of covariance (ANCOVA) and multivariate analysis of covariance (MANCOVA), controlling for pretest performance. The experimental group achieved higher posttest means in conceptual understanding (86.71 vs. 72.67) and critical thinking (85.82 vs. 70.17). ANCOVA revealed significant adjusted between-group differences in conceptual understanding (mean difference = 13.87, 95% CI [11.45, 16.29], p < .001) and critical thinking (mean difference = 15.38, 95% CI [12.19, 18.57], p < .001). MANCOVA confirmed a significant multivariate difference (Pillai’s Trace = .862, F(2, 30) = 95.34, p < .001). These findings suggest that integrating AR-supported visualization within structured problem-based inquiry may support conceptual learning and evidence-based reasoning. Nevertheless, the small sample, nonrandom allocation, and school- and teacher-level confounding preclude definitive causal conclusions. Larger multisite and factorial studies are recommended.

implement the Problem-Based Learning (PBL) model in an IPAS (Natural and Social Sciences) lesson on ecosystem harmony, aiming to enhance students' critical thinking skills. The study employed a Classroom Action Research (CAR) approach consisting of two cycles, with each cycle comprising the stages of "look," "think," and "act." Twenty-six fifth-grade students from SDN Tingkir Lor 02 Salatiga participated in the study. Students' critical thinking skills were assessed using a rubric based on the FRISCO indicators: Focus, Reason, Inference, Situation, Clarity, and Overview. The results indicate that students' critical thinking skills improved through the implementation of the PBL approach supported by the Science Escape Room medium. From an initial baseline score of 52.65%, the average critical thinking score rose to 70.94% in Cycle I and subsequently to 84.42% in Cycle II. This improvement reflects student progress in areas such as problem comprehension, reasoning, drawing conclusions, considering context, effectively communicating ideas, and reviewing their own thought processes. Thus, fifth-grade students at SDN Tingkir Lor 02 Salatiga were able to enhance their critical thinking skills while studying the IPAS topic of Ecosystem Harmony through the use of the Science Escape Room medium combined with the Problem-Based Learning model. Keywords: Problem Based Learning, Escape Room Sains, critical thinking skills, IPAS, FRISCO.

Achieving Sustainable Development Goal 4 (SDG 4) requires elementary science instruction that develops not only conceptual understanding but also students’ learning independence. However, previous studies have predominantly examined Outdoor Study and Problem-Based Learning as separate instructional approaches, leaving limited empirical evidence on their integrated application in elementary science education. This study aimed to examine the effectiveness of integrating Outdoor Study with Problem-Based Learning in supporting conceptual understanding and learning independence. A quasi-experimental pretest–posttest control group design was conducted at SD Negeri 3 Nglengkir (n = 19) and SD Negeri 2 Nglengkir (n = 17), Blora Regency, Indonesia. Data were collected using a conceptual understanding test and a learning independence questionnaire, analyzed using paired-samples t-tests, independent-samples t-tests, and MANOVA. The experimental group demonstrated significantly higher conceptual understanding and learning independence scores than the control group (p < .001). MANOVA also revealed a significant simultaneous difference between groups, Wilks' Λ = .241, F(2; 33) = 52.061, p < .001, partial η² = .759. These findings indicate that the integration of Outdoor Study and Problem-Based Learning offers a promising approach for strengthening science learning outcomes and learner autonomy. The study contributes empirical evidence for competency-oriented elementary science instruction aligned with SDG 4.

This study aimed to develop and evaluate a Problem-Based Wordwall Edugame instructional package for sixth-grade Science and Social Studies (IPAS) and examine its association with students’ critical-thinking performance. Using a research-and-development approach guided by the ADDIE model, the study incorporated a quasi-experimental pretest–posttest comparison involving all 30 sixth-grade students at SDN 3 Sendangrejo, Indonesia, assigned by pretest scores to experimental (n = 15) and control (n = 15) groups. Data were collected through expert-validation sheets, classroom observations, teacher and student response questionnaires, and critical-thinking tests, and analyzed using descriptive statistics, assumption tests, paired- and independent-samples t-tests, and normalized gains. Expert validation yielded 87% for content, 89% for media, and 88% for learning devices; implementation reached 92.76%, and teacher and student responses each reached 93%. Mean critical-thinking scores increased from 56.80 to 89.87 in the experimental group and from 53.73 to 68.87 in the control group; normalized gains were 0.77 and 0.33, respectively. The posttest group difference was significant, t(28) = 12.73, p < .001. These findings are consistent with constructivist and problem-based learning research and suggest that pedagogically integrated gamification can support critical-thinking development. However, the single-school sample, nonrandom group allocation, and combined intervention limit causal inference and generalizability; larger controlled studies should test individual components and longer-term effects.

The article substantiates a four-stage theoretical model for developing critical thinking competence in pre-service English teachers. Each stage is linked to problem-based, project-based, collaborative learning and reflective writing; indicators and a three-level scale are proposed.

این مقاله یک مدل نظری چهارمرحله‌ای برای توسعه شایستگی تفکر انتقادی در معلمان آینده زبان انگلیسی را توجیه می‌کند. هر مرحله به یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری مشارکتی و نوشتن تأملی مرتبط است؛ شاخص‌ها و یک مقیاس سه‌سطحی پیشنهاد شده‌اند.

In the modern world, students should be equipped with critical thinking, problem-solving, and autonomous learning skills. Problem-Based Learning (PBL) is designed to foster these competencies by shifting the focus from teacher-centered instruction to student-centered learning. However, many instructors struggle with this transition and tend to take control of the classroom instead of encouraging students to take charge of their own learning. This study investigates how teachers implement PBL and what factors contribute to teacher dominance in a student-centered approach. We employed a mixed-methods design, incorporating classroom observations and semi-structured interviews with 20 teachers from two universities in East Java, Indonesia. Findings revealed that teachers correctly implemented only 37.50% of PBL phases, while in 62.50% of cases, the instructors misapplied or didn’t complete the PBL phase. Teacher-centered activities dominated 64.17% of classroom interactions, limiting opportunities for learner autonomy. Interview results highlighted that many teachers misunderstood problem presentation, while some believed PBL was only effective for high-achieving students. These findings highlight a need for targeted professional development programs to help teachers become facilitators rather than content deliverers. Without proper training, PBL risks becoming a modified version of traditional teaching. Future research should explore long-term changes in teacher autonomy and incorporate students’ perspectives in order to better understand the impact of PBL implementation.

This article reviews the evidence base for a range of contemporary, student-centred curriculum design methodologies, including inquiry-based learning (IBL), problem-based learning (PBL), project-based learning (PjBL), challenge-based learning (CBL), place-based learning and competency-based education (CBE), and considers their applicability to the design of a contemporary undergraduate criminology degree. Drawing on systematic reviews, meta-analyses and recent empirical literature, the article evaluates the theoretical underpinnings, andragogical benefits and structural limitations of each approach. It situates these findings within the requirements of the Quality Assurance Agency for Higher Education Subject Benchmark Statement for Criminology (QAA, 2022), which explicitly positions research and critical enquiry as foundational to the discipline and calls for curriculum designs that embed equality, diversity and inclusion, education for sustainable development, and professional partnership. The article argues that no single methodology is sufficient on its own and that a principled hybrid model, drawing selectively on the strengths of each approach, offers the most coherent and evidence-informed basis for criminology curriculum design. Implications for degree revalidation, staff development, assessment design and partnership are discussed.

The massive penetration of digital transactions among adolescents presents real financial vulnerability due to low understanding of Islamic economic contracts and ethics. Conventional fiqh learning is often isolated in textual normative memorization without honing students' critical reasoning skills against contemporary realities. This study aims to comprehensively analyze the implementation of the Problem-Based Learning (PBL) model in the learning of Fiqh Muamalah and its impact on strengthening students' critical reasoning and sharia financial literacy on digital economy issues. The research design adopts a qualitative approach with a bounded system case study at SMK Darul Musyawirin Cirebon. The research participants include Fiqh Muamalah teachers, vice principals for curriculum, and grade XI students who are directly involved in the learning cycle. Data collection was carried out through semi-structured in-depth interviews, classroom participatory observations, and review of learning portfolio documentation. Data analysis was carried out cyclically through an interactive model of open coding-based data reduction, presentation of thematic matrix data, and conclusion drawing and verification that were validated through source triangulation, member check, and trail audit. The results of the study revealed that organizing learning through the stages of authentic problem orientation (such as paylater, online loans, and digital investment), legal literature investigation, intergroup discussion-rebuttal dialectic, and value reflection succeeded in transforming students' mindsets from textual-reproductive reasoning to contextual-analytic based on postulates. Students showed a surge in competence in distinguishing murabahah margins from time-based interest, identifying the elements of riba, gharar, and maisir, and compiling simple legal arguments of istinbath al-ahkam. In addition, the structural understanding was internalized into behavioral financial literacy that encourages transaction prudence and verification of sharia legality. This instructional model proves that the integration of real issues of the digital economy into the PBL syntax effectively bridges classical fiqh doctrine with modern challenges, while offering a transformative pedagogical framework for vocational Islamic education curriculum.

The article provides a theoretical and methodological rationale for the use of creative psychological and pedagogical technologies in teaching subject-specific methodologies of natural science disciplines in higher education. The relevance of the study is determined by the need to shift from the acquisition of reproductive knowledge to productive, inquiry-oriented, and professionally focused learning activities in the training of prospective teachers in natural science disciplines. Such activities enable students to generate ideas, formulate and test hypotheses, model natural processes, make methodologically grounded decisions, and create educational products. The aim of the article is to clarify the concept of creative psychological and pedagogical technologies, identify the features that determine their creative orientation, and substantiate the principles, conditions, and criteria for their selection and implementation in the professional training of prospective teachers of natural science disciplines. The study is theoretical and analytical in nature. The source base comprises regulatory documents, research articles, and methodological publications addressing the development of creativity, inquiry- and problem-based learning, teacher education in natural science disciplines, and the use of project-based, digital, and geoinformation tools. Analysis and synthesis, comparison, generalization, systematization, classification, pedagogical modeling, and methodological extrapolation were employed. Creative psychological and pedagogical technologies are understood as pedagogical technologies whose organization creates conditions for productive creative activity through openness to problems, variability of possible solutions, independent generation and verification of ideas, and the creation of a result that is new to the learner. Their implementation in natural science teacher education requires combining originality and variability with scientific validity, evidence-based reasoning, and verifiability. The methodological tools were systematized according to their functional purposes, distinguishing pedagogical technologies, methods, and types of activity, educational approaches, and digital tools. Psychological and pedagogical conditions and criteria for their selection were identified. The theoretical analysis provides grounds for considering problem- and inquiry-based learning, project-based learning, case-based learning, design thinking, modeling, open-ended tasks, geoinformation services, and virtual laboratories as promising tools for organizing creatively oriented learning activities of prospective teachers of natural science disciplines. Their appropriate integration may potentially contribute to the development of creative, critical, and systemic thinking, inquiry skills, and the ability to apply knowledge in non-standard educational and professional situations; however, these effects require further empirical verification. The findings may be used to develop educational programs and instructional materials for the professional training of prospective teachers in natural science disciplines.

This study was motivated by the low learning outcomes of fourth-grade students in Pancasila Education at UPTD SD Negeri 075062 Doli-Doli. In the pre-cycle assessment, only 4 of 19 students (21.05%) met the Learning Objective Achievement Criteria (KKTP). This study aimed to describe the implementation of the Problem-Based Learning (PBL) model and improve students’ learning outcomes through its application. The study employed classroom action research based on the Kemmis and McTaggart model and was conducted in two cycles. Each cycle consisted of planning, action, observation, and reflection. The participants were 19 fourth-grade students. Data were collected through observation, learning outcome tests, and documentation, then analyzed descriptively. The results showed that the average teacher activity score increased from 56.73% in Cycle I to 79.81% in Cycle II, while student activity increased from 59.71% to 80.59%. The average learning outcome score rose from 48.16 in the pre-cycle to 65.26 in Cycle I and 87.37 in Cycle II. Classical learning mastery also increased from 21.05% to 52.63% and 89.47%, respectively. Therefore, implementing PBL can improve the learning process and learning outcomes in Pancasila Education among fourth-grade students. ABSTRAK Penelitian ini dilatarbelakangi oleh rendahnya hasil belajar Pendidikan Pancasila siswa kelas IV UPTD SD Negeri 075062 Doli-Doli. Pada tahap pra-siklus, hanya 4 dari 19 siswa (21,05%) yang mencapai Kriteria Ketercapaian Tujuan Pembelajaran (KKTP). Penelitian ini bertujuan mendeskripsikan penerapan model Problem Based Learning (PBL) dan meningkatkan hasil belajar siswa melalui penerapan model tersebut. Penelitian menggunakan metode Penelitian Tindakan Kelas (PTK) berdasarkan model Kemmis dan McTaggart yang dilaksanakan dalam dua siklus. Setiap siklus meliputi perencanaan, pelaksanaan tindakan, observasi, dan refleksi. Subjek penelitian berjumlah 19 siswa kelas IV. Data dikumpulkan melalui observasi, tes hasil belajar, dan dokumentasi, kemudian dianalisis secara deskriptif. Hasil penelitian menunjukkan bahwa rata-rata aktivitas guru meningkat dari 56,73% pada Siklus I menjadi 79,81% pada Siklus II, sedangkan aktivitas siswa meningkat dari 59,71% menjadi 80,59%. Nilai rata-rata hasil belajar meningkat dari 48,16 pada pra-siklus menjadi 65,26 pada Siklus I dan 87,37 pada Siklus II. Ketuntasan klasikal juga meningkat dari 21,05% menjadi 52,63% dan 89,47%. Dengan demikian, penerapan PBL dapat meningkatkan proses pembelajaran dan hasil belajar Pendidikan Pancasila siswa kelas IV.

This study examines the implementation of Problem-Based Learning (PBL) assisted by flashcard media to improve third-grade elementary students’ critical thinking skills in Landscape (Bentang Alam) material. Methods: This study used a quantitative approach with a quasi-experimental, nonequivalent control-group design. The sample consisted of 44 third-grade students from SD Negeri in Semarang, divided into an experimental class (22 students) taught using PBL assisted by flashcards and a control class (22 students) taught using conventional learning. Data were collected using pretest and posttest instruments with 120 multiple-choice items (30 per skill) and analyzed using normality and homogeneity tests, paired-sample t-tests, independent-sample t-tests, Normalized Gain (N-Gain) analysis, and analysis of Covariance (ANCOVA) with the pretest as the covariate. Because of third-grade students' cognitive capacity, the test was administered in four separate sessions on four different days, with each session lasting approximately 45 minutes. Effect size was reported using Partial Eta Squared to measure the magnitude of the intervention’s impact. Both groups showed increased critical thinking ability after treatment, but the experimental group's increase was significantly higher than the control group's. After controlling for pretest scores, the ANCOVA results showed a significant difference between groups (F = 16989.679; p < .001; η²p = .998), indicating a large effect size. The experimental group's average N-Gain score was 0.7336, categorized as high and fairly effective, while the control group's average was 0.3784, categorized as medium and less effective. The greatest improvement occurred in the analysis and evaluation indicators. Implementing PBL assisted by flashcards effectively improves students’ critical thinking skills on Landscape material, as flashcards function not merely as visual media but as contextual problem triggers integrated into each stage of the PBL syntax. Keywords: problem-based learning, flashcard, critical thinking, landscape, elementary school.

This classroom action research was motivated by the low learning outcomes in Natural and Social Sciences (IPAS) among fourth-grade students at SD Negeri 11 Pauh, Padang City, where only 31.03% of students (10 of 29) achieved the learning objective achievement criterion (KKTP) of 80. This study aimed to describe the lesson planning, the implementation, and the improvement of IPAS learning outcomes through the Problem Based Learning (PBL) model. The research involved 28 and was conducted in two cycles (two meetings in cycle I and one meeting in cycle II), each consisting of planning, acting, observing, and reflecting, using qualitative and quantitative approaches. Data were collected through lesson plan assessment sheets, teacher and student activity observation sheets, and written tests, then analyzed using percentages, mean scores, and classical mastery. The lesson plan score increased from 77.78% to 86.11% in cycle I and reached 91.67% in cycle II. Teacher activity increased from 66.67% to 75.00% and 87.50%, while student activity increased from 62.50% to 75.00% and 87.50%. The mean knowledge score rose from 65.89 to 77.14 and 86.42, and classical mastery increased from 31.03% at baseline to 92.86% in cycle II, exceeding the 80% target. Attitude and skills scores reached 92.85 and 84.37. It is concluded that, in the context of this single-class action research, the implementation of PBL was associated with improved IPAS learning outcomes of fourth-grade students, although the findings cannot be generalised without a comparison group.

Twenty First Century Skills (21st CS) are considered to be a pathway of STEM/STEAM (Science, Technology, Engineering, Arts and Mathematics) Education, yet there is limited evidence at a large scale of the implementation of STEM/STEAM pedagogy in secondary schools of Pakistan. The research sought to understand the self-reported classroom practices of secondary school teachers across nine domains of pedagogical and infrastructural practices associated with STEM/STEAM learning, and to examine the differences in practices by teachers from different localities and males and females. The design of the study was descriptive, cross-sectional survey. The respondents comprised 1,099 STEM/STEAM engaged secondary teachers from all seven administrative provinces/territories of Pakistan who filled an 8-item Yes/No Resource Availability index along with a structured 51 item questionnaire on a 5-point Likert scale, which measured 8 practice constructs: Project- and Problem-Based Learning, Hands-On and Model-Making Practices, Inquiry-Based Learning, Use of Digital Tools and Technology, Arts Integration, Collaborative Learning, Problem-Solving and Design Thinking, and STEM/STEAM Competitions and Achievement Exposure. The instrument was expert validated and showed great internal consistency (α overall was .905). Results: Teachers indicated that they were implementing Project/Problem Based Learning (PBL) at a high level (M = 3.57), Competitions and Achievement Exposure at a high level (M = 3.48), and Arts Integration at a moderate level (M = 3.42), while they were implementing Collaborative Learning at a moderate level (M = 3.39), Problem Solving and Design Thinking at a moderate level (M = 3.34), and Inquiry Based Learning at a moderate level (M = 3.32), and Hands On/Model Making at a comparatively low level (M = 3.05). In general, 49.5% of cases, material and infrastructural resources were available. There was no significant difference between the availability of resources available to teachers by gender, but there was a significant difference by urban and rural (χ² = 22.449, p < .001), with teachers from urban schools saying they had less available in their classroom than teachers from rural schools, possibly because of the overcrowding of urban schools, rather than the fact that rural school resources are superior. Conclusion: relatively high levels of engagement with teacher-directed/low material cost practices and practices depending on sustained student autonomy or on physical materials or infrastructure or on the digital are relatively limited, with the exception of practices that rely on physical materials and infrastructure. Implications: The results justify investing more in infrastructure and professional development in hands-on, inquiry, and technologically focused practice and in the reallocation of resources based on per-capita classroom load instead of on an urban/rural administrative classification.

This case study examines how dialogic learning and teaching (DLT) can strengthen problem-based learning (PBL). Conducted in a fifth-semester communication course at Aalborg University, Denmark, the intervention explored whether the physical classroom can function as a meaningful dialogic space that enhances group work, collaboration, and student responsibility in alignment with PBL. Drawing on theoretical accounts of dialogue, particularly Wegerif’s framework, the study investigated class-level and group-level dialogue facilitated by the teacher rather than self-facilitated dialogue outsourced to isolated student groups. Empirical findings from surveys and classroom observations indicate that DLT fostered deeper engagement, strengthened mutual accountability, and improved students’ willingness to contribute, while also revealing tensions such as reduced opportunities for digital note-taking and the significant time required for high-quality dialogue. The study concludes that DLT can substantively enrich PBL by supporting shared problem exploration and collaborative meaning-making when adequate time and flexibility are provided.

Automotive electrical-system education requires an understanding of circuit principles and component functions, yet evaluations based on class averages can obscure individual differences and assessment limitations. This study examined changes in test performance before and after instruction recorded as problem-based learning in a headlamp and starter-system unit for Grade XI vocational automotive students. A one-group design was used to analyse 34 matched pre-test and post-test scores on a 0-to-100 scale. Descriptive statistics, paired t tests, Wilcoxon signed-rank tests, an exact sign test, standardized mean change, normalized gains, bootstrap confidence intervals, and exploratory analyses of baseline scores and gains were conducted. Mean scores increased from 71.91 to 95.88, representing a gain of 23.97 points. Thirty-two students improved, while two recorded lower post-test scores. All paired-change tests indicated statistically significant differences, with p values below 0.001, and the standardized within-student effect size was 1.09. An inverse association between baseline performance and arithmetic gain requires caution because the measures are mathematically linked. Seventeen students attained the maximum post-test score, indicating substantial ceiling concentration that may limit the assessment's discrimination at higher achievement levels. The results document a large, widespread improvement in recorded scores following the instructional unit. However, the absence of a comparison group prevents causal attribution of the improvement to problem-based learning. Student-level analysis and scrutiny of assessment properties offer a more informative basis for evaluating learning gains in vocational education.

This study was motivated by the low learning outcomes of students in dance education in Class VII.2 at SMP Negeri 40 Padang. The study aimed to improve students' learning outcomes through the implementation of the Problem Based Learning (PBL) model. This research employed Classroom Action Research (CAR), which was conducted in two cycles consisting of four stages: planning, implementation, observation, and reflection. The participants of this study were 30 students of Class VII.2 at SMP Negeri 40 Padang. The research instruments included learning activity observation sheets, written tests, and documentation. The results showed that the implementation of the Problem Based Learning (PBL) model successfully improved students' learning activities. The average percentage of students' learning activities increased from 49% in Cycle I to 85% in Cycle II. Students' learning outcomes also improved, as indicated by the increase in the average class score from 70 in Cycle I to 83 in Cycle II. Furthermore, the percentage of students achieving learning mastery increased from 23.3% (7 students) in Cycle I to 93.3% (28 students) in Cycle II. Based on these findings, it can be concluded that the implementation of the Problem Based Learning (PBL) model is effective in improving both students' learning activities and learning outcomes in dance education for Class VII.2 at SMP Negeri 40 Padang.

این پژوهش با انگیزه نتایج پایین یادگیری دانش‌آموزان در آموزش رقص در کلاس VII.2 مدرسه متوسطه دولتی ۴۰ پادانگ انجام شد. هدف پژوهش، بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان از طریق اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) بود. این پژوهش از روش پژوهش اقدام در کلاس (CAR) بهره برد که در دو چرخه و شامل چهار مرحله برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و تأمل انجام شد. شرکت‌کنندگان پژوهش ۳۰ نفر از دانش‌آموزان کلاس VII.2 مدرسه متوسطه دولتی ۴۰ پادانگ بودند. ابزارهای پژوهش شامل برگه‌های مشاهده فعالیت یادگیری، آزمون‌های کتبی و مستندسازی بود. نتایج نشان داد که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) به طور موفقیت‌آمیزی فعالیت‌های یادگیری دانش‌آموزان را بهبود بخشید. میانگین درصد فعالیت‌های یادگیری دانش‌آموزان از ۴۹٪ در چرخه اول به ۸۵٪ در چرخه دوم افزایش یافت. نتایج یادگیری دانش‌آموزان نیز بهبود یافت، به طوری که میانگین نمره کلاس از ۷۰ در چرخه اول به ۸۳ در چرخه دوم افزایش پیدا کرد. علاوه بر این، درصد دانش‌آموزانی که به تسلط یادگیری دست یافتند از ۲۳.۳٪ (۷ دانش‌آموز) در چرخه اول به ۹۳.۳٪ (۲۸ دانش‌آموز) در چرخه دوم افزایش یافت. بر اساس این یافته‌ها، می‌توان نتیجه گرفت که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) در بهبود فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان در آموزش رقص کلاس VII.2 مدرسه متوسطه دولتی ۴۰ پادانگ مؤثر است.

This article examines the didactic potential, role in improving educational effectiveness, and methodological characteristics of modern pedagogical technologies used to organize inorganic chemistry lessons. It analyzes opportunities for integrating problem-based learning, project-based learning, the STEAM approach, interactive teaching methods, and digital educational tools. The article also presents methodological recommendations for explaining chemical concepts to learners, simulating experiments, developing independent thinking, and connecting theoretical knowledge with practical applications.

این مقاله به بررسی ظرفیت آموزشی، نقش در بهبود اثربخشی آموزشی و ویژگی‌های روش‌شناختی فناوری‌های نوین آموزشی مورد استفاده در سازماندهی درس‌های شیمی معدنی می‌پردازد. فرصت‌های ادغام یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری مبتنی بر پروژه، رویکرد STEAM، روش‌های تدریس تعاملی و ابزارهای آموزشی دیجیتال را تحلیل می‌کند. همچنین، مقاله توصیه‌های روش‌شناختی برای توضیح مفاهیم شیمیایی به فراگیران، شبیه‌سازی آزمایش‌ها، توسعه تفکر مستقل و ارتباط دانش نظری با کاربردهای عملی ارائه می‌دهد.

Abstract: This study aimed to develop an e-module based on Problem Based Learning (PBL) assisted by Articulate Storyline on the topic of basic chemical laws for tenth-grade students and to examine its feasibility and practicality. The research employed the Research and Development (R&D) method with the 4D model, comprising Define, Design, Development, and Disseminate stages. The Define stage revealed that learning basic chemical laws at SMA Negeri 1 Percut Sei Tuan was still constrained by limited interactive media and low student engagement, based on a needs analysis involving 36 students. The Design stage produced an e-module built with Articulate Storyline covering five subtopics of basic chemical laws. In the Development stage, the e-module was validated by three material experts and three media experts, then trialed on one chemistry teacher and 36 students. The material and media validation obtained average percentages of 87.27% and 86.02%, both categorized as highly valid. The responses of the teacher and students reached 92.19% and 90.05%, both categorized as highly practical. These findings indicate that the developed e-module is feasible and practical for use as an alternative resource in basic chemical law instruction. Keyword: e-module, Problem Based Learning, Articulate Storyline, Basic Laws of Chemistry, 4D model. Abstrak: Penelitian ini bertujuan untuk mengembangkan e-modul berbasis Problem Based Learning (PBL) berbantuan Articulate Storyline pada materi hukum dasar kimia bagi peserta didik kelas X serta menguji tingkat kelayakan dan kepraktisannya. Penelitian ini menggunakan metode penelitian dan pengembangan (Research and Development/R&D) dengan model 4D yang terdiri atas tahap Define, Design, Development, dan Disseminate. Tahap Define menunjukkan bahwa pembelajaran materi hukum dasar kimia di SMA Negeri 1 Percut Sei Tuan masih terkendala keterbatasan media interaktif dan rendahnya keterlibatan peserta didik, berdasarkan analisis kebutuhan terhadap 36 peserta didik. Tahap Design menghasilkan rancangan e-modul menggunakan Articulate Storyline yang mencakup lima subbab materi hukum dasar kimia. Pada tahap Development, e-modul divalidasi oleh tiga ahli materi dan tiga ahli media, kemudian diujicobakan kepada satu guru kimia dan 36 peserta didik. Hasil validasi ahli materi dan ahli media masing-masing memperoleh persentase rata-rata sebesar 87,27% dan 86,02% dengan kategori sangat valid. Respon guru dan peserta didik masing-masing mencapai 92,19% dan 90,05% dengan kategori sangat praktis. Temuan ini menunjukkan bahwa e-modul yang dikembangkan layak dan praktis digunakan sebagai bahan ajar alternatif dalam pembelajaran materi hukum dasar kimia. Kata kunci: e-modul, Problem Based Learning, Articulate Storyline, Hukum-Hukum Dasar Kimia, model 4D.

چکیده: این پژوهش با هدف توسعه یک e-module مبتنی بر یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning - PBL) با کمک نرم‌افزار Articulate Storyline در موضوع قوانین پایه شیمی برای دانش‌آموزان پایه دهم و بررسی میزان قابلیت استفاده و عملی بودن آن انجام شد. روش پژوهش، تحقیق و توسعه (Research and Development - R&D) با مدل 4D شامل مراحل تعریف (Define)، طراحی (Design)، توسعه (Development) و انتشار (Disseminate) بود. در مرحله تعریف، مشخص شد که آموزش قوانین پایه شیمی در دبیرستان SMA Negeri 1 Percut Sei Tuan همچنان با محدودیت رسانه‌های تعاملی و مشارکت پایین دانش‌آموزان مواجه است که این امر بر اساس تحلیل نیازهای ۳۶ دانش‌آموز به دست آمد. در مرحله طراحی، یک e-module با استفاده از Articulate Storyline طراحی شد که پنج زیرموضوع از قوانین پایه شیمی را پوشش می‌دهد. در مرحله توسعه، e-module توسط سه متخصص محتوا و سه متخصص رسانه اعتبارسنجی شد و سپس بر روی یک معلم شیمی و ۳۶ دانش‌آموز آزمون گردید. اعتبارسنجی محتوا و رسانه به ترتیب میانگین درصدهای ۸۷٫۲۷٪ و ۸۶٫۰۲٪ را کسب کرد که هر دو در دسته بسیار معتبر قرار گرفتند. پاسخ‌های معلم و دانش‌آموزان به ترتیب به ۹۲٫۱۹٪ و ۹۰٫۰۵٪ رسید که هر دو در دسته بسیار عملی قرار گرفتند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که e-module توسعه‌یافته از نظر قابلیت استفاده و عملی بودن به عنوان منبع جایگزین در آموزش قوانین پایه شیمی مناسب است.

This study aims to determine whether the Problem-Based Learning (PBL) model assisted by Canva has an effect on the IPAS learning outcomes of fifth-grade students at SD Muhammadiyah 2 Kota Sorong. The study used a quantitative approach with a pre-experimental method and a One Group Pretest-Posttest Design. The subjects were 23 fifth-grade students. Data were collected through learning outcome tests in the form of pretests and posttests and an observation sheet of the implementation of the PBL model assisted by Canva. Data were analyzed using descriptive statistics, the Shapiro-Wilk normality test, and a Paired Sample t-test. The results showed that the mean pretest score was 45.65, while the mean posttest score was 83.48. The implementation of the five PBL stages obtained a score of 100% and was categorized as very good. The Shapiro-Wilk test showed that the pretest and posttest data were normally distributed. The Paired Sample t-test resulted in t = -15.062, df = 22, and Sig. (2-tailed) < 0.001. Because the significance value was less than 0.05, H0 was rejected and Ha was accepted. These findings indicate a significant difference between students' IPAS learning outcomes before and after the implementation of PBL assisted by Canva. The increase in learning outcomes was accompanied by active student involvement in identifying problems, discussing, completing LKPD, and presenting the results of group work.

این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با کمک نرم‌افزار Canva بر نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان Muhammadiyah 2 شهر سورونگ انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کمی و روش شبه‌آزمایشی و طرح یک گروهی پیش‌آزمون-پس‌آزمون انجام شد. جامعه پژوهش شامل ۲۳ دانش‌آموز پایه پنجم بود. داده‌ها از طریق آزمون‌های نتایج یادگیری به صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون و همچنین برگه مشاهده اجرای مدل PBL با کمک Canva گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk و آزمون t زوجی تحلیل شدند. نتایج نشان داد میانگین نمره پیش‌آزمون ۴۵.۶۵ و میانگین نمره پس‌آزمون ۸۳.۴۸ بود. اجرای پنج مرحله مدل PBL امتیاز ۱۰۰٪ را کسب کرد و در دسته بسیار خوب قرار گرفت. آزمون Shapiro-Wilk نشان داد که داده‌های پیش‌آزمون و پس‌آزمون دارای توزیع نرمال هستند. آزمون t زوجی با مقدار t = -15.062، درجه آزادی df = 22 و مقدار معناداری Sig. (2-tailed) < 0.001 به دست آمد. از آنجا که مقدار معناداری کمتر از ۰.۰۵ بود، فرض صفر (H0) رد و فرض مقابل (Ha) پذیرفته شد. این یافته‌ها نشان‌دهنده تفاوت معنادار بین نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان پیش و پس از اجرای مدل PBL با کمک Canva است. افزایش نتایج یادگیری با مشارکت فعال دانش‌آموزان در شناسایی مسئله‌ها، بحث، تکمیل LKPD و ارائه نتایج کار گروهی همراه بود.

This study aims to analyze the implementation of Problem Based Learning (PBL) in fostering deep learning on the human digestive system topic among fifth-grade students at SD Negeri Bulakan 02 and to identify its supporting and inhibiting factors. This study employed a descriptive qualitative approach, with data collected through observation, interviews, and documentation. Data were analyzed through data collection, data condensation, data presentation, and conclusion drawing. The results showed that the implementation of PBL through the stages of problem orientation, learning organization, investigation, presentation of results, and analysis and evaluation supported the development of mindful, meaningful, and joyful learning. Students were able to relate the digestive system concepts to everyday life, collaborate in groups, conduct investigations, and reflect on the learning process. Supporting factors included teacher preparedness, learning media, worksheets, group collaboration, and teacher guidance. Meanwhile, inhibiting factors included limited learning time, uneven student participation, and the need for guidance during the investigation process. Therefore, PBL can support deep learning, although students’ understanding has not yet been evenly achieved.

هدف این پژوهش تحلیل اجرای یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) در پرورش یادگیری عمیق در موضوع دستگاه گوارش انسان در میان دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SD Negeri Bulakan 02 و شناسایی عوامل حمایتی و بازدارنده آن است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی انجام شده و داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و اسناد جمع‌آوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها از طریق جمع‌آوری داده، تلخیص داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری صورت گرفته است. نتایج نشان داد که اجرای PBL از طریق مراحل جهت‌دهی به مسئله، سازماندهی یادگیری، تحقیق، ارائه نتایج و تحلیل و ارزیابی، به توسعه یادگیری آگاهانه، معنادار و لذت‌بخش کمک کرده است. دانش‌آموزان توانستند مفاهیم دستگاه گوارش را به زندگی روزمره مرتبط سازند، در گروه‌ها همکاری کنند، به تحقیق بپردازند و فرایند یادگیری را بازتاب دهند. عوامل حمایتی شامل آمادگی معلم، رسانه‌های آموزشی، برگه‌های کار، همکاری گروهی و راهنمایی معلم بودند. در مقابل، عوامل بازدارنده شامل محدودیت زمان یادگیری، مشارکت نامتوازن دانش‌آموزان و نیاز به راهنمایی در فرایند تحقیق بود. بنابراین، PBL می‌تواند از یادگیری عمیق حمایت کند، هرچند درک دانش‌آموزان هنوز به طور یکنواخت حاصل نشده است.

This research was motivated by the low learning outcomes of students in Pendidikan Pancasila learning. The purpose of this research was to improve the quality of the learning process and students’ learning outcomes through the Problem Based Learning model assisted by smart pocket board media in Grade IV of SDN 52 Kuranji, Padang City. This research used classroom action research consisting of planning, implementation, observation, and reflection stages. The research was conducted in two cycles with three meetings. The subjects were Grade IV students of SDN 52 Kuranji. Data were collected through observation, interviews, tests, and documentation, using observation sheets, test questions, and documentation as instruments. The results showed an improvement in the teaching-module aspect from 69.67% in Cycle I Meeting I to 76.78% in Cycle I Meeting II and 81.25% in Cycle II Meeting I. The teacher aspect increased from 78.22% to 83.06% and 93.54%, while the student aspect increased from 77.34% to 82.04% and 92.96%. The percentage of learning mastery increased from 63% in Cycle I Meeting I to 75% in Cycle I Meeting II and 87% in Cycle II Meeting I. These findings indicate that the Problem Based Learning model assisted by smart pocket board media improved the quality of the learning process and learning outcomes in Pendidikan Pancasila.

این پژوهش با انگیزه‌ی پایین بودن نتایج یادگیری دانش‌آموزان در درس آموزش پاندچاسیلا انجام شد. هدف این پژوهش، بهبود کیفیت فرایند یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان از طریق مدل یادگیری مبتنی بر مسئله با کمک رسانه‌ی تخته جیبی هوشمند در پایه چهارم دبستان SDN 52 Kuranji، شهر پادانگ بود. این پژوهش از روش پژوهش اقدام کلاسی شامل مراحل برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و تأمل استفاده کرد. پژوهش در دو چرخه با سه جلسه برگزار شد. شرکت‌کنندگان، دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان SDN 52 Kuranji بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه، آزمون و مستندسازی جمع‌آوری شد و از برگه‌های مشاهده، سؤالات آزمون و مستندسازی به عنوان ابزار استفاده گردید. نتایج نشان داد که جنبه‌ی ماژول آموزشی از ۶۹٫۶۷٪ در چرخه اول، جلسه اول به ۷۶٫۷۸٪ در چرخه اول، جلسه دوم و ۸۱٫۲۵٪ در چرخه دوم، جلسه اول افزایش یافت. جنبه معلم از ۷۸٫۲۲٪ به ۸۳٫۰۶٪ و ۹۳٫۵۴٪ و جنبه دانش‌آموز از ۷۷٫۳۴٪ به ۸۲٫۰۴٪ و ۹۲٫۹۶٪ افزایش یافت. درصد تسلط بر یادگیری از ۶۳٪ در چرخه اول، جلسه اول به ۷۵٪ در چرخه اول، جلسه دوم و ۸۷٪ در چرخه دوم، جلسه اول افزایش یافت. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل یادگیری مبتنی بر مسئله با کمک رسانه‌ی تخته جیبی هوشمند، کیفیت فرایند یادگیری و نتایج یادگیری را در آموزش پاندچاسیلا بهبود بخشیده است.

This study aims to describe the implementation of the Problem Based Learning (PBL) model assisted by Wordwall and its process in improving students’ learning outcomes and learning motivation on the topic “Forces Around Us” in Grade IV elementary school. The study employed Classroom Action Research (CAR) based on the Kemmis and McTaggart model, consisting of planning, action, observation, and reflection. The research was conducted at SD Negeri Banjaran 1 Kota Kediri with 31 fourth-grade students. Data were collected through observation and tests, while the data were analyzed using quantitative and qualitative approaches. The learning outcomes were analyzed based on the achievement of three learning objectives, while students’ motivation was observed through five assessment aspects. The results showed that the implementation of PBL improved throughout the research cycles, with an average implementation score increasing from 91.67% in Cycle I Meeting 1 to 100% in Cycle II Meeting 2. Students’ learning outcomes also increased from 71.61% to 91.29%, while learning motivation increased from 80.07% to 92.41%. These findings indicate that the implementation of PBL assisted by Wordwall can support active student involvement and contribute to the improvement of learning outcomes and motivation in learning the topic “Forces Around Us”. However, the individual contribution of PBL and Wordwall could not be quantitatively separated in this study.

هدف این پژوهش توصیف اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با کمک Wordwall و فرایند آن در بهبود نتایج یادگیری و انگیزش دانش‌آموزان در مبحث «نیروها در اطراف ما» در پایه چهارم دبستان است. این پژوهش از نوع پژوهش اقدام کلاسی (CAR) بر اساس مدل Kemmis و McTaggart بوده و شامل مراحل برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل است. پژوهش در دبستان دولتی Banjaran 1 شهر Kediri با حضور ۳۱ دانش‌آموز پایه چهارم انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده و آزمون گردآوری و با رویکردهای کمی و کیفی تحلیل شدند. نتایج یادگیری بر اساس تحقق سه هدف یادگیری تحلیل شد و انگیزش دانش‌آموزان از طریق پنج جنبه ارزیابی مورد مشاهده قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد که اجرای مدل PBL در طول چرخه‌های پژوهش بهبود یافته است، به‌طوری که میانگین امتیاز اجرا از ۹۱٫۶۷٪ در چرخه اول جلسه اول به ۱۰۰٪ در چرخه دوم جلسه دوم افزایش یافت. نتایج یادگیری دانش‌آموزان نیز از ۷۱٫۶۱٪ به ۹۱٫۲۹٪ و انگیزش یادگیری از ۸۰٫۰۷٪ به ۹۲٫۴۱٪ افزایش یافت. این یافته‌ها نشان می‌دهد که اجرای مدل PBL با کمک Wordwall می‌تواند مشارکت فعال دانش‌آموزان را تقویت کرده و به بهبود نتایج یادگیری و انگیزش در یادگیری مبحث «نیروها در اطراف ما» کمک کند. با این حال، سهم فردی مدل PBL و Wordwall در این پژوهش به صورت کمی قابل تفکیک نبود.

This study aims to analyze the comparison of student learning outcomes using the Teams Games Tournament (TGT) and Problem Based Learning (PBL) learning models in science (IPAS) subject on the topic of energy in Grade VI elementary school, as well as to examine the influence of gender on these outcomes. The study employed a quantitative descriptive comparative approach with 22 students of Class VI D as subjects, consisting of 12 male and 10 female students. Data were collected through learning outcome tests conducted under both learning conditions. Data analysis included descriptive statistics, Shapiro-Wilk normality test, Levene homogeneity test, Wilcoxon signed-rank test (comparing TGT and PBL within the same students), and Mann-Whitney U test (comparing male and female students). Results showed that the overall mean score for the TGT model (89.09; SD = 18.23) was higher than for the PBL model (84.55; SD = 21.32). The Wilcoxon signed-rank test yielded p = 0.190 (p > 0.05), indicating that the difference between TGT and PBL learning outcomes overall was not statistically significant. By gender, female students had higher average scores than males in both models (TGT: 94.00 vs 85.00; PBL: 92.00 vs 78.33), though the differences were not statistically significant (p = 0.101 for TGT and p = 0.102 for PBL). Learning mastery reached 81.8% in the TGT model and 72.7% in the PBL model, with female mastery (90.0% in both models) higher than males (75.0% in TGT and 58.3% in PBL). These findings imply the importance of differentiated learning based on gender to improve male students' learning mastery.

هدف این پژوهش تحلیل مقایسه‌ای نتایج یادگیری دانش‌آموزان با استفاده از مدل‌های یادگیری Teams Games Tournament (TGT) و Problem Based Learning (PBL) در درس علوم (IPAS) با موضوع انرژی در پایه ششم ابتدایی و همچنین بررسی تأثیر جنسیت بر این نتایج است. این پژوهش با رویکرد توصیفی-مقایسه‌ای کمی و با شرکت ۲۲ دانش‌آموز کلاس VI D (۱۲ پسر و ۱۰ دختر) انجام شد. داده‌ها از طریق آزمون‌های نتایج یادگیری که تحت هر دو شرایط یادگیری برگزار شد، جمع‌آوری گردید. تحلیل داده‌ها شامل آمار توصیفی، آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk، آزمون همگنی Levene، آزمون Wilcoxon signed-rank (مقایسه TGT و PBL در یک دانش‌آموز) و آزمون Mann-Whitney U (مقایسه دانش‌آموزان دختر و پسر) بود. نتایج نشان داد میانگین کلی نمره مدل TGT (۸۹٫۰۹؛ SD = ۱۸٫۲۳) بالاتر از مدل PBL (۸۴٫۵۵؛ SD = ۲۱٫۳۲) بود. آزمون Wilcoxon signed-rank مقدار p = ۰٫۱۹۰ (p > ۰٫۰۵) را نشان داد که بیانگر عدم تفاوت معنادار آماری بین نتایج یادگیری TGT و PBL به طور کلی است. بر اساس جنسیت، دانش‌آموزان دختر در هر دو مدل میانگین نمره بالاتری نسبت به پسران داشتند (TGT: ۹۴٫۰۰ در مقابل ۸۵٫۰۰؛ PBL: ۹۲٫۰۰ در مقابل ۷۸٫۳۳)، هرچند این تفاوت‌ها از نظر آماری معنادار نبود (p = ۰٫۱۰۱ برای TGT و p = ۰٫۱۰۲ برای PBL). میزان تسلط یادگیری در مدل TGT به ۸۱٫۸٪ و در مدل PBL به ۷۲٫۷٪ رسید و تسلط دختران (۹۰٫۰٪ در هر دو مدل) بالاتر از پسران بود (۷۵٫۰٪ در TGT و ۵۸٫۳٪ در PBL). این یافته‌ها بر اهمیت یادگیری تفکیکی بر اساس جنسیت برای بهبود تسلط یادگیری دانش‌آموزان پسر دلالت دارد.

IPAS learning outcomes of third-grade students at SD Negeri Tongano Barat were low: only 3 of 16 students (19%) met the learning objective achievement criterion (KKTP) in the baseline data. This classroom action research aimed to describe the implementation of Problem Based Learning (PBL) and to improve IPAS learning outcomes. Following the Kemmis and McTaggart model, the study was conducted in two cycles of two meetings each during the even semester of the 2025/2026 academic year, involving 16 students (4 boys, 12 girls). Data were collected through observation of teacher and student activities, learning tests, and documentation, and analyzed descriptively using a KKTP of 65. Teacher activity rose from 63% (good) to 93% (very good), and student activity from 50% (fair) to 90% (very good). Classical mastery increased from 19% at baseline to 56% in cycle I and 88% in cycle II, while mean scores were 48, 70, and 86. PBL improved learning activity and IPAS learning outcomes of third-grade students.

نتایج یادگیری درس علوم تجربی و اجتماعی (IPAS) دانش‌آموزان پایه سوم دبستان دولتی تونگانو بارات پایین بود؛ به‌طوری‌که تنها ۳ نفر از ۱۶ دانش‌آموز (۱۹٪) در داده‌های خط پایه به معیار تحقق هدف یادگیری (KKTP) دست یافتند. هدف این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی، توصیف اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning؛ PBL) و ارتقای نتایج یادگیری IPAS بود. این مطالعه با پیروی از مدل Kemmis و McTaggart در دو چرخه، هر یک شامل دو جلسه، در نیم‌سال زوج سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ و با مشارکت ۱۶ دانش‌آموز (۴ پسر، ۱۲ دختر) انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده فعالیت‌های معلم و دانش‌آموز، آزمون‌های یادگیری و مستندسازی گردآوری و به‌صورت توصیفی با استفاده از KKTP برابر با ۶۵ تحلیل شدند. فعالیت معلم از ۶۳٪ (خوب) به ۹۳٪ (بسیار خوب) و فعالیت دانش‌آموز از ۵۰٪ (متوسط) به ۹۰٪ (بسیار خوب) افزایش یافت. تسلط کلاسی از ۱۹٪ در خط پایه به ۵۶٪ در چرخه اول و ۸۸٪ در چرخه دوم رسید و میانگین نمرات به‌ترتیب ۴۸، ۷۰ و ۸۶ بود. مدل PBL موجب بهبود فعالیت یادگیری و نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان پایه سوم شد.

This classroom action research article presents the use of Problem Based Learning (PBL) to improve Grade V pupils' Pancasila Education learning outcomes on the application of Pancasila values in everyday life. The context comprises 28 pupils at SDN Pakis V/372 Surabaya and includes a pre-cycle followed by two cycles of planning, action, observation, and reflection. Learning activities center on contextual case analysis, group investigation, presentation of solutions, and individual evaluation. Learning outcomes are measured using five multiple-choice items, three short-answer items, and two constructed-response items. Descriptive analysis yields mean scores of 63.72, 79.51, and 87.97, while mastery increases from 28.57% to 71.43% and 96.43%. The 85% class mastery target is reached in Cycle II, although one pupil still requires targeted remediation. Cycle II improvements emphasize individual initial responses, rotating group roles, comparison of alternative actions, and evidence-based reasoning.

این مقاله پژوهش اقدام کلاسی به کارگیری یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning - PBL) را برای بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم در درس آموزش پاندچاسیلا با محوریت کاربرد ارزش‌های پاندچاسیلا در زندگی روزمره ارائه می‌دهد. جامعه پژوهش شامل ۲۸ دانش‌آموز دبستان SDN Pakis V/372 سورابایا است و شامل یک مرحله پیش‌چرخه و دو چرخه برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و بازتاب می‌باشد. فعالیت‌های یادگیری بر تحلیل موردی زمینه‌ای، پژوهش گروهی، ارائه راه‌حل‌ها و ارزیابی فردی متمرکز است. نتایج یادگیری با استفاده از پنج سؤال چندگزینه‌ای، سه سؤال کوتاه‌پاسخ و دو سؤال پاسخ‌ساز اندازه‌گیری می‌شود. تحلیل توصیفی میانگین نمرات ۶۳٫۷۲، ۷۹٫۵۱ و ۸۷٫۹۷ را نشان می‌دهد و میزان تسلط از ۲۸٫۵۷٪ به ۷۱٫۴۳٪ و ۹۶٫۴۳٪ افزایش می‌یابد. هدف تسلط کلاسی ۸۵٪ در چرخه دوم محقق می‌شود، هرچند یک دانش‌آموز همچنان به جبرانسازی هدفمند نیاز دارد. بهبودهای چرخه دوم بر پاسخ‌های اولیه فردی، چرخش نقش‌های گروهی، مقایسه اقدامات جایگزین و استدلال مبتنی بر شواهد تأکید دارد.

The ability of fifth-grade students at SDN Kalibening to write direct and indirect sentences was still low because instruction was teacher-centered and lacked concrete media. This classroom action research aimed to describe the implementation of Problem Based Learning (PBL) supported by Transformation Cards and Transformation Shirts, to determine the improvement in students' ability to write direct and indirect sentences, and to describe the obstacles encountered. The study followed the Kemmis and McTaggart model in two cycles in September 2026 with nine students. Cycle I used Transformation Cards in groups, while Cycle II used Transformation Shirts and a Help Post individually. Data were collected through written tests and observation and analyzed descriptively. The class mean score increased from 56.67 in Cycle I to 77.78 in Cycle II, and classical mastery increased from 44.44% to 77.78%, exceeding the 75% success indicator. The scores of all nine students increased, although two students remained below the minimum mastery criterion. The obstacles were the dominance of certain students in group work and the low basic reading and writing skills of two students. PBL supported by these media can be an alternative for teaching direct and indirect sentence writing in elementary schools.

توانایی دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN Kalibening در نوشتن جملات مستقیم و غیرمستقیم همچنان پایین بود، زیرا آموزش به صورت معلم‌محور و بدون استفاده از رسانه‌های عینی انجام می‌شد. این پژوهش اقدام پژوهی کلاسی با هدف توصیف اجرای یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با حمایت کارت‌های تبدیل و پیراهن‌های تبدیل، تعیین میزان بهبود توانایی دانش‌آموزان در نوشتن جملات مستقیم و غیرمستقیم، و توصیف موانع موجود انجام شد. این مطالعه بر اساس مدل Kemmis و McTaggart در دو چرخه در سپتامبر ۲۰۲۶ با حضور ۹ دانش‌آموز اجرا شد. در چرخه اول، کارت‌های تبدیل به صورت گروهی و در چرخه دوم، پیراهن‌های تبدیل و ایستگاه کمک به صورت فردی مورد استفاده قرار گرفت. داده‌ها از طریق آزمون کتبی و مشاهده جمع‌آوری و به صورت توصیفی تحلیل شدند. میانگین نمره کلاس از ۵۶٫۶۷ در چرخه اول به ۷۷٫۷۸ در چرخه دوم افزایش یافت و تسلط کلاسیک از ۴۴٫۴۴٪ به ۷۷٫۷۸٪ رسید که از شاخص موفقیت ۷۵٪ فراتر رفت. نمرات هر ۹ دانش‌آموز افزایش یافت، اگرچه دو دانش‌آموز همچنان زیر معیار حداقل تسلط باقی ماندند. موانع موجود شامل سلطه برخی دانش‌آموزان در کار گروهی و پایین بودن مهارت‌های پایه خواندن و نوشتن دو دانش‌آموز بود. یادگیری مبتنی بر مسئله با حمایت این رسانه‌ها می‌تواند جایگزینی برای آموزش نوشتن جملات مستقیم و غیرمستقیم در مدارس ابتدایی باشد.

Science learning at the junior secondary school (SMP) level plays a strategic role in developing students’ scientific literacy and critical thinking skills; however, its implementation continues to face various structural and pedagogical challenges. This study aims to analyze the problems of science learning at the SMP level in Parigi Moutong Regency from the perspective of science teachers as curriculum implementers in the field. A descriptive qualitative approach was employed, involving ten science teachers from ten public junior secondary schools distributed across several sub-districts with varying accreditation levels of A, B, and C. Data were collected using an instrument combining a four-point Likert scale and open-ended questions covering four aspects: scientific literacy, learning conditions, technology utilization, and virtual laboratory experience. The data were analyzed thematically through the stages of data reduction, data display, and conclusion drawing. The findings indicate that the main problems include low levels of students’ scientific literacy and critical thinking skills, learning that tends to emphasize procedural mastery of concepts and remains teacher-centered, limited laboratory facilities and practical equipment, and suboptimal utilization of digital technology, although most teachers are familiar with virtual laboratories such as PhET. Science teachers expressed the need for capacity building through training, integration of STEM-based Problem-Based Learning and Project-Based Learning models, and more systematic utilization of virtual laboratories. These findings provide a basis for strengthening teacher competencies and developing contextual learning innovations that are responsive to regional conditions.

آموزش علوم در مقطع متوسطه اول نقش راهبردی در توسعه سواد علمی و مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان ایفا می‌کند؛ با این حال، اجرای آن همچنان با چالش‌های ساختاری و آموزشی متعددی مواجه است. هدف این پژوهش تحلیل مسائل آموزش علوم در مقطع متوسطه اول شهرستان پاریگی موتونگ از منظر دبیران علوم به عنوان مجریان برنامه درسی در میدان عمل است. این مطالعه با رویکرد کیفی توصیفی انجام شده و شامل ده دبیر علوم از ده مدرسه متوسطه اول دولتی در مناطق مختلف با سطوح اعتبارسنجی A، B و C می‌باشد. داده‌ها با استفاده از ابزاری ترکیبی شامل مقیاس لیکرت چهار گزینه‌ای و پرسش‌های باز در چهار محور سواد علمی، شرایط یادگیری، بهره‌گیری از فناوری و تجربه آزمایشگاه مجازی گردآوری شد. داده‌ها به صورت موضوعی و از طریق مراحل کاهش داده، نمایش داده و نتیجه‌گیری تحلیل شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که مسائل اصلی شامل پایین بودن سطح سواد علمی و مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان، آموزش مبتنی بر تسلط رویه‌ای بر مفاهیم و محوریت معلم، محدودیت امکانات آزمایشگاهی و تجهیزات عملی و استفاده ناکافی از فناوری دیجیتال است، هرچند اکثر دبیران با آزمایشگاه‌های مجازی مانند PhET آشنایی دارند. دبیران علوم نیاز به توانمندسازی از طریق آموزش، ادغام الگوهای یادگیری مبتنی بر مسئله و پروژه با رویکرد STEM و بهره‌گیری نظام‌مندتر از آزمایشگاه‌های مجازی را ابراز کردند. این یافته‌ها مبنایی برای تقویت شایستگی‌های معلمان و توسعه نوآوری‌های آموزشی زمینه‌مند و متناسب با شرایط منطقه‌ای فراهم می‌کند.

This classroom action research aimed to improve the learning outcomes of sixth-grade students in Pendidikan Pancasila through the Problem Based Learning (PBL) model assisted by interactive Wordwall quizzes. The research was conducted at SD Negeri 1 Gendongan with 20 sixth-grade students as the subjects. The research consisted of two cycles involving planning, action, observation, and reflection. Data were collected through tests, observations, and interviews. The results showed continuous improvement in students' learning mastery. In the pre-cycle, 8 students (40%) achieved the learning mastery criterion. In Cycle I, 13 students (65%) achieved mastery, and in Cycle II, the number increased to 17 students (85%). The highest score increased from 85 in the pre-cycle to 90 in Cycle I and 95 in Cycle II. These findings indicate that PBL assisted by interactive Wordwall quizzes can improve learning outcomes and support more active, engaging, and meaningful Pendidikan Pancasila learning. Keywords: Problem Based Learning 1, Wordwall 2, learning outcomes 3

این پژوهش اقدام پژوهی کلاسی با هدف ارتقای نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه ششم در درس آموزش پنج‌اصل پاندچاسیلا از طریق مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با کمک آزمون‌های تعاملی Wordwall انجام شد. پژوهش در دبستان دولتی شماره ۱ گندونگان با شرکت ۲۰ دانش‌آموز پایه ششم به عنوان نمونه انجام گرفت. پژوهش شامل دو چرخه بود که مراحل برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و تأمل را دربر می‌گرفت. داده‌ها از طریق آزمون، مشاهده و مصاحبه گردآوری شد. نتایج نشان داد که تسلط یادگیری دانش‌آموزان به طور مستمر بهبود یافت. در مرحله پیش‌چرخه، ۸ دانش‌آموز (۴۰٪) به معیار تسلط یادگیری دست یافتند. در چرخه اول، ۱۳ دانش‌آموز (۶۵٪) و در چرخه دوم این تعداد به ۱۷ دانش‌آموز (۸۵٪) افزایش یافت. بالاترین نمره از ۸۵ در پیش‌چرخه به ۹۰ در چرخه اول و ۹۵ در چرخه دوم افزایش یافت. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل PBL با کمک آزمون‌های تعاملی Wordwall می‌تواند نتایج یادگیری را بهبود بخشد و یادگیری آموزش پنج‌اصل پاندچاسیلا را فعال‌تر، جذاب‌تر و معنادارتر سازد.

Islamic education plays a crucial role in shaping students who not only understand the religion but are also capable of applying Islamic values in their daily lives. However, the instructional process in Islamic education faces several challenges, such as an over-reliance on teacher-centered methods, the use of approaches ill-suited to the context, and limited student participation. This study aims to examine teaching methods in Islamic education and explore how these methods can enhance the effectiveness of teaching and learning. A library research methodology was employed, involving the analysis of various sources such as journal articles, academic books, and other scholarly materials. The data were analyzed using both descriptive and analytical methods, involving the selection, categorization, comparison, interpretation, and synthesis of findings from prior research. The results indicate that the success of Islamic education is significantly influenced by the alignment of teaching methods with learning objectives, student characteristics, the subject matter, teacher competence, the learning environment, and technological advancements. Approaches that are contextual, learner-centered, active, collaborative, problem-based, and adaptable to technological developments have the potential to enhance students' engagement, understanding, critical thinking skills, and application of Islamic values. Consequently, the implementation of learning approaches in Islamic education cannot be uniform; rather, it must be tailored to the specific context and requirements of the learning activities. This study offers a conceptual contribution by providing an integrative understanding of the importance of selecting contextual learning approaches as a means to improve the effectiveness of the teaching and learning process in Islamic education.

آموزش اسلامی نقش حیاتی در شکل‌دهی به دانش‌آموزانی ایفا می‌کند که نه‌تنها دین را درک می‌کنند، بلکه قادر به به‌کارگیری ارزش‌های اسلامی در زندگی روزمره خود نیز هستند. با این حال، فرایند تدریس در آموزش اسلامی با چالش‌هایی مواجه است؛ از جمله اتکای بیش از حد به روش‌های معلم‌محور، استفاده از رویکردهایی که با زمینه آموزشی سازگار نیستند و مشارکت محدود دانش‌آموزان. هدف این پژوهش بررسی روش‌های تدریس در آموزش اسلامی و واکاوی چگونگی ارتقای اثربخشی فرایند یاددهی‌ـ‌یادگیری از طریق این روش‌ها است. این پژوهش با روش کتابخانه‌ای انجام شده و تحلیل منابع مختلفی همچون مقالات علمی، کتب دانشگاهی و سایر منابع پژوهشی را دربر می‌گیرد. داده‌ها با استفاده از روش‌های توصیفی و تحلیلی مورد بررسی قرار گرفتند که شامل انتخاب، دسته‌بندی، مقایسه، تفسیر و تلفیق یافته‌های پژوهش‌های پیشین می‌شود. نتایج نشان می‌دهد موفقیت آموزش اسلامی به طور معناداری تحت تأثیر همسویی روش‌های تدریس با اهداف یادگیری، ویژگی‌های دانش‌آموزان، محتوای درسی، شایستگی معلم، محیط یادگیری و پیشرفت‌های فناورانه قرار دارد. رویکردهایی که زمینه‌محور، یادگیرنده‌محور، فعال، مشارکتی، مسئله‌محور و سازگار با تحولات فناوری هستند، می‌توانند مشارکت، درک، مهارت‌های تفکر انتقادی و به‌کارگیری ارزش‌های اسلامی را در دانش‌آموزان ارتقا دهند. بنابراین، اجرای رویکردهای یادگیری در آموزش اسلامی نمی‌تواند یکسان باشد؛ بلکه باید متناسب با زمینه و الزامات خاص فعالیت‌های یادگیری تنظیم شود. این پژوهش با ارائه درکی تلفیقی از اهمیت انتخاب رویکردهای یادگیری زمینه‌محور، سهمی مفهومی در بهبود اثربخشی فرایند یاددهی‌ـ‌یادگیری در آموزش اسلامی ارائه می‌دهد.

Learning at university level needs to be geared towards engaging students in understanding, analysing and solving problems related to the learning context. Problem-Based Learning (PBL) is a relevant model for fostering such learning experiences, particularly in the education of trainee teachers, who require the ability to manage problem-solving-based learning. This study aims to identify and analyse the needs of prospective teacher students regarding the implementation of PBL in the Primary School Teacher Education Programme (PGSD). The study employed a descriptive quantitative approach and was conducted in March 2026, involving 52 fourth-semester students selected through purposive sampling. Data were collected using a closed-ended questionnaire with a Likert scale comprising 20 positive statements. The instrument measured five aspects of PBL, including problem orientation, organisation of learning activities, individual and group investigation, development and presentation of results, and evaluation of the learning process. The results of the expert validation indicated a validity rate of 90.8 per cent, whilst the Cronbach’s alpha value of 0.863 indicated very high reliability. Data analysis was carried out using frequency distributions, percentages and mean values for each aspect. The research findings revealed that students have a need for all aspects of PBL, with an emphasis on engagement with problems, investigative activities, and the development and presentation of solutions. These findings can serve as a basis for the design of a systematic PBL programme tailored to the characteristics of prospective primary school teachers

یادگیری در سطح دانشگاهی باید به گونه‌ای هدایت شود که دانشجویان را در درک، تحلیل و حل مسائل مرتبط با زمینه یادگیری درگیر سازد. یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) مدلی مناسب برای تقویت چنین تجارب یادگیری است، به ویژه در آموزش دانشجویان معلم آینده که نیازمند توانایی مدیریت یادگیری مبتنی بر حل مسئله هستند. هدف این پژوهش شناسایی و تحلیل نیازهای دانشجویان معلم آینده در خصوص اجرای PBL در برنامه آموزش معلمان دبستان (PGSD) است. این پژوهش با رویکرد توصیفی-کمی و در اسفند ۱۴۰۴ انجام شد و ۵۲ دانشجوی ترم چهارم که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند، در آن شرکت داشتند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه بسته با مقیاس لیکرت شامل ۲۰ گزاره مثبت گردآوری شد. این ابزار پنج جنبه از PBL را اندازه‌گیری کرد: جهت‌گیری مسئله، سازماندهی فعالیت‌های یادگیری، پژوهش فردی و گروهی، توسعه و ارائه نتایج، و ارزیابی فرایند یادگیری. نتایج روایی توسط خبرگان، نرخ روایی ۹۰.۸ درصد را نشان داد و مقدار آلفای کرونباخ ۰.۸۶۳ بیانگر پایایی بسیار بالا بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از توزیع فراوانی، درصدها و میانگین هر جنبه انجام شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که دانشجویان به همه جنبه‌های PBL نیاز دارند و بر درگیری با مسائل، فعالیت‌های پژوهشی و توسعه و ارائه راه‌حل‌ها تأکید دارند. این یافته‌ها می‌تواند مبنایی برای طراحی برنامه‌ای نظام‌مند از PBL متناسب با ویژگی‌های معلمان آینده دبستان قرار گیرد.

This study aimed to improve IPAS (Natural and Social Sciences) learning outcomes through the application of the Problem Based Learning (PBL) model on the topic of Natural Features among fifth-grade students of SD Inpres Kakaskasen Dua. The research method used was Classroom Action Research (CAR) conducted in two cycles. Each cycle consisted of four stages, namely planning, implementation of the action, observation, and reflection. The subjects of this study were fifth-grade students of SD Inpres Kakaskasen Dua, totaling 26 students, consisting of 12 male students and 14 female students. The data collection techniques used were observation and learning outcome tests. The results showed that the application of the Problem Based Learning model could improve student learning outcomes. In cycle I, the percentage of learning mastery reached 62.88%, so it did not yet meet the classical mastery criterion of 75%. After learning improvements were made in cycle II, the percentage of learning mastery increased to 83.84% and had reached the established mastery criterion. In addition to the improvement in learning outcomes, students also showed better activeness in asking questions, discussing, expressing opinions, and relating learning material to everyday life. Based on these results, it can be concluded that the application of the Problem Based Learning model can improve IPAS learning outcomes on the topic of Natural Features among fifth-grade students of SD Inpres Kakaskasen Dua.

هدف این پژوهش، ارتقای نتایج یادگیری علوم طبیعی و اجتماعی (IPAS) از طریق به‌کارگیری مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) در موضوع ویژگی‌های طبیعی در میان دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SD Inpres Kakaskasen Dua بود. روش پژوهش مورد استفاده، پژوهش اقدام کلاسی (CAR) بود که در دو چرخه اجرا شد. هر چرخه شامل چهار مرحله برنامه‌ریزی، اجرای اقدام، مشاهده و تأمل بود. شرکت‌کنندگان این پژوهش، دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SD Inpres Kakaskasen Dua به تعداد ۲۶ نفر (۱۲ دانش‌آموز پسر و ۱۴ دانش‌آموز دختر) بودند. تکنیک‌های گردآوری داده شامل مشاهده و آزمون نتایج یادگیری بود. نتایج نشان داد که به‌کارگیری مدل یادگیری مبتنی بر مسئله می‌تواند نتایج یادگیری دانش‌آموزان را بهبود بخشد. در چرخه اول، درصد تسلط یادگیری به ۶۲٫۸۸٪ رسید که هنوز معیار تسلط کلاسیک ۷۵٪ را برآورده نمی‌کرد. پس از انجام بهبودهای آموزشی در چرخه دوم، درصد تسلط یادگیری به ۸۳٫۸۴٪ افزایش یافت و به معیار تعیین‌شده رسید. علاوه بر بهبود نتایج یادگیری، دانش‌آموزان همچنین فعالیت بیشتری در پرسشگری، بحث، بیان نظرات و ارتباط دادن مطالب آموزشی با زندگی روزمره نشان دادند. بر اساس این نتایج، می‌توان نتیجه گرفت که به‌کارگیری مدل یادگیری مبتنی بر مسئله می‌تواند نتایج یادگیری علوم طبیعی و اجتماعی را در موضوع ویژگی‌های طبیعی در میان دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SD Inpres Kakaskasen Dua بهبود بخشد.

Background Faculty development grant programs are strategic levers for improving teaching quality, curriculum design, and student learning, yet longitudinal evaluations remain scarce. In this study, we assess King Saud University's Program for Excellence in Learning and Teaching (PELT)— an early university-wide faculty teaching-grant initiative —examining its implementation, faculty uptake, and programmatic evolution over a decade. Methods Using a longitudinal, multi-source program-evaluation design, we analyzed eight PELT cycles through 157 completed grants, faculty ( n = 108) and student ( n = 413) surveys, and descriptive benchmarking against 11 international peers. Survey data were analyzed using descriptive statistics, and selected faculty ratings were compared using Mann–Whitney U -tests. Results PELT evolved from a high-volume inaugural phase (71 grants) to a more selective model (6–11 grants annually) with a 95.7% completion rate. Participation remained broadly balanced across Humanities (34.4%), Science (30.6%), and Health (28.0%), supporting cross-disciplinary engagement. Teaching and assessment strategies (51% of funded projects) consistently dominated, with targeted emphases on job-market skills and e-learning in specific cycles. Among student respondents, 71.9% prioritized professional skills for employability, 52% favored problem-based learning, and 57% preferred project-based assessment over traditional exams. Successful grantees reported high overall satisfaction with the program (mean = 4.5/5), whereas non-applicants highlighted awareness gaps (54.5%) and workload constraints (33.3%) as key barriers. A statistically significant perceptual divide emerged between accepted and rejected applicants ( p ≤ 0.001), and international benchmarking positioned PELT in alignment with corresponding teaching-grant schemes. Conclusions PELT offers a replicable model for university teaching-grant schemes that combines faculty development, student-centered priorities, and longitudinal evolution. The findings support strategies such as targeted outreach, formalized resubmission pathways, and tiered funding to advance pedagogical innovation and strengthen educational development.

زمینه و هدف: برنامه‌های اعطای گرنت توسعه اعضای هیئت علمی، اهرم‌های راهبردی برای ارتقای کیفیت تدریس، طراحی برنامه درسی و یادگیری دانشجویان هستند، با این حال ارزیابی‌های طولی آن‌ها همچنان نادر است. در این مطالعه، برنامه تعالی در یادگیری و تدریس (PELT) دانشگاه King Saud—به عنوان یکی از نخستین ابتکارات اعطای گرنت تدریس در سطح دانشگاه—از نظر اجرا، مشارکت اعضای هیئت علمی و تحول برنامه‌ای طی یک دهه مورد ارزیابی قرار گرفته است. روش‌ها: با استفاده از یک طرح ارزیابی برنامه‌ای طولی و چندمنبعی، هشت دوره PELT از طریق ۱۵۷ گرنت تکمیل‌شده، پرسشنامه‌های اعضای هیئت علمی (n = 108) و دانشجویان (n = 413) و بنچمارک توصیفی با ۱۱ دانشگاه بین‌المللی همتا تحلیل شد. داده‌های پرسشنامه با آمار توصیفی تحلیل گردید و ارزیابی‌های منتخب اعضای هیئت علمی با آزمون Mann–Whitney U مقایسه شد. یافته‌ها: PELT از یک فاز آغازین با حجم بالا (۷۱ گرنت) به مدلی گزینشی‌تر (۶ تا ۱۱ گرنت سالانه) با نرخ تکمیل ۹۵/۷٪ تحول یافت. مشارکت در سه حوزه علوم انسانی (۳۴/۴٪)، علوم پایه (۳۰/۶٪) و سلامت (۲۸/۰٪) به طور گسترده متوازن باقی ماند و از تعامل میان‌رشته‌ای حمایت کرد. راهبردهای تدریس و ارزیابی (۵۱٪ پروژه‌های تأمین مالی‌شده) همواره غالب بودند و در برخی دوره‌ها بر مهارت‌های بازار کار و آموزش الکترونیکی تأکید ویژه شد. در میان پاسخ‌دهندگان دانشجو، ۷۱/۹٪ مهارت‌های حرفه‌ای برای اشتغال‌پذیری را در اولویت قرار دادند، ۵۲٪ یادگیری مبتنی بر مسئله را ترجیح دادند و ۵۷٪ ارزیابی مبتنی بر پروژه را به آزمون‌های سنتی ترجیح دادند. دریافت‌کنندگان موفق گرنت رضایت کلی بالایی از برنامه گزارش کردند (میانگین = ۴/۵ از ۵)، در حالی که غیرمتقاضیان، کمبود آگاهی (۵۴/۵٪) و محدودیت‌های حجم کار (۳۳/۳٪) را به عنوان موانع اصلی مطرح کردند. شکاف ادراکی معناداری بین متقاضیان پذیرفته‌شده و ردشده مشاهده شد (p ≤ 0.001) و بنچمارک بین‌المللی، PELT را هم‌راستا با طرح‌های مشابه گرنت تدریس قرار داد. نتیجه‌گیری: PELT مدلی قابل تکرار برای طرح‌های گرنت تدریس دانشگاهی ارائه می‌دهد که توسعه اعضای هیئت علمی، اولویت‌های دانشجومحور و تحول طولی را ترکیب می‌کند. یافته‌ها از راهبردهایی مانند اطلاع‌رسانی هدفمند، مسیرهای رسمی بازارسال و تأمین مالی طبقه‌بندی‌شده برای پیشبرد نوآوری آموزشی و تقویت توسعه آموزشی حمایت می‌کند.

Problem-Based Learning (PBL) is increasingly recognised as an effective approach for promoting students' critical thinking, problem-solving, and conceptual understanding in mathematics. Although PBL is emphasised in the Ghanaian Senior High School mathematics curriculum, its classroom implementation remains limited, and empirical evidence on the role of Professional Learning Communities (PLCs) in supporting it is scarce. This study examined the extent to which PLCs are associated with teachers' implementation of PBL. An explanatory sequential mixed-methods design was adopted. Data were collected from 86 mathematics teachers and school administrators in three public Senior High Schools using a structured questionnaire (83 valid responses retained for quantitative analysis), followed by semi-structured interviews with 15 teachers. Quantitative data were analysed using descriptive statistics and multiple linear regression, and qualitative data were analysed thematically. Participants reported high levels of PLC participation (M = 3.47) and PBL implementation (M = 3.48). The five PLC dimensions jointly predicted PBL implementation, R² = .424, F(5, 77) = 11.345, p < .001. Shared Mission, Vision and Values, Collective Responsibility for Student Learning, and Collective Inquiry were significant individual predictors. Interviews indicated that PLCs were associated with collaborative lesson planning, professional dialogue, reflective practice, and teachers' confidence in implementing PBL, while inadequate time, limited instructional resources, and insufficient institutional support constrained implementation. Effective PLCs are associated with teachers' greater capacity to implement PBL in Senior High School mathematics. Strengthening PLC activities through continuous professional development, structured collaboration, and adequate resource provision is recommended to support sustained PBL implementation.

یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) به طور فزاینده‌ای به عنوان رویکردی مؤثر برای ارتقای تفکر انتقادی، حل مسئله و درک مفهومی دانش‌آموزان در ریاضیات شناخته می‌شود. اگرچه PBL در برنامه درسی ریاضیات دبیرستان‌های غنا مورد تأکید قرار گرفته است، اجرای آن در کلاس درس همچنان محدود باقی مانده و شواهد تجربی درباره نقش جوامع یادگیری حرفه‌ای (PLCs) در حمایت از آن اندک است. این پژوهش میزان ارتباط PLCها با اجرای PBL توسط معلمان را بررسی کرد. طرح پژوهش آمیخته تبیینی-توالی‌دار به کار گرفته شد. داده‌ها از ۸۶ معلم و مدیر ریاضی در سه دبیرستان دولتی با استفاده از پرسشنامه ساختاریافته (۸۳ پاسخ معتبر برای تحلیل کمی حفظ شد) گردآوری شد و سپس مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۵ معلم انجام گرفت. داده‌های کمی با استفاده از آمار توصیفی و رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شد و داده‌های کیفی به صورت تماتیک مورد تحلیل قرار گرفت. شرکت‌کنندگان سطوح بالایی از مشارکت در PLC (M = 3.47) و اجرای PBL (M = 3.48) را گزارش کردند. پنج بُعد PLC به طور مشترک اجرای PBL را پیش‌بینی کردند، R² = .424, F(5, 77) = 11.345, p < .001. مأموریت، چشم‌انداز و ارزش‌های مشترک، مسئولیت جمعی برای یادگیری دانش‌آموزان و پژوهش جمعی پیش‌بین‌های معنادار فردی بودند. مصاحبه‌ها نشان داد که PLCها با برنامه‌ریزی درسی مشارکتی، گفت‌وگوی حرفه‌ای، عمل تأملی و اعتماد به نفس معلمان در اجرای PBL مرتبط بودند، در حالی که کمبود زمان، منابع آموزشی محدود و حمایت نهادی ناکافی، اجرای آن را محدود می‌کرد. PLCهای مؤثر با ظرفیت بالاتر معلمان برای اجرای PBL در ریاضیات دبیرستان مرتبط هستند. تقویت فعالیت‌های PLC از طریق توسعه حرفه‌ای مستمر، همکاری ساختاریافته و تأمین منابع کافی برای حمایت از اجرای پایدار PBL توصیه می‌شود.

This article examines the theoretical and methodological foundations for improving the development of students’ communicative competence in Russian as a foreign language through interactive and digital technologies. The study draws on communicative language teaching, the action-oriented approach, constructivism, collaborative learning, and the updated CEFR model. The CEFR Companion Volume conceptualizes language use through reception, production, interaction, and mediation and gives explicit attention to online interaction and collaborative meaning-making. On this basis, the article proposes a cyclical methodology consisting of diagnostic assessment, linguistic scaffolding, an authentic communicative task, role-play or problem-based interaction, collaborative mediation, reflection, and criteria-based formative assessment. The analysis suggests that the effectiveness of interactive technology depends less on the tool itself than on its pedagogically coherent connection to communicative goals, learners’ proficiency, language material, and feedback. In higher education, a systematic combination of role-play, debate, jigsaw tasks, case studies, project work, peer feedback, LMS forums, collaborative documents, and video/audio assignments can shift students from passive knowledge reception toward active participation as social agents.

این مقاله به بررسی مبانی نظری و روش‌شناختی بهبود توسعه شایستگی ارتباطی دانشجویان در زبان روسی به عنوان زبان خارجی از طریق فناوری‌های تعاملی و دیجیتال می‌پردازد. این پژوهش بر آموزش زبان مبتنی بر ارتباط، رویکرد کنش‌محور، سازنده‌گرایی، یادگیری مشارکتی و مدل به‌روزشده CEFR تکیه دارد. جلد همراه CEFR استفاده از زبان را از طریق دریافت، تولید، تعامل و میانجی‌گری مفهوم‌سازی می‌کند و توجه صریحی به تعامل آنلاین و ساخت مشترک معنا دارد. بر این اساس، مقاله یک روش‌شناسی چرخه‌ای شامل ارزیابی تشخیصی، حمایت زبانی، یک تکلیف ارتباطی اصیل، ایفای نقش یا تعامل مبتنی بر مسئله، میانجی‌گری مشارکتی، بازتاب و ارزیابی تکوینی مبتنی بر معیارها پیشنهاد می‌کند. تحلیل‌ها نشان می‌دهد که اثربخشی فناوری تعاملی کمتر به خود ابزار وابسته است و بیشتر به پیوند منسجم آموزشی آن با اهداف ارتباطی، سطح مهارت زبان‌آموزان، مواد زبانی و بازخورد بستگی دارد. در آموزش عالی، ترکیب نظام‌مند ایفای نقش، مناظره، تکالیف جورچین، مطالعات موردی، کار پروژه‌ای، بازخورد همتایان، انجمن‌های LMS، اسناد مشارکتی و تکالیف ویدئویی/صوتی می‌تواند دانشجویان را از دریافت منفعلانه دانش به سوی مشارکت فعال به عنوان عاملان اجتماعی سوق دهد.

Engineering dynamics courses demand simultaneous development of mathematical modelling, computational implementation, and communication competencies, yet conventional instruction rarely provides authentic contexts for their integration. The primary objective of this study was to design, implement, and empirically evaluate a Simulation-Focused Problem-Based Learning (SF-PBL) framework that integrates first-principles Newtonian and Lagrangian mechanics with Python-based numerical simulation within an Outcome-Based Education (OBE)-aligned curriculum. The framework was embedded within a 15-week undergraduate Dynamic System Modeling (DSM) course ( N = 53, B.Tech Mechatronics Engineering, Semester IV, January–April 2026) at a single NBA-accredited institution in India. It operationalises a four-phase computational pipeline—System Identification, Mathematical Modelling, Computational Simulation, Validation & Communication—scaffolded through an Explain-Try-Challenge (E-T-C) model and assessed via a six-judge external expert panel. A pre–post mixed-methods design measured self-efficacy (10-item Likert scale), conceptual knowledge (5-item MCQ), PBL satisfaction, AI tool usage, and qualitative breakthrough reflections. Self-efficacy improved significantly (pre: M = 2.92, SD = 0.21; post: M = 3.80, SD = 0.40; t (52) = 13.91, p < .001 , Cohen’s d = 2.72, pooled SD). Knowledge gains were large ( t (52) = 11.32, p < .001 , d = 1.20; Hake’s g = 0.50, medium interactive-engagement band). All ten self-efficacy items improved significantly ( p < .001 ). PBL satisfaction was high ( M = 3.74 , SD = 0.30). Eighty-five percent of students used AI tools, primarily for computational coding, while mathematical derivation remained predominantly human-led. Qualitative themes identified simulation validation, PID tuning, and linking derivation to computation as commonly reported breakthrough moments. Exhibition rubric scores from 17 student projects evaluated by the six-judge panel ( M = 82.62 / 100 , SD = 9.98 ) confirmed strong authentic performance. The SF-PBL framework offers a replicable, empirically-evaluated model for computationally-integrated dynamics pedagogy in OBE-aligned STEM programmes.

دروس دینامیک مهندسی نیازمند توسعه همزمان مدل‌سازی ریاضی، پیاده‌سازی محاسباتی و شایستگی‌های ارتباطی هستند، اما آموزش‌های متداول به ندرت زمینه‌های اصیل برای ادغام این مهارت‌ها فراهم می‌کنند. هدف اصلی این پژوهش، طراحی، اجرا و ارزیابی تجربی چارچوب یادگیری مبتنی بر مسئله با تمرکز بر شبیه‌سازی (SF-PBL) بود که مکانیک نیوتنی و لاگرانژی مبتنی بر اصول اولیه را با شبیه‌سازی عددی مبتنی بر Python در قالب یک برنامه درسی همسو با آموزش مبتنی بر خروجی (OBE) ادغام می‌کند. این چارچوب در یک دوره کارشناسی مدل‌سازی سیستم‌های دینامیکی (DSM) به مدت ۱۵ هفته (N = 53، مهندسی مکاترونیک، ترم چهارم، ژانویه تا آوریل ۲۰۲۶) در یک مؤسسه دارای اعتبار NBA در هند اجرا شد. این چارچوب یک خط لوله محاسباتی چهار مرحله‌ای—شناسایی سیستم، مدل‌سازی ریاضی، شبیه‌سازی محاسباتی، اعتبارسنجی و ارتباط—را عملیاتی می‌کند که از طریق مدل توضیح-آزمایش-چالش (E-T-C) ساختاربندی شده و توسط هیئت داوران متشکل از شش متخصص خارجی ارزیابی گردید. طرح پژوهش آمیخته پیش‌آزمون-پس‌آزمون، خودکارآمدی (مقیاس لیکرت ۱۰ ماده‌ای)، دانش مفهومی (۵ سؤال چندگزینه‌ای)، رضایت از PBL، میزان استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی و بازتاب‌های کیفی از لحظات جهشی را اندازه‌گیری کرد. خودکارآمدی به طور معناداری افزایش یافت (پیش‌آزمون: M = 2.92، SD = 0.21؛ پس‌آزمون: M = 3.80، SD = 0.40؛ t (52) = 13.91، p < .001، d کوهن = 2.72، SD تجمیعی). افزایش دانش نیز قابل توجه بود (t (52) = 11.32، p < .001، d = 1.20؛ g هاک = 0.50، باند تعامل متوسط). هر ده ماده خودکارآمدی به طور معناداری بهبود یافتند (p < .001). رضایت از PBL بالا بود (M = 3.74، SD = 0.30). هشتاد و پنج درصد دانشجویان از ابزارهای هوش مصنوعی عمدتاً برای کدنویسی محاسباتی استفاده کردند، در حالی که استنتاج ریاضی عمدتاً توسط انسان انجام شد. مضامین کیفی، اعتبارسنجی شبیه‌سازی، تنظیم PID و پیوند استنتاج به محاسبه را به عنوان لحظات جهشی رایج شناسایی کردند. نمرات روبریک ارائه پروژه‌های ۱۷ دانشجو که توسط هیئت شش نفره ارزیابی شد (M = 82.62 از ۱۰۰، SD = 9.98) عملکرد اصیل قوی را تأیید کرد. چارچوب SF-PBL یک الگوی قابل تکرار و ارزیابی‌شده تجربی برای آموزش دینامیک با ادغام محاسباتی در برنامه‌های STEM همسو با OBE ارائه می‌دهد.

Andi Nur Ilmawati, T, 2026. The Effect of the Problem-Based Learning Model on the Social Studies Learning Outcomes of Fourth-Grade Students at SD Inpres 104 Maradekaya, Takalar Regency. Department of Elementary School Teacher Education, Faculty of Education, Makassar State University (supervised by Ahmad Syawaluddin and Syamsuryani Eka Putri Atjo). This research was motivated by the inaccurate use of learning models and the suboptimal results of social studies learning. This study aims to: 1) Describe the Problem-Based Learning model in social studies learning for fourth-grade students at SD Inpres 104 Maradekaya, Takalar Regency. 2) Determine the social studies learning outcomes of fourth-grade students at SD Inpres 104 Maradekaya, Takalar Regency. 3) Determine the effect of using the Problem-Based Learning model on the social studies learning outcomes of fourth-grade students at SD Inpres 104 Maradekaya, Takalar Regency. This study used a quantitative approach with a One-Group Pretest-Posttest Design. Data were collected through observation and tests (pretest and posttest), and analyzed using descriptive and inferential statistics. The results showed that the use of the Problem-Based Learning model was categorized as very good and was able to significantly improve science learning outcomes. Based on the Paired Sample t-Test analysis, the significance value of 0.001 was less than 0.05, so the alternative hypothesis was accepted. The conclusions of the study were: 1) The use of the Problem-Based Learning model worked very well based on the observation sheet. 2) Students' science learning outcomes improved after the treatment. 3) There was a significant effect of the use of the Problem-Based Learning Model on the science learning outcomes of fourth-grade students at SD Inpres 104 Maradekaya, Takalar Regency.

اندی نور ایلمواتی، T، ۲۰۲۶. تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر مسئله بر نتایج یادگیری مطالعات اجتماعی دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان اینپرس ۱۰۴ مارادکایا، شهرستان تاکالار. گروه آموزش معلمان دبستان، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه دولتی ماکاسار (با راهنمایی احمد سیاوالودین و سیامسوریانی اکا پوتری آتجو). انگیزه این پژوهش، استفاده نادرست از مدل‌های یادگیری و نتایج کمتر از حد مطلوب یادگیری مطالعات اجتماعی بود. اهداف این مطالعه عبارت‌اند از: ۱) توصیف مدل یادگیری مبتنی بر مسئله در آموزش مطالعات اجتماعی برای دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان اینپرس ۱۰۴ مارادکایا، شهرستان تاکالار؛ ۲) تعیین نتایج یادگیری مطالعات اجتماعی دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان اینپرس ۱۰۴ مارادکایا، شهرستان تاکالار؛ ۳) تعیین تأثیر استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر مسئله بر نتایج یادگیری مطالعات اجتماعی دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان اینپرس ۱۰۴ مارادکایا، شهرستان تاکالار. این پژوهش با رویکرد کمی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون تک‌گروهی انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده و آزمون (پیش‌آزمون و پس‌آزمون) گردآوری و با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر مسئله در دسته بسیار خوب قرار گرفت و توانست به طور معناداری نتایج یادگیری علوم را بهبود بخشد. بر اساس تحلیل آزمون t زوجی، مقدار معناداری ۰.۰۰۱ کمتر از ۰.۰۵ بود، بنابراین فرضیه جایگزین پذیرفته شد. نتایج پژوهش عبارت‌اند از: ۱) استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر مسئله بر اساس برگه مشاهده بسیار خوب عمل کرد؛ ۲) نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پس از مداخله بهبود یافت؛ ۳) استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر مسئله تأثیر معناداری بر نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان اینپرس ۱۰۴ مارادکایا، شهرستان تاکالار داشت.

This theoretical and analytical study examines pedagogical approaches to developing critical thinking among primary school pupils. Drawing on foundational accounts of reflective thinking, sociocultural learning and critical-thinking skills, it identifies age-appropriate components of critical thinking and systematises six instructional approaches: problem-based learning, purposeful questioning, comparison and classification, discussion and collaborative work, graphic organisers, and reflective exercises. The analysis specifies the classroom conditions required for these approaches and proposes a five-stage instructional model encompassing activation of prior knowledge, a problem question, information analysis, justified conclusions and reflection. A classroom illustration concerning responsible water use demonstrates how the model may be implemented. The outcomes are a conceptual synthesis and practical recommendations rather than findings from an intervention study; the effectiveness of the model has not yet been empirically tested

این مطالعه نظری و تحلیلی به بررسی رویکردهای آموزشی برای توسعه تفکر انتقادی در دانش‌آموزان دبستانی می‌پردازد. با اتکا به دیدگاه‌های بنیادی درباره تفکر تأملی، یادگیری اجتماعی‌فرهنگی و مهارت‌های تفکر انتقادی، مؤلفه‌های متناسب با سن تفکر انتقادی را شناسایی کرده و شش رویکرد آموزشی را نظام‌مند می‌کند: یادگیری مبتنی بر مسئله، پرسشگری هدفمند، مقایسه و طبقه‌بندی، بحث و کار گروهی، سازمان‌دهنده‌های تصویری و تمرین‌های تأملی. تحلیل انجام‌شده شرایط لازم کلاس درس برای اجرای این رویکردها را مشخص ساخته و یک الگوی آموزشی پنج‌مرحله‌ای شامل فعال‌سازی دانش پیشین، طرح پرسش مسئله‌محور، تحلیل اطلاعات، نتیجه‌گیری مستدل و تأمل را پیشنهاد می‌کند. یک مثال کلاسی درباره استفاده مسئولانه از آب نشان می‌دهد که این الگو چگونه می‌تواند اجرا شود. نتایج این پژوهش، ترکیبی مفهومی و توصیه‌های عملی است و یافته‌های حاصل از یک مطالعه مداخله‌ای نیست؛ اثربخشی این الگو هنوز به طور تجربی آزمون نشده است.

Civic Education (PKn) instruction in primary schools should encourage students not only to remember material but also to think critically and apply civic values in their daily lives. In practice, PKn lessons are often delivered through explanation and memorization, which limits student involvement. One learning model that can address this condition is Problem Based Learning (PBL), which places real problems at the center of learning. This study aims to analyze the application of PBL in PKn instruction in primary schools. A literature review method with a descriptive qualitative approach was employed, examining six journal articles published between 2022 and 2025. The findings indicate that PBL is consistently reported to improve students' learning outcomes and critical thinking skills in PKn, and to make students more active through its structured stages of problem orientation, investigation, presentation of results, and evaluation. Therefore, teachers need to consider PBL as an alternative model to move PKn instruction beyond memorization toward more active and meaningful learning.

آموزش تعلیمات مدنی (PKn) در مدارس ابتدایی باید دانش‌آموزان را نه تنها به حفظ مطالب، بلکه به تفکر انتقادی و به‌کارگیری ارزش‌های مدنی در زندگی روزمره تشویق کند. در عمل، دروس PKn اغلب از طریق توضیح و حفظ کردن ارائه می‌شوند که مشارکت دانش‌آموزان را محدود می‌کند. یکی از مدل‌های یادگیری که می‌تواند این وضعیت را بهبود بخشد، یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) است که مسائل واقعی را در مرکز فرایند یادگیری قرار می‌دهد. هدف این پژوهش تحلیل کاربرد PBL در آموزش PKn در مدارس ابتدایی است. روش این پژوهش مرور متون با رویکرد کیفی توصیفی بوده و شش مقاله منتشرشده بین سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵ را بررسی کرده است. یافته‌ها نشان می‌دهند که PBL به طور مداوم موجب بهبود نتایج یادگیری و مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان در PKn شده و از طریق مراحل ساختاریافته‌ای مانند جهت‌دهی به مسئله، تحقیق، ارائه نتایج و ارزیابی، دانش‌آموزان را فعال‌تر می‌کند. بنابراین، معلمان باید PBL را به عنوان یک مدل جایگزین برای حرکت آموزش PKn از حفظ‌محوری به سوی یادگیری فعال و معنادار مدنظر قرار دهند.

This study was motivated by the low learning outcomes of third-grade students in Natural and Social Sciences (IPAS), caused in part by conventional, teacher-centered instruction. This classroom action research aimed to improve students’ IPAS learning outcomes through a Deep Learning approach integrated with the Problem-Based Learning (PBL) model. Deep Learning was implemented through mindful, meaningful, and joyful learning experiences that encouraged students to understand learning goals, connect concepts with real-life problems, collaborate in investigations, apply knowledge, and reflect on their learning. The study was conducted in two cycles, each consisting of planning, implementation, observation, and reflection, at SDN Tempel. Data were collected through observation, documentation, interviews, and learning-outcome tests, then analyzed using quantitative and qualitative descriptive techniques. The class average increased from 76.8 in Cycle I to 86.5 in Cycle II, while classical mastery improved from 70% to 100%. These findings indicate that the integration of Deep Learning and PBL can improve students’ IPAS learning outcomes.

این پژوهش با انگیزه نتایج پایین یادگیری دانش‌آموزان پایه سوم در درس علوم طبیعی و اجتماعی (IPAS) که بخشی از آن ناشی از آموزش سنتی و معلم‌محور بود، انجام شد. هدف این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی، ارتقای نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان از طریق رویکرد یادگیری عمیق تلفیق‌شده با مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) بود. یادگیری عمیق از طریق تجارب یادگیری آگاهانه، معنادار و لذت‌بخش اجرا شد که دانش‌آموزان را به درک اهداف یادگیری، ارتباط مفاهیم با مسائل واقعی زندگی، همکاری در پژوهش، به‌کارگیری دانش و تأمل در یادگیری خود تشویق می‌کرد. این مطالعه در دو چرخه شامل برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و تأمل در دبستان دولتی تمپل انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده، مستندسازی، مصاحبه و آزمون‌های نتایج یادگیری گردآوری و با روش‌های توصیفی کمی و کیفی تحلیل شدند. میانگین کلاس از ۷۶.۸ در چرخه اول به ۸۶.۵ در چرخه دوم افزایش یافت و تسلط کلاسیک از ۷۰٪ به ۱۰۰٪ بهبود یافت. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ادغام یادگیری عمیق و PBL می‌تواند نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان را بهبود بخشد.

This study aimed to analyze the effect of the Problem Based Learning (PBL) model on students’ learning activities and learning outcomes in the topic of environmental change and environmental conservation among tenth-grade students at SMAN 14 Medan. The research employed a quasi-experimental method using a Pretest-Posttest Non-equivalent Control Group Design. The sample was selected through purposive sampling and consisted of two classes: Class X-7 as the experimental group, which received instruction using the Problem Based Learning model, and Class X-8 served as the control class, utilizing conventional instruction based on the direct instruction model. Data were collected through both non-test and test techniques. The non-test instrument consisted of an observation sheet used to assess students’ learning activities, while the test instrument consisted of 20 multiple-choice questions used to measure students’ learning outcomes. The research results indicate that the implementation of the Problem-Based Learning (PBL) model has a positive impact on students' learning activities and learning outcomes. Students taught using the PBL model demonstrated higher levels of engagement during the learning process and achieved better learning outcomes compared to students taught via the conventional Direct Instruction model. These findings suggest that the PBL model is more effective in enhancing student engagement and understanding of the learning material. Statistical analysis revealed significance values ​​of 0.023 (p < 0.05) for learning activities and 0.000 (p < 0.05) for learning outcomes. Based on these results, it can be concluded that the Problem-Based Learning (PBL) model significantly influences the learning activities and learning outcomes of Grade X students at SMAN 14 Medan regarding the topic of environmental change and conservation.

هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning یا PBL) بر فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان در موضوع تغییرات محیط زیست و حفاظت محیط زیست در میان دانش‌آموزان پایه دهم دبیرستان SMAN 14 Medan بود. این پژوهش با استفاده از روش شبه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل غیرمعادل انجام شد. نمونه‌گیری به صورت هدفمند انجام گرفت و شامل دو کلاس بود: کلاس X-7 به عنوان گروه آزمایش که آموزش با استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر مسئله دریافت کرد و کلاس X-8 به عنوان گروه کنترل که آموزش متعارف مبتنی بر مدل آموزش مستقیم را دریافت نمود. داده‌ها از طریق تکنیک‌های آزمون و غیرآزمون گردآوری شد. ابزار غیرآزمون شامل برگه مشاهده برای ارزیابی فعالیت‌های یادگیری دانش‌آموزان بود و ابزار آزمون شامل ۲۰ سؤال چندگزینه‌ای برای سنجش نتایج یادگیری دانش‌آموزان بود. نتایج پژوهش نشان داد که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) تأثیر مثبتی بر فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان دارد. دانش‌آموزانی که با مدل PBL آموزش دیدند، سطح بالاتری از مشارکت در فرایند یادگیری نشان دادند و نتایج یادگیری بهتری نسبت به دانش‌آموزانی که با مدل آموزش مستقیم آموزش دیدند، کسب کردند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل PBL در افزایش مشارکت دانش‌آموزان و درک بهتر مطالب آموزشی مؤثرتر است. تحلیل آماری مقادیر معناداری ۰٫۰۲۳ (p < 0.05) برای فعالیت‌های یادگیری و ۰٫۰۰۰ (p < 0.05) برای نتایج یادگیری را نشان داد. بر اساس این نتایج می‌توان نتیجه گرفت که مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) به طور معناداری بر فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه دهم دبیرستان SMAN 14 Medan در موضوع تغییر و حفاظت محیط زیست تأثیرگذار است.

Learning of Pancasila Education in Grade XI Banking Services (LPB) at SMK Negeri 3 Palembang faced limited effective learning time, only about 1 hour 25 minutes per session, due to an ongoing building renovation and a two-shift schedule, which contributed to low student learning outcomes. This classroom action research aimed to improve the learning outcomes of Grade XI LPB students in Pancasila Education through the implementation of the Problem Based Learning (PBL) model assisted by the Zeep Quiz application. Referring to the Kemmis and Mc Taggart design, the study was conducted in three stages involving 36 students: Pre-Cycle (29 July 2026), Cycle 1 (19 August 2026), and Cycle 2 (26 August 2026), with data collected through pretest-posttest scores and analyzed descriptively and quantitatively. The average posttest score rose steadily from 63.69 in the Pre-Cycle to 72.06 in Cycle 1 and 88.86 in Cycle 2, while classical mastery increased from 5.56% to 36.11% and finally reached 100% in Cycle 2, surpassing the 75% success indicator. These findings indicate that the PBL model assisted by Zeep Quiz effectively improved the learning outcomes of Grade XI LPB students despite the limited instructional time available.

یادگیری درس آموزش پاندچسیلا در پایه یازدهم رشته خدمات بانکی (LPB) در هنرستان دولتی شماره ۳ پالمبانگ با محدودیت زمان مؤثر آموزشی مواجه بود؛ به‌طوری‌که هر جلسه تنها حدود ۱ ساعت و ۲۵ دقیقه به دلیل بازسازی ساختمان و برنامه دو شیفته به طول می‌انجامید که این امر به نتایج ضعیف یادگیری دانش‌آموزان منجر شد. این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی با هدف ارتقای نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه یازدهم LPB در درس آموزش پاندچسیلا از طریق اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با کمک نرم‌افزار Zeep Quiz انجام شد. با استناد به الگوی Kemmis و Mc Taggart، مطالعه در سه مرحله با مشارکت ۳۶ دانش‌آموز انجام گرفت: پیش‌چرخه (۲۹ ژوئیه ۲۰۲۶)، چرخه اول (۱۹ اوت ۲۰۲۶) و چرخه دوم (۲۶ اوت ۲۰۲۶) و داده‌ها از طریق نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون گردآوری و به‌صورت توصیفی و کمی تحلیل شد. میانگین نمره پس‌آزمون به‌ترتیب از ۶۳٫۶۹ در پیش‌چرخه به ۷۲٫۰۶ در چرخه اول و ۸۸٫۸۶ در چرخه دوم افزایش یافت و تسلط کلاسیک از ۵٫۵۶٪ به ۳۶٫۱۱٪ و در نهایت به ۱۰۰٪ در چرخه دوم رسید که از شاخص موفقیت ۷۵٪ فراتر رفت. این یافته‌ها نشان می‌دهد مدل PBL با کمک نرم‌افزار Zeep Quiz به‌طور مؤثری نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه یازدهم LPB را علی‌رغم محدودیت زمان آموزشی بهبود بخشیده است.

This study was motivated by the still-low level of critical thinking skills among students, which is caused by the predominance of teacher-centered instruction. To address this issue, the Problem-Based Learning (PBL) model was implemented to improve the critical thinking skills of third-grade elementary school students in the IPAS subject. The method used was Classroom Action Research (CAR), conducted in two cycles and involving 27 third-grade students from Muhammadiyah PK Baturan Elementary School as research subjects. Data were collected through observation, tests, and documentation, then analyzed qualitatively and quantitatively. The results showed a gradual improvement in students’ critical thinking skills, from the “less critical” category in the pre-cycle (37.5%) to “moderately critical” in Cycle I (50%), and finally to the “critical” category in Cycle II (79.1%). Classical learning achievement also increased from 11.11% to 48.14% and reached 77.78% in Cycle II, exceeding the school’s established minimum passing score (75%). It can be concluded that the implementation of Problem-Based Learning can improve the critical thinking skills of third-grade elementary school students in the IPAS subject.

این پژوهش با انگیزه سطح پایین مهارت‌های تفکر انتقادی در میان دانش‌آموزان، که ناشی از غلبه روش‌های تدریس معلم‌محور است، انجام شده‌است. به منظور رفع این مشکل، مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem-Based Learning یا PBL) برای ارتقای مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان پایه سوم دبستان در درس IPAS به کار گرفته شد. روش مورد استفاده، پژوهش اقدام کلاسی (Classroom Action Research یا CAR) بود که در دو چرخه و با مشارکت ۲۷ دانش‌آموز پایه سوم دبستان Muhammadiyah PK Baturan به عنوان نمونه پژوهش انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده، آزمون و مستندسازی گردآوری و به صورت کیفی و کمی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان به تدریج بهبود یافته‌است؛ به‌طوری‌که از دسته «کم‌تر انتقادی» در پیش‌چرخه (۳۷.۵٪) به «نسبتاً انتقادی» در چرخه اول (۵۰٪) و در نهایت به دسته «انتقادی» در چرخه دوم (۷۹.۱٪) ارتقا یافت. همچنین، موفقیت تحصیلی کلاسیک از ۱۱.۱۱٪ به ۴۸.۱۴٪ و در چرخه دوم به ۷۷.۷۸٪ افزایش یافت که از حداقل نمره قبولی تعیین‌شده مدرسه (۷۵٪) فراتر رفت. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله موجب بهبود مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان پایه سوم دبستان در درس IPAS می‌شود.

This study was motivated by the persistently low learning outcomes of Grade XI students at SMK Negeri 3 Tondano in the Electrical Power Installation subject, particularly regarding Occupational Health and Safety (K3). These issues stemmed from a monotonous teaching approach, a reliance on one-way lectures, and minimal student engagement. The study aimed to improve the learning outcomes of Grade XI students in the Electrical Power Installation subject at SMK Negeri 3 Tondano by implementing the Problem-Based Learning (PBL) model. A Classroom Action Research (CAR) approach was employed over two cycles. Each cycle comprised four phases: planning, implementation, observation, and reflection. The participants were 12 male Grade XI students at SMK Negeri 3 Tondano. Data were collected through observation, formative tests, and documentation, and subsequently analyzed descriptively. The findings indicate that the implementation of PBL successfully improved student learning outcomes. The classical mastery rate was 68% in Cycle I, and the classical average score increased to 82% in Cycle II following improvements. In Cycle II, all 12 students (100%) achieved individual mastery, with a classical average score of 82%. Both the classical average score of 82% and the individual mastery rate of 100% exceeded the success threshold, where at least 75% of students were required to meet the learning mastery criteria (KKTP). The PBL approach fostered an engaging, enjoyable, and meaningful learning environment while encouraging critical thinking and active participation in solving real-world problems.

این پژوهش با انگیزه نتایج پایین یادگیری دانش‌آموزان پایه یازدهم در دبیرستان فنی حرفه‌ای دولتی شماره ۳ توندانو در درس نصب نیروی برق، به‌ویژه در زمینه بهداشت و ایمنی شغلی (K3)، انجام شد. این مشکلات ناشی از رویکرد تدریس یکنواخت، اتکای صرف به سخنرانی یک‌طرفه و مشارکت حداقلی دانش‌آموزان بود. هدف پژوهش، ارتقاء نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه یازدهم در درس نصب نیروی برق در این مدرسه از طریق به‌کارگیری مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem-Based Learning یا PBL) بود. این پژوهش با رویکرد پژوهش اقدام کلاسی (Classroom Action Research یا CAR) در دو چرخه اجرا شد. هر چرخه شامل چهار مرحله برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و بازتاب بود. شرکت‌کنندگان شامل ۱۲ دانش‌آموز پسر پایه یازدهم در این مدرسه بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، آزمون‌های تکوینی و مستندسازی گردآوری و به‌صورت توصیفی تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که اجرای PBL به‌طور موفقیت‌آمیزی نتایج یادگیری دانش‌آموزان را بهبود بخشید. نرخ تسلط کلاسیک در چرخه اول ۶۸٪ بود و میانگین نمره کلاسیک پس از بهبودها در چرخه دوم به ۸۲٪ افزایش یافت. در چرخه دوم، هر ۱۲ دانش‌آموز (۱۰۰٪) به تسلط فردی دست یافتند و میانگین نمره کلاسیک ۸۲٪ بود. هم میانگین نمره کلاسیک ۸۲٪ و هم نرخ تسلط فردی ۱۰۰٪ از آستانه موفقیت که حداقل ۷۵٪ دانش‌آموزان باید معیار تسلط یادگیری (KKTP) را کسب کنند، فراتر رفت. رویکرد PBL محیط یادگیری جذاب، لذت‌بخش و معناداری را ایجاد کرد و تفکر انتقادی و مشارکت فعال در حل مسائل واقعی را تقویت نمود.

This study aims to test and analyze the effectiveness of the Problem-Based Learning (PBL) Model in improving argumentation writing skills in elementary school students, and to determine any significant differences between the group taught using PBL and the group taught using the conventional model. The background of this study is the low ability of sixth-grade students to construct logical, evidence-supported arguments, which is suspected to be due to a lack of critical thinking stimulation in the conventional learning process. This study uses a quantitative approach with a quasi-experimental design (Quasi-Experimental Design) model of Non Equivalent Control Group Design. The subjects of the study were sixth grade students of SDN 12 Bilah Barat, Labuhanbatu Regency, Academic Year 2025-2026, which were divided into two groups, namely the Experimental Group (taught with PBL, N = 25) and the Control Group (taught with conventional models, N = 25). The instrument used was a test of argumentative text writing skills in the form of a pretest and posttest. Data were analyzed using the t-Independent Sample T-Test. The results of the prerequisite test showed that the data were normally distributed and had homogeneous variance. The results of the hypothesis test showed that the t-count of the posttest score (2.850) was greater than the t-table (2.011) with a significance value of P of 0.007 (less than 0.05). In addition, there was an increase in the average (Gain Score) in the experimental group of 1.60, much greater than the control group of 0.32. These results confirm a significant difference in argumentative writing skills between the two groups. The problem-based learning (PBL) model encourages students to identify problems, conduct investigations, and develop arguments based on evidence, which directly supports their argumentative writing skills. It is recommended that teachers implement PBL as an alternative learning model capable of stimulating students'

هدف این پژوهش، آزمون و تحلیل اثربخشی مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem-Based Learning یا PBL) در بهبود مهارت‌های نگارش استدلالی در دانش‌آموزان دبستان و تعیین تفاوت معنادار بین گروه آموزش‌دیده با PBL و گروه آموزش‌دیده با مدل متداول است. زمینه این پژوهش، پایین بودن توانایی دانش‌آموزان پایه ششم در ساخت استدلال‌های منطقی و مبتنی بر شواهد است که علت آن کمبود تحریک تفکر انتقادی در فرایند یادگیری متداول فرض می‌شود. این پژوهش با رویکرد کمی و با طرح شبه‌آزمایشی (Quasi-Experimental Design) از نوع Non Equivalent Control Group Design انجام شده است. جامعه پژوهش شامل دانش‌آموزان پایه ششم دبستان SDN 12 Bilah Barat، شهرستان Labuhanbatu، سال تحصیلی 2025-2026 بود که به دو گروه تقسیم شدند: گروه آزمایش (آموزش با PBL، N = 25) و گروه کنترل (آموزش با مدل متداول، N = 25). ابزار مورد استفاده، آزمون مهارت نگارش متن استدلالی به صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون بود. داده‌ها با استفاده از آزمون t مستقل (Independent Sample T-Test) تحلیل شدند. نتایج آزمون پیش‌نیازها نشان داد داده‌ها دارای توزیع نرمال و واریانس همگن هستند. نتایج آزمون فرضیه نشان داد که مقدار t محاسبه‌شده برای نمره پس‌آزمون (2.850) بزرگ‌تر از مقدار t جدول (2.011) با مقدار معناداری P برابر با 0.007 (کمتر از 0.05) است. همچنین، افزایش میانگین (Gain Score) در گروه آزمایش برابر با 1.60 بود که به‌مراتب بیشتر از گروه کنترل با مقدار 0.32 است. این نتایج تفاوت معنادار در مهارت نگارش استدلالی بین دو گروه را تأیید می‌کند. مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) دانش‌آموزان را به شناسایی مسئله، انجام تحقیق و توسعه استدلال مبتنی بر شواهد ترغیب می‌کند که مستقیماً از مهارت‌های نگارش استدلالی آن‌ها حمایت می‌کند. توصیه می‌شود معلمان از PBL به عنوان یک مدل یادگیری جایگزین که قادر به تحریک تفکر انتقادی دانش‌آموزان است، استفاده کنند.

This descriptive qualitative study aims to analyze the integration of Problem-Based Learning (PBL) and mobile technology in enhancing critical thinking skills within chemistry education. Utilizing a Systematic Literature Review (SLR) method guided by the PRISMA protocol, a systematic search was conducted across the Scopus database, filtering 1,817 initial articles down to 14 studies that met the inclusion criteria. The review findings indicate that the use of mobile learning, such as 3D MAR applications and interactive Android e-modules, contributes positively to students' spatial visualization skills. Meanwhile, the implementation of PBL models, such as Socratic-PBL, is shown to cultivate scientific argumentation and in-depth problem-solving skills. However, the literature synthesis reveals a significant instructional gap; most studies apply mobile technology and PBL in isolation, with only 14.3% integrating both approaches. Spatial visualization technologies like Mobile Augmented Reality (MAR) have not been empirically integrated into structured PBL inquiry syntaxes. This study concludes with the vital importance of designing future mobile learning platforms that combine contextual PBL syntaxes with interactive 3D visualizations to comprehensively facilitate students' cognitive reasoning.

این مطالعه کیفی توصیفی با هدف تحلیل ادغام یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) و فناوری سیار در ارتقای مهارت‌های تفکر انتقادی در آموزش شیمی انجام شده است. با بهره‌گیری از روش مرور نظام‌مند متون (SLR) و با راهنمایی پروتکل PRISMA، جستجوی نظام‌مندی در پایگاه داده Scopus صورت گرفت که از میان ۱۸۱۷ مقاله اولیه، ۱۴ مطالعه واجد شرایط وارد تحلیل شدند. یافته‌های مرور نشان می‌دهد که استفاده از یادگیری سیار، مانند برنامه‌های ۳D MAR و ماژول‌های الکترونیکی تعاملی اندروید، تأثیر مثبتی بر مهارت‌های تجسم فضایی دانش‌آموزان دارد. در همین حال، اجرای مدل‌های PBL مانند Socratic-PBL باعث پرورش استدلال علمی و مهارت‌های حل مسئله عمیق می‌شود. با این حال، سنتز ادبیات پژوهش‌ها شکاف قابل توجهی را در آموزش نشان می‌دهد؛ اکثر مطالعات فناوری سیار و PBL را به صورت مجزا به کار برده‌اند و تنها ۱۴.۳٪ هر دو رویکرد را به طور همزمان ادغام کرده‌اند. فناوری‌های تجسم فضایی مانند Mobile Augmented Reality (MAR) به طور تجربی در ساختارهای جستجوی PBL ساختاریافته ادغام نشده‌اند. این مطالعه با تأکید بر اهمیت اساسی طراحی پلتفرم‌های آینده یادگیری سیار که نحوهای PBL زمینه‌مند را با تجسم‌های تعاملی سه‌بعدی ترکیب می‌کنند، به منظور تسهیل جامع استدلال شناختی دانش‌آموزان، به پایان می‌رسد.

Exploration and reflection on problem-based learning building critical thinking. Implementation constrains problem-based learning in elementary schools, students' ability to understand problems is crucial. Media are needed to stimulate the ability to analyze real-world problems, express logical opinions, and implement solutions as critical thinking skills that foster an attitude of environmental concern. The purpose of this study was to analyze the influence of the use of storybooks and wordwall deep problem-based learning on critical thinking skills and environmental awareness simultaneously. The study used quantitative methods, with a quasi-experimental design. Partial Eta Squared 0.556, significance value (p = 0.000 < 0.05), proves that the use of storybooks and wordwall deep problem-based learning have a strong influence on critical thinking skills and environmental awareness simultaneously. There is a difference in partial influence between the two dependent variables based on the value in the tests of between-subjects’ effects, the use of storybooks and wordwalls contributed 49.8% to critical thinking skills, while the contribution to environmental awareness was 30.1%. Therefore, the critical thinking variable was the variable most affected using storybooks and wordwall in the problem-based learning compared to environmental concern attitude variables.

کاوش و تأمل در یادگیری مبتنی بر مسئله به منظور تقویت تفکر انتقادی صورت گرفته است. اجرای یادگیری مبتنی بر مسئله در مدارس ابتدایی با محدودیت‌هایی مواجه است و توانایی دانش‌آموزان در درک مسائل بسیار حیاتی است. به کارگیری رسانه‌هایی برای تحریک توانایی تحلیل مسائل واقعی، بیان نظرات منطقی و اجرای راه‌حل‌ها به عنوان مهارت‌های تفکر انتقادی که منجر به تقویت نگرش مسئولیت‌پذیری زیست‌محیطی می‌شود، ضروری است. هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر استفاده از کتاب‌های داستانی و دیوارکلمات در یادگیری مبتنی بر مسئله عمیق بر مهارت‌های تفکر انتقادی و آگاهی زیست‌محیطی به طور همزمان بود. این پژوهش با روش کمی و طرح شبه‌آزمایشی انجام شد. مقدار Partial Eta Squared برابر با 0.556 و مقدار معناداری (p = 0.000 < 0.05) نشان می‌دهد که استفاده از کتاب‌های داستانی و دیوارکلمات در یادگیری مبتنی بر مسئله تأثیر قوی و معناداری بر مهارت‌های تفکر انتقادی و آگاهی زیست‌محیطی به طور همزمان دارد. بر اساس نتایج آزمون اثرات بین آزمودنی‌ها، بین دو متغیر وابسته تفاوت تأثیر جزئی وجود دارد؛ به طوری که استفاده از کتاب‌های داستانی و دیوارکلمات 49.8٪ به مهارت‌های تفکر انتقادی و 30.1٪ به آگاهی زیست‌محیطی کمک کرده است. بنابراین، متغیر تفکر انتقادی بیشترین تأثیر را از استفاده از کتاب‌های داستانی و دیوارکلمات در یادگیری مبتنی بر مسئله نسبت به متغیر نگرش مسئولیت‌پذیری زیست‌محیطی داشته است.

Developing creative competencies has become a major priority in primary education, yet existing studies have primarily examined the effectiveness of Social-Emotional Learning (SEL) and Problem-Based Learning (PBL) independently, offering limited explanation of the mechanisms through which these approaches jointly foster creativity. This study developed and evaluated a Mechanism-Based Social-Emotional Problem-Based Learning (MB-SEPBL) model that conceptualises socio-emotional competencies as the central mechanisms linking authentic problem-solving experiences with creative competency development. A quasi-experimental pretest–posttest non-equivalent control group design was employed involving 180 primary school students from three Indonesian public schools, comprising an experimental group (n = 90) and a control group (n = 90). Students in the experimental group received MB-SEPBL instruction, whereas the control group followed conventional teacher-centred learning. Data were analysed using descriptive statistics, independent-samples t -tests, ANCOVA, Linear Mixed-Effects Modelling, Hedges’ g , and bootstrap mediation analysis (5,000 resamples). Baseline equivalence indicated no significant pre-intervention differences between groups ( t (178) = −0.69, p = .493). After controlling for baseline performance, ANCOVA demonstrated a highly significant intervention effect ( F (1,177) = 334.75, p < .001, partial η 2 = .654), while the Linear Mixed-Effects Model confirmed a significant Group × Time interaction (β = 7.93, p < .001). The intervention produced a large posttest effect (Hedges’ g = 0.90) and a very large gain effect (Hedges’ g = 2.73). Bootstrap mediation analysis further identified a significant indirect effect (3.21, 95% CI = 2.48–4.07, p < .001), supporting the proposed socio-emotional learning mechanism. These findings demonstrate that MB-SEPBL not only substantially improves primary school students’ creative competencies but also provides a mechanism-based explanation of how authentic problem solving, socio-emotional activation, collaborative inquiry, and reflective knowledge construction interact to generate creative learning outcomes.

توسعه شایستگی‌های خلاق به یکی از اولویت‌های اصلی در آموزش ابتدایی تبدیل شده است، اما مطالعات موجود عمدتاً اثربخشی یادگیری اجتماعی‌-هیجانی (SEL) و یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) را به طور مستقل بررسی کرده‌اند و توضیح محدودی درباره سازوکارهایی که از طریق آن‌ها این رویکردها به طور مشترک خلاقیت را پرورش می‌دهند، ارائه داده‌اند. این پژوهش مدل یادگیری مبتنی بر مسئله اجتماعی‌-هیجانی مبتنی بر سازوکار (MB-SEPBL) را توسعه داده و ارزیابی کرده است که در آن شایستگی‌های اجتماعی‌-هیجانی به عنوان سازوکارهای مرکزی پیونددهنده تجارب حل مسئله اصیل با توسعه شایستگی‌های خلاق مفهوم‌سازی شده‌اند. طرح شبه‌آزمایشی پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل غیرمعادل با مشارکت ۱۸۰ دانش‌آموز دبستانی از سه مدرسه دولتی اندونزی، شامل گروه آزمایش (n = 90) و گروه کنترل (n = 90) اجرا شد. دانش‌آموزان گروه آزمایش آموزش MB-SEPBL را دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل از روش تدریس سنتی معلم‌محور پیروی کردند. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون t مستقل، ANCOVA، مدل‌سازی خطی اثرات آمیخته، اندازه اثر Hedges’ g و تحلیل میانجی‌گری بوت‌استرپ (۵۰۰۰ بازنمونه‌گیری) تحلیل شدند. معادل بودن پایه‌ای نشان داد که بین گروه‌ها پیش از مداخله تفاوت معناداری وجود ندارد (t(178) = −0.69, p = .493). پس از کنترل عملکرد پایه، ANCOVA اثر مداخله بسیار معناداری را نشان داد (F(1,177) = 334.75, p < .001, partial η2 = .654)، در حالی که مدل خطی اثرات آمیخته تعامل معنادار گروه × زمان را تأیید کرد (β = 7.93, p < .001). مداخله منجر به اندازه اثر بزرگ در پس‌آزمون (Hedges’ g = 0.90) و اندازه اثر بسیار بزرگ در میزان پیشرفت (Hedges’ g = 2.73) شد. تحلیل میانجی‌گری بوت‌استرپ نیز اثر غیرمستقیم معناداری را شناسایی کرد (3.21, 95% CI = 2.48–4.07, p < .001) که از سازوکار یادگیری اجتماعی‌-هیجانی پیشنهادی حمایت می‌کند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که MB-SEPBL نه تنها شایستگی‌های خلاق دانش‌آموزان دبستانی را به طور قابل توجهی بهبود می‌بخشد، بلکه تبیینی مبتنی بر سازوکار از نحوه تعامل حل مسئله اصیل، فعال‌سازی اجتماعی‌-هیجانی، پژوهش مشارکتی و ساخت دانش تأملی برای ایجاد پیامدهای یادگیری خلاق ارائه می‌دهد.

This study was motivated by the difficulties experienced by sixth-grade students at SDN Pakis V/372 Surabaya in identifying character traits based on evidence in stories. Students tended to identify characters’ traits in a simple manner without relating them to the characters’ expressions, feelings, utterances, actions, and situations. This study aimed to improve students’ ability to identify character traits based on evidence in stories through the implementation of the Problem Based Learning model. This study employed a Classroom Action Research method conducted in two cycles involving 36 sixth-grade students at SDN Pakis V/372 Surabaya. Each cycle consisted of planning, action, observation, and reflection stages. Data were collected through assessments, observation sheets, and Student Worksheets (LKM), and were analyzed quantitatively and descriptively. The results showed that the students’ mean score increased from 56.48 in the pre-cycle to 77.31 in Cycle I and 88.52 in Cycle II. The mean score increased by 20.83 points from the pre-cycle to Cycle I and by 32.04 points from the pre-cycle to Cycle II. The N-Gain results showed an increase of 0.414 in the moderate category from the pre-cycle to Cycle I and 0.705 in the high category from the pre-cycle to Cycle II. Therefore, the implementation of Problem Based Learning can improve students’ ability to identify character traits based on evidence in stories.

این پژوهش با انگیزه‌ی مشکلاتی که دانش‌آموزان پایه ششم دبستان SDN Pakis V/372 سورابایا در شناسایی ویژگی‌های شخصیت بر اساس شواهد موجود در داستان تجربه می‌کردند، انجام شد. دانش‌آموزان تمایل داشتند ویژگی‌های شخصیت را به صورت ساده و بدون ارتباط دادن آن‌ها به حالات، احساسات، گفته‌ها، اعمال و موقعیت‌های شخصیت‌ها شناسایی کنند. هدف این پژوهش ارتقای توانایی دانش‌آموزان در شناسایی ویژگی‌های شخصیت بر اساس شواهد موجود در داستان از طریق اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله بود. این پژوهش با روش پژوهش اقدام در کلاس در دو چرخه و با مشارکت ۳۶ دانش‌آموز پایه ششم دبستان SDN Pakis V/372 سورابایا انجام شد. هر چرخه شامل مراحل برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل بود. داده‌ها از طریق ارزیابی‌ها، برگه‌های مشاهده و کاربرگ‌های دانش‌آموز (LKM) جمع‌آوری و به صورت کمی و توصیفی تحلیل شدند. نتایج نشان داد میانگین نمره دانش‌آموزان از ۵۶٫۴۸ در پیش‌آزمون به ۷۷٫۳۱ در چرخه اول و ۸۸٫۵۲ در چرخه دوم افزایش یافت. میانگین نمره از پیش‌آزمون تا چرخه اول ۲۰٫۸۳ و از پیش‌آزمون تا چرخه دوم ۳۲٫۰۴ واحد افزایش داشت. نتایج N-Gain افزایش ۰٫۴۱۴ در دسته متوسط از پیش‌آزمون تا چرخه اول و ۰٫۷۰۵ در دسته بالا از پیش‌آزمون تا چرخه دوم را نشان داد. بنابراین، اجرای یادگیری مبتنی بر مسئله می‌تواند توانایی دانش‌آموزان در شناسایی ویژگی‌های شخصیت بر اساس شواهد موجود در داستان را بهبود بخشد.

This classroom action research aimed to improve the analytical skills of fifth-grade students in Natural and Social Sciences (IPAS) through the Problem Based Learning (PBL) model. Current IPAS learning is oriented toward applicable problem-solving approaches. The low analytical skills at SDN Bangetayu Kulon were reflected in the pre-cycle classical completeness of only 28.57%, with a mean score of 64.29. The study employed the Kemmis and McTaggart spiral design across two cycles consisting of planning, acting, observing, and reflecting, involving 28 students, including 14 male and 14 female students. The instruments consisted of a Higher Order Thinking Skills (HOTS) written test at the C4 analytical level, teacher and student activity observation sheets, and documentation. The findings indicated a gradual improvement: the class mean score increased from 64.29 in the pre-cycle to 74.64 in Cycle I and 90.36 in Cycle II. Classical completeness increased from 28.57% to 60.71% and 89.28%, exceeding the 85% success indicator. Student activity also increased from 53.21% in Cycle I to 91.79% in Cycle II. The implementation of PBL supported by contextual problems, scaffolding, guiding questions, and structured group roles effectively improved student engagement and analytical skills.

این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی با هدف ارتقاء مهارت‌های تحلیلی دانش‌آموزان پایه پنجم در درس علوم طبیعی و اجتماعی (IPAS) از طریق مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) انجام شد. آموزش فعلی IPAS بر رویکردهای حل مسئله کاربردی متمرکز است. مهارت‌های تحلیلی پایین در دبستان SDN Bangetayu Kulon در پیش‌آزمون با کفایت کلاسیک تنها ۲۸٫۵۷٪ و میانگین نمره ۶۴٫۲۹ منعکس شد. این مطالعه با استفاده از طرح مارپیچی Kemmis و McTaggart در دو چرخه شامل برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و تأمل، با مشارکت ۲۸ دانش‌آموز (۱۴ پسر و ۱۴ دختر) انجام شد. ابزارها شامل آزمون کتبی Higher Order Thinking Skills (HOTS) در سطح تحلیلی C4، برگه‌های مشاهده فعالیت معلم و دانش‌آموز و مستندسازی بودند. یافته‌ها نشان دادند که بهبود تدریجی حاصل شد: میانگین نمره کلاس از ۶۴٫۲۹ در پیش‌آزمون به ۷۴٫۶۴ در چرخه اول و ۹۰٫۳۶ در چرخه دوم افزایش یافت. کفایت کلاسیک از ۲۸٫۵۷٪ به ۶۰٫۷۱٪ و ۸۹٫۲۸٪ رسید و از شاخص موفقیت ۸۵٪ فراتر رفت. فعالیت دانش‌آموزان نیز از ۵۳٫۲۱٪ در چرخه اول به ۹۱٫۷۹٪ در چرخه دوم افزایش یافت. اجرای مدل PBL با پشتیبانی مسائل زمینه‌ای، اسکفولدینگ، پرسش‌های راهنما و نقش‌های گروهی ساختاریافته به طور مؤثری موجب بهبود مشارکت و مهارت‌های تحلیلی دانش‌آموزان شد.

How can civic education move beyond transmitting knowledge to cultivating the critical thinking young citizens need for democratic life? This study addresses that question by examining a deep learning-oriented problem-based learning (DL-PBL) model designed to develop critical thinking and support civic learning within primary Civic Education. Using a convergent mixed-methods design, we worked with 112 fourth-grade students from two primary schools in Palembang, South Sumatra, employing a quasi-experimental pre-test–post-test design with intact classes, complemented by classroom observations and students’ reflective journals. Because the total-score distribution was non-normal, between-group differences were analysed using an independent-samples Mann–Whitney U test, which indicated a statistically significant difference in total critical-thinking scores between the two groups, U = 0.000, z = −9.142, p < .001, with a very large standardised effect size, r = .864. The five critical-thinking aspect scores showed high internal consistency (Cronbach’s α = .888), and descriptive results showed consistently higher achievement percentages in the DL-PBL group across all assessed aspects. Qualitative findings revealed meaningful engagement with local civic issues, collaborative inquiry, reflective thinking, and active participation throughout the learning process. Together, these findings suggest that DL-PBL offers a promising instructional framework for connecting critical thinking with civic reasoning, Pancasila values, and community-based learning, providing a practical pathway for strengthening civic education in primary schools.

آموزش شهروندی چگونه می‌تواند فراتر از انتقال دانش رفته و به پرورش تفکر انتقادی مورد نیاز شهروندان جوان برای زندگی دموکراتیک بپردازد؟ این پژوهش با بررسی یک مدل یادگیری مبتنی بر مسئله با رویکرد یادگیری عمیق (DL-PBL) که با هدف توسعه‌ی تفکر انتقادی و حمایت از یادگیری شهروندی در آموزش شهروندی ابتدایی طراحی شده است، به این پرسش می‌پردازد. با استفاده از طرح آمیخته‌ی همگرا، با ۱۱۲ دانش‌آموز پایه چهارم از دو مدرسه ابتدایی در پالمبانگ، سوماترای جنوبی همکاری شد و از طرح شبه‌آزمایشی پیش‌آزمون–پس‌آزمون با کلاس‌های دست‌نخورده، به همراه مشاهده‌های کلاسی و یادداشت‌های تأملی دانش‌آموزان بهره گرفته شد. با توجه به غیرنرمال بودن توزیع نمرات کل، تفاوت‌های بین گروهی با استفاده از آزمون U من–ویتنی برای نمونه‌های مستقل تحلیل شد که تفاوت معنادار آماری در نمرات کل تفکر انتقادی بین دو گروه را نشان داد (U = 0.000، z = −9.142، p < .001) و اندازه‌ی اثر استاندارد شده بسیار بزرگ بود (r = .864). نمرات پنج جنبه‌ی تفکر انتقادی از پایایی درونی بالایی برخوردار بودند (آلفای کرونباخ = .888) و نتایج توصیفی نشان داد که درصد موفقیت در گروه DL-PBL در تمامی جنبه‌های ارزیابی شده به طور پیوسته بالاتر بوده است. یافته‌های کیفی نیز مشارکت معنادار با مسائل شهروندی محلی، پژوهش مشارکتی، تفکر تأملی و مشارکت فعال در سراسر فرایند یادگیری را آشکار ساخت. این یافته‌ها در مجموع نشان می‌دهند که DL-PBL چارچوب آموزشی امیدبخشی برای پیوند تفکر انتقادی با استدلال شهروندی، ارزش‌های پنج‌گانه‌ی پانچاسیلا و یادگیری مبتنی بر جامعه فراهم می‌کند و مسیر عملی برای تقویت آموزش شهروندی در مدارس ابتدایی ارائه می‌دهد.

Critical thinking is an essential skill that needs to be developed from the elementary school level through active and problem-oriented learning. One relevant model is Problem Based Learning (PBL), which places problems at the center of learning and encourages students to analyze information and formulate solutions. This study aims to analyze the effectiveness of PBL in improving elementary school students’ critical thinking skills and to identify strategies and supporting factors for its implementation. This study employed a Systematic Literature Review (SLR) based on the PRISMA 2020 guidelines. Literature searches were conducted through Google Scholar and Scopus using Publish or Perish, covering publications from 2020 to 2026. Of the 589 articles identified, 10 articles met the inclusion criteria and were systematically analyzed. The results show that PBL is generally effective in improving students’ critical thinking skills through problem identification, investigation, information analysis, discussion, evaluation, and reflection. Successful PBL implementation is supported by contextual problems, active student engagement, collaboration, teacher and student readiness, learning media, and a supportive learning environment. Therefore, PBL can be implemented as a learning model to systematically and contextually develop elementary school students’ critical thinking skills.

تفکر انتقادی مهارتی اساسی است که باید از سطح دبستان از طریق یادگیری فعال و مسئله‌محور توسعه یابد. یکی از مدل‌های مرتبط، یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) است که مسئله را در مرکز یادگیری قرار می‌دهد و دانش‌آموزان را به تحلیل اطلاعات و تدوین راه‌حل‌ها ترغیب می‌کند. هدف این پژوهش، تحلیل اثربخشی PBL در بهبود مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان دبستان و شناسایی راهبردها و عوامل حمایتی برای اجرای آن است. این مطالعه با استفاده از مرور نظام‌مند ادبیات پژوهش (SLR) بر اساس دستورالعمل‌های PRISMA 2020 انجام شده است. جستجوی منابع از طریق Google Scholar و Scopus با استفاده از Publish or Perish و با پوشش انتشارات سال‌های 2020 تا 2026 صورت گرفته است. از میان ۵۸۹ مقاله شناسایی‌شده، ۱۰ مقاله با معیارهای ورود مطابقت داشتند و به‌صورت نظام‌مند تحلیل شدند. نتایج نشان می‌دهد که PBL به طور کلی در بهبود مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان از طریق شناسایی مسئله، تحقیق، تحلیل اطلاعات، بحث، ارزیابی و بازتاب مؤثر است. اجرای موفق PBL با وجود مسائل زمینه‌ای، مشارکت فعال دانش‌آموزان، همکاری، آمادگی معلم و دانش‌آموز، رسانه‌های آموزشی و محیط یادگیری حمایتی پشتیبانی می‌شود. بنابراین، PBL می‌تواند به عنوان یک مدل یادگیری برای توسعه نظام‌مند و زمینه‌محور مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان دبستان به کار گرفته شود.

Generasi muda harus memiliki literasi sains yang kuat agar dapat terlibat dalam kehidupan masyarakat yang aktif dan bertanggung jawab, mengingat pesatnya perkembangan ilmu pengetahuan dan teknologi. Tujuan dari proyek ini adalah untuk membuat Lembar Kerja Peserta Didik (LKPD) tentang ekosistem yang berbasis Pembelajaran Berbasis Masalah (PBL) dan dapat diandalkan, bermanfaat, serta efisien untuk mengajarkan literasi sains kepada siswa SMA kelas sepuluh. Model pengembangan 4-D (define, design, develop, disseminate) digunakan sebagai metodologi penelitian. Tiga faktor digunakan untuk mengukur kelayakan produk: validitas, yang dinilai oleh profesional menggunakan lembar validasi; kepraktisan, yang diamati selama pelaksanaan; dan efektivitas, yang ditentukan berdasarkan hasil pretest dan posttest serta survei respons siswa. Sebanyak dua puluh siswa dari kelas X-5 SMA Negeri 1 Sidayu, Gresik, berpartisipasi dalam uji coba terbatas. Berdasarkan indikator literasi sains yang terkait dengan KKTP, hasilnya menunjukkan bahwa LKPD yang dihasilkan memenuhi kriteria sangat berhasil dengan kelengkapan belajar sebesar 96,67%, praktis dengan penerapan pembelajaran 100%, dan sangat valid dengan skor 99,62%. Tingkat reaksi positif siswa adalah 97,28%, dan skor N-gain 0,75 berada dalam kategori tinggi. Oleh karena itu, LKPD berbasis PBL pada konten ekosistem ini dianggap dapat dilakukan dan layak digunakan sebagai bahan ajar untuk mengembangkan literasi sains siswa. Kata Kunci: Pengembangan LKPD, Validitas LKPD, Kepraktisan LKPD dan Keefektifan LKPD, Literasi Sains. Young generations must possess strong scientific literacy in order to engage in active and responsible community life, given the speed at which science and technology are developing. The purpose of this project is to create a Student Worksheet (LKPD) on ecosystems that is based on Problem Based Learning (PBL) and is reliable, useful, and efficient for teaching scientific literacy to high school students in the tenth grade. The 4-D development model (define, design, develop, disseminate) is the research methodology employed. Three factors are used to gauge the product's viability: validity, which is evaluated by professionals using a validation sheet; practicality, which is observed during implementation; and efficacy, which is determined by the results of the pretest and posttest as well as student response surveys. Twenty pupils from class X-5 of SMA Negeri 1 Sidayu, Gresik, participated in limited trials. Based on science literacy indicators relating to KKTP, the results demonstrated that the produced LKPD satisfies the following criteria: it is extremely successful with a learning completeness of 96.67%, practical with 100% application of learning, and very valid with a score of 99.62%. The pupils' positive reaction rate is 97.28%, and the N-gain score of 0.75 is in the high category. As a result, this PBL-based LKPD on the ecosystem content is considered doable and suitable for use as instructional material to develop students' scientific literacy. Keywords: LKPD Development, LKPD Validity, LKPD Practicality and LKPD Effectiveness, Science Literacy.

نسل جوان باید دارای سواد علمی قوی باشد تا بتواند در زندگی اجتماعی فعال و مسئولانه مشارکت کند، با توجه به سرعت پیشرفت علم و فناوری. هدف این پژوهش، تهیهٔ «برگهٔ کار دانش‌آموز» (LKPD) دربارهٔ اکوسیستم مبتنی بر یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) است که قابل اعتماد، مفید و کارآمد برای آموزش سواد علمی به دانش‌آموزان پایه دهم دبیرستان باشد. مدل توسعهٔ ۴-دی (تعریف، طراحی، توسعه، اشاعه) به عنوان روش‌شناسی پژوهش به کار رفته است. سه عامل برای سنجش قابلیت محصول استفاده شده است: روایی که توسط متخصصان با استفاده از برگهٔ ارزیابی روایی سنجیده می‌شود؛ عملی بودن که در حین اجرا مشاهده می‌شود؛ و اثربخشی که بر اساس نتایج پیش‌آزمون و پس‌آزمون و همچنین نظرسنجی پاسخ دانش‌آموزان تعیین می‌شود. بیست دانش‌آموز از کلاس X-5 دبیرستان دولتی شماره ۱ سیدایو، گرسیک، در آزمون محدود شرکت کردند. بر اساس شاخص‌های سواد علمی مرتبط با KKTP، نتایج نشان داد که LKPD تولیدشده معیارهای زیر را داراست: بسیار موفق با میزان تکمیل یادگیری ۹۶٫۶۷٪، عملی با اجرای ۱۰۰٪ یادگیری، و بسیار معتبر با امتیاز ۹۹٫۶۲٪. نرخ واکنش مثبت دانش‌آموزان ۹۷٫۲۸٪ و امتیاز N-gain برابر با ۰٫۷۵ در دستهٔ بالا قرار دارد. بنابراین، این LKPD مبتنی بر PBL در مبحث اکوسیستم قابل اجرا و شایستهٔ استفاده به عنوان محتوای آموزشی برای توسعهٔ سواد علمی دانش‌آموزان ارزیابی می‌شود.

The low level of students' learning activities and science learning outcomes This study aims to determine student activity during lessons utilizing the Problem-Based Learning (PBL) model supported by PhET Interactive Simulations media, as well as to assess the model's impact on the science learning outcomes of fifth-grade students at SDN 3 Bayalangu Kidul. The study employs a quantitative approach using an experimental method, specifically the One Group Pretest-Posttest Design. The population consisted of fifth-grade students at SDN 3 Bayalangu Kidul, with a sample size of 25 students. Data collection techniques included observation and testing, utilizing instruments such as student activity observation sheets and pretest/posttest questions. Data analysis involved descriptive analysis, normality tests, homogeneity tests, and hypothesis testing using the Paired Sample t-Test. The results indicate that student activity improved from an average of 57.83% (categorized as "sufficient") to 86.42% (categorized as "excellent") following the implementation of the PBL model supported by PhET Interactive Simulations. Student learning outcomes also improved, evidenced by the average pretest score rising from 70.80 to 86.40 on the posttest. Hypothesis testing results showed a significance value (Sig. 2-tailed) of less than 0.05; thus, the null hypothesis (H₀) was rejected and the alternative hypothesis (H₁) was accepted. Consequently, it can be concluded that the Problem-Based Learning (PBL) model supported by PhET Interactive Simulations has a significant effect on science learning outcomes and enhances the learning activity of fifth-grade students at SDN 3 Bayalangu Kidul.

سطح پایین فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان، هدف این پژوهش تعیین فعالیت دانش‌آموزان در طول درس با استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با پشتیبانی رسانه شبیه‌سازی‌های تعاملی PhET و همچنین ارزیابی تأثیر این مدل بر نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 3 Bayalangu Kidul است. این پژوهش با رویکرد کمی و روش آزمایشی، به طور خاص با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون یک گروهی انجام شده است. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 3 Bayalangu Kidul بوده و حجم نمونه ۲۵ نفر است. روش‌های گردآوری داده شامل مشاهده و آزمون با استفاده از ابزارهایی مانند برگه‌های مشاهده فعالیت دانش‌آموزان و سؤالات پیش‌آزمون/پس‌آزمون بوده است. تحلیل داده‌ها شامل تحلیل توصیفی، آزمون نرمالیتی، آزمون همگنی و آزمون فرضیه با استفاده از آزمون t زوجی بوده است. نتایج نشان داد که فعالیت دانش‌آموزان از میانگین ۵۷/۸۳٪ (در دسته «کافی») به ۸۶/۴۲٪ (در دسته «عالی») پس از اجرای مدل PBL با پشتیبانی شبیه‌سازی‌های تعاملی PhET افزایش یافته است. نتایج یادگیری دانش‌آموزان نیز بهبود یافته است، به طوری که میانگین نمره پیش‌آزمون از ۷۰/۸۰ به ۸۶/۴۰ در پس‌آزمون افزایش یافته است. نتایج آزمون فرضیه نشان داد که مقدار معناداری (Sig. 2-tailed) کمتر از ۰/۰۵ است؛ بنابراین فرض صفر (H₀) رد و فرض جایگزین (H₁) پذیرفته شد. در نتیجه، می‌توان نتیجه گرفت که مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با پشتیبانی شبیه‌سازی‌های تعاملی PhET تأثیر معناداری بر نتایج یادگیری علوم و افزایش فعالیت یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 3 Bayalangu Kidul دارد.

Pembelajaran Biologi pada Kurikulum Merdeka menekankan pendekatan deep learning untuk membentuk dimensi profil lulusan, khususnya penalaran kritis, yang selaras dengan tuntutan keterampilan abad ke-21 meliputi critical thinking, communication, collaboration, dan creativity. Namun, bahan ajar di sekolah masih terbatas dan belum optimal mendukung pembelajaran berbasis masalah serta pemanfaatan teknologi pembelajaran interaktif, khususnya pada materi Sistem Pencernaan Manusia. Penelitian ini memiliki tujuan merancang serta menilai kelayakan buku saku interaktif berbasis Problem Based Learning yang dilengkapi dengan Augmented Reality guna meningkatkan kemampuan berpikir kritis siswa kelas XI SMA. Penelitian menggunakan model pengembangan 4D dengan uji coba skala terbatas dilakukan pada 25 siswa kelas XI di SMA Negeri 7 Surabaya. Instrumen meliputi validasi ahli, angket respon siswa, observasi keterlaksanaan pembelajaran, uji keterbacaan grafik Fry, serta soal pretest dan posttest. Hasil menunjukkan tingkat validitas sangat valid dengan nilai 98.38%, kepraktisan sangat praktis berdasarkan respon siswa mendapatkan nilai 98.4% dan keterlaksanaan pembelajaran mendapatkan nilai 97.47%, serta keterbacaan yang sesuai dengan tingkat kelas XI. Keefektifan ditunjukkan oleh peningkatan nilai rata-rata dari 54 menjadi 93.2 dengan nilai N-gain sebesar 0,8 yang termasuk dalam kategori tinggi serta tingkat ketuntasan belajar mencapai 100%, dan peningkatan ketercapaian indikator berpikir kritis dari 52% cukup tuntas menjadi 94.33% sangat tuntas. Dengan demikian, buku saku interaktif dinyatakan layak, praktis, dan efektif sebagai media pembelajaran Biologi untuk meningkatkan kemampuan berpikir kritis siswa. Kata Kunci: buku saku, PBL, pembelajaran abad-21, berpikir kritis. Biology learning in the Independent Curriculum emphasizes a deep learning approach to shape graduate profile dimensions, particularly critical reasoning, which aligns with the demands of 21st-century skills including critical thinking, communication, collaboration, and creativity. However, teaching materials in schools are still limited and do not optimally support problem-based learning and the use of interactive learning technology, especially in the Human Digestive System material. This study aims to design and assess the feasibility of an interactive pocketbook based on Problem Based Learning equipped with Augmented Reality to improve the critical thinking skills of 11th-grade high school students. The study used a 4D development model with a limited-scale trial conducted on 25 11th-grade students at SMA Negeri 7 Surabaya. Instruments included expert validation, student response questionnaires, learning implementation observations, Fry graph readability tests, and pretest and posttest questions. The results showed a very valid level of validity with a value of 98.38%, very practicality based on student responses obtained a value of 98.4% and learning implementation obtained a value of 97.47%, as well as readability appropriate for the 11th-grade level. Effectiveness is demonstrated by an increase in the average score from 54 to 93.2, with an N-gain of 0.8, which is considered high. The learning completion rate reached 100%. The critical thinking indicator achievement increased from 52% (quite complete) to 94.33% (very complete). Therefore, the interactive pocketbook is deemed feasible, practical, and effective as a Biology learning medium to enhance students' critical thinking skills. Keywords: pocket books, PBL, 21st-century learning, critical thinking.

یادگیری زیست‌شناسی در برنامه درسی مستقل بر رویکرد یادگیری عمیق برای شکل‌دهی ابعاد پروفایل فارغ‌التحصیلان، به ویژه استدلال انتقادی، تأکید دارد که با الزامات مهارت‌های قرن بیست و یکم شامل تفکر انتقادی، ارتباط، همکاری و خلاقیت همسو است. با این حال، مواد آموزشی در مدارس هنوز محدود بوده و به طور بهینه از یادگیری مبتنی بر مسئله و استفاده از فناوری یادگیری تعاملی، به ویژه در مبحث دستگاه گوارش انسان، پشتیبانی نمی‌کنند. هدف این پژوهش طراحی و ارزیابی شایستگی کتابچه تعاملی مبتنی بر یادگیری مبتنی بر مسئله مجهز به واقعیت افزوده به منظور ارتقاء مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان پایه یازدهم دبیرستان است. این پژوهش از مدل توسعه 4D استفاده کرده و آزمون مقیاس محدود بر روی ۲۵ دانش‌آموز پایه یازدهم در دبیرستان دولتی شماره ۷ سورابایا انجام شد. ابزارها شامل روایی خبرگان، پرسشنامه پاسخ دانش‌آموزان، مشاهده اجرای یادگیری، آزمون خوانایی نمودار Fry و سؤالات پیش‌آزمون و پس‌آزمون بود. نتایج نشان داد سطح روایی بسیار بالا با مقدار ۹۸٫۳۸٪، میزان کاربردپذیری بسیار بالا بر اساس پاسخ دانش‌آموزان با مقدار ۹۸٫۴٪ و اجرای یادگیری با مقدار ۹۷٫۴۷٪ و همچنین خوانایی متناسب با سطح پایه یازدهم به دست آمد. اثربخشی با افزایش میانگین نمره از ۵۴ به ۹۳٫۲ و مقدار N-gain برابر با ۰٫۸ که در دسته بالا قرار می‌گیرد، نشان داده شد. نرخ تکمیل یادگیری به ۱۰۰٪ رسید. میزان دستیابی به شاخص تفکر انتقادی از ۵۲٪ (نسبتاً کامل) به ۹۴٫۳۳٪ (کاملاً کامل) افزایش یافت. بنابراین، کتابچه تعاملی به عنوان رسانه یادگیری زیست‌شناسی برای ارتقاء مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان، شایسته، کاربردی و مؤثر ارزیابی می‌شود.

The problem addressed in this study was the low level of problem-solving skills and independence among children in Group B of Rahmatillah Kindergarten. This study aimed to examine teacher activities, children's activities, and the development of children's problem-solving skills and independence through the implementation of the Problem Based Learning model assisted by maze map media. This study employed a qualitative approach using the Classroom Action Research (CAR) method, conducted in two cycles with three meetings in each cycle. Data were collected through observation, interviews, and documentation. The research subjects were 10 children in Group B of Rahmatillah Kindergarten. The findings indicated improvements in all observed aspects. Teacher activity increased from 70% in Cycle I to 95% in Cycle II, children's activity improved from 49% to 84%, problem-solving skills increased from 53% to 82%, and children's independence improved from 48% to 83%. It can be concluded that the implementation of the Problem Based Learning model assisted by maze map media effectively developed the problem-solving skills and independence of children in Group B of Rahmatillah Kindergarten.

مسئله‌ای که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفته، سطح پایین مهارت‌های حل مسئله و استقلال در کودکان گروه ب مهدکودک رحمت‌الله است. هدف این پژوهش، بررسی فعالیت‌های معلمان، فعالیت‌های کودکان و توسعهٔ مهارت‌های حل مسئله و استقلال کودکان از طریق اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning) با کمک رسانهٔ نقشهٔ هزارتو بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش پژوهش اقدام در کلاس (Classroom Action Research - CAR) در دو چرخه و هر چرخه شامل سه جلسه انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی جمع‌آوری گردید. شرکت‌کنندگان پژوهش ۱۰ کودک گروه ب مهدکودک رحمت‌الله بودند. یافته‌ها نشان داد که در تمامی جنبه‌های مورد مشاهده بهبود حاصل شده است. فعالیت معلمان از ۷۰٪ در چرخهٔ اول به ۹۵٪ در چرخهٔ دوم افزایش یافت، فعالیت کودکان از ۴۹٪ به ۸۴٪، مهارت‌های حل مسئله از ۵۳٪ به ۸۲٪ و استقلال کودکان از ۴۸٪ به ۸۳٪ افزایش یافت. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله با کمک رسانهٔ نقشهٔ هزارتو به طور مؤثری موجب توسعهٔ مهارت‌های حل مسئله و استقلال کودکان گروه ب مهدکودک رحمت‌الله شده است.

The utilization of technology in elementary school learning encourages the development of digital teaching materials that can enhance students’ engagement in the learning process. The preliminary study indicated that fifth-grade Science and Social Studies (IPA) learning was still dominated by conventional teaching materials, interactive learning had not been optimally implemented, and the use of technology in providing teaching materials remained limited. These conditions highlight the need to develop Electronic Student Worksheets (E-LKPD) integrated with the Problem Based Learning (PBL) model and Web Canva. This study aimed to develop PBL-based E-LKPD using Web Canva for fifth-grade IPA learning and to determine the validity, practicality, and effectiveness of the developed product. This study employed the Research and Development (R&D) method using the ADDIE model, consisting of Analysis, Design, Development, Implementation, and Evaluation stages. The research instruments included validation sheets, teacher and student practicality questionnaires, and learning achievement tests. The results showed that the E-LKPD obtained an average validity score of 87.27%, categorized as highly valid. The practicality scores based on teacher and student responses were 95.84% and 88.36%, respectively, both categorized as highly practical. The effectiveness test also indicated an improvement in students’ learning outcomes after using the E-LKPD. Based on these findings, the PBL-based E-LKPD using Web Canva was considered valid, practical, and effective, making it suitable as digital teaching material for fifth-grade IPA learning in elementary schools.

استفاده از فناوری در آموزش مدارس ابتدایی، توسعهٔ مواد آموزشی دیجیتال را که می‌تواند مشارکت دانش‌آموزان را در فرایند یادگیری افزایش دهد، تشویق می‌کند. مطالعهٔ مقدماتی نشان داد که آموزش علوم و مطالعات اجتماعی (IPA) پایهٔ پنجم همچنان تحت سلطهٔ مواد آموزشی سنتی است، یادگیری تعاملی به طور بهینه اجرا نشده است و استفاده از فناوری در ارائهٔ مواد آموزشی محدود باقی مانده است. این شرایط، نیاز به توسعهٔ کاربرگ‌های الکترونیکی دانش‌آموزی (E-LKPD) یکپارچه با مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) و وب‌سایت Canva را برجسته می‌کند. هدف این پژوهش، توسعهٔ E-LKPD مبتنی بر PBL با استفاده از وب‌سایت Canva برای آموزش IPA پایهٔ پنجم و تعیین روایی، کاربردپذیری و اثربخشی محصول توسعه‌یافته بود. این پژوهش از روش تحقیق و توسعه (R&D) با استفاده از مدل ADDIE شامل مراحل تحلیل، طراحی، توسعه، اجرا و ارزیابی بهره برد. ابزارهای پژوهش شامل برگه‌های ارزیابی روایی، پرسشنامه‌های کاربردپذیری معلمان و دانش‌آموزان و آزمون‌های پیشرفت تحصیلی بودند. نتایج نشان داد که E-LKPD میانگین نمرهٔ روایی ۸۷.۲۷٪ را کسب کرد که در دستهٔ بسیار معتبر قرار گرفت. نمرات کاربردپذیری بر اساس پاسخ‌های معلمان و دانش‌آموزان به ترتیب ۹۵.۸۴٪ و ۸۸.۳۶٪ بود که هر دو در دستهٔ بسیار کاربردی قرار گرفتند. آزمون اثربخشی نیز بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان پس از استفاده از E-LKPD را نشان داد. بر اساس این یافته‌ها، E-LKPD مبتنی بر PBL با استفاده از وب‌سایت Canva معتبر، کاربردی و مؤثر ارزیابی شد و به عنوان مادهٔ آموزشی دیجیتال برای آموزش IPA پایهٔ پنجم در مدارس ابتدایی مناسب است.

The United Nations Sustainable Development Goal 4 (SDG 4) position creativity as a critical competency in 21st -century STEAM education, highlighting the urgency of cultivating students’ capacity to navigate complex transdisciplinary challenges. Although problem-based learning (PBL) has become a prevalent instructional approach, empirical evidence regarding its specific efficacy for fostering creative thinking remains inconclusive. This systematic review and meta-analysis investigated whether PBL is associated with improved creativity outcomes among undergraduate STEAM students, with particular relevance to international education contexts. Following PRISMA guidelines, fifteen peer-reviewed articles (2015–2025) were included, with six providing sufficient data for meta-analysis (k = 6). The pooled effect size (Hedges’ g = 1.64, 95% CI: 0.96–2.32) suggests a positive association between PBL and creativity outcomes compared to traditional instruction. However, given the small study count and substantial heterogeneity (I² = 88.5%), these results should be interpreted as preliminary and exploratory. Assessment priorities diverge across disciplinary contexts, with arts and humanities foregrounding aesthetic originality and self-expression, while science and engineering fields emphasise solution feasibility and collaborative problem-solving. Pure PBL and its variants demonstrate relevance for creative skill development, though subgroup comparisons remain descriptive due to limited study numbers. Notably, the included studies employed diverse, non-standardized creativity instruments across different disciplines, which significantly limits comparability and generalizability. These findings offer preliminary empirical insights for educators, and curriculum designers, yet the high heterogeneity and measurement variability underscore the need for future research with validated standardized assessments.

هدف چهارم توسعه‌ی پایدار سازمان ملل متحد (SDG 4) خلاقیت را به‌عنوان یکی از شایستگی‌های حیاتی در آموزش STEAM قرن بیست‌ویکم مطرح می‌کند و بر ضرورت پرورش توانایی دانشجویان برای مواجهه با چالش‌های پیچیده‌ی میان‌رشته‌ای تأکید دارد. اگرچه یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) به رویکردی رایج در آموزش تبدیل شده است، شواهد تجربی درباره‌ی اثربخشی خاص آن در پرورش تفکر خلاق همچنان نامشخص باقی مانده است. این مرور نظام‌مند و فراتحلیل بررسی می‌کند که آیا PBL با بهبود پیامدهای خلاقیت در میان دانشجویان مقطع کارشناسی STEAM مرتبط است یا خیر، با تأکید ویژه بر زمینه‌های آموزش بین‌المللی. مطابق با دستورالعمل‌های PRISMA، پانزده مقاله‌ی داوری‌شده (۲۰۱۵–۲۰۲۵) وارد مطالعه شدند که شش مورد از آن‌ها داده‌های کافی برای فراتحلیل فراهم کردند (k = 6). اندازه‌ی اثر تجمیعی (Hedges’ g = 1.64، فاصله‌ی اطمینان ۹۵٪: 0.96–2.32) نشان‌دهنده‌ی ارتباط مثبت بین PBL و پیامدهای خلاقیت در مقایسه با آموزش سنتی است. با این حال، با توجه به تعداد اندک مطالعات و ناهمگنی قابل توجه (I² = 88.5%)، این نتایج باید مقدماتی و اکتشافی تلقی شوند. اولویت‌های ارزیابی در زمینه‌های مختلف رشته‌ای متفاوت است؛ به‌طوری که هنر و علوم انسانی بر اصالت زیباشناختی و خودابرازی تأکید دارند، در حالی که حوزه‌های علوم و مهندسی بر امکان‌پذیری راه‌حل و حل مسئله‌ی مشارکتی تمرکز می‌کنند. PBL خالص و گونه‌های آن برای توسعه‌ی مهارت‌های خلاقانه اهمیت دارند، هرچند مقایسه‌های زیرگروهی به دلیل محدودیت تعداد مطالعات، صرفاً توصیفی باقی می‌ماند. شایان ذکر است که مطالعات واردشده از ابزارهای متنوع و غیر استاندارد سنجش خلاقیت در رشته‌های مختلف استفاده کرده‌اند که این امر مقایسه‌پذیری و تعمیم‌پذیری را به طور قابل توجهی محدود می‌کند. این یافته‌ها بینش‌های تجربی مقدماتی برای مدرسان و طراحان برنامه‌ی درسی فراهم می‌آورد، اما ناهمگنی بالا و تنوع ابزارهای سنجش بر ضرورت پژوهش‌های آتی با ارزیابی‌های استاندارد و معتبر تأکید می‌کند.

Dermatology education faces limited curriculum time, a visually demanding specialty, and the need to develop both clinical reasoning and procedural competence. The flipped classroom (FC) delivers didactic content before class and reserves class time for active learning. This mini review synthesizes evidence on FC in dermatology education, distinguishes true FC from broader blended or active-learning approaches, and examines how newer image-based technologies such as teledermatology, gamified education, and artificial intelligence (AI)-assisted tools can complement FC. PubMed, Scopus, ERIC, and Google Scholar were searched through August 2026 for studies on FC, blended learning, or technology-enhanced learning in dermatology. Across the reviewed studies, FC and closely related blended approaches were associated with short-term gains in knowledge and satisfaction relative to traditional teaching, with particular promise when combined with case-based or problem-based learning. COVID-19 accelerated adoption and demonstrated adaptability to remote formats. However, most dermatology studies are single-institution, quasi-experimental, small, and short-term, and only two dermatology-specific studies used randomized designs. Evidence on long-term retention, patient-related outcomes, and clinical competence remains lacking, and gains in satisfaction or confidence should not be equated with objective gains in knowledge or skills. Based on the currently limited evidence, FC appears at least comparable to, and sometimes better than, traditional teaching for short-term knowledge and skills. Educators can reasonably adopt FC as part of blended curricula, while researchers should prioritize multicenter randomized trials with standardized objective outcomes, longer follow-up, and patient-level endpoints.

آموزش پوست با محدودیت زمان در برنامه درسی، ماهیت بصری بالا و نیاز به توسعه استدلال بالینی و شایستگی‌های عملی مواجه است. کلاس معکوس (FC) محتوای آموزشی را پیش از کلاس ارائه می‌دهد و زمان کلاس را به یادگیری فعال اختصاص می‌دهد. این مرور کوتاه، شواهد مربوط به FC در آموزش پوست را جمع‌بندی کرده، تمایز میان FC واقعی و رویکردهای گسترده‌تر یادگیری ترکیبی یا فعال را بررسی می‌کند و به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه فناوری‌های تصویری نوین مانند تله‌درماتولوژی، آموزش بازی‌محور و ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) می‌توانند مکمل FC باشند. پایگاه‌های PubMed، Scopus، ERIC و Google Scholar تا اوت ۲۰۲۶ برای مطالعات مربوط به FC، یادگیری ترکیبی یا یادگیری تقویت‌شده با فناوری در پوست جست‌وجو شدند. در مطالعات مرور شده، FC و رویکردهای ترکیبی نزدیک به آن با افزایش کوتاه‌مدت دانش و رضایت نسبت به آموزش سنتی همراه بودند و به‌ویژه زمانی که با یادگیری مبتنی بر مورد یا مبتنی بر مسئله ترکیب می‌شدند، امیدبخش بودند. همه‌گیری COVID-19 پذیرش این رویکردها را تسریع کرد و سازگاری آن‌ها با قالب‌های از راه دور را نشان داد. با این حال، اکثر مطالعات پوست تک‌مرکزی، شبه‌آزمایشی، کوچک و کوتاه‌مدت هستند و تنها دو مطالعه اختصاصی پوست از طرح‌های تصادفی‌شده استفاده کرده‌اند. شواهدی درباره نگهداری بلندمدت، پیامدهای مرتبط با بیمار و شایستگی بالینی همچنان وجود ندارد و افزایش رضایت یا اعتماد به نفس نباید معادل با افزایش عینی دانش یا مهارت تلقی شود. بر اساس شواهد محدود فعلی، FC دست‌کم هم‌تراز و گاه بهتر از آموزش سنتی برای دانش و مهارت‌های کوتاه‌مدت به نظر می‌رسد. مدرسان می‌توانند به‌طور معقول FC را به عنوان بخشی از برنامه‌های ترکیبی به کار گیرند، در حالی که پژوهشگران باید مطالعات تصادفی‌شده چندمرکزی با پیامدهای عینی استانداردشده، پیگیری طولانی‌تر و نقاط پایانی در سطح بیمار را در اولویت قرار دهند.

Lectures as a primary method for knowledge transmission often fail to foster deep conceptual understanding among students. To investigate whether enabling peer discussion enhances learning outcomes, 88 undergraduate students from a Saudi medical school were randomly assigned to four experimental conditions: a lecture-only group, a peer-learning-only group, a peer-learning-followed-by-lecture group, and a lecture-followed-by-peer-learning group. A comprehensive concept retrieval test was administered before and after the intervention to isolate and evaluate the specific instructional effects of each approach separately. Pre-test scores showed no significant differences among the four groups, confirming successful randomization and equivalent baseline knowledge. Post-intervention test results revealed substantial variations in performance across the groups. Mean test scores (with standard deviations) were: lecture-only = 23.09 (2.84), peer-learning-only = 31.05 (3.94), lecture-then-peer-learning = 47.30 (5.75), and peer-learning-then-lecture = 49.55 (7.06). Statistical analysis demonstrated that combining lectures with peer learning significantly outperformed single-method instructional approaches ( p < 0.001 for both comparative evaluations), regardless of the order in which the two methods were implemented. Furthermore, peer learning in isolation produced significantly higher test scores compared to the traditional lecture-only strategy ( p = 0.05). These findings demonstrate that integrating peer learning with traditional lectures yields superior academic achievement compared to relying on lectures alone. Furthermore, the strong performance observed in the peer-learning-only condition highlights its promise as a highly effective standalone pedagogical strategy for medical education.

سخنرانی‌ها به عنوان روش اصلی انتقال دانش، اغلب در پرورش درک عمیق مفهومی در میان دانشجویان ناکام می‌مانند. به منظور بررسی اینکه آیا امکان‌پذیر ساختن بحث همتایان می‌تواند پیامدهای یادگیری را بهبود بخشد، ۸۸ دانشجوی کارشناسی از یک دانشکده پزشکی در عربستان سعودی به طور تصادفی به چهار وضعیت آزمایشی تقسیم شدند: گروه فقط سخنرانی، گروه فقط یادگیری همتایان، گروه یادگیری همتایان به دنبال سخنرانی، و گروه سخنرانی به دنبال یادگیری همتایان. یک آزمون جامع بازیابی مفاهیم پیش از مداخله و پس از آن اجرا شد تا اثرات آموزشی خاص هر رویکرد به طور جداگانه ایزوله و ارزیابی شود. نمرات پیش‌آزمون تفاوت معناداری میان چهار گروه نشان نداد و این امر تصادفی‌سازی موفق و برابری دانش پایه را تأیید کرد. نتایج آزمون پس از مداخله تفاوت‌های قابل توجهی در عملکرد گروه‌ها نشان داد. میانگین نمرات آزمون (با انحراف معیار) به شرح زیر بود: فقط سخنرانی = ۲۳٫۰۹ (۲٫۸۴)، فقط یادگیری همتایان = ۳۱٫۰۵ (۳٫۹۴)، سخنرانی سپس یادگیری همتایان = ۴۷٫۳۰ (۵٫۷۵)، و یادگیری همتایان سپس سخنرانی = ۴۹٫۵۵ (۷٫۰۶). تحلیل آماری نشان داد که ترکیب سخنرانی با یادگیری همتایان به طور معناداری از رویکردهای آموزشی تک‌روشی بهتر عمل می‌کند (p < ۰٫۰۰۱ برای هر دو مقایسه)، صرف‌نظر از ترتیب اجرای این دو روش. افزون بر این، یادگیری همتایان به تنهایی نمرات آزمون به طور معناداری بالاتری نسبت به راهبرد سنتی فقط سخنرانی ایجاد کرد (p = ۰٫۰۵). این یافته‌ها نشان می‌دهد که ادغام یادگیری همتایان با سخنرانی‌های سنتی، موفقیت تحصیلی برتری نسبت به اتکای صرف بر سخنرانی‌ها به همراه دارد. همچنین، عملکرد قوی مشاهده‌شده در وضعیت فقط یادگیری همتایان، نویدبخش بودن آن را به عنوان یک راهبرد آموزشی مستقل و بسیار مؤثر برای آموزش پزشکی برجسته می‌کند.

INTRODUCTION: This study investigated the perceptions and preferences of medical students at Abubakar Tafawa Balewa University (ATBU) regarding various teaching methods, including lectures, problem-based learning (PBL), team-based learning (TBL), practical demonstrations, and digital learning tools. METHODS: A cross-sectional survey of 171 medical students was conducted, using a semi-structured questionnaire. Students were selected using stratified random sampling techniques. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics (frequencies, percentages) and inferential statistics (Chi-square test) and qualitative data were analysed using thematic content analysis. The thematic content analysis was based on 171 responses. RESULTS: Practical demonstrations (32.2%) and small group activities (24.0%) were the preferred teaching methods. Key challenges identified include difficulty retaining information (48.0%) and inadequate preparation for clinical practice (15.8%). The students demanded practical, clinically relevant learning, and lecturers who are well-grounded in their subjects and had good teaching skills. Specifically, they preferred lecturers who are medical consultants and could also mentor them. CONCLUSION: The teaching curriculum in the school should incorporate more clinically relevant, practical demonstrations with adequate clinical exposure, more group-based learning, and improved digital infrastructure. Retention techniques should be routinely taught to improve learning retention. Finally, more doctors should be employed for training and mentoring the students. Lecturers should be trained in positive teaching and mentoring skills and to avoid student intimidation.

مقدمه: این مطالعه به بررسی ادراکات و ترجیحات دانشجویان پزشکی دانشگاه Abubakar Tafawa Balewa (ATBU) در خصوص روش‌های مختلف تدریس از جمله سخنرانی، یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL)، یادگیری مبتنی بر تیم (TBL)، نمایش‌های عملی و ابزارهای یادگیری دیجیتال پرداخت. روش‌ها: یک پیمایش مقطعی بر روی ۱۷۱ دانشجوی پزشکی با استفاده از پرسشنامه نیمه‌ساختاریافته انجام شد. دانشجویان با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌بندی‌شده انتخاب شدند. داده‌های کمی با استفاده از آمار توصیفی (فراوانی‌ها، درصدها) و آمار استنباطی (آزمون کای دو) تحلیل شد و داده‌های کیفی با استفاده از تحلیل محتوای تماتیک مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل محتوای تماتیک بر اساس ۱۷۱ پاسخ انجام شد. یافته‌ها: نمایش‌های عملی (۳۲٫۲٪) و فعالیت‌های گروهی کوچک (۲۴٫۰٪) به عنوان روش‌های تدریس ترجیحی شناخته شدند. چالش‌های کلیدی شناسایی‌شده شامل دشواری در حفظ اطلاعات (۴۸٫۰٪) و آمادگی ناکافی برای عمل بالینی (۱۵٫۸٪) بود. دانشجویان خواستار یادگیری عملی و مرتبط با بالین و اساتیدی بودند که در حوزه خود تسلط کافی داشته و مهارت‌های تدریس خوبی داشته باشند. به طور خاص، آن‌ها اساتیدی را ترجیح می‌دادند که پزشک متخصص بوده و بتوانند نقش راهنما را نیز ایفا کنند. نتیجه‌گیری: برنامه درسی تدریس در این دانشکده باید شامل نمایش‌های عملی بیشتر با ارتباط بالینی کافی، یادگیری مبتنی بر گروه بیشتر و بهبود زیرساخت دیجیتال باشد. تکنیک‌های حفظ مطالب باید به طور منظم آموزش داده شود تا یادگیری پایدار بهبود یابد. در نهایت، پزشکان بیشتری باید برای آموزش و راهنمایی دانشجویان استخدام شوند. اساتید باید در مهارت‌های تدریس مثبت و راهنمایی آموزش ببینند و از ایجاد ترس در دانشجویان خودداری کنند.

BACKGROUND: Central Sterile Supply Department (CSSD) staff members' mastery of professional knowledge and skills is associated with the quality of their work. OBJECTIVES: This study aimed to investigate the effect of problem-based learning in the training of CSSD nurses. METHODS: This study was conducted from April to October 2024. Forty CSSD nurses at our hospital were randomly assigned to the observation group (n = 20) or the control group (n = 20) using a random number table. The observation group received problem-based learning, while the control group received traditional training methods. After six months of training, the two groups were compared in terms of theoretical knowledge, practical skills, self-directed learning competence, teamwork skills and satisfaction with training. RESULTS: Scores for theoretical knowledge, practical skills, self-directed learning competence, teamwork skills and satisfaction with training were higher in the observation group than in the control group (P < 0.05). CONCLUSION: Problem-based learning could improve CSSD nurses' professional knowledge, practical skills and satisfaction with training.

زمینه: تسلط کارکنان بخش مرکزی استریل و تأمین ملزومات (CSSD) بر دانش و مهارت‌های حرفه‌ای با کیفیت کار آن‌ها مرتبط است. اهداف: این مطالعه با هدف بررسی تأثیر یادگیری مبتنی بر مسئله در آموزش پرستاران CSSD انجام شد. روش‌ها: این پژوهش از آوریل تا اکتبر ۲۰۲۴ انجام شد. چهل پرستار CSSD در بیمارستان ما با استفاده از جدول اعداد تصادفی به طور تصادفی به گروه مشاهده (n = 20) یا گروه کنترل (n = 20) تقسیم شدند. گروه مشاهده آموزش مبتنی بر مسئله دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل از روش‌های سنتی آموزش بهره‌مند شد. پس از شش ماه آموزش، دو گروه از نظر دانش نظری، مهارت‌های عملی، شایستگی یادگیری خودراهبر، مهارت‌های کار تیمی و رضایت از آموزش مقایسه شدند. نتایج: امتیازات دانش نظری، مهارت‌های عملی، شایستگی یادگیری خودراهبر، مهارت‌های کار تیمی و رضایت از آموزش در گروه مشاهده بالاتر از گروه کنترل بود (P < 0.05). نتیجه‌گیری: یادگیری مبتنی بر مسئله می‌تواند دانش حرفه‌ای، مهارت‌های عملی و رضایت از آموزش پرستاران CSSD را بهبود بخشد.

Introduction This study explores the implementation of active learning methodologies in university teaching and their influence on the development of professional competencies among postgraduate students, through a literature review of 18 scientific articles published between 2020 and 2025, selected from the specialized databases Science Direct and ERIC. Methods The reviewed studies focus on strategies such as flipped classroom, problem-based learning, collaborative work, and gamification, highlighting their contribution to the enhancement of critical thinking, academic motivation, and employability. Results The findings reveal that effective implementation of these methodologies requires ongoing teacher training, curriculum redesign, coherent formative assessment, and pedagogical integration of emerging technologies. Persistent barriers remain related to institutional resistance, limited resources, and attitudinal constraints among faculty. Discussion It is concluded that active methodologies should not be understood as isolated techniques, but as essential components of a complex pedagogical ecology that demands integrated structural, cultural, and formative conditions aimed at transforming higher education and strengthening the professional profile of postgraduate students in a globalized educational context.

مقدمه: این مطالعه به بررسی اجرای روش‌شناسی‌های یادگیری فعال در آموزش دانشگاهی و تأثیر آن‌ها بر توسعه شایستگی‌های حرفه‌ای دانشجویان تحصیلات تکمیلی می‌پردازد. این بررسی از طریق مرور ادبیات ۱۸ مقاله علمی منتشرشده بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ که از پایگاه‌های تخصصی Science Direct و ERIC انتخاب شده‌اند، انجام شده است. روش‌ها: مطالعات مرورشده بر راهبردهایی مانند کلاس معکوس، یادگیری مبتنی بر مسئله، کار گروهی و بازی‌وارسازی تمرکز دارند و نقش آن‌ها را در ارتقای تفکر انتقادی، انگیزش تحصیلی و قابلیت اشتغال برجسته می‌کنند. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد که اجرای مؤثر این روش‌شناسی‌ها مستلزم آموزش مستمر اساتید، بازطراحی برنامه درسی، ارزیابی تکوینی منسجم و ادغام پداگوژیک فناوری‌های نوظهور است. موانع پایداری همچنان در زمینه مقاومت نهادی، منابع محدود و محدودیت‌های نگرشی در میان اعضای هیئت علمی وجود دارد. بحث: نتیجه‌گیری می‌شود که روش‌های فعال نباید به عنوان تکنیک‌هایی منفرد تلقی شوند، بلکه باید به عنوان اجزای اساسی یک بوم‌شناسی پداگوژیک پیچیده در نظر گرفته شوند که مستلزم شرایط ساختاری، فرهنگی و آموزشی یکپارچه با هدف تحول آموزش عالی و تقویت پروفایل حرفه‌ای دانشجویان تحصیلات تکمیلی در زمینه آموزشی جهانی‌شده است.