Data collection

Purpose: This study aimed to design an artificial intelligence–based cognitive empowerment package for enhancing entrepreneurial skills in gifted and creative adolescents through the qualitative identification and integration of relevant cognitive, psychological, motivational, interpersonal, and technological components. Methods and Materials: The study employed a qualitative exploratory-developmental design. Data were obtained through an analytical review of relevant literature, examination of previous student entrepreneurship workshop experiences, and semi-structured interviews with students, mentors, workshop facilitators, and accelerator managers selected through purposive sampling. Data collection continued until conceptual saturation was achieved. Interview transcripts, field observations, documentary evidence, and analytical notes were examined using thematic analysis. Findings: The qualitative analysis indicated that sustained entrepreneurial action among gifted and creative adolescents depends on a multidimensional configuration of entrepreneurial intention and identity, self-efficacy, opportunity recognition and problem identification, executive functioning, tolerance of ambiguity, applied creativity, fear of failure and perfectionism, intrinsic motivation and psychological ownership, teamwork and psychological safety, proactive agency, resilience, future orientation, and reflective readiness to use artificial intelligence. The findings further suggested that entrepreneurial difficulties differ across adolescents and therefore require profile-based rather than uniform intervention. Integration of the themes resulted in a six-session package encompassing profile awareness and goal setting, problem identification and value creation, conversion of ideas into action plans, presentation and feedback utilization, teamwork and agency, and final presentation with a continuation plan. Conclusion: The findings suggest that entrepreneurial empowerment in gifted and creative adolescents should extend beyond creativity and business knowledge by strengthening the cognitive and psychological capacities required to transform ideas into sustained action, while using artificial intelligence as a supervised reflective and personalized learning support rather than as a substitute for adolescent judgment and agency.

هدف: این پژوهش با هدف طراحی بسته توانمندسازی شناختی مبتنی بر هوش مصنوعی جهت ارتقای مهارت‌های کارآفرینی در نوجوانان با استعداد و خلاق از طریق شناسایی و ادغام کیفی مؤلفه‌های شناختی، روان‌شناختی، انگیزشی، بین‌فردی و فناورانه مرتبط انجام شد. روش‌ها و مواد: این مطالعه با رویکرد کیفی اکتشافی-توسعه‌ای انجام گرفت. داده‌ها از طریق مرور تحلیلی منابع مرتبط، بررسی تجربیات پیشین کارگاه‌های کارآفرینی دانش‌آموزی و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با دانش‌آموزان، مربیان، تسهیل‌گران کارگاه و مدیران شتاب‌دهنده که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند، گردآوری شد. جمع‌آوری داده‌ها تا رسیدن به اشباع مفهومی ادامه یافت. رونوشت مصاحبه‌ها، مشاهدات میدانی، شواهد اسنادی و یادداشت‌های تحلیلی با استفاده از تحلیل تماتیک بررسی شدند. یافته‌ها: تحلیل کیفی نشان داد که تداوم عمل کارآفرینانه در نوجوانان با استعداد و خلاق وابسته به پیکربندی چندبعدی قصد و هویت کارآفرینانه، خودکارآمدی، شناسایی فرصت و تشخیص مسئله، کارکرد اجرایی، تحمل ابهام، خلاقیت کاربردی، ترس از شکست و کمال‌گرایی، انگیزش درونی و مالکیت روان‌شناختی، کار تیمی و ایمنی روان‌شناختی، عاملیت پیش‌فعال، تاب‌آوری، آینده‌نگری و آمادگی تأملی برای استفاده از هوش مصنوعی است. یافته‌ها همچنین نشان داد که دشواری‌های کارآفرینی در میان نوجوانان متفاوت است و بنابراین مداخله مبتنی بر پروفایل به جای مداخله یکنواخت ضرورت دارد. ادغام تم‌ها منجر به بسته‌ای شش‌جلسه‌ای شامل آگاهی از پروفایل و هدف‌گذاری، شناسایی مسئله و خلق ارزش، تبدیل ایده‌ها به برنامه عملیاتی، ارائه و بهره‌گیری از بازخورد، کار تیمی و عاملیت، و ارائه نهایی با برنامه تداوم شد. نتیجه‌گیری: یافته‌ها حاکی از آن است که توانمندسازی کارآفرینانه در نوجوانان با استعداد و خلاق باید فراتر از خلاقیت و دانش کسب‌وکار، با تقویت ظرفیت‌های شناختی و روان‌شناختی لازم برای تبدیل ایده به عمل پایدار و استفاده از هوش مصنوعی به عنوان پشتیبان یادگیری تأملی و شخصی‌سازی‌شده تحت نظارت، نه جایگزین قضاوت و عاملیت نوجوان، توسعه یابد.

This study was motivated by science and social studies (IPAS) learning that remained relatively teacher-centered, with limited student participation and suboptimal conceptual understanding of the Changing Earth topic. The study aimed to analyze the implementation of the Inquiry-Based Learning (IBL) model, identify the challenges encountered, and describe the teacher’s efforts to address those challenges in Grade V at SD Negeri 078011 Tetehosi. A qualitative approach with a case study design was employed. The participants consisted of one Grade V teacher as the key informant and six students as supporting informants. Data were collected through observation, semi-structured interviews, and documentation, and analyzed using Miles and Huberman’s interactive model through data collection, reduction, display, and conclusion drawing. Data trustworthiness was established through source and technique triangulation. The findings show that IBL was implemented through six stages: orientation, problem formulation, hypothesis formulation, data collection, hypothesis testing, and conclusion drawing. The learning activities encouraged students to observe, ask questions, discuss, investigate, compare evidence with initial assumptions, and present conclusions. The main challenges included low confidence, differences in learning abilities, communication barriers, limited learning media, and limited instructional time. The teacher addressed these challenges by using audio-visual media and simple simulations, heterogeneous grouping, individual support, motivation, positive reinforcement, and a safe learning environment. Overall, IBL provided a more active and meaningful learning experience, although its implementation still required adaptive instructional support. ABSTRAK Penelitian ini dilatarbelakangi oleh pembelajaran IPAS yang masih cenderung berpusat pada guru, rendahnya keaktifan sebagian murid, serta belum optimalnya pemahaman konsep pada materi Bumi Berubah. Penelitian ini bertujuan untuk menganalisis penerapan model Inquiry Based Learning (IBL), mengidentifikasi kendala yang dihadapi, dan mendeskripsikan upaya guru dalam mengatasi kendala tersebut pada kelas V SD Negeri 078011 Tetehosi. Penelitian menggunakan pendekatan kualitatif dengan jenis studi kasus. Informan terdiri atas satu guru kelas V sebagai informan kunci dan enam murid sebagai informan pendukung. Data dikumpulkan melalui observasi, wawancara semi-terstruktur, dan dokumentasi, kemudian dianalisis menggunakan model interaktif Miles dan Huberman melalui pengumpulan data, reduksi data, penyajian data, dan penarikan kesimpulan. Keabsahan data diperoleh melalui triangulasi sumber dan teknik. Hasil penelitian menunjukkan bahwa IBL diterapkan melalui enam tahap, yaitu orientasi, perumusan masalah, perumusan hipotesis, pengumpulan data, pengujian hipotesis, dan penarikan kesimpulan. Pembelajaran mendorong murid mengamati, bertanya, berdiskusi, melakukan penyelidikan, membandingkan data dengan dugaan awal, dan mempresentasikan kesimpulan. Kendala utama meliputi rendahnya kepercayaan diri, perbedaan kemampuan belajar, hambatan komunikasi, keterbatasan media, dan waktu pembelajaran. Guru mengatasinya melalui penggunaan media audiovisual dan simulasi sederhana, kelompok heterogen, pendekatan personal, motivasi, penghargaan, dan suasana belajar yang aman. Temuan menunjukkan bahwa IBL dapat menghadirkan pengalaman belajar yang lebih aktif dan bermakna, meskipun pelaksanaannya masih memerlukan dukungan yang adaptif.

The implementation of the Merdeka Curriculum in Natural and Social Sciences (IPAS) is important for promoting flexible, contextual, and student-centered learning. However, its implementation still faces challenges in planning, conducting, and evaluating learning according to students’ needs. This study aims to describe the implementation of the Merdeka Curriculum in IPAS learning in Grade IV at SD Negeri 35 Palembang, focusing on planning, implementation, and evaluation. This study employed a descriptive qualitative approach with a case study strategy. Data were collected through observations, interviews, and documentation involving the principal, the Grade IV teacher, and six students. Data trustworthiness was established through source and technique triangulation, while data were analyzed using the Miles and Huberman model, comprising data collection, reduction, presentation, and conclusion drawing. The findings indicate that the curriculum has been implemented relatively well. Planning involved the preparation of learning outcomes, learning objectives, learning objective sequences, and teaching modules. Classroom activities incorporated inquiry, group discussions, projects, and contextual learning media. Evaluation included diagnostic, formative, and summative assessments. Nevertheless, limited facilities and differences in students’ learning abilities remained challenges. This study concludes that the Merdeka Curriculum supports active, student-oriented IPAS learning, although continued teacher development and adequate learning facilities are necessary to strengthen its implementation. ABSTRAK Implementasi Kurikulum Merdeka pada pembelajaran Ilmu Pengetahuan Alam dan Sosial (IPAS) penting untuk mewujudkan pembelajaran yang fleksibel, kontekstual, dan berpusat pada peserta didik. Namun, penerapannya masih menghadapi tantangan dalam perencanaan, pelaksanaan, dan evaluasi pembelajaran sesuai kebutuhan siswa. Penelitian ini bertujuan mendeskripsikan implementasi Kurikulum Merdeka pada pembelajaran IPAS di kelas IV SD Negeri 35 Palembang, meliputi aspek perencanaan, pelaksanaan, dan evaluasi. Penelitian menggunakan pendekatan kualitatif deskriptif dengan strategi studi kasus. Data dikumpulkan melalui observasi, wawancara, dan dokumentasi yang melibatkan kepala sekolah, guru kelas IV, serta enam siswa. Keabsahan data diperiksa melalui triangulasi sumber dan teknik, sedangkan analisis data menggunakan model Miles dan Huberman melalui pengumpulan, reduksi, penyajian data, dan penarikan kesimpulan. Hasil penelitian menunjukkan bahwa implementasi Kurikulum Merdeka telah berjalan cukup baik. Perencanaan dilakukan melalui penyusunan capaian pembelajaran, tujuan pembelajaran, alur tujuan pembelajaran, dan modul ajar. Pelaksanaan melibatkan pembelajaran inkuiri, diskusi, proyek, serta media kontekstual. Evaluasi dilakukan melalui asesmen diagnostik, formatif, dan sumatif. Kendala berupa keterbatasan sarana dan perbedaan kemampuan siswa masih ditemukan. Penelitian ini menyimpulkan bahwa implementasi Kurikulum Merdeka mendukung pembelajaran IPAS yang aktif dan berorientasi pada kebutuhan siswa, tetapi memerlukan penguatan kompetensi guru dan dukungan sarana.

The integration of technology into elementary education has enabled teachers to design more engaging and interactive learning media. This study developed Canva-assisted interactive animated video media for teaching the water cycle in elementary integrated science and evaluated its validity and practicality. A Research and Development (R&D) approach was employed, utilizing the ADDIE model, which consists of five stages: Analysis, Design, Development, Implementation, and Evaluation. Data collection involved expert validation questionnaires, student response questionnaires, and teacher response questionnaires. The media was assessed by two media experts and three subject-matter experts. Results showed that the interactive animated video media achieved validity scores of 95% from media experts and 94% from subject-matter experts, both categorized as very valid. During implementation, 30 fifth-grade students and one classroom teacher participated. Practicality evaluation indicated positive responses, with student and teacher response scores of 87% and 97%, respectively, both classified as very practical. These findings indicate that the developed media is user-friendly for both teachers and students, enhances students’ attention, enthusiasm, and active participation in classroom learning, and supports visualization of the abstract concept of the water cycle. Thus, Canva-assisted interactive animated video media constitutes a valid and practical learning resource for elementary integrated science instruction.

ABSTRACT Character development at the elementary school level plays an important role in shaping students’ attitudes and behaviors in accordance with educational values. This study aims to describe the role of teachers in fostering discipline, responsibility, compliance with norms, and fulfillment of obligations through Pancasila Education among fourth-grade students at UPTD SD Negeri 077272 Lolofaoso Tabaloho. This study employed a qualitative approach with a descriptive design. Data were collected through interviews, observations, and documentation, involving the school principal as the key informant, the fourth-grade teacher as the main informant, and three students selected through purposive sampling as additional informants. Data analysis consisted of data collection, data reduction, data presentation, and conclusion drawing. The findings indicate that teachers foster character development by integrating character values into classroom instruction and daily school routines. These efforts are implemented through role modeling, guidance, appreciation, motivation, assignments, and the enforcement of school rules to cultivate discipline, responsibility, compliance with norms, and fulfillment of obligations. Thus, Pancasila Education serves as a means of character development through role modeling and habituation, encouraging students to apply these values in their daily lives. ABSTRAK Pembinaan karakter pada jenjang sekolah dasar berperan dalam membentuk sikap dan perilaku siswa sesuai nilai-nilai pendidikan. Penelitian ini bertujuan mendeskripsikan peran guru dalam membina karakter disiplin, tanggung jawab, kepatuhan terhadap norma, dan pelaksanaan kewajiban melalui pembelajaran Pendidikan Pancasila pada siswa kelas IV UPTD SD Negeri 077272 Lolofaoso Tabaloho. Penelitian menggunakan pendekatan kualitatif dengan jenis deskriptif. Data dikumpulkan melalui wawancara, observasi, dan dokumentasi dengan kepala sekolah sebagai informan kunci, guru kelas IV sebagai informan utama, serta tiga siswa yang dipilih melalui purposive sampling sebagai informan tambahan. Analisis data meliputi pengumpulan data, reduksi data, penyajian data, dan penarikan kesimpulan. Hasil penelitian menunjukkan bahwa guru membina karakter melalui integrasi nilai-nilai karakter dalam pembelajaran dan pembiasaan di sekolah. Upaya tersebut diwujudkan melalui keteladanan, bimbingan, apresiasi, motivasi, pemberian tugas, serta penerapan tata tertib untuk melatih kedisiplinan, tanggung jawab, kepatuhan terhadap norma, dan pelaksanaan kewajiban. Dengan demikian, pembelajaran Pendidikan Pancasila menjadi sarana pembinaan karakter melalui keteladanan dan pembiasaan yang mendorong siswa menerapkan nilai-nilai tersebut dalam kehidupan sehari-hari.

Although Kurikulum Merdeka promotes flexible, student-centered learning, the implementation of Natural and Social Sciences (IPAS) instruction in elementary schools continues to face various challenges. This study aimed to describe the challenges in implementing IPAS instruction under Kurikulum Merdeka in Grade V at SD Negeri 005 Desa Baru, Kampar Regency. The study employed a descriptive qualitative approach involving two fifth-grade teachers and six purposively selected students. Three students had IPAS scores above 75, and three had scores below 75. Data were collected through nonparticipant observation, structured interviews, and documentation and analyzed through data reduction, data display, and conclusion drawing. Data trustworthiness was assessed through triangulation of sources and data collection techniques. The findings identified three domains of challenges related to students, teachers, and learning assessment. Student-related challenges were the most prominent, including differences in understanding, declining attention after approximately 15–20 minutes of lecturing, interest that depended on the type of activity, uneven participation, dependence on external motivation, inconsistent task management, and varying levels of learning readiness. Teacher-related challenges included the breadth of integrated science and social studies content and classroom management during group activities. Assessment involved oral quizzes and student worksheets, supplemented by remedial instruction and enrichment. Achievement scores ranged from 60 to 96, with a mastery threshold of 75. These findings underscore the need for differentiated instruction, concrete and contextually relevant instructional media, clearly assigned group roles, time management, and the use of assessment results to improve instruction. This study provides a contextual account of challenges in IPAS instruction and the need to adapt fifth-grade teaching practices. Its restriction to one school and a focused observation period highlights the need for further research covering more lessons and IPAS topics.

Integrating traditional Bugis-Makassar games into physical education has the potential to support the development of elementary school students’ fundamental movement skills and physical fitness. However, its effectiveness requires empirical testing. This article presents a simulated analysis to illustrate the evaluation of physical education instruction based on traditional Bugis-Makassar games. The research scenario follows a quasi-experimental design involving two groups of fifth-grade students, with 30 students each in the experimental and control groups. The simulated data represent fundamental movement skills and physical fitness test scores before and after the intervention. The analysis includes descriptive statistics, normality tests, homogeneity of variance tests, independent-samples t tests, and normalized gain (N-gain) calculations. The simulated results show that the experimental group’s mean fundamental movement skills score increased from 58.40 to 82.30, while the control group’s mean score increased from 59.10 to 69.20. The between-group difference in the simulated data was significant (t = 5.842; p < .001). For physical fitness, the experimental group’s mean score increased from 61.20 to 79.40, while the control group’s mean score increased from 60.80 to 68.50, with a significant between-group difference (t = 4.763; p < .001). The experimental group’s N-gain values were 0.57 for fundamental movement skills and 0.47 for physical fitness, both classified as moderate. These simulated patterns may inform hypothesis formulation and the design of evaluations for Physical Education, Sports, and Health (PJOK) instruction based on local wisdom. Conceptually, this approach connects the development of students’ motor skills with the use of traditional games in instruction. Its effectiveness requires verification through field research using appropriate instruments and documented data collection procedures.

This study examined the use of digitized game-based learning activities to support Grade 7 students’ interest and mathematics achievement at Demetrio L. Alviola National High School, Bindoy, Negros Oriental, during school year 2025–2026. A quantitative quasi-experimental pretest–posttest design with a survey component involved 120 learners, consisting of 60 in the control group and 60 in the experimental group. The control group received conventional mathematics instruction, while the experimental group participated in a four-week digitized game-based approach. A 48-item competency test, an adapted 20-item mathematics-interest questionnaire, and a learning-style inventory informed data collection. Frequency, percentage, mean percentage scores, descriptive statistics, Wilcoxon tests, and Mann–Whitney U tests were used for analysis. The experimental group’s overall mathematics mean percentage score increased from 70.11% to 79.13%, compared with 68.20% to 74.55% in the control group. The experimental group’s composite interest rating rose from 3.33 (moderate) to 3.86 (high), with significant pre–post differences reported across all four interest dimensions. However, the between-group difference in learning gains was significant only for the bar-models-and-equations competency (p = .021); the other three competencies showed no significant between-group differences. The reported interest–competence association was nonsignificant (p = .875). The findings support digitized game-based activities as a supplementary strategy for improving students’ mathematics interest, while indicating more limited evidence of advantages in achievement across all targeted competencies.

Chronobiology studies indicate that individuals are regulated by three timers: social, solar, and biological. Environmental and behavioral changes can modify the sleep–wake cycle. Many university students adopt nighttime study habits, interfering with the circadian rhythm. Sleep restriction or poor sleep quality compromises memory and significantly reduces academic performance. This study aimed to verify whether there is an association between sleep quality and academic performance among nursing and medical students at a public university in Alagoas, Brazil. This is an observational, cross-sectional, and quantitative study conducted with 137 Nursing and Medical students, selected through stratified probabilistic sampling. Data collection included a sociodemographic questionnaire to characterize the sample, the Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI), the Munich Chronotype Questionnaire (MCTQ), and academic self-assessment. Data were analyzed for normality, and associations were tested using Pearson and Spearman correlations (SciPy – Python). Among the 137 students, 65.7% were women, 70.1% were between 19 and 24 years old, 67.9% rated their academic performance between 7.0 and 8.9, and 66.4% presented poor sleep quality. Negative correlations between the PSQI and self-assessment variables (r = -0.368; p < 0.001 for Pearson; r = -0.360; p < 0.001 for Spearman) reinforce the importance of sleep quality in the academic context. The findings highlight the urgency of interventions that promote sleep hygiene education and strategies to improve rest quality, reducing the likelihood of problems that may negatively impact students’ academic performance.

The present study examined the role of cynical hostility in marital adjustment and psychological wellbeing of married couples. It also investigated the differences in cynical hostility across gender. The sample for the study was comprised of husbands (n=120) and wives (n=120) living in Swabi, Mardan, and Peshawar districts of Khyber Pakhtunkhwa (KP). The Marital Satisfaction Test (Locke & Wallac, 1959), the Cook-Medley Hostility Scale (Cook & Medley, 1954), and the Psychological Wellbeing Scale (Ryff, 1989) were utilized for data collection. Findings of Linear Regression Analyses showed that cynical hostility is a significant predictor of both marital adjustment and psychological wellbeing. Results indicated that a high level of cynical hostility negatively influences the psychological wellbeing and marital adjustment of couples. Further, no significant gender differences were revealed in the level of cynical hostility. The study possesses several implications in social and interpersonal relationships, the family environment, and the health sector.

Despite growing concerns about mental health difficulties among children and youth, limited empirical evidence exists on the extent to which adverse childhood experiences and resilience predict mental health difficulties among school-going children and youth in rural communities. This research explored the prevalence and psychosocial predictors of mental health difficulties among children and youth. The study adopted a correlational and descriptive research design. Respondents consisted of 837 children and youth, who were selected from Johannesburg West Education District. They were assessed using the Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ), the Adverse Childhood Experiences Questionnaire (ACE-Q), and the Child and Youth Resilience Measure (CYRM) as data-collection instruments. Frequencies and percentages, regression analysis, and moderation analysis were conducted using Hayes' PROCESS Macro. Findings revealed that about 44.4%, 18.3%, and 37.3% of the participants were within the normal, borderline, and abnormal ranges of mental health well-being, respectively. Adverse childhood experiences (ACEs) significantly predicted mental health difficulties (β = .238, t = 7.071, p < .001), contributing about 5.6% of the variation in mental health difficulties among youth and children. Resilience is also a significant predictor (β = −.121, t = −3.524, p < .001), accounting for about 1.5% of the variation in mental health problems; higher resilience was associated with lower levels of mental health difficulties. Moderation analyses showed that age and gender did not significantly moderate the relationships between ACEs, resilience, and mental health difficulties. The study concludes that ACEs constitute a significant risk factor, whereas resilience serves as a protective factor. The findings highlight the need for trauma-informed interventions, resilience-building programmes, and comprehensive mental health support services to promote positive mental health outcomes among children and youth.

Instilling a sense of responsibility is a fundamental component of character education, particularly when the values taught at school are not fully reflected in students behavior. This issue has been observed at SMP Sepuluh Nopember Sidoarjo, specifically regarding the fulfillment of academic tasks and obligations, adherence to school rules, and students’ awareness of their own actions. This study aims to describe and analyze how a sense of responsibility is fostered through learning contracts and morning routines. A descriptive qualitative approach was employed. Data were collected via non-participant observation, in-depth interviews, and document analysis. Participants were selected through purposive sampling and included the vice-principal for academic affairs, the vice-principal for student affairs, social studies teachers, and eighth-grade students. Data analysis followed the Miles and Huberman model, encompassing data collection, reduction, presentation, conclusion drawing, and verification. Data credibility was ensured through triangulation and participant validation. The findings indicate that learning contracts instill academic responsibility by establishing agreements regarding rules, assignment deadlines, and the consequences of non-compliance. Simultaneously, morning routines provide students with opportunities to develop a sense of responsibility through structured activities, such as morning prayers (duha), morning prayes, Quran recitation review and calisthenics. These two strategies complement each other in promoting the fulfillment of obligations and commitments, as well as enhancing student self-awareness. Because the development of a sense of responsibility varies among students, it requires ongoing support and encouragement. ABSTRAK Penanaman karakter tanggung jawab merupakan bagian penting dalam pendidikan karakter, terutama nilai-nilai yang ditanamkan di sekolah belum sepenuhnya tercermin dalam perilaku peserta didik. Permasalahan tersebut ditemukan di SMP Sepuluh Nopember Sidoarjo, khususnya dalam pelaksanaan tugas dan kewajiban pembelajaran, kepatuhan terhadap aturan, serta kesadaran peserta didik dalam bertindak. Penelitian ini bertujuan untuk mendeskripsikan dan menganalisis implementasi penanaman karakter tanggung jawab melalui kontrak belajar dan pembiasaan pagi. Penelitian menggunakan pendekatan kualitatif dengan jenis deskriptif. Data diperoleh melalui observasi non-partisipatif, wawancara mendalam, dan dokumentasi. Informasi dipilih menggunakan teknik purposive sampling, meliputi Wakil Kepala Sekolah bidang Kurikulum, Wakil Kepala Sekolah bidang Kesiswaan, guru mata pelajaran IPS dan peserta didik kelas VIII. Analisis data menggunakan model Miles dan Huberman melalui tahapan pengumpulan data, reduksi data, penyajian data, serta penarikan kesimpulan dan verifikasi. Kredibilitas data diperiksa melalui triangulasi dan member check. Hasil penelitian menunjukkan bahwa kontrak belajar menanamkan tanggung jawab akademik melalui kesepakatan mengenai aturan, batas waktu pengumpulan tugas dan konsekuensi pelanggaran. Sementara itu pembiasaan pagi memberikan kesempatan kepada peserta didik untuk mempraktikkan tanggung jawab melalui kegiatan terjadwal, seperti salat duha, doa pagi, murajaah, dan senam. Kedua strategi tersebut saling melengkapi dalam mendukung pelaksanaan kewajiban, kepatuhan terhadap kesepakatan, serta kesadaran peserta didik. Perkembangan karakter tanggung jawab belum merata sehingga memerlukan pendampingan dan penguatan secara berkelanjutan.

ایجاد حس مسئولیت‌پذیری، به‌ویژه زمانی که ارزش‌های آموزش‌داده‌شده در مدرسه به‌طور کامل در رفتار دانش‌آموزان منعکس نمی‌شود، جزء اساسی آموزش شخصیت است. این مسئله در مدرسه متوسطه اول ده نوامبر سیدوارجو، به‌ویژه در زمینه انجام تکالیف و وظایف تحصیلی، پایبندی به قوانین مدرسه و آگاهی دانش‌آموزان از اعمال خود مشاهده شده است. هدف این مطالعه توصیف و تحلیل چگونگی پرورش حس مسئولیت‌پذیری از طریق قراردادهای یادگیری و روتین‌های صبحگاهی است. از یک رویکرد توصیفی-کیفی استفاده شد. داده‌ها از طریق مشاهده غیرمشارکتی، مصاحبه‌های عمیق و تحلیل اسناد جمع‌آوری شدند. شرکت‌کنندگان با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و شامل معاون آموزشی، معاون پرورشی، معلمان علوم اجتماعی و دانش‌آموزان پایه هشتم بودند. تحلیل داده‌ها بر اساس مدل مایلز و هیبرمن، شامل جمع‌آوری داده‌ها، کاهش داده‌ها، ارائه داده‌ها، نتیجه‌گیری و اعتبارسنجی بود. اعتبار داده‌ها از طریق سه‌گانه‌سازی و اعتبارسنجی با مشارکت‌کنندگان تضمین شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که قراردادهای یادگیری با ایجاد توافق‌هایی در مورد قوانین، مهلت تحویل تکالیف و پیامدهای عدم پایبندی، مسئولیت‌پذیری تحصیلی را در دانش‌آموزان تقویت می‌کنند. همزمان، روتین‌های صبحگاهی فرصت‌هایی را برای پرورش حس مسئولیت‌پذیری از طریق فعالیت‌های ساختاریافته مانند نماز صبح، اذان صبح، مرور قرآن و ورزش صبحگاهی در اختیار دانش‌آموزان قرار می‌دهند. این دو استراتژی در ترویج انجام وظایف و تعهدات و همچنین افزایش خودآگاهی دانش‌آموزان مکمل یکدیگر هستند. از آنجا که توسعه حس مسئولیت‌پذیری در میان دانش‌آموزان متفاوت است، نیاز به حمایت و تشویق مستمر دارد.

Objective: The objective of this study is to investigate the effect of an intervention based on Thessalian traditional music on the development of intercultural sensitivity among students, with the aim of examining whether culturally grounded music education can support intercultural learning. Theoretical Framework: The study is grounded in intercultural education, particularly the view that meaningful engagement with culturally diverse forms of expression can promote cultural awareness. Method: The methodology adopted for this research comprises literature review and research methodology. A quantitative pretest–posttest intervention study was conducted with 40 students aged 10–12 years attending a Music School in Greece. Data collection was carried out through administration of Intercultural Sensitivity Scale before and after a music-based intervention. Results and Discussion: The results obtained revealed a statistically significant increase in students’ overall intercultural sensitivity. A statistically significant improvement was observed among girls, whereas no statistically significant change was observed among boys. Research Implications: The practical and theoretical implications of this research are discussed, providing insights into how the results can be applied or influence practices in the field of intercultural education. These implications could encompass enhancement of intercultural sensitivity and promotion of the social inclusion of individuals from diverse cultural backgrounds. Originality/Value: This study contributes to the literature by providing empirical evidence on the use of Thessalian traditional music as an educational tool for enhancing intercultural sensitivity among students. The relevance and value of this research are evidenced by demonstrating how culturally grounded music interventions can support intercultural and inclusive education.

هدف: هدف این پژوهش بررسی تأثیر مداخله‌ای مبتنی بر موسیقی سنتی تسالی بر توسعه حساسیت بین‌فرهنگی در میان دانشجویان است و با هدف بررسی این موضوع انجام شده است که آیا آموزش موسیقی مبتنی بر فرهنگ می‌تواند از یادگیری بین‌فرهنگی حمایت کند. چارچوب نظری: این مطالعه بر پایه آموزش بین‌فرهنگی استوار است، به‌ویژه با این دیدگاه که مشارکت معنادار با اشکال بیان متنوع فرهنگی می‌تواند آگاهی فرهنگی را ارتقا دهد. روش: روش‌شناسی به‌کار رفته در این پژوهش شامل مرور ادبیات و روش‌شناسی پژوهش است. یک مطالعه مداخله‌ای کمی پیش‌آزمون-پس‌آزمون با ۴۰ دانش‌آموز ۱۰ تا ۱۲ ساله که در یک مدرسه موسیقی در یونان تحصیل می‌کردند، انجام شد. گردآوری داده‌ها از طریق administering مقیاس حساسیت بین‌فرهنگی قبل و بعد از یک مداخله مبتنی بر موسیقی انجام گرفت. نتایج و بحث: نتایج به‌دست‌آمده نشان‌دهنده افزایش معنادار آماری در حساسیت بین‌فرهنگی کلی دانشجویان بود. بهبود معنادار آماری در میان دختران مشاهده شد، در حالی که تغییر معنادار آماری در میان پسران مشاهده نشد. پیامدهای پژوهشی: پیامدهای عملی و نظری این پژوهش مورد بحث قرار گرفته است و بینش‌هایی درباره چگونگی کاربرد نتایج یا تأثیر آن‌ها بر شیوه‌ها در زمینه آموزش بین‌فرهنگی ارائه می‌دهد. این پیامدها می‌توانند شامل ارتقای حساسیت بین‌فرهنگی و ترویج ادغام اجتماعی افراد با پیشینه‌های فرهنگی متنوع باشد. اصالت/ارزش: این مطالعه با ارائه شواهد تجربی درباره استفاده از موسیقی سنتی تسالی به‌عنوان یک ابزار آموزشی برای ارتقای حساسیت بین‌فرهنگی در میان دانشجویان، به ادبیات موضوع کمک می‌کند. ارتباط و ارزش این پژوهش با نشان دادن چگونگی حمایت مداخلات موسیقی مبتنی بر فرهنگ از آموزش بین‌فرهنگی و فراگیر، اثبات می‌شود.

This study is a survey research that aims to determine students’ critical thinking skills in science learning at Madrasah Tsanawiyah (MTs) in Somba Opu District during the 2024/2025 academic year. The population of this study consisted of eighth-grade students totaling 229 students. The sample included 146 students from three schools: MTs Aisyiyah Sungguminasa 47 students, MTs Madani Pao-pao 87 students, and MTs Guppi Samata with 12 students. The indicators of critical thinking skills analyzed consisted of five aspects: providing simple explanations, building basic skills, drawing conclusions, providing further explanations, and organizing strategies and tactics. The data collection technique used was a critical thinking ability test in the form of multiple-choice questions, and the data were analyzed using descriptive statistical analysis. The results show that students’ critical thinking skills in science learning at MTs in Somba Opu District are categorized as low, with an average score of 7.40. The percentage of achievement shows that providing simple explanations reached 42.61% (fair), building basic skills reached 39.72% (low), drawing conclusions reached 31.41% (low), providing further explanations reached 41.93% (fair), and organizing strategies and tactics reached 27.33% (low). These results indicate that students’ critical thinking skills need improvement.

This study aims to apply the Project Based Learning model to improve the learning outcomes of Saman Dance among class XI students of SMA Mamiyai Al-Ittihadiyah Medan, based on KD 3.1 “concepts, techniques, and procedures” in the 2013 curriculum. The sample was determined using the Purposive Sampling method through a quantitative descriptive approach, using a 20-question pretest-posttest given to 28 class XI IPA students, with observation, documentation, and literature study as data collection techniques. The study was conducted in 6 meetings to produce a presentation project analyzing Saman Dance. The pretest, given before the Project Based Learning model was used, had an average score of 41, while the posttest after its application had an average score of 86. The t-test shows that t-count = 27.192 > t-table = 1.703 (df = 27, α = 0.05), so Ho is rejected and Ha is accepted. Therefore, applying the Project Based Learning model improves Saman Dance learning outcomes among class XI students of SMA Mamiyai Al-Ittihadiyah Medan.

The massive penetration of digital transactions among adolescents presents real financial vulnerability due to low understanding of Islamic economic contracts and ethics. Conventional fiqh learning is often isolated in textual normative memorization without honing students' critical reasoning skills against contemporary realities. This study aims to comprehensively analyze the implementation of the Problem-Based Learning (PBL) model in the learning of Fiqh Muamalah and its impact on strengthening students' critical reasoning and sharia financial literacy on digital economy issues. The research design adopts a qualitative approach with a bounded system case study at SMK Darul Musyawirin Cirebon. The research participants include Fiqh Muamalah teachers, vice principals for curriculum, and grade XI students who are directly involved in the learning cycle. Data collection was carried out through semi-structured in-depth interviews, classroom participatory observations, and review of learning portfolio documentation. Data analysis was carried out cyclically through an interactive model of open coding-based data reduction, presentation of thematic matrix data, and conclusion drawing and verification that were validated through source triangulation, member check, and trail audit. The results of the study revealed that organizing learning through the stages of authentic problem orientation (such as paylater, online loans, and digital investment), legal literature investigation, intergroup discussion-rebuttal dialectic, and value reflection succeeded in transforming students' mindsets from textual-reproductive reasoning to contextual-analytic based on postulates. Students showed a surge in competence in distinguishing murabahah margins from time-based interest, identifying the elements of riba, gharar, and maisir, and compiling simple legal arguments of istinbath al-ahkam. In addition, the structural understanding was internalized into behavioral financial literacy that encourages transaction prudence and verification of sharia legality. This instructional model proves that the integration of real issues of the digital economy into the PBL syntax effectively bridges classical fiqh doctrine with modern challenges, while offering a transformative pedagogical framework for vocational Islamic education curriculum.

Microteaching is one of the courses that plays an important role in preparing prospective Islamic Religious Education (PAI) teachers to possess competencies that meet the demands of the teaching profession. This study aims to examine the urgency of microteaching in preparing professional PAI teachers through the development of pedagogical, professional, social, and personal competencies. The study employs a qualitative approach using library research. Data were obtained from various literature sources, including books, scientific journals, research articles, and academic documents relevant to microteaching and teacher professionalism. Data collection was conducted through documentation studies, while data analysis employed content analysis techniques. The findings indicate that microteaching serves as a means of bridging theory and teaching practice, training basic teaching skills, developing self-reflection abilities, and enhancing students' readiness to face field practice and the professional world. Furthermore, microteaching makes a significant contribution to the development of pedagogical, professional, social, and personal competencies among prospective PAI teachers. Its successful implementation is supported by lecturer guidance, the availability of learning facilities, and student motivation, although challenges remain, including limited time, nervousness, and differences between simulated situations and actual classroom conditions. Therefore, optimizing microteaching through the use of innovative methods, educational technology, constructive feedback, and continuous practice is necessary to produce professional, competent PAI teachers who are prepared to face the challenges of education in the modern era.

Background: Digital devices have become very important in education. Students are increasingly spending their time on screen for education and other use. However, prolonged screen exposure has led to increasing complaints of digital eye strain, an emerging public health concern. Methods: A cross-sectional study was conducted among 165 undergraduate medical students in a tertiary care centre. A pilot studied; semi-structured questionnaire was used for data collection. Data was entered in Microsoft excel and analysed. Results: The prevalence of digital eye strain among undergraduate medical students was found to be 52.7%. Most common symptom noted were Headache (68.5%), Itching (60.6%), tearing of eyes (58.1%). There was a significant association between the duration of mobile screen usage (>4 hours) and digital eye strain (p value=0.0303). Conclusions: Digital eye strain is a common health concern among medical students. Higher the hours of mobile screen use, greater is the risk of digital eye strain.

This study aims to explain the implementation of the hidden curriculum through school habituation in shaping students' disciplined character at MTs Al-Quraniyah Manna, South Bengkulu Regency. The hidden curriculum refers to values instilled in students through school culture, teacher role modeling, rules, and daily habits that are not included in the formal curriculum. This study employed a qualitative approach classified as descriptive research. Data were collected through observation, interviews, and documentation, and analyzed using the Miles and Huberman interactive model, which includes data collection, condensation, display, and conclusion drawing/verification. The findings reveal that the hidden curriculum is implemented through two primary habituation activities: the TAKRIR program (daily Qur'anic muroja'ah before classes) and congregational Dhuhr prayer conducted regularly from Monday to Thursday at the Maria Affan Mosque. Three main mechanisms contribute to the formation of students' disciplined character: behavioral habituation through consistent daily routines, teacher role modeling through active participation and direct guidance, and the establishment of a strong religious school culture. The results indicate improvements in students' punctuality, compliance with school rules, orderliness during worship, and intrinsic awareness to fulfill obligations without coercion. Therefore, the hidden curriculum through sustained religious habituation serves as an effective strategy for building students' disciplined character at MTs Al-Quraniyah Manna.

The central issue that is being addressed in this particular research endeavor pertains to the notably inadequate science learning outcomes that have been observed among the fourth-grade students enrolled at SD Negeri 1 Labuah Ratu Dua. The primary objective of this research is to systematically investigate and elucidate the effects that the Team Games Tournament (TGT) learning model has on improving these educational outcomes. The methodological framework employed in this study is characterized by a quasi-experimental design, which allows for the exploration of causal relationships while maintaining a level of control over extraneous variables. The total population under consideration in this research comprises 60 students, and it is noteworthy that the sample size is also exactly 60 students, thereby ensuring comprehensive representation. In determining the research sample, a non-probability sampling technique was utilized, which is particularly relevant in contexts where random sampling is not feasible or practical. The data collection methods employed in this study encompass a variety of non-test techniques, including but not limited to observation and documentation, alongside test techniques, which are specifically structured in the format of multiple-choice questions. The subsequent data processing was conducted using statistical methods such as the chi-square formula, F-test, and simple linear regression analyses, all of which collectively provide robust evidence supporting the hypothesis. The results indicate a statistically significant effect of the TGT learning model on the academic performance of students in the fourth grade of elementary school, as substantiated by the finding that Fhitung exceeds Ftabel, specifically with values of 19.77 and 4.20, respectively. This compelling evidence serves to underscore the efficacy of the TGT learning model as an innovative pedagogical approach aimed at enhancing science learning outcomes within this educational context. Overall, the implications of these findings are far-reaching, suggesting that the implementation of such collaborative learning strategies could potentially transform educational practices in similar settings.

Vocabulary acquisition constitutes a fundamental component in learning English as a foreign language; however, traditional teaching methods do not always promote motivation or long-term lexical retention. In this context, the present study aimed to analyze the effectiveness of storytelling with urban legends in teaching vocabulary to young English learners. The re-search was developed under a quantitative approach and a quasi-experimental pretest and posttest design with a single group. The sample consisted of 48 students from the National and Foreign Languages Pedagogy major at the Technical University of Cotopaxi, and for data collection, a 30-item multiple-choice vocabulary test was used, which was applied before and after a pedagogical intervention based on four storytelling sessions using urban legends, de-signed for this research and validated through the judgment of three expert professors from the National and Foreign Languages Pedagogy major. The data were analyzed using descrip-tive statistics in Microsoft Excel, and the results showed an increase in the mean scores, which went from 20.27 in the pretest to 24.94 in the posttest; likewise, the minimum score increased from 5 to 11 points and the standard deviation decreased from 5.79 to 5.03, evi-dencing a more homogeneous performance after the intervention. In conclusion, the findings suggest that storytelling with urban legends constitutes a pertinent pedagogical strategy to strengthen English vocabulary learning by providing meaningful narrative contexts that favor the comprehension, retention, and use of new words.

The purpose of this study is to determine pre-service early childhood teachers’ views and perceived competency levels regarding neurolinguistic-based science, technology, engineering, arts, and mathematics (STEAM) applications in phonemic skills instruction, and to examine whether these perceptions differ significantly according to demographic (gender, age, and grade level) and professional/experiential (having received phonemic awareness training, STEAM experience, and familiarity with the concept of neurolinguistic programming [NLP]) variables. Adopting a descriptive survey design, one of the quantitative research methods, the study group consisted of 179 pre-service teachers enrolled in an early childhood education undergraduate program at one university in Kazakhstan. The research data were collected through a demographic information form, a structured views questionnaire, and a data collection tool measuring pre-service teachers’ perceived competency. The findings show that participants’ overall perceived competency was high. However, 36.9% of participants regarded phonemic awareness as a naturally developing process and 31.3% viewed STEAM as unrelated to language skills, which may indicate conceptual gaps; and although 41.9% stated that the art component made phoneme discrimination more concrete, 53.6% considered art either unrelated to phonemic awareness or merely entertaining. Perceived competency did not differ significantly by gender or age, whereas third-year pre-service teachers reported lower perceived competency than first- and second-year students; a “reality shock” after practicum is a possible but untested explanation, as practicum was not measured. In addition, pre-service teachers who had previously received phonemic awareness training, who had STEAM experience, and who were familiar with the concept of NLP reported significantly higher perceived competency. The findings suggest that teacher educators may consider adding applied, STEAM-integrated phonemic awareness modules supported by microteaching, including a critical examination of the evidence on NLP and learning-styles claims. The findings are limited by self-report data and a single-university convenience sample.

Background The coronavirus disease 2019 (COVID-19) pandemic and Russia’s full-scale invasion of Ukraine represent unprecedented global stressors with substantial consequences for mental health. Objective A repeated cross-sectional study was conducted in three independent Hungarian samples before COVID-19 ( N = 249), after the second wave of COVID-19 ( N = 265), and during the early phase of Russia’s full-scale invasion of Ukraine ( N = 148) to examine differences in meaning in life, coping competencies, and fear of death, as well as in the relationships among these constructs. The outbreak of the invasion during data collection provided a unique opportunity to examine these constructs during its early phase. Results Compared with the post-COVID sample, lower descriptive levels of fear of death were observed following the outbreak of Russia’s full-scale invasion of Ukraine. Lower levels of several coping resources, particularly sense of coherence and social competencies, together with the greater relevance of search for meaning, were among the key findings associated with these unforeseen stressors. Stronger associations between coping and meaning in life were identified, while the association between presence of meaning and search for meaning became stronger following the outbreak of the invasion. Network analyses further suggested a closer integration of meaning-related processes with fear of death and coping resources, although these patterns should be interpreted cautiously given the limited stability of the network estimates. Conclusion The findings suggest that exposure to successive unforeseen large-scale stressors may be associated with the reorganization of meaning-related processes and coping resources. The patterns observed following the outbreak of the war may be interpreted within the framework of distal defense processes described by the terror management theory, although these mechanisms were not directly assessed in the present study. The results suggest that longer-term existential anxiety processes and their delayed psychological and social consequences should be considered when developing mental health interventions. These findings may contribute to the refinement of healthcare interventions across multiple levels and cultural contexts in preparation for current and future crises.

Background School-aged children that experience social anxiety and have difficulty with interactions among peers can create significant challenges to their development in terms of both psychology and behavior. A team sport such as volleyball provides a common setting that naturally includes all aspects of social interaction (communication, cooperation, role coordination, etc.) and shared goals which is essential to improve the child’s confidence in interacting socially and abilities to interact socially with peers. Objective This research is an examination of the effect that a 12-week collective volleyball cooperative tactical training program will have on social anxiety and peer interaction in children (8–12). Methods A sample of 80 healthy school-age children was obtained via two methods of campus based, voluntary and/or open recruitment. These children were then randomly assigned to either an experimental intervention group ( n = 40) or an active control group receiving standard physical education ( n = 40). For 12 consecutive weeks, participants in the experimental group engaged in a type of volleyball cooperative tactical team training that occurred on 3 days each week at 1 h per day. During this time the participants in the control group engaged in standard physical education classes of matched frequency and duration. Social anxiety was measured by use of the Social Anxiety Scale for Children (SASC); SASC measures include total social anxiety, fear of negative evaluation and social avoidance/distress. Participant peer interaction was evaluated using a study-specific 25-item peer-interaction questionnaire covering interaction initiative, peer acceptance, interaction coordination, interaction openness, and conflict resolution ability. Data collection occurred prior to, as well as subsequent to, the intervention. Statistical analyses were conducted utilizing SPSS version 26.0 software. A 2 × 2 mixed-design ANOVA was conducted to examine Group × Time interaction effects, with group (intervention vs. control) as the between-subjects factor and time (pre-intervention vs. post-intervention) as the within-subject factor. Effect sizes were reported using partial eta squared ( η 2 p ), and post hoc comparisons were performed when significant interactions were identified. Results Group × Time Interaction Effects from a mixed-design ANOVA were found to be statistically significant for both of the outcomes (social anxiety and peer interaction) of this study. Children participating in an intervention that included an instructional program using the Collective Volleyball Cooperative Tactical Training Model showed significantly greater improvement than did those in the Control Condition in reducing their level of social anxiety as well as improving their peer interaction abilities over the course of the 12-weeks. Although we found a statistically-significant improvement in both children’s social anxiety, and their peer interaction skills through a 12-week program, there is no data available for us to understand if those positive results will continue into the future because we did not assess children at later points in time. Thus, future researchers are encouraged to consider extended assessment periods as part of their study designs to determine how long such interventions have an impact. Secondly, as a feasibility study in a controlled environment showed promise for implementation of cooperative tactical volleyball programs, there may be barriers to successful implementation in regular school settings such as lack of facilities, class size and teacher workload. Future research is needed to examine how cooperative tactical volleyball programs can be adapted to encompass large groups of students and incorporated into routine physical education curriculum. Furthermore, although the intervention showed feasibility under controlled conditions, implementation in regular school settings may face practical challenges, including limited facilities, larger class sizes, and teacher workload. Future studies should examine how cooperative volleyball tactical training can be adapted for broader school-based implementation. Conclusion Collective Volleyball Cooperative Tactical Training is an effective method for reducing social anxiety and improving the ability of school aged children to interact with peers. The program offers a viable, school-based model for integrating sport skills acquisition (training) and psychosocial growth through physical activity.

Bullying is a problem in educational settings associated with students’ psychological conditions and learning processes. However, research on the relationship between bullying and students’ interest in learning in Islamic Religious Education (PAI) and Character Education at the junior high school level, particularly at SMPN 02 Sungai Beremas Pasaman Barat, remains limited. This study aimed to analyze the relationship between bullying and students’ interest in learning in PAI and Character Education. The study employed a quantitative approach with a correlational design involving 45 eighth-grade students at SMPN 02 Sungai Beremas Pasaman Barat. Data were collected through questionnaires and documentation and analyzed using normality tests, linearity tests, and Pearson’s product–moment correlation with IBM SPSS Statistics 27. The analysis revealed a significant relationship between bullying and students’ interest in learning (r = .531; p < .001), with a moderately strong correlation. Based on the instrument’s scoring system, this relationship was interpreted as indicating that lower levels of bullying were associated with greater interest in learning. These findings contribute to the empirical evidence on the association between bullying and interest in learning in PAI and Character Education and underscore the importance of a safe and comfortable learning environment. The practical implication is that schools need to address bullying prevention as part of their efforts to support students’ interest in learning. Future research should involve a broader sample, examine a wider range of variables, and employ more comprehensive data collection methods.

Character education in Vocational High Schools (SMK) faces challenges in aligning technical skill development with student work ethics. This study aims to analyze the role of the Intra-School Student Organization (OSIS) in supporting character education at SMK Puspita Bangsa, South Tangerang City. This study used a descriptive qualitative approach with a case study design. Data collection was carried out through in-depth interviews, participatory observation, and documentation studies, with data validity tested using source and technique triangulation. Data analysis followed the interactive model of Miles, Huberman, and Saldaña. The results show that OSIS plays a crucial role through three main aspects: (1) acting as a peer role model for discipline; (2) executing structured work programs encompassing religious, disciplinary, leadership, and social care dimensions; and (3) internalizing industrial work culture values. The main obstacles encountered include the dynamics of Field Work Practice (PKL) schedules and fluctuations in member participation, which are mitigated through flexible coordination and school management support. This study concludes that OSIS is effectively a strategic vehicle for student character development in vocational schools.

This study aims to analyze the integration between the cognitive process dimensions of Revised Bloom's Taxonomy and the structural complexity of the SOLO Taxonomy in questions constructed by pre-service biology teachers, as well as its correlation with students' cognitive learning outcomes. A descriptive-quantitative approach with co-relational analysis was employed, evaluating a total sample of 420 question sentences generated by students during their field teaching program (PPL). Data collection was conducted using double-coding observation rubrics and statistically processed via Spearman’s rho non-parametric correlation test. The results indicated a stark gradation phenomenon, with question distribution heavily accumulating within lower-order thinking skills (LOTS), predominantly spanning the Remembering (C1) and Understanding (C2) levels with Unistructural and Multistructural reasoning profiles. Conversely, higher-order thinking skills (HOTS) were strictly concentrated at the Analyzing (C4) and Evaluating (C5) levels, aligning with Relational and Extended Abstract structures. Statistical analysis revealed a positive and significant correlation coefficient (p = 0.707, p < 0.001), indicating a very strong linear relationship where higher cognitive demands inherently correspond to greater structural reasoning maturity. In conclusion, while pre-service teachers possess a solid foundation in factual knowledge, their capacity to formulate higher-order questions remains limited. Therefore, transforming classroom communication through constructivist learning strategies and gradual conceptual scaffolding is highly recommended to foster integrative thinking and bridge the cognitive transition toward deep conceptual understanding.

Introduction Research on the practicum has focused on student teachers, mentors and partnerships between universities and schools, while the pupils in whose classrooms student teachers are placed have rarely been asked about this experience. This study examined how pupils in Ecuadorian host schools perceive the presence, support and influence of student teachers, and to what extent these perceptions can be trusted as evidence. Methods Two age-differentiated questionnaires, with pictographic scales from early childhood education to third grade and verbal scales from fourth grade onward, were administered through a mobile application by the student teachers or by members of the research team hired for data collection (project staff). The dataset comprised 2,453 valid evaluations from 1,140 pupils in 123 classrooms of 38 schools. Analyses included descriptive statistics for the first evaluation of each pupil, agreement between consecutive weekly evaluations, generalized estimating equations that accounted for the nesting of evaluations within pupils, classrooms and schools, a within-pupil comparison of evaluations collected by student teachers and by project staff, and latent class analysis. Results Between 91.5% and 98.5% of pupils gave favorable ratings on seven of eight items, while 69.6% of older pupils always felt comfortable asking student teachers for help. Ratings collected by project staff were lower than those collected by student teachers, especially for comfort in asking for help and perceived influence on learning. Responses of the youngest pupils concentrated in the highest category and did not discriminate reliably between individual pupils, whereas older pupils showed fair to moderate stability on most items and formed highly enthusiastic and moderately favorable profiles. Discussion Pupils perceive student teachers favorably, although part of this favorability reflects social desirability and the developmental limits of young respondents. Pupil voice can inform practicum evaluation when questionnaires are administered by someone other than the student teacher being evaluated and are interpreted according to the age of the pupils.

Background This pilot study with class-level random assignment examined preliminary evidence on the associations between a structured physical game intervention and memory and attention in children aged 5–6 years. Methods A 12-week physical game program based on cognitive load theory was designed and implemented, consisting of three 60-minute training sessions per week. The program included various game activities designed to promote memory and attention development supplemented by smart interactive motion data collection devices. A pilot study with class-level random assignment was conducted among 59 children aged 5–6 years. Two intact kindergarten classes were included, with one class assigned to the experimental group ( n = 30) and the other to the control group ( n = 29). The experimental group received the structured physical play intervention, whereas the control group participated in routine kindergarten physical activities. The class, rather than the individual child, was the unit of randomization. Before and after the intervention, children's memory and attention levels were assessed using the Wechsler Memory Scale (measuring picture memory, visual reproduction, visual recognition, digit span forward, and digit span backward) and the Schulte Grid test. Results A 2 × 2 repeated-measures ANOVA showed significant Group×Time interactions for total short-term memory ( F (1,57) = 14.33, p < .001, η p 2 = .20), total immediate memory ( F (1,57) = 7.84, p = .007, η p 2 = .12), picture memory ( F (1,57) = 6.10, p = .017, η p 2 = .10), visual reproduction ( F (1,57) = 18.40, p < .001, η p 2 = .24), and digit span forward ( F (1,57) = 5.26, p = .026, η p 2 = .08). A significant Group×Time interaction was also observed for attention performance ( F (1,57) = 8.17, p = .006, η p 2 = .13). These findings indicated greater pre–post changes in the experimental condition than in the control condition for the outcomes examined. Conclusion These findings provide preliminary evidence that a structured physical game intervention was associated with improvements in memory-related task performance and task-related attentional processing in children aged 5–6 years.

OBJECTIVE: To conduct a national environmental scan of child hearing health-related services and databases as part of the Australian National Child Hearing Health Outcomes Registry program, and to identify system-level barriers and enablers to developing a coordinated Learning Health System for deaf and hard-of-hearing children. METHODS: A cross-sectional national survey of organisations providing hearing health-related services or managing data for Australian deaf and hard-of-hearing children. The survey examined the scope and practices related to data collection, standardisation, interoperability, stewardship, and governance. RESULTS: Ninety-nine respondents from 92 organisations delivering 290 services participated. The scan identified a disjointed data landscape. Standardised data were limited, with inconsistent capture of key variables across organisations and 49.4% rating their data quality as acceptable or good. Interoperability was constrained by heterogenous data practices, including use of multiple databases (34.3%), limited external reporting (24.2%) and lack of accessible data dictionaries (71.9%). Stewardship and data governance arrangements were variable, with fewer than half of organisations reporting formal consent (47.6%), privacy statements (51.2%) or ethics oversight (38.1%). Despite these challenges, 56.5 and 54.8% of organisations expressed interest in data linkage and research participation, indicating readiness for coordinated system development. CONCLUSION: Despite Australia's substantial investment in newborn hearing screening and hearing health-related services, fragmented data systems limit Australia's ability to monitor outcomes, equity and system performance in child hearing health. However, strong stakeholder interest in data linkage provides important momentum. These findings inform policy and service planning, and support staged development of a national child deafness Learning Health System through the Australian National Child Hearing Health Outcomes Registry.

This study aims to describe the implementation of intensive coaching, and it results in basic movement training for Minangkabau dance at SMP Adabiah Padang. The study is motivated by the still low mastery of basic Minangkabau dance movements among students, which is shown by difficulties in remembering various movements, performing techniques correctly, coordinating body movements, and a lack of confidence in dancing. This research uses a qualitative method with a descriptive approach. Data was collected through observation, interviews, and documentation, and then analyzed through the stages of data collection, data reduction, data presentation, and drawing conclusions. The research results show that intensive training is applied through identifying initial abilities, demonstrating movements, gradual practice, repetitive drills, individual guidance, providing feedback, and ongoing evaluation. Applying this training has positive effects on students' abilities, such as improved mastery of basic Minangkabau dance movements, the ability to remember movement sequences, accuracy in technique, coordination, and self-confidence. Mastering these basic movements becomes a foundation for students to apply them in the Syofyani Pasambahan Dance until they can perform the dance according to the training goals. Therefore, intensive training can be an effective strategy for improving mastery of basic Minangkabau dance movements in extracurricular dance activities at SMP Adabiah Padang.

هدف این پژوهش توصیف اجرای آموزش فشرده و نتایج آن در تمرین حرکات پایه رقص میننگکاباو در دبیرستان ادبیا پادانگ است. انگیزه انجام این پژوهش، پایین بودن میزان تسلط دانش‌آموزان بر حرکات پایه رقص میننگکاباو است که این امر با دشواری در به خاطر سپردن حرکات مختلف، اجرای صحیح تکنیک‌ها، هماهنگی حرکات بدن و کمبود اعتماد به نفس در رقصیدن نشان داده می‌شود. این پژوهش با روش کیفی و رویکرد توصیفی انجام شده است. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی گردآوری و سپس از طریق مراحل جمع‌آوری داده، کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری تحلیل شده‌اند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که آموزش فشرده از طریق شناسایی توانایی‌های اولیه، نمایش حرکات، تمرین تدریجی، تمرینات تکراری، راهنمایی فردی، ارائه بازخورد و ارزیابی مستمر اجرا می‌شود. اجرای این آموزش تأثیرات مثبتی بر توانایی‌های دانش‌آموزان دارد؛ از جمله بهبود تسلط بر حرکات پایه رقص میننگکاباو، توانایی به خاطر سپردن توالی حرکات، دقت در تکنیک، هماهنگی و اعتماد به نفس. تسلط بر این حرکات پایه، بنیانی برای دانش‌آموزان فراهم می‌کند تا بتوانند آن‌ها را در رقص Syofyani Pasambahan به کار گیرند و تا رسیدن به اهداف آموزشی، این رقص را اجرا کنند. بنابراین، آموزش فشرده می‌تواند راهبردی مؤثر برای ارتقای تسلط بر حرکات پایه رقص میننگکاباو در فعالیت‌های فوق‌برنامه رقص در دبیرستان ادبیا پادانگ باشد.

This study aims to describe the implementation of the Pasambahan Dance extracurricular activity at SMP Negeri 27 Padang. The type of research used is qualitative research with a descriptive method. The research object is the dance extracurricular activities, while the research subjects consist of the coach and 25 female students who are members of the dance extracurricular in grades VII and VIII at SMP Negeri 27 Padang. Data collection was carried out through observation, interviews, documentation, and literature studies. The data were analyzed through stages of data collection, data reduction, data presentation, and drawing conclusions. The results of the study show that the implementation of the Pasambahan Dance extracurricular at SMP Negeri 27 Padang has been carried out well through the stages of planning, implementation, and evaluation conducted systematically. The planning includes setting the training schedule, the content for the Pasambahan Kreasi Dance, learning methods, as well as supporting facilities and infrastructure. The activities are carried out once a week for five sessions using lectures, demonstrations, and peer tutoring methods. Evaluation is done by observing the students’ ability to master movement techniques, coordination, timing with the music, and the overall dance performance. This extracurricular activity has a positive impact on improving dance skills, discipline, responsibility, teamwork, as well as students’ appreciation of Minangkabau culture. Although there are still challenges such as limited facilities and infrastructure and not all students attend regularly, the activities can still run well thanks to the support from the school, coaches, and the students' enthusiasm.

هدف این پژوهش توصیف اجرای فعالیت فوق‌برنامه رقص پاسامباهان در دبیرستان دولتی شماره ۲۷ پادانگ است. نوع پژوهش به‌کاررفته، پژوهش کیفی با روش توصیفی می‌باشد. موضوع پژوهش، فعالیت‌های فوق‌برنامه رقص است و آزمودنی‌های پژوهش شامل مربی و ۲۵ دانش‌آموز دختر عضو فوق‌برنامه رقص در پایه‌های هفتم و هشتم دبیرستان دولتی شماره ۲۷ پادانگ هستند. گردآوری داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه، اسناد و مطالعات کتابخانه‌ای انجام شده است. داده‌ها از طریق مراحل گردآوری داده، کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که اجرای فوق‌برنامه رقص پاسامباهان در دبیرستان دولتی شماره ۲۷ پادانگ به‌خوبی و از طریق مراحل برنامه‌ریزی، اجرا و ارزیابی به‌صورت نظام‌مند انجام می‌شود. برنامه‌ریزی شامل تعیین زمان‌بندی تمرین، محتوای رقص پاسامباهان کریاسی، روش‌های یادگیری و همچنین امکانات و زیرساخت‌های پشتیبان است. فعالیت‌ها هفته‌ای یک بار در پنج جلسه با استفاده از روش‌های سخنرانی، نمایش و آموزش همسالان برگزار می‌شود. ارزیابی از طریق مشاهده توانایی دانش‌آموزان در تسلط بر تکنیک‌های حرکتی، هماهنگی، زمان‌بندی با موسیقی و اجرای کلی رقص انجام می‌شود. این فعالیت فوق‌برنامه تأثیر مثبتی بر بهبود مهارت‌های رقص، انضباط، مسئولیت‌پذیری، کار گروهی و همچنین افزایش قدردانی دانش‌آموزان از فرهنگ میننگکاباو دارد. اگرچه چالش‌هایی مانند محدودیت امکانات و زیرساخت‌ها و عدم حضور منظم همه دانش‌آموزان وجود دارد، اما این فعالیت‌ها به‌واسطه حمایت مدرسه، مربیان و اشتیاق دانش‌آموزان همچنان به‌خوبی اجرا می‌شود.

This study aims to describe the implementation of Rantak Dance training in extracurricular activities at SMK Negeri 9 Padang. This research used a qualitative method with a descriptive approach. The object of the study was the implementation of Rantak Dance training involving 16 students participating in dance extracurricular activities. Data were collected through observation, documentation, and literature study. Data analysis was conducted through data collection, reduction, presentation, and conclusion drawing. The results showed that the training was implemented through several stages, namely preparing and organizing training groups, identifying learning needs and training objectives, designing training programs, demonstration methods, practice activities, movement observation, evaluation, repetitive exercises, and performance simulation. The training process was carried out gradually from movement variation 1 to movement variation 13. The implementation of the training improved students’ mastery of movement, rhythm, expression, energy control, ability to follow musical accompaniment, and group cohesiveness. Therefore, the implementation of Rantak Dance training in extracurricular activities at SMK Negeri 9 Padang was carried out successfully and contributed to improving students’ dance abilities.

هدف این پژوهش توصیف اجرای آموزش رقص رانتاک در فعالیت‌های فوق‌برنامه در دبیرستان دولتی شماره ۹ پادانگ است. این پژوهش با روش کیفی و رویکرد توصیفی انجام شده است. موضوع پژوهش، اجرای آموزش رقص رانتاک با مشارکت ۱۶ دانش‌آموز شرکت‌کننده در فعالیت فوق‌برنامه رقص بود. داده‌ها از طریق مشاهده، مستندسازی و مطالعه منابع گردآوری شد. تحلیل داده‌ها از طریق گردآوری، کاهش، ارائه و نتیجه‌گیری داده‌ها صورت گرفت. نتایج نشان داد که آموزش از طریق چندین مرحله اجرا شد، از جمله آماده‌سازی و سازماندهی گروه‌های آموزشی، شناسایی نیازهای یادگیری و اهداف آموزشی، طراحی برنامه آموزشی، روش‌های نمایش، فعالیت‌های تمرینی، مشاهده حرکات، ارزیابی، تمرینات تکراری و شبیه‌سازی اجرا. فرایند آموزش به‌صورت تدریجی از تنوع حرکتی ۱ تا تنوع حرکتی ۱۳ انجام شد. اجرای آموزش موجب بهبود تسلط دانش‌آموزان بر حرکات، ریتم، بیان، کنترل انرژی، توانایی پیروی از همراهی موسیقی و انسجام گروهی شد. بنابراین، اجرای آموزش رقص رانتاک در فعالیت‌های فوق‌برنامه در دبیرستان دولتی شماره ۹ پادانگ با موفقیت انجام شد و به ارتقای توانایی‌های رقص دانش‌آموزان کمک کرد.

This study aims to find out the Character Education Values in the Kaba of Sutan Nasarudin at the Siti Nursiah Studio in Nagari Koto Tuo, Harau District, Lima Puluh Kota Regency. This is a qualitative descriptive study. The research data consists of dialogues and narratives containing character education values in the kaba of Sutan Nasarudin. The data sources are the manuscript of Kaba Sutan Nasarudin and interviews with the administrators of the Siti Nursiah Studio. Data collection was carried out through observation, interviews, and documentation, while data analysis techniques included data collection, data identification, data reduction, and drawing conclusions. Research shows that in Kaba Sutan Nasarudin there are five character education values, namely: (1) faith and piety reflected through praying, surrendering to Allah Swt., and practising religious teachings; (2) honesty shown through openness and telling the truth; (3) intelligence seen in the character's ability to make decisions and understand situations faced; (4) resilience evident through the spirit of venturing out, courage in facing challenges, and persistence in achieving goals; and (5) care reflected through attention and a sense of responsibility towards family and others. These values show that Kaba Sutan Nasarudin not only serves as entertainment but also as a means of character education and preservation of Minangkabau cultural values.

هدف این پژوهش شناسایی ارزش‌های آموزش شخصیت در کبای سلطان نصرالدین در استودیوی Siti Nursiah واقع در ناگری کُتو توئو، بخش هاراو، شهرستان لیما پولو کُتا است. این پژوهش به روش توصیفی-کیفی انجام شده است. داده‌های پژوهش شامل دیالوگ‌ها و روایت‌هایی است که حاوی ارزش‌های آموزش شخصیت در کبای سلطان نصرالدین می‌باشند. منابع داده شامل نسخه خطی کبای سلطان نصرالدین و مصاحبه با مدیران استودیوی Siti Nursiah است. گردآوری داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی انجام شده است و تکنیک‌های تحلیل داده شامل گردآوری داده، شناسایی داده، کاهش داده و نتیجه‌گیری می‌باشد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که در کبای سلطان نصرالدین پنج ارزش آموزش شخصیت وجود دارد: (1) ایمان و تقوا که از طریق دعا کردن، توکل به خداوند متعال و عمل به آموزه‌های دینی منعکس می‌شود؛ (2) صداقت که از طریق شفافیت و بیان حقیقت نشان داده می‌شود؛ (3) هوش که در توانایی شخصیت برای تصمیم‌گیری و درک موقعیت‌های پیش‌رو مشاهده می‌شود؛ (4) تاب‌آوری که از طریق روحیه ماجراجویی، شجاعت در مواجهه با چالش‌ها و پایداری در دستیابی به اهداف نمایان است؛ و (5) مراقبت که از طریق توجه و حس مسئولیت نسبت به خانواده و دیگران منعکس می‌شود. این ارزش‌ها نشان می‌دهند که کبای سلطان نصرالدین نه تنها به عنوان سرگرمی بلکه به عنوان ابزاری برای آموزش شخصیت و حفظ ارزش‌های فرهنگی میننگکاباو عمل می‌کند.

This study aims to describe the extracurricular Plate Dance activities at SMP Negeri 26 Padang. This type of research is qualitative with a descriptive method. The research instrument is the researcher themselves, assisted by supporting instruments such as stationery and a camera. Data was collected through literature study, observation, interviews, and documentation. The steps of data analysis were carried out through data collection, data reduction, data presentation, and drawing conclusions. The results of the study show that the extracurricular Plate Dance activities at SMP Negeri 26 Padang have been carried out well according to the training program prepared by the supervisor. The activity planning includes setting activity goals, preparing a training program, determining the training schedule, providing facilities and infrastructure, and determining the students and supervisors involved. The training was carried out gradually through the introduction of the Plate Dance, exercises in movement variations I, II, and III, repetition of movements, and evaluation before the performance. The extracurricular activity is held once a week, every Friday after classes is over. The factors supporting this activity are the active role of the instructor, the enthusiasm of the students, and the availability of adequate facilities and infrastructure. The obstacles found were differences in students' abilities in mastering the Plate Dance movements. Based on the evaluation results, the students' abilities improved at each meeting, allowing them to perform the Plate Dance well during school performances.

هدف این پژوهش توصیف فعالیت‌های فوق‌برنامه رقص پلات در دبیرستان دولتی شماره ۲۶ پادانگ است. نوع این پژوهش کیفی با روش توصیفی است. ابزار پژوهش خود پژوهشگر است که توسط ابزارهای کمکی مانند نوشت‌افزار و دوربین یاری می‌شود. داده‌ها از طریق مطالعه کتابخانه‌ای، مشاهده، مصاحبه و مستندسازی گردآوری شده‌اند. مراحل تحلیل داده‌ها از طریق گردآوری داده، کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری انجام شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که فعالیت‌های فوق‌برنامه رقص پلات در دبیرستان دولتی شماره ۲۶ پادانگ مطابق با برنامه آموزشی تهیه‌شده توسط سرپرست به‌خوبی اجرا شده است. برنامه‌ریزی فعالیت شامل تعیین اهداف فعالیت، تهیه برنامه آموزشی، تعیین زمان‌بندی تمرینات، فراهم‌کردن امکانات و زیرساخت‌ها و تعیین دانش‌آموزان و سرپرستان مشارکت‌کننده است. تمرینات به‌صورت تدریجی از طریق معرفی رقص پلات، تمرین حرکات متنوع I، II و III، تکرار حرکات و ارزیابی پیش از اجرا انجام شده است. این فعالیت فوق‌برنامه هفته‌ای یک‌بار، هر جمعه پس از پایان کلاس‌ها برگزار می‌شود. عوامل حمایت‌کننده این فعالیت نقش فعال مربی، اشتیاق دانش‌آموزان و وجود امکانات و زیرساخت‌های مناسب است. موانع موجود تفاوت در توانایی دانش‌آموزان در تسلط بر حرکات رقص پلات بود. بر اساس نتایج ارزیابی، توانایی دانش‌آموزان در هر جلسه بهبود یافته و آن‌ها توانستند رقص پلات را در اجراهای مدرسه به‌خوبی اجرا کنند.

This study aims to describe in depth the learning experiences of students in the drumband extracurricular activities at SMP Kartika I-7 Padang. The research uses a qualitative phenomenological approach. The research instrument is the researcher themselves, assisted with observation sheets, field notes, and documentation tools. Data was collected through field observations, documentation, and in-depth interviews with the head coach, the section leader, and representatives of the instrument members. The steps to analyse the data are data collection, data reduction, data presentation, and drawing conclusions. The results show that students' learning experiences in drumband extracurricular activities at SMP Kartika 1-7 Padang involve active engagement, relevance, reflection, and interactivity. Active student involvement in the learning process includes activities like noting down music notation, memorising melodies, practising rhythm beats, and synchronising marching movements while playing instruments. Students find the learning relevant because the practice material has real use in supporting flag ceremonies and school events, as well as adding to their academic scores. Students reflect on themselves by evaluating technical errors during practice or performances and by changing their behaviour to be more disciplined and responsible. There is high interactivity among students through peer tutoring as an adaptive strategy to overcome the limitation of trainers, which effectively speeds up mastering music skills while instilling cooperation and care for fellow members. So, it can be concluded that students' learning experiences in the drumband extracurricular activities at SMP Kartika 1-7 Padang are meaningful through four interconnected learning experience dimensions, even when faced with various limitations, allowing them to simultaneously develop their cognitive, affective, and psychomotor aspects.

هدف این پژوهش توصیف عمیق تجربه‌های یادگیری دانش‌آموزان در فعالیت‌های فوق‌برنامه درام‌بند در دبیرستان Kartika 1-7 Padang است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی انجام شده است. ابزار پژوهش خود پژوهشگر بوده و با برگه‌های مشاهده، یادداشت‌های میدانی و ابزار مستندسازی یاری شده است. داده‌ها از طریق مشاهده میدانی، مستندسازی و مصاحبه‌های عمیق با سرمربی، سرگروه بخش و نمایندگان اعضای سازها گردآوری شده‌اند. مراحل تحلیل داده شامل گردآوری داده، کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری است. نتایج نشان می‌دهد که تجربه‌های یادگیری دانش‌آموزان در فعالیت‌های فوق‌برنامه درام‌بند در دبیرستان Kartika 1-7 Padang شامل مشارکت فعال، ارتباط‌مندی، بازتاب و تعاملیت است. مشارکت فعال دانش‌آموزان در فرایند یادگیری شامل فعالیت‌هایی مانند یادداشت‌برداری از نُت‌های موسیقی، حفظ ملودی‌ها، تمرین ضرب‌آهنگ‌ها و هماهنگ‌سازی حرکات رژه هنگام نواختن سازها می‌شود. دانش‌آموزان یادگیری را مرتبط می‌دانند زیرا مواد تمرینی کاربرد واقعی در پشتیبانی از مراسم پرچم و رویدادهای مدرسه داشته و همچنین به نمرات تحصیلی آنان افزوده می‌شود. دانش‌آموزان با ارزیابی خطاهای فنی در طول تمرین یا اجرا و تغییر رفتار خود به سمت انضباط و مسئولیت‌پذیری بیشتر، بازتاب فردی دارند. تعاملیت بالایی میان دانش‌آموزان از طریق آموزش همتایان به عنوان راهبردی سازگارانه برای غلبه بر محدودیت مربیان وجود دارد که به طور مؤثری موجب تسریع در تسلط بر مهارت‌های موسیقی شده و روحیه همکاری و مراقبت از اعضا را تقویت می‌کند. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که تجربه‌های یادگیری دانش‌آموزان در فعالیت‌های فوق‌برنامه درام‌بند در دبیرستان Kartika 1-7 Padang از طریق چهار بُعد به‌هم‌پیوسته تجربه یادگیری، حتی در مواجهه با محدودیت‌های مختلف، معنادار بوده و به آنان امکان می‌دهد جنبه‌های شناختی، عاطفی و روان‌حرکتی خود را به طور همزمان پرورش دهند.

This study aims to describe and analyze the implementation of the Merdeka Curriculum in Dance Art learning for class IX.1 at SMP Islam Terpadu Budi Mulia Padang, focusing on the suitability of planning, implementation, and evaluation with the principles of the Merdeka Curriculum. A qualitative method with a phenomenological approach was used, with the Dance Art teacher of class IX.1 as the primary data source. Data were collected through observation, semi-structured interviews, teaching module document analysis, and documentation, then processed through data collection, data reduction, data display, and conclusion drawing. The results show that: (1) lesson planning through the teaching module generally aligns with the principles of the Merdeka Curriculum, although the Creating element of the learning outcomes was not explicitly stated; (2) implementation followed a Project Based Learning (PjBL) model across three meetings, engaging students in observing, discussing, designing, and performing a group creative dance work, although the three-meeting time allocation was not yet sufficient for the ideal PjBL stages, and some male students showed limited confidence; and (3) evaluation was carried out through diagnostic, formative, and summative assessments, with 95% of students achieving mastery on the theoretical aspect but only 65% on the practical aspect. The findings indicate that the implementation of the Merdeka Curriculum in Dance Art learning has generally been consistent with its guiding principles, while time allocation and equitable student participation remain aspects that require further attention.

هدف این پژوهش توصیف و تحلیل اجرای برنامهٔ درسی مردکا در آموزش هنر رقص برای کلاس IX.1 در مدرسهٔ اسلامی تلفیقی بُدی مولیا پادانگ با تمرکز بر میزان انطباق برنامه‌ریزی، اجرا و ارزشیابی با اصول برنامهٔ درسی مردکا است. این پژوهش با روش کیفی و رویکرد پدیدارشناختی انجام شده است و معلم هنر رقص کلاس IX.1 به‌عنوان منبع اصلی داده‌ها انتخاب گردید. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته، تحلیل اسناد ماژول آموزشی و مستندسازی گردآوری و سپس از طریق گردآوری داده، کاهش داده، نمایش داده و نتیجه‌گیری پردازش شدند. نتایج نشان می‌دهد: (۱) برنامه‌ریزی درسی از طریق ماژول آموزشی به‌طور کلی با اصول برنامهٔ درسی مردکا هم‌راستا است، هرچند عنصر «خلق» در نتایج یادگیری به‌طور صریح بیان نشده بود؛ (۲) اجرا بر اساس مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) در سه جلسه انجام شد و دانش‌آموزان در مشاهده، بحث، طراحی و اجرای یک اثر رقص گروهی خلاقانه مشارکت داشتند، هرچند تخصیص زمان سه جلسه برای مراحل ایده‌آل PjBL کافی نبود و برخی دانش‌آموزان پسر اعتمادبه‌نفس محدودی نشان دادند؛ و (۳) ارزشیابی از طریق ارزیابی تشخیصی، تکوینی و پایانی انجام شد و ۹۵٪ دانش‌آموزان در بُعد نظری به تسلط رسیدند اما تنها ۶۵٪ در بُعد عملی موفق بودند. یافته‌ها نشان می‌دهد که اجرای برنامهٔ درسی مردکا در آموزش هنر رقص به‌طور کلی با اصول راهنمای آن منطبق بوده است، در حالی که تخصیص زمان و مشارکت برابر دانش‌آموزان همچنان نیازمند توجه بیشتر است.

This study aims to describe the meaning of denotation, connotation, and myths built through visual and verbal elements in the film *Di Kampuang Raso Marantau* by Ibel Santano, using Roland Barthes' semiotic approach. The research uses a qualitative method with a content analysis approach. The object of the study consists of 14 scenes that contain visual and verbal signs. Data collection was done through observation, documentation, and data inventory, and then analyzed based on denotation, connotation, and myth meanings. The research shows that at the denotative level, the film represents family conflicts, social exclusion, and the violence experienced by the character Adam. At the connotative level, the film depicts the struggle to gain social recognition, character education within the family, and the process of maturing. At the myth level, the film represents Minangkabau cultural values, especially the tradition of going abroad for work, honor, independence, and parental authority. Thus, this film not only serves as a form of entertainment but also as a medium for conveying moral, social messages, and preserving Minangkabau culture.

هدف این پژوهش توصیف معنای دلالت، کنوتاسیون و اسطوره‌هایی است که از طریق عناصر بصری و کلامی در فیلم «دی کامپوانگ راسو مارانتائو» اثر Ibel Santano ساخته می‌شود، با استفاده از رویکرد نشانه‌شناسی رولان بارت. این پژوهش با روش کیفی و رویکرد تحلیل محتوا انجام شده است. جامعه پژوهش شامل ۱۴ صحنه است که دارای نشانه‌های بصری و کلامی می‌باشند. گردآوری داده‌ها از طریق مشاهده، مستندسازی و فهرست‌برداری داده‌ها صورت گرفته و سپس بر اساس معانی دلالت، کنوتاسیون و اسطوره تحلیل شده‌اند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که در سطح دلالت، فیلم به بازنمایی تعارضات خانوادگی، طرد اجتماعی و خشونتی که شخصیت آدام تجربه می‌کند، می‌پردازد. در سطح کنوتاسیون، فیلم مبارزه برای کسب پذیرش اجتماعی، تربیت شخصیتی در خانواده و فرایند بلوغ را به تصویر می‌کشد. در سطح اسطوره، فیلم ارزش‌های فرهنگی میننگکاباو، به‌ویژه سنت مهاجرت برای کار، شرافت، استقلال و اقتدار والدین را بازنمایی می‌کند. بنابراین، این فیلم نه تنها به عنوان شکلی از سرگرمی بلکه به عنوان رسانه‌ای برای انتقال پیام‌های اخلاقی و اجتماعی و حفظ فرهنگ میننگکاباو عمل می‌کند.

This study was motivated by the fact that there are still difficulties experienced by students in mastering vocal techniques in the vocal extracurricular activities at SMP Negeri 34 Padang. This study aims to describe the difficulties experienced by students in vocal techniques, analyze the causes of these difficulties, and describe the factors causing students' difficulties in vocal techniques in the vocal extracurricular activities at SMP Negeri 34 Padang. This study employed a qualitative approach using a descriptive method. The research informants consisted of one vocal extracurricular coach and six students who participated in the vocal extracurricular activities at SMP Negeri 34 Padang. The data collection techniques were carried out through observation, interviews, and documentation. The data analysis techniques were conducted through data reduction, data presentation, and conclusion drawing, while the validity of the data was obtained through triangulation. The results of the study showed that the difficulties experienced by students in the vocal extracurricular activities included difficulties in articulation techniques, breathing techniques, and intonation techniques. These difficulties occurred because students still experienced difficulties in applying vocal techniques properly while singing. Based on the results of the analysis, the causes of these difficulties were influenced by student factors, coach factors, facilities and infrastructure factors, and learning environment factors. Therefore, efforts are needed to improve the quality of training, provide continuous practice, and be supported by adequate facilities and infrastructure so that the difficulties experienced by students can be minimized.

این پژوهش با انگیزه وجود دشواری‌هایی که دانش‌آموزان در تسلط بر تکنیک‌های آوازی در فعالیت‌های فوق‌برنامه آواز در دبیرستان دولتی شماره ۳۴ پادانگ تجربه می‌کنند، انجام شده است. هدف این پژوهش توصیف دشواری‌های دانش‌آموزان در تکنیک‌های آوازی، تحلیل علل این دشواری‌ها و تبیین عوامل مؤثر بر دشواری‌های دانش‌آموزان در تکنیک‌های آوازی در فعالیت‌های فوق‌برنامه آواز در دبیرستان دولتی شماره ۳۴ پادانگ است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش توصیفی انجام شده است. مطلعان پژوهش شامل یک مربی فوق‌برنامه آواز و شش دانش‌آموز شرکت‌کننده در فعالیت‌های فوق‌برنامه آواز در دبیرستان دولتی شماره ۳۴ پادانگ بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی گردآوری شد. تحلیل داده‌ها از طریق کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری انجام شد و روایی داده‌ها از طریق مثلث‌سازی به‌دست آمد. نتایج پژوهش نشان داد که دشواری‌های دانش‌آموزان در فعالیت‌های فوق‌برنامه آواز شامل دشواری در تکنیک‌های تلفظ، تکنیک‌های تنفس و تکنیک‌های زیر و بمی صدا بود. این دشواری‌ها به این دلیل رخ داد که دانش‌آموزان هنوز در به‌کارگیری صحیح تکنیک‌های آوازی هنگام آواز خواندن با مشکل مواجه بودند. بر اساس نتایج تحلیل، علل این دشواری‌ها تحت تأثیر عوامل دانش‌آموز، عوامل مربی، عوامل امکانات و زیرساخت و عوامل محیط یادگیری قرار داشت. بنابراین، لازم است تلاش‌هایی برای ارتقای کیفیت آموزش، تمرین مستمر و حمایت از طریق امکانات و زیرساخت‌های کافی صورت گیرد تا دشواری‌های دانش‌آموزان به حداقل برسد.

The main purpose of this study was to determine the differences in executive function performance levels of esports players who play First-Person Shooter (FPS) and Multiplayer Online Battle Arena (MOBA) game types compared to non-video game players (NVGPs). Other purposes of the study are to examine the relationships of executive function components and their relationships with in-game rank and total game play time variables. The study groups consisted of ninety volunteer participants, all of whom were male young adults between the ages of 18 and 34, 30 of whom actively played FPS video games, 30 of whom actively played MOBA video games, and 30 of whom NVGPs. Corsi Block-Tapping Test (CBT), Wisconsin (Berg) Card Sorting Test (WCST), and Stroop Test Çapa Form (ST) were used as data collection tools. According to the findings of the study; FPS players had significantly higher scores than NVGPs (p < 0.001, F = 8.55) in CBT and less error percentage than the NVGPs (p < 0.01, F = 5.58) and MOBA players had significantly less interference time than NVGPs in the ST (p < 0.001, F = 7.66). In addition, there was a significant negative correlation between CBT and ST interference times for all players (p < 0.05; r = −0.28) and a significant negative correlation between in-game skill and ST interference times for FPS players (p < 0.05; r = −0.41). These findings suggest that digital video game experience shapes cognitive profiles based on genre-specific demands; while FPS gameplay primarily enhances visuospatial working memory capacity, MOBA gameplay fosters stronger inhibition control, with higher in-game skill level reflecting superior inhibitory control in FPS gameplay, and relationship of visuospatial working memory and inhibition components demonstrating an underlying interrelated structure.

هدف اصلی این مطالعه تعیین تفاوت‌های سطوح عملکرد کارکرد اجرایی بازیکنان ورزش‌های الکترونیکی (esports) که انواع بازی‌های تیراندازی اول‌شخص (First-Person Shooter یا FPS) و میدان نبرد آنلاین چندنفره (Multiplayer Online Battle Arena یا MOBA) را بازی می‌کنند، در مقایسه با افرادی که بازی‌های ویدیویی انجام نمی‌دهند (NVGPs)، بود. اهداف دیگر پژوهش عبارت بودند از بررسی روابط میان مؤلفه‌های کارکرد اجرایی و ارتباط آن‌ها با متغیرهای رتبه درون‌بازی و مجموع زمان بازی. گروه‌های مطالعه شامل نود شرکت‌کننده داوطلب مرد جوان در بازه سنی ۱۸ تا ۳۴ سال بودند که ۳۰ نفر از آن‌ها به طور فعال بازی‌های ویدیویی FPS، ۳۰ نفر به طور فعال بازی‌های ویدیویی MOBA و ۳۰ نفر NVGPs بودند. برای جمع‌آوری داده‌ها از آزمون ضربه‌زدن به بلوک کورسی (Corsi Block-Tapping Test یا CBT)، آزمون دسته‌بندی کارت ویسکانسین (Berg) (Wisconsin (Berg) Card Sorting Test یا WCST) و آزمون استروپ فرم چَپا (Stroop Test Çapa Form یا ST) استفاده شد. بر اساس یافته‌های پژوهش؛ بازیکنان FPS در آزمون CBT به طور معناداری امتیاز بالاتری نسبت به NVGPs داشتند (p < 0.001, F = 8.55) و درصد خطای کمتری نسبت به NVGPs داشتند (p < 0.01, F = 5.58) و بازیکنان MOBA در آزمون ST زمان تداخل به طور معناداری کمتری نسبت به NVGPs داشتند (p < 0.001, F = 7.66). علاوه بر این، برای همه بازیکنان بین زمان‌های تداخل CBT و ST همبستگی منفی معناداری وجود داشت (p < 0.05; r = −0.28) و برای بازیکنان FPS بین مهارت درون‌بازی و زمان تداخل ST همبستگی منفی معناداری مشاهده شد (p < 0.05; r = −0.41). این یافته‌ها نشان می‌دهد که تجربه بازی‌های ویدیویی دیجیتال، پروفایل‌های شناختی را بر اساس نیازهای خاص هر ژانر شکل می‌دهد؛ به‌طوری‌که بازی FPS عمدتاً ظرفیت حافظه کاری فضایی-بصری را افزایش می‌دهد، در حالی که بازی MOBA کنترل مهاری قوی‌تری را پرورش می‌دهد و سطح بالاتر مهارت درون‌بازی، کنترل مهاری برتر را در بازی FPS منعکس می‌کند و رابطه بین مؤلفه‌های حافظه کاری فضایی-بصری و مهار، ساختار درهم‌تنیده زیربنایی را نشان می‌دهد.

This study aims to determine the implementation of the use of the Daily Journal Book 7 Habits of Great Indonesian Children, the formation of Islamic character of grade 5B students of SD Quran Terpadu Nurul Islam Karawang, as well as supporting and inhibiting factors in its implementation. The study used a qualitative approach with a descriptive method. Data collection techniques were carried out through observation, semi-structured interviews, and documentation, with research subjects consisting of the principal, homeroom teacher 5B, and grade 5B students. Data analysis was carried out through data reduction, data presentation, and drawing conclusions, while the validity of the data was tested using triangulation. The results of the study indicate that the implementation of the Daily Journal Book 7 Habits of Great Indonesian Children is carried out through habits that are integrated with school culture and students' daily activities. This program contributes to the formation of Islamic character in the form of piety, responsibility, trustworthiness, ukhuwah, istiqomah, and patience. Based on the analysis of Bloom's Taxonomy of the affective domain, student character development takes place through the stages of accepting, responding, appreciating, organizing values, and making values part of personality. Supporting factors for the program include school support, teacher involvement, parental involvement, a conducive environment, and student motivation. While inhibiting factors include lack of student consistency, boredom, limited parental guidance, the influence of technology, and differences in student character. Therefore, the use of the 7 Habits of Great Indonesian Children Daily Journal effectively supports the formation of Islamic character in students through a continuous process of habituation.

این پژوهش با هدف تعیین نحوه اجرای استفاده از دفترچه روزانه هفت عادت کودکان بزرگ اندونزیایی، شکل‌گیری شخصیت اسلامی دانش‌آموزان پایه ۵B دبستان قرآن‌محور نورالاسلام کاراوانگ و همچنین عوامل حمایت‌کننده و بازدارنده در اجرای آن انجام شده است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی انجام شده است. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و مستندسازی گردآوری شده‌اند و شرکت‌کنندگان پژوهش شامل مدیر مدرسه، معلم راهنمای کلاس ۵B و دانش‌آموزان پایه ۵B بوده‌اند. تحلیل داده‌ها از طریق کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری صورت گرفته و روایی داده‌ها با استفاده از مثلث‌سازی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که اجرای دفترچه روزانه هفت عادت کودکان بزرگ اندونزیایی از طریق عادت‌هایی که با فرهنگ مدرسه و فعالیت‌های روزانه دانش‌آموزان ادغام شده‌اند، انجام می‌شود. این برنامه در شکل‌گیری شخصیت اسلامی به صورت تقوا، مسئولیت‌پذیری، امانت‌داری، اخوت، استقامت و صبر نقش دارد. بر اساس تحلیل طبقه‌بندی بلوم در حوزه عاطفی، رشد شخصیت دانش‌آموزان از مراحل پذیرش، پاسخ‌دهی، ارزش‌گذاری، سازماندهی ارزش‌ها و درونی‌سازی ارزش‌ها در شخصیت فردی عبور می‌کند. عوامل حمایت‌کننده برنامه شامل حمایت مدرسه، مشارکت معلمان، مشارکت والدین، محیط مناسب و انگیزه دانش‌آموزان است. عوامل بازدارنده نیز شامل عدم ثبات دانش‌آموزان، احساس کسالت، محدودیت راهنمایی والدین، تأثیر فناوری و تفاوت‌های شخصیتی دانش‌آموزان می‌باشد. بنابراین، استفاده از دفترچه روزانه هفت عادت کودکان بزرگ اندونزیایی به طور مؤثری از طریق فرایند مستمر عادت‌سازی به شکل‌گیری شخصیت اسلامی دانش‌آموزان کمک می‌کند.

This study aims to describe and analyze the role of the Principal in planning, implementing, and analyze obstacles of digital marketing strategies at SDIT Imam Ahmad Perawang Barat, Tualang District, Siak Regency, Riau. This field research applies a qualitative approach with a case study design. Key informants were selected using purposive sampling, consisting of the Principal, coordinator of the creative media team, classroom teachers, foundation administrators, and representatives of new students' parents. Data collection techniques utilized include in-depth interviews, direct and digital observations, and documentation study. The results indicate that the Principal plays a central role as a strategic planner who successfully formulates a unique selling point based on the syar'i curriculum and Sunah manhaj without violating theological boundaries and religious visual ethics. The implementation of the educational services marketing mix (7P) is carried out dynamically and realistically by optimizing WhatsApp Business, websites, and the school's official YouTube channel. The primary obstacles identified include the lack of technical IT skills among public relations staff, limited teacher time allocation, and freeweb infrastructure limitations. Strategic solutions taken by the Principal include simplifying smartphone-based content production, providing budgets for regular IT training, and strengthening public relations partnerships. This study concludes that the prophetic and instructional leadership of the Principal is the main key to increasing competitiveness and trust of parents in semi-rural areas.

این پژوهش با هدف توصیف و تحلیل نقش مدیر مدرسه در برنامه‌ریزی، اجرا و تحلیل موانع راهبردهای بازاریابی دیجیتال در مدرسه SDIT Imam Ahmad Perawang Barat، بخش Tualang، شهرستان Siak، استان Riau انجام شده است. این پژوهش میدانی با رویکرد کیفی و با طرح مطالعه موردی صورت گرفته است. مطلعان کلیدی با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و شامل مدیر مدرسه، هماهنگ‌کننده تیم رسانه خلاق، معلمان کلاس، مدیران بنیاد و نمایندگان والدین دانش‌آموزان جدید بودند. تکنیک‌های گردآوری داده‌ها شامل مصاحبه‌های عمیق، مشاهدات مستقیم و دیجیتال و مطالعه اسناد است. نتایج نشان می‌دهد که مدیر مدرسه نقش محوری به عنوان برنامه‌ریز راهبردی ایفا می‌کند که موفق به تدوین نقطه فروش منحصر به فرد بر اساس برنامه درسی شرعی و منهج سنت بدون نقض مرزهای الهیاتی و اخلاق بصری دینی شده است. اجرای آمیخته بازاریابی خدمات آموزشی (7P) به صورت پویا و واقع‌بینانه از طریق بهینه‌سازی WhatsApp Business، وب‌سایت و کانال رسمی YouTube مدرسه انجام می‌شود. موانع اصلی شناسایی‌شده شامل کمبود مهارت‌های فنی IT در میان کارکنان روابط عمومی، محدودیت تخصیص زمان معلمان و محدودیت‌های زیرساخت freeweb است. راه‌حل‌های راهبردی اتخاذشده توسط مدیر مدرسه شامل ساده‌سازی تولید محتوا مبتنی بر تلفن هوشمند، تخصیص بودجه برای آموزش‌های منظم IT و تقویت مشارکت‌های روابط عمومی است. این پژوهش نتیجه می‌گیرد که رهبری نبوی و آموزشی مدیر مدرسه، کلید اصلی افزایش رقابت‌پذیری و اعتماد والدین در مناطق نیمه‌روستایی است.

Based on the results of the initial observation, several problems in the science learning process were identified, showing that during the learning process, the teacher used less varied teaching models. As a result, students only received information passively; they did not understand the material concepts deeply, so the cognitive development of active and curious students was not fulfilled. Based on data obtained from the initial observation results, the number of students who completed their learning based on their learning outcomes was only 2 out of 6 students in that class, so the percentage of students' learning completeness only reached 33%. This study aims to improve the critical thinking skills of fifth-grade students at UPT SPF SD Inpres Minasa Upa. The method used is Classroom Action Research (CAR), which is carried out in 2 cycles, each cycle consisting of four stages: planning, action implementation, observation, and reflection. The research subjects were The fifth-grade class consists of 6 students, made up of 1 girl and 5 boys. The data collection techniques used by the researcher in this study were non-test techniques (observation), tests, and documentation. The research results showed that the implementation of the project-based learning (PJBL) model was able to improve the critical thinking skills of the fifth-grade students at UPT SPF SD Inpres Minasa Upa. Based on the evaluation results of the students in the first cycle, the number of students who reached the critical criteria was 66.67% with an average score of 75% (moderately critical category), while in the second cycle, all students achieved scores meeting the critical criteria at 100% with an average of 83.33%.

بر اساس نتایج مشاهده اولیه، چندین مشکل در فرایند یادگیری علوم شناسایی شد که نشان می‌دهد در طول فرایند یاددهی، معلم از الگوهای تدریس متنوع کمتری استفاده کرده است. در نتیجه، دانش‌آموزان تنها به صورت منفعل اطلاعات دریافت کردند؛ آن‌ها مفاهیم مطالب را به طور عمیق درک نکردند و بنابراین رشد شناختی دانش‌آموزان فعال و کنجکاو تحقق نیافت. بر اساس داده‌های به‌دست‌آمده از نتایج مشاهده اولیه، تعداد دانش‌آموزانی که بر اساس نتایج یادگیری خود موفق به اتمام یادگیری شدند، تنها ۲ نفر از ۶ دانش‌آموز آن کلاس بود و بنابراین درصد تکمیل یادگیری دانش‌آموزان تنها به ۳۳٪ رسید. هدف این پژوهش، بهبود مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان پایه پنجم در UPT SPF SD Inpres Minasa Upa است. روش مورد استفاده، پژوهش اقدام کلاسی (CAR) است که در دو چرخه اجرا می‌شود و هر چرخه شامل چهار مرحله برنامه‌ریزی، اجرای عمل، مشاهده و تأمل است. جامعه پژوهش شامل کلاس پنجم با ۶ دانش‌آموز (۱ دختر و ۵ پسر) بود. تکنیک‌های گردآوری داده‌ها شامل روش‌های غیرآزمونی (مشاهده)، آزمون و مستندسازی بود. نتایج پژوهش نشان داد که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PJBL) توانست مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان پایه پنجم UPT SPF SD Inpres Minasa Upa را بهبود بخشد. بر اساس نتایج ارزیابی دانش‌آموزان در چرخه اول، تعداد دانش‌آموزانی که به معیار انتقادی رسیدند ۶۶٫۶۷٪ با میانگین نمره ۷۵٪ (دسته نسبتاً انتقادی) بود، در حالی که در چرخه دوم، همه دانش‌آموزان با میانگین ۸۳٫۳۳٪ به معیار انتقادی ۱۰۰٪ رسیدند.

This study aims to identify and describe the strategies implemented by Civics Education teachers to enhance legal awareness among students at Gajah Mada Private High School in Medan. The study employs a qualitative approach with a descriptive research design. The informants included Civics Education teachers and students. Data collection was conducted through observation, in-depth interviews, and documentation. Subsequently, the data were analyzed through a process involving data collection, data reduction, data presentation, and conclusion drawing.The research findings indicate that Civics Education teachers employ various strategies to foster student legal awareness, such as linking learning materials to real-life situations faced by students, conducting discussions and case studies, setting an example of rule compliance, and instilling a habit of discipline within the school environment. The implementation of these strategies has positively impacted students' understanding of the importance of the law and their rights and obligations as citizens, while also encouraging adherence to school regulations. These strategies are supported by effective collaboration among teachers, the school administration, and parents. However, certain challenges remain, such as low learning motivation among some students, the influence of peer environments, the impact of social media and technology, and the diverse characteristics of individual students. Based on the results, it can be concluded that the strategies employed by Civics Education teachers play a significant role in fostering and enhancing student legal awareness. The success of these efforts requires sustained support and collaboration among teachers, the school, and families to shape students who possess disciplined, responsible, and law-abiding character.

این پژوهش با هدف شناسایی و توصیف راهبردهای به‌کاررفته توسط دبیران آموزش مدنی برای ارتقای آگاهی حقوقی دانش‌آموزان در دبیرستان خصوصی Gajah Mada شهر مدان انجام شده‌است. این مطالعه با رویکرد کیفی و طرح پژوهش توصیفی صورت گرفته‌است. مشارکت‌کنندگان شامل دبیران آموزش مدنی و دانش‌آموزان بوده‌اند. گردآوری داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه‌های عمیق و مستندسازی انجام شده‌است. سپس داده‌ها از طریق فرایندی شامل گردآوری داده، کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری تحلیل گردید. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که دبیران آموزش مدنی از راهبردهای متنوعی برای تقویت آگاهی حقوقی دانش‌آموزان بهره می‌برند؛ از جمله ارتباط دادن محتوای آموزشی با موقعیت‌های واقعی زندگی دانش‌آموزان، برگزاری بحث و مطالعه موردی، الگوسازی در رعایت قوانین و نهادینه‌سازی عادت انضباط در محیط مدرسه. اجرای این راهبردها تأثیر مثبتی بر درک دانش‌آموزان از اهمیت قانون و حقوق و وظایف خود به‌عنوان شهروند داشته و همچنین موجب تشویق به رعایت مقررات مدرسه شده‌است. این راهبردها با همکاری مؤثر میان دبیران، مدیریت مدرسه و والدین پشتیبانی می‌شود. با این حال، چالش‌هایی همچون پایین بودن انگیزه یادگیری برخی دانش‌آموزان، تأثیر محیط همسالان، تأثیر رسانه‌های اجتماعی و فناوری و ویژگی‌های متنوع فردی دانش‌آموزان همچنان وجود دارد. بر اساس نتایج، می‌توان نتیجه گرفت که راهبردهای به‌کاررفته توسط دبیران آموزش مدنی نقش مهمی در تقویت و ارتقای آگاهی حقوقی دانش‌آموزان ایفا می‌کند. موفقیت این تلاش‌ها نیازمند حمایت و همکاری مستمر میان دبیران، مدرسه و خانواده‌ها برای تربیت دانش‌آموزانی با شخصیت منضبط، مسئولیت‌پذیر و قانون‌مدار است.

This study aims to analyze the implementation of Problem Based Learning (PBL) in fostering deep learning on the human digestive system topic among fifth-grade students at SD Negeri Bulakan 02 and to identify its supporting and inhibiting factors. This study employed a descriptive qualitative approach, with data collected through observation, interviews, and documentation. Data were analyzed through data collection, data condensation, data presentation, and conclusion drawing. The results showed that the implementation of PBL through the stages of problem orientation, learning organization, investigation, presentation of results, and analysis and evaluation supported the development of mindful, meaningful, and joyful learning. Students were able to relate the digestive system concepts to everyday life, collaborate in groups, conduct investigations, and reflect on the learning process. Supporting factors included teacher preparedness, learning media, worksheets, group collaboration, and teacher guidance. Meanwhile, inhibiting factors included limited learning time, uneven student participation, and the need for guidance during the investigation process. Therefore, PBL can support deep learning, although students’ understanding has not yet been evenly achieved.

هدف این پژوهش تحلیل اجرای یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) در پرورش یادگیری عمیق در موضوع دستگاه گوارش انسان در میان دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SD Negeri Bulakan 02 و شناسایی عوامل حمایتی و بازدارنده آن است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی انجام شده و داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و اسناد جمع‌آوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها از طریق جمع‌آوری داده، تلخیص داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری صورت گرفته است. نتایج نشان داد که اجرای PBL از طریق مراحل جهت‌دهی به مسئله، سازماندهی یادگیری، تحقیق، ارائه نتایج و تحلیل و ارزیابی، به توسعه یادگیری آگاهانه، معنادار و لذت‌بخش کمک کرده است. دانش‌آموزان توانستند مفاهیم دستگاه گوارش را به زندگی روزمره مرتبط سازند، در گروه‌ها همکاری کنند، به تحقیق بپردازند و فرایند یادگیری را بازتاب دهند. عوامل حمایتی شامل آمادگی معلم، رسانه‌های آموزشی، برگه‌های کار، همکاری گروهی و راهنمایی معلم بودند. در مقابل، عوامل بازدارنده شامل محدودیت زمان یادگیری، مشارکت نامتوازن دانش‌آموزان و نیاز به راهنمایی در فرایند تحقیق بود. بنابراین، PBL می‌تواند از یادگیری عمیق حمایت کند، هرچند درک دانش‌آموزان هنوز به طور یکنواخت حاصل نشده است.

This study examined the impacts of information and communication technology utilisation on lecturers’ research productivity in state-owned Colleges of Education, North-central Nigeria. It adopted a descriptive research design of survey type. The population of the study consisted of 2,011 lecturers in all the state-owned Colleges of Education in Kwara State. Three states (Kwara, Kogi and Niger) were randomly selected, while all the six COEs were sampled purposively. Through the use of a proportionate sampling technique, 289 lecturers were sampled using Krejcie and Morgan (1970) table for sample size determination. Impacts of Information Technology on Lecturers’ Research Productivity was used for data collection. The instrument was taken through validation and reliability processes which yielded a reliability coefficent of 0.82. Percentage was used to answer research one, while mean was used to answer research questions two and three. The findings of the study, among others, revealed that ICT utilisation gives lecturers opportunity to have faster access to literature; enables lecturers to collaborate with other researchers within and outside Nigeria to find solution to educational problems; eases collection of data for lecturers thereby removing distance barrier; and makes lecturers’ works visible to the world through Google scholar, Academia and ResearchGate. It concluded that ICT utilisation has positive impacts on lecturers’ research productivity. Based on the findings, it was recommended that the management of the state-owned Colleges of Education and governments in North-central Nigeria should be highly committed to the provision of capacity building programmes on ICT skills acquisition for lecturers through seminars, workshops, and lectures to enhance their research productivity.

این پژوهش به بررسی تأثیرات استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات بر بهره‌وری پژوهشی اعضای هیئت علمی در دانشکده‌های تربیت معلم دولتی منطقه شمال مرکزی نیجریه پرداخته است. این پژوهش از طرح پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی بهره برده است. جامعه آماری پژوهش شامل ۲۰۱۱ نفر از اعضای هیئت علمی در تمامی دانشکده‌های تربیت معلم دولتی ایالت کوارا بوده است. سه ایالت (کوارا، کوگی و نیجر) به صورت تصادفی انتخاب شدند و تمامی شش دانشکده تربیت معلم به صورت هدفمند نمونه‌گیری شدند. با استفاده از روش نمونه‌گیری متناسب و جدول تعیین حجم نمونه Krejcie and Morgan (1970)، تعداد ۲۸۹ نفر از اعضای هیئت علمی نمونه‌گیری شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه «تأثیرات فناوری اطلاعات بر بهره‌وری پژوهشی اعضای هیئت علمی» بود. این ابزار مورد اعتبارسنجی و سنجش پایایی قرار گرفت و ضریب پایایی ۰.۸۲ به دست آمد. برای پاسخ به سؤال اول پژوهش از درصد و برای پاسخ به سؤالات دوم و سوم از میانگین استفاده شد. یافته‌های پژوهش، از جمله، نشان داد که استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات به اعضای هیئت علمی فرصت دسترسی سریع‌تر به منابع علمی را می‌دهد؛ امکان همکاری با سایر پژوهشگران در داخل و خارج از نیجریه برای حل مسائل آموزشی را فراهم می‌کند؛ جمع‌آوری داده‌ها را برای اعضای هیئت علمی تسهیل کرده و مانع فاصله را از میان برمی‌دارد؛ و آثار اعضای هیئت علمی را از طریق Google scholar، Academia و ResearchGate در معرض دید جهانی قرار می‌دهد. نتیجه‌گیری شد که استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات تأثیرات مثبتی بر بهره‌وری پژوهشی اعضای هیئت علمی دارد. بر اساس یافته‌ها، توصیه شد که مدیریت دانشکده‌های تربیت معلم دولتی و دولت‌های منطقه شمال مرکزی نیجریه باید به طور جدی متعهد به ارائه برنامه‌های توانمندسازی در زمینه کسب مهارت‌های فناوری اطلاعات برای اعضای هیئت علمی از طریق سمینارها، کارگاه‌ها و سخنرانی‌ها باشند تا بهره‌وری پژوهشی آنان ارتقا یابد.

University-based outreach programs can provide high school students with opportunities to engage in scientific research beyond that typically available in schools. Despite their prevalence, few Australian outreach initiatives have been systematically designed, delivered and evaluated. Our study examines the design and immediate outcomes of a high school science outreach program delivered annually at a research-intensive university. The program was designed to be curriculum-linked, with access to academic researchers and specialised equipment. A mixed-methods evaluation was conducted using pre- and post-program surveys collected between 2021 and 2024. Matched participant responses (n = 205) were analysed through paired-sample t-tests of self-reported research skills experience and a single-item measure of science identity, alongside inductive thematic analysis of open-ended responses. Statistically significant gains (with large effect sizes) were observed for research skills, including data collection and understanding the research processes. A moderate positive shift was observed in participants’ science identity. Qualitative findings highlighted opportunities to do research and interact with researchers. The study contributes to the limited empirical evaluation of Australian university-based outreach by describing a scalable, curriculum-linked program. The findings highlight that informal, authentic science research experiences can complement formal school curricula to extend opportunities for scientific skill development and strengthen students’ science identity.

برنامه‌های ترویج علم مبتنی بر دانشگاه می‌توانند فرصت‌هایی را برای دانش‌آموزان دبیرستانی فراهم کنند تا در پژوهش علمی فراتر از آنچه معمولاً در مدارس در دسترس است، مشارکت نمایند. با وجود شیوع این برنامه‌ها، تعداد کمی از ابتکارات ترویجی استرالیایی به‌صورت نظام‌مند طراحی، اجرا و ارزیابی شده‌اند. مطالعه‌ی حاضر به بررسی طراحی و پیامدهای فوری یک برنامه‌ی ترویج علم دبیرستانی که به‌طور سالانه در یک دانشگاه پژوهش‌محور برگزار می‌شود، می‌پردازد. این برنامه به‌گونه‌ای طراحی شده بود که با برنامه‌ی درسی مرتبط باشد و دسترسی به پژوهشگران دانشگاهی و تجهیزات تخصصی را فراهم کند. ارزیابی به روش ترکیبی با استفاده از پرسشنامه‌های پیش و پس از برنامه که بین سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ گردآوری شد، انجام گرفت. پاسخ‌های تطبیق‌یافته‌ی شرکت‌کنندگان (n = 205) از طریق آزمون t زوجی برای تجربه‌ی مهارت‌های پژوهشی خودگزارش‌شده و یک سنجه‌ی تک‌سؤالی از هویت علمی، همراه با تحلیل تماتیک استقرایی پاسخ‌های باز، مورد تحلیل قرار گرفت. افزایش معنادار آماری (با اندازه اثر بزرگ) در مهارت‌های پژوهشی، از جمله گردآوری داده‌ها و درک فرایندهای پژوهش مشاهده شد. همچنین تغییر مثبت متوسطی در هویت علمی شرکت‌کنندگان مشاهده گردید. یافته‌های کیفی بر فرصت‌های انجام پژوهش و تعامل با پژوهشگران تأکید داشتند. این مطالعه با توصیف یک برنامه‌ی مقیاس‌پذیر و مرتبط با برنامه‌ی درسی، به ارزیابی تجربی محدود ترویج علم مبتنی بر دانشگاه در استرالیا می‌افزاید. یافته‌ها نشان می‌دهند که تجارب پژوهش علمی غیررسمی و اصیل می‌توانند مکمل برنامه‌های درسی رسمی مدارس باشند و فرصت‌های توسعه‌ی مهارت‌های علمی و تقویت هویت علمی دانش‌آموزان را گسترش دهند.

1. Title Role of Indian Languages, Literature and Folk Traditions in Value Education 2. Author, Affiliation and Designation Author: Mr. Ganesh Shrirang Satarkar Designation: First-Year Master's Student Department: Department of Tourism and Hotel Management (DTHM), Hotel Management and Catering Technology Institution: Central University of Haryana Location: Haryana, India Email: ganeshnale0@gmail.com 3. Description / Abstract This research article examines the role of Indian languages, literature, and folk traditions in promoting and strengthening value education in contemporary Indian society. The author, Mr. Ganesh Shrirang Satarkar, a First-Year Master's Student in Hotel Management and Catering Technology, Department of Tourism and Hotel Management (DTHM), Central University of Haryana, Haryana, India, explores how linguistic diversity, literary traditions, oral narratives, folk songs, proverbs, traditional theatre, festivals, and indigenous cultural knowledge contribute to ethical awareness, personality development, cultural identity, and social responsibility. The study adopts a qualitative, descriptive, and analytical methodology based on secondary sources, including books, scholarly articles, educational policies, reports, and academic literature. It discusses the contributions of Indian languages and regional literature to empathy, critical thinking, equality, tolerance, cooperation, environmental responsibility, and social harmony. The article also considers the importance of integrating cultural heritage with contemporary educational practices and constitutional values. It emphasizes that educational institutions should preserve positive cultural traditions while critically addressing practices associated with discrimination, inequality, exclusion, and violations of human dignity. The study concludes that the meaningful integration of Indian languages, literature, and folk traditions into education can contribute to holistic development and the formation of ethical, responsible, culturally aware, and socially committed citizens. Articles..pdf 4. Keywords — Paragraph Value education, Indian languages, Indian literature, folk traditions, cultural heritage, indigenous knowledge, moral education, multilingualism, social values, holistic education, ethical awareness, cultural identity, oral traditions, regional literature, constitutional values, social harmony, environmental responsibility, inclusive education, traditional knowledge, personality development. 5. Subjects — Paragraph Education; Value Education; Indian Languages and Linguistics; Indian Literature; Folklore and Folk Traditions; Cultural Studies; Indigenous Knowledge Systems; Sociology of Education; Educational Philosophy; Moral and Ethical Education; Multilingual Education; Indian Cultural Heritage; Social and Cultural Anthropology; Constitutional Values and Citizenship Education; Environmental Education; Holistic Education; Social Harmony and Inclusion. 6. Publishing Information Details Field Details Journal title IIP: International Multidisciplinary Research Journal (IIPIMRJ) Publication type Online peer-reviewed / refereed research journal ISSN 3049-2734 (Online) Volume 03 Issue III Publication period July–September 2026 Publication date 15 September 2026 Manuscript received 1 September 2026 Manuscript accepted 10 September 2026 Page range 198–205 Article length 8 pages Impact factor stated in article GSRD-IF: 5.001 Copyright © 2026 The Author(s) Access type Open access Licence Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0) Journal website https://iipublications.com/iipimrj/ Articles..pdf 7. Recommended Citation (APA Style) Satarkar, G. S. (2026). Role of Indian languages, literature and folk traditions in value education. IIP: International Multidisciplinary Research Journal (IIPIMRJ), 3(III), 198–205. 8. Additional Publication Metadata Language of publication: English Document type: Research article Research approach: Qualitative, descriptive, and analytical Research design: Conceptual study based on secondary sources Primary data collection: Not conducted Plagiarism report: The article reports a similarity index of 6 using Plagiarism Checker X, dated 9 September 2026. Copyright and reuse: The article states that it is distributed under the Creative Commons Attribution 4.0 International licence, subject to proper attribution. Articles..pdf

این مقاله پژوهشی به بررسی نقش زبان‌ها، ادبیات و سنت‌های عامیانه هندی در ترویج و تقویت آموزش ارزش‌ها در جامعه معاصر هند می‌پردازد. نویسنده، Mr. Ganesh Shrirang Satarkar، دانشجوی سال اول کارشناسی ارشد مدیریت هتلداری و فناوری پذیرایی، گروه مدیریت گردشگری و هتلداری (DTHM)، دانشگاه مرکزی Haryana، هند، به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه تنوع زبانی، سنت‌های ادبی، روایت‌های شفاهی، ترانه‌های عامیانه، ضرب‌المثل‌ها، تئاتر سنتی، جشنواره‌ها و دانش فرهنگی بومی به آگاهی اخلاقی، رشد شخصیت، هویت فرهنگی و مسئولیت اجتماعی کمک می‌کنند. این مطالعه با رویکرد کیفی، توصیفی و تحلیلی و مبتنی بر منابع ثانویه از جمله کتاب‌ها، مقالات علمی، سیاست‌های آموزشی، گزارش‌ها و متون دانشگاهی انجام شده است. در این مقاله به نقش زبان‌ها و ادبیات منطقه‌ای هند در تقویت همدلی، تفکر انتقادی، برابری، مدارا، همکاری، مسئولیت‌پذیری زیست‌محیطی و همبستگی اجتماعی پرداخته می‌شود. همچنین اهمیت ادغام میراث فرهنگی با شیوه‌های آموزشی معاصر و ارزش‌های قانون اساسی مورد توجه قرار گرفته است. مقاله تأکید می‌کند که نهادهای آموزشی باید سنت‌های مثبت فرهنگی را حفظ کرده و همزمان به صورت انتقادی با رویه‌های مرتبط با تبعیض، نابرابری، طرد و نقض کرامت انسانی برخورد کنند. نتیجه‌گیری پژوهش بیان می‌کند که ادغام معنادار زبان‌ها، ادبیات و سنت‌های عامیانه هندی در آموزش می‌تواند به توسعه همه‌جانبه و شکل‌گیری شهروندانی اخلاق‌مدار، مسئول، آگاه به فرهنگ و متعهد به اجتماع کمک کند.

Learning responsibility is an essential character that needs to be instilled in students from elementary school. However, based on preliminary observations at SD Negeri Sawahlega, students were still found to lack discipline in completing assignments, not optimally utilize study time, and not consistently demonstrate learning responsibility. This study aims to analyze the influence of reflective-based smartboard media on the formation of students' learning responsibility character in Islamic Religious Education subjects. This research uses a quantitative approach with a correlational method. The research population was 34 fifth-grade students, with the sampling technique using total sampling. Data collection techniques were carried out through questionnaires, observation, and documentation. Data analysis used descriptive statistics and Spearman's Rank Correlation. The results showed that the use of reflective-based smartboard media was in the high category (67.6%), while students' learning responsibility character was in the moderate to high category (64.7% moderate, 32.4% high). The Spearman correlation test results showed a correlation coefficient of 0.312 with a significance value of 0.073 (> 0.05), indicating a low positive relationship but not statistically significant. The conclusion of this study indicates that although there is a positive relationship between the use of reflective-based smartboard media and students' learning responsibility character, this relationship is not statistically significant. The implication of this research is that the use of reflective-based smartboard media has not been proven to provide a significant influence on the formation of students' learning responsibility character, so other factors such as habituation, teacher example, and family support also need to be considered in strengthening student character.

مسئولیت‌پذیری در یادگیری یکی از ویژگی‌های اساسی است که باید از دوره ابتدایی در دانش‌آموزان نهادینه شود. با این حال، بر اساس مشاهدات اولیه در دبستان دولتی Sawahlega، مشاهده شد که دانش‌آموزان هنوز در انجام تکالیف خود نظم کافی ندارند، از زمان مطالعه به طور بهینه استفاده نمی‌کنند و به طور مستمر مسئولیت‌پذیری در یادگیری را نشان نمی‌دهند. هدف این پژوهش تحلیل تأثیر رسانه هوشمند مبتنی بر بازتاب بر شکل‌گیری ویژگی مسئولیت‌پذیری دانش‌آموزان در درس آموزش دینی اسلامی است. این پژوهش با رویکرد کمی و روش همبستگی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل ۳۴ دانش‌آموز پایه پنجم بوده و روش نمونه‌گیری به صورت سرشماری کل انجام شده است. داده‌ها از طریق پرسشنامه، مشاهده و مستندسازی گردآوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و همبستگی رتبه‌ای اسپیرمن انجام شد. نتایج نشان داد که میزان استفاده از رسانه هوشمند مبتنی بر بازتاب در سطح بالا (۶۷/۶٪) قرار دارد، در حالی که ویژگی مسئولیت‌پذیری دانش‌آموزان در یادگیری در سطح متوسط تا بالا (۶۴/۷٪ متوسط، ۳۲/۴٪ بالا) قرار داشت. نتایج آزمون همبستگی اسپیرمن ضریب همبستگی ۰/۳۱۲ با مقدار معناداری ۰/۰۷۳ (> ۰/۰۵) را نشان داد که بیانگر رابطه مثبت ضعیف اما از نظر آماری غیرمعنادار است. نتیجه این پژوهش نشان می‌دهد که اگرچه بین استفاده از رسانه هوشمند مبتنی بر بازتاب و ویژگی مسئولیت‌پذیری دانش‌آموزان در یادگیری رابطه مثبت وجود دارد، اما این رابطه از نظر آماری معنادار نیست. دلالت این پژوهش آن است که استفاده از رسانه هوشمند مبتنی بر بازتاب تأثیر معناداری بر شکل‌گیری ویژگی مسئولیت‌پذیری دانش‌آموزان در یادگیری نداشته و بنابراین عوامل دیگری همچون عادت‌دهی، الگو بودن معلم و حمایت خانواده نیز باید در تقویت ویژگی‌های شخصیتی دانش‌آموزان مورد توجه قرار گیرند.

Evaluation and assessment are integral components of modern biology education, serving not only to measure final learning outcomes but also to support continuous learning processes. This study aims to provide a comprehensive overview of the relationship among assessment instrument development, assessment result analysis, and biology teacher competence. A literature review method with a qualitative descriptive approach was employed. Data collection involved analyzing scientific articles published between 2020 and 2025 from various databases, including Google Scholar, ScienceDirect, and ERIC. The findings indicate that: (1) biology assessment instrument development currently focuses on measuring complex competencies, such as scientific literacy, higher-order thinking skills (HOTS), and genetic literacy; (2) the analysis of assessment results through validity, reliability, item difficulty, discrimination power, and distractor effectiveness is crucial to ensuring item quality; and (3) biology teachers play a strategic role encompassing conceptual, practical, and socio-emotional assessment literacy to design, implement, interpret, and utilize assessment results as a basis for feedback and instructional improvement. In conclusion, the integration of valid instruments, systematic item analysis, and adequate teacher assessment literacy is key to achieving quality biology education oriented toward holistic student competency development.

ارزیابی و سنجش از اجزای جدایی‌ناپذیر آموزش زیست‌شناسی مدرن به‌شمار می‌روند که نه‌تنها برای سنجش نتایج نهایی یادگیری بلکه برای حمایت از فرآیندهای یادگیری مستمر نیز به‌کار می‌روند. هدف این پژوهش ارائه مروری جامع بر ارتباط میان توسعه ابزارهای سنجش، تحلیل نتایج ارزشیابی و شایستگی معلمان زیست‌شناسی است. روش پژوهش مرور متون با رویکرد توصیفی-کیفی بوده است. گردآوری داده‌ها از طریق تحلیل مقالات علمی منتشرشده بین سال‌های 2020 تا 2025 از پایگاه‌های مختلف از جمله Google Scholar، ScienceDirect و ERIC انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد: (1) توسعه ابزارهای سنجش زیست‌شناسی در حال حاضر بر سنجش شایستگی‌های پیچیده‌ای مانند سواد علمی، مهارت‌های تفکر سطح‌بالا (HOTS) و سواد ژنتیکی متمرکز است؛ (2) تحلیل نتایج ارزشیابی از طریق روایی، پایایی، دشواری سؤال، قدرت تمایز و اثربخشی گزینه‌های انحرافی برای تضمین کیفیت سؤال‌ها حیاتی است؛ و (3) معلمان زیست‌شناسی نقش راهبردی دربرگیرنده سواد ارزشیابی مفهومی، عملی و اجتماعی-هیجانی دارند تا بتوانند نتایج ارزشیابی را طراحی، اجرا، تفسیر و به‌عنوان مبنایی برای بازخورد و بهبود آموزشی به‌کار گیرند. در نتیجه، ادغام ابزارهای معتبر، تحلیل نظام‌مند سؤال‌ها و سواد ارزشیابی کافی معلمان، کلید دستیابی به آموزش زیست‌شناسی باکیفیت و مبتنی بر توسعه شایستگی جامع دانش‌آموزان است.

This study aims to describe and analyze the implementation of training to improve teacher and education personnel competencies by Balai Besar Guru dan Tenaga Kependidikan (BBGTK) South Sulawesi Province, as well as to identify supporting and inhibiting factors. The study used a descriptive qualitative approach with the Miles and Huberman interactive analysis model. Data collection was conducted through interviews, observations, and documentation with five informants. Data validity was tested through source triangulation and method triangulation. The results of the study indicate that the implementation of training at BBGTK South Sulawesi Province has been carried out systematically, namely: (a) input, participants are determined through needs mapping, facilitators are selected through selection and are nationally certified, and supported by planned infrastructure and budget; (b) process, learning is carried out with an andragogical approach through blended learning, accompanied by continuous monitoring and evaluation through pre-tests and post-tests; (c) output, the training results in increased knowledge and skills of participants with good achievement of learning objectives indicated by the ability of participants to understand the material, complete assignments, participate actively, and prepare follow-up plans (RTL); and (d) outcome, participants apply learning outcomes through Follow-up Action Plans (RTL) and share good practices with fellow teachers. Supporting factors include internal coordination, facilitator competence, participant motivation, and support for facilities and policies. Inhibiting factors include inaccurate participant data, budget limitations, technical constraints on facilities, and suboptimal post-training monitoring. In general, the implementation of training has made a positive contribution to improving the competence of teachers and education personnel, although strengthening is still needed in the aspects of equalizing targets, budget support, and post-training monitoring.

هدف این پژوهش توصیف و تحلیل اجرای دوره‌های آموزشی به منظور ارتقای شایستگی معلمان و کارکنان آموزشی توسط Balai Besar Guru dan Tenaga Kependidikan (BBGTK) استان سولاوسی جنوبی و شناسایی عوامل حمایت‌کننده و بازدارنده است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی و با استفاده از مدل تحلیل تعاملی مایلز و هابرمن انجام شده است. گردآوری داده‌ها از طریق مصاحبه، مشاهده و اسناد با پنج نفر مطلع صورت گرفته است. روایی داده‌ها از طریق مثلث‌سازی منبع و روش مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که اجرای دوره‌های آموزشی در BBGTK استان سولاوسی جنوبی به صورت نظام‌مند انجام شده است، به این صورت که: (الف) ورودی، شرکت‌کنندگان از طریق نقشه‌برداری نیازها تعیین می‌شوند، تسهیل‌گران از طریق فرایند انتخاب و با گواهینامه ملی برگزیده می‌شوند و زیرساخت‌ها و بودجه به صورت برنامه‌ریزی‌شده حمایت می‌شوند؛ (ب) فرایند، آموزش با رویکرد آندراگوژیک و به صورت یادگیری ترکیبی انجام می‌شود و با پایش و ارزیابی مستمر از طریق پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه است؛ (ج) خروجی، نتیجه آموزش افزایش دانش و مهارت شرکت‌کنندگان با تحقق مطلوب اهداف یادگیری است که با توانایی شرکت‌کنندگان در درک مطالب، انجام تکالیف، مشارکت فعال و تهیه برنامه‌های پیگیری (RTL) نشان داده می‌شود؛ و (د) پیامد، شرکت‌کنندگان نتایج یادگیری را از طریق برنامه‌های اقدام پیگیری (RTL) به کار می‌گیرند و تجارب موفق را با سایر معلمان به اشتراک می‌گذارند. عوامل حمایت‌کننده شامل هماهنگی داخلی، شایستگی تسهیل‌گران، انگیزه شرکت‌کنندگان و حمایت از امکانات و سیاست‌ها است. عوامل بازدارنده شامل داده‌های نادرست شرکت‌کنندگان، محدودیت بودجه، موانع فنی مربوط به امکانات و پایش پس از آموزش کمتر از حد مطلوب است. به طور کلی، اجرای دوره‌های آموزشی سهم مثبتی در ارتقای شایستگی معلمان و کارکنان آموزشی داشته است، هرچند تقویت در زمینه‌های همسان‌سازی اهداف، حمایت بودجه‌ای و پایش پس از آموزش همچنان مورد نیاز است.

This study aims to describe the implementation of the Service Learning model and analyze the improvement in student learning outcomes in Islamic Religious Education at MTs An-Nahdlah Makassar. The research employs Classroom Action Research (CAR) based on the Kemmis and McTaggart model, conducted through pre-cycle, Cycle I, and Cycle II stages. Each cycle consists of four phases: planning, action, observation, and reflection. The research subjects were 33 seventh-grade students at MTs An-Nahdlah Makassar. Data collection techniques included observation, interviews, multiple-choice tests, and documentation. Research data were analyzed quantitatively to determine the improvement in student learning outcomes following the implementation of the Service Learning model. The results indicate that the Service Learning model successfully improved student learning outcomes. In the pre-cycle stage, the average score was 66.66, with a mastery rate of 30.30%. In Cycle I, the average score rose to 75.15 with a mastery rate of 54.54%, and in Cycle II, it increased to 89.09 with a mastery rate of 90.90%. Quantitatively, there was an increase in mastery of 24.24% and an average score increase of 8.49 from the pre-cycle to Cycle I, followed by an increase in mastery of 36.36% and an average score increase of 13.94 from Cycle I to Cycle II. Thus, the implementation of the Service Learning model improved student learning outcomes in Islamic Religious Education and met the established success indicators.

هدف این پژوهش توصیف اجرای مدل یادگیری خدمت‌محور و تحلیل بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان در آموزش دینی اسلامی در مدرسه MTs An-Nahdlah Makassar است. این پژوهش با بهره‌گیری از روش پژوهش اقدام کلاسی (CAR) مبتنی بر مدل Kemmis و McTaggart، در سه مرحله پیش‌چرخه، چرخه اول و چرخه دوم انجام شده است. هر چرخه شامل چهار مرحله برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و بازتاب است. جامعه پژوهش شامل ۳۳ دانش‌آموز پایه هفتم مدرسه MTs An-Nahdlah Makassar بود. روش‌های گردآوری داده شامل مشاهده، مصاحبه، آزمون چندگزینه‌ای و مستندسازی بوده است. داده‌های پژوهش به صورت کمی برای تعیین بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان پس از اجرای مدل یادگیری خدمت‌محور تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مدل یادگیری خدمت‌محور به طور موفقیت‌آمیزی نتایج یادگیری دانش‌آموزان را بهبود بخشیده است. در مرحله پیش‌چرخه، میانگین نمره ۶۶٫۶۶ با نرخ تسلط ۳۰٫۳۰٪ بود. در چرخه اول، میانگین نمره به ۷۵٫۱۵ با نرخ تسلط ۵۴٫۵۴٪ افزایش یافت و در چرخه دوم، به ۸۹٫۰۹ با نرخ تسلط ۹۰٫۹۰٪ رسید. به طور کمی، افزایش تسلط ۲۴٫۲۴٪ و افزایش میانگین نمره ۸٫۴۹ از مرحله پیش‌چرخه تا چرخه اول مشاهده شد و پس از آن، افزایش تسلط ۳۶٫۳۶٪ و افزایش میانگین نمره ۱۳٫۹۴ از چرخه اول تا چرخه دوم به دست آمد. بنابراین، اجرای مدل یادگیری خدمت‌محور نتایج یادگیری دانش‌آموزان در آموزش دینی اسلامی را بهبود بخشیده و شاخص‌های موفقیت تعیین‌شده را محقق ساخته است.

Abstract: The study aims to determine the effect of the Canva Media-Assisted Experiential Learning Model on the Poetry Writing Skills at VIIIth class Students of SMP Negeri 1 Meranti in 2025/2026 Academic Year. The research method used is quantitative with a quasi-experimental design. The data collection technique used is a write poetry by writing test, which is processed and calculated using IBM SPSS Statistics version 32 software. Data analysis techniques used normality and homogeneity tests, and hypothesis testing using the t-test (Independent Samples T-Test). The data analysis results showed an average post-test score of 65.77 for the control class, while the experimental class achieved 88.87. Based on the hypothesis test, a 2-tailed Sig. value of <0.001 is obtained, which is smaller than the 0.05 significance level (<0.001 < 0.05), and a calculated t-value of -21.599, which is greater than the t-table. These results indicate that the Null Hypothesis (Ho) is rejected and the Alternative Hypothesis (Ha) is accepted. There is an effect of the Experiential Learning model on the ability to write poetry texts using Canva media at VIIIth class students of SMP Negeri 1 Meranti in 2025/2026 Academic Year. Keyword: Experiental Learning, Canva, Poetry Writing, Quantitative. Abstrak: Penelitian ini bertujuan untuk mengetahui Pengaruh Model Pembelajaran Experiental Learning Berbantuan Media Canva Terhadap Kemampuan Menulis Teks Puisi Siswa Kelas VIII SMP Negeri 1 Meranti Tahun Ajaran 2025/2026. Metode penelitian yang digunakan adalah kuantitatif dengan desain kuasi eksperimen. Teknik pengumpulan data yang digunakan adalah tes tertulis membuat puisi yang diolah dan dihitung menggunakan bantuan software IBM SPSS Statistics versi 32. Teknik analisis data menggunakan uji normalitas, homogenitas dan melalui uji hipotesis menggunakan uji-t (Independent Samples T-Test). Hasil analisis data menunjukkan nilai rata-rata post-test kelas kontrol sebesar 65,77, sedangkan kelas eksperimen mencapai 88,87. Berdasarkan uji hipotesis, diperoleh nilai (Sig. 2-tailed) sebesar <0,001 yang lebih kecil dari taraf signifikansi 0,05 (<0,001 < 0,05), serta nilai t-hitung -21,599 yang lebih besar dari t-tabel. Hasil tersebut menunjukkan bahwa Hipotesis Nol (Ho) ditolak dan Hipotesis Alternatif (Ha) diterima. Ada pengaruh model pembelajaran Experiental Learning terhadap kemampuan menulis teks puisi berbantuan media Canva di kelas VIII SMP Negeri 1 Meranti tahun ajaran 2025/2026. Kata kunci: Experiental Learning, Canva, Menulis Puisi, Kuantitatif.

چکیده: این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مدل یادگیری تجربی با کمک رسانه Canva بر مهارت نوشتن شعر در دانش‌آموزان پایه هشتم دبیرستان دولتی شماره ۱ مرانتی در سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ انجام شده است. روش پژوهش مورد استفاده، کمی با طرح شبه‌آزمایشی است. تکنیک گردآوری داده‌ها، آزمون نوشتاری شعر بوده که داده‌های آن با استفاده از نرم‌افزار IBM SPSS Statistics نسخه ۳۲ پردازش و محاسبه شده است. تکنیک‌های تحلیل داده شامل آزمون نرمالیتی و همگنی و آزمون فرضیه با استفاده از آزمون t (Independent Samples T-Test) بوده است. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد میانگین نمره پس‌آزمون کلاس کنترل ۶۵٫۷۷ و کلاس آزمایش ۸۸٫۸۷ بوده است. بر اساس آزمون فرضیه، مقدار معناداری دوطرفه (Sig. 2-tailed) برابر با <۰٫۰۰۱ به دست آمد که کمتر از سطح معناداری ۰٫۰۵ است (<۰٫۰۰۱ < ۰٫۰۵) و مقدار t محاسبه‌شده برابر با ‎-۲۱٫۵۹۹ است که از مقدار t جدول بزرگ‌تر است. این نتایج نشان می‌دهد فرضیه صفر (Ho) رد و فرضیه جایگزین (Ha) پذیرفته می‌شود. بنابراین، مدل یادگیری تجربی بر توانایی نوشتن متن شعر با استفاده از رسانه Canva در دانش‌آموزان پایه هشتم دبیرستان دولتی شماره ۱ مرانتی در سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ تأثیر دارد.

This study is motivated by the importance of the socio-emotional development of elementary school students in fostering their ability to interact, adapt, and build positive relationships with their environment. One initiative school undertake to support this development is the implementation of the "3S" habit (Smile, Greet, and Say Hello). However, research specifically analyzing student socio-emotional development through the 3S habit in lower-grade elementary classes remains limited. This study aims to describe the implementation of the 3S habit and the resulting socio-emotional development of the students. A descriptive qualitative approach was employed, utilizing data collection techniques such as observation, interviews, and documentation. The findings indicate that the 3S habit has been consistently implemented through morning student-welcoming activities, daily interactions within the school environment, and teachers setting a positive example. This habit contributes to students' socio-emotional development, evident in aspects such as self-confidence, social interaction skills, politeness, and concern for others. While self-confidence emerged as the most prominent aspect, other areas also showed positive development. The study implies a need for consistency in implementing the 3S habit to support the socio-emotional development of elementary school students.

این پژوهش با انگیزه اهمیت رشد اجتماعی‌عاطفی دانش‌آموزان دبستانی در پرورش توانایی تعامل، سازگاری و ایجاد روابط مثبت با محیط اطراف خود انجام شده‌است. یکی از ابتکارات مدارس برای حمایت از این رشد، اجرای عادت «۳س» (لبخند، سلام و سپاس) است. با این حال، پژوهش‌هایی که به طور خاص رشد اجتماعی‌عاطفی دانش‌آموزان را از طریق عادت ۳س در پایه‌های پایین دبستان تحلیل کنند، همچنان محدود هستند. هدف این پژوهش توصیف اجرای عادت ۳س و رشد اجتماعی‌عاطفی حاصل از آن در میان دانش‌آموزان است. رویکرد کیفی توصیفی به کار گرفته شده و از روش‌های گردآوری داده شامل مشاهده، مصاحبه و مستندسازی استفاده شده‌است. یافته‌ها نشان می‌دهد که عادت ۳س به طور مستمر از طریق فعالیت‌های استقبال صبحگاهی از دانش‌آموزان، تعاملات روزانه در محیط مدرسه و الگوسازی مثبت معلمان اجرا می‌شود. این عادت به رشد اجتماعی‌عاطفی دانش‌آموزان کمک می‌کند که در ابعادی مانند اعتمادبه‌نفس، مهارت‌های تعامل اجتماعی، ادب و توجه به دیگران مشهود است. در حالی که اعتمادبه‌نفس به عنوان برجسته‌ترین بعد ظاهر شد، سایر حوزه‌ها نیز رشد مثبتی نشان دادند. نتایج پژوهش بر ضرورت تداوم اجرای عادت ۳س برای حمایت از رشد اجتماعی‌عاطفی دانش‌آموزان دبستانی تأکید دارد.

Critical thinking skills need to be mastered by students in all subjects, including science because science learning requires students to be able to solve problems and make mature decisions. Critical thinking is needed so that students are able to understand scientific concepts in depth and relate them to real-world problems, so they can solve challenges in the learning environment. The purpose of this study is to describe the improvement of students' critical thinking skills after the implementation of the Group Investigation type of cooperative learning model, the implementation of learning with the implementation of the Group Investigation model, students' responsses after the implementation of the Group Investigation model, and students' social skills after the implementation of the Group Investigation model. The material used is Additives. The type of research used is a one group pretest-posttest design with a sample of 26 eighth grade students of a public junior high school in the Wiyung district of Surabaya. Data collection techniques used are test, observation, and questionnaire techniques with instruments in the form of pretest and posttest test sheets, observation sheets for the implementation of learning and social skills, and student responsse questionnaires. The results showed that students' critical thinking skills increased after the implementation of the Group Investigation model with an N-gain of 0.72 in the high category, the implementation of the learning process was carried out with very good quality, learning received a positive responsse from students, and students' social skills were categorized as very good. Thus, it can be concluded that the Group Investigation model can be used to improve students' critical thinking skills with Ennis indicators including, providing simple explanations, building basic skills, concluding, providing further explanations, arranging strategies and tactics.

مهارت‌های تفکر انتقادی باید توسط دانش‌آموزان در تمامی دروس، از جمله علوم، تسلط یابند، زیرا یادگیری علوم مستلزم آن است که دانش‌آموزان قادر به حل مسئله و اتخاذ تصمیمات سنجیده باشند. تفکر انتقادی لازم است تا دانش‌آموزان بتوانند مفاهیم علمی را به طور عمیق درک کرده و آن‌ها را به مسائل دنیای واقعی مرتبط سازند تا بتوانند چالش‌های محیط یادگیری را حل کنند. هدف این پژوهش توصیف بهبود مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان پس از اجرای مدل یادگیری تعاونی نوع Group Investigation، نحوه اجرای یادگیری با به‌کارگیری مدل Group Investigation، واکنش دانش‌آموزان پس از اجرای مدل Group Investigation و مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان پس از اجرای مدل Group Investigation است. محتوای مورد استفاده، افزودنی‌ها بود. نوع پژوهش، طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با یک گروه و نمونه‌ای متشکل از ۲۶ دانش‌آموز پایه هشتم یک مدرسه متوسطه دولتی در منطقه Wiyung شهر سورابایا بود. تکنیک‌های گردآوری داده شامل آزمون، مشاهده و پرسشنامه با ابزارهایی نظیر برگه‌های پیش‌آزمون و پس‌آزمون، برگه‌های مشاهده اجرای یادگیری و مهارت‌های اجتماعی و پرسشنامه واکنش دانش‌آموزان بود. نتایج نشان داد که مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان پس از اجرای مدل Group Investigation با N-gain برابر با ۰٫۷۲ در دسته بالا افزایش یافت، اجرای فرایند یادگیری با کیفیت بسیار خوب انجام شد، یادگیری واکنش مثبت دانش‌آموزان را به همراه داشت و مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان در دسته بسیار خوب قرار گرفت. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که مدل Group Investigation می‌تواند برای ارتقاء مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان با شاخص‌های Ennis شامل ارائه توضیحات ساده، ایجاد مهارت‌های پایه، نتیجه‌گیری، ارائه توضیحات بیشتر و تنظیم راهبردها و تاکتیک‌ها مورد استفاده قرار گیرد.

This study aims to describe the use of the jump rope game to foster patience and cooperation among children aged 5–6 years at a kindergarten in Pontianak. The participants consisted of 12 students from Class B4 and their class teacher. The study employed a descriptive approach using qualitative methods, with the researcher acting as the primary instrument. Data collection methods included observation, interviews, and documentation, while data analysis involved data reduction, data presentation, and conclusion drawing. The results indicate that the use of the jump rope game can enhance patience and cooperation among children in an early childhood education setting. To ensure effective instruction, teachers need to attend to and prepare specific steps: 1) planning, which includes developing teaching modules and Daily Lesson Plans (RPPH); 2) implementation, carried out based on the prepared modules and lesson plans; and 3) assessment of student learning outcomes using instruments such as observation sheets and anecdotal records.

هدف این پژوهش توصیف کاربرد بازی طناب‌پرشی به منظور پرورش صبر و همکاری در کودکان ۵ تا ۶ ساله در یک مهدکودک در پونتیاناک است. شرکت‌کنندگان شامل ۱۲ دانش‌آموز کلاس B4 و معلم کلاس آن‌ها بودند. این پژوهش با رویکرد توصیفی و روش کیفی انجام شد و پژوهشگر به عنوان ابزار اصلی پژوهش ایفای نقش کرد. روش‌های گردآوری داده شامل مشاهده، مصاحبه و مستندسازی بود و تحلیل داده‌ها از طریق کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری صورت گرفت. نتایج نشان می‌دهد که استفاده از بازی طناب‌پرشی می‌تواند صبر و همکاری را در کودکان در محیط آموزش پیش‌دبستانی افزایش دهد. برای آموزش مؤثر، معلمان باید به مراحل خاصی توجه و آن‌ها را آماده کنند: ۱) برنامه‌ریزی که شامل تدوین ماژول‌های آموزشی و طرح درس روزانه (RPPH) است؛ ۲) اجرا که بر اساس ماژول‌ها و طرح درس‌های تهیه‌شده انجام می‌شود؛ و ۳) ارزیابی نتایج یادگیری دانش‌آموزان با استفاده از ابزارهایی مانند برگه‌های مشاهده و گزارش‌های حکایتی.

This study aimed to improve IPAS (Natural and Social Sciences) learning outcomes through the application of the Problem Based Learning (PBL) model on the topic of Natural Features among fifth-grade students of SD Inpres Kakaskasen Dua. The research method used was Classroom Action Research (CAR) conducted in two cycles. Each cycle consisted of four stages, namely planning, implementation of the action, observation, and reflection. The subjects of this study were fifth-grade students of SD Inpres Kakaskasen Dua, totaling 26 students, consisting of 12 male students and 14 female students. The data collection techniques used were observation and learning outcome tests. The results showed that the application of the Problem Based Learning model could improve student learning outcomes. In cycle I, the percentage of learning mastery reached 62.88%, so it did not yet meet the classical mastery criterion of 75%. After learning improvements were made in cycle II, the percentage of learning mastery increased to 83.84% and had reached the established mastery criterion. In addition to the improvement in learning outcomes, students also showed better activeness in asking questions, discussing, expressing opinions, and relating learning material to everyday life. Based on these results, it can be concluded that the application of the Problem Based Learning model can improve IPAS learning outcomes on the topic of Natural Features among fifth-grade students of SD Inpres Kakaskasen Dua.

هدف این پژوهش، ارتقای نتایج یادگیری علوم طبیعی و اجتماعی (IPAS) از طریق به‌کارگیری مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) در موضوع ویژگی‌های طبیعی در میان دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SD Inpres Kakaskasen Dua بود. روش پژوهش مورد استفاده، پژوهش اقدام کلاسی (CAR) بود که در دو چرخه اجرا شد. هر چرخه شامل چهار مرحله برنامه‌ریزی، اجرای اقدام، مشاهده و تأمل بود. شرکت‌کنندگان این پژوهش، دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SD Inpres Kakaskasen Dua به تعداد ۲۶ نفر (۱۲ دانش‌آموز پسر و ۱۴ دانش‌آموز دختر) بودند. تکنیک‌های گردآوری داده شامل مشاهده و آزمون نتایج یادگیری بود. نتایج نشان داد که به‌کارگیری مدل یادگیری مبتنی بر مسئله می‌تواند نتایج یادگیری دانش‌آموزان را بهبود بخشد. در چرخه اول، درصد تسلط یادگیری به ۶۲٫۸۸٪ رسید که هنوز معیار تسلط کلاسیک ۷۵٪ را برآورده نمی‌کرد. پس از انجام بهبودهای آموزشی در چرخه دوم، درصد تسلط یادگیری به ۸۳٫۸۴٪ افزایش یافت و به معیار تعیین‌شده رسید. علاوه بر بهبود نتایج یادگیری، دانش‌آموزان همچنین فعالیت بیشتری در پرسشگری، بحث، بیان نظرات و ارتباط دادن مطالب آموزشی با زندگی روزمره نشان دادند. بر اساس این نتایج، می‌توان نتیجه گرفت که به‌کارگیری مدل یادگیری مبتنی بر مسئله می‌تواند نتایج یادگیری علوم طبیعی و اجتماعی را در موضوع ویژگی‌های طبیعی در میان دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SD Inpres Kakaskasen Dua بهبود بخشد.

The transition from the 2013 Curriculum to the Independent Curriculum is a step taken by the government to create a learning process that is more child-focused, more flexible, and tailored to the needs and developmental levels of students. At the Kindergarten (TK) level, this change is expected to increase children's curiosity and enthusiasm for learning through meaningful play activities, project-based learning, and good character building. This study aims to analyze the impact of the transition from the 2013 Curriculum to the Independent Curriculum on children's learning interests at Mujahidin Kindergarten. This study applied a qualitative approach with data collection through interviews, observation, and documentation. The data obtained were analyzed using the stages of data collection, data reduction, data presentation, and drawing conclusions. The results showed that the implementation of the Independent Curriculum at Mujahidin Kindergarten provided teachers with the flexibility to design more diverse and student-centered learning, thereby encouraging increased child involvement in learning activities. The implementation of this curriculum also had a positive impact on children's learning interests, as demonstrated by increased activeness, enthusiasm, courage to ask questions, participation in play activities, the ability to collaborate with friends, and a higher curiosity compared to when still using the 2013 Curriculum. Therefore, the transition from the 2013 Curriculum to the Independent Curriculum at Mujahidin Kindergarten has a positive contribution in increasing children's learning interests while creating a more active, enjoyable learning process that is in line with the characteristics of early childhood development.

گذار از برنامهٔ درسی ۲۰۱۳ به برنامهٔ درسی مستقل، گامی است که توسط دولت به منظور ایجاد فرایند یادگیری کودک‌محورتر، منعطف‌تر و متناسب با نیازها و سطوح رشدی دانش‌آموزان برداشته شده‌است. در سطح مهدکودک (TK)، انتظار می‌رود این تغییر باعث افزایش کنجکاوی و اشتیاق کودکان به یادگیری از طریق فعالیت‌های بازی معنادار، یادگیری مبتنی بر پروژه و تقویت شخصیت مطلوب شود. هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر گذار از برنامهٔ درسی ۲۰۱۳ به برنامهٔ درسی مستقل بر علاقه‌مندی به یادگیری کودکان در مهدکودک Mujahidin است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با جمع‌آوری داده‌ها از طریق مصاحبه، مشاهده و مستندسازی انجام شده‌است. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از مراحل جمع‌آوری داده، کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که اجرای برنامهٔ درسی مستقل در مهدکودک Mujahidin به معلمان این امکان را داده‌است تا یادگیری متنوع‌تر و دانش‌آموزمحورتر را طراحی کنند و در نتیجه موجب افزایش مشارکت کودکان در فعالیت‌های یادگیری شده‌است. اجرای این برنامهٔ درسی همچنین تأثیر مثبتی بر علاقه‌مندی به یادگیری کودکان داشته‌است، به‌گونه‌ای که افزایش فعالیت، اشتیاق، جرأت در پرسشگری، مشارکت در فعالیت‌های بازی، توانایی همکاری با دوستان و کنجکاوی بیشتر نسبت به زمان استفاده از برنامهٔ درسی ۲۰۱۳ مشاهده شد. بنابراین، گذار از برنامهٔ درسی ۲۰۱۳ به برنامهٔ درسی مستقل در مهدکودک Mujahidin نقش مثبتی در افزایش علاقه‌مندی به یادگیری کودکان داشته و فرایند یادگیری فعال‌تر و لذت‌بخش‌تری را متناسب با ویژگی‌های رشد اوایل کودکی فراهم می‌کند.

Children with special needs (ABK) require proper identification and handling from an early age, so that inclusion elementary school teachers have an important role in recognizing the characteristics and needs of students. However, the limited understanding of teachers about the ABK screening process can be an obstacle in providing appropriate educational services. This study aims to determine the change in the understanding of inclusion elementary school teachers regarding ABK screening after being given psychoeducation using the ABK screening pocket book. The research uses a quasi-experiment method with a one-group pretest-posttest design. The research was carried out at SD Negeri 03 Simpang Rumbio, Solok City, by involving classroom teachers and special education teachers as research participants. Data collection was carried out using teacher understanding instruments provided before and after the implementation of psychoeducation. Intervention was carried out through the provision of psychoeducation regarding ABK screening supported by the use of pocket books as a practical learning medium for teachers. The pocket book first went through content validation by three educational psychologists to ensure the suitability of the material and its suitability. Data analysis was carried out by comparing teachers' comprehension scores before and after the intervention using statistical tests adjusted to the results of the data normality test. The results showed that there was a change in teachers' understanding after obtaining psychoeducation using the ABK screening pocket book. The pocket book also received positive ratings from users in terms of ease of understanding, ease of use, and benefits in supporting teachers to screen and determine the initial handling for ABK. Thus, the ABK screening pocket book can be used as a practical psychoeducational medium to support the improvement of understanding of inclusive elementary school teachers in identifying the initial needs of students.

کودکان با نیازهای ویژه (ABK) نیازمند شناسایی و رسیدگی مناسب از سنین پایین هستند؛ بنابراین، معلمان مدارس ابتدایی فراگیر نقش مهمی در شناخت ویژگی‌ها و نیازهای دانش‌آموزان دارند. با این حال، درک محدود معلمان از فرایند غربالگری ABK می‌تواند مانعی در ارائهٔ خدمات آموزشی مناسب باشد. هدف این پژوهش، تعیین تغییر درک معلمان مدارس ابتدایی فراگیر نسبت به غربالگری ABK پس از ارائهٔ روان‌آموزی با استفاده از کتابچهٔ جیبی غربالگری ABK است. این پژوهش با روش شبه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون تک‌گروهی انجام شد. پژوهش در دبستان دولتی ۰۳ سیمپانگ رومبیو، شهر سولوک، با مشارکت معلمان کلاس و معلمان آموزش ویژه به‌عنوان شرکت‌کنندگان پژوهش انجام شد. گردآوری داده‌ها با استفاده از ابزار سنجش درک معلمان پیش و پس از اجرای روان‌آموزی صورت گرفت. مداخله از طریق ارائهٔ روان‌آموزی دربارهٔ غربالگری ABK و با پشتیبانی از کتابچهٔ جیبی به‌عنوان رسانهٔ یادگیری عملی برای معلمان انجام شد. کتابچهٔ جیبی پیش از استفاده، توسط سه روان‌شناس آموزشی از نظر محتوایی اعتبارسنجی شد تا تناسب مطالب و شایستگی آن تأیید گردد. تحلیل داده‌ها با مقایسهٔ نمرات درک معلمان پیش و پس از مداخله و با استفاده از آزمون‌های آماری متناسب با نتایج آزمون نرمالیتی داده‌ها انجام شد. نتایج نشان داد که پس از دریافت روان‌آموزی با استفاده از کتابچهٔ جیبی غربالگری ABK، تغییر معناداری در درک معلمان مشاهده شد. همچنین، کتابچهٔ جیبی از نظر سهولت فهم، سهولت استفاده و سودمندی در حمایت از معلمان برای غربالگری و تعیین اقدامات اولیه برای ABK، ارزیابی مثبتی از سوی کاربران دریافت کرد. بنابراین، کتابچهٔ جیبی غربالگری ABK می‌تواند به‌عنوان رسانه‌ای عملی برای روان‌آموزی و حمایت از ارتقای درک معلمان مدارس ابتدایی فراگیر در شناسایی نیازهای اولیهٔ دانش‌آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

The study investigated the effect of Simulation Application Technique (SAT) on secondary school students' interest in Genetics in Anambra State. A quasi-experimental research design, specifically the pretest-posttest non-equivalent control group design, was adopted. The population comprised 21,211 Senior Secondary II Biology students in public secondary schools in Anambra State. A sample of 220 students participated in the study, with 120 students assigned to the experimental group and 100 to the control group using multistage sampling techniques. The instrument used for data collection was Genetics Interest Inventory (GII). The instrument was validated by experts in Biology Education and Measurement and Evaluation, while the reliability of the GII was established using Cronbach's Alpha and yielded an index value of 0.84. Mean and standard deviation were used to answer the research questions, whereas Analysis of Covariance (ANCOVA) was employed to test the hypotheses at the 0.05 level of significance. The findings revealed that students taught Genetics using Simulation Application Technique recorded a higher mean interest gain (22.14) than those taught using the conventional Lecture Method (7.20). ANCOVA results further showed that the difference was statistically significant (F = 12.001, p < .05), with gender having no significant influence on students' interest, and there was no significant interaction effect between teaching strategy and gender. The study concluded that Simulation Application Technique is an effective learner-centred instructional strategy for improving students' interest in Genetics irrespective of gender. It was recommended that Biology teachers integrate simulation applications into Genetics instruction and that educational authorities organize regular professional development programmes to enhance teachers' competence in the use of simulation-based instructional strategies.

این پژوهش به بررسی تأثیر فنون کاربرد شبیه‌سازی (SAT) بر علاقه‌مندی دانش‌آموزان دبیرستانی به ژنتیک در ایالت Anambra پرداخت. طرح پژوهش شبه‌آزمایشی، به طور خاص طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل غیرمعادل، اتخاذ شد. جامعه آماری شامل ۲۱٬۲۱۱ دانش‌آموز زیست‌شناسی پایه دوم دبیرستان در مدارس متوسطه دولتی ایالت Anambra بود. نمونه‌ای متشکل از ۲۲۰ دانش‌آموز در این پژوهش شرکت کردند که ۱۲۰ نفر به گروه آزمایش و ۱۰۰ نفر به گروه کنترل با استفاده از روش‌های نمونه‌گیری چندمرحله‌ای اختصاص یافتند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه علاقه‌مندی به ژنتیک (GII) بود. این ابزار توسط متخصصان آموزش زیست‌شناسی و سنجش و ارزیابی اعتبارسنجی شد و پایایی GII با استفاده از آلفای کرونباخ محاسبه شد که شاخصی برابر با ۰٫۸۴ به دست آمد. برای پاسخ به پرسش‌های پژوهش از میانگین و انحراف معیار استفاده شد و برای آزمون فرضیه‌ها از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در سطح معناداری ۰٫۰۵ بهره گرفته شد. یافته‌ها نشان دادند که دانش‌آموزانی که ژنتیک را با استفاده از فنون کاربرد شبیه‌سازی فراگرفتند، افزایش میانگین علاقه‌مندی بیشتری (۲۲٫۱۴) نسبت به کسانی که با روش سخنرانی متداول آموزش دیدند (۷٫۲۰) داشتند. نتایج ANCOVA همچنین نشان داد که این تفاوت از نظر آماری معنادار است (F = 12.001, p < .05)، و جنسیت تأثیر معناداری بر علاقه‌مندی دانش‌آموزان نداشت و اثر تعاملی معناداری بین راهبرد تدریس و جنسیت مشاهده نشد. پژوهش نتیجه گرفت که فنون کاربرد شبیه‌سازی یک راهبرد آموزشی مؤثر و دانش‌آموزمحور برای افزایش علاقه‌مندی دانش‌آموزان به ژنتیک، فارغ از جنسیت، است. توصیه شد که معلمان زیست‌شناسی برنامه‌های شبیه‌سازی را در آموزش ژنتیک ادغام کنند و مسئولان آموزشی برنامه‌های توسعه حرفه‌ای منظم برای ارتقای شایستگی معلمان در استفاده از راهبردهای آموزشی مبتنی بر شبیه‌سازی برگزار کنند.

Basic science is concerned with developing an understanding of the natural world through observation, experimentation, investigation, and logical reasoning. The study compared the effectiveness of computer simulations and charts usage on secondary school students’ academic achievement in Basic Science in Aguata Education Zone of Anambra State. Two research questions and three hypotheses guided the study. A quasi-experimental design was adopted for the study. The population consisted of 3,310 (1,664 males and 1,646 females) Upper Basic Education Two (UB2) students who enrolled for the 2025/2026 academic session in the 39 public secondary schools in the Aguata Education Zone of Anambra State, with a sample of 186 UB2 Basic Science students selected using a multistage sampling procedure. The instrument for data collection was Basic Science Achievement Test (BSAT). The instrument was face validated by three experts and a reliability index of 0.87 was obtained using Kuder Richardson 20 method. Experimental procedure was carried out in stages and data were collected through pretest and posttest using BSAT. Data analysis was done using the mean and Analysis of Covariance at the 0.05 level of significance. Findings, among others, revealed that students taught Basic Science concepts using computer simulations achieved significantly higher scores than those taught using charts. Male students taught using computer simulations recorded slightly higher mean achievement scores than their female counterparts, but the difference was not significant. Based on the findings, the study recommended that Basic Science teachers should regularly use computer simulations during classroom instruction, as they significantly improve students’ achievement in Basic Science more than charts do.

علوم پایه به توسعه درک از جهان طبیعی از طریق مشاهده، آزمایش، تحقیق و استدلال منطقی می‌پردازد. این پژوهش اثربخشی استفاده از شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای و نمودارها را بر پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دبیرستانی در درس علوم پایه در منطقه آموزشی Aguata از ایالت Anambra مقایسه کرد. دو سؤال پژوهش و سه فرضیه، این مطالعه را هدایت کردند. طرح پژوهش شبه‌آزمایشی اتخاذ شد. جامعه آماری شامل ۳۳۱۰ دانش‌آموز (۱۶۶۴ پسر و ۱۶۴۶ دختر) پایه دوم متوسطه اول (UB2) بود که برای سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ در ۳۹ مدرسه متوسطه دولتی منطقه آموزشی Aguata ایالت Anambra ثبت‌نام کرده بودند و نمونه‌ای متشکل از ۱۸۶ دانش‌آموز علوم پایه UB2 با استفاده از روش نمونه‌گیری چندمرحله‌ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها، آزمون پیشرفت علوم پایه (BSAT) بود. این ابزار توسط سه نفر از خبرگان از نظر روایی صوری مورد تأیید قرار گرفت و شاخص پایایی ۰.۸۷ با استفاده از روش Kuder Richardson 20 به دست آمد. فرایند آزمایشی در مراحل مختلف اجرا شد و داده‌ها از طریق پیش‌آزمون و پس‌آزمون با استفاده از BSAT جمع‌آوری گردید. تحلیل داده‌ها با استفاده از میانگین و تحلیل کوواریانس در سطح معناداری ۰.۰۵ انجام شد. یافته‌ها، از جمله، نشان داد که دانش‌آموزانی که مفاهیم علوم پایه را با استفاده از شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای فراگرفته بودند، به طور معناداری نمرات بالاتری نسبت به دانش‌آموزانی که با استفاده از نمودارها آموزش دیده بودند، کسب کردند. دانش‌آموزان پسر که با شبیه‌سازی رایانه‌ای آموزش دیده بودند، میانگین نمرات پیشرفت کمی بالاتر از همتایان دختر خود داشتند، اما این تفاوت معنادار نبود. بر اساس یافته‌ها، پژوهش توصیه کرد که معلمان علوم پایه به طور منظم از شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای در آموزش کلاسی استفاده کنند، زیرا این روش به طور معناداری پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان در علوم پایه را بیش از نمودارها افزایش می‌دهد.

Words and colors are intimately associated in humans, a sign of the close relationship between verbal, linguistic expression and cognition. Word-color association therefore plays an important role in areas of communication such as marketing and literature. Traditional efforts to build a general, scalable, and quantitative mapping of word-color association have often relied on surveys, experiencing difficulties in curating large-scale data sets, enrolling sufficient participants, and excising potential inherent researcher biases in the choice of the words and the colors to be mapped. Even the most recent computational efforts based on Large Language Models (LLMs) do not overcome these problems due to their near-complete lack of transparency in data and methodology that results in low confidence, consistency, and reliability. Here we propose a framework that overcomes these limitations via the use of freely accessible large-scale web image data, and fully transparent and reproducible methods that allow one to build color associations for almost any given word. We also showcase the methodology in action through analyses of color usage in corporate branding and 20th-century Anglo-American poetry. These show that our framework can help form new answers to and perspectives on long-standing questions in communication. Additionally, our framework by design can be readily adopted for use in any language supported by a web image search engine, and its code is freely available in open source; we therefore expect it to contribute towards achieving a universal, multilingual understanding of word-color association.

واژه‌ها و رنگ‌ها در انسان‌ها به طور نزدیکی با یکدیگر مرتبط‌اند که این امر نشانه‌ای از رابطه نزدیک میان بیان کلامی، زبانی و شناختی است. بنابراین، همبستگی واژه و رنگ نقش مهمی در حوزه‌هایی از ارتباطات مانند بازاریابی و ادبیات ایفا می‌کند. تلاش‌های سنتی برای ایجاد نگاشتی کلی، مقیاس‌پذیر و کمی از همبستگی واژه و رنگ اغلب متکی بر پیمایش‌ها بوده‌اند و در گردآوری مجموعه‌داده‌های وسیع، جذب مشارکت‌کنندگان کافی و حذف سوگیری‌های ذاتی پژوهشگر در انتخاب واژه‌ها و رنگ‌های مورد نگاشت با دشواری‌هایی مواجه بوده‌اند. حتی جدیدترین تلاش‌های محاسباتی مبتنی بر مدل‌های زبانی بزرگ (LLMs) نیز به دلیل فقدان تقریباً کامل شفافیت در داده‌ها و روش‌شناسی، که منجر به اعتماد، انسجام و پایایی پایین می‌شود، این مشکلات را برطرف نمی‌کنند. در این پژوهش، چارچوبی ارائه می‌شود که این محدودیت‌ها را از طریق استفاده از داده‌های تصویری وب در مقیاس وسیع و آزاد و روش‌های کاملاً شفاف و قابل بازتولید که امکان ساخت همبستگی رنگ برای تقریباً هر واژه‌ای را فراهم می‌کند، برطرف می‌سازد. همچنین، روش‌شناسی ارائه‌شده از طریق تحلیل کاربرد رنگ در برندینگ شرکتی و شعر انگلیسی-آمریکایی قرن بیستم به نمایش گذاشته می‌شود. این تحلیل‌ها نشان می‌دهند که چارچوب ما می‌تواند به ارائه پاسخ‌ها و دیدگاه‌های جدید نسبت به پرسش‌های دیرینه در حوزه ارتباطات کمک کند. افزون بر این، چارچوب ما به گونه‌ای طراحی شده است که به آسانی برای هر زبانی که توسط موتور جستجوی تصویر وب پشتیبانی می‌شود، قابل استفاده است و کد آن به صورت متن‌باز در دسترس قرار دارد؛ از این رو انتظار می‌رود که به دستیابی به درکی جهانی و چندزبانه از همبستگی واژه و رنگ کمک کند.

This study aims to examine the relationship between critical thinking dispositions and barriers to critical thinking of engineering students. The study is a correlational research. The population of the study includes all the students at the faculties of engineering in universities in Turkey and the sampling consists of 628 students from five different universities; Bartın, Karabük, Bozok, Bayburt and Süleyman Demirel. Convenience sampling was used to select the respondents. Two data collection tools were used in the study. The first one is the Critical Thinking Disposition Scale (CTD) and the second one is the Critical Thinking Barriers (CTB) scale. The collected data were analysed using SPSS 24 statistical analysis programme. The mean values were compared in terms of gender, grade, university and department. The critical thinking disposition scores of the students are high, whereas the scores of barriers to critical thinking are low. The mean scores in the Critical Thinking Barriers scale significantly differ in terms of gender and grade but not university and department. Also, critical thinking dispositions of students differ significantly with respect to universities but not gender, grade and department. Finally, a moderate, negative correlation (-0.54) is observed between CTB and CTD scores

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین گرایش‌های تفکر انتقادی و موانع تفکر انتقادی دانشجویان مهندسی انجام شده است. این مطالعه از نوع پژوهش همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشکده‌های مهندسی دانشگاه‌های ترکیه است و نمونه پژوهش متشکل از ۶۲۸ دانشجو از پنج دانشگاه مختلف؛ Bartın، Karabük، Bozok، Bayburt و Süleyman Demirel می‌باشد. برای انتخاب پاسخ‌دهندگان از روش نمونه‌گیری در دسترس استفاده شد. در این پژوهش از دو ابزار گردآوری داده استفاده گردید. ابزار اول، مقیاس گرایش به تفکر انتقادی (CTD) و ابزار دوم، مقیاس موانع تفکر انتقادی (CTB) است. داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS 24 تحلیل شدند. میانگین نمرات بر اساس جنسیت، پایه تحصیلی، دانشگاه و رشته مقایسه گردید. نمرات گرایش به تفکر انتقادی دانشجویان بالا و نمرات موانع تفکر انتقادی پایین است. میانگین نمرات در مقیاس موانع تفکر انتقادی از نظر جنسیت و پایه تحصیلی تفاوت معناداری دارد اما از نظر دانشگاه و رشته تفاوت معناداری مشاهده نشد. همچنین، گرایش به تفکر انتقادی دانشجویان از نظر دانشگاه تفاوت معناداری دارد اما از نظر جنسیت، پایه تحصیلی و رشته تفاوت معناداری ندارد. در نهایت، همبستگی منفی متوسطی به میزان ‎-۰.۵۴‎ بین نمرات CTB و CTD مشاهده شد.

Men’s sexual health is an important aspect of public health that requires focused attention and thorough analysis. A comprehensive evaluation must consider various health issues from multiple perspectives. Clinical registries are vital for tracking male sexual health and follow-up data; however, the absence of a standardized data collection tool hinders the systematic documentation of male sexual health from an information management standpoint. As a result, the data collected often lacks comparability, which limits the generalizability of the findings. This study aims to develop a minimum data set (MDS) as an initial step toward creating a male sexual health registry. This study was conducted from January 8, 2024, to March 20, 2025, using a multi-phased approach. We began by compiling a list of potential data items through a search of scientific databases, a review of grey literature, and an examination of existing information systems, forms, and websites related to male sexual health. Next, we applied a modified Delphi technique, which involved a two-round survey with a panel of 27 experts in clinical practice and research focused on male sexual health. These experts rated the importance of each candidate data item for inclusion in the MDS using afour-point Likert scale. Items that received an agreement level of 80% or higher were accepted for inclusion in the final MDS. Finally, we evaluated the content validity of the developed MDS using the content validity ratio (CVR) and the content validity index (CVI) criteria. The finalized MDS for male sexual health assessment comprises 105 items, organized into six distinct categories, including sociodemographic factors, relationship status, sexual behaviors and functions, awareness of sexual self-examination, sexual protective behaviors, and clinical history. This MDS is developed to assist registry designers and administrators in selecting the necessary data items for a male sexual health assessment registry system. Its purpose is to facilitate the design and implementation of a standardized registry and support the systematic collection of high-quality data. The MDS may also provide a useful foundation for improving the availability and consistency of information relevant to male sexual health care. However, further research is needed to evaluate its implementation, feasibility, and potential impact on clinical decision-making and quality of care.

سلامت جنسی مردان یکی از جنبه‌های مهم سلامت عمومی است که نیازمند توجه ویژه و تحلیل جامع می‌باشد. ارزیابی جامع باید مسائل مختلف سلامت را از دیدگاه‌های گوناگون مدنظر قرار دهد. سامانه‌های ثبت بالینی برای پیگیری سلامت جنسی مردان و داده‌های پیگیری اهمیت دارند؛ با این حال، فقدان ابزار استاندارد جمع‌آوری داده‌ها، مستندسازی نظام‌مند سلامت جنسی مردان را از منظر مدیریت اطلاعات با مشکل مواجه می‌کند. در نتیجه، داده‌های جمع‌آوری‌شده اغلب فاقد قابلیت مقایسه بوده و این امر تعمیم‌پذیری یافته‌ها را محدود می‌کند. هدف این مطالعه، تدوین مجموعه داده‌های حداقلی (MDS) به عنوان گام اولیه در ایجاد سامانه ثبت سلامت جنسی مردان است. این پژوهش از ۸ ژانویه ۲۰۲۴ تا ۲۰ مارس ۲۰۲۵ با رویکرد چندمرحله‌ای انجام شد. ابتدا فهرستی از داده‌های بالقوه از طریق جستجوی پایگاه‌های علمی، مرور منابع خاکستری و بررسی سامانه‌ها، فرم‌ها و وب‌سایت‌های مرتبط با سلامت جنسی مردان گردآوری شد. سپس از تکنیک دلفی تعدیل‌شده استفاده گردید که شامل دو دور نظرسنجی با پانلی متشکل از ۲۷ نفر از خبرگان بالینی و پژوهشی حوزه سلامت جنسی مردان بود. این خبرگان اهمیت هر داده پیشنهادی برای ورود به MDS را با مقیاس لیکرت چهاردرجه‌ای ارزیابی کردند. داده‌هایی که سطح توافق ۸۰٪ یا بیشتر را کسب کردند، برای ورود به MDS نهایی پذیرفته شدند. در نهایت، روایی محتوایی MDS تدوین‌شده با استفاده از نسبت روایی محتوا (CVR) و شاخص روایی محتوا (CVI) ارزیابی شد. MDS نهایی برای ارزیابی سلامت جنسی مردان شامل ۱۰۵ داده در شش دسته مجزا است که شامل عوامل جمعیت‌شناختی، وضعیت رابطه، رفتارها و عملکردهای جنسی، آگاهی از خودآزمایی جنسی، رفتارهای محافظتی جنسی و سابقه بالینی می‌باشد. این MDS به منظور یاری‌رسانی به طراحان و مدیران سامانه‌های ثبت در انتخاب داده‌های ضروری برای سامانه ثبت ارزیابی سلامت جنسی مردان تدوین شده است. هدف آن تسهیل طراحی و پیاده‌سازی سامانه ثبت استاندارد و پشتیبانی از جمع‌آوری نظام‌مند داده‌های باکیفیت است. همچنین این MDS می‌تواند مبنای مناسبی برای بهبود دسترسی و انسجام اطلاعات مرتبط با مراقبت سلامت جنسی مردان فراهم آورد. با این حال، پژوهش‌های بیشتری برای ارزیابی اجرا، امکان‌سنجی و تأثیر بالقوه آن بر تصمیم‌گیری بالینی و کیفیت مراقبت مورد نیاز است.

The purpose of this study was to determine the effect of the Ice Breaking method on students' learning interest in Indonesian language in grade IV of SD Negeri 03 Probur. This study was also conducted to determine what types of Ice Breaking are suitable for Indonesian language lessons.The results of this study were collected using data collection techniques: observation, and questionnaires. The population and sample in this study were fourth-grade students of SD Negeri 03 Probur. From the results of data collection, the results of the material validation analysis obtained a value of 90.5% with the category of "very feasible". Then in the data analysis technique before the Ice Breaking method, a value of 54.48 was obtained, and after using the Ice Breaking method, the type of song and body movement increased to 85.06. The results of the Normality Test showed a significance value of Sig. 0.001 <0.05. The results of this study indicate that there is a significant interest in learning students by using Ice Breaking types of songs and body movements towards the learning interest of fourth-grade students in the Indonesian Language subject. Based on the data above, the researcher concluded that H0 was rejected and H1 was accepted, indicating that the Ice Breaking method, consisting of songs and exercise, had an effect on the learning interest of fourth-grade students at the UPTD of SD Negeri 03 Probur.

هدف این پژوهش تعیین تأثیر روش یخ‌شکنی بر علاقه‌مندی به یادگیری دانش‌آموزان در درس زبان اندونزیایی پایه چهارم مدرسه SD Negeri 03 Probur بود. این پژوهش همچنین به منظور تعیین انواع مناسب یخ‌شکنی برای درس زبان اندونزیایی انجام شد. داده‌های این پژوهش با استفاده از تکنیک‌های گردآوری داده شامل مشاهده و پرسشنامه جمع‌آوری شد. جامعه آماری و نمونه پژوهش دانش‌آموزان پایه چهارم SD Negeri 03 Probur بودند. بر اساس نتایج گردآوری داده‌ها، تحلیل اعتبارسنجی محتوا مقدار ۹۰٫۵٪ را با دسته‌بندی «بسیار مناسب» نشان داد. همچنین در تکنیک تحلیل داده‌ها، پیش از اجرای روش یخ‌شکنی مقدار ۵۴٫۴۸ به دست آمد و پس از استفاده از روش یخ‌شکنی با نوع آهنگ و حرکات بدنی این مقدار به ۸۵٫۰۶ افزایش یافت. نتایج آزمون نرمالیتی مقدار معناداری Sig. 0.001 < 0.05 را نشان داد. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که علاقه‌مندی به یادگیری دانش‌آموزان با استفاده از انواع یخ‌شکنی شامل آهنگ و حرکات بدنی به طور معناداری افزایش می‌یابد. بر اساس داده‌های فوق، پژوهشگر نتیجه گرفت که H0 رد و H1 پذیرفته شد که نشان‌دهنده تأثیر روش یخ‌شکنی شامل آهنگ و تمرین بر علاقه‌مندی به یادگیری دانش‌آموزان پایه چهارم در UPTD SD Negeri 03 Probur است.

AbstractEmotional intelligence plays a vital role in accomplishing the determined objectives ofmankind and promoting learning outcomes. The primary purpose of the dissertation entitled“Emotional Intelligence andAcademicAchievement: A Study of Secondary schoolstudents in District Srinager”is to compare male and female secondary school students onemotional intelligence and academic achievement. The study also aims to find out thecorrelation between emotional intelligence and academic achievement of secondary schoolstudents.Here descriptive survey method is used. The population of this study consists of allthe students studying in secondary schools of District Srinager. A sample of 200 secondaryschool students, equally distributed between males and females, was selected using stratifiedrandom sampling. Data collection involved the administration of the Emotional IntelligenceScale (EIS), developed by Dr. Arun Kumar Singh and Dr. ShrutiNarain. Academicachievement data was extracted from the previous year's performance records of the samplesubjects. The collected data underwent statistical analysis, which included calculating Mean,Standard Deviation, conducting a t-test, and determining Pearson's correlation. The study'sresults indicate a significant difference in emotional intelligence based on gender amongsecondary school students. However, no significant gender-based difference was observedin academic achievement among these students. Importantly, the research identified asignificant correlation between emotional intelligence and academic achievement insecondary school students from District Srinager .

چکیده: هوش هیجانی نقش حیاتی در تحقق اهداف تعیین‌شده انسان و ارتقای پیامدهای یادگیری ایفا می‌کند. هدف اصلی پایان‌نامه با عنوان «هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی: مطالعه‌ای بر دانش‌آموزان دبیرستانی منطقه سرینگر» مقایسه دانش‌آموزان پسر و دختر دبیرستانی از نظر هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی است. همچنین این پژوهش در پی یافتن رابطه بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دبیرستانی می‌باشد. در اینجا از روش پیمایش توصیفی استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان دبیرستانی منطقه سرینگر است. نمونه‌ای متشکل از ۲۰۰ دانش‌آموز دبیرستانی، به طور مساوی بین پسران و دختران، با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شد. جمع‌آوری داده‌ها از طریق اجرای مقیاس هوش هیجانی (EIS) که توسط Dr. Arun Kumar Singh و Dr. Shruti Narain تدوین شده است، انجام گرفت. داده‌های پیشرفت تحصیلی از سوابق عملکرد سال گذشته آزمودنی‌ها استخراج شد. داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از روش‌های آماری شامل محاسبه میانگین، انحراف معیار، آزمون t و تعیین همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که تفاوت معناداری در هوش هیجانی بر اساس جنسیت در میان دانش‌آموزان دبیرستانی وجود دارد. با این حال، تفاوت معناداری بر اساس جنسیت در پیشرفت تحصیلی این دانش‌آموزان مشاهده نشد. به طور مهم، پژوهش حاضر همبستگی معناداری بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی در میان دانش‌آموزان دبیرستانی منطقه سرینگر شناسایی کرد.

AbstractEmotional intelligence plays a vital role in accomplishing the determined objectives ofmankind and promoting learning outcomes. The primary purpose of the dissertation entitled“Emotional Intelligence andAcademicAchievement: A Study of Secondary schoolstudents in District Srinager”is to compare male and female secondary school students onemotional intelligence and academic achievement. The study also aims to find out thecorrelation between emotional intelligence and academic achievement of secondary schoolstudents.Here descriptive survey method is used. The population of this study consists of allthe students studying in secondary schools of District Srinager. A sample of 200 secondaryschool students, equally distributed between males and females, was selected using stratifiedrandom sampling. Data collection involved the administration of the Emotional IntelligenceScale (EIS), developed by Dr. Arun Kumar Singh and Dr. ShrutiNarain. Academicachievement data was extracted from the previous year's performance records of the samplesubjects. The collected data underwent statistical analysis, which included calculating Mean,Standard Deviation, conducting a t-test, and determining Pearson's correlation. The study'sresults indicate a significant difference in emotional intelligence based on gender amongsecondary school students. However, no significant gender-based difference was observedin academic achievement among these students. Importantly, the research identified asignificant correlation between emotional intelligence and academic achievement insecondary school students from District Srinager .

چکیده: هوش هیجانی نقش حیاتی در تحقق اهداف تعیین‌شده انسان و ارتقای پیامدهای یادگیری ایفا می‌کند. هدف اصلی پایان‌نامه با عنوان «هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی: مطالعه‌ای بر دانش‌آموزان دبیرستانی منطقه سرینگر» مقایسه دانش‌آموزان پسر و دختر دبیرستانی از نظر هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی است. همچنین این پژوهش در پی یافتن رابطه بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دبیرستانی می‌باشد. در اینجا از روش پیمایش توصیفی استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان دبیرستانی منطقه سرینگر است. نمونه‌ای متشکل از ۲۰۰ دانش‌آموز دبیرستانی، به طور مساوی بین پسران و دختران، با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شد. جمع‌آوری داده‌ها از طریق اجرای مقیاس هوش هیجانی (EIS) که توسط Dr. Arun Kumar Singh و Dr. Shruti Narain تدوین شده است، انجام گرفت. داده‌های پیشرفت تحصیلی از سوابق عملکرد سال گذشته آزمودنی‌ها استخراج شد. داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از روش‌های آماری شامل محاسبه میانگین، انحراف معیار، آزمون t و تعیین همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که تفاوت معناداری در هوش هیجانی بر اساس جنسیت در میان دانش‌آموزان دبیرستانی وجود دارد. با این حال، تفاوت معناداری بر اساس جنسیت در پیشرفت تحصیلی این دانش‌آموزان مشاهده نشد. به طور مهم، پژوهش حاضر همبستگی معناداری بین هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی در میان دانش‌آموزان دبیرستانی منطقه سرینگر شناسایی کرد.

This study aims to analyze the implementation of inclusive education policy in elementary schools in North Aceh District, focusing on four key aspects: communication, resources, implementers' disposition, and bureaucratic structure. The research employed a qualitative method with a case study approach, involving data collection through in-depth interviews, observation, and document analysis. The subjects consisted of nine key informants, including officials from the Education Office, school principals, special education teachers, homeroom teachers, and school committee members from two inclusive elementary schools. The findings reveal that the implementation of the inclusive education policy still faces various challenges. Communication among stakeholders is not yet optimal, resources such as teaching personnel and facilities are still limited, the disposition of policy implementers is not supported by an adequate system, and the bureaucratic structure lacks proper coordination. The study identifies that the ineffectiveness of policy implementation is caused by a lack of socialization, training, incentives, and the fragmentation among schools. The study concludes that stronger policy integration, improved resource capacity, and reinforced bureaucratic structures are needed to achieve a high-quality and sustainable inclusive education system

هدف این پژوهش تحلیل پیاده‌سازی سیاست آموزش فراگیر در مدارس ابتدایی شهرستان آچه شمالی با تمرکز بر چهار جنبه کلیدی شامل ارتباطات، منابع، نگرش مجریان و ساختار بوروکراتیک است. این پژوهش با روش کیفی و رویکرد مطالعه موردی انجام شده و گردآوری داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق، مشاهده و تحلیل اسناد صورت گرفته است. شرکت‌کنندگان شامل نه مطلع کلیدی بودند که از مسئولان اداره آموزش و پرورش، مدیران مدارس، معلمان آموزش ویژه، معلمان پایه و اعضای انجمن اولیا و مربیان دو مدرسه ابتدایی فراگیر انتخاب شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که پیاده‌سازی سیاست آموزش فراگیر همچنان با چالش‌های متعددی مواجه است. ارتباط میان ذینفعان هنوز بهینه نیست، منابعی مانند نیروی انسانی آموزشی و امکانات محدود است، نگرش مجریان سیاست توسط نظام مناسبی پشتیبانی نمی‌شود و ساختار بوروکراتیک فاقد هماهنگی لازم است. پژوهش مشخص می‌کند که ناکارآمدی اجرای سیاست ناشی از فقدان اجتماعی‌سازی، آموزش، مشوق‌ها و پراکندگی میان مدارس است. نتیجه‌گیری پژوهش بر ضرورت یکپارچگی قوی‌تر سیاست، ارتقای ظرفیت منابع و تقویت ساختارهای بوروکراتیک برای دستیابی به نظام آموزش فراگیر با کیفیت و پایدار تأکید دارد.

This study aims to reveal the strategies used by Al-Qur'an Hadith teachers in improving the Qur'an reading ability of tenth-grade students at MA NWDI Pringgasela. The ability to read the Qur'an is a fundamental aspect of Islamic education, as it serves as the foundation for students to correctly understand the content and message of the Qur'an. Al-Qur'an Hadith teachers play a crucial role in shaping this ability through a structured and systematic learning process. This research employs a qualitative descriptive approach using field research, focusing on the objective depiction of real conditions in the field. Data collection techniques include observation, interviews, and documentation to obtain in-depth insights into the teaching strategies applied by the teachers. The results of the study show that the main strategy used by Al-Qur'an Hadith teachers at MA NWDI Pringgasela is the expository strategy, which emphasizes direct delivery of material from teacher to students. This strategy is implemented through two main methods: the lecture method and the talaqqi method. Through lectures, teachers explain the rules of tajwid, makharijul huruf (points of articulation), and the ethics of reading the Qur'an. Meanwhile, the talaqqi method is used to train students' reading skills by listening to and imitating the teacher's recitation to correct pronunciation errors. The application of these methods has proven effective in improving students' ability to read the Qur'an accurately while fostering discipline and love for the Qur'an.

هدف این پژوهش، آشکار ساختن راهبردهای مورد استفاده معلمان قرآن و حدیث در بهبود توانایی قرائت قرآن دانش‌آموزان پایه دهم در مدرسه MA NWDI Pringgasela است. توانایی قرائت قرآن یکی از جنبه‌های بنیادی آموزش اسلامی به‌شمار می‌رود، چرا که مبنایی برای درک صحیح محتوای قرآن و پیام آن توسط دانش‌آموزان فراهم می‌کند. معلمان قرآن و حدیث نقش بسیار مهمی در شکل‌دهی به این توانایی از طریق فرایند یاددهی-یادگیری ساختارمند و نظام‌مند ایفا می‌کنند. این پژوهش با رویکرد توصیفی-کیفی و با بهره‌گیری از پژوهش میدانی انجام شده است و تمرکز آن بر توصیف عینی شرایط واقعی در میدان پژوهش است. تکنیک‌های گردآوری داده‌ها شامل مشاهده، مصاحبه و مستندسازی به‌منظور دستیابی به بینش‌های عمیق درباره راهبردهای تدریس به‌کاررفته توسط معلمان است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که راهبرد اصلی مورد استفاده معلمان قرآن و حدیث در مدرسه MA NWDI Pringgasela، راهبرد اکتشافی (expository) است که بر انتقال مستقیم مطالب از معلم به دانش‌آموزان تأکید دارد. این راهبرد از طریق دو روش اصلی اجرا می‌شود: روش سخنرانی (lecture method) و روش تلقی (talaqqi method). در روش سخنرانی، معلمان قواعد تجوید، مخارج الحروف و آداب قرائت قرآن را توضیح می‌دهند. در حالی که روش تلقی برای تمرین مهارت قرائت دانش‌آموزان از طریق شنیدن و تقلید قرائت معلم به‌منظور تصحیح اشتباهات تلفظی به‌کار می‌رود. اجرای این روش‌ها در بهبود توانایی قرائت صحیح قرآن دانش‌آموزان و همچنین تقویت نظم و علاقه به قرآن مؤثر بوده است.

This study aims to describe the implementation of Islamic thought in strategic management and to formulate a strategic management model based on Islamic values at Pesantren Al-Hamidy Banyuanyar. This research employs a descriptive qualitative approach, using in-depth interviews, observations, and documentation as data collection techniques. The research informants include the pesantren caregivers, institutional leaders, teachers (asatidz), and managers of educational units. Data analysis follows the Miles and Huberman model, consisting of data reduction, data display, and conclusion drawing. The findings show that the application of strategic management at Pesantren Al-Hamidy is grounded in Islamic principles such as shūra, amanah, itqan, and maqasid al-shari‘ah. The strategic planning process is carried out through structured deliberation, strengthening of the vision and mission, and determining program priorities based on the needs of students and the community. At the implementation stage, the values of amanah and discipline serve as the main foundation for human resource management and program execution. Strategy evaluation is conducted periodically through weekly deliberation forums and quarterly evaluation meetings. This study produces a strategic management model grounded in Islamic thought consisting of four main components: Islamic value foundation, strategy formulation, strategy implementation, and continuous evaluation. This model is expected to serve as a reference for Islamic educational institutions in developing effective and spiritually oriented strategic management

هدف این پژوهش توصیف اجرای اندیشه اسلامی در مدیریت استراتژیک و تدوین مدل مدیریت استراتژیک مبتنی بر ارزش‌های اسلامی در مدرسه علمیه Al-Hamidy Banyuanyar است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی انجام شده و از مصاحبه‌های عمیق، مشاهده و اسناد به عنوان روش‌های گردآوری داده‌ها استفاده شده است. مشارکت‌کنندگان پژوهش شامل متولیان مدرسه علمیه، مدیران مؤسسات، معلمان (اساتید) و مدیران واحدهای آموزشی هستند. تحلیل داده‌ها بر اساس مدل Miles و Huberman شامل کاهش داده‌ها، نمایش داده‌ها و نتیجه‌گیری انجام می‌شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که اجرای مدیریت استراتژیک در مدرسه علمیه Al-Hamidy مبتنی بر اصول اسلامی مانند شورا، امانت، اتقان و مقاصد الشریعه است. فرایند برنامه‌ریزی استراتژیک از طریق مشورت ساختاریافته، تقویت چشم‌انداز و مأموریت و تعیین اولویت‌های برنامه بر اساس نیازهای دانش‌آموزان و جامعه صورت می‌گیرد. در مرحله اجرا، ارزش‌های امانت و انضباط به عنوان پایه اصلی مدیریت منابع انسانی و اجرای برنامه‌ها عمل می‌کنند. ارزیابی راهبرد به صورت دوره‌ای از طریق جلسات مشورت هفتگی و نشست‌های ارزیابی فصلی انجام می‌شود. این پژوهش مدلی از مدیریت استراتژیک مبتنی بر اندیشه اسلامی ارائه می‌دهد که شامل چهار مؤلفه اصلی است: بنیان ارزشی اسلامی، تدوین راهبرد، اجرای راهبرد و ارزیابی مستمر. انتظار می‌رود این مدل به عنوان مرجعی برای مؤسسات آموزشی اسلامی در توسعه مدیریت استراتژیک مؤثر و معنویت‌محور مورد استفاده قرار گیرد.

Education plays a crucial role in transforming individuals with negative behavior into those with good character, and one of the most important forms of education in this era is moral education. Moral education is not only relevant in addressing the challenges of globalization but also serves as a solution for developing strong personalities amidst the pervasive influence of foreign cultures and other negative aspects. This study aims to examine how moral education is implemented at SMP Muhammadiyah 9 Surabaya, a character-based school with the motto “Achievement with Morality.” The research adopts a qualitative ethnographic approach grounded in the naturalistic or phenomenological paradigm, utilizing observation, interviews, and documentation as data collection techniques. In shaping students' morals, the roles of teachers and parents are essential, particularly in monitoring all student activities. SMP Muhammadiyah 9 Surabaya offers various programs designed to build students' moral character, such as the Nine Superior Programs, extracurricular activities, and daily habituation practices at school."

آموزش نقش حیاتی در تبدیل افراد با رفتار منفی به افرادی با شخصیت نیکو ایفا می‌کند و یکی از مهم‌ترین اشکال آموزش در این عصر، آموزش اخلاق است. آموزش اخلاق نه تنها در مواجهه با چالش‌های جهانی‌شدن اهمیت دارد، بلکه به عنوان راه‌حلی برای پرورش شخصیت‌های قوی در میان تأثیرات فراگیر فرهنگ‌های بیگانه و سایر جنبه‌های منفی عمل می‌کند. هدف این پژوهش بررسی نحوه اجرای آموزش اخلاق در دبیرستان متوسطه اول محمدیه ۹ سورابایا، به عنوان مدرسه‌ای مبتنی بر شخصیت با شعار «موفقیت با اخلاق» است. این پژوهش با رویکرد کیفی قوم‌نگارانه و مبتنی بر پارادایم طبیعی‌گرایانه یا پدیدارشناسانه انجام شده و از مشاهده، مصاحبه و مستندسازی به عنوان فنون گردآوری داده‌ها استفاده شده است. در شکل‌دهی به اخلاق دانش‌آموزان، نقش معلمان و والدین به ویژه در نظارت بر تمامی فعالیت‌های دانش‌آموزان اساسی است. دبیرستان متوسطه اول محمدیه ۹ سورابایا برنامه‌های متنوعی را برای تقویت شخصیت اخلاقی دانش‌آموزان ارائه می‌دهد، از جمله نه برنامه برتر، فعالیت‌های فوق‌برنامه و تمرین‌های روزانه در مدرسه.

The objectives of this research are as follows: (1) To identify and analyze the influence of school supervisor mentoring on teachers' commitment to implementing the Merdeka Curriculum in public elementary schools in Aceh Tamiang Regency. (2) To identify and analyze the influence of principal supervision on teachers' commitment to implementing the Merdeka Curriculum in public elementary schools in Aceh Tamiang Regency.(3) To identify and analyze the influence of school culture on teachers' commitment to implementing the Merdeka Curriculum in public elementary schools in Aceh Tamiang Regency. (4) To identify and analyze the combined influence of school supervisor mentoring, principal supervision, and school culture on teachers' commitment to implementing the Merdeka Curriculum in public elementary schools in Aceh Tamiang Regency. This research uses a quantitative method with an ex post facto approach. The population consists of 278 individuals, with a sample of 164 individuals selected via purposive sampling using Slovin's formula at a 5% error level. Data collection employs a Likert scale questionnaire, and data processing uses path analysis. Partial research findings show direct influences as follows: (1) School supervisor mentoring on teachers' commitment: 0.122, (2) Principal supervision on teachers' commitment: 0.212, (3) School culture on teachers' commitment: 0.627 (4) Simultaneous influence of supervisor mentoring, principal supervision, and school culture on teachers' commitment: 0.726

اهداف این پژوهش به شرح زیر است: (۱) شناسایی و تحلیل تأثیر همراهی ناظر مدرسه بر تعهد معلمان نسبت به اجرای برنامه درسی Merdeka در مدارس ابتدایی دولتی شهرستان Aceh Tamiang. (۲) شناسایی و تحلیل تأثیر نظارت مدیر مدرسه بر تعهد معلمان نسبت به اجرای برنامه درسی Merdeka در مدارس ابتدایی دولتی شهرستان Aceh Tamiang. (۳) شناسایی و تحلیل تأثیر فرهنگ مدرسه بر تعهد معلمان نسبت به اجرای برنامه درسی Merdeka در مدارس ابتدایی دولتی شهرستان Aceh Tamiang. (۴) شناسایی و تحلیل تأثیر ترکیبی همراهی ناظر مدرسه، نظارت مدیر مدرسه و فرهنگ مدرسه بر تعهد معلمان نسبت به اجرای برنامه درسی Merdeka در مدارس ابتدایی دولتی شهرستان Aceh Tamiang. این پژوهش از روش کمی با رویکرد پس‌نگر (ex post facto) استفاده می‌کند. جامعه آماری شامل ۲۷۸ نفر است و نمونه‌ای متشکل از ۱۶۴ نفر با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند و فرمول اسلووین (Slovin) با سطح خطای ۵٪ انتخاب شده است. گردآوری داده‌ها با پرسشنامه مبتنی بر مقیاس لیکرت انجام شده و پردازش داده‌ها با تحلیل مسیر صورت گرفته است. یافته‌های جزئی پژوهش نشان می‌دهد که تأثیرات مستقیم به شرح زیر است: (۱) همراهی ناظر مدرسه بر تعهد معلمان: ۰.۱۲۲، (۲) نظارت مدیر مدرسه بر تعهد معلمان: ۰.۲۱۲، (۳) فرهنگ مدرسه بر تعهد معلمان: ۰.۶۲۷، (۴) تأثیر همزمان همراهی ناظر مدرسه، نظارت مدیر مدرسه و فرهنگ مدرسه بر تعهد معلمان: ۰.۷۲۶.

Guided by Belsky’s parenting process model, this pooled cross-sectional study examined a theory-ordered pattern of statistical associations linking marital satisfaction, mindful parenting, parental involvement, and parent-reported emotional competence. Participants were 5,303 married biological parents of kindergarten children in Hubei Province, China, most of whom were mothers. A latent-variable structural equation model adjusted for data-collection batch and relevant demographic characteristics; classroom-cluster-robust re-estimation was used to evaluate the nested recruitment structure. Marital satisfaction was positively associated with mindful parenting and parental involvement; mindful parenting and parental involvement were each positively associated with parent-reported emotional competence. The theory-ordered statistical indirect association through the serially specified parenting constructs was positive (β = 0.038, cluster-robust 95% CI [0.029, 0.046]), whereas the adjusted direct association between marital satisfaction and parent-reported emotional competence was nonsignificant. Covariance-equivalent directional specifications fit identically, indicating that temporal and causal ordering could not be established. Because all constructs were reported by the same parent at one time point, the findings describe theory-consistent statistical associations and do not show that one parenting process preceded another, transmitted an effect, or would improve the child outcome if changed. Longitudinal and multi-informant research is needed.

این مطالعه مقطعی تجمیعی با راهنمایی مدل فرایند فرزندپروری Belsky، الگوی نظری-ترتیبی ارتباطات آماری میان رضایت زناشویی، فرزندپروری آگاهانه، مشارکت والدین و شایستگی هیجانی گزارش‌شده توسط والدین را بررسی کرد. شرکت‌کنندگان شامل ۵٬۳۰۳ والد زیستی متأهل کودکان مهدکودک در استان هوبئی چین بودند که اکثر آن‌ها مادر بودند. یک مدل معادلات ساختاری متغیر پنهان با تعدیل برای دسته جمع‌آوری داده‌ها و ویژگی‌های جمعیت‌شناختی مرتبط اجرا شد؛ برآورد مجدد مقاوم به خوشه‌بندی کلاسی برای ارزیابی ساختار نمونه‌گیری تو در تو به‌کار رفت. رضایت زناشویی با فرزندپروری آگاهانه و مشارکت والدین رابطه مثبت داشت؛ فرزندپروری آگاهانه و مشارکت والدین هرکدام با شایستگی هیجانی گزارش‌شده توسط والدین رابطه مثبت داشتند. ارتباط غیرمستقیم آماری نظری-ترتیبی از طریق سازه‌های فرزندپروری به صورت زنجیره‌ای مثبت بود (β = ۰٫۰۳۸، فاصله اطمینان ۹۵٪ مقاوم به خوشه [۰٫۰۲۹، ۰٫۰۴۶])، در حالی که ارتباط مستقیم تعدیل‌شده میان رضایت زناشویی و شایستگی هیجانی گزارش‌شده توسط والدین معنادار نبود. مشخصات جهت‌دار معادل کوواریانس به طور یکسان برازش داشتند که نشان می‌دهد ترتیب زمانی و علیت قابل تعیین نبود. از آنجا که همه سازه‌ها توسط یک والد در یک نقطه زمانی گزارش شده‌اند، یافته‌ها صرفاً ارتباطات آماری منطبق با نظریه را توصیف می‌کنند و نشان نمی‌دهند که یک فرایند فرزندپروری مقدم بر دیگری بوده، اثری را منتقل کرده یا در صورت تغییر، پیامد کودک را بهبود می‌بخشد. پژوهش‌های طولی و چند-اطلاع‌دهنده مورد نیاز است.

This study aims to describe the management of santri (Islamic boarding school students), identify the obstacles faced by the caretakers, and describe the efforts made to overcome these obstacles in order to increase the interest of prospective students in enrolling at Pondok Pesantren Darul Fikri Muaro Jambi. This research employs a qualitative approach using a descriptive method. Data collection techniques included in-depth interviews, observation, and documentation. Data analysis utilized the Miles, Huberman, and Saldana model, comprising data reduction, data display, and verification/conclusion drawing. Data validity was ensured through triangulation of sources, techniques, and time. The research results indicate that: (1) Santri management is implemented through the POAC (Planning, Organizing, Actuating, Controlling) management functions. Planning focuses on character building, discipline, mental strengthening, and the study of kitab kuning (traditional Islamic texts). Organizing involves the boarding school head, ustadz (religious teachers), administrators, and public relations staff. Implementation encompasses character guidance, organizational discipline, community engagement jam'iyyah, role modeling, and livestock farming skills. Supervision is conducted through monitoring behavior and adherence to rules, as well as the imposition of educational sanctions. (2) Obstacles faced include difficulties in instilling discipline, a limited number of administrators, new students' adaptation issues, student behavioral problems, and limited facilities and infrastructure. (3) Efforts undertaken include continuous character and discipline guidance, the application of educational sanctions, the strengthening of religious programs, the provision of free schooling, the development of livestock farming skills, and the creation of a comfortable environment. Effective management has been proven to increase the interest of prospective students through positive student experiences and programs that align with community needs.

هدف این پژوهش توصیف مدیریت دانش‌آموزان (طلاب مدارس اسلامی)، شناسایی موانع پیش‌روی متولیان، و تبیین تلاش‌های صورت‌گرفته برای غلبه بر این موانع به منظور افزایش علاقه‌مندی داوطلبان ثبت‌نام در مدرسه علمیه دارالفکر معارو جامبی است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی انجام شده است. تکنیک‌های گردآوری داده شامل مصاحبه‌های عمیق، مشاهده و مستندسازی بوده است. تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل Miles، Huberman و Saldana شامل کاهش داده، نمایش داده و تأیید/استخراج نتیجه انجام شده است. روایی داده‌ها از طریق مثلث‌سازی منابع، تکنیک‌ها و زمان تضمین شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد: (۱) مدیریت دانش‌آموزان از طریق کارکردهای مدیریتی POAC (برنامه‌ریزی، سازماندهی، اجرا، کنترل) اجرا می‌شود. برنامه‌ریزی بر پرورش شخصیت، انضباط، تقویت روحیه و مطالعه کتاب‌های سنتی اسلامی (کتاب کُنینگ) متمرکز است. سازماندهی شامل رئیس مدرسه، اساتید (استادان دینی)، مدیران و کارکنان روابط عمومی است. اجرا شامل هدایت شخصیتی، انضباط سازمانی، مشارکت اجتماعی جمعیه، الگوسازی و مهارت‌آموزی دامپروری است. نظارت از طریق پایش رفتار و رعایت قوانین و همچنین اعمال تنبیهات آموزشی صورت می‌گیرد. (۲) موانع موجود شامل دشواری در نهادینه‌سازی انضباط، تعداد محدود مدیران، مشکلات سازگاری دانش‌آموزان جدید، مشکلات رفتاری دانش‌آموزان و کمبود امکانات و زیرساخت‌ها است. (۳) تلاش‌های صورت‌گرفته شامل هدایت مستمر شخصیت و انضباط، اعمال تنبیهات آموزشی، تقویت برنامه‌های مذهبی، ارائه تحصیل رایگان، توسعه مهارت‌های دامپروری و ایجاد محیطی راحت می‌باشد. مدیریت مؤثر به اثبات رسیده است که علاقه‌مندی داوطلبان را از طریق تجارب مثبت دانش‌آموزان و برنامه‌هایی که با نیازهای جامعه هم‌راستا هستند، افزایش می‌دهد.

Penelitian ini bertujuan untuk mendeskripsikan strategi kepala sekolah dalam mendukung efektivitas penerapan Full Day School di SMAN 12 Tanjung Jabung Barat yang meliputi perumusan, pelaksanaan, evaluasi strategi, serta faktor pendukung dan penghambat. Penelitian ini dilakukan di SMAN 12 Tanjung Jabung Barat. Penelitian ini menggunakan pendekatan kualitatif dengan jenis studi kasus, dengan subjek kepala sekolah, wakil kepala sekolah bidang kurikulum, guru, dan siswa. Teknik pengumpulan data dilakukan melalui wawancara, observasi, dan dokumentasi, serta diuji dengan triangulasi sumber dan teknik. Hasil penelitian menunjukkan bahwa proses perumusan strategi kepala sekolah dilakukan secara sistematis dan partisipatif melalui perencanaan pengelolaan waktu belajar, perencanaan kesiapan pendidik, perencanaan pengembangan sarana dan prasarana, serta perencanaan pemerataan layanan pendidikan yang disesuaikan dengan kebutuhan siswa guna menciptakan pembelajaran yang efektif dan merata. Kata Kunci: strategi kepala sekolah, efektivitas, full day school. Abstract: This study aims to describe the principal's strategy in supporting the effectiveness of the Full Day School implementation at SMAN 12 Tanjung Jabung Barat, which includes the formulation, implementation, evaluation of the strategy, as well as supporting and inhibiting factors. This research was conducted at SMAN 12 Tanjung Jabung Barat. This study used a qualitative approach with a case study type, with the subjects of the principal, vice principal for curriculum, teachers, and students. Data collection techniques were carried out through interviews, observation, and documentation, and tested by triangulation of sources and techniques. The results of the study indicate that the principal's strategy formulation process was carried out systematically and participatory through planning learning time management, planning teacher readiness, planning the development of facilities and infrastructure, and planning the equal distribution of educational services tailored to student needs to create effective and equitable learning. Keywords: principal strategy, effectiveness, full day school.

این پژوهش با هدف توصیف استراتژی مدیر مدرسه در حمایت از اثربخشی اجرای مدرسه تمام‌وقت در دبیرستان دولتی شماره ۱۲ تانجونگ جابانگ بارات انجام شده است که شامل فرمول‌بندی، اجرا، ارزیابی استراتژی و همچنین عوامل حمایت‌کننده و بازدارنده می‌شود. این پژوهش در دبیرستان دولتی شماره ۱۲ تانجونگ جابانگ بارات انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و از نوع مطالعه موردی انجام شده و شرکت‌کنندگان شامل مدیر مدرسه، معاون آموزشی، معلمان و دانش‌آموزان بوده‌اند. داده‌ها از طریق مصاحبه، مشاهده و اسناد جمع‌آوری شده و با استفاده از مثلث‌سازی منابع و روش‌ها مورد بررسی قرار گرفته‌اند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که فرایند فرمول‌بندی استراتژی مدیر مدرسه به‌صورت نظام‌مند و مشارکتی از طریق برنامه‌ریزی مدیریت زمان یادگیری، برنامه‌ریزی آمادگی معلمان، برنامه‌ریزی توسعه امکانات و زیرساخت‌ها و برنامه‌ریزی توزیع عادلانه خدمات آموزشی متناسب با نیازهای دانش‌آموزان به‌منظور ایجاد یادگیری اثربخش و عادلانه انجام شده است.

Penelitian ini bertujuan untuk menganalisis strategi yang digunakan oleh kepala sekolah dalam mengembangkan kompetensi pedagogik guru di SMP Negeri 34 Muaro Jambi, serta untuk mengetahui faktor-faktor yang mendukung dan menghambat pelaksanaan strategi tersebut. Metode yang digunakan dalam penelitian ini adalah pendekatan kualitatif dengan studi kasus. Narasumber dalam penelitian ini terdiri dari kepala sekolah, wakil kepala sekolah, dan guru yang dipilih menggunakan teknik purposive sampling. Pengumpulan data dilakukan melalui observasi, wawancara, dan dokumentasi. Keabsahan data diuji dengan cara triangulasi sumber dan triangulasi teknik. Hasil penelitian menunjukkan bahwa kepala sekolah menerapkan strategi pengembangan kompetensi pedagogik guru melalui empat tahap, yaitu perencanaan, pengorganisasian, pelaksanaan, serta pengawasan dan evaluasi. Kata Kunci: Strategi Kepala Sekolah, Kompetensi Pedagogik Abstract: This study aims to analyze the strategies used by the principal in developing teachers' pedagogical competence at SMP Negeri 34 Muaro Jambi, as well as to identify the factors that support and hinder the implementation of these strategies. The method used in this study is a qualitative approach with a case study. The sources in this study consist of the principal, vice principal, and teachers selected using purposive sampling techniques. Data collection was carried out through observation, interviews, and documentation. The validity of the data was tested through source triangulation and technique triangulation. The results of the study indicate that the principal implements strategies for developing teachers' pedagogical competence through four stages, namely planning, organizing, implementation, and supervision and evaluation. Keywords: School Principal Strategy, Pedagogical Competence

این پژوهش با هدف تحلیل راهبردهایی که توسط مدیر مدرسه برای توسعه شایستگی‌های پداگوژیک معلمان در دبیرستان دولتی شماره ۳۴ موآرو جامبی به‌کار گرفته می‌شود و همچنین شناسایی عوامل حمایت‌کننده و بازدارنده اجرای این راهبردها انجام شده است. روش مورد استفاده در این پژوهش، رویکرد کیفی با مطالعه موردی است. منابع پژوهش شامل مدیر مدرسه، معاون مدیر و معلمان است که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده‌اند. گردآوری داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی صورت گرفته است. روایی داده‌ها با استفاده از مثلث‌سازی منبع و مثلث‌سازی روش مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که مدیر مدرسه راهبردهای توسعه شایستگی‌های پداگوژیک معلمان را در چهار مرحله شامل برنامه‌ریزی، سازماندهی، اجرا و همچنین نظارت و ارزیابی به‌کار می‌گیرد.

Tujuan penelitian ini adalah untuk mengevaluasi pelaksanaan program pencegahan bullying di SMP Negeri 34 Muaro Jambi dengan menggunakan pendekatan manajemen POAC (Planning, Organizing, Actuating, Controlling). Wawancara, observasi, dan dokumentasi adalah metode pengumpulan data yang digunakan dalam penelitian kualitatif ini. Hasil menunjukkan bahwa sekolah telah merencanakan, melaksanakan, dan mengawasi program pencegahan bullying. Studi ini dilakukan dengan pendekatan kualitatif dan studi kasus. Untuk mengumpulkan data, informan termasuk kepala sekolah, guru, dan siswa diwawancarai, diamati, dan didokumentasikan. Hasil penelitian menunjukkan bahwa sekolah telah merencanakan program pencegahan bullying dengan kegiatan sosialisasi dan pembinaan karakter. Pengorganisasian melibatkan guru, kepala sekolah, dan pihak terkait lainnya untuk membagi tugas sesuai dengan peran dan tanggung jawab masing-masing. Kata Kunci: Bullying, Pencegahan, Manajemen Pendidikan, POAC Abstract: The purpose of this study was to evaluate the implementation of the bullying prevention program at SMP Negeri 34 Muaro Jambi using the POAC (Planning, Organizing, Actuating, Controlling) management approach. Interviews, observation, and documentation were the data collection methods used in this qualitative study. The results showed that the school had planned, implemented, and supervised the bullying prevention program. This study was conducted using a qualitative approach and case study. To collect data, informants including the principal, teachers, and students were interviewed, observed, and documented. The results showed that the school had planned a bullying prevention program with socialization and character building activities. The organization involved teachers, the principal, and other related parties to divide tasks according to their respective roles and responsibilities. The program has run quite well in its implementation. Overall, the bullying prevention program at SMP Negeri 34 Muaro Jambi has been implemented in accordance with the POAC management function. This study is expected to contribute to the development of educational management, especially in the implementation of bullying prevention programs in schools. Keywords: Bullying, Prevention, Educational Management, POAC

هدف این پژوهش، ارزیابی اجرای برنامه پیشگیری از زورگویی در مدرسه متوسطه دولتی شماره ۳۴ موآرو جامبی با استفاده از رویکرد مدیریت POAC (برنامه‌ریزی، سازماندهی، اجرا، کنترل) است. مصاحبه، مشاهده و مستندسازی، روش‌های گردآوری داده‌ها در این پژوهش کیفی بودند. نتایج نشان داد که مدرسه برنامه پیشگیری از زورگویی را برنامه‌ریزی، اجرا و نظارت کرده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و به صورت مطالعه موردی انجام شده است. برای گردآوری داده‌ها، مطلعین شامل مدیر مدرسه، معلمان و دانش‌آموزان مورد مصاحبه، مشاهده و مستندسازی قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد که مدرسه برنامه پیشگیری از زورگویی را با فعالیت‌های اجتماعی‌سازی و پرورش شخصیت برنامه‌ریزی کرده است. سازماندهی شامل معلمان، مدیر مدرسه و سایر افراد مرتبط برای تقسیم وظایف بر اساس نقش‌ها و مسئولیت‌های هر یک بوده است. این برنامه در اجرا نسبتاً موفق عمل کرده است. به طور کلی، برنامه پیشگیری از زورگویی در مدرسه متوسطه دولتی شماره ۳۴ موآرو جامبی مطابق با وظایف مدیریت POAC اجرا شده است. انتظار می‌رود این پژوهش به توسعه مدیریت آموزشی، به ویژه در اجرای برنامه‌های پیشگیری از زورگویی در مدارس، کمک کند.

The study examined organizational justice as a correlate of teachers’ organizational behaviour in public secondary schools in Anambra State. The study was guided by four research questions and four null hypotheses were tested at 0.05 level of significance. The study adopted correlational research design. The population of the study comprised 7,248 teachers in public secondary schools in six Education Zones in Anambra State. The sample size for the study was 580 teachers drawn from the population of the study. Multi-stage sampling procedure was used for the study. The instruments for data collection were researcher-structured questionnaire titled: Organizational Justice Questionnaire (OJQ) and Teachers’ Organizational Behaviour Questionnaire (TOBQ). The instruments were validated by three experts. The reliability of the instrument was determined using Cronbach Alpha Coefficient method and the average coefficient of 0.81 for (OJQ) and 0.85 for (TOBQ) were obtained. The data were analyzed using Pearson Product Moment Correlation Coefficient and multiple regression analysis. The study revealed that distributive justice (r = 0. 908; p < 0.000), procedural justice (r = 0. 873; p < 0.000), interactional justice (r = 0. 852; p < 0.000), positively and significantly relate to teachers’ organizational behaviour in public secondary schools in Anambra State. Based on the findings, it was recommended among others that school administrators should continue to ensure that distributive justice is consistently practiced by fairly allocating rewards, workload and responsibilities among teachers to enhance their commitment to work. The study contributed to knowledge by establishing an integrated empirical relationship between organizational justice and teachers' organizational behaviour, thereby extending existing knowledge on organizational behaviour in public secondary schools.

این پژوهش عدالت سازمانی را به‌عنوان همبسته‌ای از رفتار سازمانی معلمان در دبیرستان‌های دولتی ایالت Anambra مورد بررسی قرار داد. پژوهش حاضر با چهار سؤال پژوهشی هدایت شد و چهار فرضیه‌ی صفر در سطح معناداری 0.05 آزمون شد. طرح پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعه‌ی آماری پژوهش شامل ۷٬۲۴۸ معلم در دبیرستان‌های دولتی شش منطقه آموزشی ایالت Anambra بود. حجم نمونه پژوهش ۵۸۰ معلم بود که از جامعه آماری انتخاب شدند. روش نمونه‌گیری چندمرحله‌ای برای این پژوهش به‌کار رفت. ابزارهای گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌های محقق‌ساخته با عناوین: پرسشنامه عدالت سازمانی (OJQ) و پرسشنامه رفتار سازمانی معلمان (TOBQ) بودند. ابزارها توسط سه نفر از خبرگان اعتبارسنجی شدند. پایایی ابزار با استفاده از روش ضریب آلفای کرونباخ تعیین شد و میانگین ضریب 0.81 برای (OJQ) و 0.85 برای (TOBQ) به‌دست آمد. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی حاصل‌ضرب لحظه‌ای پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که عدالت توزیعی (r = 0.908؛ p < 0.000)، عدالت رویه‌ای (r = 0.873؛ p < 0.000)، عدالت تعاملی (r = 0.852؛ p < 0.000)، به‌طور مثبت و معناداری با رفتار سازمانی معلمان در دبیرستان‌های دولتی ایالت Anambra ارتباط دارند. بر اساس یافته‌ها، از جمله توصیه شد که مدیران مدارس باید اطمینان حاصل کنند که عدالت توزیعی همواره از طریق تخصیص منصفانه پاداش‌ها، حجم کار و مسئولیت‌ها میان معلمان اجرا می‌شود تا تعهد آنان به کار افزایش یابد. این پژوهش با ایجاد رابطه تجربی یکپارچه میان عدالت سازمانی و رفتار سازمانی معلمان، به توسعه دانش موجود در زمینه رفتار سازمانی در دبیرستان‌های دولتی کمک کرد.

This study examined the efficacy of a deep-learning pedagogy-based electrical installation practicum job sheet (DLPJ) in fostering students' learning autonomy within the context of technical and vocational education and training (TVET). The evolving demands of the TVET industry necessitate graduates who possess technical skills and demonstrate the capacity for independent learning, reflective practice, and adaptive problem-solving. Employing a convergent mixed-methods design grounded in deep learning pedagogy and self-regulated learning theory, this study investigated this phenomenon using a sample of 64 undergraduate students enrolled in an electrical installation practicum course. Data collection involved the administration of the Learning Autonomy Scale at both the pretest and posttest stages, with analysis conducted through analysis of covariance and mixed analysis of variance. Qualitative data were gathered via semi-structured interviews to gain insights into students' learning experiences and perceptions. The findings indicated a significant enhancement in learning autonomy among students utilizing the DLPJ, with very large effect sizes reflecting substantial improvements in planning, monitoring, and self-evaluation. Qualitative data further suggested increased reflective thinking and confidence in task performance, as well as greater independence in resolving practical electrical installation challenges. These results suggest that integrating reflective inquiry, conceptual thinking, and self-reflection into laboratory lessons can effectively merge cognitive and psychomotor learning in vocational training programs. The study concludes that immersive learning pedagogy can transform traditional procedural job sheet into autonomy-focused learning tools, offering a practical instructional model for preparing flexible and work-ready graduates in the technology and vocational education sectors.

این پژوهش اثربخشی برگه کار عملی نصب تأسیسات الکتریکی مبتنی بر پداگوژی یادگیری عمیق (DLPJ) را در پرورش خودمختاری یادگیری دانشجویان در زمینه آموزش و پرورش فنی و حرفه‌ای (TVET) مورد بررسی قرار داد. نیازهای در حال تحول صنعت TVET مستلزم فارغ‌التحصیلانی است که علاوه بر مهارت‌های فنی، توانایی یادگیری مستقل، تمرین تأملی و حل مسئله تطبیقی را نیز دارا باشند. با بهره‌گیری از طرح آمیخته همگرا مبتنی بر پداگوژی یادگیری عمیق و نظریه یادگیری خودتنظیمی، این پژوهش با نمونه‌ای متشکل از ۶۴ دانشجوی کارشناسی ثبت‌نام‌شده در درس عملی نصب تأسیسات الکتریکی انجام شد. گردآوری داده‌ها از طریق اجرای مقیاس خودمختاری یادگیری در مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون صورت گرفت و تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس و تحلیل واریانس آمیخته انجام شد. داده‌های کیفی نیز از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته جهت کسب بینش نسبت به تجارب و ادراکات یادگیری دانشجویان گردآوری گردید. یافته‌ها نشان داد که استفاده از DLPJ منجر به افزایش معنادار خودمختاری یادگیری در دانشجویان شده است، به‌طوری که اندازه اثر بسیار بزرگ، بهبود چشمگیری را در برنامه‌ریزی، پایش و خودارزیابی نشان داد. داده‌های کیفی نیز حاکی از افزایش تفکر تأملی و اعتماد به نفس در انجام وظایف و همچنین استقلال بیشتر در حل چالش‌های عملی نصب تأسیسات الکتریکی بود. این نتایج نشان می‌دهد که ادغام پرسشگری تأملی، تفکر مفهومی و خودبازتابی در دروس آزمایشگاهی می‌تواند یادگیری شناختی و روان‌حرکتی را در برنامه‌های آموزش فنی و حرفه‌ای به‌طور مؤثری تلفیق کند. پژوهش نتیجه می‌گیرد که پداگوژی یادگیری فراگیر می‌تواند برگه کار عملی سنتی را به ابزاری متمرکز بر خودمختاری یادگیری تبدیل کند و مدل آموزشی عملی برای آماده‌سازی فارغ‌التحصیلان منعطف و آماده به کار در بخش آموزش فناوری و فنی و حرفه‌ای ارائه دهد.

Critical thinking is one of the competencies learners are expected to develop under the Competency-Based Education in Kenya. This shift demands a paradigm shift from conventional assessment practices to inquiry-based Competency-Based Assessment practices. This study aimed to assess critical thinking assessment practices in Integrated Science instruction in public junior schools in Nairobi County. The study adopted a descriptive survey research design. The study used proportionate, convenience, and systematic sampling to select 382 respondents from a target population of 8,259. Structured questionnaires were used to collect information on critical thinking assessment practices in Integrated Science instruction from both teachers and learners. The reliability of the instruments was established through piloting in a neighboring county, Kajiado County. A Cronbach's alpha of 0.784 was obtained, thus making the tools suitable for data collection. The data were analyzed using descriptive statistics, and the study findings were presented using frequencies and percentage differences. The study findings show that teachers face challenges in assessing critical thinking in Integrated Science instruction, especially in interpreting the curriculum to incorporate inquiry, reflection, evidence-based reasoning, and application of knowledge in real-life situations. The gap was confirmed by learner responses, which consistently reported gaps in classroom practices that promote critical thinking. There is a gap in teachers’ perception of competence in critical thinking assessment practices in Integrated Science instruction in comparison to learner perceptions. The findings inform education stakeholders of the need to invest in equipping teachers with pedagogical skills for Competency-Based Assessment, especially in assessing critical thinking.

تفکر انتقادی یکی از شایستگی‌هایی است که انتظار می‌رود فراگیران در چارچوب آموزش مبتنی بر شایستگی در کنیا کسب کنند. این تغییر مستلزم یک تغییر پارادایم از رویه‌های ارزیابی سنتی به رویه‌های ارزیابی مبتنی بر پرسشگری و شایستگی است. هدف این پژوهش، ارزیابی رویه‌های ارزیابی تفکر انتقادی در تدریس علوم تلفیقی در مدارس دولتی متوسطه شهرستان نایروبی بود. این پژوهش از طرح پژوهش پیمایشی توصیفی استفاده کرد. نمونه‌گیری متناسب، در دسترس و نظام‌مند برای انتخاب ۳۸۲ نفر از جامعه هدف ۸٬۲۵۹ نفری به کار گرفته شد. پرسشنامه‌های ساختاریافته برای گردآوری اطلاعات درباره رویه‌های ارزیابی تفکر انتقادی در تدریس علوم تلفیقی از هر دو گروه معلمان و فراگیران استفاده شد. پایایی ابزارها از طریق اجرای آزمایشی در شهرستان همجوار، Kajiado County، تعیین شد. ضریب آلفای کرونباخ برابر با ۰٫۷۸۴ به دست آمد که ابزارها را برای گردآوری داده‌ها مناسب ساخت. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی تحلیل شدند و یافته‌های پژوهش با استفاده از فراوانی‌ها و تفاوت‌های درصدی ارائه گردید. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که معلمان در ارزیابی تفکر انتقادی در تدریس علوم تلفیقی، به ویژه در تفسیر برنامه درسی برای ادغام پرسشگری، تأمل، استدلال مبتنی بر شواهد و کاربرد دانش در موقعیت‌های واقعی، با چالش‌هایی مواجه هستند. این شکاف با پاسخ‌های فراگیران تأیید شد که به طور مکرر به وجود شکاف‌هایی در رویه‌های کلاسی که تفکر انتقادی را تقویت می‌کنند، اشاره کردند. درک معلمان از شایستگی خود در رویه‌های ارزیابی تفکر انتقادی در تدریس علوم تلفیقی نسبت به درک فراگیران دارای فاصله است. یافته‌ها به ذی‌نفعان آموزشی لزوم سرمایه‌گذاری در تجهیز معلمان به مهارت‌های آموزشی برای ارزیابی مبتنی بر شایستگی، به ویژه در ارزیابی تفکر انتقادی را یادآور می‌شود.

Recent quantitative literature in mathematics education has exposed a critical empirical paradox: neither classroom management nor mastery-oriented instructional practices statistically mediate the relationship between teachers' Pedagogical Content Knowledge (PCK) and secondary student achievement. Because quantitative designs rely on standardized numerical surveys, they frequently treat the interactive classroom environment as a black box, leaving the operational mechanisms behind this statistical breakdown completely unexplained. To address this literature gap, this interpretive qualitative multi-case study investigated the lived experiences of secondary school students within the Kumasi Metropolis of Ghana to explore why traditional structural optimization fails to translate into conceptual understanding. Four distinct public Senior High School mathematics classrooms characterized by highly qualified instructors yet uneven student performance were selected as bounded cases. Data collection was thoroughly triangulated over a two-month period using non-participant classroom observations, four student focus group discussions ( n = 32 ), and four semi-structured teacher interviews. Following an inductive and deductive thematic analysis guided by Self-Determination Theory, the findings revealed that students predominantly experience classroom management as a restrictive mechanism of rigid behavioral control rather than an instructional resource. Although strict behavioral strategies successfully secure classroom silence, they create an atmosphere of intense emotional anxiety that thwarts students' basic psychological needs for autonomy and relatedness. This psychological alienation creates a severe instructional barrier where students become passive spectators who engage in superficial compliance and rote copying rather than the cognitive vulnerability required to master complex mathematical tasks. Consequently, high teacher PCK remains pedagogically locked within a teacher-centered framework because the controlling environment actively thwarts the interactive, communicative discourse necessary for internalizing knowledge. This study concludes that classroom management fails as a statistical mediator because it prioritizes structural containment over genuine cognitive engagement. Based on these findings, it is recommended that the Ministry of Education and the Ghana Education Service restructure professional development to favor autonomy-supportive management frameworks and relational, error-tolerant learning environments.

ادبیات کمی اخیر در آموزش ریاضی یک پارادوکس تجربی مهم را آشکار ساخته است: نه مدیریت کلاس و نه شیوه‌های تدریس مبتنی بر تسلط، رابطه میان دانش محتوایی-تدریسی (PCK) معلمان و پیشرفت دانش‌آموزان متوسطه را به طور آماری میانجی‌گری نمی‌کنند. از آنجا که طرح‌های کمی بر پرسشنامه‌های عددی استاندارد تکیه دارند، اغلب محیط تعاملی کلاس را به مثابه یک جعبه سیاه تلقی می‌کنند و سازوکارهای عملیاتی این گسست آماری را کاملاً توضیح‌ناپذیر باقی می‌گذارند. به منظور رفع این خلأ در ادبیات، این مطالعه کیفی تفسیری چندموردی، تجارب زیسته دانش‌آموزان متوسطه در کلان‌شهر Kumasi در غنا را برای بررسی اینکه چرا بهینه‌سازی ساختاری سنتی به درک مفهومی منجر نمی‌شود، مورد بررسی قرار داد. چهار کلاس ریاضی دبیرستان دولتی با معلمان بسیار واجد شرایط اما عملکرد دانش‌آموزان نامتوازن به عنوان موارد محدود انتخاب شدند. گردآوری داده‌ها طی دو ماه با استفاده از مشاهده غیرمشارکتی کلاس، چهار بحث گروهی متمرکز دانش‌آموزان (n = 32) و چهار مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با معلمان به طور کامل مثلث‌بندی شد. بر اساس تحلیل تماتیک استقرایی و قیاسی با راهنمایی نظریه خودتعیین‌گری، یافته‌ها نشان داد که دانش‌آموزان عمدتاً مدیریت کلاس را به عنوان سازوکاری محدودکننده برای کنترل رفتاری سختگیرانه تجربه می‌کنند، نه به عنوان منبعی آموزشی. اگرچه راهبردهای رفتاری سختگیرانه سکوت کلاس را تضمین می‌کند، اما فضایی از اضطراب شدید عاطفی ایجاد می‌کند که نیازهای روان‌شناختی اساسی دانش‌آموزان به خودمختاری و ارتباط را ناکام می‌گذارد. این بیگانگی روان‌شناختی مانعی جدی برای آموزش ایجاد می‌کند که در آن دانش‌آموزان به تماشاگران منفعل بدل می‌شوند و به جای آسیب‌پذیری شناختی لازم برای تسلط بر وظایف پیچیده ریاضی، صرفاً به تبعیت سطحی و رونویسی طوطی‌وار می‌پردازند. در نتیجه، دانش محتوایی-تدریسی بالای معلم در چارچوبی معلم‌محور محبوس می‌ماند، زیرا محیط کنترل‌کننده به طور فعال گفتمان تعاملی و ارتباطی لازم برای درونی‌سازی دانش را ناکام می‌گذارد. این مطالعه نتیجه می‌گیرد که مدیریت کلاس به عنوان میانجی آماری شکست می‌خورد، زیرا مهار ساختاری را بر درگیری شناختی اصیل ترجیح می‌دهد. بر اساس این یافته‌ها، توصیه می‌شود وزارت آموزش و خدمات آموزش غنا توسعه حرفه‌ای را به سوی چارچوب‌های مدیریت حمایت‌کننده از خودمختاری و محیط‌های یادگیری رابطه‌محور و خطاپذیر بازسازی کنند.

This study aims to analyze the role, implementation, challenges, and solutions regarding the "Seven BK Strategies" program (specifically the pillars of Maintaining Consistency, Managing Situations, and Managing Emotions) in fostering discipline, preventing bullying, and improving emotional control among students at SMA Negeri 3 Selong. The study employs a qualitative approach with a descriptive method. Data sources included the School Principal, Guidance and Counseling (BK) teachers, homeroom teachers, subject teachers, and students. Structured interviews served as the primary data collection technique. Data validity was verified through source triangulation. The results indicate that: (1) The "Maintaining Consistency" strategy acts as an anchor for discipline through the habituation of the "3S" culture (Smile, Greet, and Salute) and the enforcement of educational sanctions; (2) The "Managing Situations" strategy effectively mitigates bullying through the engineering of physical and social environments, optimization of CCTV and "problem boxes," and the provision of a child-friendly counseling room; (3) The "Managing Emotions" strategy enhances student self-regulation through breathing relaxation techniques and individual counseling. The primary institutional challenge is the imbalance in the BK teacher ratio (two teachers serving approximately 800 students). Strategic solutions implemented include optimizing peer counseling, tightening supervision during class transition periods, and conducting home visit programs (door-to-door). Keywords: Seven Great BK Strategies, Character Building, Discipline.

هدف این پژوهش تحلیل نقش، اجرا، چالش‌ها و راه‌حل‌های مربوط به برنامه «هفت راهبرد بزرگ مشاوره و راهنمایی» (به‌ویژه ارکان حفظ ثبات، مدیریت موقعیت‌ها و مدیریت هیجان‌ها) در تقویت انضباط، پیشگیری از زورگویی و بهبود کنترل هیجانی در میان دانش‌آموزان دبیرستان دولتی شماره ۳ سلونگ است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی انجام شده است. منابع داده شامل مدیر مدرسه، معلمان مشاوره و راهنمایی (BK)، معلمان راهنما، معلمان دروس و دانش‌آموزان بوده‌اند. مصاحبه‌های ساختاریافته به عنوان تکنیک اصلی گردآوری داده‌ها به کار رفته است. روایی داده‌ها از طریق مثلث‌سازی منابع مورد تأیید قرار گرفته است. نتایج نشان می‌دهد: (۱) راهبرد «حفظ ثبات» از طریق نهادینه‌سازی فرهنگ «۳S» (لبخند، سلام و احترام) و اعمال تنبیهات آموزشی به عنوان لنگر انضباط عمل می‌کند؛ (۲) راهبرد «مدیریت موقعیت‌ها» با مهندسی محیط‌های فیزیکی و اجتماعی، بهینه‌سازی دوربین‌های مداربسته (CCTV) و «جعبه‌های مشکل» و فراهم‌سازی اتاق مشاوره دوستدار کودک، به طور مؤثری از زورگویی پیشگیری می‌کند؛ (۳) راهبرد «مدیریت هیجان‌ها» با استفاده از تکنیک‌های آرام‌سازی تنفسی و مشاوره فردی، خودتنظیمی دانش‌آموزان را ارتقا می‌بخشد. چالش اصلی نهادی، عدم توازن نسبت معلمان BK (دو معلم برای حدود ۸۰۰ دانش‌آموز) است. راه‌حل‌های راهبردی اجراشده شامل بهینه‌سازی مشاوره همسالان، تشدید نظارت در زمان‌های جابه‌جایی کلاس و اجرای برنامه بازدید منزل (خانه به خانه) می‌باشد.

This research was motivated by the low level of nationalism among students at SMPN 26 Jambi City, as indicated by the lack of awareness in maintaining the school environment, low social concern, lack of solemnity during flag ceremonies, and students’ limited understanding of national insight and national compulsory songs. This study aims to determine the impact of civic literacy on the nationalism of students at SMPN 26 Jambi City. This study employed a quantitative approach with an ex post facto research design. The population of the study consisted of all students of SMPN 26 Jambi City, with a sample of 123 respondents selected using the proportionate stratified random sampling technique. Data collection was conducted through the distribution of questionnaires using a 1–4 Likert scale. The research instruments were tested using validity and reliability tests. The data analysis techniques used included normality tests, linearity tests, simple linear regression analysis, t-tests, and the coefficient of determination (R²). The results of the study indicate that civic literacy has a significant impact on the nationalism of students at SMPN 26 Jambi City. This is evidenced by the significance value of 0.000 < 0.05 and the coefficient of determination value showing that civic literacy contributed 72.1% to students’ nationalism, while the remaining 27.9% was influenced by other factors outside the study. Therefore, it can be concluded that the higher the students’ civic literacy, the higher their nationalism at SMPN 26 Jambi City.

این پژوهش با انگیزه سطح پایین ملی‌گرایی در میان دانش‌آموزان دبیرستان دولتی شماره ۲۶ شهر جامبی انجام شد؛ موضوعی که با فقدان آگاهی در حفظ محیط مدرسه، نگرانی اجتماعی پایین، عدم توجه کافی در مراسم پرچم و درک محدود دانش‌آموزان از بینش ملی و سرودهای ملی اجباری مشهود است. هدف این مطالعه تعیین تأثیر سواد شهروندی بر ملی‌گرایی دانش‌آموزان دبیرستان دولتی شماره ۲۶ شهر جامبی است. این پژوهش با رویکرد کمی و طرح پژوهش علی-مقایسه‌ای (ex post facto) انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دبیرستان دولتی شماره ۲۶ شهر جامبی بود و نمونه‌ای متشکل از ۱۲۳ نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای متناسب انتخاب شد. گردآوری داده‌ها از طریق توزیع پرسشنامه با مقیاس لیکرت ۱ تا ۴ انجام گرفت. ابزارهای پژوهش با آزمون‌های روایی و پایایی مورد ارزیابی قرار گرفتند. تکنیک‌های تحلیل داده‌ها شامل آزمون نرمالیتی، آزمون خطی بودن، تحلیل رگرسیون خطی ساده، آزمون t و ضریب تعیین (R²) بود. نتایج پژوهش نشان داد که سواد شهروندی تأثیر معناداری بر ملی‌گرایی دانش‌آموزان دبیرستان دولتی شماره ۲۶ شهر جامبی دارد. این امر با مقدار معناداری ۰٫۰۰۰ < ۰٫۰۵ و مقدار ضریب تعیین که نشان می‌دهد سواد شهروندی ۷۲٫۱٪ از ملی‌گرایی دانش‌آموزان را تبیین می‌کند، در حالی که ۲۷٫۹٪ باقیمانده توسط عوامل دیگری خارج از پژوهش تأثیر می‌پذیرد، اثبات می‌شود. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که هرچه سواد شهروندی دانش‌آموزان بالاتر باشد، ملی‌گرایی آنان در دبیرستان دولتی شماره ۲۶ شهر جامبی نیز بالاتر خواهد بود.

Background Students new to flipped classrooms frequently encounter challenges with motivation and comprehension when engaging with pre-class materials independently, particularly outside scheduled class hours. Aims This study examined a scaffolded flipped-learning approach that helped students move step by step from a Faux Flipped Classroom (FFC) to a Regular Flipped Classroom (RFC), and then to a Gamified Flipped Classroom (GFC) over one semester. The goal was to support students in adapting to flipped learning, managing their mental workload, and improving their learning performance. Method Mixed methods were employed in the data collection. For quantitative data, learning achievement was assessed with tests and self-rating scales measured cognitive load, while qualitative interviews provided more detailed feedback. Results The results revealed that students in the experimental group who learned through the scaffolding strategy performed better than their counterparts in the control group. Meanwhile, both groups demonstrated a small drop in intrinsic cognitive load, likely because they became more familiar with the tasks rather than because the material got easier. However, the scaffolded group showed a larger drop in unnecessary cognitive load and a larger increase in germane cognitive effort, suggesting the intervention helped students focus more on learning and less on confusion or figuring out what to do. Intrinsic and germane cognitive load should be interpreted cautiously because they are closely related. Conclusion This study contributes to Cognitive Load Theory and scaffolding research by showing that flipped classroom success depends not only on design but also on how students are gradually prepared to use it.

زمینه و هدف: دانشجویانی که برای نخستین بار با کلاس‌های وارونه مواجه می‌شوند، اغلب هنگام مطالعه مستقل منابع پیش از کلاس، به‌ویژه خارج از ساعات برنامه‌ریزی‌شده، با چالش‌هایی در انگیزش و درک مطالب روبه‌رو می‌شوند. هدف: این پژوهش رویکردی پله‌ای در یادگیری وارونه را بررسی کرد که به دانشجویان کمک می‌کرد تا گام‌به‌گام از کلاس شبه‌وارونه (FFC) به کلاس وارونه معمولی (RFC) و سپس به کلاس وارونه بازی‌محور (GFC) طی یک نیم‌سال تحصیلی حرکت کنند. هدف این بود که دانشجویان در سازگاری با یادگیری وارونه، مدیریت بار ذهنی و بهبود عملکرد یادگیری خود حمایت شوند. روش: روش‌های ترکیبی برای گردآوری داده‌ها به‌کار رفت. برای داده‌های کمی، پیشرفت یادگیری با آزمون‌ها سنجیده شد و مقیاس‌های خودسنجی بار شناختی را اندازه‌گیری کردند؛ همچنین مصاحبه‌های کیفی بازخوردهای دقیق‌تری ارائه دادند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که دانشجویان گروه آزمایش که از راهبرد پشتیبانی تدریجی بهره‌مند شدند، عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشتند. در عین حال، هر دو گروه کاهش اندکی در بار شناختی ذاتی نشان دادند که احتمالاً به دلیل آشنایی بیشتر با وظایف بود، نه آسان‌تر شدن مطالب. با این حال، گروه پشتیبانی‌شده کاهش بیشتری در بار شناختی زائد و افزایش بیشتری در تلاش شناختی سودمند نشان دادند که بیانگر آن است که مداخله به دانشجویان کمک کرد تا بیشتر بر یادگیری و کمتر بر سردرگمی یا نحوه انجام کارها تمرکز کنند. تفسیر بار شناختی ذاتی و سودمند باید با احتیاط انجام شود، زیرا این دو به‌طور نزدیکی به هم مرتبط‌اند. نتیجه‌گیری: این پژوهش به نظریه بار شناختی و مطالعات پشتیبانی تدریجی می‌افزاید و نشان می‌دهد که موفقیت کلاس وارونه نه‌تنها به طراحی بلکه به چگونگی آماده‌سازی تدریجی دانشجویان برای استفاده از آن بستگی دارد.

This study aims to increase the learning focus of children aged 5–6 years through the use of learning while play-based flash card media at Kober Daarussalaam Jatigede Sumedang. The research uses the Kurt Lewin model of Class Action Research (PTK) which consists of planning, action, observation, and reflection stages in two cycles. The research subjects amounted to 15 children of group B consisting of 8 boys and 7 girls. Data collection techniques use observation, documentation, and field notes. Data were analyzed descriptively, quantitatively, and qualitatively. The results showed that children's learning focus increased gradually, from 53.00% in the pre-cycle to 72.08% in Cycle I and increased to 89.17% in Cycle II. The increase occurred because flash card media is packed in interesting play activities so that it is able to maintain attention, increase concentration, and actively involve children in learning. Thus, flash card media based on learning while playing effectively increases the learning focus of children aged 5–6 years. These findings are in line with studies showing that flashcard use can improve motivation, engagement, and cognitive abilities in early childhood.

هدف این پژوهش افزایش تمرکز یادگیری کودکان ۵ تا ۶ سال از طریق استفاده از رسانه فلش‌کارت مبتنی بر یادگیری همراه با بازی در کوبر دارالسلام جاتیگده سومدانگ است. این پژوهش با استفاده از مدل پژوهش اقدام کلاسی (PTK) کورت لوین انجام شده است که شامل مراحل برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل در دو چرخه می‌باشد. جامعه پژوهش شامل ۱۵ کودک گروه ب (۸ پسر و ۷ دختر) است. روش‌های گردآوری داده‌ها شامل مشاهده، مستندسازی و یادداشت‌های میدانی می‌باشد. داده‌ها به صورت توصیفی، کمی و کیفی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تمرکز یادگیری کودکان به تدریج افزایش یافته است، به‌طوری‌که از ۵۳٫۰۰٪ در پیش‌چرخه به ۷۲٫۰۸٪ در چرخه اول و به ۸۹٫۱۷٪ در چرخه دوم افزایش یافته است. این افزایش به دلیل بسته‌بندی رسانه فلش‌کارت در فعالیت‌های بازی جذاب رخ داده است، به‌گونه‌ای که قادر است توجه را حفظ کند، تمرکز را افزایش دهد و کودکان را به طور فعال در یادگیری درگیر نماید. بنابراین، رسانه فلش‌کارت مبتنی بر یادگیری همراه با بازی به طور مؤثری تمرکز یادگیری کودکان ۵ تا ۶ سال را افزایش می‌دهد. این یافته‌ها با پژوهش‌هایی که نشان داده‌اند استفاده از فلش‌کارت می‌تواند انگیزش، مشارکت و توانایی‌های شناختی در اوایل کودکی را بهبود بخشد، همسو است.

This research aims to increase the understanding of the value of aqidah of children aged 5-6 years in getting to know Allah's creation through the storytelling method using picture books in RA Azzainiyyah. The research uses the Kemmis and McTaggart model Class Action Research (PTK) method which consists of the stages of planning, implementing actions, observation, and reflection which are carried out in two cycles. The research subjects amounted to 16 children of group B consisting of 9 boys and 7 girls. Data collection techniques use observation, documentation, and field notes. Data analysis was carried out descriptively, quantitatively, and qualitatively. The results of the study showed that there was an increase in the understanding of children's aqidah values in each cycle. The percentage of completeness in the pre-cycle of 51.25% increased to 70.41% in Cycle I, and reached 87.08% in Cycle II. The increase occurred because the use of picture books was able to attract children's attention, make it easier to understand the concept of God's creation, and increase children's active participation during learning activities. Thus, the storytelling method using picture books is effective in increasing the understanding of the value of aqidah for children aged 5-6 years.

هدف این پژوهش افزایش درک ارزش‌های عقیدتی کودکان ۵ تا ۶ سال در شناخت آفریده‌های خداوند از طریق روش قصه‌گویی با استفاده از کتاب‌های تصویری در RA Azzainiyyah است. این پژوهش با استفاده از روش پژوهش اقدام کلاسی مدل Kemmis و McTaggart انجام شده است که شامل مراحل برنامه‌ریزی، اجرای اقدام، مشاهده و تأمل است و در دو چرخه صورت گرفته است. جامعه پژوهش شامل ۱۶ کودک گروه B متشکل از ۹ پسر و ۷ دختر بود. برای گردآوری داده‌ها از تکنیک‌های مشاهده، مستندسازی و یادداشت‌های میدانی استفاده شد. تحلیل داده‌ها به صورت توصیفی، کمی و کیفی انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که در هر چرخه افزایش درک ارزش‌های عقیدتی کودکان مشاهده شد. درصد تحقق در مرحله پیش‌چرخه ۵۱٫۲۵٪ بود که در چرخه اول به ۷۰٫۴۱٪ و در چرخه دوم به ۸۷٫۰۸٪ رسید. این افزایش به دلیل آن بود که استفاده از کتاب‌های تصویری توانست توجه کودکان را جلب کند، فهم مفهوم آفریده‌های خداوند را آسان‌تر سازد و مشارکت فعال کودکان را در فعالیت‌های یادگیری افزایش دهد. بنابراین، روش قصه‌گویی با استفاده از کتاب‌های تصویری در افزایش درک ارزش‌های عقیدتی کودکان ۵ تا ۶ سال مؤثر است.

This research aims to improve the attitude of responsibility of children aged 5-6 years through the application of Exemplary Tree media in An-Nahl Kindergarten. The problems found are still low children's ability to complete assignments, tidy up toys, take care of their own belongings, and implement class rules without being reminded by the teacher. This study uses the Kurt Lewin model of Class Action Research (PTK) which consists of two cycles, namely planning, action, observation, and reflection. The subjects of the study were 16 children of group B aged 5–6 years. Data collection techniques use observation, documentation, and field notes. Data analysis was carried out descriptively, quantitatively, and qualitatively. The results of the study show that the application of the Exemplary Tree media is able to increase children's attitude of responsibility. The percentage of completeness in the pre-cycle was 52.34%, increasing to 71.56% in Cycle I, and reaching 89.84% in Cycle II. Thus, the Exemplary Tree media effectively increases the attitude of responsibility of children aged 5-6 years through habituation, positive reinforcement, and active involvement of children in learning activities.

هدف این پژوهش ارتقای نگرش مسئولیت‌پذیری کودکان ۵ تا ۶ ساله از طریق به‌کارگیری رسانه درخت الگو در مهدکودک ان‌نحل است. مشکلات مشاهده‌شده شامل پایین بودن توانایی کودکان در انجام تکالیف، مرتب کردن اسباب‌بازی‌ها، مراقبت از وسایل شخصی و اجرای قوانین کلاس بدون یادآوری معلم می‌باشد. این مطالعه با استفاده از مدل پژوهش اقدام کلاسی (PTK) کورت لوین انجام شده است که شامل دو چرخه برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و بازتاب است. شرکت‌کنندگان پژوهش ۱۶ کودک گروه ب با سن ۵ تا ۶ سال بودند. روش‌های گردآوری داده شامل مشاهده، مستندسازی و یادداشت‌های میدانی است. تحلیل داده‌ها به صورت توصیفی، کمی و کیفی انجام شد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که به‌کارگیری رسانه درخت الگو موجب افزایش نگرش مسئولیت‌پذیری کودکان می‌شود. درصد تحقق شاخص‌ها در مرحله پیش‌چرخه ۵۲٫۳۴٪، در چرخه اول ۷۱٫۵۶٪ و در چرخه دوم به ۸۹٫۸۴٪ رسید. بنابراین، رسانه درخت الگو به طور مؤثری نگرش مسئولیت‌پذیری کودکان ۵ تا ۶ سال را از طریق عادت‌دهی، تقویت مثبت و مشارکت فعال کودکان در فعالیت‌های یادگیری افزایش می‌دهد.

This research aims to improve the listening ability of children aged 5-6 years through the application of the storytelling method using Pop Up Book media in Kindergarten Penserus Bangsa 2. The research uses the Kurt Lewin model of Class Action Research (PTK) which consists of the stages of planning, implementing actions, observation, and reflection which are carried out in two cycles. The research subjects amounted to 15 children of group B consisting of 8 boys and 7 girls. Data collection techniques are carried out through observation, documentation, and field notes. The data were analyzed using quantitative and qualitative descriptive approaches. The results of the study show that children's listening skills have increased in each cycle. The success rate in the pre-cycle was 58.33%, increasing to 72.08% in Cycle I, and reaching 90.83% in Cycle II. This increase shows that the use of Pop Up Book media is able to attract children's attention, increase concentration, and make it easier for children to understand the content of stories. Thus, the storytelling method using Pop Up Book is effective in improving the listening ability of children aged 5–6 years.

این پژوهش با هدف ارتقای توانایی شنیداری کودکان ۵ تا ۶ سال از طریق به‌کارگیری روش قصه‌گویی با استفاده از رسانه کتاب پاپ‌آپ در مهدکودک Penerus Bangsa 2 انجام شده‌است. روش پژوهش، پژوهش اقدام کلاسی (PTK) مدل Kurt Lewin است که شامل مراحل برنامه‌ریزی، اجرای اقدام، مشاهده و تأمل بوده و در دو چرخه اجرا شده‌است. جامعه پژوهش شامل ۱۵ کودک گروه ب (۸ پسر و ۷ دختر) می‌باشد. داده‌ها از طریق مشاهده، مستندسازی و یادداشت‌های میدانی گردآوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها با رویکرد توصیفی کمی و کیفی انجام گرفته‌است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که مهارت شنیداری کودکان در هر چرخه افزایش یافته‌است. میزان موفقیت در مرحله پیش‌چرخه ۵۸٫۳۳٪ بوده که در چرخه اول به ۷۲٫۰۸٪ و در چرخه دوم به ۹۰٫۸۳٪ رسیده‌است. این افزایش نشان می‌دهد که استفاده از رسانه کتاب پاپ‌آپ قادر است توجه کودکان را جلب کند، تمرکز آن‌ها را افزایش دهد و درک محتوای داستان را برایشان آسان‌تر سازد. بنابراین، روش قصه‌گویی با استفاده از کتاب پاپ‌آپ در ارتقای توانایی شنیداری کودکان ۵ تا ۶ سال مؤثر است.

The objectives of this study are to determine the effect of learning media on students' learning motivation, to determine the effect of service quality on students' learning motivation, and to determine the simultaneous effect of learning media and service quality on students' learning motivation. This study employs a quantitative approach and is classified as associative research. Data collection was conducted using questionnares with 383 student respondents. Data analysis methods included data quality testing, classical assumption testing, regression analysis, and hypothesis testing. The results indicate that: learning media affects students' learning motivation, service quality affects students' learning motivation, and learning media and service quality simultaneously affect students' learning motivation with an Adjusted R-squared value of 81.6%. The study concludes that if learning media and service quality are continuously improved, students' learning motivation will increase significantly. Abstrak Tujuan dari penelitian ini adalah untuk mengetahui pengaruh media pembelajaran terhadap motivasi belajar mahasiswa, untuk mengetahui pengaruh kualitas pelayanan terhadap motivasi belajar mahasiswa, dan untuk mengetahui pengaruh media pembelajaran dan kualitas pelayanan secara simultan terhadap motivasi belajar mahasiswa. Penelitan ini merupakan penelitian yang menggunakan pendekatan kuantitatif. Lebih lanjut, penelitan ini merupakan jenis penelitian asosiatif. Teknik pengumpulan data berupa angket dengan 383 responden mahasiswa. Metode analisis data dalam penelitian ini adalah uji kualitas data, uji asumsi klasik, uji regresi dan uji hipotesis. Hasil dalam penelitian ini sebagai berikut: terdapat pengaruh media pembelajaran terhadap motivasi belajar mahasiswa, terdapat pengaruh kualitas pelayanan terhadap motivasi belajar mahasiswa, terdapat pengaruh media pembelajaran dan kualitas pelayanan secara simultan terhadap motivasi belajar mahasiswa dengan nilai Adjusted R Square sebesar 81,6%. Kesimpulan bahwa jika media pembelajaran dan kualitas pelayanan terus ditingkatkan maka motivasi belajar mahasiswa akan meningkat secara signifikan. Kata Kunci: Media Pembelajaran, Pelayanan, Motivasi

اهداف این پژوهش تعیین تأثیر رسانه‌های یادگیری بر انگیزش تحصیلی دانشجویان، تعیین تأثیر کیفیت خدمات بر انگیزش تحصیلی دانشجویان و تعیین تأثیر همزمان رسانه‌های یادگیری و کیفیت خدمات بر انگیزش تحصیلی دانشجویان است. این پژوهش با رویکرد کمی و به صورت پژوهش‌های همبستگی انجام شده است. گردآوری داده‌ها با استفاده از پرسشنامه و با مشارکت ۳۸۳ نفر از دانشجویان صورت گرفته است. روش‌های تحلیل داده‌ها شامل آزمون کیفیت داده، آزمون فرضیات کلاسیک، تحلیل رگرسیون و آزمون فرضیه‌ها بوده است. نتایج نشان می‌دهد: رسانه‌های یادگیری بر انگیزش تحصیلی دانشجویان تأثیر دارد، کیفیت خدمات بر انگیزش تحصیلی دانشجویان تأثیر دارد و رسانه‌های یادگیری و کیفیت خدمات به طور همزمان بر انگیزش تحصیلی دانشجویان تأثیر دارند و مقدار Adjusted R-squared برابر با ۸۱/۶٪ است. نتیجه‌گیری این است که در صورت بهبود مستمر رسانه‌های یادگیری و کیفیت خدمات، انگیزش تحصیلی دانشجویان به طور معناداری افزایش خواهد یافت.

At Madrasah Tsanawiyah Syech Qurro Al-Alawi Cikampek, Karawang. Several teachers difficulties in implementing teaching methods due to a lack of support, both in terms of facilities and school policies. There are absence of development programs like training, workshops, seminars, and so on, which hinder teachers' performance and motivation in developing their professionalisme. The objectives of this study are: to identify the leadership style of the school principal, to assess the professional competence of the teachers, and to determine the influence of the principal’s leadership on the professional competence of the teachers. This study employs a quantitative approach, The method for data collection is the survey method. The population in this study includes the principal and all teachers at MTS Syech Qurro Al-Alawi Cikampek, Karawang. The sampling technique used is total sampling (saturated sampling), in which all members of the population are taken as samples, totaling 40 individuals. The results shows that the school principal's leadership at Madrasah Tsanawiyah Syech Qurro Al-Alawi Cikampek, Karawang, has a minimum score of 19.00, a maximum score of 60.00, and a mean score of 47.3250 with a standard deviation of 9.40918. This indicates that the distribution of data falls within the Good category. The professional competence of teachers, the minimum score is 28.00, the maximum score is 56.00, and the mean score is 45.4750 with a standard deviation of 7.26067. These figures also indicate that the distribution of data is within the Good category. The results of the hypothesis testing and data analysis show that the leadership of the school principal (variable X) has a significant influence on the professional competence of teachers (variable Y), as evidenced by a t-count value of 4.064. This is supported by a significance value (Sig.) of < 0.001, which is much smaller than the standard significance threshold of 0.05. This means that there is a significant influence of the school principal's leadership on the professional competence of teachers.

در مدرسه متوسطه دینی Syech Qurro Al-Alawi چیکامپک، کاراوانگ، برخی از معلمان در اجرای روش‌های تدریس به دلیل کمبود حمایت، هم از نظر امکانات و هم سیاست‌های مدرسه، با دشواری‌هایی مواجه هستند. نبود برنامه‌های توسعه‌ای مانند آموزش، کارگاه‌ها، سمینارها و غیره، عملکرد و انگیزه معلمان را در توسعه حرفه‌ای‌شان مختل می‌کند. اهداف این پژوهش عبارت‌اند از: شناسایی سبک رهبری مدیر مدرسه، ارزیابی شایستگی حرفه‌ای معلمان و تعیین تأثیر رهبری مدیر بر شایستگی حرفه‌ای معلمان. این پژوهش از رویکرد کمی استفاده می‌کند و روش گردآوری داده‌ها، روش پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش شامل مدیر و کلیه معلمان مدرسه متوسطه دینی Syech Qurro Al-Alawi چیکامپک، کاراوانگ است. روش نمونه‌گیری مورد استفاده، نمونه‌گیری کامل (نمونه‌گیری اشباع) است که در آن همه اعضای جامعه به عنوان نمونه انتخاب می‌شوند و مجموعاً ۴۰ نفر را شامل می‌شود. نتایج نشان می‌دهد که رهبری مدیر مدرسه در مدرسه متوسطه دینی Syech Qurro Al-Alawi چیکامپک، کاراوانگ، دارای حداقل نمره ۱۹٫۰۰، حداکثر نمره ۶۰٫۰۰ و میانگین ۴۷٫۳۲۵۰ با انحراف معیار ۹٫۴۰۹۱۸ است. این امر نشان می‌دهد که توزیع داده‌ها در دسته «خوب» قرار می‌گیرد. شایستگی حرفه‌ای معلمان نیز دارای حداقل نمره ۲۸٫۰۰، حداکثر نمره ۵۶٫۰۰ و میانگین ۴۵٫۴۷۵۰ با انحراف معیار ۷٫۲۶۰۶۷ است. این ارقام نیز نشان می‌دهد که توزیع داده‌ها در دسته «خوب» قرار دارد. نتایج آزمون فرضیه و تحلیل داده‌ها نشان می‌دهد که رهبری مدیر مدرسه (متغیر X) تأثیر معناداری بر شایستگی حرفه‌ای معلمان (متغیر Y) دارد، چنان‌که مقدار t محاسبه‌شده ۴٫۰۶۴ است. این موضوع با مقدار معناداری (Sig.) کمتر از ۰٫۰۰۱ که بسیار کمتر از آستانه معناداری استاندارد ۰٫۰۵ است، تأیید می‌شود. این بدان معناست که تأثیر معناداری از رهبری مدیر مدرسه بر شایستگی حرفه‌ای معلمان وجود دارد.

This paper aims to explore the impact of Blooket, a web-based platform, on enhancing high school students’ vocabulary acquisition in the Moroccan EFL context. It also examines how this educational language tool contributes to effective classroom practices and fosters interactive learning among students. To achieve this, the study employs an experimental research design and uses the experiment as a practical data collection method. The participants included 46 Moroccan high school students from Human Sciences classes. They were divided into two groups: the control and experimental groups. The control group received traditional teaching methods, while the experimental group used Blooket-based instruction over three weeks. The findings revealed that Blooket significantly improved vocabulary retention, engagement, and motivation compared to conventional tools. Unlike the control group, participants in the experimental group scored higher and were more active in the classroom. The results also indicated that students responded positively to the integration of Blooket and valued its role in enhancing their vocabulary learning. This suggests that adopting a constructivist approach to language learning and encouraging students to actively participate in knowledge building can be effective. Therefore, it is essential to rethink our teaching practices and adapt our methodologies to align with the interests of twenty-first-century learners by emphasizing their needs for social interaction, creativity, collaboration, and critical thinking.

هدف این مقاله بررسی تأثیر Blooket، یک پلتفرم مبتنی بر وب، بر ارتقای یادگیری واژگان دانش‌آموزان دبیرستانی در زمینه آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در مراکش است. همچنین، این پژوهش نقش این ابزار آموزشی زبان را در بهبود شیوه‌های تدریس مؤثر و تقویت یادگیری تعاملی میان دانش‌آموزان مورد بررسی قرار می‌دهد. برای دستیابی به این هدف، پژوهش حاضر از طرح پژوهش تجربی بهره گرفته و از آزمایش به عنوان روش عملی گردآوری داده‌ها استفاده کرده است. شرکت‌کنندگان شامل ۴۶ دانش‌آموز دبیرستانی مراکشی از کلاس‌های علوم انسانی بودند که به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. گروه کنترل آموزش سنتی دریافت کرد، در حالی که گروه آزمایش به مدت سه هفته از آموزش مبتنی بر Blooket بهره‌مند شد. یافته‌ها نشان داد که Blooket به طور معناداری موجب بهبود نگهداری واژگان، مشارکت و انگیزش دانش‌آموزان در مقایسه با ابزارهای سنتی گردید. برخلاف گروه کنترل، شرکت‌کنندگان گروه آزمایش نمرات بالاتری کسب کردند و در کلاس فعال‌تر بودند. نتایج همچنین نشان داد که دانش‌آموزان نسبت به ادغام Blooket واکنش مثبتی داشتند و نقش آن را در ارتقای یادگیری واژگان خود ارزشمند دانستند. این امر حاکی از آن است که اتخاذ رویکرد سازه‌گرایانه در آموزش زبان و تشویق دانش‌آموزان به مشارکت فعال در ساخت دانش می‌تواند مؤثر باشد. بنابراین، ضروری است که شیوه‌های تدریس خود را بازنگری کرده و روش‌های آموزشی را به گونه‌ای تطبیق دهیم که با علایق یادگیرندگان قرن بیست‌ویکم همسو باشد و نیازهای آنان به تعامل اجتماعی، خلاقیت، همکاری و تفکر انتقادی را مورد تأکید قرار دهد.

This study aims to describe the process and analyze the form of implementing love values based on the Book of 1 John 4:7-8 in Christian Religious Education toward forming attitudes of tolerance and togetherness. Student character building is essential to maintaining harmony amid diversity in the school environment. The subjects of this study were tenth-grade students at SMAS PGRI Pulang Pisau. This study utilized a descriptive qualitative approach. Data collection was conducted through observation, interviews, and documentation. The results obtained from the study show that the process of implementing love values was carried out as planned through Biblical learning activities, character development, and instilling faith values in the school environment. The form of implementation manifested in empathy, social care, mutual assistance, respect for differences, and collaboration among students regardless of social status, religious, or ethnic backgrounds. The value of love from the Bible serves as the primary role model in shaping student character to maintain a conducive and harmonious learning environment. This study recommends that educators and school administrators consistently integrate Bible-based values of love into continuous student character building programs.

هدف این پژوهش توصیف فرایند و تحلیل شکل اجرای ارزش‌های محبت مبتنی بر کتاب اول یوحنا ۴:۷-۸ در آموزش دینی مسیحی به منظور شکل‌دهی نگرش‌های تحمل‌پذیری و همزیستی است. پرورش شخصیت دانش‌آموزان برای حفظ هماهنگی در میان تنوع موجود در محیط مدرسه ضروری است. جامعه پژوهش شامل دانش‌آموزان پایه دهم دبیرستان SMAS PGRI Pulang Pisau بود. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی انجام شد. گردآوری داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی صورت گرفت. نتایج به‌دست‌آمده نشان می‌دهد که فرایند اجرای ارزش‌های محبت طبق برنامه از طریق فعالیت‌های آموزشی کتاب مقدس، توسعه شخصیت و نهادینه‌سازی ارزش‌های ایمانی در محیط مدرسه انجام شده است. شکل اجرای این ارزش‌ها در قالب همدلی، مراقبت اجتماعی، یاری متقابل، احترام به تفاوت‌ها و همکاری میان دانش‌آموزان بدون توجه به وضعیت اجتماعی، مذهبی یا قومی آن‌ها نمود یافته است. ارزش محبت برگرفته از کتاب مقدس به عنوان الگوی اصلی در شکل‌دهی شخصیت دانش‌آموزان برای حفظ محیط یادگیری مطلوب و هماهنگ ایفای نقش می‌کند. این پژوهش توصیه می‌کند که معلمان و مدیران مدرسه به طور مستمر ارزش‌های محبت مبتنی بر کتاب مقدس را در برنامه‌های پیوسته پرورش شخصیت دانش‌آموزان ادغام کنند.

The study determined the effect of edutainment on pre-service teachers’ higher-order thinking skills and scientific literacy in Genetics in North-Central, Nigeria. The study employed a non-randomized, non-equivalent, control group quasi-experimental design. The study aimed to determine the effect of edutainment on higher-order thinking skills and scientific literacy, and their interaction among male and female pre-service Biology teachers in Colleges of Education in North-Central Nigeria. The sample size of the study was 372 level III Colleges of Education pre-service teachers selected using multi-stage sampling techniques. Three validated research instruments comprising of treatment Instrument (Edutainment Package) and test instrument (Biology higher-order thinking ability test and Biology scientific literacy ability test) were used for data collection. The reliability of the instruments was established. The ANCOVA result revealed a significant difference (F(1,324) = 343.615, p = 0.000) in the scientific literacy skills of College of education pre-service Biology teachers taught using edutainment and those taught using conventional strategy and a significant difference (F(1,324) = 268.443, p = 0.000) in the higher-order thinking of College of Education pre-service Biology teachers taught using edutainment and those taught using conventional strategy. Also, the ANCOVA result revealed no significant difference (F(1,193) = 2.898, p = 0.090) in the scientific literacy skills of male and female College of Education pre-service Biology teachers taught using edutainment and no significant difference (F(1,193) = 0.121, p = 0.728) in the higher-order thinking of male and female College of Education pre-service Biology teachers taught using edutainment. The study concludes that Edutainment is an effective strategy for enhancing higher-order thinking skills and scientific literacy among pre-service Biology teachers. The study recommended among others that Edutainment should be used to augment teaching and learning of Biology in Colleges of Education.

این پژوهش تأثیر آموزش سرگرم‌کننده را بر مهارت‌های تفکر سطوح بالاتر و سواد علمی معلمان پیش‌خدمت در ژنتیک در منطقه شمال‌مرکزی نیجریه بررسی کرد. این پژوهش از طرح شبه‌آزمایشی گروه کنترل غیرتصادفی و غیرمعادل استفاده نمود. هدف پژوهش تعیین تأثیر آموزش سرگرم‌کننده بر مهارت‌های تفکر سطوح بالاتر و سواد علمی و همچنین تعامل آن‌ها در میان معلمان پیش‌خدمت زیست‌شناسی زن و مرد در دانشکده‌های تربیت معلم منطقه شمال‌مرکزی نیجریه بود. حجم نمونه پژوهش ۳۷۲ نفر از معلمان پیش‌خدمت سطح سوم دانشکده‌های تربیت معلم بود که با استفاده از روش‌های نمونه‌گیری چندمرحله‌ای انتخاب شدند. سه ابزار پژوهشی معتبر شامل ابزار مداخله (بسته آموزش سرگرم‌کننده) و ابزار آزمون (آزمون توانایی تفکر سطوح بالاتر زیست‌شناسی و آزمون توانایی سواد علمی زیست‌شناسی) برای گردآوری داده‌ها به کار رفت. پایایی ابزارها تأیید شد. نتایج ANCOVA تفاوت معناداری (F(1,324) = 343.615, p = 0.000) در مهارت‌های سواد علمی معلمان پیش‌خدمت زیست‌شناسی دانشکده تربیت معلم که با آموزش سرگرم‌کننده آموزش دیدند و کسانی که با روش سنتی آموزش دیدند نشان داد و همچنین تفاوت معناداری (F(1,324) = 268.443, p = 0.000) در تفکر سطوح بالاتر این دو گروه مشاهده شد. همچنین، نتایج ANCOVA نشان داد که تفاوت معناداری (F(1,193) = 2.898, p = 0.090) در مهارت‌های سواد علمی معلمان پیش‌خدمت زیست‌شناسی زن و مرد دانشکده تربیت معلم که با آموزش سرگرم‌کننده آموزش دیدند وجود ندارد و همچنین تفاوت معناداری (F(1,193) = 0.121, p = 0.728) در تفکر سطوح بالاتر این دو گروه مشاهده نشد. پژوهش نتیجه می‌گیرد که آموزش سرگرم‌کننده راهبرد مؤثری برای ارتقای مهارت‌های تفکر سطوح بالاتر و سواد علمی در میان معلمان پیش‌خدمت زیست‌شناسی است. پژوهش توصیه می‌کند که آموزش سرگرم‌کننده برای تقویت آموزش و یادگیری زیست‌شناسی در دانشکده‌های تربیت معلم به کار گرفته شود.

Introduction Data-driven training monitoring has enhanced the precision of training-load assessment, fatigue detection, and training regulation in competitive sport. However, continuous data collection, performance metric comparisons, and evaluative feedback may also constitute emerging sources of psychological stress for athletes. Drawing on the Technology Stress Generators Model, the Challenge–Hindrance Stressor Framework, and the Job Demands–Resources Model, this study examined the relationships among data-driven training monitoring stress (DTMS), evaluative anxiety, psychological exhaustion, and athlete burnout, as well as potential differences across gender and sport type. Methods Cross-sectional questionnaire data were collected from 588 active athletes. Confirmatory factor analysis, structural equation modeling, bootstrap tests of indirect effects, and multigroup analysis were conducted to examine the hypothesized relationships and between-group differences. Results DTMS was significantly and positively associated with evaluative anxiety, psychological exhaustion, and athlete burnout. Evaluative anxiety and psychological exhaustion each constituted a significant indirect pathway between DTMS and athlete burnout, and the sequential indirect pathway through evaluative anxiety and psychological exhaustion was also statistically significant. Multigroup analysis further showed significant between-group differences in the association between DTMS and evaluative anxiety. This association was stronger among female athletes than among male athletes and stronger among athletes in physical endurance sports than among those in skill-based sports. Discussion The findings suggest that data-driven training monitoring should extend beyond the technical objectives of data acquisition and assessment accuracy to incorporate psychologically informed practices. Particular attention should be given to the interpretation of monitoring data, the communication of anomalous indicators, and the delivery of evaluative feedback to reduce the psychological burden potentially associated with data-intensive monitoring.

مقدمه: پایش داده‌محور تمرین، دقت ارزیابی بار تمرین، شناسایی خستگی و تنظیم تمرین را در ورزش رقابتی افزایش داده است. با این حال، جمع‌آوری مداوم داده‌ها، مقایسه شاخص‌های عملکرد و بازخوردهای ارزیابانه می‌تواند به عنوان منابع نوظهور استرس روان‌شناختی برای ورزشکاران تلقی شود. با بهره‌گیری از مدل مولدهای استرس فناوری، چارچوب استرسورهای چالش-مانع و مدل تقاضا-منابع شغلی، این مطالعه روابط میان استرس پایش داده‌محور تمرین (DTMS)، اضطراب ارزیابانه، خستگی روان‌شناختی و فرسودگی شغلی ورزشکاران و همچنین تفاوت‌های احتمالی بر اساس جنسیت و نوع ورزش را بررسی کرد. روش‌ها: داده‌های پرسشنامه‌ای مقطعی از ۵۸۸ ورزشکار فعال جمع‌آوری شد. برای بررسی روابط فرض‌شده و تفاوت‌های بین‌گروهی، تحلیل عاملی تأییدی، مدل‌سازی معادلات ساختاری، آزمون بوت‌استرپ اثرات غیرمستقیم و تحلیل چندگروهی انجام شد. نتایج: DTMS با اضطراب ارزیابانه، خستگی روان‌شناختی و فرسودگی شغلی ورزشکاران ارتباط مثبت و معناداری داشت. اضطراب ارزیابانه و خستگی روان‌شناختی هر یک مسیر غیرمستقیم معناداری بین DTMS و فرسودگی شغلی ورزشکاران تشکیل دادند و مسیر غیرمستقیم زنجیره‌ای از طریق اضطراب ارزیابانه و خستگی روان‌شناختی نیز از نظر آماری معنادار بود. تحلیل چندگروهی همچنین تفاوت معنادار بین‌گروهی در ارتباط بین DTMS و اضطراب ارزیابانه را نشان داد. این ارتباط در میان ورزشکاران زن نسبت به مردان قوی‌تر بود و در ورزشکاران رشته‌های استقامتی نسبت به ورزش‌های مهارتی نیز قوی‌تر مشاهده شد. بحث: یافته‌ها نشان می‌دهد که پایش داده‌محور تمرین باید فراتر از اهداف فنی جمع‌آوری داده و دقت ارزیابی، رویکردهای مبتنی بر روان‌شناسی را نیز دربرگیرد. توجه ویژه‌ای باید به تفسیر داده‌های پایش، اطلاع‌رسانی شاخص‌های غیرمعمول و ارائه بازخورد ارزیابانه به منظور کاهش بار روان‌شناختی احتمالی ناشی از پایش داده‌محور معطوف شود.

BACKGROUND: Risk assessment and management are key elements of clinical practice in mental health. Existing literature on risk assessment in mental health has focused more on the predictive validity of tools and less on the clinical utility of tools in daily practice. AIMS: To explore risk assessment and management processes, and how clinicians use risk tools in daily practice, across a single health board. METHOD: This was a large mixed-methods study in a health authority responsible for the care of 1.3 million people covering a wide range of settings. Data collection involved multiple approaches including staff surveys, focus groups, non-participant observations of team meetings, case-file audits and reviews of incident reports. RESULTS: Although risk was routinely discussed in team meetings, the risk tool was rarely used to inform decision-making. Barriers to meaningful use of the tool included time constraints, lack of training and perceived lack of relevance. Both staff and carers reported limited involvement of patients and families in risk assessment processes. Case-file audits showed high completion rates of the risk tool but little evidence that it influenced decision-making. CONCLUSIONS: This study demonstrates a significant challenge for services, with clinical teams discussing risk but not using the mandated formulation-based risk tool to do so. This is set against the need for health authorities to demonstrate consistent standards in risk management across specialties and settings and to have a format that makes risk management plans easily available to clinicians unfamiliar with the patient. Further research is required to develop a method of recording risk mitigation strategies that is collaborative and can be easily completed in a clinical setting.

زمینه: ارزیابی و مدیریت خطر از عناصر کلیدی عمل بالینی در سلامت روان هستند. ادبیات موجود درباره ارزیابی خطر در سلامت روان بیشتر بر روایی پیش‌بینی ابزارها تمرکز داشته و کمتر به سودمندی بالینی ابزارها در عمل روزمره پرداخته است. هدف: بررسی فرایندهای ارزیابی و مدیریت خطر و نحوه استفاده بالین‌گران از ابزارهای خطر در عمل روزمره در سطح یک هیئت بهداشت. روش: این پژوهش یک مطالعه بزرگ با روش‌های ترکیبی در یک مرجع بهداشتی مسئول مراقبت از ۱٫۳ میلیون نفر در طیف وسیعی از محیط‌ها بود. گردآوری داده‌ها با استفاده از رویکردهای متعدد از جمله پرسش‌نامه کارکنان، گروه‌های متمرکز، مشاهده غیرمشارکتی جلسات تیمی، ممیزی پرونده‌ها و مرور گزارش‌های رویداد انجام شد. یافته‌ها: اگرچه خطر به طور معمول در جلسات تیمی مورد بحث قرار می‌گرفت، اما ابزار خطر به ندرت برای اطلاع‌رسانی تصمیم‌گیری مورد استفاده قرار می‌گرفت. موانع استفاده معنادار از ابزار شامل محدودیت زمانی، کمبود آموزش و برداشت از عدم ارتباط بود. هم کارکنان و هم مراقبان گزارش دادند که مشارکت بیماران و خانواده‌ها در فرایندهای ارزیابی خطر محدود است. ممیزی پرونده‌ها نشان داد که نرخ تکمیل ابزار خطر بالا است اما شواهد اندکی وجود دارد که این ابزار بر تصمیم‌گیری تأثیر گذاشته باشد. نتیجه‌گیری: این مطالعه چالش قابل توجهی را برای خدمات نشان می‌دهد، به طوری که تیم‌های بالینی درباره خطر بحث می‌کنند اما از ابزار خطر مبتنی بر فرمول‌بندی که الزامی است، استفاده نمی‌کنند. این در حالی است که مراجع بهداشتی نیاز دارند استانداردهای ثابتی در مدیریت خطر در تخصص‌ها و محیط‌های مختلف نشان دهند و قالبی داشته باشند که برنامه‌های مدیریت خطر را برای بالین‌گران ناآشنا با بیمار به آسانی در دسترس قرار دهد. پژوهش‌های بیشتری برای توسعه روشی جهت ثبت راهبردهای کاهش خطر که مشارکتی بوده و بتوان آن را به راحتی در محیط بالینی تکمیل کرد، مورد نیاز است.

Big data supports personalized learning but often neglects value-oriented student development. In China, ideological and political education (IPE) is essential for talent cultivation, yet its integration with data-driven personalization remains limited. To address this, we propose a Big Data and IPE Personalized Learning Model (BD-IPE-PLM) that links data collection, learner profiling, IPE integration, personalized support, and dynamic evaluation. Using expert consultation and survey data, we assess the model's rationality and applicability. Results show that big-data-supported analytics positively relate to perceived personalized support and IPE integration, with IPE integration more strongly associated with IPE outcomes than academic outcomes. Data privacy concern negatively correlates with perceived support, emphasizing the need for responsible governance. We conclude that personalized learning is not purely technical. It requires data evidence, teacher judgment, value guidance, student engagement, and ethical governance.

داده‌های بزرگ از یادگیری شخصی‌سازی‌شده پشتیبانی می‌کنند اما اغلب توسعه دانشجویان مبتنی بر ارزش‌ها را نادیده می‌گیرند. در چین، آموزش ایدئولوژیک و سیاسی (IPE) برای پرورش استعدادها ضروری است، اما ادغام آن با شخصی‌سازی مبتنی بر داده هنوز محدود باقی مانده‌است. برای رفع این مسئله، ما مدل یادگیری شخصی‌سازی‌شده مبتنی بر داده‌های بزرگ و آموزش ایدئولوژیک و سیاسی (BD-IPE-PLM) را پیشنهاد می‌کنیم که جمع‌آوری داده‌ها، پروفایل‌سازی یادگیرنده، ادغام IPE، حمایت شخصی‌سازی‌شده و ارزیابی پویا را به هم پیوند می‌دهد. با استفاده از مشاوره خبرگان و داده‌های پیمایشی، معقولیت و قابلیت کاربرد مدل را ارزیابی می‌کنیم. نتایج نشان می‌دهد که تحلیل‌های پشتیبانی‌شده توسط داده‌های بزرگ با حمایت شخصی‌سازی‌شده ادراک‌شده و ادغام IPE رابطه مثبت دارند و ادغام IPE با پیامدهای IPE نسبت به پیامدهای تحصیلی ارتباط قوی‌تری دارد. نگرانی درباره حریم خصوصی داده‌ها با حمایت ادراک‌شده رابطه منفی دارد و بر لزوم حکمرانی مسئولانه تأکید می‌کند. نتیجه می‌گیریم که یادگیری شخصی‌سازی‌شده صرفاً فنی نیست؛ بلکه نیازمند شواهد داده‌ای، قضاوت معلم، هدایت ارزشی، مشارکت دانشجو و حکمرانی اخلاقی است.

This study aims to develop Assemblr EDU learning media assisted by Canva that is valid, practical, and effective in improving students’ learning motivation on the Human Digestive System topic for Grade V at UPT SDN 060817 Medan. The background of this research is based on the low learning motivation of students, evidenced by an initial diagnostic test average of 35.46 (below the minimum completeness criteria), and conventional teaching methods. The research method used was Research and Development (R&D) with the ADDIE development model. The research subjects were 26 Grade V students. Data collection instruments included motivation questionnaires (pre-post), concept comprehension tests, expert validation sheets, and SPSS statistical analysis. Instrument validity testing showed 12 out of 20 items were valid with Cronbach’s Alpha reliability = 0.843 (highly reliable). The Kolmogorov-Smirnov normality test showed normally distributed motivation data (Sig. pretest = 0.094; posttest = 0.200 > 0.05), and homogeneity was confirmed by Levene’s test (Sig. = 0.406 > 0.05). Concept comprehension test results showed a significant increase from pretest mean 79.38 (highest 100, lowest 40) to posttest mean 86.65 (highest 100, lowest 58). Student response (81.41%) and teacher response (86.67%). Assemblr EDU media assisted by Canva was proven feasible and effective for science learning in elementary school.

هدف این پژوهش، توسعه رسانه آموزشی Assemblr EDU با کمک Canva است که از نظر روایی، کاربردپذیری و اثربخشی در بهبود انگیزه یادگیری دانش‌آموزان در مبحث دستگاه گوارش انسان برای پایه پنجم در UPT SDN 060817 مدان مورد ارزیابی قرار گیرد. زمینه این پژوهش بر اساس پایین بودن انگیزه یادگیری دانش‌آموزان است که با میانگین آزمون تشخیصی اولیه ۳۵٫۴۶ (کمتر از معیار حداقل کفایت) و استفاده از روش‌های تدریس سنتی مشخص شد. روش پژوهش، تحقیق و توسعه (R&D) با مدل توسعه ADDIE بود. جامعه پژوهش شامل ۲۶ دانش‌آموز پایه پنجم بود. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه انگیزش (پیش‌آزمون و پس‌آزمون)، آزمون درک مفاهیم، برگه‌های اعتبارسنجی خبرگان و تحلیل آماری SPSS بود. آزمون روایی ابزار نشان داد که ۱۲ مورد از ۲۰ گویه معتبر بودند و پایایی آلفای کرونباخ = ۰٫۸۴۳ (بسیار قابل اعتماد) به دست آمد. آزمون نرمالیتی کولموگروف-اسمیرنوف نشان داد داده‌های انگیزشی به طور نرمال توزیع شده‌اند (Sig. پیش‌آزمون = ۰٫۰۹۴؛ پس‌آزمون = ۰٫۲۰۰ > ۰٫۰۵) و همگنی با آزمون لوین تأیید شد (Sig. = ۰٫۴۰۶ > ۰٫۰۵). نتایج آزمون درک مفاهیم افزایش معناداری را از میانگین پیش‌آزمون ۷۹٫۳۸ (بیشترین ۱۰۰، کمترین ۴۰) به میانگین پس‌آزمون ۸۶٫۶۵ (بیشترین ۱۰۰، کمترین ۵۸) نشان داد. پاسخ دانش‌آموزان (۸۱٫۴۱٪) و پاسخ معلمان (۸۶٫۶۷٪) بود. رسانه Assemblr EDU با کمک Canva برای آموزش علوم در دبستان قابل قبول و اثربخش شناخته شد.

The low level of students' learning activities and science learning outcomes This study aims to determine student activity during lessons utilizing the Problem-Based Learning (PBL) model supported by PhET Interactive Simulations media, as well as to assess the model's impact on the science learning outcomes of fifth-grade students at SDN 3 Bayalangu Kidul. The study employs a quantitative approach using an experimental method, specifically the One Group Pretest-Posttest Design. The population consisted of fifth-grade students at SDN 3 Bayalangu Kidul, with a sample size of 25 students. Data collection techniques included observation and testing, utilizing instruments such as student activity observation sheets and pretest/posttest questions. Data analysis involved descriptive analysis, normality tests, homogeneity tests, and hypothesis testing using the Paired Sample t-Test. The results indicate that student activity improved from an average of 57.83% (categorized as "sufficient") to 86.42% (categorized as "excellent") following the implementation of the PBL model supported by PhET Interactive Simulations. Student learning outcomes also improved, evidenced by the average pretest score rising from 70.80 to 86.40 on the posttest. Hypothesis testing results showed a significance value (Sig. 2-tailed) of less than 0.05; thus, the null hypothesis (H₀) was rejected and the alternative hypothesis (H₁) was accepted. Consequently, it can be concluded that the Problem-Based Learning (PBL) model supported by PhET Interactive Simulations has a significant effect on science learning outcomes and enhances the learning activity of fifth-grade students at SDN 3 Bayalangu Kidul.

سطح پایین فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان، هدف این پژوهش تعیین فعالیت دانش‌آموزان در طول درس با استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با پشتیبانی رسانه شبیه‌سازی‌های تعاملی PhET و همچنین ارزیابی تأثیر این مدل بر نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 3 Bayalangu Kidul است. این پژوهش با رویکرد کمی و روش آزمایشی، به طور خاص با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون یک گروهی انجام شده است. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 3 Bayalangu Kidul بوده و حجم نمونه ۲۵ نفر است. روش‌های گردآوری داده شامل مشاهده و آزمون با استفاده از ابزارهایی مانند برگه‌های مشاهده فعالیت دانش‌آموزان و سؤالات پیش‌آزمون/پس‌آزمون بوده است. تحلیل داده‌ها شامل تحلیل توصیفی، آزمون نرمالیتی، آزمون همگنی و آزمون فرضیه با استفاده از آزمون t زوجی بوده است. نتایج نشان داد که فعالیت دانش‌آموزان از میانگین ۵۷/۸۳٪ (در دسته «کافی») به ۸۶/۴۲٪ (در دسته «عالی») پس از اجرای مدل PBL با پشتیبانی شبیه‌سازی‌های تعاملی PhET افزایش یافته است. نتایج یادگیری دانش‌آموزان نیز بهبود یافته است، به طوری که میانگین نمره پیش‌آزمون از ۷۰/۸۰ به ۸۶/۴۰ در پس‌آزمون افزایش یافته است. نتایج آزمون فرضیه نشان داد که مقدار معناداری (Sig. 2-tailed) کمتر از ۰/۰۵ است؛ بنابراین فرض صفر (H₀) رد و فرض جایگزین (H₁) پذیرفته شد. در نتیجه، می‌توان نتیجه گرفت که مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با پشتیبانی شبیه‌سازی‌های تعاملی PhET تأثیر معناداری بر نتایج یادگیری علوم و افزایش فعالیت یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 3 Bayalangu Kidul دارد.

The purpose of this study aims to improve poetry writing skills through the application of Project Based Learning in class IV SD GMIM Wulauan. The method used in this research is Classroom Action Research (CAR). According to Kemmis and Mc Taggart CAR has two cycles, each cycle consists of 4 stages, namely: Planning, Action, Observation, and Reflection. Data collection techniques were carried out by means of observation and tests. The results obtained from this study were cycle I reached 69.61% where this result had not reached the completeness score of 75% so that the research was continued in cycle II. There was an increase in cycle II which was 87.69% and had reached and even exceeded the completeness standard of 75%. So in conclusion, the application of the Project Based Learning model can improve Indonesian language learning outcomes for fourth grade students of SD GMIM Wulauan Tondano.

هدف این پژوهش ارتقای مهارت‌های شعرنویسی از طریق به‌کارگیری مدل یادگیری مبتنی بر پروژه در کلاس چهارم دبستان SD GMIM Wulauan است. روش مورد استفاده در این پژوهش، پژوهش اقدام کلاسی (Classroom Action Research؛ CAR) می‌باشد. بر اساس دیدگاه Kemmis و Mc Taggart، پژوهش اقدام کلاسی دارای دو چرخه است که هر چرخه شامل چهار مرحله برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل می‌باشد. گردآوری داده‌ها از طریق مشاهده و آزمون انجام شد. نتایج به‌دست‌آمده از این پژوهش نشان داد که در چرخه اول، میزان دستیابی به هدف 69.61٪ بود که این نتیجه به نمره کفایت 75٪ نرسید؛ بنابراین پژوهش در چرخه دوم ادامه یافت. در چرخه دوم، افزایش به 87.69٪ مشاهده شد که به استاندارد کفایت 75٪ رسیده و حتی از آن فراتر رفت. بنابراین، نتیجه‌گیری می‌شود که به‌کارگیری مدل یادگیری مبتنی بر پروژه می‌تواند نتایج یادگیری زبان اندونزیایی را در دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان SD GMIM Wulauan Tondano بهبود بخشد.

Keterampilan pemecahan masalah merupakan kompetensi esensial dalam pembelajaran abad ke-21 yang selaras dengan Sustainable Development Goal 4 tentang pendidikan berkualitas dan dapat dilatihkan melalui soal Higher Order Thinking Skills (HOTS). Namun, hingga saat ini belum terdapat instrumen soal HOTS terstandar yang secara spesifik untuk mengukur keterampilan pemecahan masalah pada submateri transport membran. Penelitian ini bertujuan menghasilkan instrumen soal HOTS untuk mengukur keterampilan pemecahan masalah pada submateri transport membran. Penelitian ini merupakan Research & Development dengan model 4D dan dilaksanakan di SMA Negeri 2 Lamongan dengan subjek siswa kelas XI IPA. Teknik pengumpulan data meliputi studi kepustakaan, validasi ahli dan uji coba terbatas. Analisis data meliputi uji validitas, reliabilitas, tingkat kesukaran, daya beda serta analisis ketercapaian indikator pemecahan masalah berdasarkan IDEAL. Penelitian ini menghasilkan dua set instrumen soal HOTS untuk mengukur keterampilan pemecahan masalah siswa pada submateri transport membran. Kedua set instrumen yang dikembangkan dinyatakan valid secara teoritis dan mayoritas butir soal valid secara empiris, serta reliabilitas yang tinggi. Tingkat kesukaran didominasi kategori sedang dan daya beda baik hingga sangat baik. Analisis ketercapaian indikator keterampilan pemecahan masalah menunjukkan bahwa kemampuan siswa berada pada kategori cukup, dengan indikator identify problem sebagai capaian tertinggi dan anticipate outcomes & act sebagai capaian terendah. Berdasarkan hasil tersebut, instrumen soal HOTS yang dikembangkan dinyatakan layak digunakan untuk mengukur keterampilan pemecahan masalah siswa pada submateri transport membran sebagai upaya mendukung pencapaian pendidikan berkualitas. Kata Kunci: instrumen soal, HOTS, keterampilan pemecahan masalah, transport membran, pendidikan berkualitas. Abstract Problem-solving skills are an essential competency in 21st-century learning that aligns with Sustainable Development Goal 4 on quality education and can be developed through Higher Order Thinking Skills (HOTS) questions. However, to date, there has been no standardized HOTS question instrument specifically designed to measure problem-solving skills in the subtopic of membrane transport. This study aims to develop a HOTS question instrument to measure problem-solving skills in the sub-topic of membrane transport. This study is a Research & Development project using the 4D model and was conducted at SMA Negeri 2 Lamongan with 11th-grade science students as the subjects. Data collection techniques included a literature review, expert validation, and a pilot test. Data analysis included validity and reliability tests, difficulty level assessment, discriminative power, and an analysis of problem-solving indicator achievement based on the IDEAL framework. This study produced two sets of HOTS test instruments to measure students’ problem-solving skills in the membrane transport subtopic. Both sets of instruments developed were found to be theoretically valid, with the majority of test items empirically valid, and demonstrated high reliability. The difficulty level was predominantly in the moderate category, and the discriminative power ranged from good to very good. Analysis of the achievement of problem-solving skill indicators showed that students’ abilities fell into the adequate category, with the “identify problem” indicator as the highest achievement and “anticipate outcomes & act” as the lowest. Based on these results, the developed HOTS test instruments were deemed suitable for measuring students’ problem-solving skills in the membrane transport subtopic as an effort to support the achievement of quality education. Keywords: test instruments, HOTS, problem-solving skills, membrane transport, quality education.

مهارت‌های حل مسئله یکی از شایستگی‌های اساسی در یادگیری قرن بیست و یکم است که با هدف چهارم توسعه پایدار درباره آموزش با کیفیت همسو بوده و می‌تواند از طریق سؤالات مهارت‌های تفکر سطوح بالاتر (HOTS) آموزش داده شود. با این حال، تاکنون ابزار سنجش سؤالات HOTS استاندارد شده‌ای که به طور خاص برای اندازه‌گیری مهارت‌های حل مسئله در زیرمبحث انتقال غشاء طراحی شده باشد، وجود نداشته است. هدف این پژوهش، تولید ابزار سنجش سؤالات HOTS برای اندازه‌گیری مهارت‌های حل مسئله در زیرمبحث انتقال غشاء است. این پژوهش از نوع تحقیق و توسعه (Research & Development) با استفاده از مدل 4D بوده و در دبیرستان دولتی شماره ۲ لامونگان با شرکت دانش‌آموزان پایه یازدهم رشته علوم تجربی انجام شده است. روش‌های گردآوری داده‌ها شامل مطالعه کتابخانه‌ای، اعتبارسنجی توسط خبرگان و آزمون آزمایشی محدود بوده است. تحلیل داده‌ها شامل آزمون روایی و پایایی، سنجش سطح دشواری، قدرت تمایز و تحلیل میزان تحقق شاخص‌های حل مسئله بر اساس چارچوب IDEAL بوده است. این پژوهش دو مجموعه ابزار سنجش سؤالات HOTS برای اندازه‌گیری مهارت‌های حل مسئله دانش‌آموزان در زیرمبحث انتقال غشاء تولید کرده است. هر دو مجموعه ابزار توسعه‌یافته از نظر نظری معتبر و اکثریت سؤالات از نظر تجربی دارای روایی بوده و پایایی بالایی نشان دادند. سطح دشواری عمدتاً در دسته متوسط قرار داشت و قدرت تمایز از خوب تا بسیار خوب متغیر بود. تحلیل تحقق شاخص‌های مهارت حل مسئله نشان داد که توانایی دانش‌آموزان در دسته کافی قرار دارد، به طوری که شاخص «شناسایی مسئله» بالاترین و شاخص «پیش‌بینی پیامدها و اقدام» پایین‌ترین میزان تحقق را داشتند. بر اساس این نتایج، ابزار سنجش سؤالات HOTS توسعه‌یافته برای اندازه‌گیری مهارت‌های حل مسئله دانش‌آموزان در زیرمبحث انتقال غشاء مناسب تشخیص داده شد و می‌تواند به عنوان تلاشی برای حمایت از تحقق آموزش با کیفیت مورد استفاده قرار گیرد.